Pretendimi se edhe Ajnshtajni përdori 5 për qind të trurit të tij tingëllon si një justifikim i mirë për shumicën e njerëzve me inteligjencë mesatare që të mos bëjnë shumë përpjekje. Çfarë mendoni ju?

Miti se ne përdorim vetëm 10 për qind të trurit tonë mund të ketë origjinën në fillim të shekullit të 21-të kur neurokirurgu Carl Lashley hoqi pjesë të trurit të minjve dhe zbuloi se ai mund të dëmtonte zona të korteksit cerebral ndërsa minjtë ende kryenin detyrat dhe silleshin me saktësi.

Ose, disa besojnë, miti u zgjerua nga gazetari Lowell Thomas në parathënien e tij për “Si të fitosh miq dhe të ndikosh njerëzit” të Dale Carnegie. Baza e vlerësimit të tij është “Teoria e ruajtjes së energjisë” nga William James, i cili bëri kërkime në departamentin e psikologjisë në Universitetin e Harvardit në vitet 1990. Thomas citoi gabimisht një psikolog amerikan duke thënë se një person mesatar “zhvillon vetëm 10% të aftësisë latente mendore”. Në fakt, James shkroi në përgjithësi për “energjinë tonë mendore latente”.

Me kalimin e viteve, rezultatet e disa studimeve të trurit kanë shkaktuar edhe më shumë mite rreth këtij pretendimi të rremë, dhe njerëzit shpesh i interpretojnë gjërat në një mënyrë që u përshtatet atyre. Megjithatë, sot ka burime shumë më të forta që vërtetojnë se ne përdorim 100 për qind të trurit, jo vetëm 10 për qind.

Gjenetikët thonë se organet që nuk i përdorim bëhen jofunksionale me kalimin e kohës. Truri ynë nuk mund të jetë një përjashtim nga ky rregull. Për më tepër, edhe dëmtimet e vogla të trurit mund të shkaktojnë sëmundje që prekin të gjithë trupin, duke treguar se sa e rëndësishme është që truri ynë të funksionojë në tërësi.