Një valë lamtumirash ka përfshirë botën e futbollit, teksa emra të rëndësishëm kanë vendosur të mbyllin kapitullin e tyre me fanellat përfaqësuese pas këtij Botërori. Nga portierë legjendarë deri te sulmues ikonë, plot 11 yje kanë konfirmuar largimin nga skena ndërkombëtare.

Manuel Neuer, gardiani gjerman 40-vjeçar, ka vendosur t’i japë fund rrugëtimit me “Die Mannschaft”. Ai shkëlqeu në vitin 2010 në debutimin e tij në Kupën e Botës dhe preku majat katër vjet më vonë, duke u kurorëzuar kampion bote në Brazil. Fatkeqësisht, periudha e fundit nuk ka qenë po aq e ndritur për Gjermaninë dhe eliminimi me penallti kundër Paraguait shënoi ndeshjen e tij të fundit me përfaqësuesen.

Sulmuesi çek Patrik Schick, 30 vjeç, që mahniti publikun në Euro 2020, pati rastin të debutojë në një Botëror pikërisht këtë verë. Megjithatë, ai nuk arriti të lërë gjurmë në këtë turne, duke mbetur pa shënuar dhe Çekia u përshëndet që në fazën e grupeve.

Meksikani Guillermo Ochoa, 41 vjeç, mbetet një figurë emblematike për vendin e tij, sidomos pas paraqitjes monumentale në Botërorin 2014, kur neutralizoi të gjithë sulmin brazilian. Në këtë edicion, minuta e tij ishin të pakta, por ato 12 minuta në fushë ndaj Çekisë u shoqëruan me një përshëndetje prekëse nga bashkëlojtarët.

Për Riyad Mahrez, 35 vjeç, rrugëtimi në Kupat e Botës ishte i veçantë. Pasi kishte luajtur vetëm një herë në vitin 2014, atij iu desh të priste 12 vite për të shtuar minutat në këtë garë. Dy golat e tij kundër Austrisë nuk mjaftuan, pasi Algjeria u eliminua nga Zvicra në raundin e parë, në atë që ishte ndeshja e tij e fundit me kombëtaren.

Enner Valencia, 36 vjeç, ka qenë për vite një pikë referimi për Ekuadorin, duke realizuar gjashtë gola në gjashtë sfida gjatë turneve të 2014-s dhe 2022-shit. Në këtë Botëror, megjithatë, ai nuk arriti të tundte rrjetën dhe rrugëtimi u ndal përpara Meksikës në të njëjtin raund eliminimi.

Argjentinasi Nicolas Otamendi, 38 vjeç, ishte protagonist absolut në triumfin e Katarit 2022, duke luajtur çdo minutë të mundshme. Edhe pse debutimi i tij në Botëror datonte në vitin 2010, në Amerikën e Veriut hapësirat ishin më të reduktuara. Ai kishte paralajmëruar që në mars se ky do të ishte turneu i tij i fundit, dhe lamtumira në “La Bombonera” u bë edhe më e veçantë kur Lionel Messi i dorëzoi atij një penallti për ta ekzekutuar.

Për Marko Arnautovic, 37 vjeç, Kupa e Botës ishte njëkohësisht debutim dhe lamtumirë. Ai shënoi dy herë për Austrinë, por ekipi i tij u ndal në raundin e 1/32-ve nga Spanja, duke i dhënë fund historisë së tij me përfaqësuesen.

Senegalezi Sadio Mane, 34 vjeç, kishte marrë pjesë në Botërorin 2018, por një dëmtim e la jashtë katër vite më vonë. Pas daljes nga ky turne, ai dha njoftimin zyrtar me fjalë prekëse: “E dhashë gjithçka për këtë fanellë, sakrifikova maksimalisht. Gjithmonë kam luftuar për vendin tim”.

Portieri skocez Craig Gordon, 43 vjeç, përmbylli një karrierë kombëtare me 84 ndeshje, të nisur në vitin 2004. Edhe pse nuk zbriti në fushë në Botërorin e tij të parë, ai e pranoi fundin me emocion: “Asnjëherë nuk doja që të mbaronte, por kështu duhet”.

Mesfushori Jean Michaël Seri, 35 vjeç, debutoi në Kupën e Botës në fitoren 2-0 ndaj Curaçaos, në paraqitjen e tij të 64-t për Bregun e Fildishtë. Më pas, ish-lojtari i Fulham deklaroi: “Pas 11 vitesh me kombëtaren dhe një Botërori të luajtur, sot njoftoj mbylljen e karrierës ndërkombëtare”.

Neymar, 34 vjeç, u shfaq për herë të parë në një Kupë Bote në vitin 2014, duke realizuar dy gola në ndeshjen hyrëse. Problemet fizike e penguan të shkëlqejë në këtë edicion, ku luajti vetëm 55 minuta para se Brazili të eliminohej nga Norvegjia. Vetë ai e përmblodhi me një fjali: “Gjithçka filloi këtu në MetLife Stadium dhe këtu mori fund. Tani ka mbaruar”, duke evokuar debutimin e tij me “Seleçaon” në 2010-ën. Legjenda Zlatan Ibrahimovic, në rolin e analistit, e komentoi me respekt: “Një lojtar i jashtëzakonshëm, me aftësi marramendëse. Ky është një moment i hidhur për futbollin brazilian”.

The post Lamtumira e një epoke: 11 emrat e mëdhenj që mbyllën ciklin me kombëtaret pas Kupës së Botës appeared first on Albeu.com.

Në prag të gjysmëfinales së sotme mes Argjentinës dhe Anglisë, që starton në orën 21:00, rrjetet sociale po vlojnë nga pretendimet për një trajtim preferencial që skuadra argjentinase gjoja ka marrë gjatë këtij Botërori.

Sipas këtyre zërave që janë përforcuar në fazën me eliminim direkt, Argjentina ka pasur një rrugëtim të lehtësuar falë shortit, duke u përballur me ekipe si Kepi i Gjelbër, Egjipti dhe Zvicra në ndeshjet para gjysmëfinales.

Ata që propagandojnë këto ide konspirative i konsiderojnë këto skuadra si kundërshtarë dukshëm më të dobët se ata që u dolën përpara gjysmëfinalistëve të tjerë. Megjithatë, fakti që Argjentina fitoi vetëm dy nga këto duele pas kohës shtesë dhe pësoi një disavantazh 0-2 ndaj Egjiptit deri në minutën e 79-të, nuk duket se ka rëndësi për përkrahësit e këtyre teorive.

Ata shohin prova të reja në përmbysjen kundër Egjiptit, duke pretenduar se gjyqtari ndihmoi ndjeshëm Argjentinën dhe Lionel Messin për të mbrojtur titullin kampion. Një tjetër pikë ku mbështeten këto teori është faza e grupeve, ku shorti i vendosi argjentinasit bashkë me Austrinë, Algjerinë dhe Jordaninë.

Një postim nga një llogari në platformën X, i shoqëruar me video, shkon edhe më tej: “Argjentina nuk ishte fillimisht në Grupin J. Gjatë shortit të Kupës së Botës, ata u zhvendosën pa asnjë shpjegim të vërtetë. Të gjithë u sollën sikur nuk kishte ndodhur asgjë, por shikoni Didier Deschamps. Ai e dinte”.

Kjo deklaratë nuk përputhet me realitetin. Në fakt, vendosja e Argjentinës në Grupin J në vend të Grupit I u bë për të respektuar rrugëtimin e veçantë drejt gjysmëfinaleve me Spanjën, siç u komunikua gjatë transmetimit të shortit, dhe në përputhje me kufizimet e vendosura nga FIFA. Rregullorja nuk lejon që katër kombëtaret me pozicionimin më të mirë në renditjen botërore të përballen para fazës gjysmëfinale.

Një variant tjetër i kësaj historie që po shpërndahet gjerësisht thotë: “Mos harroni kurrë. Argjentina nuk duhej të kishte qenë kurrë në Grupin J. Gjatë shortit të Kupës së Botës, ata fillimisht u vendosën në Grupin I, jo në Grupin J. Pastaj, në mes të transmetimit të drejtpërdrejtë në të gjithë botën, u ndryshua pa ndonjë shpjegim të qartë. Nga njerëzit pritet ende të bëjnë sikur nuk ka ndodhur asgjë”.

Këta teoricienë mendojnë se Argjentina duhej të ishte në një grup shumë më të ndërlikuar, atë që përfshinte Norvegjinë dhe Senegalin, por realiteti është krejt ndryshe. Gjatë shortit zyrtar të FIFA-s për Kupën e Botës 2026, mbajtur më 5 dhjetor 2025, Argjentina u hodh direkt në Grupin J, së bashku me Algjerinë, Austrinë dhe Jordaninë, ndërsa Grupi I përbëhej nga Franca, Senegali, Iraku dhe Norvegjia.

Asnjë burim i besueshëm, komunikim nga FIFA apo raport mbi procedurën e shortit nuk përmend një vendosje fillestare të Argjentinës në Grupin I, një ndryshim gjatë transmetimit apo ndonjë gabim në dobi të skuadrës argjentinase. Procesi i shortit ndoqi protokollet standarde për 12 grupet dhe nuk pati asnjë incident të kësaj natyre.

The post Përhapja e miteve për favorizimin e Argjentinës në Kupën e Botës dhe pse ato nuk qëndrojnë appeared first on Albeu.com.

Pas humbjes 2-0 ndaj Zvicrës në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës, kapiteni i Algjerisë, Riyad Mahrez, ka vendosur të mbyllë karrierën e tij me ekipin kombëtar.

Futbollisti anësor 35-vjeçar mori vendimin të tërhiqet nga përfaqësuesja pas një rruge deri diku pozitive të Algjerisë në Kupën e Botës 2026.

Menjëherë pas eliminimit të kombëtares algjeriane, Mahrez deklaroi për beIN Sports: “Kjo ishte ndeshja ime e fundit për ekipin kombëtar”.

Në sfidën e fundit të fazës së grupeve përballë Austrisë, ai realizoi dy gola, por Algjeria nuk arriti të shkonte më larg se faza e 1/16-tës.

Mahrez e mbyll këtë kapitull pas një periudhe të suksesshme me kombëtaren, ku regjistroi 119 paraqitje, shënoi 40 gola dhe dha 45 asistime.

Gjatë kësaj periudhe, ai ngriti me Algjerinë edhe Kupën e Kombeve të Afrikës në vitin 2019. Po ashtu, në vitin 2016 u vlerësua si Futbollisti Afrikan i Vitit, duke përforcuar pozitën e tij si një nga lojtarët afrikanë më të spikatur të brezit të tij.

The post Riyad Mahrez i jep fund rrugëtimit me Algjerinë pas daljes nga Kupa e Botës appeared first on Albeu.com.

Sipas një analize të publikuar nga Reuters, Kupa e Botës 2026 mund të mbahet mend si turneu që riformësoi në themel raportet e forcës në futbollin botëror. Skuadrat që dikur sundonin pa diskutim nuk e kanë më atë monopol, ndërsa përfaqësueset që për vite me radhë qëndronin në prapaskenë tashmë po rivalizojnë në mënyrë të barabartë për pozitat më të larta.

Ndryshimi më i qartë, sipas kësaj tabloje, përfaqësohet nga Gjermania. Katër herë kampionët e botës u ndalën në fazën e 1/16-tës nga Paraguai, Uruguai e mbylli rrugëtimin që në fazën e grupeve, ndërsa Holanda u eliminua nga Maroku. Italia, ndërkohë, dështoi të sigurojë pjesëmarrjen në Kupën e Botës për herë të tretë radhazi.

Në këtë kontekst, bie në sy edhe një tjetër fakt domethënës: Italia, Gjermania dhe Spanja, pas fitimit të titujve të tyre të fundit botërorë, nuk kanë arritur të fitojnë as edhe një ndeshje në fazën me eliminim direkt të këtij kompeticioni.

Nga ana tjetër, kombëtaret që deri jo shumë kohë më parë konsideroheshin jashtë rrethit të favoritëve, tashmë po zënë vend qendror në skenën ndërkombëtare. Maroku vazhdoi të tregojë se arritja e vitit 2022 nuk ishte rastësi, Paraguai shkaktoi befasi të madhe duke nxjerrë jashtë Gjermaninë, ndërsa Reuters përmend mes skuadrave që po marrin gjithnjë e më shumë vëmendje edhe Algjerinë, Egjiptin, Ganën dhe debutuesit e Kepit të Gjelbër.

Se futbolli botëror po kalon një transformim të thellë, e pranoi edhe trajneri i Gjermanisë, Julian Nagelsmann, pas eliminimit të ekipit të tij. Ai shprehu një mendim që deri para pak kohe do të dukej i paimagjinueshëm: “Do të ishte shumë arrogante të thuash se jemi ndër ekipet kombëtare më të mira në botë. Thjesht nuk jemi më”, tha Nagelsmann.

Një frymë e ngjashme po vërehet edhe në Itali, ku drejtuesit e federatës së futbollit kanë paralajmëruar ndërhyrje rrënjësore në sistemin e zhvillimit të lojtarëve dhe në mënyrën si funksionon ekipi kombëtar, me synimin për ta rikthyer vendin në majën e futbollit botëror.

Reuters veçon Marokun si modelin më të spikatur të këtij realiteti të ri. Pasi hynë në histori në Katar me arritjen në gjysmëfinale, marokenët kanë vijuar të investojnë në rritjen e talenteve të reja. Trajneri aktual, Mohamed Ouahbi, fitoi Kupën e Botës me ekipin U-20 vetëm një vit më parë, ndërsa shumë prej atyre lojtarëve të rinj tani po udhëheqin skuadrën edhe në nivelin senior.

Në përfundim, Reuters vlerëson se Kupa e Botës 2026 nuk paraqet më një histori ku favoritët tradicionalë imponohen ndaj të tjerëve. Futbolli, sipas kësaj analize, ka hyrë në një fazë të re, ku gjithnjë e më shumë kombëtare besojnë me të drejtë se mund të mposhtin këdo, ndërsa kufiri i dikurshëm i qartë mes të mëdhenjve dhe të vegjëlve po zbehet gjithnjë e më shumë.

The post Reuters: Botërori 2026 po vulos një ekuilibër të ri global në futboll appeared first on Albeu.com.

Në përfundim të fazës së grupeve të Kupës së Botës 2026, një prej zhvillimeve më befasuese ishte paraqitja e ekipeve afrikane: nëntë nga 10 përfaqësueset e kontinentit siguruan kualifikimin për në raundet eliminatore. Asnjë konfederatë tjetër e pranishme në këtë edicion të Botërorit nuk pati një përqindje suksesi kaq të lartë.

Ky realitet lidhet edhe me një prirje më të gjerë që po bëhet gjithnjë e më e dukshme në futbollin modern. Në Kupën e Botës 2026 janë regjistruar jo më pak se 289 futbollistë që kanë lindur në një shtet, por përfaqësojnë një tjetër në turne. Rekordi i mëparshëm ishte ai i Kupës së Botës 2022, me 137 lojtarë në të njëjtën situatë.

Sa më shumë kalon koha, aq më qartë shfaqet ndikimi i globalizimit në botën e sotme, dhe futbolli është një nga pasqyrimet më të forta të këtij procesi. Megjithatë, duhet pranuar edhe se zgjerimi i Kupës së Botës nga 32 në 48 skuadra ka pasur pjesën e vet në këtë rritje.

Pjesa më e madhe e këtyre 289 rasteve lidhet me futbollistë të lindur në Evropë, të cilët më pas zgjedhin ose fitojnë të drejtën sportive për të përfaqësuar një kombëtare afrikane.

Prej vitesh, në shekullin e 21-të, është përsëritur shpesh ideja se përfaqësuesja e Francës ka qenë në thelb një skuadër me përbërje afrikane më shumë sesa franceze. Në raste të caktuara, ky debat ka degjeneruar edhe në komente haptazi raciste. Është e vërtetë që Franca, por edhe disa ekipe të tjera kombëtare, kanë në përbërje shumë futbollistë, prindërit ose gjyshërit e të cilëve kanë jetuar në Afrikë.

Megjithatë, ekziston edhe kahu i kundërt i këtij fenomeni: Evropa po “ushqen” me një numër të madh lojtarësh vetë kombëtaret afrikane, pasi shumë prej tyre janë lindur në Afrikë, por janë rritur futbollistikisht në vendet evropiane.

Jo të gjitha skuadrat afrikane të Kupës së Botës 2026 mbështeten në të njëjtën masë te ky burim. Afrika e Jugut dhe Egjipti, për shembull, kanë vetëm nga një futbollist të lindur jashtë vendit. Në anën tjetër, përqendrimi më i madh i lojtarëve të tillë gjendet te Republika Demokratike e Kongos, Marok dhe Algjeri.

Siç pritej, Franca mbetet “furnizuesi” më i madh i talenteve për kombëtaret afrikane. Ajo qëndron dukshëm përpara Holandës, e cila mban vendin e dytë në këtë renditje të veçantë.

Në total, 98 nga 1,248 lojtarët e këtij Botërori kanë lindur në Francë:

23 në skuadrën e Francës;

12 në skuadrën e Algjerisë;

13 në skuadrën e Haitit;

11 në skuadrën e RD Kongos;

10 në skuadrën e Senegalit;

8 në skuadrën e Bregut të Fildishtë;

7 në skuadrën e Tunizisë;

6 në skuadrën e Marokut;

3 në skuadrën e Kepit të Gjelbër;

3 në skuadrën e Ganës;

1 në skuadrën e Egjiptit;

1 në skuadrën e Spanjës;

Përtej numrave, me rëndësi është edhe pesha reale që këta “evropianë” kanë në skuadrat afrikane në Kupën e Botës 2026. Matja më e saktë e këtij ndikimi nuk është e thjeshtë, por nëse merret si tregues më i drejtpërdrejtë kontributi në gola, atëherë panorama është kjo:

Maroku — 83% e golave të tyre të shënuar nga “evropianët”;

Algjeria — 80%;

Republika Demokratike e Kongos — 75%;

Bregu i Fildishtë — 50%;

Tunizia — 50%;

Kepi i Gjelbër — 50%;

Senegali — 50%;

Gana — 50%;

Egjipti — 0%;

Afrika e Jugut — 0%;

Sigurisht, në disa përfaqësuese ndikimi më i madh i këtyre futbollistëve nuk reflektohet vetëm te golat, pasi roli i lojtarëve mbrojtës mund të jetë vendimtar, sidomos në skuadra që nuk dominojnë shpesh ndeshjet. Gjithsesi, gjatë fazës së grupeve u dallua qartë pesha e formimit futbollistik evropian.

Një shembull i qartë ishte Ismael Saibari, i lindur në Barcelonë, i cili realizoi në secilën prej tri ndeshjeve të para të Marokut në Kupën e Botës 2026. Po ashtu, Riyad Mahrez, i lindur në Francë, shënoi dy gola në takimin e tretë të grupit ndaj Austrisë, duke i siguruar Algjerisë kalimin në raundet eliminatore.

The post Globalizimi në futboll: Sa lojtarë të formuar në Evropë po përforcojnë kombëtaret afrikane appeared first on Albeu.com.

Sipas informacioneve që po qarkullojnë online, të shoqëruara edhe me përkthime nga mediat arabe në vendin ku ndodhi ngjarja, ekziston dyshimi se Algjeria dhe Austria kishin rënë dakord në heshtje që ndeshja mes tyre të mbyllej në barazim, rezultat që do ta linte jashtë kombëtaren e Iranit.

Në fund, gjithçka duket se u komplikua. Në minutën e 93-të, ylli i Algjerisë, Riyad Mahrez, realizoi golin për 3-2.

Menjëherë pas këtij momenti, futbollistët austriakë reaguan me zemërim të madh. Ata u drejtuan me vrap nga stoli i Algjerisë, duke protestuar me gjeste të forta për atë që pretendohej si “thyerje e marrëveshjes”.

Në videon që grumbulloi miliona shikime vetëm brenda pak orësh, shfaqet rrëmuja pranë vijës anësore. Pamjet tregojnë qartë lojtarin me numrin 8 të Algjerisë, Aouar, si edhe anëtarë të stafit teknik, teksa mundohen të qetësojnë austriakët e irrituar.

Sipas raportimeve të mediave iraniane, në ato çaste Aouar po u sinjalizonte lojtarëve të Austrisë të linin topin dhe po u thoshte: “Kini durim, ka ende kohë të mjaftueshme për të barazuar”.

Më tej, videoja tregon një futbollist austriak që i afrohet algjerianit dhe, sipas dyshimeve, i jep udhëzime për mënyrën se si të vendoset në mbrojtje, me qëllim që Austria ta kishte më të lehtë të depërtonte drejt portës.

Në këtë situatë u përfshi edhe gjyqtari i katërt, bashkë me stafin teknik, të cilët, sipas dëshmitarëve, tentuan të ndanin lojtarët në mënyrë që ky komplot i pretenduar të mos bëhej tepër i dukshëm për kamerat.

Pak çaste pas këtyre skenave dhe bisedave pranë vijës anësore, pikërisht në momentin kur u ekzekutua goditja e parë nga qendra, Austria shënoi golin e 3:3, që mbeti edhe rezultati përfundimtar i takimit.

Kjo histori sjell menjëherë ndër mend ndeshjen famëkeqe të Kupës së Botës 1982, të njohur si “Turp në Gijon”, kur Gjermania Perëndimore dhe Austria luajtën 1:0 për të eliminuar, në mënyrë ironike, pikërisht Algjerinë.

Dyzet e katër vjet më pas, duket se rrethanat janë përmbysur dhe këtë herë viktima është Irani.

FIFA ende nuk ka dalë me një reagim zyrtar për këto pamje, ndërsa presioni nga opinioni publik dhe delegacioni sportiv i Iranit po vjen në rritje.

The post Dyshime për ujdi në Botëror, pamjet nga sfida Algjeri-Austri nxisin debat appeared first on Albeu.com.

Kupa e Botës 2026 ka sjellë një moment historik për futbollin afrikan, pasi kontinenti ka siguruar një rekord të ri me nëntë përfaqësuese të kualifikuara në fazën e 1/16-ës.

Në këtë mënyrë, Afrika arrin numrin më të lartë të skuadrave të saj ndonjëherë në një etapë me eliminim direkt të këtij turneu.

Mes ekipeve që kanë prerë biletën janë Maroku, Egjipti, Afrika e Jugut, Bregu i Fildishtë, Kepi i Gjelbër, Senegali, Gana, Republika Demokratike e Kongos dhe Algjeria.

Falë formatit të ri me 48 kombëtare, nëntë nga 32 ekipet që kanë kaluar në fazën me eliminim direkt vijnë nga Afrika. Kjo do të thotë se 28.1 për qind e skuadrave pjesëmarrëse në këtë raund i përkasin kontinentit afrikan, përqindja më e lartë e regjistruar ndonjëherë për Afrikën në historinë e Kupës së Botës.

Ky rezultat historik nënvizon rritjen e futbollit afrikan në skenën ndërkombëtare dhe siguron që kontinenti të ketë më shumë përfaqësues se asnjëherë më parë në garën për një vend në fazën e 1/8-ës së finales të Kupës së Botës 2026.

The post Afrika thyen çdo precedent në Botërorin 2026 me nëntë skuadra në fazën me eliminim direkt appeared first on Albeu.com.

Skuadra austriake zhbllokoi ndeshjen në minutën e 28-të, kur David Alaba dha një pasim të saktë për Marko Arnautovic, i cili nuk gaboi dhe realizoi për 1-0.

Pak para përfundimit të pjesës së parë, Algjeria riktheu ekuilibrin. Në minutën e 45-të, Rafik Belghali finalizoi bukur një aksion individual dhe e dërgoi topin pas Alexander Schlager për 1-1.

Në fraksionin e dytë të lojës, Austria mori sërish epërsinë në minutën e 55-të. Konrad Laimer shërbeu për Marcel Sabitzer, ndërsa ky i fundit shënoi menjëherë për 2-1.

Përgjigjja e Algjerisë erdhi shumë shpejt. Vetëm pesë minuta më vonë, Houssem Aouar asistoi për Riyad Mahrez, i cili me portën e zbrazët përpara e pati të thjeshtë të dërgonte topin në rrjetë për 2-2.

Drama kulmoi në kohën shtesë, kur sfida mori një rrjedhë të jashtëzakonshme. Në minutën e 90+4, kur dukej se Algjeria po i afrohej fitores, Riyad Mahrez shënoi golin e tretë për ekipin e tij. Pas një aksioni të shpejtë, kapiteni algjerian u gjend në pozitë ideale dhe me një goditje të saktë mposhti portierin austriak për 3-2.

Por edhe Austria reagoi në çastet e fundit. Në minutën e 90+6, Saša Kalajdžić përfitoi nga një rast brenda zonës dhe e çoi topin në rrjetë, duke firmosur barazimin 3-3.

Me këtë rezultat, të dyja kombëtaret siguruan kalimin në fazën e 1/16-ave të Kupës së Botës, pas një dueli të mbushur me emocione, kthesa dhe gola deri në vërshëllimën e fundit.

The post Barazim dramatik në fund, Austria dhe Algjeria sigurojnë bashkë kualifikimin appeared first on Albeu.com.

20-vjeçari, që luan si mesfushor ofensiv, e ka nisur si titullar në dy sfidat e para të grupit J ndaj Argjentinës dhe Jordanisë, duke e vazhduar nivelin e lartë që shfaqi sezonin e kaluar me Bayer Leverkusenin.

Ai iu bashkua skuadrës gjermane verën e kaluar nga Hertha Berlini për afërsisht 10.3 milionë funte. Gjatë 44 ndeshjeve në të gjitha garat, Maza regjistroi pesë gola dhe shtatë asistime, duke dhënë kontribut në sigurimin e një vendi në Ligën e Evropës pas përfundimit të Bayer Leverkusenit në pozitën e gjashtë në Bundesligë.

Forma e tij ka bërë që tifozët t’i vendosin nofkën “Mazadona”, si homazh për legjendën argjentinase Diego Maradona.

Andy Brassell, gazetari dhe komentatori i njohur i futbollit evropian, vlerëson se një ekip i Ligës Premier duhet të marrë guximin për ta afruar mesfushorin algjerian përpara se çmimi i tij të rritet edhe më tej.

“Mendoj se Ibrahim Maza i Algjerisë, i cili u bë pjesë e ekipit të parë të Leverkusenit në fillim të sezonit të kaluar si adoleshent”.

“Pasi ekipi ishte në një situatë të vështirë pas largimit të Erik ten Hag vetëm pas tri ndeshjeve, ata kishin nevojë për dikë rreth të cilit do të ndërtonin skuadrën”.

“Do të mendoje se ai do të ishte një lojtar më me përvojë, por ishte ky djalosh që mbushi 20 vjeç sezonin e kaluar”.

Brassell nënvizoi veçanërisht ndeshjen e Mazës ndaj Manchester Cityt në Ligën e Kampionëve, duke e cilësuar atë si çastin që zbuloi qartë potencialin e tij të madh.

“Mendoj se momenti kyç për të kuptuar se deri ku mund të arrijë ishte mënyra si luajti kundër Manchester Cityt në Ligën e Kampionëve, kur Leverkuseni fitoi atje sezonin e kaluar”.

“Ai e kontrolloi ndeshjen, e kontrolloi plotësisht ndeshjen në moshën 20-vjeçare”.

“Ai është një lojtar që mund të luajë më thellë në mesfushë, të dalë me topin në këmbë, është inteligjent në posedim, mund ta marrë topin nën presion dhe ta shpërndajë me saktësi”.

“Dhe me kalimin e kohës mund të shtojë edhe më shumë gola në lojën e tij. Mendoj se dikush duhet të provojë ta transferojë”.

“Sepse ai është një lojtar që nga ky moment vetëm sa do të bëhet më i shtrenjtë”.

Sipas Brassell, mungesa e Bayer Leverkusenit në Ligën e Kampionëve sezonin e ardhshëm mund të bëjë që Maza të mos ekspozohet në të njëjtën mënyrë globale si disa talente të tjera të reja.

“Leverkuseni nuk do të luajë në Ligën e Kampionëve sezonin e ardhshëm, kështu që njerëzit nuk do ta shohin në atë skenë dhe të thonë: ‘Uau’”.

“Por kushdo që e ndjek Leverkusenin e di se ky djalë është një lojtar serioz dhe se ai mund të drejtojë lojën e një skuadre”.

“Mendoj se ai do të ishte i jashtëzakonshëm në Ligën Premier”.

Tani fokusi i Mazës dhe i Algjerisë zhvendoset te ndeshja e fundit e fazës së grupeve ndaj Austrisë, e planifikuar të luhet të dielën./

The post Klubeve të Ligës Premier u sugjerohet të lëvizin për Ibrahim Mazën, talentin 20-vjeçar të quajtur “Mazadona” appeared first on Albeu.com.

Botërori 2026 do të hyjë në histori si edicioni i parë me 48 skuadra, të shpërndara në 12 grupe me nga katër ekipe. Ndryshe nga formati i mëparshëm me 32 përfaqësuese, ku dy vendet e para kualifikoheshin drejtpërdrejt, tani panorama është dukshëm më e ndërlikuar.

Në total, 32 ekipe do të arrijnë në fazën eliminatore. FIFA ka sjellë edhe një ndryshim në kriteret e renditjes në rast pikësh të barabarta, duke vendosur përballjet direkte përpara golavarazhit, çka i vështirëson edhe më shumë skenarët.

Situata më e veçantë lidhet me përballjen mes Austrisë dhe Algjerisë. Të dyja kombëtaret kanë nga tre pikë dhe ndeshja e tyre do të jetë e fundit në programin e gjithë fazës së grupeve. Pikërisht kjo e bën sfidën vendimtare, pasi të dy ekipet do ta kenë të qartë paraprakisht se çfarë rezultati u nevojitet për të kaluar më tej.

Ekziston mundësia që një barazim t’i dërgojë të dyja në raundin tjetër, me Austrinë në vendin e dytë dhe Algjerinë mes ekipeve më të mira të vendeve të treta. Por duke qenë se kjo është ndeshja e fundit e fazës së grupeve, të dyja përfaqësueset do ta dinë gjithashtu se humbësi i saj pothuajse me siguri do të kualifikohet si një nga vendet e treta më të mira. Pikërisht këtu situata bëhet edhe më intriguese.

Skuadra që e mbyll grupin në vendin e dytë do të përballet në fazën eliminatore me fituesin e Grupit H, ku shumë gjasa ekziston të jetë Spanja, ekipi i tretë në renditjen botërore dhe një nga pretendentët kryesorë të turneut.

Në anën tjetër, ekipi që avancon si i treti do të luajë kundër njërit prej fituesve të Grupit D (SHBA), B (Kanada ose Zvicër), G (Egjipt, Iran ose Belgjikë), L (Anglia, Gana ose Kroacia) ose K (Portugalia ose Kolumbia).

Kjo tablo sjell menjëherë ndër mend “Turpin e Gijonit” nga Kupa e Botës 1982, turne ku ishin të përfshira po ashtu Austria dhe Algjeria. Ajo ndeshje konsiderohet gjerësisht si një nga më të debatueshmet në historinë e Botërorit dhe u bë shkak për ndryshime në rregullat e FIFA-s në kompeticionet e mëpasshme.

Atëherë, Gjermania Perëndimore fitoi 1-0 ndaj Austrisë, rezultat që i dërgoi të dyja skuadrat në raundin pasardhës. Algjeria e kishte zhvilluar ndeshjen e fundit në grup një ditë më herët. Fitorja 3-2 ndaj Kilit i çoi algjerianët në vendin e dytë me katër pikë, pas Austrisë vetëm për shkak të diferencës së golave, ndërsa Gjermania Perëndimore ishte e treta me dy pikë.

Kjo nënkuptonte se, para përballjes së fundit mes Gjermanisë Perëndimore dhe Austrisë, të dy ekipet e dinin se një fitore gjermane me një ose dy gola diferencë do t’i kualifikonte të dyja. Gjermanët kaluan shpejt në epërsi dhe më pas u krijua përshtypja se të dyja palët ishin të kënaqura me atë rezultat dhe thjesht po e menaxhonin fundin e ndeshjes.

Rastet sulmuese ishin pothuajse inekzistente, ndërsa lojtarët kryesisht qarkullonin topin në prapavijë dhe më pas e largonin pa rrezik. Reagimi i opinionit futbollistik ishte i ashpër: komentatorët refuzuan të vazhdonin transmetimin normal të ndeshjes dhe u kërkuan teleshikuesve të fiknin televizorët, ndërsa gazetat vendase spanjolle raportin e publikuan në rubrikën e kronikës së zezë.

I vetmi pasojë pozitive nga ajo përballje ishte ndryshimi i kalendarit nga FIFA, që bëri të detyrueshme zhvillimin në të njëjtën kohë të ndeshjeve të fundit të çdo grupi në turnetë e ardhshëm.

The post Paradoks në Kupën e Botës: për dy kombëtare, disfata mund të vlejë më shumë se triumfi appeared first on Albeu.com.