Mundësia e rikthimit të Luis Suarezit në kombëtaren e Uruguait është lënë e hapur nga Diego Forlan. Sulmuesi legjendar nuk ka luajtur për përfaqësuesen që prej Copa America 2024.

Paraqitja e fundit e 39-vjeçarit me fanellën e Uruguait ishte pikërisht në turneun e vitit 2024, të cilin skuadra e mbylli në vendin e tretë.

Me 69 realizime, Suarezi kryeson renditjen historike të golashënuesve të kombëtares uruguaiane. Pas tij ndodhen Edinson Cavani me 58 gola dhe Diego Forlan me 36.

Suarezi dhe Forlan kanë qenë bashkë në fushë gjatë një prej etapave më të lavdishme të futbollit të Uruguait. Ata ndihmuan kombëtaren të renditej e katërta në Kupën e Botës 2010, ndërsa një vit më pas triumfuan në Copa American 2011.

Forlan u shpall gjithashtu fitues i Topit të Artë në Botërorin 2010. Ai realizoi pesë gola dhe u rendit mes golashënuesve më të mirë të atij kompeticioni.

Pas fushatës zhgënjyese të Uruguait në Kupën e Botës nën drejtimin e Marcelo Bielsa, Forlan ka marrë përkohësisht postin e trajnerit. Ai ka bërë të qartë se nuk e përjashton mundësinë që Suarezi të bëhet sërish pjesë e skuadrës.

“Kam shumë besim tek Luis dhe një respekt të jashtëzakonshëm për të”, u shpreh Forlan.

“Përse jo, nëse mund të përzgjidhet dhe kemi mundësinë të afrojmë një futbollist si ai, që shënon, zotëron përvojë dhe e dëshmon këtë nga java në javë?”.

“Këtë do ta vlerësojmë më vonë. Askush nuk mund ta vërë në diskutim atë që përfaqëson Luis”, përfundoi ai.

Forlan do ta zhvillojë ndeshjen e tij të parë si drejtues i Uruguait kundër Japonisë më 24 shtator. Gjatë grumbullimit të shtator-tetorit, uruguaianët do të luajnë edhe përballë Koresë së Jugut.

Në anën tjetër, Suarezi vijon paraqitjet e shkëlqyera në MLS, ku këtë vit numëron 10 gola në 14 ndeshje. Sulmuesi ka deklaruar më herët se është i gatshëm të kthehet në Kombëtare për sfidat e ardhshme.

The post Luis Suarez mund të rikthehet te Uruguai pas më shumë se dy vitesh appeared first on Albeu.com.

Diego Forlan është emëruar zyrtarisht përzgjedhës i përkohshëm i Kombëtares së Uruguait. Legjenda e futbollit uruguaian pason Marcelo Bielsan, i cili dha dorëheqjen pas dështimit në Kupën e Botës 2026.

Krahas angazhimit të tij me Kombëtaren U20 të Uruguait, Forlan do të udhëheqë ekipin e parë në miqësoret e vjeshtës. Federata synon ta emërojë trajnerin e përhershëm në fund të këtij viti ose në fillim të vitit 2027.

Vendimi për ndryshimin në stol pasoi paraqitjen zhgënjyese të Uruguait në Kupën e Botës. Kombëtarja e mbylli grupin H në vendin e tretë me vetëm dy pikë, në një grup ku garuan gjithashtu Kepi Verde dhe Arabia Saudite.

Për Bielsan, eliminimi përbënte rastin e dytë në tri pjesëmarrje në Kupën e Botës që nuk arrinte të kalonte fazën e grupeve. Trajneri argjentinas kishte pasur të njëjtin fat edhe në vitin 2002, kur drejtonte Argjentinën.

Gjatë turneut, Uruguai regjistroi mesatarisht 55 për qind posedim të topit. Kjo ishte përqindja më e lartë në historinë e paraqitjeve të tij në Kupën e Botës që nga viti 1966, si dhe hera e parë që prej vitit 1970 që kjo shifër kalonte kufirin e 50 për qind. Megjithatë, ky tregues nuk e pengoi largimin e Bielsas.

Forlan e merr detyrën me një përvojë të kufizuar në rolin e trajnerit, pasi në futbollin e klubeve ka drejtuar vetëm Penarolin dhe Atenasin.

Ai e filloi karrierën në stol te Penaroli në vitin 2020, por rezultatet e dobëta sollën largimin e tij pas vetëm 11 ndeshjesh. Në vitin 2021, Forlan mori drejtimin e Atenasit në kategorinë e dytë të futbollit uruguaian, ku qëndroi për 12 takime.

Megjithëse nuk ka shumë eksperiencë si trajner, Forlan vazhdon të jetë ndër emrat më të respektuar të futbollit në Uruguai. Me fanellën e kombëtares ai luajti 112 ndeshje dhe realizoi 36 gola, duke u renditur si golashënuesi i tretë më i mirë në historinë e “La Celeste”.

Kulmi i karrierës së tij si futbollist u shënua në Kupën e Botës 2010. Forlan realizoi pesë gola, e udhëhoqi Uruguain deri në gjysmëfinale dhe fitoi çmimet “Topi i Artë” dhe “Këpuca e Artë” të turneut.

Debutimi i Diego Forlanit në krye të Uruguait do të vijë më 24 shtator, në ndeshjen miqësore kundër Japonisë.

The post Zyrtare: Diego Forlan merr përkohësisht drejtimin e Uruguait appeared first on Albeu.com.

Dueli vendimtar i Kupës së Botës 2026 midis Spanjës dhe Argjentinës nuk do të përcaktojë thjesht fituesin e këtij edicioni, por mund të riformësojë edhe hierarkinë e përjetshme të trofeve të fituar.

Ekipi argjentinas, me Lionel Messin në krye, synon të ruajë kurorën e siguruar në Katar në vitin 2022 dhe të arrijë numrin katër të titujve botërorë, duke u radhitur përkrah Gjermanisë dhe Italisë në mesin e skuadrave më të suksesshme të të gjitha kohërave.

Nga krahu tjetër, Spanja synon të marrë trofeun e dytë në historinë e saj, pas atij të fituar në vitin 2010 në Afrikën e Jugut.

Me pesë tituj të fituar në edicionet e viteve 1958, 1962, 1970, 1994 dhe 2002, Brazili mbetet padyshim kombëtarja më e suksesshme në historinë e turneut. Veç kësaj, “Seleçao” është i vetmi ekip që ka qenë prezent në çdo edicion të kompeticionit.

Pas Brazilit, Gjermania dhe Italia kanë nga katër tituj secila. Gjermania ka triumfuar në vitet 1954, 1974, 1990 dhe 2014, ndërsa Italia ka festuar fitore në vitet 1934, 1938, 1982 dhe 2006.

Argjentina, me tre tituj botërorë (1978, 1986 dhe 2022), në rast se e mposht Spanjën në finalen e vitit 2026, do të shkojë në kuotën e katërt dhe do të pozicionohet në vendin e dytë të listës, në shoqërinë e Gjermanisë dhe Italisë.

Uruguai dhe Franca kanë fituar nga dy herë Kupën e Botës. Uruguai pati sukses në vitet 1930 dhe 1950, ndërsa Franca e ngriti trofeun në vitet 1998 dhe 2018.

Vetëm me një trofe secila janë Anglia dhe Spanja. Anglezët arritën lavdinë në vitin 1966, kurse spanjollët në vitin 2010. Nëse “Furia Roja” fiton finalen e së dielës, do ta dyfishonte numrin e titujve dhe do të bëhej pjesë e grupit me Uruguain dhe Francën që kanë nga dy trofe.

Nga ana tjetër, Holanda mban një rekord aspak të këndshëm, duke u bërë kombëtarja me më së shumti humbje në finale pa mundur ta fitojë asnjëherë trofeun.

Ekipi “Tulipan” ka qenë nënkampion në tri raste (1974, 1978 dhe 2010), ndërkohë që Hungaria dhe Çekosllovakia kanë humbur nga dy finale. Kroacia dhe Suedia kanë mbetur një herë nënkampione të botës.

The post Cila kombëtare dominon renditjen historike të titujve të Kupës së Botës? appeared first on Albeu.com.

Pavarësisht se Kampionati Botëror i vitit 2026 nuk ka nisur ende, gjashtë ekipe përfaqësuese kanë konfirmuar tashmë vendin e tyre në turneun pasues, që do të mbahet në vitin 2030.

Këto janë Spanja, Portugalia dhe Maroku si nikoqirët kryesorë, si dhe Argjentina, Uruguai dhe Paraguai, të cilat do të mirëpresin ndeshjet inauguruese të kompeticionit.

Për herë të parë në histori, formati i organizimit parashikon ndarjen e eventit mes gjashtë kombeve të vendosura në tre kontinente të ndryshme. Madje, FIFA po shqyrton mundësinë e rritjes së numrit të skuadrave pjesëmarrëse në 64.

Shumica dërrmuese e takimeve do të luhen në territorin e Spanjës, Portugalisë dhe Marokut, të cilat bartin peshën kryesore të mikpritjes së Kupës së Botës.

Si pjesë e përkujtimit të njëqindvjetorit të kompeticionit, organi drejtues i futbollit botëror ka vendosur që sfidat e para të turneut të zhvillohen në Amerikën e Jugut, konkretisht në Uruguai, Argjentinë dhe Paraguai.

Uruguait i është besuar një ndeshje për nder të rolit të saj si vendi që organizoi edicionin debutues të Botërorit në 1930, ndërsa Argjentina dhe Paraguai do të presin gjithashtu nga një takim në kuadrin e festimeve të këtij jubileu madhor.

Rrjedhimisht, falë statusit të tyre si shtete pritëse, gjashtë federatave u është akorduar një vend i garantuar në fazën finale të Kupës së Botës 2030, pa u kushtëzuar nga ecuria e tyre në ciklin kualifikues.

The post Gjashtë kombëtare sigurojnë biletën për Botërorin 2030, ndërsa edicioni 2026 ende nuk ka filluar appeared first on Albeu.com.

Botërori 2026 solli rezultate tronditëse, surpriza të mëdha dhe dalje nga gara që shumë pak i kishin parashikuar. Nëse skuadrat që arritën deri në çerekfinale mund ta quajnë turneun të pranueshëm, disa përfaqësuese e mbyllin këtë edicion me një zhgënjim të thellë.

Duke marrë për bazë diferencën mes asaj që pritej dhe asaj që u pa në fushë, këto janë 10 kombëtaret që dështuan më shumë në Kupën e Botës 2026.

10. Republika Çeke

Nuk kishte pritshmëri për ndonjë mrekulli nga çekët, por në një grup që shihej si i përballueshëm, kalimi në fazën me eliminim direkt konsiderohej minimumi i kërkuar.

Në vend të kësaj, ata e mbyllën fazën e grupeve me vetëm një pikë dhe u renditën mes skuadrave që ofruan futbollin më pak tërheqës në turne.

Pas daljes nga Botërori, Patrik Schick u tërhoq nga kombëtarja në moshën 30-vjeçare, ndërsa trajneri Miroslav Koubek dha dorëheqjen dhe akuzoi mediat për një fushatë të padrejtë ndaj tij.

9. Skocia

Ndonëse ishte vendosur në një grup të fortë me Brazilin dhe Marokun, nga Skocia pritej të paktën të siguronte një vend mes të tretave më të mira.

Por ekipi i Steve Clarke nuk e arriti këtë objektiv dhe regjistroi eliminimin e 13-të radhazi në fazën e grupeve të një turneu madhor.

Edhe pse tifozët e saj krijuan një atmosferë fantastike në SHBA, niveli i paraqitjeve në fushë mbeti dukshëm më poshtë.

8. Ekuadori

Rruga e Ekuadorit në këtë Botëror ishte e mbushur me kontraste. Triumfi ndaj Gjermanisë solli entuziazëm, por ndeshjet kundër Bregut të Fildishtë dhe Curaçaos ishin shumë larg asaj që pritej.

Në fund, skuadra u ndal nga Meksika, ndërsa trajneri Sebastian Beccacece dha dorëheqjen, duke mbyllur kështu një eksperiencë zhgënjyese.

7. Brazili

Vetë fakti që Brazili nuk shihej si favorit kundër Japonisë tregon qartë sa të ulëta kishin rënë pritshmëritë për ekipin e Carlo Ancelottit.

“Seleçao” nuk arriti të japë siguri në asnjë sfidë të madhe dhe u eliminua nga Norvegjia në fazën e 1/16-ës. Kjo ishte hera e parë që Brazili ndalej në këtë fazë të Botërorit që nga viti 1990.

Lotët e Neymarit, kritikat e legjendave të futbollit brazilian dhe dilemat rreth projektit të Ancelottit përmbledhin në mënyrë të qartë turneun e pesë herë kampionëve të botës.

6. Holanda

Analisti gjerman Joachim Klement e kishte parashikuar Holandën si fituese të Botërorit, duke qenë se modeli i tij ishte treguar i saktë në tre edicionet e fundit.

Megjithatë, skuadra e Ronald Koeman u ndal që në raundin e parë me eliminim direkt nga Maroku.

Ndonëse nuk pësoi asnjë humbje brenda kohës së rregullt, kjo nuk mjaftoi për të shmangur një tjetër zhgënjim të madh.

5. Portugalia

Portugalia ishte ndër përfaqësueset më të diskutuara të këtij Botërori, kryesisht sepse kjo ishte pjesëmarrja e fundit e Cristiano Ronaldos në Kupën e Botës.

Dalja dramatike ndaj Spanjës me gol në minutat shtesë nuk shihet si turp, por skuadra e Roberto Martinez nuk arriti të bindte në asnjë ndeshje të rëndësishme. Përveç fitores ndaj Uzbekistanit, paraqitjet mbetën shumë larg pritshmërive.

4. Koreja e Jugut

Në Korenë e Jugut, eliminimi që në fazën e grupeve u perceptua si një katastrofë kombëtare.

Presidenti Lee Jae-myung kërkoi hetim për dështimin e kombëtares, ndërsa trajneri Hong Myung-bo u vu nën kritika të forta nga mediat dhe tifozët.

Disfata ndaj Afrikës së Jugut mbeti një nga befasitë më të mëdha të gjithë turneut.

3. Uruguai

Uruguai pati një Botëror thellësisht poshtë pritshmërive, të shoqëruar nga polemika dhe rezultate zhgënjyese.

Gabimet e Fernando Muslerës, tensionet që përfshinë Marcelo Bielsan dhe paraqitjet e dobëta të yjeve si Federico Valverde dhe Darwin Nunez bënë që skuadra të dështonte në arritjen e objektivave. Lëndimi i Manuel Ugarte e rëndoi edhe më shumë situatën, ndërsa në fund Bielsa dha dorëheqjen.

2. Turqia

Shumë pak njerëz do ta kishin menduar se Turqia do të ishte mes skuadrave të para që do të përshëndeste Botërorin.

Pritshmëritë për ekipin e Vincenzo Montellas ishin tepër të larta, por rezultatet nuk i mbështetën aspak.

Edhe pse skuadra reagoi në ndeshjen ndaj SHBA-së, gjithçka erdhi shumë vonë për të shpëtuar kualifikimin.

Montella vazhdoi në detyrë, ndërsa Federata premtoi ndryshime të rëndësishme në përbërjen e skuadrës.

1. Gjermania

Dështimi më i madh i Botërorit 2026 i përket Gjermanisë.

Eliminimi nga Paraguai në fazën e 1/16-ës u konsiderua surpriza më e madhe e turneut.

Ekipi i Julian Nagelsmann nuk gjeti dot identitet loje dhe paraqitjet ishin shumë larg nivelit që pritej nga katër herë kampionët e botës.

Megjithatë, ky dështim solli edhe një zhvillim me peshë: rikthimin e Jurgen Kloppit në krye të kombëtares gjermane.

Tani, shpresat janë që ai të ndërtojë një projekt të ri me synimin për ta rikthyer Gjermaninë në elitën e futbollit botëror përpara Euro 2028.

The post 10 kombëtaret që zhgënjyen më shumë në Botërorin 2026, nga Gjermania te Brazili appeared first on Albeu.com.

Ndërsa Kupa e Botës 2026 vijon ende, deri në këtë pikë 13 përzgjedhës kanë humbur vendin e punës. Shkaqet kanë qenë të ndryshme: disa janë shkarkuar menjëherë pas një ndeshjeje, të tjerë janë larguar pas eliminimit, ndërsa në disa raste pesha nuk ka ardhur vetëm nga rezultatet, por edhe nga klima e krijuar rreth skuadrës.

Ja cilët janë trajnerët që janë ndarë deri tani nga kombëtaret e tyre në Botërorin 2026, që po zhvillohet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.

Roberto Martinez (Portugali)

Pas disfatës 1-0 kundër Spanjës në fazën e 1/8-tës, Roberto Martinez bëri të ditur largimin nga stoli i Portugalisë. Ai tha se kishte ardhur me objektivin për të fituar Kupën e Botës dhe se, pa e arritur këtë, nuk kishte kuptim të vijonte. Kështu u mbyll periudha e tij trevjeçare e gjysmë, ku veçohet fitimi i Ligës së Kombeve 2025 dhe dy kualifikime në çerekfinale, por pa shkuar në asnjë finale në pesë turne madhorë si trajner.

Sabri Lamouchi, Herve Renard (Tunizi)

Botërori i Tunizisë u shndërrua në një rrëmujë të plotë. Sabri Lamouchi u largua nga detyra pas humbjes 5-1 përballë Suedisë. Në vendin e tij erdhi Herve Renard, por as ai nuk mundi të përmbysë situatën, pasi skuadra u mund edhe nga Japonia dhe Holanda. Me përfundimin e aventurës së Tunizisë, edhe Renard zgjodhi të largohej.

Javier Aguirre (Meksikë)

Mandati i Javier Aguirre përfundoi pas humbjes 3-2 ndaj Anglisë në fazën e 1/8-tës. Largimi i tij ishte parashikuar më herët, teksa Rafael Marquez ishte bërë gati për ta pasuar. Aguirre u nda me kombëtaren me ndjenjë krenarie, pasi e drejtoi Meksikën drejt paraqitjes së saj më të mirë në Kupën e Botës pas shumë vitesh.

Steve Clarke (Skoci)

Menjëherë pasi Skocia u eliminua në fazën e grupeve, Steve Clarke paraqiti dorëheqjen, edhe pse vetëm pak javë më parë kishte zgjatur kontratën. Ai largohet si tekniku më i suksesshëm i epokës moderne të futbollit skocez, duke rikthyer përfaqësuesen në Kampionatin Evropian dhe në Kupën e Botës pas dekadash mungese.

Hong Myung-bo (Koreja e Jugut)

Për Hong Myung-bo, aventura mori fund pas daljes në fazën e grupeve. Përtej rezultateve jo bindëse, ai hasi edhe kritika të forta publike dhe kërcënime, ndërsa emërimi i tij kishte qenë i diskutueshëm që në nisje.

Ronald Koeman (Holandë)

Eliminimi nga Maroku me penallti solli fundin e qëndrimit të Ronald Koeman. Fillimisht ai mbrojti vendimet e veta taktike, por të nesërmen vendosi të japë dorëheqjen. Tekniku holandez pranoi zhgënjimin për dështimin në Botëror dhe theksoi se kishte ardhur momenti për ta mbyllur mandatin.

Carlos Queiroz (Gana)

Carlos Queiroz mori drejtimin e Ganës vetëm disa muaj përpara Kupës së Botës dhe arriti ta çojë ekipin në fazën eliminatore për herë të parë që nga viti 2010. Sidoqoftë, pas humbjes me Kolumbinë në 1/16-tën e finales, portugezi njoftoi se po largohej, duke kërkuar më tepër investime për zhvillimin e futbollit në vend.

Sebastian Beccacece (Ekuador)

Pas humbjes ndaj Meksikës në fazën e 1/16-tës, Sebastian Beccacece u largua me mbylljen e kontratës së tij. Argjentinasi e la skuadrën pasi e kishte kualifikuar në Botëror dhe e kishte çuar në raundin eliminator për herë të parë në 20 vjet.

Miroslav Koubek (Çeki)

Pas përfundimit të Çekisë në vendin e fundit të grupit, Miroslav Koubek u nda nga kombëtarja. Sipas vetë trajnerit, vendimi u ndikua edhe nga klima e krijuar nga mediat, pavarësisht faktit se ai e kishte rikthyer ekipin në Kupën e Botës pas dy dekadash.

Marcelo Bielsa (Uruguai)

Dihej paraprakisht se Marcelo Bielsa do të largohej pas Botërorit, por eliminimi i shpejtë dhe konfliktet me lojtarët e bënë fundin e tij edhe më të hidhur. Argjentinasi e pranoi se nuk arriti të sillte rezultatet që priteshin prej tij.

Jamal Sellami (Jordani)

Jamal Sellami e çoi Jordaninë në Kupën e parë të Botës në historinë e saj dhe mori gjithashtu shtetësinë jordaneze. Megjithatë, pas tre humbjeve në fazën e grupeve, ai vendosi të largohej, duke mbyllur një periudhë historike për futbollin e vendit.

Julian Nagelsmann (Gjermani)

Pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai me penallti, Julian Nagelsmann njoftoi dorëheqjen, ndonëse mediat gjermane raportuan se në të vërtetë bëhej fjalë për një shkarkim të kamufluar. Pas afro tre vitesh në krye të përfaqësueses, ai largohet, ndërsa si pasues pritet Jurgen Klopp.

Trajnerët që mund të largohen së shpejti

Kjo listë mund të zgjatet në një kohë shumë të shkurtër. Hugo Broos ka sinjalizuar dorëheqjen pas eliminimit të Afrikës së Jugut, Zlatko Daliç duket pranë fundit të ciklit të tij me Kroacinë, ndërsa Vladimir Petkoviç ndodhet nën presion të fortë në Algjeri dhe largimi i tij shihet vetëm si çështje kohe.

The post Botërori 2026 ka sjellë deri tani 13 largime trajnerësh, Roberto Martinez mbyll listën e fundit appeared first on Albeu.com.

Vendimi i FIFA-s për ta pezulluar me kusht ndëshkimin e sulmuesit amerikan Folarin Balogun, pas kartonit të kuq që mori në fazën e 1/16 së finales së Kupës së Botës 2026 kundër Bosnje dhe Hercegovinës, ka ndezur polemika të forta në botën e futbollit.

Si pasojë e këtij vendimi, Balogun pritet të jetë i gatshëm për ndeshjen çerekfinale me Belgjikën, ndërsa reagimet kanë qenë të shumta dhe të ashpra.

Rudi Garcia, trajneri i Belgjikës, e cilësoi këtë zhvillim si një “shaka të 1 Prillit”, ndërsa në rrjetet sociale kanë qarkulluar edhe aludime se ndryshimi i vendimit mund të jetë ndikuar nga ndërhyrje në nivele të larta politike.

Megjithatë, historia e Kupës së Botës tregon se FIFA, në shumë raste të tjera, nuk ka bërë asnjë lëshim edhe kur në qendër kanë qenë yjet më të mëdhenj të futbollit.

Më poshtë janë 11 futbollistë të njohur që, pavarësisht përpjekjeve dhe apelimeve të federatave të tyre, u detyruan të mungonin në ndeshje vendimtare.

Leonardo (Brazili) – Botërori 1994

Braziliani u ndëshkua me karton të kuq në ndeshjen e 1/16 së finales kundër SHBA-së, pasi goditi me bërryl Tab Ramos dhe i shkaktoi frakturë në mollëz.

Federata braziliane mbrojti idenë se Leonardo thjesht po përpiqej të shkëputej nga kapja e kundërshtarit, por FIFA jo vetëm që e la në fuqi kartonin, por e dënoi edhe me katër ndeshje pezullim.

Për pasojë, ai mungoi në çerekfinale, në gjysmëfinale dhe në finalen e atij turneu.

Alessandro Costacurta (Italia) – Botërori 1994

Mbrojtësi i Italisë u ndëshkua me kartonin e dytë të verdhë në gjysmëfinalen ndaj Bullgarisë, pasi ndërhyri me faull ndaj Hristo Stoichkov.

Italianët kërkuan rishqyrtim të rastit, por FIFA nuk pranoi as ta marrë në konsideratë. Kështu, Costacurta e humbi finalen kundër Brazilit, ku Italia u mund pas penalltive.

Patrick Kluivert (Holanda) – Botërori 1998

Sulmuesi i Holandës u përjashtua me të kuq në takimin hapës përballë Belgjikës, pasi goditi me bërryl Lorenzo Staelens.

Federata holandeze argumentoi se futbollisti ishte provokuar rëndë, por FIFA vendosi ta pezullojë për tre ndeshje. Kluivert u kthye vetëm në çerekfinale, ku gjeti rrugën e rrjetës kundër Argjentinës.

Zinedine Zidane (Franca) – Botërori 1998

Francezi u ndëshkua pasi shkeli me dashje mbi Said Al-Owairan gjatë fazës së grupeve.

FIFA e la jashtë për dy ndeshje, çka bëri që Zidane të mungonte ndaj Danimarkës dhe Paraguait. Ai u rikthye në çerekfinale dhe më vonë realizoi dy herë në finalen me Brazilin.

Laurent Blanc (Franca) – Botërori 1998

Ky mbetet një nga kartonët e kuq më polemikë në historinë e Botërorëve. Blanc u përjashtua në gjysmëfinalen me Kroacinë pas një kontakti të lehtë me Slaven Bilic, i cili simuloi rëndë.

Edhe pse Franca protestoi dhe pamjet televizive ngritën dyshime të forta, FIFA nuk ndryshoi vendim dhe Blanc mbeti jashtë finales kundër Brazilit.

Ronaldinho (Brazili) – Botërori 2002

Në çerekfinalen e famshme me Anglinë, Ronaldinho dha asist, shënoi një gol spektakolar nga goditja e lirë dhe më pas mori karton të kuq pas një ndërhyrjeje ndaj Danny Mills.

Brazili kërkoi heqjen e pezullimit me argumentin se ndërhyrja nuk kishte qenë e qëllimshme, por FIFA mbajti të njëjtin qëndrim. Ronaldinho mungoi në gjysmëfinalen kundër Turqisë.

Michael Ballack (Gjermania) – Botërori 2002

Mesfushori gjerman u ndëshkua me karton të verdhë në gjysmëfinalen përballë Koresë së Jugut pas një faulli taktik, duke plotësuar limitin e kartonëve.

Ndonëse më pas shënoi golin e suksesit, Ballack nuk luajti në finalen me Brazilin.

Rasti i tij ndikoi më vonë që FIFA të ndryshonte rregulloren dhe t’i fshinte kartonët pas çerekfinaleve.

Deco (Portugalia) – Botërori 2006

Në sfidën famëkeqe Portugali-Holandë, të njohur si “Beteja e Nurembergut”, Deco u përjashtua pas kartonit të dytë të verdhë për vonesë loje.

Federata portugeze pretendoi se arbitri e kishte humbur kontrollin e ndeshjes, por FIFA e hodhi poshtë apelimin. Deco mungoi në çerekfinalen kundër Anglisë.

Luis Suarez (Uruguai) – Botërori 2010

Në çerekfinalen ndaj Ganës, Suarez ndali topin me dorë mbi vijën fatale në minutën e 120-të.

Ai u përjashtua dhe nuk luajti në gjysmëfinalen përballë Holandës. FIFA nuk e fali pezullimin dhe madje mori në shqyrtim edhe mundësinë e një dënimi më të rëndë.

Thiago Silva (Brazili) – Botërori 2014

Kapiteni i Brazilit mori kartonin e dytë të verdhë në turne pas një pengimi të panevojshëm ndaj portierit David Ospina.

Federata Braziliane kërkoi anulimin e ndëshkimit, duke theksuar se kontakti ishte minimal, por FIFA e refuzoi kërkesën. Thiago Silva mungoi në gjysmëfinalen historike me Gjermaninë, ku Brazili u mund 7-1.

Jerome Boateng (Gjermania) – Botërori 2018

Boateng u përjashtua me kartonin e dytë të verdhë në fitoren dramatike ndaj Suedisë.

Gjermania apeloi duke argumentuar se kartoni i dytë ishte i ashpër, por FIFA nuk e ndryshoi vendimin. Pa Boateng, kampionët në fuqi u eliminuan pas humbjes 2-0 ndaj Koresë së Jugut.

Rasti i Garrinchës, përjashtimi historik

Përpara Balogun, historia kishte regjistruar vetëm një precedent të ngjashëm.

Në Botërorin e vitit 1962, Garrincha u përjashtua në gjysmëfinalen kundër Kilit. Në atë kohë, kartonët e kuq nuk përdoreshin fizikisht dhe pezullimet përcaktoheshin nga komisioni disiplinor.

Brazili ndërmori një fushatë të madhe për ta shpëtuar yllin e vet. Politikanë, tifozë kilianë dhe figura të tjera kërkuan faljen e tij, ndërsa raporti vendimtar i gjyqtarit anësor nuk mbërriti asnjëherë në komision.

Për shkak të mungesës së provave të plota, FIFA vendosi ta lejonte Garrinchën të luante në finale.

Për më shumë se gjashtë dekada, ky mbeti i vetmi rast kur një karton i kuq u fal para një finaleje të Kupës së Botës.

Vendimi më i fundit për Folarin Balogun e ka rikthyer sërish në qendër të vëmendjes këtë precedent historik dhe ka hapur debat të gjerë mbi mënyrën se si FIFA i zbaton rregullat disiplinore në turneun më të madh të futbollit.

The post Nga Zidane te Suarez, 11 emra të mëdhenj që munguan në duele vendimtare, në të kundërt të Balogun appeared first on Albeu.com.

Marcelo Bielsa do të largohet nga përfaqësuesja e Uruguait, pasi kombëtarja që drejtoi u ndal në fazën e grupeve të Kupës së Botës. Kështu mbyllet një periudhë e vështirë, e shoqëruar me vendimet për të lënë jashtë figura si Luis Suarez dhe Edinson Cavani, si edhe me tensionet e brendshme që pasuan.

Në konferencën e tij të lamtumirës, trajneri argjentinas bëri një bilanc të mandatit dhe foli hapur për shkaqet që, sipas tij, çuan te ky përfundim zhgënjyes.

“Ky fund, kjo lamtumirë, është shumë e dhimbshme. Për shkak të iluzioneve që kisha dhe mënyrës së shëmtuar se si përfundoi e gjitha”, u shpreh fillimisht Bielsa. Ai kishte mbërritur në Uruguai pothuajse katër vjet më parë me misionin për të realizuar një ndërrim brezash dhe për të ndryshuar mënyrën e lojës, por ky projekt mbeti i papërfunduar.

“Nëse duhet të vlerësoj performancën e ekipit që kam drejtuar, mendoj se i zhgënjyem tifozët. Është një zhgënjim i madh. Ishte krejtësisht e paparashikuar që rezultati të ishte kështu. Është e vështirë edhe ta imagjinosh. Kjo është një rënie që është e vështirë të përballohet”.

Ai shtoi se nuk gjen justifikim për epilogun e skuadrës dhe pranoi se administrimi i mundësive që kishte në dispozicion nuk ishte në nivelin e duhur. “Nuk mund ta justifikoj rezultatin që arritëm. Menaxhimi i burimeve që kisha në dispozicion nuk ishte mjaftueshëm i mirë. Ne dhamë gjithçka, unë, stafi im dhe lojtarët. Jam i bindur se edhe nëse do të kisha zgjedhur një mënyrë tjetër, nuk do ta kisha ndryshuar rezultatin”.

Më pas, Bielsa u ndal te raporti me futbollistët dhe kompromiset që tha se bëri për të ruajtur harmoninë në grup.

“Pati takime, shumë prej tyre, dhe zgjatën shumë. Lojtarët ngritën idenë që të mos stërvitemi veçmas në dy grupe. Ata e dinë pse unë preferoj atë mënyrë pune, por kur shprehën nevojën që të gjithë të stërviten së bashku, është absurde që unë të këmbëngul në diçka me të cilën ata nuk pajtohen”.

Ai shpjegoi se u kishte paraqitur lojtarëve përfitimet e ndarjes në dy grupe, duke theksuar se në atë mënyrë puna zgjaste gjysmën e kohës dhe shmangej pritja e panevojshme. Sipas tij, në kushte me temperatura të larta dhe lagështi të madhe, ndryshimi mes një seance 40-minutëshe dhe një tjetër prej një ore e gjysmë ishte i madh. Megjithatë, ai vendosi ta pranonte kërkesën e tyre që skuadra të qëndronte më e bashkuar.

Bielsa tregoi se lojtarët kishin kërkuar edhe më pak mbledhje taktike dhe më të shkurtra. “Ata kërkuan gjithashtu më pak biseda. Unë kam mënyrën time të shpjegimit të gjërave, por edhe këtë e pranova. Pas miqësores me Shtetet e Bashkuara, e bëra këtë angazhim, por në një moment nuk ishte e mjaftueshme. Nuk mund të lejoj që të mendohet se lojtarët nuk luajtën më mirë sepse ishin të zemëruar me mua”.

Duke folur për Federico Valverden, mesfushorin e Real Madridit, trajneri mohoi kategorikisht se kishte pasur përplasje me të.

“Nuk kam pasur kurrë problem me Valverden. Në fakt, nuk kam bërë kurrë më shumë lëshime për asnjë lojtar, sepse mendoj se ai i meriton ato”, deklaroi Bielsa.

Ai tregoi se i kishte thënë Valverdes se ndoshta do ta aktivizonte si mbrojtës qendror, si anësor apo në mesfushë, ndërsa përgjigjja që mori ishte, sipas tij, ideale dhe me gatishmëri të plotë. “I thashë se ndoshta duhet ta përdor si mbrojtës qendror ose si anësor dhe mesfushor, dhe mora përgjigjen ideale dhe gatishmëri të plotë. Nëse ka një konflikt, nuk e di. Kam ëndërruar të menaxhoj Araujon, Valverden, Bentancurin..”.

Argjentinasi foli edhe për vështirësitë që sollën dëmtimet e lojtarëve kryesorë. “Uruguai ka pesë yje: Araujo, De Arrascaeta, Valverde, Darëin dhe Gimenez. Araujo dhe De Arrascaeta mbërritën në takim në një formë të tillë saqë u dhashë mundësinë të mos stërviteshin. Para ndeshjes me Spanjën, ishte stërvitja e tyre e parë pas dy muajsh. Josema Gimenez nuk kishte luajtur për 70 ditë para mbërritjes së tij. Ka aq shumë dashuri për ekipin kombëtar sa të gjithë shtyjnë përpara dhe punojnë shumë”.

Edhe pse Uruguai u eliminua, Bielsa këmbënguli se skuadra e tij kishte bërë mjaftueshëm për të kaluar më tej nga grupi.

“Mund të shpjegoj pse duhet ta kishim mbyllur grupin me shtatë pikë. Nuk ka analizë serioze dhe të menduar mirë që nuk do të na vendoste si fitues kundër Arabisë Saudite, fitues kundër Kepit të Gjelbër dhe me një barazim kundër Spanjës”, tha ai.

Në vijim, ai kundërshtoi komentet për një ndarje mes ekipit dhe trajnerit. “Sot, zëdhënësi i federatës dërgoi një koment nga një ish-lojtar uruguaian i cili tha se ishte e qartë se lojtarët dhe trajneri ishin të përçarë. Unë them të kundërtën, ne ishim mjaftueshëm të bashkuar për të vrapuar 20% më shumë se Arabia Saudite, 30% më shumë se Kepi i Gjelbër dhe 25% më shumë se Spanja”.

Sipas tij, përkushtimi i futbollistëve u pa qartë edhe në mënyrën si krijuan raste gjatë ndeshjeve. “Angazhimi i lojtarëve ndaj asaj që duhet të bëjnë shprehet në përkushtimin e tyre. Ne krijuam pesë herë më shumë raste se Arabia Saudite, 50% më shumë se Kepi i Gjelbër dhe po aq sa Spanja. Trishtimi i përgjithshëm i të gjithë tifozëve është ajo që duhet të duroj”, shtoi ai.

Bielsa sqaroi edhe episodin me portierin Fernando Muslera, i cili sipas tij kërkoi të zëvendësohej pas një gabimi.

“Një ditë para ndeshjes, Muslera kishte një temperaturë prej 38.1 gradë. Ditën e ndeshjes, ai nuk kishte temperaturë dhe ishte gati për të luajtur. Më tha se ishte aq i prekur nga gabimi saqë preferoi të dilte nga loja sepse skuadra ishte në gjendje të luftonte dhe ai nuk ishte në gjendjen më të mirë. Për mua, më duket si një akt madhështie dhe bujarie të pabesueshme”, tha Bielsa.

Në fund, ai komentoi edhe reagimin e tij ndaj ekipit televiziv pas humbjes me Spanjën, duke pranuar se nuk kishte reaguar në mënyrën më të mirë. “Reagova ndaj vonesës me pyetje që isha i detyruar t’u përgjigjesha. Ato ishin shumë të vonuara dhe unë u shkatërrova. Ndoshta nuk isha aq i sjellshëm sa duhej të isha”.

The post Bielsa mbyll aventurën te Uruguai: “Për Valverden kam bërë më shumë lëshime se për këdo tjetër” appeared first on Albeu.com.

Uruguai e mbylli në mënyrë zhgënjyese aventurën e tij në Kupën e Botës 2026, pasi u ndal që në fazën e grupeve pas humbjes 1-0 ndaj Spanjës në sfidën vendimtare.

Takimi u vendos nga Alex Baena, autor i golit të vetëm që i siguroi Spanjës triumfin dhe njëherazi konfirmoi eliminimin e skuadrës së drejtuar nga Marcelo Bielsa.

Ky largim i parakohshëm ka sjellë reagime të shumta në Uruguai dhe ka shtuar ndjeshëm presionin mbi trajnerin argjentinas. Prej kohësh është folur për marrëdhënie jo të thjeshta mes tij dhe disa lojtarëve të ekipit, ndërsa tani e ardhmja e tij është vënë seriozisht në diskutim.

Sipas ESPN, menjëherë pas eliminimit Bielsa u foli futbollistëve në dhomat e zhveshjes, me një mesazh të fortë që thuhet se ishte i drejtuar kryesisht ndaj elementëve më me eksperiencë të skuadrës.

“Po largohem nga kjo Kupë Bote i trishtuar sepse më keni braktisur”, mësohet të ketë thënë ai, duke lënë të kuptohet zhgënjimi i madh për situatën e krijuar brenda grupit.

Episodi vjen në një moment shumë delikat për Bielsan, teksa e ardhmja e tij në pankinën e Uruguait mbetet krejtësisht e paqartë.

Vetë tekniku ka ushqyer edhe më tej aludimet për një largim të mundshëm me atë që deklaroi në konferencën për shtyp pas eliminimit.

“Si do të kujtohet periudha ime këtu? Si një periudhë që nuk solli asgjë”, u shpreh Bielsa.

Marrëveshja e Bieslas ishte parashikuar të mbyllej pas Kupës së Botës dhe tani mbetet për t’u parë nëse Federata Uruguaiane do të kërkojë vazhdimin e bashkëpunimit apo nëse palët do të ndajnë rrugët pas këtij dështimi të madh.

The post Marcelo Bielsa shpërthen pas daljes së Uruguait nga Kupa e Botës 2026: “Më keni braktisur” appeared first on Albeu.com.

Federata Uruguaiane e Futbollit (AUF) ka marrë masa ndëshkuese ndaj lojtarëve të Uruguait pas dështimit katastrofik në Kupën e Botës 2026.

Ekipi i drejtuar nga Marcelo Bielsa e mbylli turneun pa asnjë fitore dhe u largua që në fazën e grupeve, duke regjistruar dy barazime dhe një humbje në ndeshjen e fundit kundër Spanjës.

Takimi ndaj kampionëve të Europës u karakterizua nga kaos. Fernando Muslera, portieri veteran i skuadrës, u zëvendësua në pushimin mes pjesëve pasi bëri një gabim të rëndë, duke lejuar që një goditje e Alex Baenës të përfundonte në rrjetë.

Problemet u thelluan edhe më tej kur Manuel Ugarte, mesfushori i Manchester United, u largua nga fusha me barrelë pas një dëmtimi të dyshuar në gju, i cili mund ta lërë jashtë për një kohë të gjatë.

Përpara ndeshjes, mediat raportuan gjerësisht se disa lojtarë të Uruguait kishin dalë kundër Marcelo Bielsës dhe mënyrës së tij të punës. Sipas këtyre raportimeve, disa nga yjet e skuadrës nuk ishin të kënaqur me intensitetin e stërvitjeve dhe kishin kërkuar një ndryshim rrënjësor në aspektin taktik.

Pavarësisht kësaj situate, asgjë nuk u ndryshua dhe tani AUF duket se ka përcjellë një sinjal të qartë për pakënaqësinë ndaj paraqitjes së ekipit.

Sipas raportimeve të El Pais dhe Tenfield, pas eliminimit të parakohshëm nga Botërori është anuluar fluturimi privat që ishte planifikuar për kthimin e skuadrës në Montevideo.

Në planin fillestar, futbollistët dhe stafi duhej të udhëtonin së bashku me një avion çarter nga baza e tyre në Meksikë, por më pas u vendos që kthimi të bëhej përmes fluturimeve komerciale.

Si pasojë e këtij vendimi, lojtarët u ndanë në fluturime të ndryshme, me itinerare dhe ndalesa të ndryshme gjatë udhëtimit.

Uruguai, që mban vendin e 16-të në renditjen botërore, e përfundoi grupin në vendin e fundit mes skuadrave të renditura të tretat, me vetëm dy pike, më pak se Skocia, Koreja e Jugut dhe Irani.

The post AUF ndëshkon ashpër futbollistët e Uruguait pas eliminimit zhgënjyes në Botërorin 2026 appeared first on Albeu.com.