Ai ka thënë se atje do të shkojë edhe Kryenegaciatori serb Petar Petkoviq. Nëse Bislimi e Petkoviq bëjnë ndonjë depërtim, Borell ka thënë se do t’i ftojë Kurtin e Vuçiqin në Bruksel.

“Mund të them se po përballemi me krizën më serioze dhe më të rrezikshme që nga viti 2013, në 10 vitet e fundit. Të dyja palët duhetë të gjejnë rrugë për t’i ndalë këto tensione” ka thë spanjolli Borell.

“Kryenegaociatorët do të fillojnë të punojnë këtu në Bruksel për hapat e ardhshëm. Ata do të fillojnë të punojnë sonte. Pala kosoavre është duke mbërritrur sonte. Jam i gatshëm t’i mbledhë liderët nëse negociatorët ia dalin të gjejnë zgjidhje praktike para afatit të 21 nëntorit” ka thënë Borell.

The post Kryenegociatori i Kosovës niset drejt Brukselit: Kriza më e rrezikshme që prej 2013-ës appeared first on Albeu.com.

Një anijë me 6 tonë grurë po ashtu arriti mëngjesin e sotëm në portin e Durrësit.

Gjithashtu këto ditë ukrainasit kanë nisur edhe korrjen e grurit për këtë vit. Pamje janë kapur nga fshati Zghurivka në rajonin e Kievit.

The post Nis korrja e grurit në Ukrainë, ndërsa eksportet rifilluan (FOTO LAJM) appeared first on Albeu.com.

Jezusi ka thënë se njeriu nuk jeton vetëm me bukë. Megjithatë, mungesa e tij i bën njerëzit të zemëruar. Herën e fundit që bota pësoi një tronditje të çmimeve të ushqimit si ajo e sotme, ndihmoi në nisjen e pranverës arabe, një valë kryengritjesh që rrëzoi katër presidentë dhe çoi në luftëra të tmerrshme civile në Siri dhe Libi.

Fatkeqësisht, pushtimi i Ukrainës nga Vladimir Putin ka përmbysur sërish tregjet e grurit dhe energjisë. Dhe kështu trazirat janë të pashmangshme edhe këtë vit. Rritja e çmimeve të ushqimeve dhe karburanteve është forma më torturuese e inflacionit.

Nëse çmimet e mobiljeve ose telefonave inteligjentë rriten, njerëzit mund të vonojnë blerjet ose të heqin dorë nga ato. Por ata nuk mund të ndalojnë së ngrëni. Në të njëjtën mënyrë, kostot e transportit përfshihen në çdo të mirë fizike dhe shumica e njerëzve nuk mund të lëvzin lehtësisht në punë, raporton abcnews.al.

Pra, kur ushqimi dhe karburantet rriten, standardet e jetesës priren të bien papritur. Dhimbja është më e fortë për banorët e qyteteve në vendet e varfra, të cilët shpenzojnë një pjesë të madhe të të ardhurave të tyre për bukën dhe tarifat e autobusëve.

Shumë qeveri duan të lehtësojnë dhimbjen, por kanë borxhe dhe nuk kanë para pas pandemisë të Covid-19. Raporti mesatar i borxhit publik ndaj PBB-së së vendit të varfër është gati 70% dhe po vazhdon të rritet.

Vendet e varfra paguajnë gjithashtu norma më të larta interesi, të cilat janë gjtihashtu në rritje.

FMN tha se 41 janë në borxh ose janë të rrezikuar.

Sri Lanka është tashmë në një krizë. Turmat e zemëruara dhe të uritura u kanë vënë zjarrin automjeteve, kanë pushtuar ndërtesat qeveritare dhe kanë nxitur presidentin e tyre të sharë të dëbojë kryeministrin, i cili është vëllai i tij. Trazirat kanë shpërthyer në Peru për standardet e jetesës dhe në Indi për planin e qeverisë për të reduktuar disa vende pune.

Pakistani po u bën thirrje qytetarëve të tij që të pinë më pak çaj për të kursyer paratë. Laosi është në prag të falimentimit. Zemërimi me koston e jetesës pa dyshim kontribuoi në zgjedhjen e Kolumbisë të një radikal të krahut të majtë si president më 19 qershor.

The Economist ka ndërtuar një model statistikor për të shqyrtuar lidhjen midis inflacionit të çmimeve të ushqimeve dhe karburanteve dhe trazirave politike. Sipas raportit, të dy kanë qenë historikisht parashikues të mirë të protestave masive, trazirave dhe dhunës politike.

Nëse gjetjet e modelit tonë rezultojnë të jenë të vërteta, shumë vende mund të presin të shohin një dyfishim të trazirave këtë vit. Rreziku më i madh është në vendet që tashmë ishin të pasigurta: vende të tilla si Jordania dhe Egjipti që varen nga importet e ushqimit dhe karburantit dhe kanë financa publike të rreme.

Shumë vende të tilla qeverisen keq ose në mënyrë shtypëse. Në Turqi, tronditja e ofertës ka përshpejtuar inflacionin shkatërrues të shkaktuar nga politika monetare. Në mbarë botën, rritja e kostos së jetesës ka rritur ankesat e njerëzve dhe po rrit mundësinë që ata të dalin në rrugë dhe të protestojnë.

Kjo ka më shumë gjasa të bëhet e dhunshme në vendet me shumë të rinj beqarë të papunësuar. Ndërsa fuqia e tyre blerëse bie, shumë do të arrijnë në përfundimin se nuk do të mund të përballojnë kurrë të martohen dhe të kenë familje, raporton abcnews.al.

Të frustruar dhe të poshtëruar, disa do të mendojnë se nuk kanë asgjë për të humbur nëse do të behën pjesë e trazirave. Një tjetër mënyrë se si inflacioni i destabilizon shoqëritë është nxitja e korrupsionit.

Kur pagat nuk përputhen me çmimet, zyrtarët e shohin edhe më joshëse të zhvatin para nga të pafuqishmit. Kujtojmë se shkas për pranverën arabe ishte vetëvrasja e një shitësi tunizian, i cili i vuri flakën vetes për të protestuar kundër kërkesave të vazhdueshme për pagesa nga policët.

Nëse trazirat përhapen këtë vit, kjo mund të rrisë edhe më shumë dhimbjen ekonomike. Investitorët nuk i pëlqejnë trazirat dhe revolucionet. Dëmi është më i madh kur protestuesit janë të zemëruar si për politikën ashtu edhe për ekonominë së bashku.

Parandalimi i trazirave të ardhshme do të jetë i vështirë. Një fillim i mirë do të ishte heqja e politikave që dekurajojnë prodhimin e ushqimit, të tilla si kontrollet e çmimeve dhe kufizimet e eksporteve. Fermerët në vende si Tunizia po ua shesin të korrat e tyre shtetit për një çmim të ulët.

Qeveritë duhet t’i lënë fermerët të korrin atë që mbjellin. Disa vende po kërkojnë ndihmë. Institucionet financiare ndërkombëtare duhet të arrijnë një ekuilibër. Të thuash jo mund të shkaktojë kaos dhe të bëjë dëm të përhershëm.

Dhe nga një anë mund të shpëtojë qeveritë e mjera, duke ashpërsuar edhe më shumë politikat e këqija dhe të paqëndrueshme. Organe të tilla si FMN, negociatorët e të cilit mbërritën në Sri Lanka dhe Tunizi këtë javë, duhet të tregohen bujarë, por të këmbëngulin për reforma.

Ata duhet të vazhdojnë të monitorojnë me kujdes se si shpenzohen paratë e tyre. Dhe ata duhet të veprojnë me shpejtësi.

The post Kriza globale e ushqimit po nxit valë trazirash, si t’i parandalojmë appeared first on Albeu.com.

Qëllimi i diktatorit rus është i qartë, të shkaktojë një stuhi indinjate mes krerëve të shteteve afrikane, të cilët nuk do të mund të ushqejnë dot më votuesit e tyre, e si pasojë të dalin kundër sanksioneve të vendosura nga SHBA dhe BE ndaj Rusisë.

Në këtë mënyrë, mbështetja e OKB kundër luftës së Rusisë do të ndalet.

Shefja e Putinit e transmetuesit shtetëror të propagandës “RT”, Margarita Simonyan, nuk e fsheh këtë.

Ajo tha në forumin ekonomik në Shën Petersburg javën e kaluar: “Shpresa jonë tani është uria! Kur vjen uria, Perëndimi vjen në vete, lehtëson sanksionet dhe fillon të ketë sërish marrëdhënie miqësore me ne, pasi nuk ka zgjidhje tjetër”.

Eksperti i Ukrainës, Sergej Sumlenny, ish-drejtues i Fondacionit Heinrich Böll në Kiev, tha për BILD:

“Putini po shkakton një krizë globale që synon të dobësojë Perëndimin. Moska e provoi këtë në vitin 2015 me krizën e refugjatëve, kur Rusia shfrytëzoi qëllimisht bombardimet masive në Siri për të tërhequr emigrantë në BE, duke provokuar një krizë politike dhe ekonomike në vendin tonë. I pandëshkuar atëherë, Putini po përsëritet tani, vetëm në një shkallë më të gjerë.”

The post Uria, arma e Putin kundër Botës appeared first on Albeu.com.

I ftuar në “ABC e Mëngjesit”, ai pranoi se është kryeministri që ka ngritur dy herë çmimin e bukës dhe të nesërmen e ka bërë rrugën në këmbë për në zyrë. Kështu, kuptoi që shqiptarët arritën ta pranonin se po bënin një ndryshim në epokë.

“Unë jam kryeministri që kam ngritur dy herë çmimin e bukës. Shqiptarët arritën ta kuptojnë se po bënin një ndryshim epoke dhe atëherë nuk u ankua asnjëri.

Një gazetare që takova më pyeti që ça ke bërë për gratë. I hoqa turnin e tretë, i thash. Nuk e rrëzoi komunizmin Shqipëria, erdhi koha e ndërrimit të sistemit.

U pëlqeu epoka e ndryshimit dhe ishte ndryshim shprese. Në rrogë u dha kompesimi aq sa jepet edhe sot, në çdo vend të botës”, tha Meksi.

The post Rritja e çmimeve, Aleksandër Meksi: Unë jam kryeministri që e ngrita dy herë çmimin e bukës, kështu e pritën shqiptarët appeared first on Albeu.com.

Kina ka refuzuar të dënojë luftën e Rusisë në Ukrainë apo edhe t’i referohet asaj si një pushtim të Moskës, ndërkohë që dënon sanksionet e vendosura nga SHBA-ja dhe Evropa ndaj Rusisë dhe akuzon Perëndimin për provokimin e Moskës.

“Kriza në Ukrainë ka dhënë sërish alarmin për njerëzimin. Vendet me siguri do të përfundojnë në vështirësi nëse ata besojnë verbërisht në pozicionet e tyre të forcës, zgjerojnë aleancat ushtarake dhe kërkojnë sigurinë e tyre në kurriz të të tjerëve”, citon agjencia zyrtare e Lajmeve Xinhua mbi fjalimin e Xi.

Xi, i cili nuk propozoi asnjë zgjidhje, foli në hapjen e një forumi virtual të biznesit të vendeve “BRICS” – Brazili, Rusia, India, Kina dhe Afrika e Jugut.

Në komente të tjera, Xi tha se vendosja e sanksioneve mund të veprojë si një “bumerang” dhe një “shpatë me dy tehe” dhe se komuniteti global do të vuajë nga “politizimi, mekanizimi dhe armatimi” i tendencave ekonomike globale dhe flukseve financiare.

Presidenti brazilian Jair Bolsonaro mbajti një qendrim të pazakontë diplomatik në fjalimin e tij të shkurtër të regjistruar në forum, duke lartësuar rezultatet e administratës së tij pa përmendur asnjë vend tjetër.

“Konteksti aktual ndërkombëtar është një arsye për shqetësim për shkak të rreziqeve ndaj tregtisë dhe flukseve të investimeve për stabilitetin e zinxhirëve të furnizimit me energji dhe investimeve,” tha ai. “Përgjigja e Brazilit ndaj këtyre sfidave nuk është të mbyllet në vetvete. Përkundrazi, ne kemi kërkuar të thellojmë integrimin tonë ekonomik.”

Xi tha gjithashtu se Kina do të përpiqet të zvogëlojë dëmet në zinxhirët e furnizimit ndërkombëtar të shkaktuar nga pandemia COVID-19, të cilën ajo e ka përballuar me një politikë të linjës së ashpër të bllokimeve dhe karantinave, pavarësisht nga një numër në rënie të rasteve dhe kostoja ekonomike në rritje.

Politika e jashtme gjithnjë e më bindëse e Kinës dhe nxitja për të dominuar tregjet globale kanë shkaktuar një reagim të ashpër në SHBA, Evropë dhe gjetkë, duke përfshirë thirrjet për të zëvendësuar furnizuesit kinezë dhe për të reduktuar varësinë nga ekonomia kineze.

Xi bëri thirrje që kombet të punojnë së bashku për çështje të tilla, duke thënë se përpjekjet për të “ndërtuar një oborr të vogël me mure të larta” nuk ishin në interesin e askujt.

“Globalizimi ekonomik është një kërkesë objektive për zhvillimin e forcave prodhuese dhe një prirje historike e parezistueshme”, tha Xi.

“Të shkosh prapa në histori dhe të përpiqesh të bllokosh rrugën e njerëzve të tjerë, në fund vetëm do të bllokojë rrugën tënde”, tha ai./REL

The post Kina e quan krizën në Ukrainë, “një alarm për njerëzimin” appeared first on Albeu.com.

Shifra ishte mbi parashikimet e tregut prej 8.3 për qind.

“Rritja ishte me bazë të gjerë, ku indeksi i strehimit, derivateve dhe ushqimit ishin kontribuuesit më të mëdhenj”, njoftoi Byroja e Statistikave të Punës së SHBA-së.

Çmimet e energjisë u rritën me 34.6 për qind në bazë vjetore, rritja më e lartë që nga shtatori i vitit 2005, kurse kostot e ushqimit u rritën me 10.1 për qind, rritja e parë prej 10 për qind ose më shumë që nga marsi i vitit 1981.

Javën e kaluar, sekretarja amerikane e Thesarit, Janet Yellen pranoi se vitin e kaluar kishte gabuar për “rrugën që do të merrte inflacioni”.

“Ka pasur goditje të paparashikuara dhe të mëdha në ekonomi që kanë rritur çmimet e energjisë dhe ushqimeve dhe pengesat e furnizimit që kanë patur një ndikim të keq në ekonominë tonë që në atë kohë nuk ishte e kuptueshme plotësisht”, tha Yellen për CNN.

Javët e fundit disa zyrtarë të Rzervave Federale të SHBA-së (FED) thanë se inflacioni në vend është i krahasueshëm me nivelet e parë në 1974 dhe 1983, kur konsumatorët amerikanë përjetuan një shtrëngim të fortë nga çmimet e larta.

The post SHBA, inflacioni vjetor arrin në 8.6 për qind në maj, më i larti që nga viti 1981 appeared first on Albeu.com.

Në fjalën e tij, Rama u shpreh për krizën që ka zaptuar botën do të ketë një zgjidhje të përbashkët.

Rama u shpreh se edhe kokrra e grurit do të ketë peshë sa një thes, ndërsa përmendi edhe krizën energjitike.

“Faleminderit për gjithë këtë atmosferë pozitive. Ballkani i Hapur lindi si një ide e tre njerëzeve, nuk është më një punë dhe një ide e tre personave. Kriza e thellë që ka pushtuat mbarë botën, kërkon bashkëpunim. Se edhe kokrra e fundit e grurit do të ketë peshë sa një thes. Do të takohemi në korrik, pastaj në shtator në Beograd, duam të gjithë qytetarët të përfshihen. Pastaj samiti i ardhshëm do bëhet në Shqipëri. Jemi një pikë e rëndësishme për furnizimin me energji,” tha Rama. /albeu.com

The post “Do vlejë edhe kokrra e fundit e grurit”, Rama nga Ohri: Do gjejmë zgjidhje të përbashkët për krizën appeared first on Albeu.com.

Luftës nëpërmjet naftës dhe gazit, po i shtohet së fundmi edhe lufta e bukës, e cila do të ketë pasoja globale, dhe që po e shtrin hijen e konfliktit ukrainas deri në Bosfor. Bllokada detare e Moskës në Detin e Zi po sjell kalbjen në hambarët e Odesës të miliona tonëve drithë.

Kjo është forma më e fundit e një konfrontimi gjeopolitik, i cili po ndikon jo vetëm mbi fatin e Ukrainës, por që ka të bëjë edhe me sigurinë ushqimore të vendeve të Mesdheut dhe Afrikës së Veriut, tashmë të testuara rëndë nga pandemia, muajt e thatësirës dhe çmimet në rritje.

Siç dihet tashmë, Rusia dhe Ukraina përfaqësojnë së bashku rreth 1/3 e volumit të tregtisë globale të grurit. Vendet mesdhetare dhe ato afrikane, duke përfshirë lojtarë të rëndësishëm strategjikë për Italinë si Libia dhe Egjipti, mbulojnë 75 për qind të nevojave të tyre ushqimore me importet që marrin nga Kievi.

Dhe aktualisht nuk ka shumë alternativa, në një kohë kur prodhuesit e mëdhenj bujqësorë, si India, po i reduktojnë eksportet për të përballuar problemet e të korrave që lidhen me ndryshimin e klimës. Pra jemi përballë një “stuhie të përsosur, e cila sikurse paralajmëron Programi Botëror i Ushqimit në OKB, po përgatitet të shkaktojë një emergjencë ushqimore globale.

Uria do të jetë një problem serioz për dhjetëra miliona njerëz, që vuajnë aktualisht nga nivele tronditëse të kequshqyerjes. Për Rusinë, goditja e “hambarit të botës”, Ukrainës, do të thotë të shkatërrosh burimet dhe moralin e saj: Kievi po nis të kujtojë urinë e madhe (Holodomor) të shkaktuar nga politikat e Stalinit në vitet 1930.

Por duke përdorur grurin si një armë të strategjisë së saj neo-perandorake, Rusia po merr gjithashtu përgjegjësinë e shkaktimit të një krize ushqimore që tashmë ka nisur të vërehet në Evropën Jugore. Italia, siç e tregon edhe precedenti i vitit 2011, do të preket drejtpërdrejt nga kjo krizë.

A është e mundur një ndërhyrje ndërkombëtare për të shmangur katastrofën? Për t’iu përgjigjur kësaj pyetjeje, është mirë të analizojmë se çfarë është aktualisht në lojë për Moskën, e cila po përpiqet të kompensojë vështirësitë e luftës tokësore, me kontrollin e porteve të Detit Azov dhe Detit të Zi.

Dështimet e mëdha në luftën tokësore, Rusia po përpiqet t’i ri-balancojë përmes luftës detare. Ndërsa në territoret e pushtuara tashmë, ushtarët e Moskës po shkatërrojnë ose vjedhin grurin ukrainas – duke ua dhënë pjesërisht aleatit në Siri, Bashar Al-Assad – bllokada ruse e Odesës, bëhet një “homologe” e sanksioneve perëndimore.

Teza e Moskës është kjo: derisa të hiqen ato, anijet ruse nuk do të lejojnë eksportin e asnjë sasie gruri nga portet e Ukrainës. Prandaj, gjetja e një zgjidhjeje të bashkërenduar me Moskën duket shumë e vështirë. Por në këtë formë, ajo është një zgjidhje e imponuar.

Para së gjithash, ujërat përreth porteve të Detit të Zi janë minuar nga Kievi për të parandaluar një zbarkim të mundshëm të marinës ruse. Dhe një thënie e vjetër ushtarake shpjegon se vendosja e një mine në det është shumë më e lehtë, sesa heqja e saj prej andej.

Admirali amerikan James Stavridis propozon nisjen e një operacioni të NATO-s për të shoqëruar përtej Bosforit 80 anijet tregtare të bllokuara në portet e Ukrainës. Për këtë situatë ekziston një precedent: misionit përmes të cilit marina e SHBA-së mbrojti cisternat e naftës në Gjirin Persik në vitet 1987-1988 gjatë luftës midis Irakut dhe Iranit.

Por një ndërhyrje e NATO-s në Detin e Zi do të tingëllonte si një provokim i drejtpërdrejtë kundër Moskës, e njëjtë apo më e keqe sesa ideja e shumë-debatuar e krijimit të një “zone të ndalim-fluturimit” mbi Ukrainë. Shtetet e Bashkuara po lëvizin në mënyrë indirekte, duke u dhënë ukrainasve armë shtesë për të çarë bllokadën e Moskës.

Kështu, pas fundosjes së anijes luftarake ruse “Moskva”, Pentagoni ka vendosur të dërgojë në Ukrainë raketa të reja kundër anijeve. Londra po bën të njëjtën gjë. Një zgjidhje alternative kalon përmes rrugëve tokësore: krijimin e një korridori që e transporton grurin ukrainas në kufijtë e Rumanisë, drejt portit të Konstancës apo drejt Balltikut.

Mund të funksionojë pjesërisht, por nuk mund të shmangen rreziqet që lidhen me bombardimet ruse ndaj infrastrukturës së transportit, dhe kjo lëvizje është kaq e vonuar sa që katastrofa ushqimore nuk mund të shmanget.

Në teori, hapja e një korridori detar për eksportin e grurit, do të kërkonte plotësimin e 3 kushteve: qeveria e Kievit duhet të pranojë çminimin e zonës, dhe të “ftojë” një mision ndërkombëtar në ujërat e saj territoriale; që Turqia, duke përdorur Konventën e Montrosë

të vitit 1936, ta mbyllë qasjen në Detin e Zi për të gjitha anijet ushtarake – dhe që një koalicion vendesh, duke përfshirë vendet evropiane me aftësi detare, të ndërtojnë një mision ndërkombëtar sigurie humanitare për të shoqëruar anijet tregtare.

Në shpresojmë në mbështetjen politike të vendeve jugore më të prekura nga kriza ushqimore. Moska duhet të vendosë se si të përgjigjet ndaj kësaj oferte, duke balancuar urgjencën globale të urisë me objektivat e saj të luftës në Ukrainë.

Për Kremlinin, kontrolli i Odesës, nënkupton privimin e Ukrainës nga qasja në det, duke e reduktuar atë në një shtet shumë të dobësuar. Por duke bllokuar atë port, të cilin tregimet e Babel e kanë bërë të pavdekshëm, Rusia rrezikon gjithashtu që të humbasë veten dhe atë pak gjë që ka mbetur nga imazhi i saj ndërkombëtar.

The post Të gjitha të panjohurat e “luftës së grurit” appeared first on Albeu.com.