Gazetarja Ola Xama, me anë të një statusi në rrjetet sociale thekson se ka një mundësi shumë të madhe që sheshi mes nëntkateshve dhe TOB të mbetet i qytetarëve, dhe kjo pa ndonjë kosto shumë të madhe në buxhetin e shtetit.

Siaps saj mjaftojnë 10 milionë euro për të dëmshpërblyer pronarët dhe revokimi i lejes së ndërtimit do të ishte shumë më i thjeshtë, pasi parësore për një shtet mbeten gjithmonë interesat e qytetarëve.

Postimi Xamës:

Argumenti i inceneratorëve si “dhëmballa e Majkos”.

Prej disa ditësh është ngritur një debat i madh në lidhje me një kullë që do të pushtojë atë pak horizont ku mund të dalloje qiellin dhe të kuptoje se nuk ishte në ndonjë realitet virtual por në qendrën e një qyteti europian.

Rrethimi për të hapur gropën e vjetër të “Hajdin Sejdisë” filloi për ironi të fatit disa ditë pasi Tirana kishte kaluar temperatura mbi 40 gradë Celsius, ku edhe më modernët apo kulledashësit e kuptuan mungesen e hijeve dhe bimëve.

Debati kryesor që po zhvillohet për ndërtimin e kullës 65 kate ka ndarë qytetarët në 3 grupe: ata që e mbështetin kullën dhe kanë dhënë lejen, ata duan që parku të qëndrojë lulishte dhe akuzojnë opozitën të kapur nga investitori dhe opozita që nuk reagoi sepse thotë se ka frikë shpërqëndrimin e vëmendjes nga çështja e inceneratorëve.

Le t’i marrim gjërat me radhë. A ka mundësi që parku në sheshin e TOKB të mbetet lulishte? Mundësia ligjore ka qënë dhe është si përpara dhënies së lejes edhe sot. Në çdo rast, për interes publik qeveria mund të shpronësojë pronarët. Analogjitë janë të pafundme jo vetëm me shpronësimet e pronarëve por dhe familjeve me fëmijë që kanë mbetur në rrugë. Në disa raste qëllimet kanë qënë dhe në mbrojtje të interesave privatë, ndaj dhurimi i një sipërfaqe të gjelbër kryeqytetasve nuk ka në vetvete asnjë mëkat. Pra, po të ketë vullnet shpronësimi bëhet.

Sa e mundur është nga ana financiare që toka të lihet lulishte? Fatura financiare nuk do të kalonte vlerën 10 milion euro nëse shpronësimi do të bëhej për tokën (madje me vlerë tregu) përpara se të jepej leja. Me çmimin e hartës së tokës nuk do të kalonte vlerën 4 milion euro. Personalisht mendoj se nga pikëpamja e interesit publik ia vlen të shpenzohen këto para. Do të ketë nje lulishte për të moshuar, fëmijë e të rinj që mund të kthehet dhe në një hapësirë multifunksionale për të nxitur modelet e bizneseve të vogla të familjeve artizanale që shesin aty apo dhe zhvillimin e eventeve kulturore.

Fitim të munguar investitori nuk do të mund të kërkonte nëse leja e re nuk do të jepej, kjo për arsyen e thjeshtë sepse leja e parë e gropës së “Hajdin Sejdisë” nuk është respektuar dhe pala private ka qënë në shkelje. Po ashtu, përpara se privati të kërkojë të drejtën në gjykatë ndërkombëtare, duhet të kalojë njëherë hallkat e gjyqësorit në vend sepse nuk ka marrëveshje paraprake ku bihet dakord që ankimimi të bëhet në një juridiksion tjetër. Çështja mund të zgjidhej dhe me marrëveshje me pronarët duke i dhënë vlerë tregu, por kjo as nuk është tentuar sepse modeli i zhvillimit të atyre që na qeverisin është për të ndërtuar kulla. Dhe këtu përgjegjësinë e ka kryeministri si kryetar i KKT dhe Bashkia Tiranë që ka zbadhur lejen.

Tani pjesa tjetër që kërkon përgjigje ka të bëjë se çfarë faji ka në këtë mes opozita? Lajmet që po qarkullojnë me akuza për lidhje interesash financiarë mes familjarëve të kryetarit të PD të Rithemelimit pa ndonjë dokument që e vërteton këtë lidhje nuk janë të besueshme. Personalisht një shkrim të tillë pa asnjë fakt e provë nuk do ta publikoja. Opozita këtu është në të drejtën e saj të kërkojë “barrën e provës”.

Por pyetja që ngrihet pas kësaj më shumë se sa akuza e përfshirjes së saj në biznesin e kullave është nëse e meriton emrin Opozitë?  A po i shërben interesit publik dhe qytetarëve të kryeqytetit? A po mbron mijra vota që qytetarët e Tiranës dhe pse nuk e nxorrën fituese i besuan asaj? Çfarë po bën që të bindë më shumë në vitin 2025?

Argumenti se kën vëmendja nga inceneratorët është i njëjtë me atë të “dhëmballës së Majkos”! Te inceneratorët e gjithë opozita ( PD e vulës, Rithemelimi dhe LSI), kanë bërë një punë të mirë në mbrojtje të interesit publik. Por halli i shqiptarëve nuk janë vetëm mbetjet dhe shpëtimi i miliona eurove të inceneratorëve. Shqiptarët kanë dhe hallin e rritjes së taksave, sigurimit të detyrueshëm të pronës, hapësirës së munguar të gjelbër, cilësisë së ajrit apo pyetjes së përditshme ku do e çoj sot fëmijën?

Nëse ka protest, reagim dhe OPOZITË , leja për kullën mund të revokohet! Pronarët të shpronësohen (për mua me vlerë tregu) dhe qytetarët të fitojnë! Kusht për dhënien e lejes së ndërtimit është konsultimi publik me banorët dhe me aq sa jam në dijeni për kullën 205 metra ky detyrim nuk është zbatuar. Nuk është pyetur kush as nga njësia 2 (ku jam banore vetë) dhe as nga lagjja aty pranë (ku banojnë të afërm të mi). Vetëm ky shkak mund të ishte arsye e mjaftueshme që një gjykatë të revoktonte lejen.

Tani unë nga opozita pres që ta marrë këtë çështje dhe ta çojë në gjykatë. Ose përndryshe të shprehet pro kullave dhe të mos flasë më për pastrimin e parave në ndërtim. Ose i pastrojnë të gjithë “”kullaxhinjtë”, edhe ata te liqeni, ata në qendër, në ish-Bllok apo ish-Ekspozita, ose asnjëri.

Në 2025-n pastaj zgjedhësit prapë do të pyesin: a vjen ndryshimi nga këta apo ta mbaj vendin e punës që kam në administratë? Dhe vitet e fundit e kanë treguar që nuk bien martirë që të “ndryshojë dora” e atij që pasurohet në kurriz të interesit publik!

The post Përbindëshi në mes të Tiranës, Gazetarja zbulon shkeljen: Vetëm kjo mjafton për revokimin e lejes appeared first on Albeu.com.

Por ajo që ra në sy më shumë se gjithçka, ishte mungesa e reagimit të Rithemelimit të drejtuar nga Slai berisah dhe PL-së së Ilir Metës.

Nga opozta reagoi vetëm Lulzim Basha në një postim në Facebook dhe deputeti Saimir Korreshi.

Heshtja e besnikëve të Sali Berishës, por dhe heshtja e shumë mediave në vend, e bëjnë edhe më të mjegullt situatën.

Por lidhur me këtë temë pak kohë më parë në një studio televizive ka folur gazetari Mero Baze, sipas të cilit kjo ëhstë kulla me të cilën Rama dhe mazhoranca blenë zgjedhjet e 14 majit dhe opozitën.

“Problemi që kam unë dhe që e kam me Edi Ramën dhe qeverinë e socialistëve, të cilët ashtu siç janë, me të mirat dhe të këqijat e tyre, kanë një të metë themelorë, që shoqëritë si këto tonat, që duhet të ringrihen patjetër në luftën kundër korrupsionit nuk duhet ta kenë, këta janë njerëz që e dinë që Berisha është hajdut familjarisht. E dinë që të birin e tij, mund ta arrestosh për pesë ditë, t’ia gjesh letrat, e dinë që dhëndri i tij ka privatizuar parkun, e dinë që Shkëlzeni ndërton në të gjithë Tiranën, nga Lalzi në Tiranë dhe e lejojnë, sepse kanë këtë parimin që shiko se ky na duhet të jetë në lojë, sepse na bën punë. Duke qenë ky në lojë, le të bëjë ca lekë, duke bërë ca lek ky ndihet i rëndësishëm, duke u ndjerë i rëndësishëm ky nuk ikën nga politika dhe duke mos ikur ai nga politika ne rrimë në pushtet. Kanë bërë një llogari regresive, duket pak si konspiracion por është e vërtetë.

Nuk mund të them dot që Edi Rama nuk e di që Shkëlzen Berisha është ortak tek ai resorti që ka dhënë ky si investitor strategjik në Lalz… Nuk besoj dot që Edi Rama nuk e di që ai që ka marrë kullën 64 katëshe (në Tiranë), është i punësuar i Shkëlzenit… Okej nuk e ka emrin por e dimë se si funksionojnë, mund ti bësh nja dy provokime të vogla dhe ata të tregojnë vetë se kush janë dhe si funksionojnë. Dhe këta e dinë, por thonë le të bëjnë ndonjë lek.

Ndaj them që beteja ime me Berishën nuk është obsesionale, unë nuk kam obsesion ndaj Berishës por nuk e duroj dot këtë situatë që këta bëjnë sikur Berisha ka ikur dhe ti tani pse lodhesh. Berisha jo vetëm që nuk ka ikur, por të gjithë këta të tjerët që më thonë mua që ke obsesion, luftojnë që Berisha të rrijë. Ky është problemi.

E mbajnë me idenë, na duhet ky, le të rrijë sepse ky nuk fiton më, është shkatërruesi i krahut të vet, mban një grusht idiotësh…

Atyre u duhet, por është një gjë regresive për shoqërinë, sepse duhet ta lësh garën të hapur dhe duhet ti japësh shansin shoqërisë që të dalin elementë opozitarë, që të jenë avant-garde. Unë e di që Edi Rama është më i zoti në këtë vend, por më i zoti akoma do të jetë nëse lejon që përballë tij të dalë një i zoti, por ai e ka bërë lojën që përballë Edi Ramës të jetë Saliu dhe tani Saliu e ka aset kombëtar.

Nuk është obsesion, por është një problem që nuk ka përfunduar Saliu, është një problem i pazgjidhur. Është i rëndësishëm tani, si shkatërrues i opozitës”, tha ndër të tjera Baze.

Por gazetari Baze ka bërë dhe një tjetër reagim në Facebook, ku shkruan se Kulla e familjes berisha nuk është ajo që shqiptarët dinin në Viçidol të Bajram Currit, por është kjo e reja në mes të Tiranës.

Postimi i Bazes:

The post Mero Baze zbulon pse nuk po reagon Rithemelimi për “PËRBINDËSHIN” në mes të Tiranës appeared first on Albeu.com.

Por a e mbështesin këtë teori statistikat nga ngjalat e kapura atje? Përllogaritjet e madhësisë së përbindëshit të Loch Ness variojnë nga rreth 1–2 metra në 15–20 metra. Studiuesit analizuan të dhënat mbi gjuetinë në Loch Ness, për të përcaktuar numrin e ngjalave dhe madhësinë mesatare të trupit të tyre kur ato u nxorrën nga uji.

Dhe u zbulua se ka të ngjarë të bëhet fjalë për madhësitë më të vogla të ngjalave A.Anguilla. Ndaj shanset tuaja për të gjetur jo vetëm një ngjalë, por një ngjalë të madhe (minimumi 1 metër të gjatë) në atë liqen janë rreth 1 në 50.000.

“Megjithatë, ai nuk është përbindëshi për të cilin flitet. Në fakt, probabiliteti për të gjetur një ngjalë 6 metra në Loch Ness është në thelb zero. Shumë i ulët edhe për softuerin e përdorur për të ofruar një vlerësim të besueshëm. Në këto kushte, ndërsa ngjalat e mëdha mund të shkaktohen nga disa shikime nga dëshmitarët okularë të objekteve të mëdha dhe të gjalla që ngrihen mbi sipërfaqen e liqenit, ato nuk kanë gjasa të jenë përgjegjëse për “shikimet’ e kafshëve jashtëzakonisht të mëdha, të cilat mund të shkaktohen nga fenomenet e dallgëve tëmëdha, gjitarët endacakë të rastësishëm, apo ndonjë specie tjetër”– shpjegojnë autorët.

Pra nëse nuk ka gjasa, atëherë nga lindi hipoteza e ngjalës së madhe? Gjatë viteve 1970, një gabim shkencor e nxiti biologun Roi Makal të arrinte në përfundimin se ngjalat e mëdha mund të ekzistojnë në liqen pas mbledhjes së një kampioni të marrë nga gjuetia në liqen.

Dhe ai nuk është një hap krejtësisht qesharak, nëse merr parasysh tiparet përcaktuese të“përbindëshit” të Loch Ness:një kokë e vendosur mbi një qafë të gjatë dhe të hollë, njëfleksibilitet ekstrem në lëvizje dhe një ngjyrë e errët e trupit.

Ndërkohë Makal nuk ishte i vetëm, pasi edhe natyralistë të tjerë sugjeruan se super-ngjalat mund të migrojnë përkohësisht në liqen nga lumi Ness. Ndërkohë, një studim i DNA i vitit 2018 gjeti ngarkesa me materiale tq A.Anguilla , që ndoshta ishin gjurmë të ngjalave të mëdha. /iflscience/

The post A mund të shpjegojnë “super-ngjalat” dëshmitë mbi përbindëshat e liqenit Loch Ness? appeared first on Albeu.com.

Raportet mbi shikimin e përbindëshit të Loch Ness vazhdojnë ende. Më i fundit, i shoqëruar me një video, pretendon për një krijese të gjatë 6.5-10 metra që del herë pas here mbi sipërfaqen e liqenit skocez.

Edhe pse video tregon qartë një lëvizje në formë V-je, ajo nuk zbulon burimin themelor. Sigurisht, dëshmitarët panë diçka. Por çfarë ishte ajo? Deri më sot ka pasur mbi 85 teori se çfarë është në të vërtetë përbindëshi i Loch Ness, duke filluar nga ato prozaike (dallgët e krijuara nga era, reflektimet, mbeturina bimësh nënujore apo ngritja e varkave që janë mbytur në liqen)  tek krijesa zoologjike (anakonda, balenat vrasëse dhe disa peshq të mëdhenj oqeanike), deri tek ato më të habitshme (dinosaurët).

Njerëzit që dolën me këto teori nuk ishin domosdoshmërisht aq njohur me liqenin. Shumë sugjerime të hershme nga zoologë të huaj, nënkuptojnë se ata mendonin se liqeni kishte ujë të kripur, gjë që shpjegon sugjerimet e peshqve, balenave dhe peshkaqenëve.

Disa teori janë rishpikur në mënyrë të pavarur, duke treguar fantazinë e çdo brezi. Për shembull, ideja se përbindëshi i Loch Ness ishte fillimisht një elefant notues nga një cirk vizitor, u rishfaq 3 herë, në vitet 1934, 1979 dhe 2005. Çdo herë, personi pretendonte se ideja e tij ishte origjinale.

Por ishte perceptimi i përbindëshit të Loch Ness si një zvarranik prehistorik, ai që tërhoqi vërtet imagjinatën e publikut në vitet 1930. Zanafilla moderne e Nessie nisi në prillin e vitit 1933. Raportet e para të dëshmitarëve okularë për një kafshë të çuditshme në liqen filluan që në vitin 1930.

Por vetëm në gushtin e vitit 1933, dëshmitari Xhorxh Spajser, që pretendoi se ishte i pari që pa Nessie-n, tha se krijesa ishte një zvarranik. Deri atëherë, shumë njerëz që besonin se në liqen ndodhej një kafshë të pazakonte, besonin se bëhej fjalë për një lloj kafshe endacake e ujërave të ëmbla, si për shembull një fokë që kishte ardhur nga Morej Firth.

Por Spajser e përshkroi atë si një zvarranik parahistorik. Ai pretendoi se kafsha kishte një qafë të gjatë. Bazuar në këtë dëshmi, një gazetar shkroi 5 më vonë se bëhej fjalë për një pleziosaur, një lloj zvarraniku detar me qafë të gjatë që ka jetuar në epokat Jurasike dhe Kretake.

Kështu lindi një (por jo i vetmi) imazh popullor i përbindëshit të Loch Ness. Fakti që imazhi i pleziosaurit Nessie u shfaq në gusht 1933, hedh dyshime mbi teorinë e Daniel Lokston dhe Donald Proteros në vitin 2013, se Nessie e ka origjinën tek filmin shumë popullor “King Kong” i vitit 1933.

Por shumica e raporteve mbi përbindëshin të Loch Ness, nuk përshkruajnë një krijesë me qafë të gjata. Biokimisti (dhe hetuesi i këtij rasti Nessie) Roi Makal tha në vitin 1976 se kishte mbi 10.000 raportime të shikimit të përbindëshit të Loch Ness.

Por ai vetë nuk dha asnjë provë për ta mbështetur këtë. Vetëm libri i tij “Përbindëshi i Loch Ness” përmban 251 raporte. Unë njoh 1452 dëshmi të ndryshme. Dhe vetëm rreth 20 për qind e raporteve përmendin një qafë me gjatësi të ndryshme. Kësisoj ajo nuk është forma normale e përbindëshit.

Po ashtu më pak se 1 për qind e dëshmive e përshkruajnë krijesën misterioze si një zvarranik ose me trupin me luspa. Ndaj unë mendoj se është e arsyeshme të supozojmë se çfarëdolloj fenomeni të raportuar mbi atë që quhet përbindësh i Loch Ness-it, ai nuk bazohet në pamjet e një zvarraniku parahistorik.

Në realitet, përbindëshi i Loch Ness ka shumë identitete. Mund të jetë një lopë deti, një dre, një deve apo një jashtëtokësor siç kanë sugjeruar disa. Por mund të jetë edhe një mori fenomenesh antropogjene (varka të fundosura mbeturina) dhe natyrore (kafshë, bimë ujorë) dhe fizike (efektet e erës, reflektimet).

Përbindëshi i Loch Ness mund të ndryshojë në ngjyrë, nga rozë në të zezë, mund të jetë me gëzof ose me luspa. Mund të ketë gunga, brirë, dhe të udhëtojë me shpejtësi të madhe, ose të mos lëvizë fare. Asnjë identitet nuk kap shumëllojshmërinë e tipareve të raportuara të Nessie. Kjo sugjeron që Nessie është një funksion i psikologjisë njerëzore dhe jo i natyrës. Dhe ndoshta është psikologjia njerëzore dhe jo natyra, ajo që e ka mbështetur idenë e ekzistencën së tij që nga vitet 1930.

Atëherë, çfarë panë dëshmitarët herën e fundit? Realiteti është se ne kemi shumë pak informacion për të arritur në një përfundim të sigurt mbi atë që po ndodhte në pamjet video. Problemi me shumicën dërrmuese të raporteve mbi përbindëshin e Loch Ness, është se atyre thjesht u mungojnë detajet që nevojiten për të identifikuar një kafshë. Dhe çdo detaj që raportohet mund të jetë keqinterpretim. / “The Conversation” – Bota.al

The post Përbindëshi i Loch Ness: Një histori moderne appeared first on Albeu.com.