Kombëtarja e Spanjës mori një fitore të thellë ndaj Austrisë, duke prerë biletën për në raundin e 16-të të Kupës së Botës.

“La Roja” dhuroi edhe një paraqitje mbresëlënëse dhe e mbylli sfidën me shifrat e qarta 3-0.

Ndonëse Marc Cucurella realizoi një vollej shumë të bukur, goli i tij nuk u pranua pasi gjyqtari kryesor sinjalizoi faull në sulm.

Avantazhin për spanjollët e solli Mikel Oyarzabal, i cili finalizoi saktë pas një asistimi të bukur nga Marc Cucurella në minutën e 36-të.

Pas rikthimit nga pushimi, Spanja e rriti edhe më shumë kontrollin e lojës dhe Pedro Porro realizoi për 2-0, pas pasimit të Alex Baenas në minutën e 66-të.

Lamine Yamal iu afrua golit pas një topi të kthyer, por David Alaba ndërhyri në momentin vendimtar duke e larguar topin nga porta.

Golin e tretë dhe të fundit e shënoi sërish Oyarzabal, që përfitoi nga një tjetër asistim i Cucurellas në minutën e 89-të.

Me këtë triumf, Spanja kalon më tej, ku do të përballet me fituesin e duelit Portugali – Kroaci.//

The post Spanja mposht thellë Austrinë dhe siguron kalimin më tej appeared first on Albeu.com.

Spanja e mbylli 45-minutëshin e parë në epërsi minimale ndaj Austrisë.

“La Roja” kryesojnë 1-0, në një përballje ku morën kontrollin e lojës që në minutat e para dhe e dominuan takimin në çdo aspekt.

Fillimisht, Marc Cucurella realizoi një gol të bukur me vollej, por arbitri e anuloi atë për shkak të një faulli në sulm.

Më pas, edhe Lamine Yamal pati një rast të mirë për të shënuar, por nuk arriti ta shfrytëzonte.

Goli që zhbllokoi sfidën erdhi në minutën e 36-të, kur Mikel Oyarzabal finalizoi një aksion të shpejtë pas asistimit të Cucurellas.

Në këtë mënyrë, Spanja po marshon bindshëm drejt 1/8 së finales, teksa i duhet edhe një pjesë tjetër për ta vulosur kualifikimin.

The post Spanja shkon në pushim me avantazh minimal përballë Austrisë appeared first on Albeu.com.

Janë publikuar 11-shet startuese të Spanjës dhe Austrisë për përballjen vendimtare në fazën me eliminim direkt të Kupës së Botës.

Takimi parashikohet i luftuar, me spanjollët që mbështeten te një grup lojtarësh me bazë nga Barcelona, ndërsa Austria paraqitet me një skuadër të ekuilibruar dhe të fortë në aspektin fizik.

Spanja hyn në këtë ndeshje me shumë imagjinatë në mesfushë, aty ku Pedri dhe Rodri pritet të diktojnë ritmin, ndërsa Dani Olmo dhe Lamine Yamal do të kërkojnë të krijojnë rrezik në repartin ofensiv.

Në krahun tjetër, Austria do të mbështetet te organizimi taktik dhe te kundërsulmet e shpejta, me Sabitzer dhe Gregoritsch si pikat kryesore.

Spanja: Simón; Cucurella, Laporte, Cubarsí, Porro; Olmo, Pedri, Rodri; Baena, Oyarzabal, Lamine Yamal

Austria: Schlager; Posch, Alaba, Danso, Laimer; Seiwald, X. Schlager; Sabitzer, Gregoritsch, Schmid; Wanner

The post Zbulohen formacionet zyrtare të Spanjës dhe Austrisë, La Funte vendos për Lamine Yamal appeared first on Albeu.com.

Kapiteni i Austrisë, David Alaba, është shprehur i bindur se ekipi i tij ka mundësi të befasojë Spanjën në raundin e 1/16 të Kupës së Botës, edhe pse përballë do të ketë një nga skuadrat favorite të këtij kompeticioni.

Në një prononcim për “MARCA” përpara ndeshjes me eliminim direkt, ish-mbrojtësi i Real Madridit e pranoi se Spanja është një kundërshtar tepër i fortë dhe ndër pretendentët më seriozë për trofeun, por nënvizoi se Austria do të paraqitet me vetëbesim të plotë.

“Spanja është një nga ekipet më të mira në botë dhe një nga favoritët për të fituar titullin,” tha Alaba.

“E dimë që do të duhet të japim më të mirën tonë dhe se do të jetë një sfidë shumë e vështirë, por në futboll gjithçka është e mundur.”

Mbrojtësi austriak, që ka luajtur pesë sezone në Spanjë me Real Madridin, theksoi se kjo sfidë ka për të edhe një ngarkesë emocionale, për shkak të lidhjes së tij me futbollin spanjoll dhe me shumë prej lojtarëve që ka pasur përballë në La Liga.

Ai bëri të ditur gjithashtu se stafi teknik do ta përgatisë ekipin sa më mirë të jetë e mundur dhe se, nëse do të jetë e nevojshme, ai është gati të kontribuojë me eksperiencën e tij.

Austria e siguroi kalimin në fazën eliminatore pas një paraqitjeje mbresëlënëse në grup dhe tani synon të bëjë histori duke arritur kualifikimin në 1/8 e finales së Kupës së Botës për herë të parë pas shumë vitesh.

The post Alaba: Austria ka besim se mund të surprizojë Spanjën në Kupën e Botës appeared first on Albeu.com.

Sipas informacioneve që po qarkullojnë online, të shoqëruara edhe me përkthime nga mediat arabe në vendin ku ndodhi ngjarja, ekziston dyshimi se Algjeria dhe Austria kishin rënë dakord në heshtje që ndeshja mes tyre të mbyllej në barazim, rezultat që do ta linte jashtë kombëtaren e Iranit.

Në fund, gjithçka duket se u komplikua. Në minutën e 93-të, ylli i Algjerisë, Riyad Mahrez, realizoi golin për 3-2.

Menjëherë pas këtij momenti, futbollistët austriakë reaguan me zemërim të madh. Ata u drejtuan me vrap nga stoli i Algjerisë, duke protestuar me gjeste të forta për atë që pretendohej si “thyerje e marrëveshjes”.

Në videon që grumbulloi miliona shikime vetëm brenda pak orësh, shfaqet rrëmuja pranë vijës anësore. Pamjet tregojnë qartë lojtarin me numrin 8 të Algjerisë, Aouar, si edhe anëtarë të stafit teknik, teksa mundohen të qetësojnë austriakët e irrituar.

Sipas raportimeve të mediave iraniane, në ato çaste Aouar po u sinjalizonte lojtarëve të Austrisë të linin topin dhe po u thoshte: “Kini durim, ka ende kohë të mjaftueshme për të barazuar”.

Më tej, videoja tregon një futbollist austriak që i afrohet algjerianit dhe, sipas dyshimeve, i jep udhëzime për mënyrën se si të vendoset në mbrojtje, me qëllim që Austria ta kishte më të lehtë të depërtonte drejt portës.

Në këtë situatë u përfshi edhe gjyqtari i katërt, bashkë me stafin teknik, të cilët, sipas dëshmitarëve, tentuan të ndanin lojtarët në mënyrë që ky komplot i pretenduar të mos bëhej tepër i dukshëm për kamerat.

Pak çaste pas këtyre skenave dhe bisedave pranë vijës anësore, pikërisht në momentin kur u ekzekutua goditja e parë nga qendra, Austria shënoi golin e 3:3, që mbeti edhe rezultati përfundimtar i takimit.

Kjo histori sjell menjëherë ndër mend ndeshjen famëkeqe të Kupës së Botës 1982, të njohur si “Turp në Gijon”, kur Gjermania Perëndimore dhe Austria luajtën 1:0 për të eliminuar, në mënyrë ironike, pikërisht Algjerinë.

Dyzet e katër vjet më pas, duket se rrethanat janë përmbysur dhe këtë herë viktima është Irani.

FIFA ende nuk ka dalë me një reagim zyrtar për këto pamje, ndërsa presioni nga opinioni publik dhe delegacioni sportiv i Iranit po vjen në rritje.

The post Dyshime për ujdi në Botëror, pamjet nga sfida Algjeri-Austri nxisin debat appeared first on Albeu.com.

Ralf Rangnick, përzgjedhësi i Austrisë, ka refuzuar kategorikisht pretendimet se ekipi i tij ishte i kënaqur me një barazim në përballjen e jashtëzakonshme 3-3 kundër Algjerisë, rezultat që i dërgoi të dyja kombëtaret në fazën e eliminimit direkt të Kupës së Botës.

Austria e mbylli grupin në vendin e dytë falë këtij rezultati, ndërsa Algjeria siguroi kalimin tutje si një nga ekipet më të mira të vendeve të treta. Megjithatë, gjithçka u vulos vetëm në çastet dramatike të fundit, teksa të dy përfaqësueset vazhduan të synonin golin e fitores deri në sinjalin përmbyllës.

Edhe pse barazimi i shërbente të dyja skuadrave për kualifikim, ish-trajneri i përkohshëm i Manchester United e hodhi poshtë çdo aludim se ndeshja ishte zhvilluar me qëllimin për të dalë me atë rezultat.

“Në këtë ndeshje, kur ke një 3-3, askush nuk mund të supozojë se ka pasur marrëveshje, sidomos pas asaj që pamë në 90 sekondat e fundit”, deklaroi ai.

“Tre minuta para fundit, nëse dikush do të të thoshte se kjo do të ndodhte, do të mendoje se është i çmendur”.

Rangnick tha se në karrierën e tij të gjatë nuk i kujtohet një ndeshje me kaq shumë kthesa dhe tension deri në fund.

“Kam rreth 40 vite si trajner dhe nuk mbaj mend një ndeshje me një zhvillim kaq dramatik dhe të papritur”.

Ai shtoi se shumëkush priste një rezultat shumë më të mbyllur, por ajo që ndodhi në fushë i tejkaloi të gjitha parashikimet.

“Shumica mendonin se do të përfundonte 0-0 ose 1-1, por përfundoi 3-3. Është e pabesueshme. Dhoma e zhveshjes është kaos. Nëse Alfred Hitchcock do ta kishte shkruar këtë dramë, do të kisha menduar se është i çmendur”.

Sipas tij, vetëm mënyra si u zhvilluan minutat e fundit mjafton për të kuptuar se asnjëra palë nuk po luante për ta ruajtur barazimin.

“Kush e ka parë 15 minutat e fundit e kupton që nuk kishte asnjë shenjë se lojtarët donin të mbanin rezultatin. Të dy ekipet kërkonin fitoren”.

“Në minutën e 93-të, askush nuk mund të thotë se dikush kishte planifikuar të shënonte gol tjetër”.

Në fund, ai pranoi se ndoshta disa futbollistë të Algjerisë mund ta kenë parë barazimin si të pranueshëm, por theksoi se kjo nuk ishte qasja e përgjithshme në fushë.

“Ndoshta 1-2 lojtarë të Algjerisë mendonin për barazim, por nuk besoj se pjesa tjetër e skuadrës, dhe sigurisht as ne, e kishte atë qëllim”, përfundoi ai.

The post Rangnick mohon zërat për ujdi pas barazimit që kualifikoi Austrinë dhe Algjerinë appeared first on Albeu.com.

Skuadra austriake zhbllokoi ndeshjen në minutën e 28-të, kur David Alaba dha një pasim të saktë për Marko Arnautovic, i cili nuk gaboi dhe realizoi për 1-0.

Pak para përfundimit të pjesës së parë, Algjeria riktheu ekuilibrin. Në minutën e 45-të, Rafik Belghali finalizoi bukur një aksion individual dhe e dërgoi topin pas Alexander Schlager për 1-1.

Në fraksionin e dytë të lojës, Austria mori sërish epërsinë në minutën e 55-të. Konrad Laimer shërbeu për Marcel Sabitzer, ndërsa ky i fundit shënoi menjëherë për 2-1.

Përgjigjja e Algjerisë erdhi shumë shpejt. Vetëm pesë minuta më vonë, Houssem Aouar asistoi për Riyad Mahrez, i cili me portën e zbrazët përpara e pati të thjeshtë të dërgonte topin në rrjetë për 2-2.

Drama kulmoi në kohën shtesë, kur sfida mori një rrjedhë të jashtëzakonshme. Në minutën e 90+4, kur dukej se Algjeria po i afrohej fitores, Riyad Mahrez shënoi golin e tretë për ekipin e tij. Pas një aksioni të shpejtë, kapiteni algjerian u gjend në pozitë ideale dhe me një goditje të saktë mposhti portierin austriak për 3-2.

Por edhe Austria reagoi në çastet e fundit. Në minutën e 90+6, Saša Kalajdžić përfitoi nga një rast brenda zonës dhe e çoi topin në rrjetë, duke firmosur barazimin 3-3.

Me këtë rezultat, të dyja kombëtaret siguruan kalimin në fazën e 1/16-ave të Kupës së Botës, pas një dueli të mbushur me emocione, kthesa dhe gola deri në vërshëllimën e fundit.

The post Barazim dramatik në fund, Austria dhe Algjeria sigurojnë bashkë kualifikimin appeared first on Albeu.com.

Botërori 2026 do të hyjë në histori si edicioni i parë me 48 skuadra, të shpërndara në 12 grupe me nga katër ekipe. Ndryshe nga formati i mëparshëm me 32 përfaqësuese, ku dy vendet e para kualifikoheshin drejtpërdrejt, tani panorama është dukshëm më e ndërlikuar.

Në total, 32 ekipe do të arrijnë në fazën eliminatore. FIFA ka sjellë edhe një ndryshim në kriteret e renditjes në rast pikësh të barabarta, duke vendosur përballjet direkte përpara golavarazhit, çka i vështirëson edhe më shumë skenarët.

Situata më e veçantë lidhet me përballjen mes Austrisë dhe Algjerisë. Të dyja kombëtaret kanë nga tre pikë dhe ndeshja e tyre do të jetë e fundit në programin e gjithë fazës së grupeve. Pikërisht kjo e bën sfidën vendimtare, pasi të dy ekipet do ta kenë të qartë paraprakisht se çfarë rezultati u nevojitet për të kaluar më tej.

Ekziston mundësia që një barazim t’i dërgojë të dyja në raundin tjetër, me Austrinë në vendin e dytë dhe Algjerinë mes ekipeve më të mira të vendeve të treta. Por duke qenë se kjo është ndeshja e fundit e fazës së grupeve, të dyja përfaqësueset do ta dinë gjithashtu se humbësi i saj pothuajse me siguri do të kualifikohet si një nga vendet e treta më të mira. Pikërisht këtu situata bëhet edhe më intriguese.

Skuadra që e mbyll grupin në vendin e dytë do të përballet në fazën eliminatore me fituesin e Grupit H, ku shumë gjasa ekziston të jetë Spanja, ekipi i tretë në renditjen botërore dhe një nga pretendentët kryesorë të turneut.

Në anën tjetër, ekipi që avancon si i treti do të luajë kundër njërit prej fituesve të Grupit D (SHBA), B (Kanada ose Zvicër), G (Egjipt, Iran ose Belgjikë), L (Anglia, Gana ose Kroacia) ose K (Portugalia ose Kolumbia).

Kjo tablo sjell menjëherë ndër mend “Turpin e Gijonit” nga Kupa e Botës 1982, turne ku ishin të përfshira po ashtu Austria dhe Algjeria. Ajo ndeshje konsiderohet gjerësisht si një nga më të debatueshmet në historinë e Botërorit dhe u bë shkak për ndryshime në rregullat e FIFA-s në kompeticionet e mëpasshme.

Atëherë, Gjermania Perëndimore fitoi 1-0 ndaj Austrisë, rezultat që i dërgoi të dyja skuadrat në raundin pasardhës. Algjeria e kishte zhvilluar ndeshjen e fundit në grup një ditë më herët. Fitorja 3-2 ndaj Kilit i çoi algjerianët në vendin e dytë me katër pikë, pas Austrisë vetëm për shkak të diferencës së golave, ndërsa Gjermania Perëndimore ishte e treta me dy pikë.

Kjo nënkuptonte se, para përballjes së fundit mes Gjermanisë Perëndimore dhe Austrisë, të dy ekipet e dinin se një fitore gjermane me një ose dy gola diferencë do t’i kualifikonte të dyja. Gjermanët kaluan shpejt në epërsi dhe më pas u krijua përshtypja se të dyja palët ishin të kënaqura me atë rezultat dhe thjesht po e menaxhonin fundin e ndeshjes.

Rastet sulmuese ishin pothuajse inekzistente, ndërsa lojtarët kryesisht qarkullonin topin në prapavijë dhe më pas e largonin pa rrezik. Reagimi i opinionit futbollistik ishte i ashpër: komentatorët refuzuan të vazhdonin transmetimin normal të ndeshjes dhe u kërkuan teleshikuesve të fiknin televizorët, ndërsa gazetat vendase spanjolle raportin e publikuan në rubrikën e kronikës së zezë.

I vetmi pasojë pozitive nga ajo përballje ishte ndryshimi i kalendarit nga FIFA, që bëri të detyrueshme zhvillimin në të njëjtën kohë të ndeshjeve të fundit të çdo grupi në turnetë e ardhshëm.

The post Paradoks në Kupën e Botës: për dy kombëtare, disfata mund të vlejë më shumë se triumfi appeared first on Albeu.com.

Në këtë listë rikthejmë në vëmendje pesë prej skuadrave kombëtare më të fuqishme që nuk arritën asnjëherë të shpalleshin kampione bote.

5. Portugalia – viti 1966

Portugalia ka njohur disa gjenerata që me plot të drejtë mund të quhen të arta. Brezi i mbushur me yje i viteve 1990, finalistët e Euro 2004 dhe fituesit e Euro 2016 janë dëshmi e kësaj, ndërsa edhe sot Selecao ka një grup cilësor. Megjithatë, rreth 60 vjet më parë, kjo kombëtare ishte ndër më të fortat në botë.

Në fillimin e viteve 1960, Benfica fitoi radhazi finalet e Kupës së Evropës ndaj Barcelonës dhe Real Madridit. Nga viti 1960 deri në vitin 1965, “Shqiponjat” humbën vetëm një finale të këtij kompeticioni, përpara se të luanin edhe një tjetër finale ndaj Manchester United në vitin 1968. Formacioni i jashtëzakonshëm i ndërtuar nga hungarezi Bela Guttmann ishte ndër më dominuesit në futbollin evropian të asaj periudhe dhe, po të mos ishte “mallkimi” i tij, mund të kishte grumbulluar edhe më shumë trofe me “Veshë të Mëdhenj”.

Pikërisht Benfica përbënte bazën e kombëtares portugeze. Eusebio, Antonio Simoes, Jose Augusto dhe Jose Torres formonin një repart ofensiv të frikshëm. Në mesfushë komandën e mbante Mario Coluna, kapiten i Benficës dhe i ekipit kombëtar, i njohur me nofkën “Përbindëshi i Shenjtë”, një epitet që u rezervohej figurave të mëdha të teatrit.

Në Kupën e Botës 1966, Portugalia realizoi më shumë gola se çdo skuadër tjetër në turne, plot 17, ndërsa Eusebio shënoi nëntë herë. Ishte debutimi i Portugalisë në këtë kompeticion dhe menjëherë u shndërrua në një surprizë të madhe. Skuadra doli e para në grup, pasi mposhti edhe Brazilin me rezultat 3-1.

Në çerekfinale erdhi përballja legjendare me Korenë e Veriut, ku portugezët triumfuan 5-3, edhe pse pas 25 minutash ishin në disavantazh 0-3. Në gjysmëfinale, rrugëtimi i tyre u ndal nga Anglia vendase.

“Ishte veçanërisht e vështirë të kaloja humbjen nga Anglia në gjysmëfinale. Ende nuk jam rikuperuar prej saj. E kujtoj shumë shpesh atë ndeshje. Dhe çdo herë zemra më del nga kraharori”, pranoi Eusebio në vitin 2010.

Cristiano Ronaldo është krahasuar shpesh me Eusebion, por legjenda portugeze e kundërshtoi një paralele të tillë, sidomos pasi Cristiano theu rekordin e tij të golave me kombëtaren. “Krahasime të tilla janë të gabuara. Nuk mund ta krahasosh shënimin tim me atë të Cristiano Ronaldos. Unë shënova 41 gola në 60 ndeshje, dhe Ronaldo ka luajtur më shumë se 100 ndeshje. Përveç kësaj, sot ekipet kombëtare luajnë një numër ndeshjesh shumë më të lehta. Unë nuk kam luajtur kurrë kundër Lihtenshtajnit apo Azerbajxhanit. Krahasime të tilla më mërzisin. Janë gjëra të ndryshme”.

4. Austria – viti 1934

Disa skuadra hyjnë në histori për shkak të një brezi të madh lojtarësh, ndërsa të tjera sepse ndryshojnë vetë mënyrën si luhet futbolli. Austria e bëri pikërisht këtë. Në maj të vitit 1931, ajo e mundi Gjermaninë në Berlin me rezultatin 6-0 dhe prej asaj kohe mori nofkën Wunderteam, “Ekipi i Mrekullive”.

Austriakët sollën një koncept tërësisht të ri loje, të quajtur nga disa “stili i Danubit” e nga të tjerë “dantella vjeneze”. Thelbi, sidoqoftë, ishte i qartë: askush në botë nuk luante më mirë se ata në atë periudhë. Edhe humbja 4-3 ndaj Anglisë u interpretua si provë e epërsisë së tyre taktike dhe teknike, ndërsa britanikët fituan falë forcës fizike.

Arkitekti i kësaj skuadre ishte Hugo Meisl, një figurë që sot do të cilësohej vizionare. Ai krijoi një nga turnetë e parë ndërkombëtarë për klube, Kupën Mitropa, fliste tetë gjuhë dhe ishte ekonomist.

“Të 11 lojtarët duhet të lëvizin vazhdimisht në mënyrë që ta privojnë kundërshtarin nga mundësia për të hamendësuar qëllimet e tij. Edhe në qendër të fushës, duke përparuar drejt kundërshtarit, duhet menjëherë të kalojë topin në hapësirën e lirë, ku një lojtar sulmues duhet të jetë duke vrapuar tashmë. Sistemi ynë… Shkurt, ne nuk kemi sistem. Inteligjenca, shpejtësia dhe surpriza janë faktorët e suksesit”, ishte filozofia e tij në vitet 1930, një ide që tingëllon ende aktuale.

Figura qendrore e asaj skuadre ishte Matthias Sindelar. Gazetat vjeneze shkruanin për të: “Është sikur të ketë tru në këmbë, dhe ndërsa vrapon, krijon gjëra të paimagjinueshme”. Së bashku me Josef Smistik dhe Walter Nausch, ai i dha formë në fushë këtyre ideve revolucionare.

Nga prilli 1931 deri në dhjetor 1932, Austria zhvilloi 14 ndeshje pa humbje, duke dominuar kundërshtarët. Në vitin 1932, ajo mposhti Italinë në finalen e Kupës së Evropës Qendrore. Para Kupës së Botës 1934, skuadra po shkatërronte çdo rival, ndërsa fitorja 8-2 kundër Hungarisë së fortë tregoi se nuk kishte të barabartë.

Në vitin 1933, grupit iu bashkua edhe sulmuesi i shkëlqyer çek Josef Bican. Meisl e çoi përfaqësuesen e tij në Kupën e Botës 1934 në Itali si një nga favoritët kryesorë. Austria kaloi me autoritet Francën dhe Hungarinë, por në gjysmëfinale u ndal nga Italia. Fillimisht, në kushte të vështira atmosferike, portieri austriak gaboi, e më pas ndikoi edhe gjyqtari Ivan Eklind. Pikërisht ai drejtoi si gjysmëfinalen, ashtu edhe finalen me Italinë, dhe ndihmoi vendasit të ruanin avantazhin e tyre.

Pas asaj disfate, Austria humbi edhe ndeshjen për vendin e tretë ndaj Gjermanisë. Në vitin 1936 fitoi medaljen e argjendtë në Lojërat Olimpike, por pas ‘Anschluss’ të vitit 1938, ‘Wunderteam’ pushoi së ekzistuari.

Sindelar refuzoi të luante për Rajhun e Tretë dhe në vitin 1939 vdiq në rrethana misterioze bashkë me të dashurën e tij hebreje. Në funeralin e tij morën pjesë gati 20,000 banorë të Vjenës.

3. Brazili – viti 1982

Disa mund të argumentojnë se Brazili i viteve 1998 dhe 2006 kishte më shumë yje, por thelbi i atyre skuadrave kishte fituar tashmë të paktën një Kupë Bote, e disa prej tyre edhe dy. Në të kundërt, Brazili magjepsës i Tele Santanas nuk e fitoi kurrë trofeun dhe as nuk mbërriti në finale, megjithatë mbetet një nga skuadrat më spektakolare në historinë e Kupës së Botës, ndoshta edhe të gjithë futbollit.

Në vitin 1979, drejtimin e kombëtares braziliane e mori trajneri i njohur si “Mësuesi”. Santana ishte nga ata trajnerë që vinin lojtarin para skemës. Ai besonte se mjaftonte të mblidheshin futbollistët më të mirë të vendit, dhe më pas ata vetë do ta gjenin mënyrën më të mirë për të luajtur. “Ju jeni futbollistët më të mirë në Brazil. Njihuni me njëri-tjetrin në lojë”.

Për Kupën e Botës 1982 në Spanjë, ai zgjodhi një skuadër pa një mesfushor të krahut të djathtë, sepse sipas tij nuk kishte lojtarë mjaftueshëm cilësorë në atë rol, ndonëse në repartet e tjera kishte bollëk. “Nëse do të kisha një lojtar si Garrincha në të djathtë, sigurisht që ai do të luante. Por vetëm më të mirët dalin në fushë për mua”, u përgjigjej ai kritikëve.

Edhe pse mungonte një profil klasik në atë krah, kush mund të shqetësohej kur në mesfushë ishin Zico, Falcao, Cerezo dhe Sokrates? Ata jo vetëm dominonin lojën, por kërkonin ta bënin atë sa më të bukur. Santana u kthye në një nga mbrojtësit më të mëdhenj të filozofisë Joga Bonito, “Loja e Bukur”, dhe përsëriste shpesh: “Futbolli pa një gjuajtje në portë është sabotim, jo art!”.

Pak para Kupës së Botës 1982, Brazili zhvilloi një turne në Evropë ku u përball me Gjermaninë, Francën dhe Anglinë. Fillimisht mposhti Anglinë 1-0 me golin e Zicos, më pas kaloi me bindje Francën 3-1. Ndeshja më e fortë ishte ajo ndaj Gjermanisë, por edhe aty brazilianët fituan 2-1.

“Jemi gati të përballemi me çdo taktikë mbrojtëse. Do të përgjigjemi, si gjithmonë: do të shkojmë përpara dhe do të shënojmë”, deklaroi Santana.

Në fazën e parë të grupeve, Brazili fitoi të treja ndeshjet, duke realizuar 10 gola dhe duke pësuar vetëm dy. Në ndeshjen hapëse të fazës së dytë të grupeve, ai e shkatërroi Argjentinën, kampionen në fuqi dhe rivalen kryesore. Për të siguruar gjysmëfinalen, i mjaftonte një barazim kundër Italisë, skuadër që gjatë gjithë turneut kishte hasur vështirësi në sulm.

Megjithatë, në një duel dramatik ku Selecao mbeti dy herë në disavantazh, fitorja u buzëqeshi italianëve më pragmatikë, ndërsa Santana u detyrua të fliste për stilin e lojës.

“Në Kupën e Botës, vetë suksesi është shumë më pak i rëndësishëm sesa demonstrimi i futbollit më të mirë. Kupa e Botës është një spektakël! Çdo humbje është e neveritshme – ata do t’ju fajësojnë, pavarësisht se si keni luajtur dhe cilat kanë qenë rrethanat. Pra, është më mirë të sulmoni – atëherë nuk do të ndihet aq e neveritshëm”, tha trajneri. Në Brazil, skuadra u prit si heroike.

Pas këtij Botërori, ai dha dorëheqjen, edhe pse u rikthye për Kupën e Botës 1986. Sidoqoftë, ajo përfaqësuese ishte vetëm hija e zbehtë e ekipit të mbushur me yje të vitit 1982. Dëmtimi i Zicos dhe përplasjet e brendshme ia hoqën Brazilit çdo mundësi për të luftuar sërish për trofeun.

2. Holanda – viti 1974

Shumë pak kampionë të Kupës së Botës kanë marrë aq shumë vëmendje në libra, analiza dhe kujtime sa Holanda e vitit 1974, edhe pse nuk fitoi. “Futbolli total”, “Holandezë fluturues” dhe “Flaka portokalli” janë vetëm disa nga etiketat që la pas skuadra e Rinus Michels.

Duhet kujtuar se në fillim dhe në mesin e shekullit të 20-të, Holanda nuk shihej si një fuqi futbolli. Për shumë turne, Hungaria, çekët dhe sllovakët, jugosllavët, madje edhe BRSS-ja, konsideroheshin favoritë shumë më të mëdhenj se “Portokallinjtë”.

Gjithsesi, në fundin e viteve 1960 tabloja nisi të ndryshonte. Në vitin 1970, Feyenoordi i drejtuar nga austriaku Ernst Happel, i rritur me frymën e Wunderteam, fitoi Kupën e Evropës. Ky ishte hapi i parë madhor i futbollit holandez drejt elitës. Nga ai Feyenoord fitues, Wim Jansen dhe Wim van Hanegem kishin rol të rëndësishëm edhe në vitin 1974. Megjithatë, zemra e skuadrës vinte nga Amsterdami.

Një vit më vonë, Ajaxi i Michels fitoi Kupën e Evropës dhe e përsëriti suksesin edhe dy herë të tjera. Për katër sezone rresht, trofeu më i madh evropian mbeti në Holandë. Ishte koha kur po ngrihej një brez i mrekullueshëm, me Johan Cruyff si figurën qendrore.

Sot tingëllon e pabesueshme, por para vitit 1974 Holanda kishte luajtur për herë të fundit në një Kupë Bote në vitin 1938. Megjithatë, në atë edicion pritshmëritë ishin të mëdha, edhe pse në eliminatore skuadra kishte lënë pas Belgjikën vetëm falë golavarazhit. Ekipi u kualifikua nën drejtimin e trajnerit çek Frantisek Fadrhonc, por në Holandë u vendos se ai nuk ishte njeriu i duhur për Botërorin, ndaj në krye u emërua Rinus Michels, i cili paralelisht drejtonte edhe Barcelonën. Futbollistët donin ta mbanin Frantisekun, prandaj ai mbeti si ndihmës i “gjeneralit” Michels.

“Një ekip fiton vetëm kur ka topin”, thoshte trajneri që i dha formën përfundimtare konceptit të futbollit total. “Futbolli total është shumë i thjeshtë. Ju u jepni lojtarëve liri: të mendimit, të pasimeve, të lëvizjes. Por kjo liri kërkon nga secili prej tyre angazhim total në çdo metër të fushës. Nga të gjithë – madje edhe nga portieri, i cili duhet të mbulojë mbrojtësit. Vetëm nëse plotësohet ky kusht mund të mbështeteni në sukses”, shpjegonte Michels.

Në turne, Holanda e tij bëri që e gjithë bota të dashurohej me këtë skuadër. Në fazën e parë të grupeve, holandezët fituan ndaj Uruguait dhe Bullgarisë, ndërsa barazuan me Suedinë. Më pas, në fazën e dytë, ata shkatërruan Argjentinën 4-0 dhe mposhtën si Gjermaninë Lindore 2-0, ashtu edhe Brazilin 2-0. Cruyff, Neeskens dhe Johnny Rep i çmontuan kundërshtarët.

Por në finale, Gjermania Perëndimore vendase tregoi forcë më të madhe. Pasi pësoi e para, ajo jo vetëm rikuperoi disavantazhin, por shënoi edhe golin vendimtar. Në përballjen personale, Franz Beckenbauer doli fitues ndaj Johan Cruyff.

“Ne donim t’i tallnim gjermanët. Nuk e menduam me vetëdije, por në thelb kjo është ajo që po bënim. Harruam të shënonim golin e dytë”, kujtonte Johnny Rep për atë finale.

Michels më vonë fitoi Euro 1988, por brezi i shkëlqyer holandez i viteve 1970 humbi edhe një tjetër finale të Kupës së Botës, kësaj here kundër Argjentinës.

1. Hungaria – viti 1954

Ndoshta ky ishte ekipi më i fortë i epokës “bardh e zi”. Vetëm disa statistika mjaftojnë për të kuptuar përmasat e Aranycsapat, “Ekipit të Artë”.

Hungaria shënoi 27 gola në një turne të vetëm, shifra më e lartë ndonjëherë, dhe mbajti mesataren më të lartë të golave për ndeshje, 5.4. Fitorja 9-0 ndaj Koresë së Jugut vazhdon të mbetet një nga diferencat rekord në një ndeshje të Kupës së Botës. Sandor Kocsis, ndërkohë, është i vetmi lojtar në historinë e turneut që ka realizuar nga dy gola në katër ndeshje radhazi.

Që nga fillimi i shekullit të 20-të, Hungaria renditej mes vendeve më të rëndësishme të futbollit botëror. Ajo prodhoi lojtarë dhe trajnerë të mëdhenj që më pas u përhapën në të gjithë Evropën. Hungarezët ndikuan në zhvillimin e lojës nga SHBA-ja deri në Argjentinë. Bela Guttmann, një nga trajnerët më të mëdhenj, punoi në Nju Jork, Sao Paulo, Lisbonë, Milano, Montevideo, Athinë dhe në disa vende të tjera.

Në vitin 1938, Hungaria humbi finalen ndaj Italisë, por pas Luftës së Dytë Botërore u shfaq një brez i ri edhe më i talentuar. Një element me peshë ishte edhe fakti se pushteti socialist, i vendosur në Hungari nën ndikimin e BRSS-së, shtetëzoi klubet e futbollit, të cilat më pas u shpërndanë nën ministri të ndryshme. Kjo ia lehtësoi trajnerit Gusztav Sebes ndërtimin e kombëtares, sepse futbollistët kryesorë u grumbulluan në klubet bazë Honved dhe MTK dhe nuk lejoheshin të largoheshin jashtë vendit.

Në vitin 1949, Laszlo Kubala, miku më i ngushtë i Kocsis, u arratis. Është vështirë të imagjinohet sa më e fortë do të kishte qenë Aranycsapat nëse legjenda e Barcelonës do të kishte luajtur edhe për të. Vetë Kocsis, Puskas, Czibor dhe yje të tjerë do të transferoheshin në Evropë vetëm pas vitit 1956.

Nga qershori i vitit 1950 deri në korrik të vitit 1954, kur u luajt finalja e Botërorit në Bernë, ‘Aranycsapat’ nuk humbi asnjë ndeshje zyrtare. Kulmi i kësaj epërsie u pa në përballjet me Anglinë. Në vitin 1953, Hungaria u bë skuadra e parë jo-britanike që e mundi Anglinë në fushën e saj, 6-3. Më pas anglezët kërkuan revansh, por pësuan turpërimin më të madh të historisë së tyre, një humbje 1-7 nga Hungaria. Në atë moment nuk kishte dyshim se cila ishte skuadra më e fortë në botë.

Kjo fitore erdhi vetëm një muaj para Kupës së Botës, ndaj dukej sikur hungarezëve u mbetej vetëm të shkonin në Zvicër dhe të formalizonin titullin. Fillimisht mundën Korenë e Jugut 9-0, më pas Gjermaninë 8-3, ndërsa në çerekfinale përballë tyre doli Brazili. Nënkampionët e Botërorit të kaluar u mundën 4-2.

Në gjysmëfinale përballë doli kampionia në fuqi, Uruguai. Për herë të parë, skuadra e Sebes u vu seriozisht në provë, por dy golat e Kocsis në kohën shtesë vulosën fitoren 4-2. Uruguai nuk kishte humbur në një turne të madh prej 30 vitesh, që nga Lojërat Olimpike të vitit 1924, por Hungaria u bë skuadra e parë jo-amerikane që e mposhti.

Më pas erdhi “Mrekullia e Bernës”. Hungarezët kaluan 2-0 në avantazh që në minutën e tetë, por në fund humbën 2-3. Kjo disfatë ushqeu dhjetëra teori konspirative. Në Budapest, tifozët shkatërruan stacionin, ndërsa ekipi u detyrua të fshihej nga njerëzit. Pas Kryengritjes Hungareze, skuadra praktikisht pushoi së ekzistuari dhe Puskas, Czibor dhe Kocsis u shpallën tradhtarë sepse qëndruan në Spanjë.

The post Pesë përfaqësueset më të mëdha që mbetën pa e ngritur kurrë Kupën e Botës appeared first on Albeu.com.

Të dyja përfaqësueset e kanë hapur turneun me fitore dhe synojnë të bëjnë një tjetër hap shumë të rëndësishëm drejt sigurimit të kualifikimit për në fazën tjetër.

Vëmendja te Argjentina është te Lionel Messi, i cili do të aktivizohet që nga minuta e parë dhe do të prijë në repartin ofensiv bashkë me Lautaro Martinez dhe Thiago Almada.

Në anën tjetër, Austria paraqitet me disa ndryshime krahasuar me sfidën e parë, ndërsa në krye të sulmit do të jetë Michael Gregoritsch.

Interesimi për këtë duel është i madh, pasi skuadra që del fituese do të mbetet e vetme në krye të Grupit J dhe do t’i afrohet ndjeshëm fazës me eliminim direkt.

Argjentina: E. Martinez, Molina, Romero, L. Martinez, Medina, Enzo Fernandez, De Paul, Mac Allister, Almada, Messi, Lautaro Martinez.

Austrisa: A. Schlager, Danso, Posch, Alaba, X. Schlager, Seiwald, Sabitzer, Schmid, Laimer, Wanner, Gregoritsch.

The post Argjentinë – Austri, publikohen formacionet zyrtare: Messi e nis ndeshjen si titullar appeared first on Albeu.com.