Laura Gashi, futbollistja me rrënjë shqiptare që po zhvillon karrierën në Norvegji, është kthyer në një emër të rëndësishëm te AaFK Kvinner falë paraqitjeve të saj.

Në një intervistë të zgjeruar për Telegrafin, ajo ka rrëfyer fillimet në futboll, pengesat që ka kapërcyer dhe synimet për të ardhmen. Gashi ka folur gjithashtu për mundësinë që një ditë të veshë fanellën e Kosovës ose të Shqipërisë, pasi deri tani ka luajtur vetëm për Norvegjinë U23.

Futbollistja numëron tashmë 175 ndeshje zyrtare në futbollin norvegjez, një shifër domethënëse në rrugëtimin e saj. Nga viti 2024 deri më 2026, ajo ka realizuar nëntë gola në 62 paraqitje për AaFK Kvinner, duke fituar një rol të rëndësishëm brenda skuadrës.

Më poshtë është intervista e plotë e Laura Gashit për Telegrafin:

Pyetje: Si u zhvillua rrugëtimi yt nga Tiller deri te paraqitjet me AaFK Kvinner?

“Lidhja ime me futbollin u krijua që në fëmijëri. Isha emigrante në një shtet të ri, ku çdo gjë më dukej e panjohur dhe më frikësonte. Në atë periudhë shihja çdo ditë vëllain tim të madh, Aliun, duke luajtur me top dhe pasioni i tij u bë shumë shpejt edhe i imi. Ai ka qenë gjithmonë modeli im dhe vazhdon të mbetet i tillë”.

“Babai im e dalloi herët se të dy kishim talent dhe potencial, e pikërisht prej aty mori udhë gjithçka. Deri në pikën ku ndodhem sot kam përshkuar një rrugë të gjatë, me plot pengesa, por njëkohësisht edhe me çaste të bukura. Kam përjetuar gëzim e zhgënjim dhe, gjatë gjithë këtij procesi, kam mësuar e jam zhvilluar”.

“Ndonëse nuk ka qenë aspak e thjeshtë, kjo përvojë ka pasur vlerë të jashtëzakonshme dhe më ka mësuar shumë, ndaj nuk do ta zëvendësoja me asgjë. Përmes saj e kam njohur më mirë veten, si njeri dhe si sportiste”.

Pyetje: Ke mbërritur në kuotën e 175 paraqitjeve zyrtare në futbollin norvegjez. Çfarë rëndësie ka ky rekord për ty?

“Për mua është pa dyshim një arritje shumë e veçantë, sepse futbollin e nisa kur isha ende një vajzë e vogël. Kam qëndruar për orë të tëra në fushë bashkë me vëllain dhe babanë tim, Tahirin, ndërsa më pas na u bashkua edhe motra ime e vogël, Rilinda”.

“Kishte raste kur edhe darkën e konsumonim në fushë. Nëna ime, Fetija, na qëndronte vazhdimisht pranë, na përkrahte dhe kujdesej që të kishim mundësi të luanim për aq kohë sa dëshironim”.

“Për këtë arsye, fakti që sot kam zhvilluar një numër kaq të madh ndeshjesh ka domethënie të jashtëzakonshme. Emocioni shtohet edhe më shumë kur mendoj se kam ende shumë vite dhe shumë takime përpara”.

“Ky është një tjetër rekord që mund ta konsideroj të përmbushur, por udhëtimi im është ende i gjatë. Para se të vijë dita kur t’i var këpucët në gozhdë, dua të realizoj shumë objektiva të tjerë dhe të arrij rekorde të reja”.

Pyetje: Mes viteve 2024-2026 ke luajtur 62 ndeshje dhe ke realizuar nëntë gola për AaFK. Si e vlerëson këtë etapë të karrierës?

“Ka qenë një fazë vendimtare për mua, gjatë së cilës e kam rritur ndjeshëm besimin te vetja dhe kam përparuar me hapa të rëndësishëm”.

“Gjithmonë jam dalluar si një futbolliste që prodhon raste dhe që gjen kënaqësi duke ndihmuar lojtaret rreth saj të paraqiten më mirë. Megjithatë, në këtë periudhë kam mundur të jap një kontribut më të madh personal edhe përmes golave dhe asistimeve”.

“Trajnerët më kanë dhënë shumë besim dhe kjo më ka bërë të ndihem më e sigurt në vete dhe më rehat në rolin tim si futbolliste”.

“Kam avancuar shumë, kam përmirësuar elemente të ndryshme të lojës dhe jam pjekur si lojtare, por edhe si person. Pa dyshim, kjo etapë më ka ofruar jashtëzakonisht shumë dhe mund të ketë qenë pjesa më e rëndësishme e karrierës sime deri në këtë moment”.

Pyetje: Alesund Kvinner është kualifikuar për herë të parë në historinë e klubit në finalen e Kupës së Norvegjisë. Çfarë përfaqëson kjo arritje për ty dhe skuadrën?

“Është e vështirë ta përshkruaj me fjalë atë që ndiejmë. Klubi dhe të gjitha ne vajzat kemi punuar me përkushtim të jashtëzakonshëm çdo ditë dhe për disa vite për të mbërritur këtu”.

“Të dalësh më në fund në skenën e madhe dhe të fitosh të drejtën për të luajtur një finale Kupe është diçka vërtet e jashtëzakonshme. Për shumë prej nesh, kjo ndihet si realizimi i një ëndrre”.

“Më parë kemi parë yje të tjera duke marrë pjesë në ndeshje të këtij niveli, ndërsa tani radha na ka ardhur neve. Entuziazmi është i jashtëzakonshëm dhe po e presim me padurim”.

Pyetje: Më 6 shtator mund të bëhesh pjesë e një ngjarjeje historike për klubin. Me çfarë emocionesh po e pret finalen?

“Jam jashtëzakonisht e emocionuar dhe, më shumë se çdo gjë tjetër, mezi pres të vijë ajo ditë. Kam punuar shumë për këtë synim dhe mundësia që më në fund të luajmë në një finale Kupe më duket si shpërblim për gjithë mundin tonë”.

“Deri atëherë duhet të mbetemi të qeta dhe ta drejtojmë vëmendjen te çdo stërvitje e çdo ndeshje, duke i marrë me radhë”.

“Ideja se do të luajmë në finalen e Kupës do të mbetet diku në mendjen time deri në çastin kur të hyjmë përfundimisht në fushë. Sidoqoftë, e di se duhet ta ruajmë fokusin te e tashmja. Në përgjithësi, ajo që ndiej është vetëm gëzim dhe emocion”.

Pyetje: Në çfarë pozite mes kujtimeve të karrierës do ta vendosje një gol fitues në finale, nëse do ta shënoje ti?

“Një moment i tillë do të zinte patjetër një nga vendet më të larta mes përjetimeve më të bukura të karrierës sime. Deri tani kam pasur shumë përvoja të veçanta, mes tyre ngjitje në kategori dhe çaste të tjera që nuk harrohen”.

“Të realizosh në një përballje të tillë të dhuron një ndjesi vërtet të pabesueshme, prandaj do të ishte absolutisht fantastike. Sigurisht, nuk e përjashtoj aspak mundësinë që ai gol të vijë pikërisht nga unë”.

Pyetje: Duke qenë futbolliste me prejardhje shqiptare, a je kontaktuar ndonjëherë nga federatat e futbollit të Kosovës ose të Shqipërisë?

“Po, kontakte ka pasur dhe është shfaqur interesim, diçka që më emocionon shumë”.

“Futbolli në Kosovë dhe Shqipëri është në rritje dhe po lëviz në kahun e duhur, megjithëse ekziston ende potencial i madh për zhvillim të mëtejshëm. Përparimi i arritur atje është fantastik dhe shpresoj të vazhdojë, sepse i kanë të gjitha themelet e nevojshme për ta hedhur hapin tjetër”.

“Deri në këtë fazë e kam përfaqësuar Norvegjinë në grupmoshat e reja, nga U16 deri te U23, dhe ajo ka qenë një eksperiencë e jashtëzakonshme. Koha do ta tregojë se cilin vendim do të marr për të ardhmen”.

Pyetje: Çfarë mesazhi ke për vajzat e reja me rrënjë shqiptare që synojnë një karrierë si futbolliste profesioniste?

“Për mua ka qenë thelbësore të kem besim te vetja dhe te cilësitë që zotëroj. Po aq vendimtare, në mos edhe më shumë, ka qenë arsyeja kryesore që më ka sjellë deri këtu: përkrahja e jashtëzakonshme që familja më ka dhënë që nga fëmijëria”.

“Gjatë rrugës do të vijnë faza shumë të rënda, në të cilat mund të të duket se dëshiron vetëm të ndalosh dhe të dorëzohesh”.

“Mirëpo, kur ke disiplinë, përkrahjen e personave më të afërt dhe forcën mendore për t’i kapërcyer ato vështirësi, nis të ndihesh sikur asgjë nuk mund të të mposhtë”.

“Çdo sfidë të forcon dhe të bën më të gatshme për pengesën pasuese. Besoj se i njëjti parim vlen edhe për jetën në tërësi. Nëse e ruan brenda vetes shkëndijën për ta kthyer ëndrrën në realitet dhe nuk ndalon së luftuari në kohët e vështira, atëherë çdo gjë mund të arrihet”.

The post Nga fëmijëria në Norvegji te finalja historike, historia e veçantë e Laura Gashit me prejardhje shqiptare appeared first on Albeu.com.