Në hyrje të fjalës së tij Rama me humor theksoi se askush nuk e mendonte se sot te Piramida do të ishin të pranishëm ata që dikur Enver Hoxha i quante armiq, i cili është dhe njeriu që konceptoi Piramidën.

Sa i përket Kolegjit Europian, Rama tha se është shumë i lumtur, pasi ata që do të sttudiojnë aty do të bëhen hije e çdo qeverie për të përmbushur të gjitha standardet që këkron BE.

“Kush do ta mendonte në atë kohë kur u konceptua kjo piramidë, që armiqtë më të urrryer që ishte shtysa për këtë piramidë, do të vinin dhe të bënin këtë pushtim të menjëhershëm, askush. Por nga ana tjetër kujt do ja kishte marrë mendja në fund të viti të kaluar ë BE do të ishte kaq e shpejtë pë rtë lakuar nga fjalët në vepra. Më pak se një vit, dhe ja ku jemi. Dje presidentja e KiE prezantoi çeljen e aplikimeve, sot hapen dyert e zyrës së përfaqësimt dhe vitin tjetër njerëzit do të nisin mësimit në Kolegjin e Europës në Tiranë. Diçka po ndodh dhe ëhstë ka e majnitshme. Dua të ndaj me ju një anektodë të takimit me një ish-kryeministrët të BE-së, që ka qenë pjesë e ish-reandorisë sovjetike, kur e pyeta se si ëhstë jeta në BE më th” Se në vendin tim ka njerëz që na ndjekin hap pas hapi se çfarë bëhet në emër të BE. I thashë po hapim Kolegjin e Europës. Më tha: O Zot do të keni pas njerëz që ju ndjekin ttërë kohës, ëhstë si të kesh pas një KGB transparente. I thahë popo më kujtojmë Mark Rute i cili refuzon një kërkesë me një buzqeshje. BE është një beki i madh për të gjithë vendet tona”, tha Rama.

The post Liderët e BE në Tiranë, Rama: Kujt ia merrte mendja se armiqtë e personit që konceptoi Piramidën do e “pushtonin lehtësisht atë appeared first on Albeu.com.

Por, kur libri u bë gati për publikim në mars të vitit 2022, bota kishte ndryshuar: Më 24 shkurt, Rusia kishte nisur një pushtim të paprovokuar të Ukrainës, që dominonte mediat perëndimore dhe nxiti një interes të paprecedentë për historinë dhe kulturën e Ukrainës.

Romani “Bletët e hirta” i Kurkovit, që përshkruan jetën në Donbas të Ukrainës – vendi ku filloi një luftë më 2014 dhe ku ndodhën disa nga luftimet më vdekjeprurëse – po “fluturonte nga raftet”, tha themeluesi i Deep Vellum, Will Evans, për Radion Evropa e Lirë. Tani, një vit më vonë, është ende e vështirë të gjesh kopje të këtij libri në librari.

Deep Vellum ka shitur 20.000 kopje të librit “Bletët e hirta” që nga publikimi i tij dhe po printon mijëra të tjera shkaku i kërkesës së madhe. Libri i fundit i Kurkovit, një rrëfim personal i titulluar “Ditari i një pushtimi”, do të dalë në shitje në prill me 10.000 kopje, numri ky më i lartë që Deep Vellum ka botuar ndonjëherë për një libër të ri.

Ndërkohë, Voroshilovgrad, edhe një roman i Serhiy Zhadanit për jetën në Donbas para shpërthimit të luftës më 2014 e pas lëvizjeve të Moskës për të nxitur separatizmin ka qenë shumë i kërkuar, tha Evans, duke u shitur brenda 12 muajve të fundit aq sa gjatë gjashtë vjetëve të para pas publikimit.

“Në dhjetë vjetët e mia në këtë profesion, nuk kam parë kurrë një konflikt që ka ngjallur kaq më shumë interes për titujt letrarë sesa kjo luftë e tanishme”, tha Evans, i cili do të botojë dy libra të tjerë nga autorë ukrainas më vonë gjatë këtij viti dhe planifikon ta vazhdojë promovimin e shkrimtarëve ukrainas.

Ky interesim është pjesë e një ndryshimi më të gjerë në ndërgjegjen e njerëzve në Shtetet e Bashkuara, Evropë dhe në mbarë botën. Në imagjinatën perëndimore, Ukraina ka qenë pothuajse gjithmonë nën hijen e Rusisë – fenomen që vazhdoi për pjesën më të madhe të tre dekadave që kur të dy vendet u bënë të pavarura, pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik.

Megjithatë, tani, qëllimi që synon nënshtrimin e Ukrainës ndaj Rusisë – për ta fshirë ose pakësuar dukshëm hapësirën që një vend dhe kultura e tij zënë në mendje dhe në harta – duket se e ka pasur efektin e kundërt. Në të gjithë Atlantikun dhe në mbarë botën, ndërgjegjësimi për Ukrainën dhe kulturën e saj po rritet, përderisa ukrainas po luftojnë për ta ruajtur sovranitetin dhe për ta rimarrë territorin e pushtuar nga Rusia.

“E vetmja e mirë në [këtë luftë] është se bota tani e di se çfarë është Ukraina, ku është dhe çfarë përfaqëson”, tha Evans, duke shtuar se letërsia ukrainase po e luan një rol të rëndësishëm në “formimin e narrativit” për audiencat e huaja.

Edhe shtëpi të tjera të vogla botuese po nënshkruajnë marrëveshje me autorë ukrainas të tjerë dhe përkthyesit ukrainas thanë se tani janë të përmbytur me punë. Shtypi i Universitetit të Yale do ta publikojë së shpejti veprën “Qielli mbi Ukrainë” të Zhadanit, rrëfimin e tij personal për pushtimin, ndërsa Seven Stories Press do ta botojë një koleksion tregimesh të shkurtra nga autori dhe ushtari ukrainas, Artem Chapeye.

Ky interes i ngjallur për kulturën ukrainase shkon përtej letërsisë. Njerëzit në Perëndim po grumbullojnë libra mbi historinë e Ukrainës, po pyesin për artin dhe filmat ukrainas dhe po provojnë ushqimin ukrainas, në tentim për ta mbështetur dhe kuptuar Ukrainën.

Për më tepër, mijëra familje në SHBA dhe Evropë i kanë hapur dyert e tyre për refugjatët ukrainas, duke mësuar drejtpërsëdrejti për një vend për të cilin më parë dinin pak ose aspak.

Dështimi i Putinit

Për presidentin rus, Vladimir Putin, ndërgjegjësimi dhe interesimi në rritje për Ukrainën përfaqëson një dështim të plotë të asaj që mund të ketë qenë një nga synimet e tij kryesore: ta bindë botën se Ukraina nuk ka ekzistuar kurrë në të vërtetë dhe nuk mund të ekzistojë si asgjë tjetër veçse një pjesë ose një shtojcë e Rusisë.

Në vitin 2008, Putini i tha presidentit të atëhershëm të SHBA-së, George W.Bush, se Ukraina “nuk ishte as edhe një vend”. Ai e përsëriti dhe e përforcoi këtë pretendim të rremë në vitet dhe muajt para shkurtit të vitit 2022 – duke përfshirë në një artikull të vitit 2021 në të cilin ai e përshkroi vendin si një “pjellje të periudhës sovjetike” dhe në një fjalim ogurzi, tre ditë para pushtimit, e përshkroi si “historikisht” ruse.

Ai gjithashtu ka pretenduar se ukrainasit dhe rusët janë “një popull”, duke nënkuptuar se ukrainasit nuk kanë histori dhe kulturë unike.

Në Ukrainë, forcat ruse kanë bombarduar muze, kanë plaçkitur objekte arti dhe kulturore, kanë bërë rusishten gjuhën kryesore të arsimit në territoret e pushtuara dhe kanë dëbuar fëmijë ukrainas në Rusi, veprim ky që Kievi ka thënë se është një përpjekje për ta zhdukur identitetin ukrainas.

The post Rezistenca ndaj pushtimit rus që e vendosi Ukrainën në hartën e Perëndimit appeared first on Albeu.com.

Pushtimi i Tajvanit është ende shumë i rrezikshëm

Kina zyrtarisht përfundoi stërvitjet e saj ushtarake rreth Tajvanit këtë javë, por ka theksuar “ribashkimin paqësor” me ishullin e vetëqeverisur – duke rezervuar të drejtën për të përdorur forcën.

Duket se përshkallëzimi dramatik në përgjigje të vizitës së kryetares së Dhomës së Përfaqësuesve të SHBA-së, Nancy Pelosi në Tajvan , mund të përjashtohet, edhe pse ndërhyrjet agresive kineze përgjatë ngushticës së Tajvanit po kthehen tashmë një normalitet.

Pas vizitës së Pelosit, ia vlen të merret parasysh arsyeja pse Kina nuk pushton Tajvanin, pavarësisht kërcënimeve pothuajse të vazhdueshme për ta bërë diçka të tillë.

Ka disa faktorë që e pengojnë Kinën.

Së pari, ekziston shpresa e Kinës që Tajvani të bashkohet me të pa luftë. Sondazhet në Tajvan e bëjnë këtë të duket si një fantazi: vetëm 2 për qind e tajvanezëve e identifikojnë veten si kinezë, një shifër që ka rënë nga 25 për qind një dekadë më parë, falë ndryshimit të brezave dhe agresionit të Pekinit dhe goditjeve të të drejtave të njeriut, raporton abcnews.al.

Shumica e popullit tajvanez ka pikëpamje negative për Partinë Komuniste Kineze (PKK) dhe shkatërrimi i lirive ligjore nga Pekini në Hong Kong e ktheu parimin “një vend, dy sistem

Por ekziston mundësia që liderët kinezë e kanë bindur veten se bashkimi me Tajvanin mund të ndodhë. Ata e përshkruajnë popullin tajvanez si të mashtruar nga Partia Demokratike Progresive në pushtet dhe Perëndimi, dhe ambasadori i Kinës në Australi ka thënë se sondazhet janë një mashtrim.

Zyrtarët kinezë po gënjejnë për sistemin e tyre rregullisht, saqë supozojnë se të tjerët po bëjnë të njëjtën gjë. Ndoshta më shumë gjasa: Udhëheqja e CCP mendon se mund të jetë në gjendje të detyrojë Tajvanin të dorëzohet me anë të ashpërsimit dhe përmbysjes dhe jo me luftë të drejtpërdrejtë.

CCP ka shpenzuar shumë kohë dhe para për të ndërtuar lidhje me grupet në Tajvan, nga Kuomintang-i dikur në pushtet deri te krimi i organizuar. Siç e argumentova javën e kaluar, liderët kinezë gjithashtu qëndrojnë në pritje të mundësisë së kolapsit të SHBA-së, duke e lënë Tajvanin pa mbrojtësin e saj kryesor.

Edhe nëse Pekini përjashton ribashkimin paqësor, rreziqet për pushtim janë shumë të larta.

Nuk ka asnjë garanci për suksesin kinez nëse pushton Tajvanin, edhe pa ndërhyrjen e drejtpërdrejtë të SHBA-së. Kina nuk ka bërë një luftë të vërtetë për 43 vite, që nga pushtimi i dështuar i Vietnamit në 1979; megjithëse ka investuar shumë në ushtrinë e saj, nuk ka pasur asnjë mundësi të testojë doktrinën apo teknologjitë e saj.

Pavarësisht pretendimeve kineze se një pushtim do të ishte i shpejtë dhe i lehtë, do të ishte një sulm amfib i një shkalle të paprecedentë kundër një kundërshtari tajvanez që është përgatitur për skenarin për dekada – edhe nëse përballet me problemet e tij morale dhe logjistike.

Pastaj janë rreziqet gjeopolitike të një pushtimi, më e rëndësishmja mundësia e një lufte në shkallë të plotë me Shtetet e Bashkuara. Nga njëra anë, një fraksion brenda akademisë ushtarake kineze beson me të vërtetë se pushtimi i Tajvanit mund të demonstrojë një vullnet të fortë dhe t’i shtyjë Shtetet e Bashkuara nga rajoni Azi-Paqësor.

Sigurisht që ka pikëpyetje se sa i gatshëm do të ishte Uashingtoni për të shkuar në luftë dhe nëse mund të mbronte Tajvanin. Nga ana tjetër, askush në Pekin nuk dëshiron të pësojë një disfatë poshtëruese nga ushtria më e fuqishme në botë.

Duke lënë mënjanë Shtetet e Bashkuara, një pushtim i Tajvanit do të shkatërronte pretendimet e Kinës se ajo është një fuqi paqësore dhe bashkë me to edhe marrëdhëniet e Pekinit me Tokion, e cila ka lidhje të forta me Taipein.

Të paktën në fillim, një Tajvan i pushtuar nuk mund të izolohej nga bota si Tibeti apo Xinjiang, ku mizoritë mund të mbeten disi të fshehura. Edhe nëse Kina ndërpret internetin në Tajvan, ishulli ka një teknologji të lartë për të nxjerrë imazhe të luftës ose pushtimit që do të dëmtonin reputacionin e Kinës.

Në lidhje me këtë, një pushtim mund të pasohet nga një recesion ekonomik në vend. Muskuli financiar i Perëndimit për shkak të luftës në Ukrainë ka shkaktuar gjithashtu shqetësim në Pekin, edhe pse sanksionet e gjera ndaj Kinës do të shkaktonin shumë më tepër dëme në ekonominë globale.

Së fundmi – dhe ndoshta më i fuqishëm  është rreziku politik i pushtimit të Tajvanit. Ka pak skenarë ku protestat masive dhe zemërimi publik mund të mposhtin sistemet e gjera të kontrollit të Kinës, dhe poshtërimi që do të vinte me një pushtim të dështuar të Tajvanit është një prej tyre.

Kina e ka shitur me sukses idenë se ribashkimi me Tajvanin është i drejtë dhe i pashmangshëm dhe se triumfi ushtarak do të ishte i lehtë – diçka që shumica e popullit e beson me zell.

Kjo rrit rreziqet për dështim.

Nacionalizmi, besimi i tepërt, frika dhe marrëzia janë forca të fuqishme në çështjet globale.

Kina ka ndërprerë disa lidhje me SHBA-në.

Pekini kohët e fundit njoftoi fundin e tre kanaleve të diskutimit ushtarak SHBA-Kinë dhe pezullimin e përkohshëm të pesë programeve të bashkëpunimit mbi tema që variojnë nga klima deri te antinarkotikët.

Kjo ishte një pasojë e parashikueshme: Kina u përpoq të demonstronte zemërimin për vizitën e Pelosit në Tajvan. Por është gjithashtu e rrezikshme, duke pasur parasysh mundësinë e përplasjeve aksidentale në mungesë të konfrontimit ushtara. (Udhëheqësit ushtarakë amerikanë kanë lënë të kuptohet për kanale të tjera që mbeten të hapura.), raporton abcnews.al.

Ndërkohë, i dërguari i SHBA-së për klimën, John Kerry, pezulloi bisedimet për klimën. Por shumë pak është bërë e ditur nga angazhimi SHBA-Kinë për klimën në radhë të parë. Kerry mund të jetë i shqetësuar për kërcënimet ndaj agjendës së tij, e cila është kritikuar privatisht brenda administratës së Bidenit se është shumë e butë ndaj Kinës.

Këto diskutime mund të rifillojnë sapo situata në Pekin të jetë normalizuar. SHBA shtyn për ambasadat e ishujve të Paqësorit. Pakti i sigurisë i Kinës me Ishujt Solomon mund të ketë dështuar, me marrëveshjen që ende tërhiqte vëmendjen e SHBA-së.

Shenja e fundit: Akti i Ambasadave të Ishujve të Paqësorit, i prezantuar me mbështetje dypartiake si në Dhomën e Përfaqësuesve ashtu edhe në Senat dhe ka të ngjarë të miratohet më vonë këtë vit. Projektligji do të hapë ambasadat e SHBA-së në tre vende ishullore-Vanuatu, Kiribati dhe Tonga.

Duke vazhduar trendin, presidenti i SHBA-së Joe Biden planifikon të mbajë një samit të liderëve të ishujve të Paqësorit në Shtëpinë e Bardhë në shtator. Këto lëvizje janë të arsyeshme, por ato pasqyrojnë gjithashtu se sa të pafinancuara janë përpjekjet diplomatike të Uashingtonit në raport me praninë e tij ushtarake globale. Marrëdhëniet me vendet më të vogla mbeten një zonë ku Kina ka një avantazh të dukshëm ndaj Shteteve të Bashkuara.

Teknika dhe Biznesi

Qeveria kineze ka pezulluar llogaritë e mediave sociale të DXY, një nga burimet e pakta të besueshme për informacionin shëndetësor në Kinë. Kompania me sa duket përballet me veprimet e qeverisë për të vënë në pikëpyetje promovimin e mjekësisë tradicionale kineze nga Pekini – një pseudoshkencë e rrezikshme siç praktikohet në kontinent – për të luftuar COVID-19.

Ekspertët e industrisë janë akuzuar për plagjiaturë ose për falsifikim të dokumenteve kërkimore dhe ilaçet e promovuara si bimore shpesh steroide. Mbështetja e qeverisë për mjekësinë tradicionale kineze, e promovuar si një alternativë ndaj shkencës perëndimore, është rritur nën udhëheqjen e presidentit kinez Xi Jinping.

Lëvizja kundër DXY është shqetësuese sepse cilësia e informacioneve rreth shëndetit në Kinë është tashmë shumë negative, siç vunë në dukje akademikët dhe gazetarët kinezë këtë javë: Baidu, motori kryesor i kërkimit në Kinë, është përballur me skandale të shumta mjekësore për promovimin e informacioneve të rremë.

Raundi i fundit i shpërthimeve të COVID-19 ka bllokuar 80,000 pushues kinezë në ishullin tropikal të Hainan; Sanya, një qytet turistik, është nën një bllokim pothuajse të plotë.

Turizmi i brendshëm i Kinës ka shënuar rënie këtë vit, pavarësisht vështirësive të udhëtimit jashtë shtetit për shkak të rregullave të karantinimit. Të ardhurat nga turizmi në prill ishin vetëm 39 për qind e niveleve para pandemisë.

Por rënia e turizmit është një tjetër goditje për një ekonomi në vështirësi.

The post A po përgatitet Kina të pushtojë Tajvanin? appeared first on Albeu.com.

Lëshimet e raketave balistike, të kombinuara me stërvitjet ushtarake agresive pranë brigjeve të Tajvanit, janë mesazhi më i drejtpërdrejtë që Kina është e gatshme të përdorë forcën nëse është e nevojshme për të pretenduar Tajvanin deri në vitin 2049.

Madje, kjo mund të shihet si një demonstrim për lëvizjet e ardhshme për të mundur ishullin, të cilin e konsideron “një provincë renegate”, duke e bindur atë me forcën e madhe të armëve të heqë dorë nga ëndrrat për pavarësi dhe të vihet nën sundimin e Pekinit, pa një viktimë e vetme.

Kina nuk dëshiron ta pushtojë Tajvanin  kjo do t’i kushtonte jashtëzakonisht shumë ushtarë, para dhe reputacion në botë – por dëshiron të tregojë se është e përgatitur ta bëjë këtë nëse Tajvani nuk do të nënshtrohet në mënyrë paqësore.

Në këtë kontekst, as prania e flotës së 7 amerikane në Paqesor nuk e zmbraps Kinën nga kjo ide sa e zmbrapste më herët.

Kina ka investuar shumë në raketa hipersonike, të tilla si Dongfeng, disa prej të cilave janë projektuar për të fundosur edhe aeroplanmbatëset.

Tajvani ka forcuar mbrojtjen e tij, duke instaluar sisteme të avancuara anti raketore në mallet më të larta, si dhe ka fshehur avionët më modernë në bunkerë nëntokësorë në bregun lindor.

Tensioni aktual ka të ngjarë të ulet, por nuk do të jetë i fundit.

——

Zhvillimet e deritanishme

Nëse sapo jeni informuar mbi këto ngjarje, më poshtë ju sjellim të përmbledhura zhvillimet e deritanishme:

Kina ka lëshuar disa raketa balistike Dongfeng në ujërat rreth brigjeve verilindore dhe jugperëndimore të Tajvanit

Ministria e Mbrojtjes e Tajvanit tha se kishte aktivizuar sistemet e mbrojtjes përkatëse në përgjigje të nisjes, sipas një raporti të Reuters

Stërvitjet me zjarr të të vërtetë nga Kina filluan në orën 12:00 me kohën lokale (04:00 GMT) dhe do të përfundojnë të dielën.

Marina amerikane po dërgon një aeroplanmbajtëse drejt Tajvanit, në atë që thotë se janë “operacione normale, të planifikuara”.

Situata mes Kinës dhe Tajvanit është nxehur shumë dhe analistët ushtarakë nuk përjashtojnë një pushtim ndaj ishullit gjatë ditëve në vijim. Ushtria kineze ka njoftuar për kryerjen e disa manovrave ushtarake në ujërat përreth Tajvanit duke e rrethuar tërësisht ishullin me anije, ndërkohë që në tokë janë vendosur sisteme raketore balistike, të cilat janë vënë në veprim sot.

Disa raketa janë lëshuar në drejtim të ujërave territoriale të Tajvanit si pjesë e stërvitjes kineze, ndërkohë që ishulli ka vënë në veprim sistemet anti-raketore.

Ndërkohë, ushtria amerikane është vënë në lëvizje për t’i ardhur në ndihmë ishullit që e mbështet prej gati 7 dekadash.

Aeroplanmbajtësja “USS Ronald Reagan” është nisur nga Filipinet në drejtim të Tajvanit për të ndaluar çdolloj kërcënimi ndaj ishullit raporton BBC.

Raketat balistike

Kina lëshoi disa raketa balistike Dongfeng në ujërat përreth brigjeve verilindore dhe jugperëndimore të Tajvanit, duke filluar nga ora 13:56 me orën lokale (06:56 GMT), sipas agjencisë së lajmeve Reuters, e cila citon një burim në ministrinë e mbrojtjes së Tajvanit.

Ministria e Mbrojtjes e Tajvanit tha se kishte aktivizuar sistemet përkatëse të mbrojtjes në përgjigje të nisjes, duke shtuar se dënonte veprimin irracional të Kinës, i cili shkatërroi paqen rajonale, tha Reuters.

The post A mund ta pushtojë Kina-Tajvanin? appeared first on Albeu.com.

Oleksiy Arestovych, një këshilltar i presidentit të Ukrainës, Volodymyr Zelensky, e përshkroi atë si një “përparësi të vogël, taktike”.

Marrja e termocentralit në Ukrainën lindore do të ishte fitimi i parë strategjik i Moskës në më shumë se tre javë.

Stacioni televiziv rus Rossiya 1 raportoi se trupat ruse dhe forcat rebele të Donbasit kishin marrë kontrollin e termocentralit.

Raporti i programit Vesti nga Republika e vetëshpallur Popullore e Donetskut tha se ishte “çliruar” nga anëtarët e kompanisë private ushtarake Wagner me mbështetjen e artilerisë rebele./;albeu.com

The post Rusia pushton termocentralin e dytë më të madh të Ukrainës appeared first on Albeu.com.

Lajmi është bërë me dije nga një gjeneral ukrainas.

Duket se Rusia është afër pushtimit të të gjithë Luhanskut, një nga dy rajonet ukrainase që përbëjnë Donbasin, shkruan AlJazeera.

Sakaq gjenerali Oleksiy Gromov paralajmëron se rusët gjithashtu po përpiqen të sulmojnë qytetin Sviatohirsk në rajonin e Donetsk.

The post Bombardimet nuk kanë të ndalur, Rusia afër pushtimit të të gjithë Luhanskut appeared first on Albeu.com.

Autoritete zyrtare ukrainase njoftuan sot se në ditën e 57-ë të luftës Rusia ka arritur të pushtojë 42 fshatra në rajonin e Donetskut, shkruan Reuters.

“Sot 42 fshatra u shtuan në listën e fshatrave të pushtuar. Kjo është në kurriz të rajonit të Donetsk”, tha një këshilltar i presidenti ukrainas./albeu.com

The post Zyrtari ukrainas: Rusia pushtoi sot 42 fshatra në lindje të vendit appeared first on Albeu.com.

Regjimi i Vladimir Putinit nuk mund të përmirësohet, reformohet, modernizohet, madje as thjesht të “normalizohet”. Ai po çon në shkatërrimin e Rusisë. Nëse ka sistem anti-rus, ai është Putinizmi. Nëse ka një simbol të antipatriotizmit dhe tronditjes së themeleve bazë të kombit, ajo është elita e Putinit.

Është e pamundur të vendoset një shenjë e barabartë mes shtetit dhe popullit rus.

Por Putinizmi po na çon drejt një situate kur një shtet mashtrues i kthen qytetarët e tij në njerëz mashtrues. Askush nuk e di më mirë se sa vetë rusët, se një autokrat i bllokuar në “cepin e ringut” bëhet edhe më i rrezikshëm – për botën, por mbi të gjitha, për qytetarët e Rusisë.

Artileria ruse po godet njerëzit e saj, jo vetëm nga jashtë kufijve të Rusisë në Perëndim, por edhe brenda vendit. Putin e ka vrarë kujtesën historike të kombit rus, që bazohej në kujtesën e shenjtë të fitores së vitit 1945 në Luftën e Madhe Patriotike. Qeveria e Putinit e përdori këtë kujtesë si një mburojë historike.

Por pasi qëlloi mbi Kiev dhe Kharkiv, ajo e humbi edhe atë mburojë morale. Shfrytëzimi i kësaj fitoreje duket shumë cinike sot. Putinizmi e ka humbur bazamentin e tij historik. Ai e ka copëtuar dhe reduktuar kujtesën e Luftës së Madhe në paradigma dhe kërcënime imagjinare, në “de-nazifikimin dhe çmilitarizimin e Ukrainës”.

Ky është një shembull historik mbresëlënës i një regjimi politik që ka zhdukur një pjesë të madhe të themeleve për legjitimitetin e tij historik. Nuk është Ukraina ajo që ka nevojë për “de-nazifikimin” imagjinar që ka trilluar Putin, por është Rusia ajo që ka nevojë për de-stalinizimin e vërtetë.

Dikur nuk u punua seriozisht për të kapërcyer të kaluarën e vështirë, dhe tani kjo e kaluar po e shkatërron kombin rus, ndjenjën e tij për veten, vetë-identifikimin e tij. Ajo që na ka mbetur është mbrojtja, a thua sikur kombi është i rrethuar brenda një kështjelle dhe vuan nga “Sindroma e Stokholmit”, duke hyrë në një marrëdhënie të ngushtë me gardianin e burgut.

Kur një vend që pretendon një rol udhëheqës si një perandori, edhe pse imagjinare, e bombardon veten, dhe perandoria imagjinare zhduket. Një perandori e vërtetë duhet të përdorë fuqinë e butë, dhe jo atë të fortë. Sulmet barbare mbi Kiev ishin shkatërrimi përfundimtar i së drejtës për auto-legjitimitet, në kurriz të kujtimit të Luftës së Madhe Patriotike.

Regjimi nuk kishte kurrë të drejtë që ta bënte këtë. Populli po, por regjimi jo. Goditja “me saktësi të lartë” ndaj monumentit që përkujton Holokaustin në Babi Yar kishte një kuptim simbolik, që nuk kishte asnjë lidhje me “neo-nazizmin”.

Synimi ishte të tregonte se nëse ushtria ruse mund të godiste Babi Yar, mund të godiste me të njëjtën saktësi të madhe edhe Çernobilin. Aleatët e Rusisë janë tani ushtria dhe marina, Eritrea dhe Koreja e Veriut. Në vetëvrasjen politike dhe ekonomike të regjimit, Vladimir Putin e ka katandisur Rusinë në të njëjtin nivel me Korenë e Veriut.

Kjo u bë me pëlqimin e heshtur dhe frikacak të elitave në Moskë. Një fuqi e madhe që u bë anëtare e komuniteteve dhe organizatave ndërkombëtare, një vend që kishte nisur rrugën e tij drejt një ekonomie tregu dhe një kushtetute demokratike, u reduktua në të qenit një paqe-prishës global, dhe më pas një kërcënim për të gjithë botën.

Por ekonomia ruse nuk ekziston jashtë ekonomisë globale. Asnjë ‘zëvendësues i importeve” nuk është i mundur pa komponentë globalë dhe stokun e farës, transportin e kontejnerëve dhe importet teknologjike.

“Zëvendësimi i importit” nuk ekziston në realitet sepse ekonomia e tregut, ashtu si shkenca, nuk ka kombësi dhe mund të funksionojë vetëm si ekonomi botërore. Gjëja e parë që bëri qeveria ruse pas fillimit të “operacionit special” ishte ndalimi i transferimit dhe eksportit të parave, në mënyrë që qytetarët të mos iknin jashtë vendit, por të detyroheshin të ndanin me elitat pasojat shkatërrimtare të vendimeve.

Në këtë mënyrë ata do të detyrohen të shtrëngojnë rripat në shtëpi, dhe jo të lidhin rripat në avionin e fundit që po niset për në Perëndimin e “mallkuar”. Putini donte të bisedonte si i barabartë me liderët botërorë, por tani askush nuk po flet me të.

Ai u dënua në Asamblenë e Përgjithshme të Organizatës së Kombeve të Bashkuara nga 141 vende. Madje edhe “vëllai i madh” i Rusisë, Kina, po e sheh me njëfarë shqetësimi gjendjen ku është katandisur fqinji i tij. Rusët nuk kanë zgjidhje tjetër veçse “të kultivojnë kopshtin e tyre”, pra të ushqehen nga kopshti i tyre. Nuk ka për të pasur asnjë ndihmë nga jashtë. Artileria po godet popullin e vet.

The post “De-nazifikimi” i Ukranës një trill i Putinit, është Rusia ajo që ka nevojë të de-stalinizohet appeared first on Albeu.com.

Në një video-telefonatë drejtuar kryeministrit të Mbretërisë së Bashkuar Boris Johnson dhe vendeve të tjera në Forcën e Përbashkët të Ekspeditës, Zelensky tha se NATO ishte “aleanca më e fortë në botë” – por “disa nga anëtarët e kësaj aleance janë të hipnotizuar nga agresioni rus”.

“Ne dëgjojmë shumë biseda për luftën e tretë botërore, se gjoja mund të fillojë nëse NATO do të mbyllë qiellin e Ukrainës për raketat dhe avionët rusë dhe për këtë arsye zona e ndalim-fluturimit humanitar nuk është krijuar ende”, tha ai.

“Kjo i lejon ushtrisë ruse të bombardojë qytetet paqësore dhe të hedhë në erë blloqe banimi, spitale dhe shkolla. Katër ndërtesa shumëkatëshe në Kiev në mëngjesin e hershëm u bombarduan, dhjetëra të vdekur.”

The post Zelensky: Në NATO ka vende që janë të frikësuara nga Rusia appeared first on Albeu.com.

Vladimir Putin e njohu Donbasin si të pavarur vetëm disa ditë para se të pushtonte Ukrainën.

Dokumentet, të publikuara nga ministria, dyshohet se tregojnë se Kievi kishte planifikuar një sulm në rajon dhe kishte bërë përgatitje luftarake.

Këto dokumente, të cilat janë shkruar në gjuhën ukrainase, nuk janë verifikuar në mënyrë të pavarur.

The post Rusia pretendon se ka prova që Ukraina kishte planifikuar një sulm në Donbas appeared first on Albeu.com.