Presidenti i Federatës Mbretërore Marokene të Futbollit, Fouzi Lekjaa, deklaroi sot (e enjte) se finalja e Kupës së Botës 2030 do të zhvillohet pranë Kazablankës.

Vendndodhja e ndeshjes finale nuk është konfirmuar ende zyrtarisht nga FIFA, ndërsa Maroku dhe Spanja po rivalizojnë për organizimin e përballjes më të rëndësishme të futbollit. Pavarësisht kësaj, Lekjaa këmbënguli se finalja do të luhet në vendin e tij.

“Provinca e Benslimane do të ketë nderin të presë finalet e Kupës së Botës 2030. Kushdo që dëshiron të jetë në qeverinë e ardhshme nuk ka zgjidhje tjetër përveçse ta zhvillojë provincën”, deklaroi Fouzi Lekjaa të enjten, gjatë një tubimi të një partie politike në qytetin maroken të Bouzniki.

Benslimane ndodhet 60 km larg Kazablankës dhe aty po ndërtohet stadiumi Hassan II Grand, një projekt me vlerë 12 miliardë dollarë (10.3 miliardë euro). Inaugurimi i tij parashikohet të bëhet në dhjetor 2027.

Arena po ndërtohet posaçërisht për Kupën e Botës 2030 dhe është projektuar të mirëpresë 115,000 spektatorë. Pas përfundimit, ajo do të jetë stadiumi më i madh në botë i destinuar vetëm për futboll.

Raportimet se presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino, i kishte premtuar Marokut organizimin e finales u cilësuan në gusht nga institucioni drejtues i futbollit botëror si “të pasakta dhe mashtruese”.

Botërori i ardhshëm do të shënojë një format të paprecedentë, pasi për herë të parë ndeshjet do të zhvillohen në gjashtë shtete, të shpërndara në tri kontinente. Tri takimet hapëse do të luhen në Argjentinë, Paraguai dhe Uruguai, ndërsa shumica e turneut do të organizohet nga Maroku, Portugalia dhe Spanja.

FIFA nuk e ka përfunduar ende përzgjedhjen e të gjitha qyteteve pritëse. Ndërkohë, si Maroku, ashtu edhe Spanja, synojnë të fitojnë të drejtën për organizimin e finales.

The post Finalja e Botërorit 2030 mund të luhet në stadiumin mbi 10 miliardë euro me 115,000 vende appeared first on Albeu.com.

Më 20 korrik 2026, kryeministri spanjollPedro Sánchez udhëtoi për në Algjeri për bisedime.

Qëllimi i takimeve me Presidentin Abdelmadjid Tebboune dhe Kryeministrin Sifi Ghrieba ishte kapërcimi përfundimtar i krizës diplomatike midis dy vendeve, e cila shpërtheu në vitin 2022 për shkak të konfliktit mbi Saharën Perëndimore, dhe ripërcaktimi i marrëdhënieve të tyre.

Në atë kohë, Spanja, për pakënaqësinë e Algjerisë, mbështeti propozimin e Marokutpër autonomi për rajonin si zgjidhja më e mirë e konfliktit.

Nëse afrimi i Spanjës me Algjerinë e ka zemëruar aq shumë Marokun saqë Rabati, pavarësisht marrëdhënieve të përmirësuara ndjeshëm me Spanjën vitet e fundit, ka lejuar dhjetëra mijëra migrantë të përpiqen të kalojnë kufirin në enklavën spanjolle të Ceutës, mbetet e diskutueshme. E përditshmja spanjolle El País aludoi për mundësinë e një lidhjeje të tillë në fund të korrikut.

“Tensionet në Ceutapërkojnë drejtpërdrejt me udhëtimin e Pedro Sánchez në Algjeri, një vend që është një rival rajonal i mbretërisë Alawite”, thuhet në koment.

Disa rreshta më vonë, një paralajmërim: “Çdo përpjekje për të përdorur përsëri migracionin si mjet presioni është e papranueshme”.

Një zëdhënës i Ministrisë së Brendshme Marokene i hodhi poshtë akuzat. Sipas Rachid El Khalfi, “keqpërdorimi keqdashës” i mediave sociale, informacioni mashtrues dhe keqinterpretimet e një vendimi nga Gjykata Supreme Spanjolle ishin përgjegjës për sulmin ndaj Ceutës.

Ekspertët e intervistuar nga DW besojnë gjithashtu se Maroku nuk e provokoi qëllimisht kalimin masiv të kufirit.

Rivaliteti i rrënjosur thellë

Pavarësisht krizës së fundit, akuzat e ndërsjella tregojnë për një rivalitet të rrënjosur thellë midis Algjerisë dhe Marokut. Në zemër të konfliktit është statusi i Saharasë Perëndimore, i cili filloi me tërheqjen e Spanjës në vitin 1975. Ndërsa Maroku e konsideron territorin një pjesë të patjetërsueshme të integritetit të tij territorial dhe kërkon njohje ndërkombëtare, Algjeria mbështet lëvizjen Polisario dhe të drejtën e Saharasë Perëndimore për vetëvendosje.

Sipas një studimi nga Rrjeti Spanjoll i Kërkimeve për Sigurinë Ndërkombëtare dhe Marrëdhëniet Ndërkombëtare (UNISCI), konflikti mbi Saharanë Perëndimore ka qenë prej kohësh një simbol i rivalitetit më të thellë midis Algjerisë dhe Marokut për udhëheqjen politike në Magreb. Të dy vendet e perceptojnë suksesin e palës rivale si humbjen e tyre strategjike. Meqenëse konflikti është i lidhur ngushtë edhe me legjitimitetin e brendshëm politik të të dy regjimeve – në Marok, me integritet territorial, ndërsa në Algjeri, me vetëperceptimin e një shteti antikolonial – arritja e një kompromisi po bëhet gjithnjë e më e vështirë.

“Konfliktimbi Saharën Perëndimore është zhvilluar në një luftë për hegjemoni rajonale në Magreb”, thuhet në analizë. Tensionet kanë bllokuar integrimin ekonomik të Afrikës së Veriut në një hapësirë ​​të vetme për dekada. Institucione të tilla si Unioni Arab i Magrebit janë bërë kryesisht jofunksionale, ndërsa projektet e përbashkëta ekonomike dhe të sigurisë mezi kanë bërë ndonjë përparim. Si rezultat, i gjithë rajoni po humbet dinamikën ekonomike dhe rëndësinë ndërkombëtare.

Marrëdhëniet me Izraelin

Rivaliteti fitoi më shumë peshë në vitin 2020 me normalizimin e marrëdhënieve midis Marokut dhe Izraelit, pas të cilit Izraeli njohu pretendimet marokene ndaj Saharës Perëndimore.

“Algjeria i ka parë marrëdhëniet gjithnjë e më të ngushta midis Izraelit dhe Marokut si një kërcënim për sigurinë e vet”, sipas një analize nga Grupi Ndërkombëtar i Krizave (ICG).

Në qendër të shqetësimeve algjeriane nuk është aq shumë normalizimi i marrëdhënieve diplomatike midis Marokut dhe Izraelit, por mundësia e bashkëpunimit të përhershëm ushtarak dhe të inteligjencës, i cili mund të prishë ekuilibrin rajonal të fuqisë në dëm të Algjerisë.

Analiza e ICG-së i përshkruan marrëdhëniet midis dy shteteve si një dilemë klasike sigurie: të dy vendet i shohin lëvizjet e tyre ushtarake dhe të politikës së jashtme si mbrojtëse, por i perceptojnë lëvizjet e palës tjetër si kërcënim.

Kjo krijon një spirale armatimesh, parandalimi dhe mosbesimi në rritje, edhe pse asnjëra qeveri nuk ka një interes të menjëhershëm në luftë të hapur.

Është pikërisht kjo logjikë që e bën konfliktin veçanërisht të rrezikshëm, pasi edhe incidentet e vogla ose llogaritjet e gabuara mund të shkaktojnë një përshkallëzim të padëshiruar.

Marrëdhëniet me Evropën

Rivaliteti midis Marokut dhe Algjerisë prej kohësh nuk është kufizuar vetëm në çështjen e Saharasë Perëndimore. Këshilli Evropian për Marrëdhëniet me Jashtë (ECFR) e përshkruan atë si një garë për partnerë ndërkombëtarë dhe ndikim politik, në të cilin Evropa është bërë një pikëmbështetje e rëndësishme.

Të dy vendet kërkojnë të theksojnë rëndësinë e tyre strategjike për Bashkimin Evropian, duke përdorur avantazhe të ndryshme të politikës së jashtme. Maroku paraqitet si një partner kyç në fushat e migracionit, luftës kundër terrorizmit dhe bashkëpunimit ekonomik, ndërsa Algjeria thekson rolin e saj si furnizuese e energjisë dhe ndikimin e saj në siguri në vendet e Magrebit dhe Sahelit.

Në këtë mënyrë, marrëdhëniet me Bashkimin Evropian bëhen gjithashtu pjesë e rivalitetit marokeno-algjerian për ndikim rajonal dhe mbështetje ndërkombëtare./DW

The post Analiza e DW: Çfarë fshihet pas rivalitetit midis Marokut dhe Algjerisë? appeared first on Albeu.com.

Pasi fitoi gjithçka brenda vendit me Barcelonën dhe fitoi Euro 2024 me Spanjën, ky sukses do të ishte sensacional nëse Barça do të ngrinte Ligën e Kampioneve dhe Spanja do të triumfonte në Kupën e Botës.

Në një ntervistë të gjatë ekskluzive me CBS News, sulmuesi 18-vjeçar u thellua më pas në temën më të ndjeshme për të, vendimin për të luajtur për Spanjën, ndërsa Maroku vendi i lindjes së babait të tij po e ndiqte intensivisht.

Jamal zbuloi se e kishte konsideruar seriozisht opsionin maroken, veçanërisht pas paraqitjes së tyre historike në Kupën e Botës 2022.

“Kam një ndjenjë të çuditshme, sepse i thashë vetes se ëndërroja të luaja për Marokun. Në atë pikë, Maroku kishte arritur në gjysmëfinalet e Kupës së Botës…”.

Pavarësisht dashurisë së tij të thellë për rrënjët e tij, talenti i ri shpjegon se vendimi i tij përfundimtar nuk u lëkund kurrë.

Kriteri ishte sportiv, i lidhur me rritjen dhe ambicien: “Në momentin vendimtar, nuk pata kurrë dyshime. Me gjithë dashurinë dhe respektin që kam për Marokun, gjithmonë kam dashur të luaj në Kampionatin Evropian dhe të qëndroj në futbollin evropian. Unë besoj se futbolli evropian është më popullor dhe më afër nivelit më të lartë ndërkombëtar”.

Sulmuesi i Barçës, e përfundoi reflektimin e tij me fjalë të forta dhe të dashura për Marokun, duke e pranuar atë si vendin e tij po aq sa Spanjën.

“Falë Zotit, ia dola ta bëj. Kjo më afron edhe me Kupën e Botës dhe mundësinë për ta fituar atë… Gjithmonë do ta dua Marokun, sepse është edhe vendi im. Nuk do të kishte qenë asgjë e çuditshme ose e gabuar të luaja për ta. Por unë u rrita në Spanjë dhe e konsideroj edhe atë shtëpinë time”.

The post Jamal: Mendova të zgjidhja Marokun, por në fund mbizotëroi ambicia dhe vendosa për Spanjën appeared first on Albeu.com.

Ky dallim i përket Marokut, me 18 fitore radhazi. Është e vërtetë që kjo mund të nuancohet. Ato 18 fitore për ekipin e trajnuar nga Walid Regragui ishin pothuajse ekskluzivisht kundër ekipeve afrikane: Uganda, Mozambiku, Republika Demokratike e Kongos (dy herë), Zambia (dy herë), Nigeri (dy herë), Tanzania, Lesoto (dy herë), Gaboni (dy herë) dhe Republika Qendrore Afrikane (dy herë), plus një fitore miqësore kundër Bahreinit, i cili është aziatik.

Ndeshja e fundit që ata nuk fituan ishte një barazim 0-0 kundër Mauritanisë më 26 mars 2024.

The post Statistikat/ Maroku, skuadra më e fortë në Botë appeared first on Albeu.com.

Numri i turistëve deri në muajin nëntor ishin 20% më të larta krahasuar me të njëjtën periudhë të vitit të kaluar dhe 10% më të larta se e gjithë periudha e vitit 2023, thuhet nga ministria.
Turizmi përbën rreth 7% të Prodhimit të Brendshëm Bruto të vendit të Afrikës së Veriut dhe është një burim kyç i punësimit dhe valutës së huaj.

The post Maroku arrin rekord të ri/ Shënohen rreth 15.9 milionë turistë përgjatë 2024 appeared first on Albeu.com.

Dhe këto janë imazhet e stadiumit “Grand Stade Hassan II” (emri i babait të monarkut Muhamed VI), vendi që do të mbajë 115,000 spektatorë dhe do të jetë stadiumi më i madh në futbollin global.

Impianti do të ndërtohet në një sipërfaqe prej 100 hektarësh dhe do të jetë në gjendje të strehojë 115 mijë spektatorë. Do të ketë formën e një tende.

Pesë zona të ndryshme, përgjatë secilës prej tribunave kryesore në anët e fushës, janë të dedikuara për mikpritjen dhe mirëpresin 12,000 të ftuar edhe në zona private dhe përveç kësaj është edhe stendat mbretërore.

Stadiumi është i mbuluar nga një çati spektakolare e bërë me rrjetë alumini. Një unazë prej 32 shkallësh mbështet çatinë, duke krijuar hyrje të ndërprera nga kopshte të krijuara në platforma të ngritura 28 metra mbi tokë. Këto kopshte krijojnë një oaz të gjelbër nën çatinë e tejdukshme.

The post Prezantohet projekti, Maroku do ndërtojë stadiumin më të madh në botë appeared first on Albeu.com.

Përpleshja ka nisur mbrëmjen e djeshme, kur çifti kishte dalë xhiro me motrën e shqiptares dhe papritur kanë hasur para xhaxhanë e saj me gruan dhe disa miq të tyre. Ata menjëherë kanë nisur të ofendojnë të dashurin e 18-vjeçares.

Vajza u mundua të qetësojë situatën duke u kërkuar atyre të ndalojnë por u qëllua me shuplakë ndërsa njëri nga familjarët e kapi nga flokët. Edhe djali nga Maroku u sulmua nga xhaxhai i partneres së tij. Në atë moment në rrugë janë shfaqur edhe familjarë të tjerë të vajzës, përfshirë edhe një 32-vjeçar i cili ka kërcënuar me thikë çiftin e ri.

The post Sherr masiv në Itali, fejesa e 18-vjeçares shqiptare me një maroken bëhet shkaku appeared first on Albeu.com.

Ndeshja ishte tepër e bukur dhe emocionuese, ku kjo gjë u dallua që në fillimin e lojës. Në minutën e 7-të, Gvardiol shënoi një gol të bukur me kokë të asistuar nga Perisic, ku nisi nga një skemë e bukur pas goditjes së dënimit.

Festa nuk zgjati shumë, pasi pothuajse e njëjta skemë, bëri që Maroku të barazonte rezultatin në minutën e 9-të me anë të Dari, ku gjithashtu shënoi me kokë.

Pas disa tentativash nga të dyja palët, konkretizimi erdhi nga Kroacia, ku një top fantazmë i servirur nga Livaja për Orsic, dhe ky i fundit shënon në mënyrë perfekte golin e dytë dhe të avantazhit për Kroacinë, dhe me rezultatin 2-1 skuadrat shkojnë në dhomat e zhveshjes pas përfundimit të intervalit të parë.

Pjesa e dytë ishte pa gola, por më e bukur nga intensiteti i lojës. Kroacia dhe Maroku patën të dyja shumë raste konkrete, por finalizimi mungoi si te njëra, ashtu edhe te tjetra.

Kroacia Botërorin e kaluar doli si e dyta më e mirë, pasi u mposht nga Franca në finalen e madhe, por këtë Botëror, ata nuk mund të shkonin dot më tej se gjysmëfinalja, ku u përballën me Marokun për vendin e tretë më të mirë, për “Finalen e Vogël”, dhe mundën të fitonin./albeu.com

42′ 2 – 1 Mislav Orsic Assist: M. Livaja

9′ 1 – 1 Achraf Dari

7′ 1 – 0 Josko Gvardiol Assist: I. Perisic

The post “Finalja e vogël” u takon ballkanasve, Kroacia mposht Marokun dhe shpallet e treta më e mirë e Katar 2022 (VIDEO) appeared first on Albeu.com.

Kroatët kishin marrë përsipër një goditje dënimi, ku topi i drejtuar drejt zonës, është kapur nga Perisic me kokë ku e ka servirur mrekullisht për Gvardiol, ku fluturimthi ka goditur me kokë në minutën e 7-të.

Por pak sekonda më vonë, me një godtije të lirë, Maroku ka barazuar në minutën e 9-të me anë të Dari./ albeu.com

GOAL! Croatia 1-0 Morocco (Gvardiol) pic.twitter.com/RZhdba5qmM

— FIFA World Cup 2022 (@2022_QatarWC) December 17, 2022

Morocco 1-1

DARI EQUALIZES STRAIGHT AWAY!pic.twitter.com/8oomW54zKT

— Fast GøaIs (@i6astv) December 17, 2022

The post Dy gola për dy minuta, Kroacia shënon e para, por Maroku barazon (VIDEO) appeared first on Albeu.com.

Ata njihen si “Luanët e Atlasit”, skuadra marokene e futbollit që ka grisur librat e historisë në Kupën e Botës. Rrugëtimi i tyre ka përmbysur të gjitha pritshmëritë, duke avancuar thellë në një territor të paeksploruar, më tej se sa ata ose ndonjë ekip tjetër afrikan ka arritur ndonjëherë më parë.

Hartografët e lojës së bukur e dinë se harta e futbollit botëror është rivizatuar përgjithmonë në Katar.

Përparimi i Marokut ka prodhuar disa momente të paharrueshme, një barazim kundër Kroacisë finaliste të vitit 2018, një fitore tronditëse kundër Belgjikës së renditur të dytët dhe një fitore tjetër kundër Kanadasë i pa “Luanët” të ulërijnë në krye të grupit të tyre. Imazhet e trajnerit Walid Regragui duke u hedhur me gëzim në ajër dhe lojtarët që përulen në terren në lutje, janë bërë ikonike. Por padyshim skenat më të fuqishme dhe më të ngrohta të turneut kanë qenë të këtyre heronjve pushtues të ngurtësuar nga beteja që festojnë kaq hapur, dhe nganjëherë, me nënat e tyre.

“Familjet e lojtarëve kanë qenë pjesë përbërëse e suksesit të një skuadre, lojtarët me origjinë të huaj të të cilit vijnë nga gjashtë vende të ndryshme”, tha eksperti i futbollit afrikano-verior Maher Mezahi për “CNN”. Trajneri Walid Regragui u tha atyre: ‘Ne të gjithë kemi bagazhe të ndryshme kulturore, por e vetmja gjë që na bashkon janë prindërit tanë. Dhe ne nuk do të kemi sukses nëse prindërit tanë nuk janë të lumtur”, tha Mezahi.

Është një atmosferë e mirë që është përhapur shumë përtej stadiumeve dhe rrugëve të Katarit, dhe që është në kundërshtim me një narrativë më të zakonshme në një botë arabe të mbushur me papunësi në rritje të të rinjve, inflacion në rritje, norma në rritje të varfërisë dhe dhunë politike.

Është “një burim gëzimi për një rajon që është dëmtuar nga dhuna dhe trazirat”, tha për “CNN” Samia Errazzouki, një kandidate për doktoraturë në historinë e Afrikës Veriperëndimore në UC Davis. “Unë mendoj se ky moment gëzimi rezonon me të gjithë ata që janë të shtypur.”

Suksesi i Marokut i ka dhënë gjithashtu një jetë të re një identiteti dikur të humbur, pasi njerëz nga e gjithë bota arabe festuan fitoret e ekipit. “Njerëzit kishin thënë se nacionalizmi arab ka vdekur, ne nuk jemi më të bashkuar se sot,” tha Mezahi. Olimpiada, gara e Algjerisë në Kupën e Botës 2014, dhe veçanërisht tani kjo, sado e parëndësishme të duket, ekziston dhe ne po e shohim të manifestohet në kohë reale.

Kauza palestineze, e cila është thelbësore për identitetin e shumë arabëve në mbarë botën, ka qenë e gjithanshme në stadiume dhe në rrugë gjatë këtij turneu. Kur skuadra marokene pozoi me flamurin trengjyrësh gjatë festimeve të tyre, kauza, e cila mbështet vetëvendosjen palestineze, përfitoi nga oksigjeni i një platforme mediatike globale.

Një shëtitje natën e së hënës nëpër Souq Waqif të Katarit zbuloi tifozët e futbollit nga i gjithë rajoni të cilët ishin të veshur me flamurin palestinez dhe maroken. “CNN” foli me djem 15-vjeçarë nga Siria dhe Egjipti, vajza 17-vjeçare nga Sudani, një burrë nga Algjeria dhe një tjetër nga qyteti i okupuar i Nablusit në Bregun Perëndimor. “Të gjitha vendet arabe, nga Gjiri në det, janë një trup i vetëm,” tha Anwar Ramadan, i cili eci nëpër Souq me një shall “Palestina e Lirë” rreth shpatullave. Ai tha për “CNN” se e mban flamurin në mënyrë që pjesa tjetër e botës të shohë se “Palestina është e pranishme në çdo cep”.

“Ne shpresojmë që liderët arabë do të jenë në gjendje të bashkojnë këtë rajon në të njëjtën mënyrë që Emiri i Katarit ishte në gjendje të bashkonte të gjithë arabët në këtë vend gjatë Kupës së Botës”, tha Ramadan.

Amro Ali, një profesor i sociologjisë në Universitetin Hassan II të Casablanca, argumentoi se Katari u ka dhënë mbështetësve të çështjes palestineze një hapësirë ​​”të pafiltruar dhe të pandërmjetësuar”, ku ata mund të shprehin solidaritet me gjendjen e palestinezëve në territoret e pushtuara.

Në vitin 2020, Maroku ishte një nga katër vendet arabe që normalizoi marrëdhëniet me Izraelin, duke u larguar nga një politikë rajonale afatgjatë që kushtëzoi normalizimin me përfundimin e pushtimit izraelit të Bregut Perëndimor dhe Gazës, ku Izraeli ende mban një bllokadë krahas Egjiptit. Shfaqjet gjithëpërfshirëse të solidaritetit me palestinezët nxjerrin në pah shkëputjen midis qëndrimeve zyrtare të këtyre qeverive dhe armiqësisë së vazhdueshme ndaj Izraelit.

“Nëse ndonjë gjë, Kupa e Botës ka treguar kontrastin e fortë midis sundimtarëve dhe të sunduarve, midis regjimeve dhe publikut,” tha ai. Palestina nuk është harruar.

Suksesi i Marokut në vitin 2022, dhe krenaria rajonale e cila ka lulëzuar si rezultat, është në kundërshtim me narrativën mbizotëruese në ndërtimin e këtij turneu, i cili u fokusua në abuzimet e të drejtave të njeriut dhe qytetarit. Ndonëse këto ishin të rëndësishme për t’u theksuar, intensiteti i hapur i tregimeve i la shumë banorë të Katarit dhe rajonit më gjerësisht, të tronditur. Shumë në Katar i kanë akuzuar kritikët për racizëm.

Pas ndeshjeve në të cilat Maroku mundi Kanadanë, Spanjën dhe më pas Portugalinë, “CNN” foli me tifozët e ngazëllyer deri në orët e vona të natës. Ata vinin nga Maroku, Egjipti dhe Arabia Saudite, Orlando dhe Londra, dhe shpesh reagimi i tyre ekstaz ndaj rezultatit do të kalonte, të pakërkuar, në lëvdata për mikpritësit e turneut. “Unë mendoj se jam me siguri në një ëndërr,” tha një burrë, para se të përfshihej nga turma, “Faleminderit Katar për organizimin e madh.” Një tjetër mbështetës tha se shpresonte që Maroku mund ta bënte rajonin arab krenar, përpara se të shtonte: “Dua të falënderoj Katarin për këtë ngjarje, duke bashkuar të gjitha kombësitë e ndryshme, duke na bërë të ndihemi njësoj, si vëllezër”.

Pak ditë para se të filmohej duke kërcyer me nënën e tij, mesfushori Sofiane Boufal falenderoi fansat e tij. “Të gjithë marokenët në mbarë botën, të gjithë njerëzit arabë dhe të gjithë njerëzit myslimanë.” Por trajneri i tij është përpjekur ta riformulojë atë si një arritje për kontinentin e tij, dhe jo për folësit e gjuhës arabe. “Unë nuk jam këtu për të qenë politikan,” tha Regragui për revistën “Goal”. “Ne duam të mbajmë flamurin e Afrikës lart ashtu si Senegali, Gana dhe Kameruni. Ne jemi këtu për të përfaqësuar Afrikën.”

Mund të ndihet sikur ka një ndjenjë fati në të gjitha. Ekipi i futbollit i Marokut mbizotëroi ndaj dy prej ish-kolonizuesve të tyre, Spanjës dhe Portugalisë, dhe përballet me një të tretë, Francën, në gjysmëfinalen historike të mërkurën mbrëma.

Si një vepër arti, të gjithë mund të bëjnë interpretimin e tyre të rrugës së Marokut drejt lavdisë.

Sporti ka pasur gjithmonë fuqinë për të ndryshuar botën, por pavarësisht se çfarë ndodh për shkak të këtyre katër javëve në Katar, lojtarët, tifozët dhe gazetarët që mbulojnë ndeshjet e dinë se nuk ka nevojë të përforcohet përtej linjës prekëse për të qenë i veçantë. .

Gazetarët sportivë marokenë që mbulojnë ndeshjet kanë thënë se po përpiqen të thithin çdo detaj, sepse e dinë se në 40 vjet, brezat e ardhshëm do të kërkojnë një riprodhim të brendshëm të këtyre ngjarjeve historike.

Deri atëherë, historia do të jetë një përrallë. Lojtarët do të jenë shndërruar në figura thuajse mitike dhe kasti mbështetës, veçanërisht femrat, do të jetë në qendër të tij. Krenaria e nënave të “The Atlas Lions” nuk do të harrohet kurrë./ h.ll/albeu.com

The post Si i bashkoi arabët suksesi i pamundur i Marokut në Kupën e Botës appeared first on Albeu.com.