Në videon që Kryeministri ka ndarë në rrjetin social Facebook, shkruan se liria ka emër.

Postimi i Ramës:

LIRIA KA EMËR. “Shpallja fajtorë e luftëtarëve për liri do të ishte një tragjedi,” James Rubin

Ish-ndihmës sekretari amerikan i Shtetit, gjatë intervistës në podcastin Balkans Debrief, me gazetaren Ilva Tare tha se dëmi do të ishte i madh edhe për ata që në ardhmen do të kërkojnë ngritjen përsëri të një gjykate ndërkombëtare ligjore.

Ai theksoi se Hashim Thaçi dhe ish-drejtuesit e tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, luftuan për lirinë e vendin të tyre.

“Lutem që kjo mos të ndodhë, pasi ka për qenë një tragjedi reale për njerëzit që luftuan, ku disa prej tyre dhanë jetën për liri dhe për ata njerëz që sot përfaqësojnë miliona kosovarë dhe shqiptar.

Po shpallen fajtor pa asnjë provë.

Unë e kam parë dhe ka për të qenë një plagë e tmerrshme e sistemit ligjor dhe unë mendoj se dëmi ka për të qenë për një kohë të gjatë, për ata që do të jenë të gatshëm të krijojnë ndonjë gjykatë ndërkombëtare ligjore përsëri.

Kështu që unë shpresoj dhe lutem që kjo mos ndodhë”, tha Rubin.

The post “Shpallja fajtorë e luftëtarëve për liri do të ishte një tragjedi”/ Rama ndan deklaratën e James Rubin: Liria ka emër appeared first on Albeu.com.

Udhëheqësit ushtarakë të Europës kanë qenë të vetëdijshëm se konfliktet ushtarake me intensitet të lartë dhe madje edhe luftërat e mëdha janë një mundësi reale për kontinentin.

Riarmatimi gradual i Europës, i përshpejtuar nga lufta në Ukrainë, është një provë e qartë. Do të ishte e padrejtë të thuhej se liderët europianë nuk janë realistë për kërcënimet me të cilat po përballen. Por ata kanë gabuar duke besuar se një përgjigje materiale ndaj këtyre kërcënimeve do të mjaftonte.

Armatimi është vetëm një aspekt i problemit të Europës.

NATO tashmë ka në dispozicion mjete ushtarake që janë jashtëzakonisht superiore ndaj Rusisë. Por kjo nuk e ndaloi presidentin rus Vladimir Putin të zbatonte planin e tij agresiv kundër Ukrainës, për të cilën Europa ka deklaruar qartë një interes të rëndësishëm.

Putini e dinte se, pavarësisht fuqisë së saj materiale, Europa ishte e paaftë për një konflikt.

Armët që Europa ka në dispozicion nuk mund të jenë një kërcënim për askënd për sa kohë që shoqëritë demokratike të kontinentit nuk do të demonstrojnë kapacitet dhe vendosmëri për t’i përdorur ato.

Kushtet e paqes dhe stabilitetit gjithmonë do të nxisin kompromisin. Në një leksion të vitit 1952, Aron identifikoi neverinë e tepruar ndaj konfliktit si një produkt patologjik të politikës moderne demokratike:

“Dobësia më e madhe e demokracive është shtyrja e kompromisit. Kjo do të thotë, të besosh se gjithçka mund të zgjidhet me një kompromis. Sa herë që demokracitë përballeshin me regjime autoritare, ato gjithmonë mendonin se njerëzit në krye ishin mjaftueshëm të arsyeshëm për të preferuar një kompromis të mirë sesa një luftë të keqe.”

Megjithatë, Bashkimi Europian e koncepton veprimin politik thjesht zbatimi i normave universale dhe imperativave globale. Duke qenë dëshmitar i fillimit të kësaj, Aron shprehu alarmin se si politika e re e të drejtave të njeriut ndikoi në marrëdhëniet midis disiplinës qytetare dhe demokracisë:

“Morali qytetar vendos mbi çdo gjë mbijetesën, sigurinë e komunitetit. Por nëse morali i Perëndimit është bërë moral i kënaqësisë, i lumturisë individuale, në vend të virtyteve qytetare, atëherë mbijetesa është në rrezik.

Bashkimi Europian sugjeroi që një proces gjithnjë e më i zgjatur i diskutimit, prodhimit dhe shkëmbimit paqësor ishte duke u zhvilluar, dhe u duk sikur paqja ishte rezultat i pashmangshëm. Europianët kuptuan se burrat mund ta konsideronin dhunën një mjet legjitim për disa llojë interesash.

Përkundrazi, konflikti u dukej si produkt i shkaqeve aksidentale – si një problem që mund të kapërcehej së shpejti.

Globalizimi ishte në fakt integrimi europian.

Kjo është një arsye pse zgjimi i Europës nga letargjia e saj politike mund të jetë veçanërisht i vështirë.Por problemi është me të vërtetë më i thellë se kaq. Duke përjashtuar sovranitetin, europianët e kanë bërë luftën një objekt të paimagjinueshëm.

Por një objekt i paimagjinueshëm nuk pushon domosdoshmërisht së ekzistuari; manifestohet si një ngjarje e paparashikueshme, një ngjarje që nuk mund ta imagjinojmë të jetë rezultat i qëllimit të askujt.

Europianët nuk do të jenë në gjendje të kuptojnë luftën, dhe aq më pak ta kundërshtojnë atë, për sa kohë që ata vazhdojnë t’i shohin të tjerët ashtu siç e shohin veten.

E dobësuar materialisht dhe moralisht nga dy Luftërat Botërore, Europa gradualisht humbi mjetet dhe dëshirën për të ushtruar fuqinë e saj. Më vonë, Europa e mbështeti në dekadat e mëvonshme si një virtyt dhe një shenjë të përparimit.

Ajo dënoi përdorimin e forcës – si një mbetje e një epoke tjetër, asaj të nacionalizmit dhe imperializmit.

Zhvillimi ekonomik i Europës dukej se po tregonte se forca ushtarake ishte e pakuptimtë dhe imorale.

Europa arriti në përfundimin se zhvillimi ekonomik gjithashtu do të prodhonte efekte të ngjashme kudo.

Për dekada, europianët ishin në gjendje të injoronin pasojat praktike të disponimit të tyre paqësor falë mbrojtjes së ofruar nga Shtetet e Bashkuara. Për mirë apo për keq, ajo që kishte filluar nën ish-presidentin e SHBA-së, Barack Obama, si një zhvendosje kryesisht retorike e vëmendjes së Uashingtonit ndaj Kinës dhe Paqësorit, është bërë realitet nën politikën e dy pasardhësve të tij. Qeveritë europiane tani duhet të përballen me këtë situatë të re.

Pra, riarmatimi i Europës nuk mund të bëhet vetëm nga realizimi nga vendimmarrësit për t’i kushtuar më shumë burime forcave të armatosura të Europës. Ai duhet të lindë domosdoshmërisht nga një dialog i sinqertë me njerëzit e zakonshëm.

Nisja e një debati të tillë, brenda dhe jashtë secilit vend, vjen me rreziqe të mëdha personale dhe kërkon guxim nga ata që janë të gatshëm të marrin përsipër atë detyrë.

Përtej politikës partiake, është detyrë e atyre që qeverisin të demonstrojnë aftësinë e tyre për ta zbatuar atë, pavarësisht nga shpërfillja në të cilën ka rënë gjuha e virtytit politik.

/albeu.com

The post Europianët kanë armë por nuk janë luftëtarë appeared first on Albeu.com.

Dy amerikanët janë Alexander John-Robert Drueke, 39 vjeç, nga Tuscaloosa, Alabama dhe Andy Tai Ngoc Huynh, 27 vjeç, nga Hartselle, Alabama.

Një burrë që dëshironte të mbetej pa emër për arsye sigurie, i cili vepron si rreshter i ekipit, i dha CNN fotografitë e pasaportave të të dy burrave dhe vulat e hyrjes së tyre në Ukrainë.

Burri tha se njësia e tyre po luftonte nën komandën e brigadës së 92-të të mekanizuar të Ukrainës më 9 qershor, pranë qytetit të Izbytske.

Ai tha se Drueke dhe Huynh u zhdukën gjatë betejës dhe misionet e mëvonshme të kërkimit nuk arritën të gjenin asnjë mbetje. Një postim të nesërmen në një kanal propagandistik rus në Telegram pretendonte se dy amerikanë ishin kapur pranë Kharkiv.

“Ishte kaos absolut,” tha ai për CNN. “Kishte rreth njëqind plus këmbësorë që përparonin në pozicionet tona. Ne patëm një T72 që qëllonte mbi njerëzit nga 30, 40 metra larg.”

Bunny Drueke, nëna e Alex, tha për CNN se “ata supozohet se janë robër lufte, por kjo nuk është konfirmuar”. Ajo tha se ambasada amerikane në Ukrainë nuk ka qenë në gjendje të verifikojë nëse djali i saj është kapur.

“Ata nuk kanë qenë në gjendje të verifikojnë se ai është me rusët. Gjithçka që ata mund të verifikojnë në këtë pikë është se ai mungon”, tha ajo. “Ata qëndrojnë në kontakt të ngushtë me mua dhe kam besim të plotë se po punojnë për situatën.”

Joy Black, i fejuari i Huynh, 21 vjeç, i tha CNN: “Ne nuk duam të bëjmë supozime për atë që mund të ketë ndodhur në këtë kohë. Natyrisht, ata po shohin disa skenarë. Dhe një prej tyre është se ata mund të ishin kapur. Por ne nuk kemi konfirmim absolut për këtë në këtë moment.”

Një zëdhënës i Departamentit të Shtetit tha të mërkurën se ata “janë në dijeni të raporteve të pakonfirmuara të dy shtetasve amerikanë të kapur në Ukrainë”.

“Ne po monitorojmë nga afër situatën dhe jemi në kontakt me autoritetet ukrainase”, tha zëdhënësi. “Për shkak të konsideratave të privatësisë, ne nuk kemi komente të mëtejshme.”

The post Zhduken në Ukrainë dy luftëtarë amerikanë, dyshohet se janë kapur nga rusët appeared first on Albeu.com.

Grupi postoi pamje në internet të luftëtarëve të tyre duke ngritur flamurin taleban.

Luftëtarët e rezistencës megjithatë thanë se ata ishin ende të pranishëm në të gjitha pozicionet strategjike dhe se po vazhdojnë  të luftojnë.

Udhëheqësi i tyre ka bërë thirrje për një “kryengritje kombëtare” kundër talebanëve.

Në një regjistrim audio të postuar në mediat sociale Ahmad Massoud, udhëheqës i Frontit Kombëtar të Rezistencës së Afganistanit (NRF), fajësoi komunitetin ndërkombëtar për legjitimimin e talebanëve dhe dhënien e besimit ushtarak dhe politik.

“Kudo që të jeni, brenda apo jashtë, ju bëj thirrje që të filloni një kryengritje kombëtare për dinjitetin, lirinë dhe prosperitetin e vendit tonë ”, tha ai. /albeu.com

The post Talebanët ngrenë flamurin, shpallin fitoren në Panjshir (VIDEO) appeared first on Albeu.com.