Një akuzë e hapur ka ardhur nga aktivisti shqiptaro-amerikan Ramazan Bekteshi, i cili ka vënë në shënjestër drejtpërdrejt kreun e Aleancës për Ardhmërinë e Kosovës, Adrian Gjini, duke kërkuar transparencë mbi shumën prej 53 milionë eurosh në dritën e dënimit të ish-ministrit Pal Lekaj.

Përmes një postimi në Facebook, Bekteshi e drejton fokusin kah destini i këtyre fondeve të mëdha publike dhe pyet nëse paratë do të kthehen ndonjëherë në arkën e shtetit. Ai vë në dyshim narrativin politik të AAK-së kundrejt Lëvizjes Vetëvendosje, duke theksuar se përgjegjësia nuk mbaron me një vendim gjykate.

“53 milionë euro, jo 53! Pal Lekaj mori një dënim prej 3 vjet e 8 muaj burg për këtë dosje. Tani e pyes Adrian Gjinin dhe gjithë AAK-në: Ku ndodhen këto para?” shkruan Bekteshi në reagimin e tij.

Ai shton më tej se dënimi me burg mund të përfaqësojë një formë llogaridhënieje, por miliona eurot që u përkasin qytetarëve nuk zhduken automatikisht me shpalljen e aktgjykimit. Sipas tij, partia po përpiqet ta paraqesë këtë si një sukses politik, ndërsa etiketon kryeministrin Kurti dhe VV-në si kriminelë të mëdhenj.

“Janë të hollat e popullit të Kosovës. Kush i përfitoi dhe ku shkuan? Nëse vërtet ka pasur dëmtim të interesit publik, atëherë publiku ka të drejtën e një përgjigjeje konkrete dhe gjurmimit të çdo centi”, vijon ai.

Bekteshi e mbyll qëndrimin e tij me një pyetje provokuese drejtuar kreut të AAK-së, duke ironizuar logjikën sipas së cilës partia akuzon VV-në për krime të rënda, teksa përballë një dënimi për keqpërdorim të një shifre marramendëse, përgjigja duket e zbehtë. “Si e shpjegoni ju këtë dukuri, zoti Gjini? AAK-ja vjedh, por VV-ja është super-kriminale? Nëse për 53 milionë euro dënimi është kaq i ulët, çfarë sinjali i jepet shoqërisë? Një ndëshkim si për armëmbajtje pa leje? Vjedh miliona dhe paguan një çmim simbolik?”

Më tej, ai komenton me ironi se tashmë AAK-ja është konfirmuar si një mbrojtëse e përkushtuar dhe pasionante e Lekajt dhe rrethit të tij, duke e cilësuar këtë qëndrim si një afrim të hapur.

The post Ku përfunduan 53 milionë eurot, zoti Gjini?” – Bekteshi sfidon AAK-në pas vendimit për Pal Lekajn appeared first on Albeu.com.

The retrial that reinstated the conviction of Pal Lekaj in the case known as the “53-million case” has reopened the debate over how public money is managed in Kosovo. Beyond responsibility for the specific decision, there remains the question of whether institutions monitor only spending procedures or also the destination of suspicious capital.

The verdict issued by the Basic Court in Pristina, which again sentenced former Infrastructure Minister Pal Lekaj to 3 years and 8 months in prison, is not yet final. The parties have the right to appeal. Nevertheless, the fact that the court once again reached a guilty verdict carries legal, institutional and political significance.

The case is not limited to the responsibility of a former minister or several former officials of the Ministry of Infrastructure. It points to a broader issue: how could a decision with financial consequences amounting to tens of millions of euros pass through the state institutions without being stopped in time?

The case concerns an additional payment of 53.1 million euros to the “Bechtel & Enka” consortium for extending work on the Pristina–Hani i Elezit motorway, known as the “Arbën Xhaferi” motorway.

According to the indictment, on September 27, 2017, an agreement was signed to extend the deadline for completing the works by 347 days, while at that point the financial cost of the extension had not been determined.

Two months later, on November 27, 2017, the consortium requested an additional payment of 63 million euros. After negotiations, the amount was reduced to 53.1 million euros. On June 5, 2018, the Government of Kosovo approved the payment.

The funds were transferred to the consortium building the motorway. The essence of the criminal case does not lie in who received the money, but in how the process was conducted, how the amount was determined and how the recommendation to approve it was made.

The prosecution has stated that the supervisory company “Hill International” had assessed the reasonable cost of extending the deadline at approximately 14.78 million euros. According to the indictment, the difference between this assessment and the approved amount caused damage of approximately 38.32 million euros to Kosovo’s budget.

Pal Lekaj headed the Ministry of Infrastructure in the government led by Ramush Haradinaj. However, the decision to make the payment of 53.1 million euros was neither an individual act nor a procedure that could have been completed solely at the minister’s discretion.

The process passed through institutional structures and concluded with the approval of the Government of Kosovo. This raises the question of why the financial request was not convincingly challenged by the supervisory company’s assessment before the decision was made.

Criminal responsibility is personal and can be determined only by a court. Political and institutional responsibility, meanwhile, extends more broadly, encompassing the ministry, the relevant committees, oversight mechanisms and the government cabinet that approved the payment.

A functioning administration cannot rely solely on punishing officials years after the funds have been paid. Oversight must be capable of identifying and stopping harmful decisions before they are implemented.

The “53-million case” has become part of a broader debate about the relationship between political power, public funds and capital invested outside Kosovo.

For years, in Kosovo and in the diaspora, people have discussed close ties between political figures and businesses that have rapidly expanded in Switzerland, Germany, Austria and other countries. These discussions mention meetings, photographs, politicians’ visits to private companies and public statements of support.

But neither friendships between individuals, nor joint photographs, nor the rapid growth of a company constitute evidence of illegal activity. They may justify questions, but verification must be based on financial documents, scrutinized transactions and official investigations.

The question is not whether every successful diaspora business should be viewed as suspicious. The issue is whether institutions, when confronted with major corruption cases, deal only with the administrative decision or also trace the movement of capital and possible beneficiaries.

A complete investigation should not stop at an official’s signature. It should analyze transactions, beneficial owners and any possible financial connections, both within Kosovo and abroad.

The Albanian diaspora has created thousands of successful businesses through hard work, discipline, bank loans and lawful activity. For this reason, it would be unfair to automatically link every instance of rapid economic growth to political influence or suspicious sources of financing.

Nevertheless, the lack of institutional transparency in major financial matters broadens suspicion beyond those directly involved. This also affects honest entrepreneurs and makes it more difficult to distinguish between legitimate success and wealth of unclear origin.

Corruption harms not only the state budget. It erodes public trust and casts a shadow of suspicion even over those who have earned their wealth through honest work.

Protecting the diaspora from generalizations cannot be achieved through silence, but through professional investigations. Well-founded suspicions should be verified, while accusations should not be made where evidence is lacking.

Major corruption cases cannot be treated as isolated administrative episodes. Investigators must follow the flow of money: who benefited, which contracts were used, through which accounts the funds passed and whether there are links to politically exposed persons.

When suspicious capital may have been transferred or invested outside Kosovo, cooperation with the authorities of the relevant countries is necessary. Western anti-money-laundering mechanisms are important, but they do not replace the need for concrete investigations and information-sharing.

The lack of an institutional response creates conditions for rumors to turn into collective beliefs, while individuals and businesses are judged without due process. Only transparency and documentary evidence can stop this cycle.

Pal Lekaj’s conviction at the retrial is an important development, but it does not answer all the questions surrounding the “53-million case.”

The proceedings should continue until a final decision is reached. At the same time, the institutions must clarify the entire decision-making chain that led to the payment and explain why the oversight mechanisms failed to stop it.

Kosovo should not be satisfied with identifying the people who may bear criminal responsibility. It must understand where the institutions failed and what measures have been taken to prevent a similar case from happening again.

As for suspicions regarding capital abroad, the answer cannot be based on rumors or political proximity. It must rest on documents, financial investigations and international cooperation.

Justice does not end with the pronouncement of prison terms. It requires the state to follow both responsibility and the trail of the money to the very end. / BS

The post The “53-million case” and doubts over capital: Does Kosovo track the money beyond its borders? appeared first on Albeu.com.

Rigjykimi që riktheu dënimin ndaj Pal Lekajt për rastin e njohur si “53-milionëshi” ka hapur sërish debatin mbi mënyrën se si menaxhohet paraja publike në Kosovë. Përtej përgjegjësisë për vendimin konkret, mbetet edhe pyetja nëse institucionet ndjekin vetëm procedurat e shpenzimit apo edhe destinacionin e kapitalit të dyshimtë.

Aktgjykimi i Gjykatës Themelore në Prishtinë, me të cilin ish-ministri i Infrastrukturës, Pal Lekaj, u dënua përsëri me 3 vjet e 8 muaj burgim, nuk është ende përfundimtar. Palët kanë të drejtë të ankohen. Megjithatë, fakti që gjykata arriti sërish në një përfundim fajësues ka rëndësi juridike, institucionale dhe politike.

Rasti nuk kufizohet vetëm te përgjegjësia e një ish-ministri apo e disa ish-zyrtarëve të Ministrisë së Infrastrukturës. Ai shtyn drejt një shqyrtimi më të gjerë: si mundi të kalonte nëpër hallkat shtetërore një vendim me pasoja financiare prej dhjetëra milionë eurosh, pa u ndalur në kohë?

Çështja lidhet me një pagesë shtesë prej 53.1 milionë eurosh për konsorciumin “Bechtel & Enka”, për zgjatjen e punimeve në autostradën Prishtinë–Hani i Elezit, e njohur si autostrada “Arbën Xhaferi”.

Sipas aktakuzës, më 27 shtator 2017 u nënshkrua marrëveshja për shtyrjen e afatit të përfundimit të punimeve për 347 ditë, ndërsa në atë moment nuk ishte përcaktuar kostoja financiare e zgjatjes.

Dy muaj më vonë, më 27 nëntor 2017, konsorciumi kërkoi 63 milionë euro pagesë shtesë. Pas negociatave, kjo shumë u ul në 53.1 milionë euro. Më 5 qershor 2018, Qeveria e Kosovës e miratoi këtë pagesë.

Fondet iu transferuan konsorciumit që po ndërtonte autostradën. Thelbi i çështjes penale nuk qëndron te fakti se kujt iu paguan paratë, por te mënyra e zhvillimit të procesit, përcaktimi i vlerës dhe rekomandimi për miratimin e shumës.

Prokuroria ka deklaruar se kompania mbikëqyrëse “Hill International” e kishte vlerësuar në rreth 14.78 milionë euro koston e arsyeshme për shtyrjen e afatit. Sipas aktakuzës, diferenca mes këtij vlerësimi dhe shumës së miratuar i shkaktoi buxhetit të Kosovës dëm prej rreth 38.32 milionë eurosh.

Pal Lekaj ishte në krye të Ministrisë së Infrastrukturës në Qeverinë e drejtuar nga Ramush Haradinaj. Megjithatë, vendimi për pagesën prej 53.1 milionë eurosh nuk ishte një veprim individual dhe as një procedurë që mund të përfundonte vetëm me vullnetin e ministrit.

Procesi kaloi përmes strukturave institucionale dhe përfundoi me miratimin e Qeverisë së Kosovës. Kjo ngre pikëpyetjen se përse kërkesa financiare nuk u përball në mënyrë bindëse me vlerësimin e kompanisë mbikëqyrëse përpara se të merrej vendimi.

Përgjegjësia penale është personale dhe mund të përcaktohet vetëm nga gjykata. Ndërsa përgjegjësia politike dhe institucionale shtrihet më gjerë, duke përfshirë ministrinë, komitetet përkatëse, mekanizmat mbikëqyrës dhe kabinetin qeveritar që dha miratimin.

Një administratë funksionale nuk mund të mbështetet vetëm te ndëshkimi i zyrtarëve vite pasi fondet janë paguar. Kontrolli duhet të jetë në gjendje t’i identifikojë dhe t’i ndalojë vendimet e dëmshme përpara se ato të zbatohen.

Rasti i “53-milionëshit” është bërë pjesë e një debati më të madh mbi marrëdhënien mes pushtetit politik, fondeve publike dhe kapitalit që investohet jashtë Kosovës.

Prej vitesh, në Kosovë dhe në diasporë, flitet për lidhje të afërta mes figurave politike dhe sipërmarrjeve që kanë njohur zgjerim të shpejtë në Zvicër, Gjermani, Austri dhe vende të tjera. Në këto diskutime përmenden takime, fotografi, vizita të politikanëve në kompani private dhe deklarata publike mbështetëse.

Por as shoqëria mes njerëzve, as fotografitë e përbashkëta dhe as rritja e shpejtë e një kompanie nuk përbëjnë prova për veprimtari të paligjshme. Ato mund të justifikojnë pyetje, por verifikimi duhet të mbështetet në dokumente financiare, transaksione të kontrolluara dhe hetime zyrtare.

Pyetja nuk është nëse çdo biznes i suksesshëm i diasporës duhet të shihet si i dyshimtë. Çështja është nëse institucionet, kur përballen me raste të mëdha korrupsioni, merren vetëm me vendimin administrativ apo ndjekin edhe lëvizjen e kapitalit dhe përfituesit e mundshëm.

Një hetim i plotë nuk duhet të ndalet te firma e një zyrtari. Ai duhet të analizojë transaksionet, pronarët përfitues dhe çdo lidhje të mundshme financiare, brenda Kosovës dhe jashtë saj.

Mërgata shqiptare ka krijuar mijëra biznese të suksesshme përmes punës, disiplinës, kredive bankare dhe veprimtarisë së ligjshme. Për këtë arsye, do të ishte e padrejtë që çdo rritje e shpejtë ekonomike të lidhej automatikisht me ndikimin politik apo me burime të dyshimta financiare.

Megjithatë, mungesa e transparencës institucionale në çështjet e mëdha financiare e zgjeron dyshimin përtej personave të përfshirë drejtpërdrejt. Kjo prek edhe sipërmarrësit e ndershëm dhe e vështirëson dallimin mes suksesit të ligjshëm dhe pasurisë me origjinë të paqartë.

Korrupsioni dëmton jo vetëm buxhetin e shtetit. Ai gërryen besimin publik dhe krijon hije dyshimi edhe mbi ata që pasurinë e kanë fituar përmes punës së ndershme.

Mbrojtja e diasporës nga përgjithësimet nuk arrihet përmes heshtjes, por përmes hetimit profesional. Dyshimet e bazuara duhet të verifikohen, ndërsa aty ku mungojnë provat nuk duhet të ngrihen akuza.

Rastet e mëdha të korrupsionit nuk mund të trajtohen si episode të shkëputura administrative. Hetuesit duhet të ndjekin rrjedhën e parave: kush përfitoi, cilat kontrata u përdorën, nëpër cilat llogari kaluan fondet dhe nëse ka lidhje me persona të ekspozuar politikisht.

Kur kapitali i dyshimtë mund të jetë transferuar ose investuar jashtë Kosovës, nevojitet bashkëpunim me autoritetet e vendeve përkatëse. Mekanizmat perëndimorë kundër pastrimit të parave janë të rëndësishëm, por nuk e zëvendësojnë nevojën për hetime konkrete dhe shkëmbim të informacionit.

Mungesa e reagimit institucional krijon terren që përfoljet të shndërrohen në bindje kolektive, ndërsa individët dhe bizneset të gjykohen pa një proces të rregullt. Vetëm transparenca dhe provat dokumentare mund ta ndalin këtë cikël.

Dënimi i Pal Lekajt në rigjykim përbën një zhvillim të rëndësishëm, por nuk u jep përgjigje të gjitha pikëpyetjeve që lidhen me “53-milionëshin”.

Procedura duhet të vijojë deri në një vendim të formës së prerë. Paralelisht, institucionet duhet të bëjnë të qartë të gjithë zinxhirin e vendimmarrjes që çoi te pagesa dhe të shpjegojnë përse mekanizmat e kontrollit nuk e ndalën atë.

Kosova nuk duhet të mjaftohet me identifikimin e personave që mund të mbajnë përgjegjësi penale. Ajo duhet të kuptojë se ku dështuan institucionet dhe cilat masa janë marrë për të parandaluar përsëritjen e një rasti të tillë.

Sa u përket dyshimeve për kapitalin jashtë vendit, përgjigjja nuk mund të ndërtohet mbi përfolje apo mbi afërsinë me politikën. Ajo duhet të mbështetet në dokumente, hetime financiare dhe bashkëpunim ndërkombëtar.

Drejtësia nuk mbyllet me shqiptimin e viteve të burgimit. Ajo kërkon që shteti të ndjekë deri në fund si përgjegjësinë, ashtu edhe gjurmën e parasë. / BS

The post 53-milionëshi” dhe dyshimet për kapitalin: A e gjurmon Kosova paranë edhe përtej kufijve? appeared first on Albeu.com.

The Basic Court in Pristina has found former Infrastructure Minister Pal Lekaj, his former political adviser Eset Berisha, former Secretary-General Nebih Shatri and former Director of Public Procurement Besim Tahiri guilty in the retrial of the case known as the “53-million case”.

Pal Lekaj was sentenced to 3 years and 8 months in prison, while being barred from exercising public functions in the administration or public service for 3 years and 6 months.

Eset Berisha was sentenced to 3 years and 3 months in prison, along with a 3-year ban on exercising public functions.

Nebih Shatri and Besim Tahiri were each sentenced to 1 year and 8 months in prison. For both of them, the court also imposed a 2-year ban on exercising public functions.

The retrial was held after the Court of Appeals annulled the Basic Court’s initial judgment, issued on January 31, 2024. In the initial proceedings, all four defendants were sentenced to a total of 10 years and 3 months in prison.

The case concerns an additional payment of 53.1 million euros to the “Bechtel & Enka” consortium following the extension of the deadline for completing work on the Pristina–Hani i Elezit motorway, known as the “Arbën Xhaferi” motorway.

According to the indictment filed on February 4, 2022, the Special Prosecution alleges that the defendants acted jointly and intentionally when allocating the funds. At the time, Lekaj was Infrastructure Minister, Berisha was his adviser, Shatri was Secretary-General, and Tahiri was Director of Public Procurement.

Following the decision, the Special Prosecution of the Republic of Kosovo said it welcomed the guilty verdict issued in the retrial as well.

The prosecuting institution assessed that the decision represents an important step toward strengthening the rule of law and ensuring accountability in cases of high-level corruption.

“The Special Prosecution reaffirms its commitment to fighting corruption and prosecuting all possible perpetrators,” the statement said.

The Basic Court’s decision is not final. The parties may challenge it by appealing to the Court of Appeals.

The post Retrial of the “53-million case”: Pal Lekaj again sentenced to 3 years and 8 months in prison, prosecution welcomes the decision appeared first on Albeu.com.

Gjykata Themelore në Prishtinë ka shpallur fajtorë ish-ministrin e Infrastrukturës, Pal Lekaj, si dhe ish-këshilltarin e tij politik Eset Berisha, ish-sekretarin e përgjithshëm Nebih Shatri dhe ish-drejtorin e Prokurimit Publik, Besim Tahiri, në rigjykimin për rastin e njohur si “53-milionëshi”.

Pal Lekaj është dënuar me 3 vjet e 8 muaj burgim efektiv, ndërsa për 3 vjet e 6 muaj i ndalohet ushtrimi i funksioneve publike në administratën apo shërbimin publik.

Eset Berishës i është shqiptuar një dënim prej 3 vjetësh e 3 muajsh burgim, së bashku me ndalimin e ushtrimit të funksionit publik për 3 vjet.

Nebih Shatri dhe Besim Tahiri janë dënuar secili me nga 1 vit e 8 muaj burgim. Për të dy, gjykata ka caktuar edhe ndalimin e ushtrimit të funksioneve publike për një periudhë prej 2 vjetësh.

Rigjykimi u zhvillua pasi Gjykata e Apelit anuloi aktgjykimin e parë të Gjykatës Themelore, të shpallur më 31 janar 2024. Në procesin fillestar, të katër të akuzuarit ishin dënuar me gjithsej 10 vjet e 3 muaj burgim.

Rasti ka të bëjë me pagesën shtesë prej 53.1 milionë eurosh për konsorciumin “Bechtel & Enka”, pas zgjatjes së afatit për përfundimin e punimeve në autostradën Prishtinë–Hani i Elezit, e cila njihet si autostrada “Arbën Xhaferi”.

Sipas aktakuzës së ngritur më 4 shkurt 2022, Prokuroria Speciale pretendon se të pandehurit kanë vepruar në bashkëkryerje dhe me dashje gjatë ndarjes së mjeteve. Në atë kohë, Lekaj ishte ministër i Infrastrukturës, Berisha këshilltar i tij, Shatri sekretar i përgjithshëm, ndërsa Tahiri drejtor i Prokurimit Publik.

Pas vendimit, Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës tha se e mirëpret aktgjykimin fajësues të dhënë edhe në rigjykim.

Institucioni i akuzës vlerësoi se ky vendim përbën një hap të rëndësishëm drejt forcimit të sundimit të ligjit dhe garantimit të ndëshkueshmërisë për rastet e korrupsionit të nivelit të lartë.

“Prokuroria Speciale riafirmon përkushtimin në luftën kundër korrupsionit, si dhe ndjekjen penale të të gjithë kryerësve të mundshëm”, thuhet në reagim.

Vendimi i Gjykatës Themelore nuk është i formës së prerë. Palët mund ta kundërshtojnë atë përmes ankesës në Gjykatën e Apelit.

The post Rigjykimi për “53-milionëshin”: Pal Lekaj dënohet sërish me 3 vjet e 8 muaj burgim, Prokuroria përshëndet vendimin appeared first on Albeu.com.

The latest hearing in the court proceedings known as the “€53 million” case is underway at the Basic Court in Pristina.

Former Infrastructure Minister Pal Lekaj is accused in connection with an additional payment of €53 million to the Bechtel-Enka company for the Arbën Xhaferi motorway project.

At today’s hearing, Lekaj denied the charges, pleading not guilty before the trial panel.

“I have nothing to add,” he said, maintaining his plea of innocence.

The trial is continuing with an examination of the prosecution’s allegations and the evidence submitted to the court.

The post The “€53 million” case, Pal Lekaj pleads not guilty: I have nothing to add appeared first on Albeu.com.

Në Gjykatën Themelore në Prishtinë është duke u zhvilluar seanca e radhës për çështjen gjyqësore të njohur si rasti i “53-milionëshit”.

Ish-ministri i Infrastrukturës, Pal Lekaj, akuzohet në lidhje me pagesën shtesë prej 53 milionë eurosh ndaj kompanisë “Bechtel-Enka”, për projektin e autostradës “Arbën Xhaferi”.

Në seancën e sotme, Lekaj ka mohuar akuzat, duke u deklaruar i pafajshëm para trupit gjykues.

“Nuk kam asgjë për të shtuar”, ka thënë ai, duke iu përmbajtur deklarimit të tij për pafajësi.

Gjykimi po vijon me shqyrtimin e pretendimeve të ngritura nga prokuroria dhe të provave të dorëzuara në gjykatë.

The post Rasti i “53-milionëshit”, Pal Lekaj deklarohet i pafajshëm: Nuk kam asgjë për të shtuar appeared first on Albeu.com.

The retrial of the case known as the “€53 million case” continued at the Basic Court in Pristina, where Pal Lekaj, Eset Berisha, Nebih Shatri and Besim Tahiri are accused of abusing their official positions in connection with the “Arbën Xhaferi” motorway. The defendants stated that they stood by the testimony and statements they had given during the first trial, choosing to remain silent.

Pal Lekaj, former minister of the Ministry of Infrastructure (MI); Eset Berisha, his senior political adviser; Nebih Shatri, former secretary-general of the ministry; and Besim Tahiri, former director of Public Procurement at the MI, are being prosecuted by the Prosecution for jointly abusing their official positions, “Betimi për Drejtësi” reports.

Before the defendants gave their statements, the trial panel primarily admitted documentary evidence. The panel consists of presiding judge Violeta Namani-Hajra and members Rrahman Beqiri and Donikë Shala-Abdyli.

The evidence admitted included the agreement between the Government of Kosovo and “Bechtel and Enka” for the construction of the “Arbën Xhaferi” motorway, the response from the Public Procurement Regulatory Commission, information from the Office of the Prime Minister, and the agenda of a government meeting.

Special Prosecutor Valdet Gashi objected to this evidence, describing it as irrelevant to the case. According to him, the Prosecution does not dispute the work on the motorway, but rather the legal basis on which the payment of €53 million for the work on the “Arbën Xhaferi” motorway was made.

Pal Lekaj’s lawyer, Artan Qerkini, argued that this very evidence demonstrates the absence of intent on the part of his client. According to the defense, Lekaj had merely implemented the government’s decision to make the additional payment to the construction company “Bechtel and Enka”.

Qerkini’s position was also supported by Nebih Shatri’s lawyer, Driton Musliu; Besim Tahiri’s lawyer, Urim Vokshi; and Eset Berisha’s lawyer, Teuta Xhema.

At lawyer Vokshi’s proposal, five decisions of the Government of the Republic of Kosovo, adopted during 2017 and 2018 and concerning the expropriation of property, were also admitted into the proceedings. The proposal was supported by the other defense lawyers.

Prosecutor Gashi objected to the request. He explained that the issue was not the extension of the construction deadline due to expropriations, but the way compensation for this extension had been assessed.

After the defendants stated that they would remain silent, the hearing was adjourned. The proceedings will continue at the next hearing, when the parties will present their closing arguments.

Earlier, the former president of the Basic Court in Pristina, Albina Shabani-Rama, had rejected Eset Berisha’s request to exclude the presiding judge of the trial panel, Violeta Namani-Hajra, from hearing the “€53 million case”.

On January 31, 2024, the Basic Court in Pristina found Pal Lekaj, Eset Berisha, Nebih Shatri and Besim Tahiri guilty, sentencing them to a total of 10 years and 3 months in prison.

According to the first-instance verdict, Pal Lekaj was sentenced to 3 years and 8 months in prison. He was also given an additional sentence barring him from exercising public functions in the public administration or public service for 3 years and 6 months.

Nebih Shatri and Besim Tahiri were each sentenced to 1 year and 8 months in prison. The court also barred them from exercising public functions in the public administration or public service for 2 years. Eset Berisha was sentenced to 3 years and 3 months in prison.

Berisha was also given an additional sentence, namely a ban on exercising public functions in the public administration or public service for a period of 3 years.

The Court of Appeals subsequently remanded the case for retrial against all four defendants: Pal Lekaj, Eset Berisha, Nebih Shatri and Besim Tahiri.

“Betimi për Drejtësi” had previously reported on the full decision of the Basic Court in Pristina, publishing its findings concerning the statements of the defendants and witnesses, as well as the conclusions of the Court of Appeals.

The indictment, filed on February 4, 2022, by the Special Prosecution of the Republic of Kosovo, charges Pal Lekaj, who was then minister of the Ministry of Infrastructure; Eset Berisha, his senior political adviser; Nebih Shatri, the ministry’s secretary-general; and Besim Tahiri, director of Public Procurement at the MI, with intentionally abusing their official positions in concert while allocating €53 million to the “Bechtel & Enka” consortium. The amount was intended for the construction of the Pristina–Hani i Elezit motorway, also known as the “Arbën Xhaferi” motorway.

The post Retrial of the “€53 million case”: Pal Lekaj and three other defendants remain silent appeared first on Albeu.com.

Në Gjykatën Themelore në Prishtinë ka vijuar rigjykimi i çështjes së njohur si “53-milionëshi”, ku Pal Lekaj, Eset Berisha, Nebih Shatri dhe Besim Tahiri akuzohen për keqpërdorim të detyrës zyrtare lidhur me autostradën “Arbën Xhaferi”. Të akuzuarit deklaruan se qëndrojnë pas dëshmive dhe deklarimeve të bëra gjatë procesit të parë gjyqësor, duke zgjedhur të mbrohen në heshtje.

Pal Lekaj, ish-ministër i Ministrisë së Infrastrukturës (MI), Eset Berisha, këshilltar i tij i lartë politik, Nebih Shatri, ish-sekretar i Përgjithshëm i kësaj ministrie, dhe Besim Tahiri, ish-drejtor i Prokurimit Publik në MI, po ndiqen penalisht nga Prokuroria për keqpërdorim të detyrës zyrtare në bashkëkryerje, raporton “Betimi për Drejtësi”.

Para se të merrej deklarimi i të akuzuarve, trupi gjykues administroi kryesisht prova materiale. Trupi përbëhet nga kryetarja Violeta Namani-Hajra dhe anëtarët Rrahman Beqiri e Donikë Shala-Abdyli.

Ndër provat e administruara ishin marrëveshja ndërmjet Qeverisë së Kosovës dhe kompanisë “Bechtel and Enka” për ndërtimin e autostradës “Arbën Xhaferi”, përgjigjja e Komisionit Rregullativ të Prokurimit Publik, informacionet e Zyrës së Kryeministrit dhe rendi i ditës së mbledhjes së Qeverisë.

Prokurori special Valdet Gashi i kundërshtoi këto prova, duke i cilësuar si të parëndësishme për çështjen. Sipas tij, Prokuroria nuk e konteston punën në autostradë, por bazën ligjore mbi të cilën ishte bërë pagesa prej 53 milionë eurosh për punimet në “Arbën Xhaferi”.

Avokati i Pal Lekajt, Artan Qerkini, argumentoi se pikërisht kjo provë dëshmon mungesën e dashjes te klienti i tij. Sipas mbrojtjes, Lekaj vetëm kishte zbatuar vendimin e Qeverisë për kryerjen e pagesës shtesë ndaj kompanisë ndërtuese “Bechtel and Enka”.

Qëndrimin e Qerkinit e mbështetën edhe avokati i Nebih Shatrit, Driton Musliu, avokati i Besim Tahirit, Urim Vokshi, si dhe avokatja e Eset Berishës, Teuta Xhema.

Me propozim të avokatit Vokshi, në seancë u përfshinë gjithashtu pesë vendime të Qeverisë së Republikës së Kosovës, të miratuara gjatë viteve 2017 dhe 2018, të cilat kanë të bëjnë me shpronësimin e pronave. Propozimi u përkrah nga mbrojtësit e tjerë.

Prokurori Gashi e kundërshtoi këtë kërkesë. Ai sqaroi se nuk është në diskutim zgjatja e afatit të punimeve për shkak të shpronësimeve, por mënyra se si ishte vlerësuar kompensimi për këtë zgjatje.

Pas deklarimit të të akuzuarve se do të mbroheshin në heshtje, seanca u ndërpre. Procesi do të vazhdojë në seancën e ardhshme, kur palët do të paraqesin fjalët përfundimtare.

Më herët, ish-kryetarja e Gjykatës Themelore në Prishtinë, Albina Shabani-Rama, kishte refuzuar kërkesën e Eset Berishës për përjashtimin e kryetares së trupit gjykues, Violeta Namani-Hajra, nga shqyrtimi i rastit “53-milionëshi”.

Më 31 janar 2024, Gjykata Themelore në Prishtinë i kishte shpallur fajtorë Pal Lekajn, Eset Berishën, Nebih Shatrin dhe Besim Tahirin, duke i dënuar me gjithsej 10 vjet e 3 muaj burgim.

Sipas aktgjykimit të shkallës së parë, Pal Lekaj ishte dënuar me 3 vite e 8 muaj burgim efektiv. Për të ishte caktuar edhe dënimi plotësues, ndalimi i ushtrimit të funksionit publik në administratën publike ose në shërbimin publik për 3 vite e 6 muaj.

Nebih Shatri dhe Besim Tahiri ishin dënuar secili me 1 vit e 8 muaj burgim. Gjykata u kishte shqiptuar edhe ndalimin e ushtrimit të funksionit publik në administratën publike ose në shërbimin publik për 2 vjet. Eset Berisha ishte dënuar me 3 vite e 3 muaj burgim.

Edhe ndaj Berishës ishte caktuar dënim plotësues, përkatësisht ndalimi i ushtrimit të funksionit publik në administratën publike ose në shërbimin publik për një periudhë prej 3 vitesh.

Gjykata e Apelit më pas e kishte kthyer këtë çështje në rigjykim ndaj të katër të akuzuarve: Pal Lekajt, Eset Berishës, Nebih Shatrit dhe Besim Tahirit.

“Betimi për Drejtësi” kishte raportuar më herët për vendimin e plotë të Gjykatës Themelore në Prishtinë, duke publikuar gjetjet e saj lidhur me deklaratat e të akuzuarve dhe dëshmitarëve, si dhe konstatimet e Gjykatës së Apelit.

Aktakuza, e ngritur më 4 shkurt 2022 nga Prokuroria Speciale e Republikës së Kosovës, e ngarkon Pal Lekajn, në atë kohë ministër të Ministrisë së Infrastrukturës, Eset Berishën, këshilltar të lartë politik të tij, Nebih Shatrin, sekretar të Përgjithshëm të ministrisë, dhe Besim Tahirin, drejtor të Prokurimit Publik në MI, se në bashkëveprim dhe me dashje kanë keqpërdorur detyrën zyrtare gjatë ndarjes së 53 milionë eurove për konsorciumin “Bechtel &Enka”. Shuma ishte paraparë për ndërtimin e autostradës Prishtinë – Hani i Elezit, e njohur edhe si autostrada “Arbën Xhaferi”.

The post Rigjykimi i rastit “53-milionëshi”, Pal Lekaj dhe tre të akuzuarit mbrohen në heshtje appeared first on Albeu.com.

Former Deputy Minister of Infrastructure Hysen Durmishi has reacted after the Special Prosecution filed an indictment against four officials from the ministry. They are suspected of abusing their official position or authority in connection with a contract for the maintenance of bridges on Kosovo’s national and regional roads.

According to Durmishi, he referred the matter to the Special Prosecution on July 2, 2021.

Durmishi said the case dates back to the period when the Ministry of Infrastructure was headed by Pal Lekaj, under the government led by Ramush Haradinaj.

In his full post, Durmishi wrote that he had submitted the case to the Special Prosecution on July 2, 2021, and that, after more than five years, an indictment had been filed against several officials.

He urged people not to forget that the incident occurred when Pal Lekaj was a minister in the Haradinaj government.

The post Durmishi on the Indictment of Four Infrastructure Ministry Officials: The Case Dates Back to Pal Lekaj’s Tenure in the Haradinaj Government appeared first on Albeu.com.