Për shumë njerëz, dalja në pension përfaqëson cakun pas viteve të tëra me punë intensive, përgjegjësi në rritje, vendime me peshë dhe orare të mbushura. Më pas vjen dita kur e gjithë kjo rutinë ndërpritet.

Pritshmëria e zakonshme është që pensionimi të shoqërohet menjëherë me ndjenjën e lirisë. Mirëpo, përvoja e parë shpesh është e pazakontë, sepse shumë persona kuptojnë se identiteti i tyre ishte ndërtuar ngushtë rreth punës së përditshme.

Veçanërisht për ata që kanë jetuar për vite me një ritëm të lartë profesional, hyrja në pension nuk kufizohet te të ardhurat apo procedurat që lidhen me tatimet. Mbi të gjitha, ky është një tranzicion emocional.

Ajo që ndodh realisht pas pensionimit mund të jetë shumë larg skenarit të përfytyruar më parë. Kjo nuk do të thotë se është patjetër më keq, por thjesht se është ndryshe. Pikërisht distanca ndërmjet asaj që pritej dhe përvojës konkrete mund të sjellë befasi.

Në vijim paraqiten disa nga ndryshimet emocionale që hasen më shpesh pas daljes në pension. Ndonëse diskutohen rrallë gjatë takimeve për planifikimin financiar, ato mund ta përcaktojnë këtë etapë të jetës më shumë se çdo përllogaritje apo tabelë, transmeton Telegrafi.

“Nuk e kisha menduar se qetësia do të ishte e tillë”

Në fillim, ditët pa punë mund të përjetohen si një periudhë e gjatë pushimi. Me kalimin e javëve, megjithatë, ndjesia e risisë fillon të humbasë. Pa mëngjeset me nxitim, kalendarët e mbushur me takime dhe afatet që duhen respektuar, heshtja bëhet më e theksuar nga sa ishte parashikuar.

Puna u ka dhënë njerëzve aktivë dhe të përqendruar te rezultatet një kornizë të qëndrueshme, të përbërë nga objektiva, takime, afate dhe ndjesia se po ecin vazhdimisht përpara. Humbja e kësaj strukture mund t’i bëjë të ndihen sikur janë lënë disi në harresë. Shumë e përshkruajnë këtë periudhë si një qetësi të panjohur, që sjell njëkohësisht çlirim dhe shqetësim.

Zakonisht përshtaten më lehtë ata që vendosin qëllimisht një ritëm të ri për jetën e tyre, në vend që të presin që rutina të formohet vetë. Krijimi që herët i një organizimi personal, i cili zë vendin e strukturës së mëparshme të punës, e bën tranzicionin më të qëndrueshëm dhe më të lehtë.

“Planet për ditët e mia dukeshin më tërheqëse në letër sesa në realitet”

Planet e pensionimit paraqiten shpesh si një ndërthurje e udhëtimeve, pasioneve, drekave të gjata dhe kohës së kaluar me familjarët. Të gjitha këto kanë rëndësi, por jo domosdoshmërisht arrijnë ta zëvendësojnë hapësirën emocionale që mbetet pas largimit nga puna.

Shumë pensionistë pohojnë se aktivitetet që dukeshin emocionuese në teori mund të rezultojnë të zbrazëta kur bëhen pjesë e përditshmërisë. Një kalendar plot angazhime nuk garanton automatikisht se pensionimi do të sjellë përmbushje.

Elementi vendimtar është qëllimi. Vetëm aktivitetet nuk mjaftojnë për t’i dhënë kuptim jetës. Për një pensionim vërtet të plotë dhe jo thjesht të ngarkuar, vazhdojnë të jenë thelbësore përkatësia në një komunitet, zhvillimi personal dhe ndjenja se ekziston një mision.

“Nuk e kuptoja sa thellë ishte puna e lidhur me identitetin tim”

Për një numër të madh profesionistësh, karriera nuk përfaqësonte vetëm veprimtarinë e tyre, por edhe mënyrën se si e përkufizonin veten. Statusi, titujt, lidhjet profesionale, ndikimi dhe rutina e përditshme kishin ndërtuar perceptimin e tyre për vetveten. Të largohesh nga ky realitet mund të ngjajë me humbjen e një gjuhe që e ke përdorur rrjedhshëm për dhjetëra vjet.

Në këtë rast, çështja nuk është medoemos pendesa, por identiteti. Pensionimi kërkon që vlera personale të mos mbështetet më te miratimi i jashtëm, si statusi, arritjet dhe titujt, por të gjendet nga brenda. Përshtatjen më të mirë zakonisht e arrijnë personat që angazhohen në projekte, komunitete ose role të reja, prej të cilave fitojnë sërish ndjenjën e qëllimit.

“Partneri im dhe unë e përfytyronim pensionimin në mënyra krejt të kundërta”

Mund të ndodhë që njëri prej partnerëve të dëshirojë dreka të gjata dhe pushime në qytete të Evropës, ndërsa tjetri të parapëlqejë mëngjese pa zhurmë dhe një jetë të përqendruar pranë shtëpisë. Shpesh, dallime të tilla nuk diskutohen derisa pensionimi të afrohet ose të ketë nisur tashmë.

Kjo periudhë zbulon shumë pritshmëri të krijuara pa u shprehur gjatë viteve. Në shumicën e rasteve, ato nuk kanë lidhje me financat, por me stilin e jetesës, prioritetet, pavarësinë dhe mënyrën se si secili partner dëshiron ta përdorë kohën.

Çiftet që përshtaten më mirë me pensionimin priren t’i hapin këto tema herët dhe t’u rikthehen atyre në mënyrë periodike. Ata i trajtojnë këto biseda si pjesë thelbësore të përgatitjes për pension, jo si një diskutim të vetëm që zhvillohet pasi është dorëzuar njoftimi për largimin nga puna.

The post Pensionimi nuk është vetëm liri, por edhe një sfidë emocionale appeared first on Albeu.com.

Fury, i cili mundi Dillian Whyte në Wembley të shtunën e kaluar, theksoi se asnjë shumë parash nuk mund ta bindë atë të ndryshojë mendje.

“Unë jam i lumtur, jam i shëndetshëm, kam ende trurin tim, ende mund të flas. Kam një grua të bukur, kam gjashtë fëmijë. Kam rripa të panumërt, kam shumë para, kam sukses, famë, lavdi.

“Boksi është një sport shumë i rrezikshëm, ju mund të nxirreni jashtë me një grusht siç e kemi parë të shtunën mbrëma, dhe duhet vetëm një goditje e pafat dhe mund të mos ngriheni”.

“Unë do të largohem ndërsa jam i pari. Jam i pamposhtur, vetëm njeriu i dytë në histori që doli në pension si kampion i pamposhtur i peshave të rënda.

Jam shumë, shumë i lumtur dhe shumë i kënaqur në zemrën time me atë që kam bërë dhe atë që kam arritur”.

Unë kam mjaft para. Kam mjaftueshëm nga gjithçka që kam nevojë. Jam shumë njeri i thjeshtë. Unë ngas një VW Passat 07.

Jam një person shumë normal, nuk kam nevojë për tonelata me para për t’i bërë përshtypje të gjithëve”, përfundoi Fury.

The post Tyson Fury tregon arsyen e pensionimit appeared first on Albeu.com.