Gjatë ditës, truri merr të dhëna për botën përreth përmes shqisave të shijes, dëgjimit, nuhatjes, prekjes dhe shikimit. Si pjesë e sistemit nervor qendror, ai i përpunon këto sinjale dhe përcakton reagimin ose veprimin e radhës.

Në çdo moment, truri vendos se cila është detyra kryesore që kërkon përqendrimin më të madh dhe cila është detyra dytësore, që kryhet paralelisht me më pak vëmendje. Sipas faqes HowStuffWorks, ndërrimi i shpejtë i fokusit krijon përshtypjen se po bëjmë disa gjëra në të njëjtën kohë, edhe pse në realitet truri kalon nga një detyrë te tjetra.

Ky proces nuk është i përsosur, pasi çdo kalim i vëmendjes shoqërohet me humbje prej fraksionesh të sekondës. Kryerja e një detyre të vetme nuk e vështirëson punën e trurit, ndërsa dy detyra mund të menaxhohen ende pa probleme të mëdha. Megjithatë, kur aktivitetet bëhen më shumë se dy, efikasiteti bie dhe rritet mundësia për gabime.

Gjatë drejtimit, një veprim që kërkon përqendrim të lartë është parkimi, veçanërisht kur shoferi nuk e kryen shpesh. Në raste të tilla, truri e përqendron vëmendjen kryesisht te manovra që po kryhet.

Për këtë arsye, shoferi mund të mos i kushtojë më vëmendje bisedave të pasagjerëve, ndërsa fusha e tij e shikimit mund të ngushtohet. Vëmendja përqendrohet te pamja përreth dhe orientimi në hapësirë.

E njëjta sjellje vërehet kur automjeti lëviz në zona urbane me trafik të dendur, kur drejtuesi po kërkon një adresë ose kur has kushte të rrezikshme, përfshirë reshjet e dendura të shiut. Në këto situata, shumë shoferë zgjedhin ta ulin volumin e radios.

Ulja ose fikja e radios i heq trurit një detyrë shtesë dhe i krijon më shumë hapësirë për t’u marrë me aktivitetin parësor. Kjo mund të jetë gjetja e rrugës së duhur ose kryerja e sigurt e parkimit në prapakthim.

The post Pse shoferët e ulin radion kur parkojnë në prapakthim? appeared first on Albeu.com.

Gjatë përditshmërisë, njeriu merr të dhëna për atë që e rrethon përmes shikimit, dëgjimit, nuhatjes, shijes dhe prekjes. Truri, si pjesë e sistemit nervor qendror, i përpunon këto sinjale dhe përcakton reagimin ose veprimin e radhës.

Në çdo moment, truri vendos se cila është detyra kryesore, ku duhet përqendruar pjesa më e madhe e vëmendjes, dhe cila është detyra dytësore, që kryhet paralelisht me më pak fokus. Sipas faqes HowStuffWorks, ai mund të kalojë nga një veprim te tjetri me një shpejtësi të tillë, saqë na duket sikur po bëjmë disa gjëra në të njëjtën kohë. Në realitet, truri nuk i kryen ato njëkohësisht.

Ky ndërrim i vëmendjes nuk ndodh pa humbje, pasi gjatë kalimit nga një detyrë te tjetra harxhohen fraksione sekonde. Kryerja e një aktiviteti të vetëm nuk e vë në vështirësi trurin, ndërsa as dy detyra nuk janë gjithmonë problem. Megjithatë, kur aktivitetet bëhen më shumë se dy, përqendrimi dobësohet, efikasiteti bie dhe mundësia për të gabuar rritet.

Gjatë drejtimit, veprime të caktuara kërkojnë përqendrim të shtuar. Një prej tyre është parkimi, veçanërisht kur bëhet fjalë për prapakthim dhe kur shoferi nuk e kryen shpesh këtë manovër. Në situata të tilla, truri e drejton vëmendjen pothuajse tërësisht te veprimi që duhet realizuar.

Për pasojë, shoferi mund të mos i kushtojë më vëmendje bisedave të pasagjerëve, ndërsa fusha e shikimit ngushtohet. Përqendrimi zhvendoset te pamja përreth dhe te orientimi i saktë në hapësirë.

Kjo shpjegon përse shumë drejtues automjetesh ulin zërin e radios kur lëvizin në zona urbane me trafik të rënduar, përpiqen të gjejnë një adresë ose drejtojnë në kushte të rrezikshme, përfshirë reshjet e dendura të shiut.

Në këto raste nevojitet vëmendje më e madhe. Ulja e volumit ose fikja e radios i heq trurit një detyrë shtesë dhe i mundëson të përqendrohet te prioriteti kryesor: gjetja e rrugës së duhur ose kryerja e sigurt e parkimit në prapakthim.

The post Ja pse shoferët e ulin radion gjatë parkimit në prapakthim appeared first on Albeu.com.

Gjatë përditshmërisë, njeriu merr të dhëna për botën që e rrethon përmes shqisave të shijes, dëgjimit, nuhatjes, prekjes dhe shikimit. Truri, si pjesë e sistemit nervor qendror, i përpunon këto sinjale së bashku dhe përcakton reagimin ose veprimin e radhës.

Në çdo moment, truri cakton se cila është detyra kryesore ku duhet të përqendrohet vëmendja dhe cilat aktivitete mbeten dytësore. Edhe pse shpesh duket sikur kryejmë disa veprime njëkohësisht, në të vërtetë truri kalon me shpejtësi nga një detyrë te tjetra, sipas faqes HowStuffWorks.

Ky ndryshim i vazhdueshëm i fokusit nuk ndodh pa humbje kohe, pasi gjatë kalimit nga një veprim te tjetri harxhohen fraksione sekonde. Një detyrë e vetme zakonisht nuk e vë në vështirësi trurin, ndërsa dy detyra mund të menaxhohen ende pa problem të madh. Megjithatë, kur detyrat bëhen më shumë se dy, efikasiteti bie dhe rritet mundësia për gabime.

Gjatë drejtimit, një situatë që kërkon përqendrim të madh është parkimi, veçanërisht kur bëhet fjalë për prapakthim dhe kur shoferi nuk e kryen shpesh këtë manovër. Në këto raste, truri e përqendron vëmendjen kryesisht te veprimi që po kryhet.

Për pasojë, shoferi mund të mos i kushtojë më vëmendje bisedave të pasagjerëve, ndërsa fusha e shikimit mund të ngushtohet. Vëmendja drejtohet te vëzhgimi i hapësirës dhe orientimi i automjetit.

E njëjta sjellje shfaqet kur makina lëviz në zona urbane me trafik të rënduar, kur drejtuesi po kërkon një adresë ose kur kushtet e motit janë të rrezikshme, si gjatë reshjeve të dendura të shiut. Në situata të tilla, shumë shoferë zgjedhin ta ulin volumin e radios.

Ulja ose fikja e radios e pakëson numrin e stimujve që truri duhet të përpunojë. Kështu, më shumë vëmendje mbetet për detyrën kryesore: gjetjen e rrugës së duhur ose kryerjen e një parkimi të sigurt në prapakthim.

The post Arsyeja pse shoferët ulin radion gjatë parkimit në prapakthim appeared first on Albeu.com.