Po ashtu, ka të dhëna se edhe gjyqtari shqiptar Skerdinalajd Konomi, u vra me eksploziv që origjinën e kishte nga e njëjta fabrikë në Malin e Zi.

Kjo nuk është çudi, duke pasur parasysh faktin se në ato vite Mali i Zi ishte një strehë për mafiozët italianë të arratisur nga drejtësia e vendit, por  edhe për t’u ruajtur prej kundërshtarëve.

Më herët, gazeta La Gazeta del Mezoggiorno, iu referua këtij fakti sipas dëshmisë së një të penduari nga radhët mafioze të “Sacre Corona Unite”, i cili pretendonte se eksplozivi kishte ardhur nga ish-Jugosllavia, me shumë gjasa nga Mali i Zi.

Ky mafioz i penduar, tha se në atë kohë në Mal të Zi kishte shumë mafiozë italianë, të arratisur nga drejtësia që mbroheshin nga autoritetet malazeze.

Ky ishte një shërbim për shumën e madhe të parave që i vinin Malit të Zi nga kontrabanda e cigareve.

Bashkëbiseduesi i Radio Televizionit të Malit të Zi, kujton se nga viti 1992 deri diku në vitin 1997, një numër i madh i anëtarëve të dy organizatave mafioze italiane -Camorra nga Napoli dhe Sacra Corona Unita qëndruan në Malin i Zi.

Ata drejtonin biznesin e kontrabandës së cigareve, drogave dhe armëve.

Sipas tij, të gjithë mafiozët italianë dhe bosët e mafias në Mal të Zi qëndruan në atë periudhë, kryesisht në zonën e Tivarit dhe Herceg Novit.

Më pas, për disa arsye, “mikpritja” e tyre u anulua, kështu që ata u zhvendosën drejt Shqipërisë dhe destinacioneve të tjera të rëndësishme për kontrabandë.

“Duke i ditur të gjitha këto, nuk është aspak e pamundur që eksplozivi i përdorur në atentatin ndaj gjyqtarit italian Paolo Borselino të ketë shkuar nga Mali i Zi”, thotë ky bashkëbisedues.

Gjykatësi Borselino, u vra më 19 korrik 1992 në një shpërthim të tmerrshëm në Palermo. Në atentat u vranë edhe gruaja e tij dhe tre anëtarë të sigurisë fizike.

Borselino, së bashku me kolegun e tij Giovanni Falcone, i cili gjithashtu u vra dy muaj para tij, nisën gjyqin më të madh në drejtësinë italiane kundër krimit të organizuar, gjatë të cilit u arrestuan një numër i madh bosësh të mafias.

Në bazë të punës së Borselinos, raportojnë mediat, është formuar Drejtoria Hetimore për Luftën Kundër Mafias (DIA).

Se eksplozivët nga Mali i Zi, janë shumë të kërkuara në tregun e zi, tregon edhe rasti kur policia e Shqipërisë njoftoi se edhe lënda shpërthyese që vrau gjyqtarin 33-vjeçar Skerdilajd Konomi në vitin 2011, ka shumë të ngjarë të jetë prodhuar në Mal të Zi.

Konomi humbi jetën kur makina e tij Mercedes, shpërtheu në qendër të Vlorës në 9 shtator 2011.

Gjatë hetimeve, policia gjeti pjesë të një celulari që nuk i përkisnin gjyqtarit dhe një magnet me të cilin ishte ngjitur lënda plasëse në makinë.

Autoritetet shqiptare më pas njoftuan zyrtarisht se Konomi vdiq si viktimë e urisë në rritje të mafias dhe krimit të organizuar, për të ndikuar në sistemin gjyqësor të atij vendi.

Media malazeze shkruan se sipas disa informacioneve të sigurta, numri më i madh i shpërthimeve të vendosura në Shqipëri bëhet me eksploziv të prodhuar në Mal të Zi, si specifikisht nga fabrika në Berane.

Një burim i mirëinformuar pohon se ky eksploziv, është përdorur mbi tetëdhjetë herë në përplasjet mes grupeve mafioze shqiptare.

Lëndë shpërthyese nga Berane u vendosën poshtë makinave, shtëpive dhe bizneseve. Disa  shqiptarë, të kapur me eksploziv, madje pranuan para inspektorëve se i kishin blerë në Mal të Zi.

Në bazë të përbërjes unike kimike, u konstatua se edhe eksplozivi i përdorur në atentatin ndaj ish-presidentit maqedonas Kir Gligorov ishte prodhuar në Berane.

Vrasja e Glogorovit, u krye në tetor të vitit 1995 me ndihmën e një autobombe, e cila shpërtheu matanë rrugës nga Hotel Bristol në Shkup, në momentin kur po kalonte vetura me presidentin maqedonas.

E përditshmja “Blic”, iu referua deklaratës së ish-shefit të kërkimit për eksplozivët, Millovan Azbejkoviç, i cili ishte i bindur se në sulmet terroriste në Londër në vitin 2005 janë përdorur edhe eksplozivë plastikë ushtarakë nga Mali i Zi.

Azbejkoviç, tha se vetëm katër vende në botë prodhonin eksploziv plastik, por ai malazez ishte më i mirë se ai amerikan C-4.

Ai ka shpjeguar se ky eksploziv është prodhuar në fabrikën ushtarake në Berane deri në vitin 1991, pra në fillimin e luftrave.

Që atëhere nuk ka patur më prodhim të këtij eksplozivi, por ai gjendet në magazina ushtarake dhe në tregun e zi me një çmim prej dy deri në pesë mijë dollarë.

Azbejkoviç pohoi se gjatë luftës ai ishte “në çdo vend, në duart e të gjithëve dhe jashtë çdo kontrolli”.

Për këtë kanë shkruar edhe mediat e huaja, duke iu referuar shërbimeve të huaja të inteligjencës.

“Veprimet e policisë rrallë japin rezultat, por në shtator të vitit 2008 në Prishtinë janë arrestuar tetë persona me gjithsej dhjetë kilogramë eksploziv nga Berani”, thotë ky bashkëbisedues.

Ai rikujton gjithashtu, se në Berane u sekuestruan njëzet e dy kilogramë eksploziv plastik në një operacion policor të quajtur “Grom”, ku u thye zinxhiri i kontrabandës së armëve nga Ballkani në Francë, si dhe se në atë vend mbi 30 për qind e armëve të paligjshme e ka origjinën nga Ballkani.

Nëpërmjet kanaleve të caktuara të organizatave kriminale, eksplozivi plastik PEP i Beranit përfundoi në duart e terroristëve nga Lindja e Mesme. U përdor dhe u kontrabandua në Siri nga një kontrabandist i famshëm armësh sirian.

Fabrika ushtarake Beranski “Polieks” u hap në fillim të viteve tetëdhjetë të shekullit të kaluar, si pjesë e fabrikës ushtarake në Vitez dhe prodhonte eksploziv plastik, detonatorë dhe bomba për nevojat e ushtrisë së atëhershme.

“Polieks” më vonë u privatizua, u riorientua në prodhimin e eksplozivëve komercialë dhe u vendos një kontroll i rreptë i qarkullimit të produkteve, por në tregun e zi mund të gjenden ende rezerva të mbetura të eksplozivit plastik dikur shumë të famshëm PEP, të cilin ish-shefi i hetimit të ekskplozivëve Milovan Azbejković, tha se ishte më i fuqishëm se C-4 amerikan.

The post Si u vranë Paolo Borsellino dhe Skerdilajd Konomi nga eksplozivët e prodhuar pranë Shqipërisë appeared first on Albeu.com.

Nderimi i të vdekurve ka marrë një funksion simbolik dhe është bërë pjesë e një tradite e cila ka ripërcaktuar identitetin kombëtar të Italisë. Pas krizës që shënoi fundin e Republikës, lidhjet simbolike me figura si Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino u bënë një aspekt thelbësor i demokracisë.

Sidoqoftë, kur shqyrtohet nga një perspektivë afatgjatë, marrëdhënia midis popullatës italiane dhe viktimave të mafies është më komplekse sesa mund të duket në fillim.

Por cilët janë dy gjyqtarët që dhanë jetën e tyre për drejtësinë dhe si është e lidhur jeta e tyre me njeri-tjetrin, nga lindja, fëmijëria dhe përkushtimi deri në vdekje për t’i sjellë paqen vendit dhe për të eliminuar mafian.

Më 23 maj 1992, gjykatësi Giovanni Falcone u vra në mes të ditës, një krim që shënoi një pikë kthese në historinë e Siçilisë. Falcone dhe gruaja e tij, Francesca Morvillo, u vranë së bashku me tre rojet e sigurisë pas shpërthimit të një bombë në makinën e tyre në një rrugë pranë Capaci, në atë që është quajtur si masakra e Capaci.

Falcone, i cili ishte 53 vjeç kur vdiq, kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij duke luftuar mafian. Ai drejtoi gjyqin më të madh të zhvilluar ndonjëherë gjatë viteve 1986-1987, i cili çoi në dënimin e 342 mafiozëve.

Gjyqi zgjati nga data 10 shkurt 1986 deri më 30 janar 1992 dhe u mbajt në një gjykatë të stilit bunker e ndërtuar posaçërisht për këtë qëllim brenda mureve të burgut Ucciardone. 19 korrik, 57 ditë mbas vrasjes së Falcone-s, magjistrati Paolo Borsellino, i angazhuar me Falcone-n në luftën kundër bandave, shkon për të vizituar nënën e tij në rrugën Mariano D’Amelio, në Palermo.

Në orën 4:58 pasdite një tjetër ndodhi një shpërthim i tmerrshëm: kësaj here në zemër të qytetit.

Jeta e Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino janë të ndërthurura me njëri-tjetrin. Të dy kanë lindur në Palermo: Giovanni më 20 maj 1939, Paolo 8 muaj më vonë, më 19 janar, raporton abcnews.al

Gjithashtu të dy u rritën në Kalsa, Palermo, një zonë e tregtarëve dhe eksponentëve të klasës borgjeze. Ata jetuan disa dhjetëra metra larg njëri-tjetrit dhe ishin miq që nga fëmijëria: ata e gjetën veten duke luajtur në Piazza della Magione.

Në jetën e Giovannit të vogël ishte shkolla, veprimi katolik dhe pak argëtim. Ndërsa për babanë e tij të rreptë, udhëtimet dhe pushimet nuk ekzistonin. Dhe nëna e tij ishte gjithashtu një grua ‘energjike dhe autoritare.

Nga ana tjetër, në shtëpinë e Borsellino-s, atmosfera ishte më e gjallë: kishte shpesh miq që vizitonin dhe diskutohej rreth librave dhe filozofisë.

Giovanni dhe Paolo të dy ndoqën liceun klasik. Pas shkollës së mesme ai hyri në Akademinë Ushtarake të Livorno-s, pastaj e mendoi më mirë dhe u regjistrua në drejtësi.

Nga ana tjetër, Borsellino, vendosi menjëherë për studimet juridike, por ndërsa ai po ndiqte universitetin, babai i tij vdiq dhe kushtet ekonomike të familjes së tij u përkeqësuan. Pavarësisht nga vështirësitë, në moshën 22-vjeçare ai u diplomua me rezultatin maksimal.
Ndërkohë, Paolo kishte filluar karrierën e tij në gjykatën civile Enna si auditor gjyqësor. Në 1967 ai kishte pozicionin e tij të parë menaxherial – pretor në Mazara del Vallo (Trapani) – dhe në dhjetor 1968 u martua me Agnese Piraino Leto, me të cilën do të ketë 3 fëmijë.

Në 1969 ai u transferua në Monreale, afër Palermo-s, ku punoi me kapitenin e karabinierëve Emanuele Basile, i cili u vra nga mafia në 1980.

Falcone, ndërkohë, ishte zhvendosur në Palermo, ku ai punoi në gjyqin e ndërtuesit Rosario Spatola, i akuzuar për shoqatën mafioze. Kështu që dy miqtë e vjetër u kthyen përsëri në kontakt dhe filluan të shkëmbenin informacione për hetimet.

Po gjyqi më i rëndësishëm për të dy ishte “Maxi Trial”.

“Maxi Trial” konsiderohet gjyqi më domethënës kundër mafies siciliane, si dhe gjyqi më i madh në historinë botërore. Gjatë dhe pas gjykimit, disa gjykatës dhe magjistratë u vranë nga Mafia, duke përfshirë të dy gjykatësit që e drejtuan atë – Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino, raporton abcnews.al

Filloi më 10 shkurt 1986 dhe përfundoi më 16 dhjetor 1987. U dënuan 342 persona dhe 114 u shpallën të pafajshëm. Por pas vrasjes së Falcone, dy muaj më vonë Paolo Borsellino mbeti i vrarë nga një atentat me bombë.

Të dy gjykatësi janë cilësuar heronj kombëtar, dëshmorë të përpjekjeve të vazhdueshme të vendit për të pastruar vendin nga murtaja e krimit të organizuar.

The post Historia e gjyqtarëve, Giovanni Falcone dhe Paolo Borsellino: Dy jetë të ndërthurura dhe i njëjti fat appeared first on Albeu.com.

Magjistrati u vra më 19 korrik të 1992 nga mafia italiane.

“Sulmi në via D’Amelio, njëzet e nëntë vite më parë ishte çnjerëzor”, tha vëllai i Borsellinos në një deklaratë.

“Paolo Borsellino mbrojti  drejtësinë me jetën e tij. Kujtimi i kësaj masakre zgjon akoma një emocion dhe në të njëjtën kohë na rikujton se duhet të angazhohemi të gjithë së bashku për të eliminuar mafian”, tha Presidenti Sergio Mattarella në një mesazh.

“30 vite pas masakrës së Via D’Amelio, Italia nuk e ka harruar gjyqtarin Paolo Borsellino. Shpërthimi që vrau gjyqtarin dhe agjentët e sigurisë në 19 korrik 1992 na paralajmëron se asnjë kompromis nuk mund të tolerohet në luftën kundër mafies.

30 vite më vonë është e papranueshme që skena e ngjarjes dhe fakteve nuk është rindërtuar ende. Vetëm e vërteta e plotë mund të çlirojë drejtësinë dhe ta lehtësojë Italinë nga kjo barrë e dhimbshme” tha Presidentja e Senatit Elisabetta Casellati.

Kur përkujtojmë njerëz si Paolo Borsellino, detyra e përkujtimit nuk duhet të jetë një qëllim në vetvete, por gjithmonë duhet të kujtojë vlerën e një përgjegjësie civile të fortë, frymëzuar nga parimet e Kartës Kushtetuese, e cila na bën një komunitet  gjithnjë e më të bashkuar në solidaritet, në drejtësi dhe në projektin e domosdoshëm të një vendi të lirë nga mafia “, tha politikani Roberto Fico

“Më 19 korrik 1992 në një sulm frikacak Paolo Borsellino humbi jetën. Të kujtosh forcën dhe guximin e tij është një detyrë morale për ata që nuk do të përkulen kurrë para mafies dhe për ata që luftojnë çdo ditë për të fshirë këtë kancer nga vendi ynë. Borsellino nuk është sinonimi i sakrificës por një model referimi, së bashku me Falcone, për shumë breza “. tha Matteo Perego, nënkryetar i deputetëve të Forza Italia.

Por kush ishte Paolo Borsellino

Borsellino lindi në Palermo në vitin 1940.  Në vitin 1959 u regjistrua në fakultetin e drejtësisë  dhe u diplomua  në vitin 1962. Në moshën 23-vjeçare, fitoi konkursin për gjyqtar. Në vitin 1975  zhvendoset në Palermo dhe nis të punojë përkrah Rocco Chinnici-t, raporton abcnews.al

Por hovin karriera e Borsellinos do ta kishte në vitin 1980 kur iu vu në dispozicion një eskortë dhe më pas u bë zyrtarisht pjesë e antimafias, me në krye gjyqtarin Caponnetto. Në vitet 1985-1986 Borsellino punoi së bashku me anëtarët e tjerë të grupit për të përgatitur “Maxi Trial”, i cili i zhvilluar në vitet 1986 deri në vitin 1992 çoi prapa hekurave 342 mafiozë.

Ai lidhi miqësi jete me Falconen dhe të dy ndanin shumë kohë bashkë, si në punë ashtu edhe në jetën private. Sipas dëshmisë së vëllait të Borsellinos, ata të dy kishin mënyrën e tyre të të përshëndeturit: Falcone me grusht, ndërsa Borsellino me përshëndetjen romane.

Por sigurisht rreziku ishte i madh. Ndër të parët që morën goditjet nga mafia  ishin gjykatësi Cesare Terranova dhe truproja e tij, marshalli i policisë Lenin Mancuso, të cilët u vrarë më 25 shtator 1979; kapiteni i karabinierëve Emanuele Basile, që bashkëpunoi me Borsellinon nga viti 1975, u vra më 4 maj 1980.

Lista e vrasjeve gjatë atyre viteve ishte tepër e gjatë: politikanë, njerëz të forcave të rendit, përfaqësues të drejtësisë, kushdo që u pret rrugën mafiozëve vë në rrezik jetën e tij. Për Paolo Borsellinon dhe Giovanni Falconen ato ishin momentet më të vështira: më 29 korrik 1983, Rocco Chinnici-n, dhe dy nga truprojat e tij vriten në një sulm me bombë.

Por puna vazhdoi për Borsellinon dhe skuadrën e tij.

Më 1987 Caponnetto largohet nga puna për arsye shëndetësore; zgjedhja më e mirë për t’i dhënë vazhdimësi punës do të ishte zëvendësimi i tij me Giovanni Falconen, por Këshilli i Lartë i Drejtësisë, nën presione politike dhe me pretekstin e vjetërsisë më të madhe në punë, vendos të emërojë Antonino Mele.

Me 23 maj 1992 , Falcone humb jetën pas një sulmi me bombë. Ndërsa me 19 korrik 1992 në Palermo, në rrugën D’Amelio po në të njëjtën mënyrë vritet gjykatësi Paolo Borsellino dhe truprojat e tij: Agostino Catalano, Walter Cusina, Emanuela Loi, Vincenzo Li Muli, Claudio Traina.

Por Borsellino ishte i vetëdijshëm për fatin e tij. Përpara atentatit që i mori jetën Borsellino kishte shkruar: “Nuk jam as hero as kamikaz, vetëm një person si shumë të tjerë. I trembem fundit sepse e shoh si një gjë të mistershme, nuk di ç’do të ndodhë në botën e përtejme.

Por e rëndësishme është që guximi të triumfojë… Po të mos ishte dhimbja që më jep largimi nga familja ime, mund edhe të vdisja i qetë”.

Pavarësisht kërcënimeve të vazhdueshme dhe të rënda, Borsellino nuk u zmbraps, por vijoi me zell dhe vendosmëri heroike punën e vështirë të investigimit, por u vra barbarisht në një pritë, me egërsi brutale, duke sakrifikuar jetën, në shërbim të idealeve më të larta të drejtësisë dhe institucioneve”.

Vetëm pesë muaj pas vrasjes së Paolo Borsellinos duket sikur gjërat më në fund ndryshojnë: rinisin hetimet dhe arrestimet. Më i bujshmi, më 15 janar 1993, është arrestimi i kreut të Korleonezëve, familjes mafioze më në zë të asaj periudhe, Toto Riinës.

Por mafia nuk dorëzohet: një seri atentatesh mes majit dhe korrikut të të njëjtit vit dhanë sinjalin që rruga do të jetë shumë e gjatë.

The post 30 vjet nga vrasja e Paolo Borsellinos, kush është gjyqtari i anti-mafias që mbrojti drejtësinë me jetën e tij appeared first on Albeu.com.

Borsellino ka folur sot në një intervistë ekskluzive për gazetarin Thimi Samarxhiu në emisionin “Zona Zero” në Top Neës.

“Vicenzo Agostino, babai i një polici të vrarë, nuk ishte i bindur që vrasja e Falcone-s dhe Borsellino-s ishte bërë nga mafia, por nga jakat e bardha.

Kjo sipas tij, pasi një fshatar si Riina nuk mund ta dinte me siguri sa lëndë shpërthyese duhej dhe kur do kalonte fiks makina e Borsellino-s.

Patjetër që po, mendoj se Falcone dhe Borsellino, janë vrarë nga anëtarë të caktuar të shtetit, dhe jo nga mafia. Mafia ka qenë dora e armatosur e shtetit, por ata që vendosën janë nga brenda shtetit. Kur u vra Borsellino, ka dëshmi të policëve që panë njerëz të veshur me xhaketë e kravata, se nuk mjaftonte të vrisnin Borsellino-n por të merrnin dhe axhendën e kuqe. Se do dilnin në dritë edhe negociatat që disa funksionarë të shtetit kishin bërë me mafian”, deklaroi Borselino.

Një pjesë nga përgjimet e Riina-s në burg, dhe për masakrën e Via D’Ameglia, ai përmend Shqipërinë, pra dikë që vjen nga Shqipëria. Flitet për një figurë të panjohur, dhe përgjimet tregojnë se mund të ketë qenë një shqiptar. Keni informacion?

“Riina flet hapur për një shqiptar, por ato informacione janë të sekretuara dhe s’mund të dimë gjë me siguri. Por ajo për të cilën flet Pertucca, një tjetër i penduar, nuk flet për një shqiptar për atë të panjohurin tek garazhi. Por thotë se ishte një person për t’u siguruar që makina 126 të mbushej me lëndë shpërthyese. Atentati nuk duhej të dështonte, qoftë ai kundër Falcone-s, qoftë ai kundër Borsellino-s. Për fat të keq, ai përgjim është i sekretuar, prandaj nuk di të them më shumë se kaq. Di që kohëmatësit që u përdorën për shpërthimin vinin nga Jugosllavia. Nga Shqipëria nuk di më shumë se kaq”, shtoi ai./albeu.com/

The post “Një shqiptar në përgjime”, vëllai i gjykatësit të vdekur trondit Italinë: Paolon e vrau shteti, jo mafia appeared first on Albeu.com.