Ai u përpoq me çdo mënyrë që ta bënte të kuptonte djalin e tij dhe të linte zakonet e këqija, por pa rezultat.

Një ditë, ky zotëri i pasur mori vesh se një plak i urtë kishte ardhur në fshatin e tyre. Ai nuk hezitoi të shkonte te urtaku dhe i kërkoi që ta ndihmonte me djalin e tij t’ia hiqte veset e këqija.

Plaku pranoi dhe i kërkoi atij të sillte djalin e tij në mëngjes.

Mëngjesin tjetër, pasaniku erdhi për t’u takuar me plakun e urtë bashkë me djalin e tij. Plaku e ftoi djaloshin për një shëtitje vetëm me të në kopësht.

Ndërsa po ecte, plaku ndaloi papritur dhe tregoi një bimë të vogël që rritej atje dhe i tha të riut: “Nxirre jashtë..!”

I riu mbajti bimën midis gishtit të madh dhe gishtit tregues dhe e nxori jashtë.

Pas këtij plaku vazhdoi të ecte me të riun. Pasi eci pak, ai u ndal përsëri dhe tregoi një bimë pak më të madhe dhe tha: “Nxirre jashtë..!”

Djali i ri e kapi atë bimë dhe e tërhoqi fort dhe doli me rrënjën dhe të gjitha.

“Tani, shkule atë…!”, tha plaku duke treguar nga një shkurre.

I riu përdori të gjitha forcat e tij për ta nxjerrë atë.

“Tani shkul këtë…!”, tha plaku i urtë drejtuar gishtin kah një peme guava.

I riu kapi trungun e pemës dhe u përpoq ta nxirrte, por ai as që lëvizi.

“Është e pamundur.” tha i riu duke gulçuar.

Plaku buzëqeshi dhe tha: “Pra, njësoj është me zakonet e këqija. Kur janë të reja e të sapoformuara është e lehtë t’i nxjerrësh jashtë, por kur ngulin rrënjët për një kohë të gjatë ato nuk mund të shkulen nga rrënjët.”

Ajo shëtitje me plakun ndryshoi përgjithmonë jetën e të riut.

Mësimi i rëndësishëm që duhet të nxjerrim nga kjo histori:

Mos prisni që vesi i keq të ngulitet e të lëshojë rrënjë në ju. Shkuleni atë ndërsa keni akoma kontroll mbi të./albeu.com

The post “Djali im ka vese të këqija dhe nuk ia heq dot…”, babai i pasur i ankohet plakut të urtë appeared first on Albeu.com.

“Cila është më e rëndësishme, më e vlefshme – Pasuria apo Urtësia?”

Baal Shemi qeshi dhe tha:

“Sigurisht, mençuria është më domethënëse, më e vlefshme”.

Atëherë vizitori i tha:

“Atëherë, kam një pyetje tjetër – të shoh gjithmonë – ty njeriun e mençur, duke ndjekur të pasurit. Gjithmonë shkoni në shtëpinë e njerëzve të pasur, por nuk kam parë kurrë ndonjë burrë të pasur duke të ndjekur ty.

Por ju thoni që mençuria është më e vlefshme se pasuria. Nëse është kështu, atëherë ma shpjegoni këtë fenomen.”

Baal Shem qeshi përsëri dhe tha:

“Po, sigurisht që njerëzit e mençur shkojnë te të pasurit, sepse ata janë mjaft të mençur për të ditur vlerën e pasurisë, ndërsa njerëzit e pasur janë thjesht të pasur dhe ata nuk mund ta kuptojnë vlerën e mençurisë. Unë shkoj tek ata sepse e kuptoj vlerën e pasurisë, por ata nuk mund ta kuptojnë vlerën e mençurisë, kështu që nuk vijnë tek unë.”

Nëse shihni një shenjtor duke shkuar në një pallat, do të thoni – Oh! Ky njeri nuk është shenjtor.

Këtu përfundon e gjitha sepse ju shikoni me sytë tuaj. Pasuria ka kuptim për ty. Ju mund të ndiqni vetëm një shenjtor që heq dorë nga pasuria sepse jeni të fiksuar pas pasurisë.

Ju shikoni përbrenda vetes dhe çdo gjë që thoni ka të bëjë më shumë me ju sesa me këdo tjetër. Gjithmonë ka të bëjë me ju, ju jeni referenca.

Kur thoni se Buda nuk është i përndritur, nuk e thoni këtë, thjesht do të thotë – Për mua ai nuk duket i përndritur.

Ju keni kategori fikse mendimi dhe vazhdoni t’i përdorni ato. Për ju, patologjia është e njohur, por përndritja nuk është.

Ju nuk mund ta kuptoni atë që është më e lartë se ju. Ju mund të kuptoni vetëm atë që është më e ulët se ju ose më së shumti atë që është në të njëjtin nivel. Për të kuptuar sa më lart do të duhet të ngjitesh më lart.

The post “Cila është më e rëndësishme, Pasuria apo Mençuria?”, përgjigja e plakut të urtë do t’ju mbes gjatë në mendje appeared first on Albeu.com.