Këtë herë ka qenë një media spanjolle, “El Pais” , e cila ka folur me detaje mbi qëllimet e mafiozit shqiptar.

Sipas “El Pais”, Demçe bëri atë që askush para tij nuk kishte arritur.

Artikulli i Plotë:

Çdo kriminel e di një rregull, ushdo që kontrollon çmimin e drogës, do të kontrollojë tregun. Por kushdo që dominon atë hapësirë ekonomike do të ketë pushtet edhe mbi territorin. Në këtë mënyrë, klani i ri i shqiptarëve në Romë vuri në punë të gjitha makineritë me ndihmën e klanit Casamonica, një grup të vjetër të qytetit dhe morën me qira një avion privat. Ata do të sillnin shtatë ton kokainë nga Brazili. Një sasi e mjaftueshme për të përmbytur me drogë 15 rrethet e kryeqytetit. Simboli i ngritjes verbuese të këtij grupi është Elvis Demçe, 37-vjeçari shqiptar i brezit të dytë, i rritur në periferi të Romës.

“Unë jam Zoti,”- deklaronte ai pas daljes nga burgu në maj 2020, pasi kaloi gjashtë vjet atje për një vrasje për të cilën u shpall i pafajshëm. Shpejt pas daljes nga burgu, ai zëvendësoi bashkatdhetarët e tij, të arrestuar në operacionin Brasile Loë Cost, fitoi më shumë se 10 milionë euro në 8 muaj pasi importoi kokainë direkt nga Amerika e Jugut dhe mori miratimin e ‘Ndrangheta’ për biznes. Por ai shkeli urdhërimin e parë të Kushtetutës mafioze: Mos bëni zhurmë.

“Po të mos e kishim arrestuar, tani do të ishte i madh”, bëjnë me dije burime nga grupi hetimor.

Roma nuk donte kurrë pronarë. Pavarësisht përpjekjeve të Cosa Nostra, Camorra dhe ‘Ndrangheta, e vetmja bërthamë që arriti të artikulojë të gjitha rrymat kriminale ishte Banda della Magliana legjendare në vitet 1970 dhe 1980: një tutti frutti kriminelësh dhe neofashistësh.

Pas zbërthimit të ngadalshëm të këtij grupi, disa figura si Michele Senese, një napolitan dhe delegat i Kamorrës në Romë, u bë katalizatorë për të gjithë të tjerët në qytet. Por arrestimi i tij në 2013 dhe shpërbërja e ngadaltë e klanit të tij i hapi dyert grupeve të reja në vitin 2017, ndër të cilat spikatën shqiptarët.

“Ishte një fenomen tjetër që shënoi kthesën: vrasja e Diabolikut”, thotë një prokuror që njeh mirë universin e mafiozëve të Europës Lindore.

Fabrizio Piscitelli, i mbiquajtur Diabolik, ishte drejtuesi i ultrasve të Lacios. Por edhe një kriminel që kontrollonte një pjesë të tregtisë së drogës në Romë, ndihmonte në masë të madhe grupe shqiptarësh. Në fakt ka qenë ai që i ka futur në skenën kriminale.

“Ata ndanin futbollin dhe besimin politik”, thotë një gjyqtar. Domethënë fashizmin. Më 7 gusht 2019, ndërsa ai ishte ulur në një stol në parkun Ujësjellës në Romë, një vrasës argjentinas i veshur si vrapues iu afrua dhe e qëlloi në pjesën e pasme të kokës përpara se të zhdukej.

Por shqiptarët ishin tashmë aty, të përfaqësuar nga Dorian Petoku, protagonisti i një tentative për të importuar shtatë tonë në fluturimin çarter nga Brazili që u ndërpre me ndërhyrjen e DEA-s. Piscitelli donte t’i kishte afër. Dhe kur Petoku u arrestua pak më vonë në operacionin Loë Cost, radha i erdhi mbretit të ri.

Elvis Demçe ishte pika e kthesës. Djali i shqiptarëve dhe krejtësisht i romanizuar – grupi i tij fliste në romanesco, dialektin vendas – ai njihte në mënyrë të përsosur burimet kulturore të vendit dhe ishte më i uritur se kushdo.

“ISIS është jashtë,” u shkruan ai miqve të tij duke njoftuar lirimin nga burgu për mungesë provash. Një gjykatës që e njeh mirë “modus operandi”, mënyrën si funksionojnë, tregon: Për 25 vjet shqiptarët punuan për klanin napolitan të Michele Senese. Së pari si portierë të lokaleve të tyre, pastaj si deve. Ata janë më të dhunshëm se kushdo dhe u forcuan nga ai. Shumë përfunduan në burg dhe ranë në kontakt me kalabrezët. Burgu është gjithashtu një rrjet i madh kontaktesh profesionale dhe marrëveshjet që ata bënë brenda me ‘Ndrangheta’ [mafia kalabreze, më e fuqishmja në Itali], ishin thelbësore.

Mekanizmi është i thjeshtë. Çmimi i kokës në origjinë shënohet edhe nga aftësia e blerësit për t’u kujdesur për të gjitha fazat pas importimit: rikuperimin e kontejnerit nga porti, ruajtjen, transportin, përzjerjen dhe shpërndarjen në rrugë. Dhe banda e Demçes ishte e jashtëzakonshme për të ofruar këto komoditete, duke e çuar kilen e kokainës në shumën rekord prej 30,000 eurove. Kontaktet e marra lejuan blerjen e sasive të mëdha të kokainës. Fillimisht te kalabrezët dhe më pas direkt te kartelet e Amerikës së Jugut. Ata nuk i zëvendësuan kalabrezët në kontrollin e drogës në burim. Por ata kontribuan në kontrollin e tyre në disa porte në Evropën veriore dhe në Shqipëri (Durrës).

“Falë kësaj, grupe të caktuara shqiptarësh arritën të shesin rreth 30 kilogramë në javë në Romë. Kjo do të thotë të pushtosh territor. Dhe kjo bëhet me dhunë apo marrëveshje me grupe të tjera.”

Problemi është se Demçe, i cili e quajti veten Don Pablo – pas Pablo Escobar – donte të rimarrë merrte gjithë çfarë kishte pasur para se të binte në burg. Por një bashkatdhetar i kishte pushtuar territorin.

“Ato zona menaxhoheshin nga Ermal Aarpaj. Dhe këtu filloi një luftë vëllavrasëse”, theksojnë burime nga Karabinierët.

Demçe tentoi të vriste rivalin e tij.

“Këtu është vetëm një kishë. Dhe pastaj në këtë qytet edhe kalldrëmet janë tanët”, dëgjohet ai në një bisedë të përgjuar.

Dhe Arapaj fillimisht iku në Spanjë dhe më pas u kthye në Romë për të vrarë Demçen. Kaosi nisi. Dhe të gjitha kodet e mësuara nga Cosa Nostra gjatë sulmeve të viteve 1990 u thyen. Zhurma, siç ndodh gjithmonë, tërhoqi vëmendjen e Policisë dhe të hetuesëve, të cilët nisën t’i rrethonin. Në cep të hetimeve, Demçes i shkoi mendja se gjëja më e mirë do të ishte përballja me shtetin.

Plani i hartuar nga kapoja shqiptare konsistonte në vrasjen e policëve dhe dy magjistratëve – vëllezërve Francesco dhe Giuseppe Cascini, të cilët u takuan rastësisht me njëri-tjetrin duke hetuar këtë grup kriminal.

“Ishte çmenduri. Nuk ka pasur asnjëherë sulm ndaj një gjyqtari në kryeqytetin italian. Dhe nuk e di nëse do t’i kishin shkuar deri në fund, por armët i kishin: granata, bazuka, pushkë…”

Problemi është se bisedat telefonike ku Demçe shpjegoi se ata do të kryenin sulmin në zemër të Romës – Piazzale Clodio, selia e gjykatave penale – u kryen përmes një aplikacioni të kodimit telefonik të quajtur SkyEcc, serveri i të cilit ishte përgjuar për muaj më parë nga Europoli.

Ata gjetën 170,000 kontakte. Gjithçka ishte e detajuar. Operacionet, sasitë. Gjithashtu foto të pengjeve që do të ekzekutoheshin me armë në tempujt e tyre në pritje të urdhrit përfundimtar të Elvis Demçes. Dhe në mars 2021 filluan arrestimet.

“Ai server ishte si hapja e një kutie të pandorës, veçanërisht në Itali. Shumica e kriminelëve të një lloji të caktuar përdorën këtë sistem për të komunikuar. Kemi muaj të tërë bisedash të sinqerta dhe të detajuara. Është një material dëshmues i profilit të lartë. Jemi ende duke punuar”, theksojnë te Karabinierët.

Operacioni përfundoi janarin e kaluar me 27 arrestime dhe çmontimin e shtresës së parë të grupit. Atyre u atribuohen krimet e trafikut ndërkombëtar të drogës të rënduara me përdorimin e metodës mafioze.

“Sot janë të dobësuar. Goditja ishte shumë e fortë. Por ata janë ende atje. Struktura e tyre e lëngshme dhe ata mund të riarmatosen më shpejt”, theksojnë burime kërkimore. Një jetë, siç thuhej, nuk mjafton për të njohur Romën. Elvis Demçe u përpoq të pushtonte një qytet të përjetshëm në vetëm 10 muaj dhe përfundoi në burg. Është e mundur që pasardhësit e tij ta marrin tani me pak më shumë kohë që të arrijnë qëllimin.

The post “Unë jam Zoti!” Tentoi të pushtonte Romën në 10 muaj, KODI që “fundosi” Elvis Demçen appeared first on Albeu.com.

“Sot ata veprojnë në terren duke alternuar dhunën me korrupsionin, janë diskretë dhe të orientuar drejt tregut, pra shumë të vështirë për t’u luftuar. Kushdo që mendonte se ishin vetëm të dhunshëm, të shëmtuar dhe të ndyrë e kishte gabim. Ata janë inteligjentë, të këqij dhe oportunistë”.

A ekziston mafia shqiptare në Romë?

“Jo vetëm që ekziston, por në Qytetin e Përjetshëm tani nuk po luan më rol si ndjekës si në të shkuarën. Të shtënat në plazhin e Romës (Torvaianica) të ndodhura më 20 shtator 2020, për ata që studiojnë fenomenet e mafias, kanë një kuptim të saktë. Klanet shqiptare duan të numërojnë më shumë në tabelën kriminale të shahut të Qytetit të Përjetshëm. Kanë kaluar rreth dy vjet nga atëherë dhe tani. Mafia shqiptare është e implikuar edhe në ekzekutimin e Fabrizio Piscitelli, i njohur si Diabolik, i vrarë me një goditje të vetme në kokë teksa ishte ulur në një stol në Romë. Jemi përballë ekzekutimeve për t’u dukur. Sinjali është i qartë: edhe ne ekzistojmë! “

A po kolonizojnë klanet shqiptare kryeqytetin?

“Nuk mendoj se mund të flasim për kolonizim por sigurisht në Romë mafia shqiptare numëron më shumë se në të shkuarën. Ndërsa më parë ata kontrollonin sheshet e tregtimit, sot i furnizojnë me drogën e tyre, atë të prodhuar dhe të paketuar në Shqipëri dhe të gatshme për përdorim në Romë dhe provincën e saj. Nuk është më një territor ku para se të vrisnin shqiptarët duhet të kishin kërkuar leje. Pas boshllëqeve të fundit në pushtet dhe aleancave të reja mes klaneve italiane dhe shqiptare, sot ata mund të derdhin gjak dhe të mos kenë frikë nga reperkusionet brenda klaneve, pra nga kryengritjet e qytetarëve, apo edhe nga vëmendja mediatike. Ato janë të pranishme në disa rrethe historike: nga Primavalle, në Ponte Milvio, San Basilio deri në bregdetin Ostiense.”

Çfarë nënkuptonin ekzekutimet e Fabrizio Piscitellit, i njohur si Diabolik, të “Passerotto” Shehaj Selavdi dhe të Adrian Paskut, me sa duket nga shqiptarët?

“Shqiptarët përdorin metodat e vjetra dhe fillimisht shënjojnë territorin e tyre me armë dhe dhunë, më pas korruptohen dhe hyjnë në aleanca. Roma rrezikon vërtet dominimin e këtyre mafiozëve të rinj. Mund të ketë gjithashtu një larje hesapesh të re të lëshuar nga ato klane që nuk do ta pranojnë me dëshirë një hegjemoni të tillë. Janë ‘ndrine’ kalabreze, Camorra napolitane… dhe sicilianja Cosa Nostra, të cilët mund të reagojnë nëse çështjet e tyre do të viheshin në dyshim ose do të zvogëloheshin. Ndrangheta, Camorra dhe Cosa Nostra nuk e pëlqejnë më menaxhimin ushtarak dhe të dhunshëm të biznesit. Mendimi im për këtë çështje, megjithatë, është se këto vrasje janë tregues të vendbanimeve të reja kriminale. Nuk pati asnjë hakmarrje pas këtyre ekzekutimeve flagrante. Kjo do të thotë se vrasjet kanë qenë të përshtatshme edhe për klanet e tjera që vepronin në Romë.”

Pse mafia shqiptare është bërë kaq e fuqishme edhe në Romë?

“Mafiat shqiptare janë bërë shumë më të fuqishme se në të shkuarën falë prodhimit dhe trafikut të drogës në të gjithë Evropën. Pas vitesh prezence dhe aleancash në territorin romak, fuqia e tyre është forcuar në mënyrë të konsiderueshme, sepse prodhojnë dhe shesin drogë dhe për rrjedhojë nxjerrin fitime të mëdha. Furnizimet vijnë direkt nga Shqipëria nga ku menaxhohen edhe sheshet e mëdha romake tregtare dhe ngarkesat furnizohen dhe kontrollohen. Kalabrezët, Kampania dhe Siçilianët – të cilëve u furnizojnë drogën me çmime të pakrahasueshme, duke mbajtur tashmë monopolin absolut të trafikut – kanë vendosur në të kaluarën dhe në të tashmen pakte jo luftarake me shqiptarët. Krerët e klaneve mbeten në Shqipëri ku legjislacioni antimafia i favorizon.”

A do të qëndrojnë këto marrëveshje?

“Besoj se jo vetëm do të rezistojnë por do të konsolidohen edhe sepse politika fatkeqësisht ka mbetur dhe mbetet e palëvizshme duke lejuar që këto fenomene të rriten deri në atë pikë sa të bëhen jo më infiltrime, por rrënjë të vërteta. Roma është tashmë në fakt edhe toka e mafies shqiptare. Dominimi i tyre rrezikon të përhapet si zjarr i egër.”

Çfarë e dallon mafien shqiptare nga ato italiane?

“Kapaciteti kriminal i kësaj mafie është mbresëlënës, pasi arrin të përziejë karakteristikat “tradicionale” (disiplinë të ngurtë të brendshme, mbyllje ndaj palëve të treta, papërshkueshmëri, besueshmëri dhe potencial të lartë frikësimi) me elementë “modern” (transnacionalitet, ngulitje ekonomike dhe kontakte të ngushta me politikë). Fuqia e tyre ekonomike dhe ushtarake vjen pothuajse tërësisht nga prodhimi dhe trafikimi i drogës. Sipas DIA, krimi i organizuar shqiptar mbetet një nga organizatat e huaja më aktive, më të rrezikshme dhe më të degëzuar në të gjithë Italinë (Raporti DIA, 2021). “

Cilat janë marrëdhëniet midis klaneve shqiptare dhe atyre që i përkasin familjeve Casamonica, Spada dhe Di Silvio, që veprojnë mbi të gjitha në bregdetin romak?

“Pjesërisht, hetimi nga Rosi i Karabinierëve të Romës i quajtur “Mondo di Mezzo” e shpjegoi. Në atë kohë, ishte viti 2015, flitet tashmë për një grup kriminal të kryesuar nga Fabrizio Piscitelli dhe që përfshinte nënshtetas shqiptarë ( Elvis Demce) dhe anëtarë të klanit Casamonica (Salvatore Casamonica) që hynë në një aleancë mafioze për romakët nga bregdeti i Ostias. Sot gjërat kanë ndryshuar. Shqiptarët kanë drogë, kanë forcë dhe fuqi zjarri, e dinë mirë gjuhën, e njohin mirë territorin dhe dinë të lëvizin. Klanet e bregdetit romak, megjithatë, varen nga droga e tyre si nga sasia ashtu edhe nga komoditeti dhe kjo i vë shqiptarët në një pozitë superiore.  “

A mund të ishte shmangur e gjithë kjo në të kaluarën?

“Mësuesi im Antonino Caponnetto do të kishte thënë: gropat janë plot me prapambetje! Sot, për fat të keq, bëhet realitet ajo që kam shkruar mbi tre vjet më parë, kur theksova rrezikun e mafias shqiptare dhe thashë se në Romë ato nuk përfaqësonin një fenomen margjinal. Ditët e fundit kemi kuptuar, në kurrizin tonë, se në vend të kësaj ata zënë një rol qendror në tabelën e shahut të krimit të organizuar romak.”

Çfarë mund të bëhet në vend të kësaj në të tashmen?

“Sistemi represiv duhet të jetë shumëdimensional: ndërhyrje të policisë në sferën ekonomike, operacione të specializuara të policisë gjyqësore, arrestime të të arratisurve, sekuestrime dhe konfiskim të pasurive mafioze, aksione kapilare për të kontrolluar territorin. Me pak fjalë, shteti duhet të bëjë të ndjeshme praninë e tij. Faza parandaluese, nga ana tjetër, besoj se duhet të nisë nga një zgjim i ndërgjegjes civile të romakëve, e cila duhet të fillojë të marrë formë me një lëvizje kundër mafies dhe kundërvënie të mafias. Në Romë është e nevojshme të fillohet një punë intensive edukimi mbi ligjshmërinë dhe rritjen e ndërgjegjësimit qytetar në shkolla dhe në shoqërinë civile, duke përfshirë mbi të gjitha brezat e rinj. Unë besoj se fjalët e mëposhtme të Giovanni Falcone nuk janë kurrë më të vlefshme se për Romën në këtë moment: “Ne harrojmë se suksesi i mafias është për shkak të të qenit modele fituese për njerëzit. Dhe se shteti nuk do t’ia dalë derisa të bëhet model fitues. Në Romë dhe Romakët në këtë moment duhet të ndjejmë fort praninë e shtetit.”

Vincenzo Musacchio, ekspert i kriminalistikës, jurist dhe bashkëpunëtor në Institutin Rutgers për Studime Anti-Korrupsion (RIACS) në Newark (SHBA). Studiues në Shkollën e Lartë të Studimeve Strategjike mbi Krimin e Organizuar të Institutit Mbretëror të Shërbimeve të Bashkuara në Londër.

Gjatë karrierës së tij ai ishte nxënës i Giuliano Vassallit, mik dhe bashkëpunëtor i Antonino Caponnetto-s, gjykatës italian i njohur për drejtimin e grupit anti-mafia me Falcone dhe Borsellinon në gjysmën e dytë të viteve 1980. Sot ai është një nga studiuesit më të akredituar të mafias së re transnacionale,  studiues autoritar në një nivel ndërkombëtar të strategjive për të luftuar krimin e organizuar. Autor i një sërë esesh dhe i një monografie të botuar në pesëdhjetë e katër shtete të shkruar me Franko Robertin me titull “Lufta kundër mafias së re e luftuar në një nivel transnacional”./abcnews.al/

The post “Inteligjentë të këqij dhe oportunistë” eksperti i kriminalistikës: Pse në Romë është nënvlerësuar fuqia e mafias shqiptare appeared first on Albeu.com.