Agjencia gjysëm-qeveritare ndihmon hebrenjtë të emigrojnë në Izrael, por Rusia thotë se ajo shkel ligjet vendore duke mbledhur informacione për qytetarët rusë. Zyrtarët izraelitë thonë se besojnë se kjo ka të bëjë më shumë me mbështetjen në rritje të Izraelit për Ukrainën.

Korrespondentja e Zërit të Amerikës Linda Gradstein njofton nga Jeruzalemi.

Më shumë se 50,000 hebrenj rusë dhe ukrainas janë shpërngulur në Izrael që nga shpërthimi i luftës në Ukrainë në fund të shkurtit. Shumë janë në ankth të largohen nga Rusia për shkak të rritjes së antisemitizmit, krizës ekonomike dhe shqetësimit të tyre se politikat shtypëse të Bashkimit Sovjetik po rikthehen, thotë Pinchas Goldschmidt, ish-kryerabini i Moskës, i cili u detyrua të mërgojë.

“Arsyeja numër një është frika nga mbyllja e Perdes së Hekurt. Do të thotë se një ditë në të ardhmen e afërt, do të jetë e pamundur të largohesh nga Rusia. Kjo frikë ekziston nga shumë anëtarë të komunitetit hebre rus”.

Vala e emigracionit menaxhohet nga Agjencia Hebraike, një organ thuajse-qeveritar që ndihmon hebrenjtë nga e gjithë bota të kthehen në Izrael. Por Rusia së fundmi kërcënoi se do të mbyllte operacionet e Agjencisë Hebraike në Moskë dhe do ta çonte organizatën në gjykatë, duke pretenduar se ajo shkel ligjin rus duke mbledhur informacione për qytetarët rusë.

Sipas ish-disidentit sovjetik dhe ish-drejtorit të Agjencisë Hebraike, Natan Sharansky, presioni rus për të mbyllur zyrën ka të bëjë më shumë me politikën se çdo gjë tjetër.

“Rusia, e cila është pothuajse plotësisht e izoluar nga bota e lirë, po kërkon mënyra si ta thyejë izolimin e saj. Po shikon si të bëjë trysni ndaj vendeve të ndryshme. Ata po përpiqen t’i bëjnë trysni Gjermanisë që njerëzit të fillojnë të vdesin nga të ftohtit në dimër. Dhe kanë filluar të na bëjnë presion ne për Agjencinë Hebraike”.

Analistët izraelitë thonë se Rusia nuk është e kënaqur me politikën e kryeministrit të ri Yair Lapid për luftën në Ukrainë. Paraardhësi i tij, Naftali Bennett, ishte i kujdesshëm të mos kritikonte Rusinë dhe madje shkoi në Moskë në fillim të luftës me një ofertë për të ndërmjetësuar.

“Yair Lapid, ndërsa ishte ende ministër i Jashtëm dhe me kalimin në postin e kryeministrit, ka ndjekur një qasje më pak të balancuar. Ai e ka identifikuar më qartë Rusinë si agresore, dhe është ky është kryesisht një ndryshim retorik më shumë se çdo gjë tjetër, por në këtë konflikt, retorika ka rëndësi.”

Ai thotë se Rusia është mjaft e zënë me luftën në Ukrainë dhe nuk dëshiron një konfrontim diplomatik në shkallë të plotë me Izraelin. Dhe ka të ngjarë që Rusia të gjejë një mënyrë për të zbutur tensionet dhe të vazhdojë të lejojë hebrenjtë rusë të emigrojnë./VOA/

The post “Frika nga mbyllja e Perdes së Hekurt”, VOA: Tensionet mes Izraelit dhe Rusisë appeared first on Albeu.com.

Disa po e quajnë atë “Perdja e Hekurt Dixhitale”.

Që nga fillimi i sulmit në Ukrainë, qeveria ruse ka rritur kontrollin e saj mbi lajmet që mediat ruse japin për qytetarët e saj. Ajo ka bllokuar shumicën e mediave sociale në vend dhe ka censuruar mediat e pavarura përmes një ligji të ri që kriminalizon raportimet mbi luftën.

“Nuk kemi nevojë të blejmë armë. Armët tona janë telefonat inteligjentë.”

Duke përdorur një bazë të dhënash të vjedhur me miliona numra telefoni rusë, një grup aktivistësh kibernetikë me bazë në Poloni ka krijuar një mënyrë të thjeshtë për këdo që të dërgojë lajme mbi luftën drejtpërdrejt tek qytetarët rusë.

“Falë gjithë këtyre njerëzve, ne ishim në gjendje të dërgonim më shumë se 40 milionë mesazhe me tekst, email, dhe aplikacionin ËhatsApp për rusët”, thotë themeluesi i grupit “Squad303”, Jan Zumbach.

Duke përdorur një pseudonim që nderon heroin polak të luftës, “Jan Zumbach”, themeluesi i këtij grupi thotë se ai u frymëzua nga përpjekje të ngjashme gjatë Luftës së Ftohtë.

“Më kujtohet kur unë dhe prindërit e mi dëgjonim emisionet e Radios Evropa e Lirë, sepse ishte burimi i vetëm i informacionit të vërtetë për botën”, thotë ai.

Faqja e internetit 1920.in ofron një numër telefoni dhe mesazh në rusisht. Dërgimi i një mesazhi zgjat vetëm disa sekonda.

Kathy, një mësuese në San Francisko, e cila kërkoi të mos i përmendej mbiemri i saj për arsye privatësie, përdor faqen për t’u dërguar mesazhe direkte rusëve.

“U thashë atyre se spitalet e fëmijëve, maternitetet dhe një teatër ku flinin qytetarët u bombarduan. Është një tragjedi për Rusinë, si dhe Ukrainën.”

Ajo përfshinë në mesazhet e saj tituj dhe foto nga një sërë mediash.

“Dërgova 95 ose 96 mesazhe dhe mora përgjigje nga rreth 12 njerëz.”

Disa rusë vënë në dyshim vërtetësinë e lajmeve.

“Ajo mu përgjigj duke thënë ‘Më vjen keq që beson këtë informacion. Është larg realitetit.”

Shpresoj që përmes këtyre mesazheve të ofroj lajme që do t’i bënte ata të mendonin dy herë mbi atë që po ndodh.

19-vjeçari Anis Jerbi nga Tunizia, i cili publikon veprat e tij artistike në mediat sociale, ka dërguar mbi njëqind mesazhe.

“Kam marrë vetëm një përgjigje deri më tani, nga një person që më tha se jam një gënjeshtar dhe se ajo që po ndodh në Ukrainë është një akt i ligjshëm, heroik.”

Megjithatë, Anis Jerbi i ka përmirësuar mesazhet e tij, duke i bërë ato më personale.

“Unë mendoj se ka shpresë për t’i bindur ata ta kuptojnë se çfarë po ndodh në të vërtetë. Pra, unë sinqerisht kam besim tek populli rus”, thotë ai.

Frika nga përgjimet e qeverisë mund t’i shkurajojë disa rusë të përgjigjen, megjithatë Jan Zumbach thotë se mesazhet kanë ndikim dhe qeveria ruse është përpjekur të godasë faqen e internetit 1920.in.

“Është e tmerrshme të mos kesh qasje në informacion nga Perëndimi dhe pjesa tjetër e globit. Në thelb, kjo është një barrë. Pra, besoj se një ditë më shumë njerëz do të angazhohen në këtë dialog”, thotë ai.

The post Bie “Perdja e Hekurt Dixhitale” e Kremlinit appeared first on Albeu.com.

Më 9 nëntor Gjermania feston 28 vjetorin e rënies së Murit të Berlinit. Një ngjarje që ndryshoi botën. As një vit më vonë, më 3 tetor 1990, Gjermania u ribashkua pas 41 vitesh ndarjeje. Me rrëzimin e diktaturës së dytë në tokën gjermane, pra fundin e RDGJ-së, u zhduk nga harta politike kampi real-socialst në Evropë. Konflikti Perëndim-Lindje përfundoi. 9 nëntori 1989 ishte një ditë me rëndësi të veçantë për historinë e Gjermanisë dhe Evropës.

Por në kalendarin historik gjerman 9 nëntori ka luajtur një rol të rëndësishëm edhe në epoka të tjera: Më 9 nëntor 1918 socialdemokrati Philipp Scheidemann, deklaroi nga një ballkon i Reichstag-ut (parlamenti) në Berlin se Gjermania ishte tashmë Republikë. Monarkia e perandorit Wilhelm II. kishte marrë fund: “Punëtorë dhe ushtarë, ndërgjegjësohuni mbi kuptimin historik që sjell kjo ditë. Ka ndodhur diçka e padëgjuar: Do të hasemi me punë të mëdha dhe të vështira. Gjithçka për popullin, gjithçka me popullin. Nuk do të lejohet të ndodhë asgjë që mund të cënojë nderin e lëvizjes punëtore. Jini të bashkuar, të sinqertë dhe të përgjegjshëm. E vjetra dhe e krisura – monarkia – u shemb. Rroftë e reja, rroftë Republika e Gjermanisë.”

Demokracia e re në Gjermania pati një fillim të vështirë. Të majtët dhe të djathtët donin ta rrëzonin atë sa më parë. Më 9 nëntor 1923 në Mynih qindra nacionalsocialistë (nazistë) vërshuan drejt ndërtesave shtetërore në një përpjekje për puç. Udhëheqësi i tyre ishte Adolf Hitler, i cili 10 vite më vonë do të merrte në mënyrë totalisht ligjore pushtetin në Gjermani dhe do të shkaktonte krizën më të madhe në histori: Luftën e Dytë Botërore.

Gjatë kësaj lufte hebrenjtë (të ashtuquajturit çifutë) u luftuan sistematikisht, deri sa në vitin 1942 filloi zhdukja plotë e tyre. Më 9 nëntor 1938, pra para fillimit të Luftës, në mbarë Gjermaninë iu vu zjarri sinagogave, dyqanet çifute u shkatërruan pothuajse të gjitha. Rreth 100 njerëz u vranë, 26.000 të tjerë u deportuan në kampe përqendrimi. Pogromi u quajt në mënyrë cinike “Reichskristallnacht” dhe do të shërbente si “provë e parë gjenerale” për holokaustin. 9 nëntori 1938 është data më e tmerrshme në radhën e ditëve historike gjermane.

Një kontrast gjigant me 9 nëntorin 1989, ditën e rënies së Murit të Berlinit. “E pabesueshme” ishte fjala që dëgjohej më shpesh atë natë, kur qytetarëve të RDGJ-së ju hapën krejt papritur kufinjtë. Në fakt muaj më parë ishin zhvilluar demonstrata kundër regjimit totalitar të shtetit RDGJ. Mijëra njerëz kishin hyrë në ambasadën e RFGJ-së dhe të disa vendeve evropiano-lindore duke kërkuar azil politik. Presioni për të lehtësuar mundësinë e lëvizjes së lirë të qytetarëve të RDGJ-së kishte muaj që rritej nga dita në ditë. Por me atë që ndodhi më 9 nëntor 1989 nuk kish llogaritur kush: Kur gjatë një konference ndërkombëtare në Berlinin Lindor u deklarua, se do të hynin menjëherë në fuqi ligje të reja për lëvizjen e lirë, nuk kishte më asnjë mundësi për t´i ndaluar masat. Dhjetëra mijëra njerëz kaluan menjëherë kufirin e brendshëm të qytetit të ndarë Berlin. Gëzimi ishte në kuptimin e plotë të fjalës `pakufinj’: “Pak më parë i linin njerëzit të kalonin me radhë, por pastaj i hapën portat. Dhe tani mund të kalojmë të gjithë pa treguar pasaportat apo gjë tjetër. Pa kontrolle. Unë s´kam letërnjoftim me vete.”

Pas kësaj nate nuk kishte më kthim mbrapa. E çara e parë në Murin e Berlinit solli shëmbjen e plotë të sistemit të sëmurë. Data 9 nëntor shkruajti për herë të katërt histori gjermane – por këtë rradhë histori të mrekullueshme. Këtë fakt nuk e ndryshojnë dot as vështirësitë që solli në Gjermani rënia e Murit të Berlinit. Krijimi i njësisë së brendshme ka nevojë për më shumë kohë se sa ribashkimi shtetëror./ DW/

The post Deutsche Welle: 9 nëntori, dita e fatit të gjermanëve appeared first on Albeu.com.