Koha mbaron shpejt, por ata që e përdorin më keq kohën e tyre janë të parët që ankohen për shkurtësinë e saj.

Nuk keni lindur për të punuar në një punë që e urreni, por mos e lini punën pa një plan. Kur të largoheni pa siguruar një punë tjetër, të ardhurat tuaja do të zhduken, ndërsa shpenzimet vazhdojnë të akumulohen.

Koha perfekte për të filluar ishte dje. Sot është tashmë vonë, por nëse mund të filloni tani, mund t’ia dilni sërish.

Mos ndiqni pasionin tuaj, ndiqni qëllimin. Pasioni nuk është një pikë fundore, por i shërben egos. Kur ndiqni pasionin, kufizoheni vetëm në atë që egoja ju lejon të imagjinoni. Qëllimi është arsyeja, ose arsyeja që qëndron pas asaj që bëni. Qëllimi është shumë më i fokusuar. Pasionet gjithashtu mund të vijnë dhe të ikin, ndërsa qëllimi priret të jetë afatgjatë.

Mos humbisni vite duke ndjekur qëllimet e gabuara. Shumë njerëz ndjekin qëllimet e gabuara, duke ndjekur gjërat për hir të marrjes së miratimit nga shoqëria. Ndërkohë që duke u bërë përshtypje të tjerëve mund të ndiheni mirë në një afat të shkurtër, në fund do t’ju bëjë të ndiheni të mjerë dhe të paplotësuar.

Nëse nuk ju pëlqen procesi, nuk do t’ju pëlqejë rezultati. Nëse vendosni të gjithë energjinë tuaj dhe fokusoheni vetëm në rezultatet përfundimtare duke injoruar procesin, nuk do të largoheni kurrë të përmbushur sepse lumturia juaj do të bazohet vetëm në rezultate dhe jo në proces. Praktikimi i procesit nuk është gjithmonë magjepsës, emocionues, por do t’ju çojë atje ku dëshironi të jeni nëse mësoni ta përqafoni atë.

Qëllimi nuk ka të bëjë me krijimin e rrjedhave të shumta të të ardhurave, por të paguheni për qëllimin tuaj në mënyra të shumta.

Potenciali juaj është shumë më i madh nga sa mund ta imagjinoni. Keni më shumë potencial sesa mund ta imagjinoni, por sa herë që i thoni vetes se nuk mundeni dhe nuk ndërmerrni veprime, si rezultat, po e shisni veten lirë. Ju duhet të besoni se mundeni dhe bëjeni gjithmonë. Sa më shumë veprime të qëndrueshme të ndërmerrni drejt qëllimeve tuaja, aq më shumë ka gjasa që të jeni të suksesshëm.

Rehatia është kërcënimi i vetëm më i madh për rritjen. Rritja dhe rehatia nuk mund të ngasin të njëjtin kalë.

The post 10 mësime për jetën, që nuk jua mëson kush në shkollë appeared first on Albeu.com.

Sot kemi kaq shumë arsye për t’u shqetësuar. Inflacioni i lartë. Rritja e normave të interesit. Paqëndrueshmëria e tregut financiar. Lufta. Inteligjenca Artificiale. Trazirat sociale. Lajmet nuk mund të jenë më të këqija se sa kaq. Po ashtu unë shqetësohem për atë që ka për darkë sonte.

A u kujtova t’i nxjerr jashtë thasët me mbeturina, dhe a e kam pastruar jashtëqitjen e qenve të mi përpara se të mbërrijë kopshtari? Jeta na shtyn që të punojmë më shumë, duke na ofruar lumturi ose siguri financiare, duke fituar më shumë ose duke blerë më shumë gjëra.

Por ajo nuk mund t’ju blejë kohë. Gjithsesi, ndonjëherë ngjarjet ndryshojnë gjithçka. Ishte e martë 3 janar 2023. Alarmi im ra si zakonisht në orën 3:10 të mëngjesit. Në orën 3.30 isha duke udhëtuar me makinë duke shkuar në studio.

Mbërrij në orën 4 të mëngjesit që përgatitesha për emisionin tim në radio që nis çdo ditë në orën 5 të mëngjesit. Përpara se të përqendrohesha mbi lajmet kryesore që do të lexoja atë ditë, u mora me mesazhet që kisha humbur gjatë natës.

Njëri ishte nga mamaja ime, që ne e thërrasim me përkëdheli Uendi: “Nuk doja të tëtelefonoja dhe të zgjoja. Eduardi ndërroi jetë pak çaste më parë”. Eduardi ishte vetëm 57 vjeç dhe ishte vëllai im i dytë më i madh se unë. Kisha tre vëllezër, tani kam dy.

Edi ishte i sëmurë prej disa vitesh dhe ky lajm i tmerrshëm nuk ishte tërësisht i papritur. Por ishte ende një tronditje e madhe për mua. Ai ishte një personazh i spikatur në jetën tonë, dhe kishte kaluar jo pak vështirësi në përballje me një sërë problemesh shëndetësore.

Kushdo që e ka njohur e ka vlerësuar për personalitetin e tij shpërthyes, për aftësinë e tij për të treguar histori tërheqëse, për t’i bërë njerëzit të qeshin, për të krijuar idetë më të çmendura dhe për të debatuar. Kur them debatoni, nuk kam ndërmend një mënyrë dashakeqe apo të çuditshme.

Edi ishte shumë inteligjent dhe tejet i artikuluar në të folur. Ne nuk binim dakord për thuajse asgjë, por mua më pëlqenin bisedat që bënim. Shpeshherë pyesja veten pse isha unë në radio apo unë që shkruaj në këtë rubrikë dhe jo ai. Ishte Eduardi ai që shkoi në Oksford për të studiuar anglisht.

Pas gjimnazit unë u trajnova vetëm si agjent i pasurive të patundshme, siç i pëlqente të ma kujtonte shumë shpesh. Megjithatë ai më dëgjonte shpesh në radio dhe i lexonte gjithmonë shkrimet e mia duke më inkurajuar dhe bërë komente të ndryshme. Sigurisht që do të më mungojnë komentet e tij të veçanta.

Udhëtimi për në punë atë ditë ishte i shoqëruar nga një mori kujtimesh që nga fëmijëria ime: pushime familjare, lojëra të ndryshme dhe muzikë. Kur makina ime po kalonte në Urën e Londrës, unë isha sërish 52 vjeç, ndërsa lotët më rridhnin në fytyrë. Dhe shkova sërish në punë.

Më pëlqen shumë ajo që bëj. Të zgjuarit aq shpejt në mëngjes është një sakrificë që jam i përgatitur ta bëj, por dita ime e punës nuk përfundon kur largohem në orën 6.30 të mëngjesit. Unë drejtoj një kompani, jap këshilla dhe shkruaj. Njëherazi kam edhe role të papaguara që më marrin jo pak kohë.

Kështu drejtoj klubin lokal të tenisit dhe jam administrues i besuar dhe nënkryetar i “RoyalAlbert Hall”. Gjithnjë e më shumë, pyes veten nëse duhet të shkruaj mbi “Problemet e njerëzve të varfër”, ndërsa shikoj gamën e çështjeve për të cilat duhet të kujdesem dhe mungesën e fondeve në llogarinë time bankare.

Gjithçka që ju thonë për humbjen e një njeriu të afërt është e vërtetë. Natyrisht, ajo na godet në mënyra të ndryshme. Ngjarjet të tilla kërkojnë pak kohë për t’u përtypur. Mesazhet që mora nga familja, miqtë dhe kolegët ishin shumë mbështetëse. “Pa Eduardin, bota sapo u bë pak më e heshtur” ishte një nga më të spikaturit.

Edi nuk ishte kurrë i mërzitshëm. Nuk janë aspektet banale të përditshmërisë që do të më frymëzojnë të adresoj vdekjen e tim vëllai. Jo. Ndikimi është shumë më thelbësor. A mund t’i përdor më me mençuri 24 orët që ka një ditë-natë? Këto kohë më është shtuar padurimi për të shkurtuar listën e gjërave që nuk arrij t’i bëj kurrë sepse nuk kam kohë.

Ka udhëtime që dua të bëj por nuk mundem. Ka disa njerëz dhe shfaqje që dua t’i shoh, por nuk i shoh, për shkak të orëve të gjata që më merr puna. A kanë qenë të gabuara prioritetet e mia gjatë gjithë këtyre viteve, duke menduar se të fitosh sa më shumë para është synimi kryesor për sigurinë financiare, kur në fakt pasuria dhe luksi më i madh që kemi është vetë koha?

Në jetën timë kam takuar shumë njerëz ta pasur por të palumtur, që nuk e kuptonin se paraja nuk mund të të blejë lumturinë, edhe pse mund të ndihmojë disi. Por nuk është lumturia ajo që që po kërkoj. Unë në përgjithësi jam me njeri optimist. Kur jeta e dikujt që e doni përfundon para kohe, qëllimi bëhet fokusi.

Ndërkohë që mund t’i shtyni planet për një ditë tjetër, mund të mos arrini kurrë që t’i përmbushni ato. Sepse duhet të fokusoheni më pak tek ajo që keni dhe më shumë në atë që bëni. Nuk do të habiteni nëse lexoni merr rreshtave se thellësia e mendimit nuk është një nga aftësitë e mia thelbësore.

Megjithatë, nëse kam mësuar diçka nga kjo goditje e madhe që përjetova në fillim të këtij viti, është se jeta është e çmuar; dhe perspektiva është qëllimi. Një llogari bankare e mirë është e dobishme por vetëm nëse e përdorni atë në mënyrë efektive.

Ajo që arrini në jetë nuk është trashëgimia që krijoni në vetvete, por kujtimet dhe ndikimi që krijoni tek të tjerët. Nëse nuk kujdeseni për trupin dhe mendjen tuaj, jeta mund të shkurtohet. Dhe janë gjërat që nuk ia keni dalë t’i arrini apo t’i bëni ato që bëhen keqardhje jo vetëm për veten tuaj, por edhe për ata që ju rrethojnë.

Unë i vlerësoj shumë kohët që kemi kaluar si familje ose me miqtë dhe pushimet tona gjithashtu, dhe jo derdhjet e reja të parave në llogarinë time bankare. Sigurisht nuk jam gati të bëhem i pamatur, duke shpenzuar për hir të shpenzimit apo të hedh paratë në rrugë nga dritarja e shtëpisë vetëm sepse mund të mos jem këtu nesër.

Jo. Është një moto e thjeshtë, për të cilën duhet të falënderoj vëllain tim të dashur Edin që ma përforcoi: “Bëje tani”, përndryshe ato aspirata dhe plane thjesht përfundojnë si fjalë në një listë në tryezën time të çrregullt apo në një kolonë gazete. Dhe ku është kënaqësia në këtë rast? / “Financial Times” – Bota.al

The post Çfarë më mësoi vdekja e vëllait tim appeared first on Albeu.com.

Ne nuk mund t’i mbrojë fëmijët nga historia. Në Ukrainë, miliona familje kanë humbur shtëpitë e tyre nga lufta e Vladimir Putin. Në Delhi, temperaturat rekord prej 50 gradë Celsius mbyllën fëmijët  në shtëpi gjatë verës, të paaftë për të studiuar apo luajtur.

Çmimet globale të ushqimeve po rriten, duke bërë që fëmijët në të gjithë botën të vuajnë nga uria.  Pra, sigurisht që është e pashmangshme që brezi i ardhshëm tu përgjigjet pyetjeve të mëdha: pse ka luftëra? Cili është vendi ynë në natyrë? Çfarë është paraja dhe pse është kaq e rëndësishme?

Shpesh, fëmijët i marrin këto pyetje shumë më seriozisht sesa të rriturit. Ata vënë në dyshim gjërat që të rriturit i marrin si të mirëqena. Të rriturit mund të bezdisen kur një fëmijë i pyet “pse” për çdo përgjigje por ata thjesht janë kuriozë.

Një gjë tjetër nga e cila nuk mund t’i mbrojmë fëmijët është ekspozimi ndaj ngjarjeve të rreme historike. Që në moshë shumë të hershme, të rinjtë bombardohen me mite dhe dezinformata, jo vetëm për ngjarjet aktuale, por edhe për historinë bazë të vetë njerëzimit – kush jemi, nga vijmë dhe si arritëm këtu.

Është jetike që të flasim me fëmijët hapur për çështjet e mëdha në një mënyrë të përgjegjshme, shkencore të bazuar në prova. Kjo është një sfidë me të cilën jam përballur kohët e fundit kur shkruaj historinë e botës për fëmijët.

Ajo që kam mësuar nga ky projekt është se adresimi i çështjeve të mëdha për fëmijët është një punë delikate. Disa lëndë janë argëtuese, si eksplorimi i jetës së përditshme të gjuetarëve të epokës së gurit, kur njerëzit jetonin në natyrë dhe fëmijët kalonin ditët e tyre duke mësuar të ngjiteshin në pemë, të gjurmonin kafshët dhe të ndiznin zjarrin.

Por temat e tjera janë më sfiduese. Shqyrtimi i asaj që ndodhi kur sapienët u takuan me neandertalët, për shembull, na shtyn të diskutojmë se si mund të ishte jeta e një fëmije me një nënë Sapiens dhe një baba neandertal, duke sjellë tema të tilla si racizmi, lufta, gjenocidi dhe zhdukja.

Nëse mendojmë se bota ka qenë gjithmonë e njëjtë dhe se mënyra se si jetojmë tani është mënyra e vetme për të jetuar njerëzit, atëherë është e natyrshme të mendojmë se ndryshimi është i pamundur dhe se problemet me të cilat përballemi janë të pazgjidhshme.

Edhe nëse gjërat janë shumë të padrejta, çfarë mund të bëjmë?

Kështu është bota, i themi vetes. Por duke studiuar historinë, ne mësojmë se njerëzit nuk kanë jetuar gjithmonë si ne dhe se bota po ndryshon gjatë gjithë kohës. Kjo është arsyeja pse historia është kaq e fuqishme. Është çelësi për të ndryshuar botën.  Aq sa, në shumë vende, qeveritë kanë frikë nga historia.

Udhëheqësit rrallë i ndalojnë njerëzit të mësojnë matematikë ose fizikë. Por shumë qeveri i ndalojnë njerëzit  dhe veçanërisht të rinjtë të mësojnë të paktën disa pjesë të historisë. Në fund të fundit, ishin ata mbretër të vdekur prej kohësh që shpikën dhe përhapën histori të ndryshme për perënditë, kombet, paratë dhe dashurinë, të cilave shumë njerëz sot ende besojnë dhe u përmbahen.

Por, përveçse të shmangim terrorin, duhet të jemi të kujdesshëm edhe për të mos i ngarkuar të rinjtë me përgjegjësitë tona. Çdo njeri në botë mban një barrë të rëndë. Kur u mësojmë histori të rinjve, ndonjëherë e bëjmë atë për të zhvendosur një pjesë të barrës sonë mbi supet e brezit të ardhshëm.

Ne duam që të rinjtë të vazhdojnë të ruajnë besimet, kujtimet, identitetet dhe konfliktet që na kanë rënduar gjatë gjithë jetës sonë. Kjo është e padrejtë. Një arsye shumë më e mirë për të mësuar historinë është të ndihmosh fëmijët të çlirohen nga të paktën disa prej frikës, iluzioneve dhe urrejtjeve të tyre.

Shpresoj që historia të bëhet një mjet për të çliruar njerëzit dhe jo për t’i lidhur ata. Një mjet për të krijuar marrëveshje të reja në vend që të përjetësojnë konfliktet e vjetra.

Në fund të fundit, qëllimi i mësimit të historisë nuk është të kujtosh të kaluarën, por të çlirohesh prej saj.

/albeu.com

The post Për të ndryshuar të ardhmen, duhet të ndryshojmë mënyrën se si u mësojmë fëmijëve historinë appeared first on Albeu.com.

Qielli  nuk është gjithmonë i pastër dhe asgjë nuk shkon gjithmonë drejtë. Negativiteti që japin njerëzit e pakënaqur, e bëjnë të vështirë qëndrimin pranë tyre. Ju sugjerojmë t’i shikoni gjërat pozitive që ka një ditë dhe kështu mund të jeni më i lumtur.

Mos kërkoni shumë dashuri

Njerëzit e pakënaqur janë tepër kritikë ndaj të tjerëve, por e vërteta është se ata sillen në këtë mënyrë sepse nuk pëlqejnë veten e tyre. Ju sugjerojmë që edhe nëse nuk jeni të lumtur, bëni sikur jeni.

Mos mendoni për ditën tjetër

Jeta është një dhe duhet shijuar. Në vend se të mendoni për çfarë ka ndodhur apo çfarë do të ndodhë, më mirë shijo ditën dhe momentin.

Jo krenarë për arritjet e të tjerëve.

Nëse dikush ka arritur diçka është sepse e ka merituar, dhe jo sepse jua mori juve trofeun. Kështu është mirë që të mbështesni tjerët për fitore, të ndiheni krenarë për arritjet e tyre. Është diçka reciproke.

Janë vetëm për vete

Njerëzit e pakënaqur janë vetëm për vete, ata nuk e kanë ndjenjën e bujarisë. Sugjerohet që të jepni sa keni mundësi, ndajeni atë çfarë zotëroni me tjerët dhe ofroni dashamirësi edhe për ata që nuk i njihni.

The post 5 gjëra që duhet të mësoni nga njerëzit e pakënaqur nga jeta appeared first on Albeu.com.

Koha

Jeta është e përkohshme. Ne të gjithë vdesim në fund. Prandaj, ajo që ka më shumë rëndësi është se sa e shijojmë jetën tonë, njerëzit që njohim dhe duam dhe të mirat që bëjmë për ta dhe me ta.

Ankesat

Shumë njerëz humbin aq shumë kohë duke u ankuar për të ashtuquajturat “probleme parësore”. Nëse po e lexoni këtë tani, ju jeni shumë më me fat se shumë njerëz në Tokë.

Jeta e padrejtë

Ndonjëherë gjëra të këqija u ndodhin njerëzve të mirë dhe anasjelltas. Të kujtosh se jeta nuk është gjithmonë e drejtë dhe të përpiqesh të ruash një mentalitet pozitiv, është thelbësore.

Frika

Ndërsa frika është një emocion shumë i natyrshëm, ajo nuk na ndihmon të arrijmë shumë. Shpesh mund të pengojë planet tona për të bërë atë që duam. Mundohuni të udhëhiqni me dashuri në vend të frikës, sa herë që është e mundur.

Familja

Miqësitë dhe marrëdhëniet janë shumë të rëndësishme, por ato janë të zgjedhura. Familja duhet të jetë aty për ju dhe anasjelltas, pa marrë parasysh çfarë.

Paratë

Ndërsa mos fitimi i mjaftueshëm për nevojat themelore është padyshim i lidhur me pakënaqësinë, të kesh shuma kolosale parash nuk i bën njerëzit të lumtur në mënyrë magjike.

Mundohen të ndryshojnë dikë

Një numër i madh divorcesh ndodhin për shkak të pritjeve joreale. Njerëzit mendojnë se mund të ndryshojnë partnerin e tyre dhe më pas kuptojnë se nuk munden.

Duhet ta doni veten

Ju jeni i vetmi që do të jeni ndonjëherë. Prandaj, është e rëndësishme të jetoni jetën më të mirë që mundeni dhe ta trajtoni veten me dashuri, kujdes dhe respekt.

Mos ecni në gjumë gjatë jetës

Shumica e njerëzve kanë përgjegjësi në jetë dhe shumë rutina të përditshme janë të mërzitshme. Megjithatë, mos humbisni vite duke punuar në një punë që e urreni dhe duke u përplasur para televizorit çdo natë.

Vetëvetëdija

Mos e humbni jetën tuaj duke u shqetësuar për atë që të tjerët mendojnë për ju. E vërteta është se shumica e njerëzve janë shumë të zënë duke u shqetësuar për jetën e tyre për t’ju menduar shumë!

Ndalojnë së mësuari

Njerëzit më interesantë në jetë janë gjithmonë kuriozë. Njerëzit me mendje të mbyllur që mendojnë se dinë gjithçka janë zakonisht shumë injorantë dhe të kundërshtueshëm.

Kuptoni ku dëshironi të shkoni

Kjo nuk do të thotë që ju duhet të keni çdo detaj të caktuar. Por, një ide e qartë se kush, çfarë dhe ku dëshironi të jeni do të sjellë qartësi të madhe.

Kurseni para

Asnjëherë nuk e dini se kur mund të vijë ajo ditë me shi. Nëse nuk ndodh kurrë, është shumë mirë! Por do të jeni shumë të kënaqur që të lini diçka mënjanë nëse ndodh.

Lumturia

Ndërsa ne të gjithë kemi ditë të këqija, lumturia shpesh mund të jetë një vendim. Sidoqoftë, mos kërkoni nga diçka ose dikush që të përmbushë lumturinë tuaj. Duhet të vijë nga brenda.

Shëndeti

Njerëzit mund të largohen nga zgjedhjet e këqija shëndetësore, deri në një pikë të caktuar. Por sa më shpejt të merrni vendimin për të ngrënë mirë, për të qenë të hidratuar dhe për t’u ushtruar, aq më mirë.

Menaxhoni pritshmëritë

Njerëzit mund të humbasin jetën e tyre duke u shqetësuar për njerëzit e tjerë që nuk i përmbushin pritshmëritë e tyre. Mos harroni se ju keni vetëm kontroll mbi veten dhe sjelljen tuaj.

Bëhuni vetëvetja

Shumë njerëz lejojnë frikën dhe sikletin për t’i penguar ata të jenë vetëvetja dhe të bëjnë atë që duan. Mos lejoni që asgjë t’ju ndalojë të jeni vetëvetja.

Bota materiale

Shumë njerëz aspirojnë të jenë të pasur dhe të blejnë gjithçka që kanë dashur ndonjëherë. Por në të vërtetë, janë përvojat që keni në jetë ato që janë shumë më të vlefshme.

Gjërat përmirësohen

Është e rëndësishme të kuptosh se, pa marrë parasysh se çfarë po kalon, ka një rresht të argjendtë dhe gjërat mund dhe do të përmirësohen përfundimisht.

Të gjithë mund të jenë egoistë

Nëse ndiheni plotësisht të zhgënjyer nga një person, apo edhe i tradhtuar thellësisht, mbani mend se ne të gjithë jemi të aftë të jemi egoistë. Mundohuni të mos dehumanizoni njerëzit.

Mosha është thjesht një numër

Nuk je kurrë shumë i vjetër për të provuar diçka të re dhe mos lejo askënd të të thotë të kundërtën! Kujdesuni për veten dhe ndiqni ëndrrat tuaja.

Falni

Lejimi i vetes për të falur është shumë i rëndësishëm për paqen tuaj mendore.

Egoja

Mos e merrni veten kaq seriozisht! Njerëzit e përulur dhe të sjellshëm, që dëgjojnë të tjerët, vlerësohen shumë më tepër se tipat pompozë dhe bombastikë.

Të gjithë vuajnë

Mos supozoni se i dini funksionet e brendshme të mendjes së dikujt tjetër. Dikush mund të duket se “e ka bërë atë”, por e vërteta mund të jetë shumë e ndryshme.

Jini të pranishëm në këtë moment

Shumë prej nesh janë kaq të zënë me nxitim, saqë harrojmë të bëjmë një hap prapa dhe të përvetësojmë vërtet mjedisin tonë. Provojeni dhe do të gjeni një ndjenjë lehtësimi të madh.

Kërkoni ndihmë

Mos kini frikë t’i drejtoheni më të afërmit dhe më të dashurit tuaj për të kërkuar ndihmë. Do të tregojë dobësinë tuaj, por kush thotë se kjo është një gjë e keqe? Ju të dy do ta vlerësoni.

Udhëtoni

Të gjithë kanë orare dhe buxhete të ndryshme. Sido që të jenë rrethanat tuaja, përpiquni të shfrytëzoni çdo mundësi që keni për të parë botën ndërsa mundeni.

Jini të sinqertë

Të thuash të vërtetën ndonjëherë mund të duket më e dhimbshme sesa të gënjesh, por në fund të fundit është një opsion shumë më i mirë. Si për sa i përket besimit të tyre, ashtu edhe për paqen tuaj të brendshme, ndershmëria është me të vërtetë politika më e mirë.

Argëtohuni

Ka elemente shumë serioze, të vështira dhe të trishtueshme në jetë. Kjo është e pamohueshme. Por, është e rëndësishme të merrni pak kohë për të lëshuar flokët, për të qeshur dhe për t’u argëtuar.

Jeta është e shkurtër

Jini të vetëdijshëm për vdekshmërinë tuaj, pa qenë të sëmurë. Jeta do të marrë fund, kështu që mos u kënaqni me asgjë përveç më të mirës derisa jeni këtu./bm/

The post Mësimet që njerëzit zakonisht i mësojnë shumë vonë në jetë appeared first on Albeu.com.