Me këtë rast, Fortlumturia e Tij, Joani, Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, përcolli mesazhin për besimtarët, duke theksuar se kjo periudhë nuk është thjesht një praktikë rituale, por një thirrje e thellë për kthim të brendshëm dhe ripërtëritje shpirtërore.

“Kreshma është një udhëtim. Në të vërtetë, e gjithë jeta jonë është një udhëtim”, thekson Kryepiskopi Joani, duke nënvizuar se njeriu modern ka humbur shpesh “veten” dhe bashkë me të edhe qëllimin e jetës.

Sipas tij, dëshira për kënaqësi, etja për pushtet apo grumbullimi i pasurisë nuk mund t’i japin kuptim ekzistencës njerëzore.

Një vend të veçantë në mesazh zë pendimi, i cili, sipas Kryepiskopit, nuk është thjesht pranimi i fajit, por ndezja e një malli për shtëpinë e Atit.

“Fillimi i udhëtimit është pendimi”, thekson ai, duke paralajmëruar ndaj rrezikut të një feje formale, të ngjashme me atë të farisenjve, që mbetet në sipërfaqe dhe nuk sjell ndryshim të brendshëm.

Mesazhi i Kryepiskopit Joan:

KRESHMA – UDHËTIM DREJT ZOTIT

Fortlumturia e Tij, †Joani

Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë

Themi vazhdimisht që kreshma është një udhëtim. Jo vetëm kreshma, por vetë jeta jonë është një udhëtim. Të gjithë ne që kemi filluar kreshmën, kemi filluar një udhëtim. Filloi periudha që ndryshon ngjyrat. Zoti na tregon shpesh nëpërmjet Ungjillit për gjendjen në të cilën ndodhemi. Jo vetëm Zoti, por edhe shumë filozofë e psikologë thonë që njerëzit kanë humbur “veten” e tyre, dhe kush humbet veten, ka humbur gjithçka. Gjithçka tjetër që përpiqet të fitojë njeriu, nuk mund ta përmbushë dot atë që mund t’i japë “vetja”. Një nga arsyet që njeriu mendon se e ka humbur “veten” është kur nuk e kupton dot që e ka humbur “veten”. Keni dëgjuar të thuhet tek paravolia e “Djalit plangprishës” për djalin që u kthye që “erdhi në vete” (Lk.15:17). Kjo do të thotë se ai filloi të kuptojë situatën në të cilën ndodhej. Askush nuk mund të fillojë dot udhëtimin e kreshmës, nëse nuk do të vijë në vete. Ne sot e kemi humbur qëllimin e jetës. Dëshira për kënaqësi, etja për pushtet dhe të tjera gjëra të kota si këto nuk mund ta ndihmojnë njeriun jo vetëm që t’i japë kuptimin jetës, por as nuk do ta bëjnë dot të lumtur. Lumturia dhe qëllimi i jetës janë të lidhura me njëra – tjetrën.

Askush nuk mund të arrijë dot lumturinë, nëse nuk do të ketë një qëllim në jetë. Njerëzit në ditën e sotme nuk kanë asnjë arsye për të jetuar dhe asnjë arsye për qëllimin e jetës. Kjo ndodh edhe te njerëzit e kishës të cilët mendojnë se besojnë, vijnë vazhdimisht në kishë, por kanë humbur arsyen për të jetuar dhe arsyen për të vdekur. Vetë fakti që shpeshherë brenda kishës kemi mërira, grindje, thashetheme, dhe plot kotësira, tregon që këta njerëz janë të ngeshëm, tregon që këta njerëz nuk po udhëtojnë. Sepse ai njeri që udhëton, nuk merret me gjërat që ndodhin në stacion. Ai e ka mendjen vetëm tek udhëtimi. Vet fakti që merremi me shumë gjëra që janë rrotull nesh do të thotë që ka humbur sensi i udhëtimit. Gjatë gjithë historisë së tij njeriu është përpjekur për pasuri. Ai ka grumbulluar pasuri të madhe, e megjithatë nuk është bërë i lumtur. Kishtari në librin e tij thotë që dhe dituria është “kotësi e kotësive” . Sado të grumbullosh pasuri ajo nuk mund të të shërbejë, ajo nuk mund të të sjellë lumturi. Ju e dini sa shumë i pasur ishte Solomoni, dhe megjithatë ai nuk ishte i lumtur, sepse ai vetë thotë “kotësi e kotësive” (Pred.1:2).

Me të vërtetë askush nuk mund të arrijë dot lumturinë, nëse shpirti i tij nuk prehet te Zoti. Njeriu është krijuar sipas ikonës së Trinisë, që do të thotë se shpirti ynë do të jetë gjithmonë i shqetësuar, nëse nuk prehet te Zoti. Shën Agustini thotë: “Zot më ke krijuar sipas ikonës Tënde, dhe asnjëherë nuk do të gjejmë prehje derisa të pushojmë tek Ti”. Pushimi te Zoti nuk mund të kuptohet dot pa udhëtimin drejt Atij. Kjo është arsyeja pse e kemi quajtur kreshmën një lloj udhëtimi. Udhëtim nga kjo gjendje fizike në të cilën ndodhemi në një gjendje tjetër të thellë shpirtërore. Ky udhëtim kërkon sakrifica, kërkon mundim.

Ashtu si dhe në Shkrimin e Shenjtë mësojmë se Izraeli u kthye në tokën e premtuar, duke kaluar nëpërmjet shkretëtirës, gjë që simbolizon çlirimin dhe gjendjen shpirtërore të njeriut. Të fitosh përsëri atë që ke humbur nuk është aq e lehtë, prandaj udhëtimi është i mbushur me vështirësi dhe sakrifica, për të cilat kërkohet një lloj privimi. Arsyetimi foshnjërak njerëzor dhe vlerësimi në mënyrë të papërgjegjshme, pa njohur mirë gjendjen reale të njeriut dhe nevojat e tij, propozuan çlirime të ndryshme. Ashtu si i propozoi vetes dhe djali plangprishës, sepse edhe ikja e tij ishte lëvizje për çlirim. Historia e djalit plangprishës është historia e gjithë njerëzimit. Gjithsekush nga ne, ashtu si djali plangprishës, ndodhet në një vend të largët. Pra, ndodhet jashtë gjendjes së tij, për të cilin çdo gjendje tjetër është një vend i largët.

Sa nga ne kanë një kungim të vazhdueshëm me Perëndinë? Sa nga ne jetojnë thellësisht shpirtërisht me Të? – Shumë pak. Kjo është ajo që filozofët e kanë quajtur “sensi tragjik i jetës”, sepse kemi humbur shumë e shumë gjëra nga ato që kishim. Kungimi me Perëndinë nuk është vetëm për shenjtorët. Të gjithë njerëzit janë krijuar sipas ikonës së Perëndisë, janë krijuar të jenë në kungim të përjetshëm me Të, por ky qëllim sot ka humbur. Dhe kthimi tek ai vjen nga një dëshirë, vjen nga një mall që do të ketë njeriu për botën tjetër. Djali pati mall, kështu thuhet në Bibël “pati mall”.

Në sa nga shpirtrat dhe zemrat tona ndizet malli për botën tjetër? Sa prej nesh mendojnë për botën tjetër, për ekzistencën e saj? Shpeshherë kjo nuk ndodh as te njerëzit brenda kishës. Dhe ne jemi dëshmimtarë për jetën e njerëzve që mendojnë se besojnë, por nuk kanë dëshirën për të shkuar tek Ati. Askush nuk mund të shkojë diku, nëse ai nuk dëshiron të shkojë. Sido që ta shikojmë lirinë, si barrë apo si dhuratë, nuk mund të shpëtojmë dot prej saj. Askush nga ne nuk mund të lirohet nga të qenurit i lirë.

Kjo është një nga bazat kryesore të doktrinës së krishterë, që gjithsekush është krijuar i lirë ta pranojë ose të mos e pranojë Perëndinë. Ta fillojë ose të mos e fillojë udhëtimin. Shumë njerëz kanë menduar të gjejnë lumturinë; shumë janë përpjekur ta bëjnë njeriun të lumtur pa Zotin, por pa Zotin nuk mund të gjendet lumturia. Të gjitha përpjekjet për lumturi pa Zotin do të përfundojnë si tentativa e parë e Adamit, i cili donte të bëhej Zot pa Zotin. Në përpjekjen e tyre për të gjetur lumturinë njerëzit jo vetëm humbën sensin e udhëtimit, por humbën edhe vetë udhëtimin. Prandaj në këtë periudhë gjithsekush nga ne le të mendojë për udhëtimin. Duam apo nuk duam një ditë do të jemi në fund të udhëtimit. Dhe kushdo që të jetojë më gjatë, të themi për hatër 200 vjet, do ta mbarojë këtë udhëtim. Është mirë që ai udhëtim të fillojë nga sot. Madje një jetë jashtë udhëtimit nuk është më jetë.

Njeriu nuk e bën dot udhëtimin, nëse realisht ai nuk do dhe nuk vendos për të. Njeriu ka brenda dëshira të ndryshme, kjo nuk do të thotë se janë të gjitha natyrale, por vijnë nga një natyrë e deformuar nga pasioni dhe kjo është dhe arsyeja që Zoti e fillon historinë e njeriut me një “mos”. Dialogu i parë që ka pasur Perëndia me njeriun ka qenë një ndalim: “Mos hani nga pema” (Zan.3:4). Është vënë “mos-i” për të përmbushur jo vetëm ekzistencën e njeriut, por edhe lirinë e tij, sepse jo çdo kundërshtim i “mos-it” do të thotë se është shenjë e lirisë. Njeriu ka një dimension të madh shpirtëror dhe ai duhet ta përmbushë këtë dimension. Kreshma është ajo që e ndihmon atë më shumë, për t’u çliruar sadopak. Kjo mund të duket e habitshme, por asketizmi është një lëvizje për çlirimin më të madh nga vetja e rreme, ose siç thotë një theolog i famshëm orthodhoks: “Çlirimi qëndron pikërisht në çlirimin e lirisë”. Vetja jonë është zënë rob, ne nuk mund të dimë akoma se kush është gjendja jonë realisht e lirë, prandaj privimet e ndryshme që do të kemi gjatë kreshmës do të na bëjnë të lirë.

Kufizimet nuk duhen parë si ndalime, as nuk duhen parë si privime që jepen, por si mbrojtje. Ne shpeshherë lexojmë, por nuk kuptojmë që pjesa më e madhe e Dekalogut (Eks.20:1-17) është me “mos-e”: mos këtë, mos atë, mos atë…. Raporti që ka Zoti me ne është ai që ne kemi me fëmijët. Shpeshherë ke një fëmijë pranë dhe i thua: mos këtu, mos atje. E njëjta gjë ndodh me ne në lidhje me Zotin, dhe këto “mos-e” nuk janë për të na kufizuar, por për të na mbrojtur, sepse kemi rënë nga gjendja jonë e parë dhe na ka humbur përgjegjshmëria e lirisë. Ne duhet të duam lirinë tonë të vërtetë, atë liri për të cilën duhet të vendosim vetë për udhëtimin. Njeriu i sotëm e ka humbur këtë përgjegjësi dhe as që do t’ia dijë se kush është qëllimi i jetës. Prandaj, shpeshherë mësimet fetare, predikimet, paravolitë e Krishtit, predikimet e Shën Joanit ishin predikime dhe thënie që ngjallnin krizë shpirtërore te njerëzit; një britmë shpirtërore, pikërisht për të kuptuar kush është qëllimi i jetës së njeriut.

Është tragjedi e madhe të shikosh një njeri të krijuar sipas ikonës së Perëndisë të jetojë në këtë mënyrë. Ajo që duhet të reflektojmë sot është pikërisht kjo. Ne jemi qenie që duhet të shkojmë diku, sepse jemi larguar nga ajo diku. Ajo që thekson vazhdimisht Kisha është pikërisht kjo: Ne jetojmë në gjendje të deformuar; natyra dhe arsyet tona janë deformuara, prandaj privimet janë për kurimin tonë. Nuk mund të thotë dikush për mjekimet që mund të japë një mjek që ato nuk bëjnë se janë të hidhura. Edhe për kreshmën dhe gjithë kufizimet e tjera asketike nuk mund të themi që nuk bëjnë dhe na pengojnë lirinë tonë, përkundrazi ato e forcojnë lirinë tonë. Kush është ai i marrë që të thotë: lëreni fëmijën të luajë me pistolet se kështu i privoni lirinë? Nëse do t’i kuptonim thellë këto ndalime, çdo ditë do t’i puthnim ato faqe të Dekalogut që janë mbushur me ato “mos-e”. Humbja e qëllimit të jetës, humbja e vetvetes e ka bërë njeriun të mos kuptojë. Kjo është arsyeja që shumë njerëz nuk kuptojnë dhe shkojnë drejt greminës. Neve na duket se jemi ndryshe nga të tjerët, sepse vijmë në kishë. Unë nuk kam parë ndonjë ndryshim të atij që beson dhe atij që nuk beson, kur të dy njësoj vjedhin, të dy gënjejnë, atëherë ku qëndron besimi këtu?

Një besim që nuk krijon në shpirt një dëshirë për udhëtim, nuk është besim. Prandaj kjo periudhë udhëtimi është që ne të shohim thellë në çdo skutë të shpirtit tonë: A besojmë realisht apo nuk besojmë? Ky besim është për ne një lloj zbukurimi apo një nevojë bazike e jetës? Zoti është për ne sigurim apo rrënja e shpirtit tonë? A mund të jetojë dikush jashtë jetës? Dhe këto vazhdimisht i themi nëpër psalme e predikime: Zoti është jeta dhe çdo jetë jashtë Zotit është e gjymtuar. E megjithatë, a është jeta jonë e zhytur dhe e rrënjosur thellë tek Zoti? Këto janë pyetjet që duhet të bëjë njeriu gjatë Kreshmës së Madhe. Këto e bëjnë njeriun të fillojë udhëtimin e tij. Kjo periudhë kreshme nuk ndahet nga gëzimet. Edhe troparet thonë: “Le ta fillojmë këtë periudhë me gëzim”. Po të fillojë kreshma edhe gëzimi do të vijë vetvetiu. Ne nuk na vjen gëzim, sepse nuk fillojmë.

Udhëtimi drejt Zotit është i mbushur me gëzim. Nuk ka jetë më të bukur sesa të udhëtosh drejt Zotit dhe të jetosh në këtë rrugë. Asgjë nuk mund të krahasohet dot me gëzimin e madh që mund t’i japë shpirtit njerëzor kthimi te Zoti, udhëtimi drejt Tij. Kjo është ajo që i jep shpirtit dimensionin e tij të vërtetë, prandaj dhe periudha e kreshmës është periudhë ripërtëritjeje, periudhë për vendosjen e një gjendjeje shpirtërore për të realizuar përmbushjen e ekzistencës sonë (Mk.12:30). Mos e neglizhoni këtë. Kisha jep vazhdimisht shanse. E gjithë jeta liturgjike e Kishës është udhëtim dhe na ndihmon për të realizuar takimin personal – udhëtimin drejt Zotit. Askush nuk mund të shkojë tek Zoti, nëse nuk fillon këtë udhëtim, dhe fillimi i këtij udhëtimi është pendimi. Gjithsekush nga ne që nuk është penduar dhe që nuk vazhdon të pendohet tregon që nuk është në udhëtim.

Pendimi nuk është thjesht të kuptosh se ke bërë faj, kjo është një pjesë e vogël e pendimit. Pendim do të thotë të ndizet një mall për shtëpinë e Zotit, Atit dhe atëherë do të fillojë udhëtimi. Nëse nuk fillojmë këtë nuk ka pendim, sado të bëjmë pseudo-jetë shpirtërore, sikur të jemi pendimtarë të mëdhenj, madje një pendim i tillë është pendim demoniak. Njerëz të tillë bëhen njerëzit më të pakuptueshëm dhe mendojnë se janë të përulur dhe fetarë. Njerëzit kanë filluar të bëhen krenarë, vetëm ngaqë mendojnë se janë të përulur. Njerëzit që mendojnë se janë në udhëtim dhe në të vërtetë nuk janë, janë në një pozicion të vështirë. Kjo është arsyeja pse zemërimi i Zotit është më i madh me farisenjtë (shih Mt.23). Ne ndoshta do të ndiheshim të turpëruar para një fariseu. Ai kreshmonte 2 herë në javë. Kush nga ne e bën këtë sot? Ai jepte një të dhjetën, kush nga ne e bën këtë? Ai nuk kishte shkelur kurorë dhe nuk kishte bërë edhe shumë gjëra të tjera, megjithatë Zoti ishte kundër tij. Ai jetonte në një pseudofe dhe shpeshherë kjo gjë i kap më shumë njerëzit që janë më afër fesë. Secili nga ne le të mendojë thellë sa po e vazhdon udhëtimin ose nëse ai ka nevojë për këtë udhëtim.

Nëse nuk do të na ndizej një mall në shpirt për të takuar Zotin, kjo do të thotë që shpirti është i vdekur. (shih Ps.42:1-2) Dhe për sa kohë jemi në këtë jetë, jemi në pozicionin që mund ta bëjmë këtë udhëtim. Koha e udhëtimit është tani. Tani është orari që mund të udhëtojmë. Gjithsekush që pendohet përfitimi është për të. Le ta shikojmë kreshmën si udhëtim, jo vetëm kreshmën, por gjithë jetën, sepse faktikisht po udhëtojmë edhe nëse disa nuk e dinë. Gjithsekush nga ne shkon drejt diçkaje. “Nëse nuk bëhemi familjarë që këtu me Zotin, thotë Shën Joan Gojarti, nuk do të jemi as në jetën tjetër familjarë me Të. Miqësia me Zotin fillon që këtu. Udhëtimi dhe kungimi i përjetshëm me Zotin fillon që këtu”.

Le ta fillojmë udhëtimin drejt Zotit dhe le të mendojmë për sakrificat e këtij udhëtimi. Le të mendojmë dhe le të kuptojmë ashtu siç Psalmi thotë: “Shijoni dhe shihni” (Ps.34:8).

Nuk ka gëzim më të madh se jeta shpirtërore. Zoti do të na shikojë që në momentin e parë që do të bëjmë lëvizjen për t’u kthyer dhe që në momentin e parë Ai do të na japë diçka; që në momentin e parë do të ndiejmë një lloj pranie në shpirtin tonë, e cila do të na japë gëzimin dhe fuqinë për të vazhduar këtë udhëtim.

Jeta jonë është një udhëtim drejt Zotit, sikundër e theksuam, dhe këtë të mos e harrojmë kurrë.

Ai na bekoftë ta takojmë Atë në ditën e Pashkës. Amin.

The post Kreshma e Madhe, mesazhi i Kryepiskopit Joan: Etja për pushtet nuk e ndihmon njeriun! Është koha të nisim udhëtimin drejt Zotit appeared first on Albeu.com.

Pasi doli nga SPAK, kreu demokrat Sali Berisha, lexoi mesazhin që la në Prokurorinë e Posaçme

Siç është zakon, ky është shënimi që lashë në zyrën e Skapit të partisë:

“Për Pojën e Spakut, Altin Troplini, armikut të egër të pluralizmit politik, gjobëvënësit ordiner të Skapit të partisë, amnistuesit të krimit monstruoz elektoral, avokatit mjeran të Irena Gjokës me 5 mbiemra. Ligji do të thotë fjalën e tij. Sali Berisha”, lexoi ai.

Me pas Berisha deklaroi se: “Aty nuk ishte pushim. Aty ishte Poja, kishte Elvis Doçin në zyrë. Ai është në kërkim, por ata aty po jepnin fitimin e ngarkesave të fundit.

Por kishte aty edhe Kreshnik Farrukun, dy të fundit, të cilët i detyrohen Troplinit lirinë ku janë dhe fshehjen e mandat-arresteve.

Ju e morët vesh që operacioni i fundit kishte në epiqendër përsëri Troplinin, Elvis Doçin.

Pra, ka 4 vite që në portin kryesor të vendit, që administrohet nga Troplinët, nuk kapet asnjë kg kokainë, ndërkohë që nga ky port nisin drejt Italisë dhe vendeve të tjera tonelata dhe tonelata.

Javën e kaluar, operacioni në Breshia, që kishte në epiqendër Elvis Doçin, rezultoi se kishin nisur nga Durrësi 1.3 ton kokainë”.

The post Berisha lexon mesazhin që la në SPAK: Troplinët kanë 4 vite që përdorin Portin e Durrësit, ku nuk kapet asnjë… appeared first on Albeu.com.

Reperi Mozzik ka postuar një foto në InstaStory, ku ka shprehur urimin e tij për ish-kryetarin e Gjilanit dhe deputetin aktual të LDK-së në Kuvendin e Kosovës, duke shkruar: “Urime i madhi Luta, gjithë të mirat sot dhe gjithmonë”.

Ky gjest i Mozzik vjen si një dëshmi e marrëdhënieve të ngushta që ai ka krijuar me familjen e partneres së tij, Lotina Haziri, vajzën e Lutfi Hazirit. Lotina dhe Mozzik, një prej çifteve më të komentuar të showbizit shqiptar, janë në një lidhje të gjatë, të shëndetshme dhe serioze me njëri-tjetrin.

Përmes këtij urimi, Mozzik ka treguar edhe njëherë respektin dhe afërsinë që ka me vjehrrin e tij, i cili është një figurë e rëndësishme në skenën politike të Kosovës. Urimi i tij nuk është vetëm një shenjë e marrëdhënies familjare të ngushtë, por gjithashtu një mesazh pozitiv dhe i ngrohtë nga reperi për figurën e njohur të politikës, që ka influencuar jetën e tij dhe të partneres së tij.

The post Mozzik i dedikon mesazhin e veçantë vjehrrit për ditëlindje! appeared first on Albeu.com.

Autori i aktit të rëndë, kishte bërë edhe një postim në rrjete sociale. 41-vjeçari, i cili ishte kthyer nga Anglia një ditë para kryerjes së krimit, ai lë të kuptohet se familja e tij ka pasur përplasje të vazhdueshme me atë të viktimës.

“Shërbimet sekrete shqiptare kanë vënë rrugeçër për të fyer anëtarët e familjes time. Më duhej të hiqja qafe njërin prej tyre, arsyeja është e qartë, për t’i dhënë një mësim të tjerëve që prisnin në radhë për t’u treguar të fortë me mua dhe familjen time”, ka shkruar autori i vrasjes në rrjete sociale.

Ngjarja ndodhi pasditen e së mërkurës në fshatin Pla të Hasit, 41-vjeçari Ylber Jaku, dyshohet e ka pritur 34-vjeçarin disa metra nga shtëpia, dhe sapo ka zbritur nga mjeti dhe e ka qëlluar duke i marrë jetën.

Policia tha se ngjarja ka lidhje me konfliktin e raportuar më 6 maj, ku dy bashkëshortë përfunduan në spital pasi u sulmuan nga një 21-vjeçare.

Postimi i autorit në rrjete sociale:

The post Ekzekutimi i 34-vjeçarit në Has/ Ja mesazhi që la autori në rrjete sociale: E hoqa qafe për t’u dhënë një mësim atyre që bënin si të… appeared first on Albeu.com.

Të shumta kanë qenë pjesë nga intervistat që ai ka dhënë në media, të cilat janë publikuar në nderim të figurës së tij.

Në videon e publikuar, tregon edhe një herë njeriun qytetar dhe familjar që ai përfaqësonte.

Teksa ka treguar një episod që ka ndodhur, Gerti Bogdani, thekson se në një bisedë me një figurë të njohur, ky i fundit i kishte thënë se kishte zgjedhur të ishte burrë, ndërsa Gerti i kishte thënë që nxitonte pasi do të merrte vajzën nga shkolla.

“Me dike të njohur publik më tha që këto punë ja kishte lënë gruas dhe vjehrrës. ‘Kam zgjedhur të jem burrë’, tha ai, ndërkohë ju përgjigja që unë kam zgjedhur të jemi baba. Pas asaj dite nuk përshëndetemi më, pasi mesa duket nuk i ka pëlqyer përgjigja ime”, shprehej Gerti Bogdani teksa më tej theksoi:

“Në radhë të parë jemi prindër dhe gjëja më e vyer që ne i sjellim botës janë fëmijët. Ata janë dhurata më e madhe që ne na bën Zoti dhe që ne më pas i sjellim shoqërisë, dhe si të tillë duhen ruajtur si të çmuar. Kur dhurata më e madhe është aty, ne duhet të sillemi si prindër dhe jo si burrë. Sa më parë ta kuptojnë sidomos shqiptarët këtë gjë, aq më e mirë do jetë bota nesër”.

View this post on Instagram

 

A post shared by VOX News (@voxnews.al)

The post Mesazhi prekës i të ndjerit Gerti Bogdani: Kam zgjedhur të jem baba dhe jo burrë appeared first on Albeu.com.

Teksa ishte e ftuar në “ABC e Mëngjesit”, ajo ka treguar se kjo shishe ka udhëtuar 12 vite dhe mbi 1000 km në det.

Aurora ka zbuluar se mesazhi ishte shkruar nga një familje angleze, që bënte pushimet gjithmonë në Korfuz.

Ajo i ka kontaktuar dhe i ka ftuar ata të vijnë për të vizituar Shqipërinë.

“Babi ka dashur ta hedhi shishen kur e gjeti në det, por pastaj mendoj të na e sillte ne vajzave. Ne kuptuam se kishte një mesazh dhe u munduam ta nxirrnim. Letra shkruante që ishin një familje që prej 12 vitesh bënin pushime në Korfuz.

Kishin shënuar 4 pjesëtar, emrat e familjes, kontaktet, numër dhe e-mail. I çova e-mail dhe nuk prita shumë i kontaktova në Whatsapp. Ata na thanë që ishte një gjë e rrallë që i kishim gjetur. Ata janë nga Anglia dhe unë i ftova për pushime në Shqipëri”, u shpreh Aurora.

The post E rrallë/ Vajza shqiptare gjen mesazhin në shishe pas 12 vitesh në Radhimë: Ja çfarë kishte shkruar familja appeared first on Albeu.com.

“Aleanca me Shtetet e Bashkuara, garancë për siguri, paqe e sukses! Kënaqësi që mirëprita dje në Republikën e Kosovës Shefin e Agjencisë Qendrore amerikane të Inteligjencës (CIA), Ambasadorin William Burns”, ka shkruar presidentja e Kosovës, Vjosa Osmani në një postim në facebook një ditë pas takimit me shefin e CIA-s, William Burns.

Burns ndodhet në Kosovë e ndërsa dje u mirëprit nga presidentja, sot në mëngjes u takua me Kryeministrin e Kosovës, Albin Kurti.

The post Takoi shefin e CIA-s, presidentja Vjosa Osmani zbulon mesazhin (FOTO) appeared first on Albeu.com.

Berisha: “Nisen ‘delegacionet’ e patronazhistëve drejt Milanos! Lexoni mesazhin e qytetarit dixhital!

Përshëndetje z. Berisha: Dua vetëm t’ju them se takimi i Italisë mes Ramës dhe shqiptarëve atje është farsa e radhës dhe është kaq e shëmtuar mënyra se si po trajtohen shqiptarët; mënyra se si po keqtrajtohen punonjës të administratës, të Bashkisë së Tiranës e shumë bashkive të tjera të vendit, përfshirë strukturat e PS, pa pikë turpi, të cilët detyrohen të nisen drejt Milanos për t’i mbajtur ison e propagandës së Edit.

Grupet e njerëzve që shkojnë e vijnë, brenda ditës apo 24 orëve, i quajnë delegacion nëpër mesazhe sepse nuk duan të duken keq nëse u dalin mesazhet, por thelbi është mëse i dukshëm – shumë shqiptarë po nisen drejt Italisë për takimin e Ramës. Është për t’u alarmuar dhe ardhur keq.

Ju lutem anonim. Faleminderit

The post Berisha publikon mesazhin: Nisen delegacionet e patronazhistëve drejt Milanos në takimin e Ramës (FOTO) appeared first on Albeu.com.

Aktorja Courteney Cox e ka kujtuar këtë përvjetor me një postim në llogarinë e saj në Instagram.

59-vjeçarja ka publikuar një video me skenën e fundit të serialit me mbishkrimin:

“Kanë kaluar 20 vjet nga episodi i fundit i Friends. Nuk e di si arritëm të luajmë me kaq shumë lot. Unë jam përgjithmonë mirënjohëse”.

Kujtojmë para disa muajve një nga aktorët e kastit, Matthe Perry, vdiq nga një mbidozë me ketaminë dhe kjo mund të jetë arsyeja pse Friends nuk vendosën të organizojnë ndonjë festë.

The post ‘Friends’ mbush 20 vjet, aktorja e serialit e kujton me mesazhin e veçantë appeared first on Albeu.com.

Ndërkohë që dyshja ka marrë mesazhe të shumta nga fansat, familjarët dhe miqtë, një ndër mesazhet që ka surprizuar dhe përlotur Romeon, ishte ai i dërguar nga ish-banorja e “Big Brother Vip”, Vesa Smolica.

“Romeo “Më prit”, që krijuam në shtëpi, vjen së shpejti. Uroj që do të të pëlqejë, më mungon, të përqafoj fort xhan”, mesazh të cilin e ka shoqëruar me ikonën e një zemre.

“Vesë, të dua shpirti, më ka marrë malli, më fal që nuk të takova më shumë në studio. Shumë faleminderit shpirti, mezi po e pres. Nuk e diskutoj që ka për të dalë shumë e bukur. Faleminderit shumë të përqafoj fort, të dua fort lali, faleminderit zemra, nxirre pa dalë unë që këtu të lutem”, u shpreh Romeo i përlotur,

Lidhur me këtë mesazh, Heidi nuk ka bërë asnjë reagim, por në vend të saj, ka zgjedhur që të shijojë pijen që mbante në dorë.

Kujtojmë që ishte Heidi ajo që e dërgoi në nominim Vesën, përball Ledjonës, Rozës dhe Franceskës. Kjo përzgjedhje e Heidit ka shkaktuar një debat të ashpër mes saj dhe Romeos, ku ky i fundit mendon se në të gjithë këtë histori, ishte ai targeti, për ta dobësuar sa më shumë në lojë.

Ai madje u shpreh se që nga nata e spektalit të së shtunës, Heidin e sheh si kundërshtare.

The post VIDEO/ Vesa nuk i ndahet Romeos, ja mesazhi që i dërgoi në “Big Love”, si reagoi Heidi? appeared first on Albeu.com.