“E kam bërë edhe vetë, më dhemb barku, se kisha frikë. Në klasë të dytë, e mbaj mend, më dhimbte barku prej vërteti, e duroja kur kisha qenë. Dhe ishte njëherë, se ç’kishim, më kishte ardhur zysha dhe unë stimulova dhimbje barku” – tha pediatrja.

“Frika. Këtë gjë e kam përjetuar edhe unë. Gjithë klasa e tretë ka qenë një ferr i vërtetë, sepse kam qenë në një shkollë tjetër për vetëm atë vit. Ka qenë një mësuese shumë e rreptë, e cila i dhunonte fëmijët, i dhunonte jo u bërtiste. Unë çdo ditë kisha dhimbje barku, qaja çdo ditë para se të shkoja në shkollë” – kujton Katerina. Duket se kjo gjendje përsëritet edhe sot nga fëmijët që duket se gjejnë arsye për të mos shkuar në shkollë.

The post Lira Gjika: Si ta kuptoni nga kjo fjali e fëmijës suaj, se ai po dhunohet në kopësht appeared first on Albeu.com.

Lira Gjika: Ajo që unë shoh sot që është alarmante. Ti e sheh fëmijën e vogël edhe 40-ditësh me telefon përpara që nëna ku di unë…nuk po them rri, por…

Aldo: 40-ditësh?

Lira Gjika: Po. Nuk po them të rrijë, por të bëjë të tjerat.

Aldo: E huton gjasme.

Lira Gjika: Jo e huton, fiksohet fëmija aty. Fëmija do një që ta shohë dhe të shohë.

Aldo: Do një person real?

Lira Gjika: Po. E keqja e tyre është se i mëson vetëm shikimin, jo komunikimin, jo mimikën se fëmija duke dialoguar, pra përralla këtë të mirë ka sepse treguesi bën shumë mimika dhe fëmija dalëngadalë mëson, zhvillon atë që quhet kulmi në adoleshencë.

Aldo: Edhe tonaliteti i zërit.

Lira Gjika: Patjetër, prandaj është shumë e rëndësishme përralla. E para, është për të rriturin. Është i gatshëm apo s’është, ka një gjë të gatshme t’ia tregojë fëmijës se e ka në memorie dhe hyn menjëherë e ingranon në botën e përrallës.

Aldo: Po ajo që quhet përsëritje sepse unë mbaj mend kur thonim “Ma thuaj edhe njëherë atë?”

Lira Gjika: Po, fëmija ka nevojë për përsëritje.

Aldo: “Po ta thashë njëherë”, “edhe njëherë”.

Lira Gjika: Po, po vazhdo. Është shumë e rëndëishme.

Aldo: Pas çdo përsëritjeje është një perceptim i ri apo gjen ai detaje?

Lira Gjika: Po, por edhe ti kur lexon një libër nuk e lexon dy herë njësoj.

The post Fëmija 40-ditësh me telefon përpara, Lira Gjika: Situata është alarmante appeared first on Albeu.com.

“E kam bërë edhe vetë, më dhemb barku, se kisha frikë. Në klasë të dytë, e mbaj mend, më dhimbte barku prej vërteti, e duroja kur kisha qenë. Dhe ishte njëherë, se ç’kishim, më kishte ardhur zysha dhe unë stimulova dhimbje barku” – tha pediatrja.

“Frika. Këtë gjë e kam përjetuar edhe unë. Gjithë klasa e tretë ka qenë një ferr i vërtetë, sepse kam qenë në një shkollë tjetër për vetëm atë vit. Ka qenë një mësuese shumë e rreptë, e cila i dhunonte fëmijët, i dhunonte jo u bërtiste. Unë çdo ditë kisha dhimbje barku, qaja çdo ditë para se të shkoja në shkollë” – kujton Katerina. Duket se kjo gjendje përsëritet edhe sot nga fëmijët që duket se gjejnë arsye për të mos shkuar në shkollë.

The post Lira Gjika: Si ta kuptoni nga kjo fjali e fëmijës suaj, se ai po dhunohet në shkollë appeared first on Albeu.com.

Të rritur, prindër dhe edukatorë, mos e kapni fëmijën e vogël nga kyçi i dorës, por jepini dorën. Kapja e fëmijës nga kyçi i dorës, është një mënyrë aspak siguruese, aspak qetësuese për fëmijën, përkundrazi është një formë gati ndëshkuese dhe mospërfillse.

Në këtë lloj kapje nuk ka asnjë element të respektit dhe butësisë që fëmija ka aq shumë nevojë. Në këtë kapje ka vetëm bezdi dhe frikë. Këtë doni ti trasmetoni fëmijës: bezdi, pasiguri dhe frikë?

Mendoj që nuk është kaq e vështirë që me fëmijën të kapeni përdore dhe jo ta kapni për kyçi. Ju jeni prindërit dhe edukatorët e fëmijës dhe jo policë që e kapni për kyçi.

The post “I transmetoni frikë”, Lira Gjika i bën thirrje prindërve: Gabimi që bëni në rrugë me fëmijët appeared first on Albeu.com.

Po është e vërtetë që asnjë fëmijë nuk vdes nga një e bërtitur apo nga një shpullë, por çfarë vdes në këtë rast?

“Po si të sillemi, kur fëmijët nuk na dëgjojnë- pyesin disa nëna dhe vazhdojnë- disa të bërtitura dhe nga një shpullë mbrapa nuk bën asgjë?. Po, është e vërtetë që nga një shpullë dhe disa të bërtitura fëmija nuk vdes . Po për fat të keq, vdes figura e të rriturit si model i së mirës, i vullnetit, i durimit dhe qytetares. I rrituri ndaj fëmijës duhet të reagojë vetëm nëpërmjet fjalës dhe butësisë. I rrituri duhet të dënojë veprimin dhe jo fëmijën, siç për fat të keq ndodh zakonisht. I rrituri fiksohet te fëmija dhe harron të mendojë se si duhet ta menaxhojë situatën, cili duhet të jetë reagimi i tij. Për fat të keq, këtë lloj të sjelli dhe të menduari, nuk e hasim as në institucionet e edukimit, si kopshte dhe shkolla.

Prindërit , të cilet vijnë nga eksperienca fëmijërie të ashpra e kanë të vështirë të sillen ndryshe me fëmijët e tyre. Njeriu nuk i shpëton dot fëmijërisë. Ajo apo ai, vazhdon ta përsërisë në mënyrë të pavullnetshme sjelljen që kanë ushtruar ndaj saj apo tij, në fëmijëri, madje pa e kuptuar . Për fat të mirë edhe në Shqipëri, po shtohet numri i nënane dhe baballarëve, që i kanë në qendër të vëmendjes fëmijët e tyre dhe me heroizëm, përballojnë veten, që fëmijët e tyre të mos i rrisin siç janë rritur vetë, me të bërtitura, padurim, mallkime dhe të rrahura. Këta prindër përpiqen t’ a mësojnë njerëzoren, ashtu siç dëshirojnë, (pasi njerëzorja mësohet, nuk është e lindur), nëpërmjet fjalëve të menduara e të përzgjedhura nëpërmjet dashurisë dhe jo sipas ngarkesave emocionale dhe padurimit e mërzisë?, shkruan Lira Gjika.

The post “S’ka vdekur njeri nga një shpullë”/ Po si të sillemi? Lira Gjika tregon sekretin appeared first on Albeu.com.

Gjyshet, gjyshërit duhen të ndihen të nderuar, që nënat e reja, u besojnë fëmijën e tyre.

Është e vërtetë që gjyshja është më e zhdërvjellët se nëna e re në përkujdesjen ndaj fëmijës, por kjo nuk i jep të drejtën për të « pushtuar » vendin e nënës. Ajo si nënë e pjekur, e di se fëmija çdo gjë e kërkon nga nëna e tij. Detyra e saj parësore është asistimi i nënës së re dhe jo spostimi i saj.

Dëgjojmë shpesh gjyshe teksa deklarojnë « e kam rritur unë ». A i ka shkuar ndër mend se çfarë u përçon fëmijëve, nipërve dhe mbesave të saj të dashur kjo frazë? A i ka shkuar ndonjëherë në mend se në këtë rast u pohon atyre se “nëna e tyre nuk i do, nëna e tyre nuk është më, përderisa i rrit gjyshja”?

Edhe gjyshja kur ndjehet keq, “thërret” nënën e saj. Gjyshe e mirë është ajo gjyshe që fuqizon lidhjen e fëmijës me nënën dhe nuk zëvendëson nënën, por e siguron vazhdimisht fëmijën, se nëna e tij e do shumë dhe e ka lënë me atë, sepse beson te ajo (gjyshja).

The post “E kam rritur unë”, Lira Gjika ka një thirrje për gjyshet dhe gjyshërit: Pse s’duhet ta thoni këtë frazë appeared first on Albeu.com.

Statusi i plotë:

Një djalë rreth 4 vjeç, hyri në një farmacitë dhe po shikonte dhe prekte sendet e ekspozuara. Pas tij hyri familjari, që e shoqëronte dhe u zhvillua ky dialog: I rrituri: ‘’ Mos I prek ato, sepse teta mërzitet.’’ “ Pse, po mua më pëlqejnë,- ia kthen fëmija. I rrituri: Ohu, çun i keq dhe e kap te kyçi i dorës dhe e tërheq. Ky i rritur, largohet nga farmacia edhe pa përshëndetur.

I rrituri, në vend, që të shfrytëzojë situatën për ti mësuar fëmijës disa gjëra të mira, si psh vetëm gjërat personale preken pa leje, për gjërat, që nuk janë të tuat, duhet kërkuar patjetër leje, pasi nuk janë të tuat”. Duhet të vazhdonte: tani duhet kërkuar të falur, dhe t’i drejtohej pronarit të sendeve, duke kërkuar ai vetë të falur dhe duke shtuar edhe një justifikim të vogël për djalin, si: “I pëlqejnë shumë këto sendet e farmacisë” . Më pas, i rrituri, nuk duhet ta kapte te kyçi i dorës, por për dore, të përshëndeste dhe të largohej. Kjo gjë nuk ndodhi sepse nxitonte të etiketonte fëmijën, “djalë i keq”. Në fakt fëmija nuk bëri asgjë të keqe, thjesht pa një gjë që i pëlqeu.

Askush nuk i kishte mësuar fëmijës, se për të prekur apo përdorur gjërat e tjetrit, duhet kërkuar leje. I rrituri pranë fëmijës, as që i shkoi mëndja, se e ka për detyrë të asistojë dhe edukojë fëmijën. As që i shkoi në mend se është përgjegjësia e tij, ai fëmijë, dhe se ai, është model për fëmijën. Fëmija pa një të rritur, që nuk I përdor rregullat, që i pretendon nga fëmija. Fëmija përftoi vetëm, padurim, nervozizëm, përtesë për të menduar dhe zgjedhur fjalët si dhe mospërfillje, e mospërdorim të etikës bazike, si mirëdita, më fal dhe ditën e mirë. Për më shumë mendoni vetë.

The post Lira Gjika irritohet me prindërit shqiptarë: Kjo që bëni me fëmijët tuaj është e papranueshme appeared first on Albeu.com.

Unë dua të jem vetja ime, po ti bëj flokët si mami Xhoit do të të dukem edhe më e shëmtuar, por flokët mund ti rregulloj më ndryshe – vazhdoi me humor mami Inës, duke i bërë flokët në një mënyrë paksa qesharake. Ina e shikonte dhe filloi të qeshte me të madhe. –jo o ma i ke shumë më mirë kështu. Nëna e rrëmbeu në krahë dhe vazhduan të qeshnin të gëzuara. Me pak humor gjithçka kaloi pa qefmbetje, dyshime dhe mërira. Por ende ka shumë nëna që nervozohen dhe fillojnë dhe ironizojnë fëmijën e tyre, kur fëmija bën deklarata të tilla. Fëmijët e sotëm kanë filluar të kenë kurajo të shprehin opinionin e tyre.

Kjo tregon që prindërit e sotëm po shmangin ti edukojnë fëmijët nëpërmjet frikës, ata kanë zgjedhur tolerancën dhe respektin. Prindërit e sotëm kërkojnë gjithnjë e më shumë të dinë se deri ku duhet toleruar dhe si duhet ndërhyrë. Sa kupton fëmija i tyre dhe si duhet të sillet prindi që të ndihmojë fëmijën për të menaxhuar veten dhe të lehtësojë sa më shumë të kuptuarin. Kur asiston një shpërthim zemërimi të fëmijës vërtet të tremb, por tek e fundit, është një reaksion natyral dhe i ndodhur në kohën e duhur.

Nuk është e vështirë të detyrosh një fëmijë katër-pesë vjeç apo tetë-nëntë vjeç, të ndrydhë zemërimin dhe të nënshtrohet, por me çfarë kosto? Besoj që të gjithë rrëqenthen kur dëgjojnë për adoleshentë e të rinj që kryejnë veprime të dhunshme si ndaj vetes dhe ndaj të tjerëve edhe të rritur që kryejnë krime deri brenda familjes. Këtu janë rrënjët tek kjo ndrydhje e këtij zemërimi në këto mosha të brishta të fëmijërisë. Te mostoleranca e të rriturit, të reaguarit ashpër e me dhunë. Për pak tolerancë dhe vetëdije të të rriturit, se është ai që duhet të kuptojë fëmijën dhe jo fëmija të rriturin. Kujdes prindër. Lira Gjika

The post “Mami ti je e shëmtuar, mami i Xhoit është më e bukur”, Lira Gjika ju nxjerr nga situata: Si të silleni në këtë rast appeared first on Albeu.com.

Cili është roli i gjyshes? Të rrisë nipat dhe mbesat? Jo, ata duhet t’i rrisin prindërit e tyre. Gjyshja duhet të ndihmojë të rinjtë të përballojnë dhe të ndërtojnë rutinën e re të të jetuarit.

Gjyshja e mirë vazhdon të jetë nënë, për vajzën, apo nusen, që sapo është bërë nënë. E inkurajon nënën e re, që çdo gjë mund dhe duhet t’ia bëjë vetë fëmijës. Ajo e nxit dhe e siguron, se është në rrugë të mbarë, sepse kështu i ka ndodhur edhe asaj.

Gjyshja e mirë nuk i thotë nënës së re, “ti s’di” dhe mund ta dëmtosh fëmijën, meqenëse nuk di, kështu, do përkujdesem un. Kjo mënyrë është vetëm e dëmshme, si për fëmijën ashtu edhe për nënën e re.

Fëmija do të rritet nga nëna e tij, sepse vetëm me atë, nënën, mund të ndërtojë atë lloj sigurie dhe besimi për jetën, që bën të mundur, një jetë sa më pak problematike në të ardhmen.

Nëna e re do të humbasë kohën e çmuar, pasi fëmija nuk ka kohë të humbë kur vjen në këtë jetë. Duhet të ndërtojë marrëdhënien me nënën, për të ndërtuar sigurinë e besimin, por nëna e re nuk është gati, sepse është e trembur.

Këtu duhet ndihma e gjyshes, të mos e lerë vetëm nënën e re dhe ta inkurajojë. Të nxitë babanë të jetë pjesë e rritjes së fëmijës së tij së bashku me gruan e tij, nënën e re. Kjo është detyra e gjyshes, dhe jo të pretendojë rritjen e fëmijës.

The post Lira Gjika: Vjehrra e vërtetë nuk ia thotë kurrë nuses së saj këto fjalë appeared first on Albeu.com.

Statusi i plotë:

Një djalë rreth 4 vjeç, hyri në një farmacitë dhe po shikonte dhe prekte sendet e ekspozuara. Pas tij hyri familjari, që e shoqëronte dhe u zhvillua ky dialog: I rrituri: ‘’ Mos I prek ato, sepse teta mërzitet.’’ “ Pse, po mua më pëlqejnë,- ia kthen fëmija. I rrituri: Ohu, çun i keq dhe e kap te kyçi i dorës dhe e tërheq. Ky i rritur, largohet nga farmacia edhe pa përshëndetur.

I rrituri, në vend, që të shfrytëzojë situatën për ti mësuar fëmijës disa gjëra të mira, si psh vetëm gjërat personale preken pa leje, për gjërat, që nuk janë të tuat, duhet kërkuar patjetër leje, pasi nuk janë të tuat”. Duhet të vazhdonte: tani duhet kërkuar të falur, dhe t’i drejtohej pronarit të sendeve, duke kërkuar ai vetë të falur dhe duke shtuar edhe një justifikim të vogël për djalin, si: “I pëlqejnë shumë këto sendet e farmacisë” . Më pas, i rrituri, nuk duhet ta kapte te kyçi i dorës, por për dore, të përshëndeste dhe të largohej. Kjo gjë nuk ndodhi sepse nxitonte të etiketonte fëmijën, “djalë i keq”. Në fakt fëmija nuk bëri asgjë të keqe, thjesht pa një gjë që i pëlqeu.

Askush nuk i kishte mësuar fëmijës, se për të prekur apo përdorur gjërat e tjetrit, duhet kërkuar leje. I rrituri pranë fëmijës, as që i shkoi mëndja, se e ka për detyrë të asistojë dhe edukojë fëmijën. As që i shkoi në mend se është përgjegjësia e tij, ai fëmijë, dhe se ai, është model për fëmijën. Fëmija pa një të rritur, që nuk I përdor rregullat, që i pretendon nga fëmija. Fëmija përftoi vetëm, padurim, nervozizëm, përtesë për të menduar dhe zgjedhur fjalët si dhe mospërfillje, e mospërdorim të etikës bazike, si mirëdita, më fal dhe ditën e mirë. Për më shumë mendoni vetë.

The post Lira Gjika irritohet me prindërit shqiptarë: Kjo që bëni me fëmijët tuaj është e papranueshme appeared first on Albeu.com.