185 deputetë nga e Djathta dhe Qendra votuan pro (përfshirë 17 deputetë nga Horizons, partia e qendrës së djathtë e ish-kryeministrit Edouard Philippe) dhe 184 deputetë, kryesisht nga e Majta votuan kundër. Në të kaluarën, edhe kreu i partisë së Macron, Gabriel Attal, ka bërë thirrje që marrëveshja të anulohet, mes tensioneve në rritje midis Francës dhe Algjerisë.

Attal mungonte gjatë votimit të së enjtes, dhe vetëm 30 nga 92 deputetët e Macron votuan kundër tekstit. Pjesa tjetër mungonte. Vota pro ngre pyetje në lidhje me rrezikun e normalizimit të partisë së ekstremit të djathtë.

Sidoqoftë, është një fitore e rëndësishme simbolike për partinë e Le Pen, e cila deri më tani ka qenë e izoluar nga deputetët e qendrës së majtë dhe të krahut të majtë për shkak të të ashtuquajturës “zonë sanitare”, një rregull i pashkruar që i pengon ata të bashkëpunojnë me të djathtën ekstreme.

The post Fitore simbolike për Le Pen!/ Për herë të parë, Asambleja Kombëtare e Francës votoi në favor të një propozimi nga partia e saj appeared first on Albeu.com.

Jordan Bardella, presidenti i RN, tha se francezët “duhet të jenë të indinjuar” pas atij që ai e quajti një gjykim “joproporcional, politik dhe partizan” që do t’i rrëmbejë zërin në zgjedhje.

Duke folur pas dënimit të Le Pen për përvetësim të fondeve të Parlamentit Evropian, Bardella bëri thirrje për “protesta paqësore, demokratike” në të gjithë Francën dhe tha se partia do të nisë një fushatë fletëpalosjeje këtë fundjavë si pjesë e një “mobilizimi popullor”.

Le Pen ka thënë se do të apelojë kundër vendimit, i cili nëse është i suksesshëm do të çojë në një gjyq të ri që ajo shpreson se do të anulojë dënimin dhe ndalimin e funksioneve publike në kohë për të bërë fushatë për presidencën.

Në një konferencë shtypi të martën në Assemblée Nationale, Le Pen tha se RN “nuk do të lejojë që të merret me një udhëtim”. Partia do të “mbronte popullin francez që ka të drejtë të votojë për këdo që dëshiron dhe do të mbrojë vendin, i cili është në prag të kolapsit”, tha ajo.

Bardella, e cila shihet si plani B i RN-së nëse Le Pen dështon, tha se ai refuzoi të konsideronte të hynte në këpucët e saj si kandidate presidenciale dhe u zotua për besnikërinë e tij ndaj saj.

The post E djathta ekstreme franceze bën thirrje për protesta mbarëkombëtare kundër ndalimit të Marine Le Pen appeared first on Albeu.com.

Prokuroria e Parisit konfirmoi për AP se më 2 korrik nisi një hetim gjyqësor me akuzën e pranimit të një kredie financiare, përvetësimit, mashtrimit dhe falsifikimit, pa dhënë një shpjegim të detajuar.

Le Pen nuk i komentoi akuzat.

Një hetim paraprak u hap në bazë të raportit të vitit 2023 të Komisionit Kombëtar për Financimin Politik, organi përgjegjës për monitorimin e shpenzimeve të kandidatëve.

Në zgjedhjet franceze, kandidatëve u ndalohet të kalojnë një kufi të caktuar shpenzimesh.

Por, 55-vjeçarja që drejton Tubimin Kombëtar në Francë, nuk është kandidatja e vetme në zgjedhjet presidenciale të vitit 2022, që po hetohet.

The post Le Pen në hetim nga Prokuroria e Parisit, dyshime për financime të paligjshme appeared first on Albeu.com.

Kjo do të thotë se në bazë të shifrave të fundit, blloku euroskeptik i kryesuar nga kryeministri hungarez zë vendin e tretë në Parlamentin Europian me 80 eurodeputetë, ndërsa Partia Popullore Europiane vjen e para dhe socialistët në vendin e dytë.

Duke përshkruar profilin e eurodeputetëve të grupi të Orban, shumica e tyre vijnë nga kampi i ekstremit të djathtë Le Pen me numrin e tyre në 30.

Pasuar nga partia e Orbanit, FIDESZ me 11, LEGA e Italisë me 8, partia ANO e Republikës Çeke me 7, austriake. FPÖ me 6, si dhe 6 PVV nga Luksemburgu dhe spanjolli VOX me 6, belgu Vlaams Belang me 3 eurodeputetë, portugez Chega me 2 dhe nga Danimarka Dansk Folkeparti me një.

Në të njëjtën kohë, Viktor Orbán, i cili vazhdon “misionin e paqes” pas vizitës në Kinë, tani po shkon drejt Uashingtonit për Samitin e NATO-s me informacione që tregojnë se në SHBA ndoshta do të takohet me ish-presidentin amerikan, Donald Trump.

Ndalesa e tij e radhës do të jetë Argjentina.

The post Le Pen i bashkohet grupit të Orban në Parlamentin Europian appeared first on Albeu.com.

Le Pen është shprehur: “Fitorja jonë vetë është vonuar”, duke mos pranuar në këtë mënyrë largimin.

Gjithashtu ajo nuk i ka kursyer edhe kritikat për Emmanuel Macron duke thënë se ndodhet në një situatë të paqëndrueshme, shkruan BBC.

Nga ana tjetër në fjalën e tij drejtuar zgjedhësve, Melenchon u shpreh se presidenti aktual Emmanuel Macron duhet të largohet ose të emërojë një kryeministër nga Fronti i Ri Popullor.

The post Le Pen nuk pranon humbjen, reagimi i parë: Nuk u rritëm aq sa prisnim appeared first on Albeu.com.

Por rritje po shënon edhe partia ekstremiste e djathtë Vox, që në shumë komuna dhe rajone autonome në të ardhmen pritet të bashkëqeverisë. Tek ata që e uruan partinë Vox jo rastësisht ndër të parët ka qenë Viktor Orban.

Hungari: “Idoli” Orban

Kryeministri hungarez, Viktor Orban ofroi modelin për kthesën djathtas. Në prill të vitit të shkuar ai siguroi mandatin e katërt, megjithëse opozita ishte bashkuar dhe kishte menduar, se kishte shanse për ndërrrimin e pushtetit. Orban dhe partia e tij nacionale e djathtë, Fidesz sipas modelit rus shpallën “demokracinë joliberale”. Tonet kundër të huajve janë pjesë normale e programit të qeverisë. Kundërshtimin e pandërprerë për të pranuar refugjatë, Orban e argumenton me atë, se hungarezët “nuk duan të bëhen një racë e përzier” dhe se vendet multikulturore europiane “nuk janë më kombe”.

Franca: Le Pen më e kujdesshme

Pas fitores së Orban ishte e para Marine Le Pen që e uroi kryeministrin hungarez. Partia e saj, “Rassemblement National” para një viti arriti në zgjedhjet parlamentare të 14-fishojë numrin e deputetëve. Pa u lodhur Le Pen ndjek planin e saj të hyjë në Pallatin Élysée si presidente. Hapi tjetër që synon ajo është fitorja në zgjedhjet europiane në vitin 2024, gjë që nuk duket më e pamundur, sepse prej 10 vitesh shumë franceze e francezë votojnë tejet djathtas.

Itali: Meloni dhe Mussolini

Giorgia Meloni nuk kishte nevojë të priste kaq gjatë. Partia e saj radikale e djathtë dhe me rrënjë tek fashizmi “Fratelli d‘Italia”nga parti e parëndësishme arriti të ngjitet në elektorat dhe të vendosë Melonin në postin e kryeministres së Italisë. Në emblemën e partisë ende qëndron flaka me të gjelbër-të bardhë e të kuqe, që për të djathtët italianë simbolikisht qëndron për flakën e përjetshme në varrin e Musolinit. Dhe me që ra fjala..për Giorgia Melonin, Musolini “është një personalitet kompleks që duhet parë në kontekst”, thotë Meloni, që karrierën e saj politike e filloi në organizatën e të rinjve neofashistë.

Suedia: Populistët forca e dytë

Jimmie Åkesson, kreu i partisë populiste të djathtë, Demokratët Suedezë kaloi nëpër një rrugë të gjatë deri tek kthesa e fortë djathtas, pasi në fillimet e veta politike ai konsiderohej i moderuar. Sot, në stilin e Donald Trump ai “do të bëjë sërish të madheSuedinë”. Në zgjedhjet parlamentare vitin e kaluar, partia Demokratët Suedezë, që u krijua në vitin 1988 nga ekstremistët e djathtë suedezë, u bë forca e dytë politike.

Suedia: Populistët forca e dytë

Jimmie Åkesson, kreu i partisë populiste të djathtë, Demokratët Suedezë kaloi nëpër një rrugë të gjatë deri tek kthesa e fortë djathtas, pasi në fillimet e veta politike ai konsiderohej i moderuar. Sot, në stilin e Donald Trump ai “do të bëjë sërish të madheSuedinë”. Në zgjedhjet parlamentare vitin e kaluar, partia Demokratët Suedezë, që u krijua në vitin 1988 nga ekstremistët e djathtë suedezë, u bë forca e dytë politike.

Kjo politikane që më parë votonte për Të Gjelbrit do tani kthejë Finlandën “në rrugën e duhur”, duke ndërruar edhe paradigmën e migracionit me vendosjen e kuotës deri në 500 migrantë.

Sllovaki: Neonazistët në parlament

Ndërkohë që Purra është shumë e butë krahasuar me Marian Kotleba, kreun e partisë neofashiste sllovake, L’SNS. Ky politikan që nxit urrejtjen kundër romëve, hebrenjve dhe homoseksualëve në vitin 2022 u dënua me kusht për shkak “nxitjes së një ideologjie të rrezikshme për demokracinë” dhe duhet të dorëzonte mandatin parlamentar. Por kjo nuk e pengoi suksesin e partisë së tij. Në zgjedhjet parlamentare në vitin 2020 partia sllovake arriti të marrë 17 vende në parlament. Nga zgjedhjet e parakohshme në shtator L’SNS pret madje të marrë më shumë deputetë.

Greqi: Kthesa masive djathtas

Në Greqi i fitoi zgjedhjet të dielën (25.06.) kryeministri konservator, Kyriakos Mitsotakis, por suksesi i partive ultra të djathta të bën të kuptosh, se Greqia ka marrë kthesë të fortë politike djathtas. Partia populiste greke, “Elliniki Lysi”, Zgjidhja Greke, partia ultranacionaliste dhe ultrafetare “Niki”, Fitorja dhe partia “Spartanët”, pasuese e partisë së ndaluar “Agimi i Artë” janë futur në parlament dhe së bashku zenë 13% të vendeve.

The post Evropa merr politikisht kurs të fortë djathtas appeared first on Albeu.com.

E pyetur nga një gazetare nëse është diskutuar mundësia e formimit të një qeverie bashkëpunuese, Marine Le Pen është përgjigjur pozitivisht, ndonëse nuk e kishte përmendur këtë çështje 24 orë më parë, pas takimit në Palais des Champs-Elysees.

Presidenti francez është në orët e fundit duke diskutuar me liderët e partive kryesore për formimin e qeverisë.

Sekretari i Përgjithshëm i Partisë Komuniste Fabien Roussell ka thënë tashmë se Macron parashikon ngritjen e një qeveri të unitetit kombëtar për të gjetur “rrugë për të dalë nga ngërçi politik” në Asamblenë Kombëtare, duke siguruar një shumicë absolute të dielën.

Megjithatë, subjekt i diskutimeve të Macron me liderët politikë, sipas pallatit presidencial, është hetimi i synimeve të tyre pas rezultatit zgjedhor të së dielës, i cili nuk i dha shumicën absolute asnjë partie. Si republikanët e qendrës së djathtë, ashtu edhe aleatët e Melansonit, socialistët, nuk lanë hapësirë ​​për diskutime për një bashkëpunim më të gjerë, por theksuan se nuk kishte asnjë ngërç.

Aleanca e partive të së majtës ndodhet përballë një dileme të madhe. Nëse, siç ranë dakord në prag të zgjedhjeve, secila parti në parti vazhdon të ndjekë penalisht grupin parlamentar, atëherë opozita kryesore do të jetë partia e ekstremit të djathtë Marine Le Pen, e cila fitoi më shumë vende se Franca rebele. më e madhja e partive të majta.

Melanson tashmë ka sugjeruar publikisht që të anulohet marrëveshja zgjedhore dhe të ketë një grup të bashkuar të majtë, duke shkaktuar grindjet e para brenda partisë.

The post Macron takim me Le Pen, çfarë u diskutua appeared first on Albeu.com.

Në këtë raund të parë janë më shumë se 6000 kandidatë të cilët konkurrojnë për të fituar një nga 577 vendet në Asamblenë Kombëtare. Ata të cilët do të sigurojnë më shumë vota, pritet të kalojnë në raundin e dytë i cili do të mbahet në datën 19 Qershor.

Sondazhet paraprake tregojnë se koalicioni i Macron gjendet përpara një rreziku për të fituar më shumë se gjysmën e vendeve në parlament.

Ndërkohë Marine Le Pen, kandidatja e të djathtës ekstreme e cila humbi zgjedhjet presidenciale përball Macron iu drejtua ditën e sotme kutive të votimit më e qeshur se kurrë.

Pjesëmarrja e votuesve në raundin e parë të këtyre zgjedhjeve ishte më pak se 47% më e ulëta e shënuar në 20 vite. Pjesa më e madhe e qendrave të votimit u mbyll në 18 dhe rezultatet e para priten pas orës 20:00.

The post Le Pen më e qeshur se kurrë, çfarë po ndodh me zgjedhjet parlamentare në Francë appeared first on Albeu.com.

E diela e kaluar ishte e treta herë që nuk arriti të bindë shumicën e votuesve francezë për të emëruar si presidente. Sipas British Guardian, ajo detoksoi partinë e ë ekstremit të djathtë dhe hodhi poshtë “mohimin e Holokaustit”, e gjithashtu rregulloi imazhin e saj me histori se sa shumë i do macet e saj dhe u shfaq në televizion me buzëqeshje qetësuese dhe një gardërobë shumëngjyrëshe.

Madje ajo braktisi “Frexit” – edhe pse shumë argumentuan se qëllimi i saj për të krijuar një “aleancë” të kombeve evropiane brenda Bashkimit Evropian ishte në thelb një braktisje e fshehtë e BE-së – e gjithashtu ajo hoqi dorë nga mbështetja e saj për dënimin me vdekje dhe me sa duket la pas idenë e vendosjes së ndalimit për  nënshtetësi të dyfishtë, duke u përqëndruar me vendosmëri kundër emigracionit.

Por programi i saj nuk i bindi mjaftueshëm votuesit francezë për t’i dhënë asaj çelësat e Pallatit Elysee.

Të dielën mbrëma, Le Pen pranoi humbjen, duke pretenduar se 42% që ajo mblodhi ishte “një fitore më vete”, duke theksuar se ajo do të vazhdojë luftën e saj politike kundër Macron. E gjithashtu fjalimi i saj nuk përfshinte urimet tradicionale për fituesin.

Premtimi i Le Pen për të vazhduar luftën dhe “të mos largohet kurrë nga Franca” vë në dyshim angazhimin e saj për të hequr dorë nga ambiciet e saj presidenciale. Ajo kishte thënë se nuk do të pretendonte më fitoren, por fjalimi i saj e la derën hapur në një përpjekje tjetër për të udhëhequr Francën. Në moshën 53-vjeçare, ajo është ende e re në politikën franceze, megjithëse Macron, 44 vjeç dhe ekipi i tij e kanë ulur moshën mesatare me disa dekada. Megjithatë, ajo është shprehur gjithashtu se nuk do të heqë dorë nga politika për të kaluar më shumë kohë me macet e saj.

“Jam bërë rritëse e maceve. Është një pasion. Dikush mund të bëjë politikë duke pasur një profesion ose ta kthejë pasionin në profesion,“-tha ajo në një intervistë.

Le Pen mori drejtimin e Frontit Kombëtar të babait të saj Jean-Marie Le Pen në 2011 dhe menjëherë filloi të “pastronte” imazhin e tij. Le Pen kishte shkaktuar një trazirë politike në Francë në vitin 2002. Marine Le Pen fitoi 17.9% në raundin e parë të zgjedhjeve presidenciale 2012, ku socialisti François Hollande u përball me Nicolas Sarkozy në raundin e dytë të atij të fundit. Hollande fitoi! Në vitin 2017, Le Pen mori 21.3% në raundin e parë dhe u përball me Macron në të dytin. Macron fitoi dhe Le Pen ndryshoi emrin e partisë në Rassemblement National.

Lepen këtë herë e rriti performancën në 23.25%. Le Pen ia dorëzoi frenat e partisë së saj “yllit” të ekstremit të djathtë Jordan Bardella, një djalë 26-vjeçar i dy emigrantëve italianë, i cili u rrit në një periferi të Parisit. Ka disa të rinj të tjerë që presin fillimin, duke përfshirë mbesën e Marion, Marcel Lepen, i cili zgjodhi të mbështesë Zemour në raundin e parë/albeu.com

The post Pasojat e një disfate, zbulohen veprimet që do të ndërmarrë Le Pen appeared first on Albeu.com.

Përpara paralajmërimeve, është e drejtë të pranohet shkalla e arritjes së Presidentit Macron.

Nuk po bëhet mjaftueshëm për këtë, por kjo është hera e parë që një president qeverisës i Republikës së Pestë rizgjedhet.

Po, presidentët e kanë mbajtur Elysee më parë. Por si François Mitterrand në 1988 dhe Zhak Shirak në 2002 ishin efektivisht në opozitë në periudhën para votimit.

Në të dyja rastet, qeveria aktuale ishte, si rezultat i zgjedhjeve parlamentare afatmesme, në duart e armiqve të presidentit. Edhe pse në detyrë, Mitterrand dhe Chirac ishin politikisht të pafuqishëm, por kjo ndihmoi kur rrota u kthye përsëri dhe ata e gjetën veten përsëri në favor.

Sa i përket fitores së Charles de Gaulle në 1965, ai kurrë nuk ishte zgjedhur nga populli në radhë të parë.

Pra, Emmanuel Macron është presidenti i parë në kohët moderne që pasi ka drejtuar për një mandat të plotë çdo aspekt të politikës së jashtme dhe të brendshme, ka fituar sërish besimin e popullit.

Kur merrni parasysh marrëdhënien e gjatë të Francës me qeverinë, e cila në thelb është për t’i brohoritur, pastaj për t’i larguar në rastin e parë, kjo nuk është një arritje e mirë.

Ai e ka bërë këtë me dy metoda, e para prej të cilave premton mirë për pesë vitet e ardhshme, e dyta më pak.

Rezultatet tregojnë se të fshehur nën masën e valëzuar të karikaturave të mediave sociale, të pasurit arrogantë parizianë, turma e zemëruar provinciale, ka miliona francezë të tipit të mesëm që mendojnë se Emmanuel Macron nuk ka qenë aspak një president i keq.

Këta njerëz vlerësojnë se papunësia nuk është më një çështje politike, kryesisht për shkak të reformave të Macron. Ata mendojnë se trajtimi i tij i Covid-it ishte kompetent dhe ata pajtohen se shtyrja e moshës së pensionit është e pashmangshme.

Ata gjithashtu dallojnë një lider që mund të mbajë më shumë se të vetën në skenën ndërkombëtare. Ata janë të lumtur që është dikush në Elysee me shtatin për të folur drejtpërdrejt me Putinin, edhe nëse kjo ishte një përpjekje e pafrytshme.

Dhe ata mendojnë se nën Macron, Franca mund të aspirojë të marrë drejtimin në Evropë, në një kohë kur vizioni i tij për autonomi më të madhe ushtarake dhe ekonomike për BE-në po duket gjithnjë e më i rëndësishëm. Kontrasti në këtë front me Marine Le Pen nuk mund të ishte më i fortë.

Këta njerëz mund të mos e pëlqejnë veçanërisht Emmanuel Macron, ai është shumë i ndryshëm,  por mjaft për ta respektuar atë.

Sidoqoftë, aspekti i dytë i metodologjisë së Macron është më problematik, dhe këtu hyjnë paralajmërimet.

Pesë vjet më parë, Macron bëri një lojë të shkëlqyer për gjendjen e politikës moderne.

Duke pushtuar qendrën, ai shkatërroi çiftin e vjetër të konservatorëve dhe socialdemokratëve, dhe duke përdorur fuqitë e nënkuptuara në Republikën e Pestë të De Gaulle, ai instaloi një sistem qeverisjeje shumë të personalizuar dhe shumë të përqendruar nga Elysee.le pen

Opozita u detyrua në “ekstremet” majtas dhe djathtas, ku ai besonte se nuk mund të përbënin kurrë një kërcënim real. Deri tani ai ka pasur të drejtë, siç e tregojnë edhe këto zgjedhje.

Por zgjedhjet kanë demonstruar edhe diçka tjetër: se gjithnjë e më shumë njerëz në Francë tani janë të përgatitur të ndeshen me “ekstremet”. Ata e bëjnë këtë sepse, falë revolucionit të suksesshëm të Macron, nuk ka ku të shkojnë tjetër nëse duan ta kundërshtojnë atë.

Shumë prej këtyre votuesve, veçanërisht miliona që zgjodhën kandidatin e së majtës ekstreme Jean-Luc Mélenchon, tani duan hakmarrjen e tyre ndaj kreut të shtetit të sapozgjedhur.

Ata shpresojnë se mund ta bëjnë këtë në zgjedhjet parlamentare që do të mbahen në qershor. Por nëse kjo nuk funksionon, ata ëndërrojnë për një “raund të tretë” social në shtator, duke marrë formën e demonstratave kundër Macron në rrugë, veçanërisht nëse ai deri atëherë ka nisur një valë të re reformash.

Emmanuel Macron pa dyshim do të fillojë këtë mandat të dytë duke premtuar një lloj të ri qeverisjeje. Ai do të jetë më shumë dëgjues. Ai e di se ka plagë që duhet të shërohen. Problemi është se ai ka thënë një gjë të tillë më parë, dhe shumë njerëz thjesht nuk e besojnë atë.

“Jo vetëm që këto zgjedhje treguan se ka dy Frances kundërshtare atje. Ajo gjithashtu zbuloi një tendencë në rritje që njerëzit të thonë se kampi i kundërt nuk është legjitim,” tha komentatorja Natacha Polony.

“Në zgjedhjet e kaluara gjithmonë përfunduan me dikë që njerëzit e njihnin si president të të gjithë francezëve. Nuk jam i sigurt se është më kështu.”/albeu.com

The post Pse fitorja historike e Macron ka polarizuar Francën appeared first on Albeu.com.