Kupa e Botës sjell gjithmonë histori të paharrueshme, mes tyre edhe ato të skuadrave surprizë që tejkalojnë çdo parashikim, si Koreja e Veriut në 1966, Bullgaria në 1994 apo Maroku në 2022. Pikërisht këto rrëfime janë ndër arsyet pse turneu mbetet kaq i veçantë.

Megjithatë, po aq të forta janë edhe momentet kur ekipet e mëdha, të mbushura me vetëbesim para nisjes së kompeticionit, shemben në sytë e gjithë botës dhe largohen shumë më herët nga sa ishte menduar.

Këtu renditen disa nga emrat më të mëdhenj që shkuan në Kupën e Botës me bindjen se mund të ngjiteshin deri në majë, por që përfunduan të eliminuar para kohe, shpesh edhe në mënyrën më poshtëruese të mundshme.

1930 — Brazili e nis keq rrugëtimin si superfuqi e Botërorit

Në edicionin e parë të Kupës së Botës, Brazili hynte mes favoritëve, por aventura e tij mori fund që në grupe pas humbjes 2-0 përballë ish-Jugosllavisë. Triumfi 4-0 kundër Bolivisë nuk i mjaftoi për të avancuar, duke e kthyer këtë në një nga zhgënjimet më të mëdha të fazës së hershme të turneut. Po ashtu, edhe Paraguai, nën-kampion i Amerikës së Jugut, mbeti poshtë pritshmërive pasi u eliminua pas disfatës me SHBA-në.

1934 — Argjentina dështon menjëherë në Itali

Edhe pse konsiderohej mes pretendentëve kryesorë, Argjentina u ndal që në start në Botërorin e Italisë, duke humbur 3-2 ndaj Suedisë në raundin e parë. As Brazili nuk bëri më mirë, pasi u mposht nga Spanja në ndeshjen hapëse, ndërsa të dyja skuadrat e Amerikës së Jugut e mbyllën pjesëmarrjen pa asnjë fitore.

1938 — Gjermania zhgënjen pas Anschluss

Pas aneksimit të Austrisë, Gjermania shihej si një skuadër me ambicie të mëdha, por u nxor jashtë nga Zvicra pas një barazimi dhe më pas një ndeshjeje përsëritëse. Në të njëjtin turne, edhe Rumania pësoi një eliminim të papritur nga Kuba, në një tjetër rezultat tronditës.

1950 — Anglia turpërohet nga SHBA-ja

Me hyrjen e saj të parë në Kupën e Botës, Anglia konsiderohej ndër ekipet më të forta të momentit, por humbja 1-0 ndaj SHBA-së u kthye në goditjen që i kushtoi eliminimin në grupe. Pas daljes së anglezëve, Brazili u pa si favoriti kryesor, por në fund humbi finalen me Uruguain në një prej surprizave më të mëdha në historinë e futbollit.

1954 — Hungaria e Puskas ndalet në fund

“Magjarët Magjikë” të Ferenc Puskas kishin vendosur dominim në futbollin botëror dhe hynë në finale si favoritë absolutë, por pësuan humbje 3-2 ndaj Gjermanisë Perëndimore, ndonëse kishin kaluar në avantazh 2-0. Për shumë njerëz, ky mbetet dështimi më i madh i një skuadre që dukej thuajse e pathyeshme.

1958 dhe 1962 — Argjentina dhe pritja e pafund për ndeshjet me eliminim direkt

Si kampione e Amerikës së Jugut, Argjentina pritej të bënte paraqitje të madhe në 1958, por e mbylli grupin në vendin e fundit. Edhe katër vjet më pas, në 1962, ajo u eliminua sërish në fazën e grupeve. Në këtë mënyrë, Albiceleste kaloi 36 vjet pa fituar asnjë ndeshje me eliminim direkt në Kupën e Botës. Në të njëjtën periudhë, edhe Spanja, Hungaria dhe ish-Bashkimi Sovjetik hynë te zhgënjimet më të mëdha.

1966 — Brazili ndalet sërish që në nisje

Kampionët në fuqi të Brazilit, të cilët konsideroheshin sërish favoritë për trofeun, u eliminuan në grupe pas humbjeve ndaj Hungarisë dhe Portugalisë, ndërsa Pele u godit vazhdimisht me faulle. Një largim i hershëm pati edhe Italia, e cila u befasua nga Koreja e Veriut.

1970 — Çekosllovakia bie plotësisht

Pas statusit si finaliste e Kupës së Botës 1962, Çekosllovakia hyri me pritshmëri të larta, por humbi të tre ndeshjet dhe e mbylli grupin në fund. Edhe Anglia nuk mundi ta ruante peshën e saj, duke u eliminuar në çerekfinale.

1974 — Italia rrëzohet herët

Italia mbërriti në Gjermani si një ndër skuadrat më të kuotuara, por u ndal që në fazën e grupeve pas humbjes ndaj Polonisë. Ndërkohë, edhe Uruguai, kampion i Amerikës së Jugut, e mbylli garën në vendin e fundit të grupit të vet.

1978 — Gjermania Perëndimore humbet vrullin

Kampionia në fuqi, Gjermania Perëndimore, nuk ia doli të kapërcente fazën e dytë të grupeve dhe u largua shumë më shpejt nga sa pritej. Në Argjentinë zhgënjyen gjithashtu edhe Spanja dhe Skocia.

1982 — Argjentina ngec

Me statusin e kampiones në fuqi dhe me Diego Maradonën në përbërje, Argjentina u eliminua në fazën e dytë të grupeve pas humbjeve ndaj Italisë dhe Brazilit. As Spanja, si vend organizator, nuk arriti të përmbushte pritjet e larta.

1986 — Portugalia shpërdoron fillimin e mirë

Portugalia e nisi turneun me fitore ndaj Anglisë, por më pas humbjet kundër Polonisë dhe Marokut e lanë jashtë që në fazën e grupeve. Një ekip nga i cili pritej shumë e mbylli rrugëtimin para kohe.

1990 — Suedia dështon plotësisht

Pasi kishte lënë përshtypje të mira në kualifikuese, Suedia humbi të tre takimet dhe u eliminua pa marrë asnjë pikë. Po ashtu, edhe Bashkimi Sovjetik i dha fund para kohe pjesëmarrjes së fundit të tij në historinë e Kupës së Botës.

1994 — Kolumbia zhgënjen, Gjermania rrëzohet

Kolumbia shihej si një nga skuadrat më premtuese të atij Botërori, por e mbylli grupin në fund pas dy humbjeve. Nga ana tjetër, Gjermania, kampione në fuqi, u eliminua në çerekfinale nga Bullgaria në një prej surprizave më të mëdha të turneut.

1998 — Spanja mbetet jashtë objektivave

Spanja hyri në turne si favorite për të fituar grupin, por humbja ndaj Nigerisë dhe rezultatet e tjera e lanë jashtë fazës me eliminim direkt. Edhe Gjermania nuk ishte në lartësinë e pritjeve, pasi u mposht qartë nga Kroacia në çerekfinale.

2002 — Katastrofa e Francës

Franca, që mbante njëkohësisht titullin kampion bote dhe Evrope, kaloi një turne katastrofik duke u eliminuar pa asnjë fitore dhe pa shënuar asnjë gol. Edhe Argjentina, Portugalia dhe Italia dështuan, por goditja më e madhe mbeti largimi i francezëve.

2006 — Holanda nuk i justifikon pritjet

Me një skuadër të mbushur me yje, Holanda shihej si pretendente për trofeun, por u ndal në 1/8-tën e finales nga Portugalia në ndeshjen e njohur si “Beteja e Nurembergut”. Në mesin e zhgënjimeve të atij Botërori ishin edhe Republika Çeke dhe Serbia e Mali i Zi.

2010 — Mbrojtja e dobët e titullit nga Italia

Italia dhe Franca, dy finalistet e vitit 2006, u eliminuan që në fazën e grupeve. Kampionët italianë nuk fituan asnjë ndeshje dhe e mbyllën grupin në vendin e fundit, në një nga mbrojtjet më të dobëta të titullit që është parë ndonjëherë.

2014 — Spanja shembet, Brazili poshtërohet

Si kampione në fuqi dhe një nga favoritët për trofeun, Spanja u eliminua pas humbjeve të rënda ndaj Holandës dhe Kilit. Ndërkohë, Brazili përjetoi një nga netët më të errëta të historisë së tij me humbjen 7-1 ndaj Gjermanisë në gjysmëfinale.

2018 dhe 2022 — Gjermania në krizë të thellë

Gjermania u eliminua në fazën e grupeve në dy Botërorë radhazi, diçka e paprecedentë për një prej kombëtareve më të suksesshme në histori. Në dy turnetë e fundit zhgënjyen edhe Spanja dhe Belgjika, të cilat nuk arritën të përmbushnin pritshmëritë.

Turqia 2026 — Rënie e rëndë e turqve

Turqia u pa si një nga “kuajt e errët” të Kupës së Botës 2026, por u eliminua pas humbjeve ndaj Australisë dhe Paraguait. Ndonëse regjistroi 62 gjuajtje dhe dominoi lojën, skuadra nuk realizoi asnjë gol në dy ndeshjet e para. Fitorja 3-2 ndaj SHBA-së në takimin e fundit vlejti vetëm për statistikë, pasi eliminimi ishte vulosur tashmë.

The post Dështimet më të bujshme në historinë e Kupës së Botës, nga Brazili i 1930 deri te Turqia e 2026 appeared first on Albeu.com.

Ndërsa Kupa e Botës 2026 vijon ende, deri në këtë pikë 13 përzgjedhës kanë humbur vendin e punës. Shkaqet kanë qenë të ndryshme: disa janë shkarkuar menjëherë pas një ndeshjeje, të tjerë janë larguar pas eliminimit, ndërsa në disa raste pesha nuk ka ardhur vetëm nga rezultatet, por edhe nga klima e krijuar rreth skuadrës.

Ja cilët janë trajnerët që janë ndarë deri tani nga kombëtaret e tyre në Botërorin 2026, që po zhvillohet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.

Roberto Martinez (Portugali)

Pas disfatës 1-0 kundër Spanjës në fazën e 1/8-tës, Roberto Martinez bëri të ditur largimin nga stoli i Portugalisë. Ai tha se kishte ardhur me objektivin për të fituar Kupën e Botës dhe se, pa e arritur këtë, nuk kishte kuptim të vijonte. Kështu u mbyll periudha e tij trevjeçare e gjysmë, ku veçohet fitimi i Ligës së Kombeve 2025 dhe dy kualifikime në çerekfinale, por pa shkuar në asnjë finale në pesë turne madhorë si trajner.

Sabri Lamouchi, Herve Renard (Tunizi)

Botërori i Tunizisë u shndërrua në një rrëmujë të plotë. Sabri Lamouchi u largua nga detyra pas humbjes 5-1 përballë Suedisë. Në vendin e tij erdhi Herve Renard, por as ai nuk mundi të përmbysë situatën, pasi skuadra u mund edhe nga Japonia dhe Holanda. Me përfundimin e aventurës së Tunizisë, edhe Renard zgjodhi të largohej.

Javier Aguirre (Meksikë)

Mandati i Javier Aguirre përfundoi pas humbjes 3-2 ndaj Anglisë në fazën e 1/8-tës. Largimi i tij ishte parashikuar më herët, teksa Rafael Marquez ishte bërë gati për ta pasuar. Aguirre u nda me kombëtaren me ndjenjë krenarie, pasi e drejtoi Meksikën drejt paraqitjes së saj më të mirë në Kupën e Botës pas shumë vitesh.

Steve Clarke (Skoci)

Menjëherë pasi Skocia u eliminua në fazën e grupeve, Steve Clarke paraqiti dorëheqjen, edhe pse vetëm pak javë më parë kishte zgjatur kontratën. Ai largohet si tekniku më i suksesshëm i epokës moderne të futbollit skocez, duke rikthyer përfaqësuesen në Kampionatin Evropian dhe në Kupën e Botës pas dekadash mungese.

Hong Myung-bo (Koreja e Jugut)

Për Hong Myung-bo, aventura mori fund pas daljes në fazën e grupeve. Përtej rezultateve jo bindëse, ai hasi edhe kritika të forta publike dhe kërcënime, ndërsa emërimi i tij kishte qenë i diskutueshëm që në nisje.

Ronald Koeman (Holandë)

Eliminimi nga Maroku me penallti solli fundin e qëndrimit të Ronald Koeman. Fillimisht ai mbrojti vendimet e veta taktike, por të nesërmen vendosi të japë dorëheqjen. Tekniku holandez pranoi zhgënjimin për dështimin në Botëror dhe theksoi se kishte ardhur momenti për ta mbyllur mandatin.

Carlos Queiroz (Gana)

Carlos Queiroz mori drejtimin e Ganës vetëm disa muaj përpara Kupës së Botës dhe arriti ta çojë ekipin në fazën eliminatore për herë të parë që nga viti 2010. Sidoqoftë, pas humbjes me Kolumbinë në 1/16-tën e finales, portugezi njoftoi se po largohej, duke kërkuar më tepër investime për zhvillimin e futbollit në vend.

Sebastian Beccacece (Ekuador)

Pas humbjes ndaj Meksikës në fazën e 1/16-tës, Sebastian Beccacece u largua me mbylljen e kontratës së tij. Argjentinasi e la skuadrën pasi e kishte kualifikuar në Botëror dhe e kishte çuar në raundin eliminator për herë të parë në 20 vjet.

Miroslav Koubek (Çeki)

Pas përfundimit të Çekisë në vendin e fundit të grupit, Miroslav Koubek u nda nga kombëtarja. Sipas vetë trajnerit, vendimi u ndikua edhe nga klima e krijuar nga mediat, pavarësisht faktit se ai e kishte rikthyer ekipin në Kupën e Botës pas dy dekadash.

Marcelo Bielsa (Uruguai)

Dihej paraprakisht se Marcelo Bielsa do të largohej pas Botërorit, por eliminimi i shpejtë dhe konfliktet me lojtarët e bënë fundin e tij edhe më të hidhur. Argjentinasi e pranoi se nuk arriti të sillte rezultatet që priteshin prej tij.

Jamal Sellami (Jordani)

Jamal Sellami e çoi Jordaninë në Kupën e parë të Botës në historinë e saj dhe mori gjithashtu shtetësinë jordaneze. Megjithatë, pas tre humbjeve në fazën e grupeve, ai vendosi të largohej, duke mbyllur një periudhë historike për futbollin e vendit.

Julian Nagelsmann (Gjermani)

Pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai me penallti, Julian Nagelsmann njoftoi dorëheqjen, ndonëse mediat gjermane raportuan se në të vërtetë bëhej fjalë për një shkarkim të kamufluar. Pas afro tre vitesh në krye të përfaqësueses, ai largohet, ndërsa si pasues pritet Jurgen Klopp.

Trajnerët që mund të largohen së shpejti

Kjo listë mund të zgjatet në një kohë shumë të shkurtër. Hugo Broos ka sinjalizuar dorëheqjen pas eliminimit të Afrikës së Jugut, Zlatko Daliç duket pranë fundit të ciklit të tij me Kroacinë, ndërsa Vladimir Petkoviç ndodhet nën presion të fortë në Algjeri dhe largimi i tij shihet vetëm si çështje kohe.

The post Botërori 2026 ka sjellë deri tani 13 largime trajnerësh, Roberto Martinez mbyll listën e fundit appeared first on Albeu.com.

Vendimi i FIFA-s për ta pezulluar me kusht ndëshkimin e sulmuesit amerikan Folarin Balogun, pas kartonit të kuq që mori në fazën e 1/16 së finales së Kupës së Botës 2026 kundër Bosnje dhe Hercegovinës, ka ndezur polemika të forta në botën e futbollit.

Si pasojë e këtij vendimi, Balogun pritet të jetë i gatshëm për ndeshjen çerekfinale me Belgjikën, ndërsa reagimet kanë qenë të shumta dhe të ashpra.

Rudi Garcia, trajneri i Belgjikës, e cilësoi këtë zhvillim si një “shaka të 1 Prillit”, ndërsa në rrjetet sociale kanë qarkulluar edhe aludime se ndryshimi i vendimit mund të jetë ndikuar nga ndërhyrje në nivele të larta politike.

Megjithatë, historia e Kupës së Botës tregon se FIFA, në shumë raste të tjera, nuk ka bërë asnjë lëshim edhe kur në qendër kanë qenë yjet më të mëdhenj të futbollit.

Më poshtë janë 11 futbollistë të njohur që, pavarësisht përpjekjeve dhe apelimeve të federatave të tyre, u detyruan të mungonin në ndeshje vendimtare.

Leonardo (Brazili) – Botërori 1994

Braziliani u ndëshkua me karton të kuq në ndeshjen e 1/16 së finales kundër SHBA-së, pasi goditi me bërryl Tab Ramos dhe i shkaktoi frakturë në mollëz.

Federata braziliane mbrojti idenë se Leonardo thjesht po përpiqej të shkëputej nga kapja e kundërshtarit, por FIFA jo vetëm që e la në fuqi kartonin, por e dënoi edhe me katër ndeshje pezullim.

Për pasojë, ai mungoi në çerekfinale, në gjysmëfinale dhe në finalen e atij turneu.

Alessandro Costacurta (Italia) – Botërori 1994

Mbrojtësi i Italisë u ndëshkua me kartonin e dytë të verdhë në gjysmëfinalen ndaj Bullgarisë, pasi ndërhyri me faull ndaj Hristo Stoichkov.

Italianët kërkuan rishqyrtim të rastit, por FIFA nuk pranoi as ta marrë në konsideratë. Kështu, Costacurta e humbi finalen kundër Brazilit, ku Italia u mund pas penalltive.

Patrick Kluivert (Holanda) – Botërori 1998

Sulmuesi i Holandës u përjashtua me të kuq në takimin hapës përballë Belgjikës, pasi goditi me bërryl Lorenzo Staelens.

Federata holandeze argumentoi se futbollisti ishte provokuar rëndë, por FIFA vendosi ta pezullojë për tre ndeshje. Kluivert u kthye vetëm në çerekfinale, ku gjeti rrugën e rrjetës kundër Argjentinës.

Zinedine Zidane (Franca) – Botërori 1998

Francezi u ndëshkua pasi shkeli me dashje mbi Said Al-Owairan gjatë fazës së grupeve.

FIFA e la jashtë për dy ndeshje, çka bëri që Zidane të mungonte ndaj Danimarkës dhe Paraguait. Ai u rikthye në çerekfinale dhe më vonë realizoi dy herë në finalen me Brazilin.

Laurent Blanc (Franca) – Botërori 1998

Ky mbetet një nga kartonët e kuq më polemikë në historinë e Botërorëve. Blanc u përjashtua në gjysmëfinalen me Kroacinë pas një kontakti të lehtë me Slaven Bilic, i cili simuloi rëndë.

Edhe pse Franca protestoi dhe pamjet televizive ngritën dyshime të forta, FIFA nuk ndryshoi vendim dhe Blanc mbeti jashtë finales kundër Brazilit.

Ronaldinho (Brazili) – Botërori 2002

Në çerekfinalen e famshme me Anglinë, Ronaldinho dha asist, shënoi një gol spektakolar nga goditja e lirë dhe më pas mori karton të kuq pas një ndërhyrjeje ndaj Danny Mills.

Brazili kërkoi heqjen e pezullimit me argumentin se ndërhyrja nuk kishte qenë e qëllimshme, por FIFA mbajti të njëjtin qëndrim. Ronaldinho mungoi në gjysmëfinalen kundër Turqisë.

Michael Ballack (Gjermania) – Botërori 2002

Mesfushori gjerman u ndëshkua me karton të verdhë në gjysmëfinalen përballë Koresë së Jugut pas një faulli taktik, duke plotësuar limitin e kartonëve.

Ndonëse më pas shënoi golin e suksesit, Ballack nuk luajti në finalen me Brazilin.

Rasti i tij ndikoi më vonë që FIFA të ndryshonte rregulloren dhe t’i fshinte kartonët pas çerekfinaleve.

Deco (Portugalia) – Botërori 2006

Në sfidën famëkeqe Portugali-Holandë, të njohur si “Beteja e Nurembergut”, Deco u përjashtua pas kartonit të dytë të verdhë për vonesë loje.

Federata portugeze pretendoi se arbitri e kishte humbur kontrollin e ndeshjes, por FIFA e hodhi poshtë apelimin. Deco mungoi në çerekfinalen kundër Anglisë.

Luis Suarez (Uruguai) – Botërori 2010

Në çerekfinalen ndaj Ganës, Suarez ndali topin me dorë mbi vijën fatale në minutën e 120-të.

Ai u përjashtua dhe nuk luajti në gjysmëfinalen përballë Holandës. FIFA nuk e fali pezullimin dhe madje mori në shqyrtim edhe mundësinë e një dënimi më të rëndë.

Thiago Silva (Brazili) – Botërori 2014

Kapiteni i Brazilit mori kartonin e dytë të verdhë në turne pas një pengimi të panevojshëm ndaj portierit David Ospina.

Federata Braziliane kërkoi anulimin e ndëshkimit, duke theksuar se kontakti ishte minimal, por FIFA e refuzoi kërkesën. Thiago Silva mungoi në gjysmëfinalen historike me Gjermaninë, ku Brazili u mund 7-1.

Jerome Boateng (Gjermania) – Botërori 2018

Boateng u përjashtua me kartonin e dytë të verdhë në fitoren dramatike ndaj Suedisë.

Gjermania apeloi duke argumentuar se kartoni i dytë ishte i ashpër, por FIFA nuk e ndryshoi vendimin. Pa Boateng, kampionët në fuqi u eliminuan pas humbjes 2-0 ndaj Koresë së Jugut.

Rasti i Garrinchës, përjashtimi historik

Përpara Balogun, historia kishte regjistruar vetëm një precedent të ngjashëm.

Në Botërorin e vitit 1962, Garrincha u përjashtua në gjysmëfinalen kundër Kilit. Në atë kohë, kartonët e kuq nuk përdoreshin fizikisht dhe pezullimet përcaktoheshin nga komisioni disiplinor.

Brazili ndërmori një fushatë të madhe për ta shpëtuar yllin e vet. Politikanë, tifozë kilianë dhe figura të tjera kërkuan faljen e tij, ndërsa raporti vendimtar i gjyqtarit anësor nuk mbërriti asnjëherë në komision.

Për shkak të mungesës së provave të plota, FIFA vendosi ta lejonte Garrinchën të luante në finale.

Për më shumë se gjashtë dekada, ky mbeti i vetmi rast kur një karton i kuq u fal para një finaleje të Kupës së Botës.

Vendimi më i fundit për Folarin Balogun e ka rikthyer sërish në qendër të vëmendjes këtë precedent historik dhe ka hapur debat të gjerë mbi mënyrën se si FIFA i zbaton rregullat disiplinore në turneun më të madh të futbollit.

The post Nga Zidane te Suarez, 11 emra të mëdhenj që munguan në duele vendimtare, në të kundërt të Balogun appeared first on Albeu.com.

Para sfidës së Kupës së Botës mes Holandës dhe Marokut, Cody Gakpo kaloi një periudhë tejet të dhimbshme në jetën personale, pasi partnerja e tij Noa van der Bij humbi fëmijën gjatë shtatzënisë.

Edhe pse po përballej me këtë humbje të rëndë, sulmuesi i Liverpoolit vendosi të luante për kombëtaren e tij dhe madje arriti të gjente rrugën e rrjetës gjatë takimit.

Sidoqoftë, realizimi i tij nuk mjaftoi për të shmangur eliminimin e Holandës. Pas golit të Issa Diop, ndeshja shkoi në vazhdime, ndërsa më pas Maroku doli fitues në serinë e penalltive.

Menjëherë pas mbylljes së ndeshjes, futbollistët e Marokut iu afruan Gakpos për t’i dhënë ngushëllime dhe për t’i qëndruar pranë në këtë moment të vështirë.

Veprimi i tyre u prit me shumë vlerësime, duke nënvizuar edhe një herë se futbolli shpesh tejkalon rezultatin dhe rivalitetin sportiv.

Marokenët po fitojnë simpatinë e publikut jo vetëm për atë që tregojnë në fushë, por edhe për respektin dhe qëndrimin që shfaqin ndaj kundërshtarëve.

The post Futbollistët e Marokut vlerësohen nga publiku edhe për humanizmin e treguar pas ndeshjes me Holandën appeared first on Albeu.com.

Sipas një analize të publikuar nga Reuters, Kupa e Botës 2026 mund të mbahet mend si turneu që riformësoi në themel raportet e forcës në futbollin botëror. Skuadrat që dikur sundonin pa diskutim nuk e kanë më atë monopol, ndërsa përfaqësueset që për vite me radhë qëndronin në prapaskenë tashmë po rivalizojnë në mënyrë të barabartë për pozitat më të larta.

Ndryshimi më i qartë, sipas kësaj tabloje, përfaqësohet nga Gjermania. Katër herë kampionët e botës u ndalën në fazën e 1/16-tës nga Paraguai, Uruguai e mbylli rrugëtimin që në fazën e grupeve, ndërsa Holanda u eliminua nga Maroku. Italia, ndërkohë, dështoi të sigurojë pjesëmarrjen në Kupën e Botës për herë të tretë radhazi.

Në këtë kontekst, bie në sy edhe një tjetër fakt domethënës: Italia, Gjermania dhe Spanja, pas fitimit të titujve të tyre të fundit botërorë, nuk kanë arritur të fitojnë as edhe një ndeshje në fazën me eliminim direkt të këtij kompeticioni.

Nga ana tjetër, kombëtaret që deri jo shumë kohë më parë konsideroheshin jashtë rrethit të favoritëve, tashmë po zënë vend qendror në skenën ndërkombëtare. Maroku vazhdoi të tregojë se arritja e vitit 2022 nuk ishte rastësi, Paraguai shkaktoi befasi të madhe duke nxjerrë jashtë Gjermaninë, ndërsa Reuters përmend mes skuadrave që po marrin gjithnjë e më shumë vëmendje edhe Algjerinë, Egjiptin, Ganën dhe debutuesit e Kepit të Gjelbër.

Se futbolli botëror po kalon një transformim të thellë, e pranoi edhe trajneri i Gjermanisë, Julian Nagelsmann, pas eliminimit të ekipit të tij. Ai shprehu një mendim që deri para pak kohe do të dukej i paimagjinueshëm: “Do të ishte shumë arrogante të thuash se jemi ndër ekipet kombëtare më të mira në botë. Thjesht nuk jemi më”, tha Nagelsmann.

Një frymë e ngjashme po vërehet edhe në Itali, ku drejtuesit e federatës së futbollit kanë paralajmëruar ndërhyrje rrënjësore në sistemin e zhvillimit të lojtarëve dhe në mënyrën si funksionon ekipi kombëtar, me synimin për ta rikthyer vendin në majën e futbollit botëror.

Reuters veçon Marokun si modelin më të spikatur të këtij realiteti të ri. Pasi hynë në histori në Katar me arritjen në gjysmëfinale, marokenët kanë vijuar të investojnë në rritjen e talenteve të reja. Trajneri aktual, Mohamed Ouahbi, fitoi Kupën e Botës me ekipin U-20 vetëm një vit më parë, ndërsa shumë prej atyre lojtarëve të rinj tani po udhëheqin skuadrën edhe në nivelin senior.

Në përfundim, Reuters vlerëson se Kupa e Botës 2026 nuk paraqet më një histori ku favoritët tradicionalë imponohen ndaj të tjerëve. Futbolli, sipas kësaj analize, ka hyrë në një fazë të re, ku gjithnjë e më shumë kombëtare besojnë me të drejtë se mund të mposhtin këdo, ndërsa kufiri i dikurshëm i qartë mes të mëdhenjve dhe të vegjëlve po zbehet gjithnjë e më shumë.

The post Reuters: Botërori 2026 po vulos një ekuilibër të ri global në futboll appeared first on Albeu.com.

Ronald Koeman ka njoftuar dorëheqjen nga posti i trajnerit të kombëtares së Holandës, pas eliminimit të skuadrës nga Kupa e Botës.

“Tulipanët” e mbyllën rrugëtimin e tyre në fazën e 1/16-tës kundër Marokut, ndërsa Koeman e bëri publik vendimin për t’u larguar përmes rrjeteve sociale.

Në mesazhin e tij, trajneri holandez shkroi se mbrëmjen e kaluar kishte vendosur t’i jepte fund mandatit si drejtues i ekipit kombëtar të Holandës, pasi skuadra e tij u eliminua nga Maroku me penallti.

Koeman u shpreh se e dhemb fakti që angazhimi i tij me “Portokallinjtë” po përfundon në këtë mënyrë. Ai theksoi se të gjithë kishin ëndërruar një Kupë Bote ku do të bënin histori, por nuk ia dolën, duke shtuar se askush nuk është më i zhgënjyer se ai.

Mes të tjerash, ai deklaroi se si trajner mban përgjegjësinë, duke nënvizuar se kështu është ndier gjithmonë dhe kështu do të ndihet gjithmonë.

Në këtë Kupë Bote, Holanda e mbylli grupin në vendin e parë me shtatë pikë nga tre ndeshje, por në fazën eliminatore u ndal që në pengesën e parë. Ndeshja ndaj Marokut përfundoi 1-1, përpara se holandezët të eliminoheshin me penallti.

The post Ronald Koeman largohet nga drejtimi i Holandës pas daljes nga Kupa e Botës appeared first on Albeu.com.

Rruga e Frenkie de Jong në Kupën e Botës 2026 u mbyll në mënyrën më zhgënjyese, teksa Holanda u ndal nga Maroku vetëm pas gjuajtjeve të penalltive.

Mesfushori i Barcelonës ishte në formacionin titullar dhe luajti afro 110 minuta, por nuk la gjurmë në repartin e mesit, çka bëri që pas eliminimit të ishte ndër emrat më të sulmuar nga kritikat.

Rafael van der Vaart, ish-lojtar i përfaqësueses holandeze, reagoi ashpër ndaj 28-vjeçarit dhe e përshkroi paraqitjen e tij si më të dobëtën që kishte parë ndonjëherë prej tij.

“Frenkie de Jong luajti ndeshjen më të keqe që kam parë ndonjëherë prej tij”, deklaroi Van der Vaart.

Sidoqoftë, ish-ylli holandez nuk e vendosi të gjithë përgjegjësinë mbi mesfushorin e Barcelonës. Ai nënvizoi se vështirësitë taktike të Holandës, si edhe mungesa e ndihmës në mesfushë, ndikuan ndjeshëm në lojën e tij përballë një Maroku shumë të organizuar.

Në të njëjtën linjë ishin edhe analistë të tjerë në Holandë, të cilët vunë në diskutim performancën e De Jong. Jan Mulder kritikoi mënyrën e tij të lojës, duke thënë se ai tregoi tepër kujdes, u mbështet shumë te pasimet anësore dhe nuk mori sa duhet përgjegjësi në ndërtimin e aksioneve.

Megjithë reagimet e forta pas këtij eliminimi, Barcelona vijon ta çmojë lart mesfushorin. Brenda klubit katalanas mbetet bindja se një paraqitje e dobët nuk e lëkund statusin e De Jong si një prej liderëve të skuadrës.

Tashmë, lojtari holandez pritet të kthehet shpejt në Barcelonë për t’u bashkuar me përgatitjet parasezonale nën drejtimin e trajnerit gjerman Hansi Flick.

The post Van der Vaart godet De Jongun pas eliminimit të Holandës: Ishte paraqitja më e dobët e karrierës appeared first on Albeu.com.

Ronald Koeman ka vendosur të japë dorëheqjen nga drejtimi i përfaqësueses së Holandës, vetëm një ditë pasi skuadra u eliminua nga Kupa e Botës 2026 në fazën e 1/16-ës, pas humbjes ndaj Marokut me penallti.

Trajneri holandez bëri të ditur se vendimin e mori një natë më parë, duke theksuar se ndiente mbi vete peshën e dështimit. “Vendosa mbrëmë se është koha të largohem si trajner i Holandës. Të gjithë kishim ëndrrën të bënim histori në këtë Botëror, por nuk ia dolëm. Askush nuk është më i zhgënjyer se unë. Si trajner, përgjegjësia bie mbi mua”, u shpreh Koeman.

Në përballjen ndaj Marokut, Holanda ishte shumë pranë kualifikimit, pasi kaloi në avantazh 1-0 në minutat e fundit me golin e Cody Gakpos. Megjithatë, në kohën shtesë erdhi barazimi i dhimbshëm i Issa Diop, që çoi ndeshjen drejt penalltive.

Koeman foli edhe për ndjenjat e tij pas përfundimit të aventurës në Botëror, duke vlerësuar rrugëtimin e tij në futboll. “Ky ëndërr nuk u realizua. Por mbi të gjitha jam krenar për gjithçka që futbolli më ka dhënë, për njerëzit që kam takuar dhe për faktin që pata privilegjin ta bëj pasionin tim profesion”, shtoi ai.

Gjatë kësaj periudhe, ai u vu nën kritika të forta nga tifozët dhe mediat në Holandë, kryesisht për largimin nga filozofia tradicionale sulmuese e ekipit. Në ndeshjen vendimtare ndaj Marokut, Koeman zgjodhi një skemë më të kujdesshme me pesë mbrojtës dhe u mbështet kryesisht te kundërsulmi.

Me këtë vendim mbyllet edhe periudha e tij e dytë në krye të Holandës.

Koeman e kishte drejtuar më parë kombëtaren holandeze nga viti 2018 deri në 2020, përpara se të largohej te Barcelona. Ai u rikthye sërish në këtë post në vitin 2023, pas largimit të Louis van Gaal.

The post Koeman largohet nga stoli i Holandës pas daljes nga Botërori appeared first on Albeu.com.

Përfaqësuesja e Holandës u ndal nga Maroku në Kupën e Botës që po zhvillohet në Amerikë, Kanada dhe Meksikë, por bashkë me eliminimin vjen edhe një statistikë vërtet e rrallë për këtë kombëtare.

Fakti më i veçantë është se Holanda nuk ka pësuar asnjë disfatë në kohën e rregullt të një ndeshjeje të Kupës së Botës që nga viti 2006.

Humbja e fundit e holandezëve brenda 90 minutave daton pikërisht në atë edicion, kur Portugalia i mposhti 1-0 në raundin e 16-tave. Që nga ai moment, nisi një ecuri mbresëlënëse që do të mbetet në fuqi edhe pas këtij turneu.

Pas vitit 2006, Holanda ka munguar vetëm në një Kupë Bote, atë në Rusi, ndërsa në 23 ndeshje të luajtura në këtë kompeticion nuk është mundur asnjëherë në kohën e rregullt.

Në Kupën e Botës 2010 në Republikën e Afrikës së Jugut, Tulipanët fituan të tre sfidat e grupit ndaj Danimarkës, Japonisë dhe Kamerunit. Më pas kaluan Sllovakinë, Brazilin dhe Uruguain në fazën me eliminim direkt, përpara se të ndaleshin në finale nga Spanja, me golin e Iniestas në kohën shtesë.

Në Brazil 2014, Holanda shkoi deri në gjysmëfinale. Gjatë atij rrugëtimi ajo mori fitore kundër Spanjës, Australisë, Kilit dhe Meksikës, pastaj eliminoi Kosta Rikën me penallti në çerekfinale, ndërsa u largua nga turneu po pas penalltive ndaj Argjentinës. Më vonë mposhti Brazilin në ndeshjen për vendin e tretë.

Holandezët nuk arritën të siguronin pjesëmarrjen në Kupën e Botës 2018, ndërsa katër vite më pas, në Katar, fituan ndaj Senegalit dhe Katarit në grup dhe barazuan me Ekuadorin.

Në ndeshjen e parë të fazës eliminatore ata mundën Amerikën, por më pas u përjashtuan nga Argjentina pas goditjeve të penalltive.

Të hënën në mbrëmje, Holanda u eliminua sërish nga pika e bardhë, këtë herë nga Maroku, çka do të thotë se seria pa humbje në 90 minuta do të vazhdojë të paktën edhe katër vite të tjera.

Megjithëse mbetet e pamposhtur në kohën e rregullt gjatë kësaj periudhe, Holanda ende nuk ka arritur të shpallet kampione e botës. Në historinë e saj nuk e ka fituar asnjëherë këtë trofe dhe cilësohet si humbësja më e madhe e të gjitha kohërave, pasi është mundur në tre finale.

The post Holanda mban ende një seri unike në Kupën e Botës: asnjë humbje në 90 minuta që prej vitit 2006 appeared first on Albeu.com.

Holanda i dha fund rrugëtimit në Kupën e Botës 2026, pasi u ndal nga Maroku në fazën e 1/16 së finales me rezultat 1-1 dhe 3-2 pas penalltive.

Në këtë përballje, përfaqësuesja holandeze u shfaq tepër e tërhequr, me vetëm 30 për qind posedim të topit dhe pa arritur të vendosë presion domethënës mbi mbrojtjen marokene.

Pas ndeshjes, Ronald Koeman u përball me kritika të ashpra nga Zlatan Ibrahimovic, i cili shprehu hapur pakënaqësinë e tij për mënyrën se si ishte përgatitur Holanda për këtë duel.

“Unë mendoj se kjo humbje është faji i Koemanit, sepse nuk e njoha këtë ekip të Holandës”.

“Ai humbi me një identitet që nuk është identiteti holandez dhe kjo më zemëron. Humb me identitetin tënd… sepse ai është ai që je”, deklaroi Ibrahimovic për Fox.

Për këtë ndeshje, Koemani zgjodhi një skemë më të kujdesshme me pesë mbrojtës, duke u larguar nga tradita sulmuese që e ka karakterizuar Holandën. Megjithatë, trajneri e mbrojti këtë vendim edhe pasi skuadra u eliminua nga turneu.

Humbja ndaj Marokut i shtoi Holandës një tjetër zhgënjim nga pika e bardhë, teksa tashmë ka pësuar tetë humbje në dhjetë seri penalltish në historinë e saj.

The post Zlatan Ibrahimovic godet Ronald Koemanin: Holanda humbi duke mohuar identitetin e saj appeared first on Albeu.com.