Lajmi i fundit është sa interesant, aq edhe tragjik. Sa tragjik, aq edhe komik. Sa komik, aq edhe neveritës. Lajmi i fundit është që edhe baronët shqiptarë të drogës tashmë e shohin Shqipërinë si një vend të pajetueshëm. Çfarë ironie!

Lajmi i fundit është që edhe ata kanë ikur me sojin e sorollopin e tyre për të jetuar në Spanjë a gjetiu nëpër Evropë. Kudo që të jetë, përveç Shqipërisë! Edhe ata vetë paskan thënë “nuk jetohet më këtu”.

Në Shqipëri vazhdojnë të pastrojnë paratë e tyre, vazhdojnë të ndërtojnë e të vetë-shesin dhe të vetë-blejnë vila dhe apartamente në kulla droge. Këtu vazhdojnë të parkojnë paratë e tyre të pista me bekimin e opozitës dhe të qeverisë, që nga ana e saj e paraqet si zhvillim nën petkun e arkitekturës së shfrenuar nga arkitektët “më të mirë në botë” sipas kryeministrit në ikje.

Këtu baronët e drogës kanë parkuar makinat e tyre të shumta luksoze me të cilat qarkullojnë kur vijnë në Shqipëri “për biznes”. Ato makina me të cilat u bëjnë karshillëk një rinie pa shpresë e pa të ardhme. Një rinie që është viktimë e një “vizioni” të shterpë qeverisës për të cilin nuk ka punë me djersën e ballit dhe mirëqenie kolektive të të gjithë shqiptarëve, por ka vetëm pasurim të shpejtë përmes drogës e në kurriz të njëri-tjetrit. Një qeveri dhe një opozitë për të cilën nuk ka paqe sociale për shqiptarët, por ka vetëm luftë të egër brenda llojit nën petkun e “modelit amerikan të politikbërjes” i cili kaq mjeshtërisht është kopjuar e përvetësuar nga këta të ndriturit tanë. A lum ne!

Një analist politik i huaj në një studio televizive diku nëpër botë, pak muaj më parë, thoshte se armiku më i madh i Shqipërisë janë vetë shqiptarët. Thoshte se ata që më shumë e urrejnë Shqipërinë janë vetë shqiptarët, të cilët po e braktisin vendin e tyre masivisht duke e kthyer atë në lodër të interesave të të huajve.

Fatkeqësia më e madhe është që sot ne nuk ndihemi zotër në vendin tonë. Sot ne ndihemi kalimtarë e të përkohshëm. Sot ne ndihemi të përçmuar, të nënvlerësuar e të braktisur nga ata palo burra e nga ato palo gra që i quajmë deputetë e që i bëjnë iso një sharlatani që mban për fyti një popull të tërë me bashkëpunimin e një plaku të kallur e të patretur që me demek bën opozitë për të mirën e vendit.

Shoqëria shqiptare është një shoqëri e pashëruar nga plagët e komunizmit dhe një shoqëri që ende lëngon nga një tranzicion i tejzgjatur. Por në këto 20 ditë, me ideal të përbashkët Shqipërinë dhe shqiptarinë, ne po protestojmë pa dallime politike, pa dallime feje, krahine, apo orientimi. Po protestojmë për të pasur një të ardhme të ndritur për të gjithë, jo në kurriz, por në krah të njëri tjetrit.

Ka ardhur momenti që të ndahemi nga qasjet e mbrapshta të tipit “Shqipëria me shqiptarë nuk bëhet”, apo “Dy shqiptarë në një mendje nuk bëhen”. Shqipëria bëhet vetëm nga shqiptarët dhe për shqiptarët. Në shesh jemi bërë në një mendje jo dy, por qindra e mijëra vetë.

Ka ardhur momenti që t’i tregojmë vetes që nuk jemi një popull dritëshkurtër që mendon vetëm për pasurim personal nga dera e shtëpisë dhe brenda. Ka ardhur momenti të kuptojmë që e përbashkëta, aty ku të gjithë hasemi me njëri tjetrin në përditshmëri, është EDHE më e rëndësishme se personalja. Ka ardhur momenti të heqim ndjenjat e inferioritetit karshi të huajve, a thua se nuk jemi qenie njerëzore si të gjithë evropianët.

Ka ardhur momenti që kalimtarë e të përkohshëm të mos jemi ne, por të jenë baronët e drogës që shkatërrimin dhe pastrimin e parave duhet ta eksportojnë tjetërkund. Kalimtarë dhe të përkohshëm të jenë qeveritë dhe opozitat e korruptuara. Kalimtarë dhe të përkohshëm të jenë oligarkët zaptues e të babëzitur që u pasuruan me paratë tona dhe me paratë e drogës, e që sot u rren mendja e mendojnë se Shqipëria është pronë e tyre.

The post Kalimtarë e të përkohshëm appeared first on Albeu.com.