Një 32-vjeçar është arrestuar nga Policia e Kosovës, pasi dyshohet se ka kërcënuar ministren Donika Gërvalla.

Kanosja është bërë nëpërmjet një postimi që i dyshuari e kishte publikuar nga profili i tij në Facebook.

Në postim përmendeshin Donika Gërvalla dhe Vudi Xhymshiti, ndërsa përdoreshin fjalët për “plumbin” dhe vendin “ku me rrok”.

Policia bëri të ditur se i dyshuari, një mashkull kosovar, u arrestua pasi përmes rrjeteve sociale kishte kanosur një viktimë femër kosovare dhe një viktimë mashkull kosovar. Pas intervistimit, me vendim të prokurorit, ai është dërguar në mbajtje.

The post Kërcënoi ministren Donika Gërvalla, një person përfundon në paraburgim appeared first on Albeu.com.

Një person është ndaluar nga Policia e Kosovës, pasi dyshohet se në profilin e tij në Facebook publikoi përmbajtje kërcënuese ndaj Kuvendit të Kosovës, raportoi Radiotelevizioni i Kosovës.

Rasti është regjistruar më 10 shtator, në orën 19:15, ndërsa i dyshuari po hetohet për veprën penale “Kanosje”, bëhet e ditur në raportin e Policisë së Kosovës.

RTK raportoi gjithashtu se personi në fjalë figuron i dyshuar në 31 raste kriminale të evidentuara përgjatë viteve 2000–2023.

Ndër veprat për të cilat dyshohet përfshihen vrasja në tentativë, sulmi, kanosja, mbajtja dhe përdorimi i paligjshëm i armëve.

Në një postim në rrjetin social, ai kishte shkruar: “Pom vyejn 30 mashkuj patriot të armatosur mire me bllokue parlamentin e Kosovës, dhe mos me u dorëzue deri sa ti zgjedhin krejt institucionet, përgjegjësin dhe të gjitha obliginet i mar vet”.

The post Arrestohet një person që dyshohet se publikoi kërcënime ndaj Kuvendit të Kosovës appeared first on Albeu.com.

“Unë ndaj shqetësimet e ekspertëve të industrisë se inteligjenca artificiale e përparuar mund të paraqesë një rrezik ekzistencial për njerëzimin”, tha ai në Këshillin e të Drejtave të Njeriut të OKB-së në Gjenevë, në një fjalim të gjerë përpara se të fillonte mandatin e tij të dytë muajin e ardhshëm.

Më tej, ai shtoi se duhet të bëhen përpjekje për të vendosur garanci në lidhje me sigurinë dhe mbrojtjen përpara se të jetë vonë.

“Bëj thirrje këtu sot që të bëhen të gjitha përpjekjet për të vendosur garanci të palëkundura në lidhje me sigurinë dhe mbrojtjen e inteligjencës artificiale, përpara se të jetë tepër vonë”, shtoi ai.

The post Shefi i të drejtave të njeriut në OKB: Inteligjenca Artificiale përbën një kërcënim ekzistencial për njerëzimin appeared first on Albeu.com.

Elbasani dhe Vllaznia e mbyllën në barazim 1-1 përballjen e zhvilluar mbrëmjen e djeshme, e vlefshme për javën e dytë të “Abissnet Superiore”. Megjithatë, vëmendja më e madhe pas ndeshjes u përqendrua te ngjarjet e ndodhura jashtë fushës, veçanërisht te goditja që presidenti i klubit shkodran, Alban Xhaferi, i dha asistentit të arbitrit, Ergys Spahiu.

Sipas burimeve të “Newsport.al”, në përfundim të takimit ka pasur edhe një tjetër episod të pazakontë. Trajneri i Vllaznisë, Edi Martini, mësohet se ka kërcënuar delegatin e ndeshjes dhe zyrtarin e FSHF-së, Bujar Pregjën.

“Vetes do t’i prish punë dhe ty do të të zhduk”, raportohet t’i ketë thënë Martini Pregjës.

Delegati i ndeshjes nuk ka pranuar të japë një prononcim të gjatë për “Newsport.al”. Ai është shprehur shkurt se do t’u drejtohet organeve përkatëse për këtë çështje.

Në këto rrethana, pritet që Bujar Pregja të ndjekë rrugën ligjore lidhur me kërcënimet e pretenduara ndaj tij nga tekniku shkodran Edi Martini.

The post Incidentet pas Elbasani-Vllaznia, trajneri Edi Martini dyshohet se kërcënoi delegatin Bujar Pregja appeared first on Albeu.com.

Mundësia që Serbia të ndërhyjë në rrjedhën e lumit Ibër ka rikthyer shqetësimet për sigurinë, furnizimin me ujë dhe qëndrueshmërinë e Kosovës. Debati u nxit nga presidenti serb, Aleksandar Vuçiq, i cili deklaroi se autoritetet në Beograd po shqyrtojnë ndryshimin e rrjedhës së këtij lumi brenda territorit të Serbisë.

Vuçiq e ndërlidhi këtë skenar me pretendimet e tij për mënyrën se si autoritetet e Kosovës i trajtojnë serbët. Në këtë mënyrë, ai e zhvendosi çështjen e ujërave ndërkufitare nga rrafshi teknik në atë politik.

Deklarata ka nxitur pikëpyetje nëse kontrolli ose ndërhyrja në rrjedhën e Ibrit mund të përdoret nga Serbia si instrument presioni ndaj Kosovës. Një veprim i tillë mund të ndikonte në furnizimin me ujë, prodhimin e energjisë, bujqësinë, mjedisin dhe sigurinë e vendit.

Ndjeshmëria e kësaj teme lidhet me peshën strategjike që kanë lumi Ibër dhe sistemi Ujman–Ibër-Lepenc për Kosovën. Ndryshimi i sasisë apo i rrjedhës së ujit do të mund të shkaktonte pasoja në disa sektorë jetikë për funksionimin e shtetit, jo vetëm në furnizimin me ujë.

Në qendër të debatit është dilema nëse paralajmërimi i presidentit serb përbën vetëm retorikë politike dhe pjesë të luftës hibride, apo duhet të trajtohet nga Kosova si rrezik konkret për sigurinë kombëtare dhe të adresohet pa vonesë në arenën ndërkombëtare.

Vëmendja është përqendruar gjithashtu te reagimi i institucioneve të Kosovës dhe i partnerëve ndërkombëtarë, veçanërisht Bashkimit Evropian, Shteteve të Bashkuara, NATO-s dhe institucioneve të tjera ndërkombëtare, në rast të ndonjë përpjekjeje për t’i shndërruar burimet ujore në mjet trysnie politike.

Eksperti i sigurisë Arben Dashevci, në një prononcim për “Bota sot”, e interpretoi deklaratën e Vuçiqit si propagandë dhe si vazhdim të luftës hibride që zhvillon Serbia.

Sipas Dashevcit, ideja e ndryshimit të rrjedhës së Ibrit nuk mund të zbatohet për shkak të rregullave të së drejtës ndërkombëtare. Ai theksoi se konventat që rregullojnë ujërat ndërkufitare nuk i lejojnë ndërhyrje të kësaj natyre.

Ai tha se presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka pohuar se autoritetet serbe po analizojnë një “mundësi” që, sipas tij, është e parealizueshme. Dashevci nënvizoi se konventat ndërkombëtare për ujërat e ndalojnë një veprim të tillë, pavarësisht se Vuçiq e paraqet si ndryshim të mundshëm të rrjedhës së Ibrit në territorin serb dhe e lidh me trajtimin e serbëve nga autoritetet në Prishtinë.

Në vlerësimin e ekspertit, pretendimet e presidentit serb nuk përputhen me gjendjen reale në Kosovë. Ai konsideron se synimi është krijimi i presionit dhe largimi i vëmendjes nga problemet e brendshme me të cilat përballet Serbia.

Dashevci e përshkroi deklaratën si propagandë të pastër për nevojat e brendshme politike të Vuçiqit dhe si përpjekje për ta zhvendosur fokusin nga problemet e shumta që ai ka me popullin e vet në Serbi. Sipas tij, kjo është pjesë e luftës hibride dhe përbën herën e dytë që Vuçiq përmend një pretendim propagandistik pa efekt praktik dhe absolutisht të pamundur për t’u realizuar.

Për këtë arsye, Dashevci beson se mundësia që Serbia ta përdorë realisht ndryshimin e rrjedhës së Ibrit si mjet presioni ndaj Kosovës është jashtëzakonisht e vogël.

Ai tha se nuk e konsideron serioz këtë skenar dhe se, në kuptimin e së drejtës ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare, rreziku është zero. Sipas Dashevcit, nuk mund të ketë pasoja nga një veprim që nuk mund të zbatohet, pasi konventa ndërkombëtare e ndalon atë në mënyrë strikte dhe zbatohet njësoj në të gjithë botën.

Megjithatë, eksperti kërkoi që Kosova të mos qëndrojë pasive në aspektin diplomatik, edhe pse ai e vlerëson të pamundur realizimin e kërcënimit.

Sipas tij, autoritetet kosovare duhet ta adresojnë menjëherë çështjen në nivel ndërkombëtar dhe të bashkërendojnë reagimin me aleatët kryesorë.

Dashevci kërkoi që Kosova ta alarmojë bashkësinë ndërkombëtare duke vënë në përdorim të gjithë kapacitetin e saj diplomatik. Ai tha se tema duhet të ngrihet pa vonesë përmes një reagimi të koordinuar me BE-në, Mbretërinë e Bashkuar, SHBA-në dhe institucionet e tjera ndërkombëtare.

Një qëndrim tjetër paraqiti Prof. Dr. Muhamet Racaj, Gjeneral-Major në pension. Ai vlerësoi se fjalët e Vuçiqit nuk duhen reduktuar në retorikë politike ose në një diskutim teknik, pasi çështja prek sigurinë kombëtare, sigurinë njerëzore dhe luftën hibride.

Racaj tha për “Bota sot” se paralajmërimi i presidentit serb për shqyrtimin e mundësisë së ndryshimit të rrjedhës së Ibrit, i lidhur me pretendimet për trajtimin e serbëve në Kosovë, duhet marrë shumë seriozisht. Në këndvështrimin e tij, kjo nuk është vetëm deklaratë politike apo debat hidroteknik, por temë që duhet analizuar në kuadër të sigurisë kombëtare dhe njerëzore, si dhe të luftës hibride.

Ai nënvizoi se në marrëdhëniet ndërkombëtare po bëhet gjithnjë e më i qartë një parim: shekulli XXI është periudhë e konkurrencës dhe luftës për energji, ndërsa shekulli XXII mund të karakterizohet nga një garë e ashpër për ujë dhe burime të tjera jetike. Për këtë arsye, sipas Racajt, uji nuk është më vetëm pasuri natyrore, por edhe burim strategjik.

Në rastin e Kosovës, ai e konsideron shumë më të madhe nga sa mund të duket rëndësinë e Ibrit dhe, në veçanti, të sistemit Ujman–Ibër-Lepenc. Racaj iu referua një raporti të laboratorit amerikan Pacific Northëest National Laboratory (PNNL), të publikuar në vitin 2021, ku Liqeni i Gazivodës/Ujmanit vlerësohet si pjesë e rëndësishme e sigurisë ujore dhe energjetike të Kosovës.

Sipas këtij raporti, ujërat e liqenit mbulojnë rreth një të tretën e ujit të pijshëm të Kosovës. Ato shërbejnë gjithashtu për ftohjen e dy termocentraleve me qymyr, të cilat në atë periudhë siguronin rreth 95 për qind të prodhimit të energjisë elektrike në vend.

Racaj paralajmëroi se ndikimi i qëllimshëm i një aktori shtetëror në sasinë, cilësinë ose rrjedhën e ujit mund të shkaktojë pasoja zinxhir në furnizimin me ujë të pijshëm, bujqësi, industri, energji, shëndet publik dhe stabilitet shoqëror. Pikërisht kjo ndërvarësi, sipas tij, e bën situatën shumë më serioze.

Shqetësimin e tij ai e lidhi edhe me ngjarjet e mëparshme që kanë prekur infrastrukturën ujore të Kosovës, duke veçuar sulmin ndaj kanalit të Ibër-Lepencit në nëntor të vitit 2024.

Racaj rikujtoi se një shpërthim në veri të Kosovës e dëmtoi kanalin e Ibër-Lepencit gjatë nëntorit të vitit 2024. Sulmi shkaktoi ndërprerje të furnizimit me ujë dhe vuri në rrezik sistemin energjetik të vendit. Pas incidentit u forcuan masat e sigurisë, ndërsa KFOR-i ndërmori hapa për mbrojtjen e infrastrukturës kritike.

Përgjegjësia për atë sulm vazhdoi të ishte pjesë e akuzave dhe hetimeve, kurse Beogradi mohoi çdo përfshirje. Sipas Racajt, ky kontekst e bën edhe më shqetësuese deklaratën e fundit të Vuçiqit, pasi ujin e largon nga fusha e bashkëpunimit teknik dhe e vendos në sferën e presionit politik e potencialisht të sigurisë.

Nga këndvështrimi teknik, Racaj iu referua inxhinierit hidroteknik Mumin Morina, i cili ka theksuar se rrjedha e një lumi mund të ndryshohet teknikisht nëpërmjet veprave hidroteknike. Megjithatë, mundësia teknike nuk nënkupton se një shtet ka të drejtë të veprojë sipas dëshirës, sepse në këtë pikë zbatohen normat e së drejtës ndërkombëtare.

Ai shpjegoi se Konventa e UNECE-së për ujërat ndërkufitare mbështetet në tri parime kryesore: shmangien e dëmit përtej kufirit, shfrytëzimin e drejtë dhe të arsyeshëm të ujërave, si dhe bashkëpunimin mes shteteve që përdorin të njëjtin sistem ujor.

UNECE-ja përcakton gjithashtu se ndërhyrjet që mund të pakësojnë ose ndryshojnë prurjet e ujit në shtetin që ndodhet më poshtë rrjedhës duhet të trajtohen në përputhje me këto detyrime dhe përmes konsultimeve ndërmjet palëve. Për Racajn, kjo do të thotë se uji nuk mund të shërbejë si armë politike apo si mekanizëm ndëshkimi ndaj një popullsie.

Lidhur me reagimin e Kosovës, Racaj kërkoi veprime të menjëhershme dhe të koordinuara në planin diplomatik, të sigurisë dhe strategjik. Sipas vlerësimit të tij profesional, kërcënimi duhet adresuar në tri nivele.

Në nivelin e parë, atë diplomatik, Kosova duhet ta dokumentojë menjëherë deklaratën dhe t’ua dërgojë atë zyrtarisht BE-së, SHBA-së, NATO-s, Kombeve të Bashkuara, OSBE-së dhe institucioneve përkatëse ndërkombëtare që merren me ujërat ndërkufitare. Racaj theksoi se reagimi nuk duhet shtyrë deri në momentin kur kërcënimi të kthehet në veprim konkret.

Niveli i dytë lidhet me sigurinë. Sipas tij, infrastruktura ujore duhet të klasifikohet dhe të mbrohet si infrastrukturë kritike kombëtare. Këtu përfshihen Ujmani, kanali Ibër-Lepenc, objektet e furnizimit me ujë dhe pjesët e sistemit që kanë lidhje me prodhimin e energjisë.

Racaj shtoi se mbrojtja e këtyre aseteve nuk mund të kufizohet vetëm në sigurinë fizike. Ajo duhet të përfshijë njëkohësisht dimensionin kibernetik, teknologjik dhe informativ.

Niveli i tretë është ai strategjik, ku Kosova, sipas tij, duhet të krijojë rezerva dhe alternativa. Një shtet është më pak i cenueshëm ndaj shantazhit kur furnizimi i tij nuk mbështetet në vetëm një burim. Për këtë arsye, ai kërkoi diversifikimin e burimeve ujore, rezervuarëve, sistemeve të furnizimit, kapaciteteve për emergjenca dhe lidhjeve energjetike.

Gjeneral-Majori në pension theksoi se zhvillimet duhen analizuar edhe përmes dimensionit të luftës hibride, sepse burimet jetike dhe infrastruktura kritike mund të përdoren për presion edhe pa një përplasje të drejtpërdrejtë ushtarake.

Sipas Racajt, konfliktet moderne nuk nisin medoemos me avionë dhe tanke. Ato mund të marrin udhë përmes një deklarate politike, një fushate dezinformimi, trysnisë ekonomike, një sulmi kibernetik, sabotimit të infrastrukturës ose manipulimit të një burimi jetik. Në këtë kuptim, shfrytëzimi i ujit si instrument presioni do të përbënte një rast tipik të luftës hibride kundër një shteti dhe shoqërie.

Megjithatë, ai bëri thirrje që të mos krijohet panik, duke vënë në dukje se një deklaratë politike nuk është e barabartë me zbatimin teknik të një projekti. Pikërisht për shkak të përmasave që mund të kenë pasojat, Racaj tha se shteti duhet të udhëhiqet nga parimi i parandalimit.

Ai propozoi që Kosova t’u kërkojë partnerëve ndërkombëtarë krijimin e një mekanizmi të përhershëm për monitorimin dhe bashkëpunimin rreth ujërave ndërkufitare të Ibrit. Ky mekanizëm, sipas tij, duhet të sigurojë transparencë për çdo projekt të ri hidroteknik që mund të ushtrojë ndikim mbi rrjedhën e ujit.

Në përfundim të prononcimit për “Bota sot”, Prof. Dr. Muhamet Racaj tha se mesazhi duhet të jetë i prerë: Ibri nuk mund të shfrytëzohet si instrument politik dhe Ujmani nuk mund të kthehet në armë presioni kundër Kosovës.

The post Kërcënimi i Vuçiqit për lumin Ibër alarmon Kosovën, ekspertët ndahen për shkallën e rrezikut appeared first on Albeu.com.

Një valë e re shqetësimi ka përfshirë Kosovën pas deklaratës së presidentit serb, Aleksandar Vuçiq, se Beogradi po shqyrton mundësinë për të devijuar rrjedhën e lumit Ibër në sektorin serb. Kjo deklaratë ka vënë në qendër të vëmendjes sigurinë e furnizimit me ujë dhe stabilitetin e përgjithshëm të vendit.

Shefi i shtetit serb e ka argumentuar këtë nismë duke iu referuar asaj që ai e quan trajtim i padrejtë i komunitetit serb nga institucionet kosovare, duke e futur kështu problemin e burimeve ujore në një fushë krejtësisht politike.

Këto pohime kanë ndezur një diskutim të gjerë mbi shkallën e rrezikut që paraqet përdorimi i kontrollit mbi Ibër si levë presioni kundër Kosovës, si dhe mbi efektet potenciale në furnizimin me ujë, prodhimin e energjisë, sektorin bujqësor, ekosistemin dhe sigurinë kombëtare.

Pozicioni strategjik i lumit Ibër dhe veçanërisht i zinxhirit Ujman–Ibër-Lepenc e bën këtë temë jashtëzakonisht delikate për Kosovën. Çdo veprim që do të cenonte volumin apo drejtimin e rrjedhës së ujit mund të shkaktonte pasoja të gjera, duke goditur si furnizimin me ujë të pijshëm ashtu edhe degë të tjera jetike për shtetin.

Në këtë kontekst lind dilema nëse fjalët e Vuçiqit janë thjesht një ushtrim retorik dhe element i luftës hibride, apo nëse autoritetet në Prishtinë duhet ta lexojnë këtë si një rrezik konkret për sigurinë kombëtare dhe ta shtrojnë urgjentisht çështjen në tryezën ndërkombëtare.

Gjithashtu, thelbësor mbetet qëndrimi që do të mbajnë institucionet e Kosovës dhe aleatët si Bashkimi Evropian, Shtetet e Bashkuara, NATO dhe organizma të tjerë globalë, përballë çdo tentative për t’i shndërruar rezervat ujore në armë presioni.

Dashevci: Deklaratë propagandistike, rrezik praktik inekzistent

Për portalin “Bota sot”, eksperti i sigurisë Arben Dashevci i ka cilësuar pohimet e Vuçiqit si thjesht propagandë dhe pjesë të arsenalit hibrid të Serbisë.

Sipas tij, ndryshimi i rrjedhës së Ibrit është një skenar i pamundur nga këndvështrimi i së drejtës ndërkombëtare, meqenëse traktatet për lumenjtë ndërkufitarë nuk autorizojnë ndërhyrje të kësaj natyre.

“Po, Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka deklaruar se autoritetet serbe po shqyrtojnë ‘mundësinë’ e pamundur, sepse është e pamundur, konventat ndërkombëtare për ujërat nuk e lejojnë një gjë të tillë dhe kinse, sipas tij, e do ndryshimin e rrjedhës së lumit Ibër në territorin e Serbisë, duke e lidhur një veprim të tillë me trajtimin e serbëve nga autoritetet në Prishtinë”, ka deklaruar ai.

Dashevci shton se pohimet e liderit serb nuk pasqyrojnë realitetin në Kosovë, dhe se e gjithë kjo manovër synon të gjenerojë presion dhe të largojë vëmendjen nga turbulencat e brendshme në Serbi.

“Deklarata e Vuçiqit është puro propagandë për nevoja të tij të brendshme politike, zhvendosje të vëmendjes nga problemet e shumta që ka atje me popullin e tij në atë shtet dhe, natyrisht, është vazhdë e luftës së tij hibride, sepse është e dyta herë që përmend një propagandë pa asnjë efekt praktik dhe absolutisht të pamundur”, ka theksuar ai.

Ai konsideron se probabiliteti që devijimi i Ibrit të aktivizohet si mjet shantazhi është pothuajse zero, pikërisht falë barrierave të vendosura nga legjislacioni ndërkombëtar.

“Pra, unë mendoj që nuk është aspak serioz, rreziku është zero në aspektin e së drejtës ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare që ndryshimi i rrjedhës së Ibrit të përdoret nga Serbia si mjet presioni ndaj Kosovës. Nuk ka pasojë kur nuk mund të realizohet ajo që e ndalon konventa ndërkombëtare dhe është strikte e njëjtë për të gjithë botën”, ka thënë ai.

Megjithatë, eksperti nënvizon se pavarësisht pamundësisë tekniko-ligjore, Kosova duhet të jetë proaktive në rrafshin diplomatik dhe ta ngrejë menjëherë shqetësimin pranë partnerëve strategjikë.

“Kosova duhet ta alarmojë bashkësinë ndërkombëtare me gjithë kapacitetin e saj diplomatik që ka. Unë mendoj që duhet ta ngrejë menjëherë çështjen në nivel ndërkombëtar, në një reagim të koordinuar me BE-në, Mbretërinë e Bashkuar dhe gjithsesi me SHBA-në, por dhe institucionet tjera ndërkombëtare”, ka përfunduar Dashevci.

Racaj: Uji si pasuri strategjike, deklarata kërkon qasje të menjëhershme

Në kontrast me këtë qëndrim, Prof. Dr. Muhamet Racaj, Gjeneral-Major në rezervë, gjykon se deklarata e Vuçiqit nuk mund të trajtohet si një episod i thjeshtë retorik apo një debat hidroteknik, por si një sfidë që cënon sigurinë kombëtare, atë njerëzore dhe fushën e luftës hibride.

“Deklarata e presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiq, se Serbia po shqyrton mundësinë e ndryshimit të rrjedhës së lumit Ibër, duke e lidhur këtë me pretendimet për trajtimin e serbëve në Kosovë, duhet të merret shumë seriozisht. Kjo nuk është vetëm një deklaratë politike apo një debat hidroteknik. Në këndvështrimin tim, ajo duhet të analizohet si çështje e sigurisë kombëtare, sigurisë njerëzore dhe luftës hibride.

Është një parim që po bëhet gjithnjë e më i qartë në marrëdhëniet ndërkombëtare: shekulli XXI është shekulli i konkurrencës dhe luftës për energji, ndërsa shekulli XXII mund të jetë shekulli i konkurrencës së ashpër për ujë dhe burime të tjera jetike. Për këtë arsye, uji nuk mund të trajtohet më vetëm si resurs natyror; ai është edhe resurs strategjik.

Në rastin e Kosovës, rëndësia e Ibrit dhe veçanërisht e sistemit Ujman–Ibër-Lepenc është shumë më e madhe sesa duket në shikim të parë. Një raport i laboratorit amerikan Pacific Northwest National Laboratory (PNNL), i publikuar në vitin 2021, e konsideron Liqenin e Gazivodës/Ujmanit një komponent të rëndësishëm të sigurisë ujore dhe energjetike të Kosovës. Sipas raportit, ujërat e liqenit sigurojnë rreth një të tretën e ujit të pijshëm të Kosovës dhe përdoren për ftohjen e dy termocentraleve me qymyr, të cilat në atë kohë përbënin rreth 95 për qind të prodhimit të energjisë elektrike të Kosovës.

Kjo e bën çështjen shumë më serioze. Nëse një aktor shtetëror arrin të ndikojë në mënyrë të qëllimshme në sasinë, cilësinë ose rrjedhën e ujit, ai mund të krijojë pasoja zinxhir: ujë të pijshëm, bujqësi, industri, energji, shëndet publik dhe stabilitet shoqëror”, ka deklaruar Racaj.

Ai e lidh këtë alarm me ngjarjet e mëparshme që kanë prekur infrastrukturën ujore të vendit, duke evokuar shpërthimin që goditi kanalin e Ibër-Lepencit në nëntor 2024.

“Prandaj, deklarata e Vuçiqit duhet të shihet edhe në kontekstin e asaj që ndodhi në nëntor të vitit 2024, kur një shpërthim dëmtoi kanalin e Ibër-Lepencit në veri të Kosovës. Sulmi shkaktoi ndërprerje të furnizimit me ujë dhe kërcënoi sistemin energjetik të vendit; pas incidentit u shtuan masat e sigurisë dhe KFOR-i mori masa për mbrojtjen e infrastrukturës kritike. Përgjegjësia për sulmin mbeti objekt i akuzave dhe hetimeve, ndërsa Beogradi e mohoi përfshirjen.

Në këtë kuptim, deklarata e fundit e presidentit serb është shqetësuese sepse e zhvendos ujin nga sfera e bashkëpunimit teknik në atë të presionit politik dhe potencialisht të sigurisë.

Nga pikëpamja teknike, siç ka theksuar edhe inxhinieri hidroteknik Mumin Morina, ndërhyrjet në rrjedhën e një lumi mund të realizohen teknikisht përmes veprave hidroteknike. Por kjo nuk do të thotë se një shtet ka të drejtë ta bëjë këtë sipas dëshirës. Pikërisht këtu hyn e drejta ndërkombëtare.

Konventa e UNECE-së për ujërat ndërkufitare vendos tri parime themelore: parandalimin e dëmit ndërkufitar, përdorimin e drejtë dhe të arsyeshëm të ujërave dhe bashkëpunimin ndërmjet shteteve që ndajnë të njëjtin sistem ujor. UNECE thekson gjithashtu se edhe ndërhyrjet në rrjedhën e ujit që mund të ulin ose ndryshojnë prurjet në shtetin poshtë rrjedhës kërkojnë trajtim në kuadër të këtyre detyrimeve dhe konsultimeve ndërmjet palëve.

Pra, uji nuk mund të përdoret si armë politike apo si mjet ndëshkimi ndaj një popullsie”, ka shtuar ai.

Lidhur me veprimet që duhet të marrë Prishtina, Racaj insiston në një përgjigje të shpejtë dhe të sinkronizuar në disa fronte.

“Në këndvështrimin tim profesional, kërcënimi duhet të trajtohet në tri nivele.

Së pari, niveli diplomatik. Kosova duhet ta dokumentojë menjëherë deklaratën dhe ta përcjellë zyrtarisht tek BE-ja, SHBA-ja, NATO-ja, Kombet e Bashkuara, OSBE-ja dhe institucionet përkatëse ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare. Nuk duhet pritur që një kërcënim të shndërrohet në veprim konkret për të reaguar.

Së dyti, niveli i sigurisë. Infrastrukturat e ujit duhet të trajtohen si infrastrukturë kritike kombëtare. Kjo përfshin Ujmanin, kanalin Ibër-Lepenc, objektet e furnizimit me ujë dhe komponentët që lidhen me prodhimin e energjisë. Mbrojtja nuk duhet të jetë vetëm fizike, por edhe kibernetike, teknologjike dhe informative.

Së treti, niveli strategjik. Kosova duhet të ndërtojë alternativa dhe rezerva. Një shtet është më i mbrojtur ndaj shantazhit kur nuk varet nga një burim i vetëm. Prandaj kërkohet diversifikimi i burimeve të ujit, rezervuarëve, sistemeve të furnizimit, kapaciteteve të emergjencës dhe lidhjeve energjetike”, ka renditur Racaj.

Ai ka tërhequr vëmendjen se situata duhet analizuar edhe përmes prizmit të luftës hibride, sepse burimet esenciale dhe infrastruktura vitale mund të kthehen në instrumente shantazhi pa pasur nevojë për një konflikt të hapur ushtarak.

“Duhet të kemi parasysh edhe dimensionin e luftës hibride. Lufta moderne nuk fillon domosdoshmërisht me tanke dhe avionë. Ajo mund të fillojë me një deklaratë politike, një fushatë dezinformimi, presion ekonomik, sulm kibernetik, sabotim të infrastrukturës ose manipulim të një burimi jetik. Në këtë kuptim, përdorimi i ujit si instrument presioni do të ishte një shembull tipik i luftës hibride ndaj një shteti dhe shoqërie.

Megjithatë, duhet të bëjmë edhe një dallim të rëndësishëm: nuk duhet të krijohet panik. Deklarata politike nuk është e njëjtë me realizimin teknik të një projekti. Por pikërisht sepse pasojat potenciale janë kaq të mëdha, shteti duhet të veprojë me parimin e parandalimit.

Kosova duhet të kërkojë nga partnerët ndërkombëtarë një mekanizëm të përhershëm monitorimi dhe bashkëpunimi për ujërat ndërkufitare të Ibrit, me transparencë mbi çdo projekt të ri hidroteknik që mund të ndikojë në rrjedhën e ujit.

Mesazhi duhet të jetë i qartë: Ibrit nuk mund të përdoret si mjet politik dhe Ujmani nuk mund të shndërrohet në armë të presionit ndaj Kosovës”, ka mbyllur intervistën Prof. Dr. Muhamet Racaj për “Bota sot”.

The post Vuçiq kërcënon me lumin Ibër, ekspertët ndahen: propagandë apo rrezik real për Kosovën appeared first on Albeu.com.

Një deklaratë e presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka rikthyer shqetësimet për sigurinë ujore dhe energjetike të Kosovës. Ai ka bërë të ditur se autoritetet serbe po shqyrtojnë mundësinë e ndryshimit të rrjedhës së lumit Ibër brenda territorit të Serbisë.

Vuçiq e ka justifikuar një veprim të mundshëm me pretendimet e tij për mënyrën se si trajtohen serbët nga institucionet e Kosovës, duke e kthyer çështjen e ujërave ndërkufitare në një instrument të drejtpërdrejtë të debatit politik.

deklarata ka nxitur diskutime mbi faktin nëse Serbia mund ta shfrytëzojë kontrollin ose ndërhyrjen në rrjedhën e Ibrit si mjet presioni ndaj Kosovës, si dhe mbi pasojat që një situatë e tillë do të kishte për ujin e pijshëm, energjinë, bujqësinë, mjedisin dhe sigurinë kombëtare.

Ndjeshmëria e kësaj çështjeje lidhet me rëndësinë strategjike të lumit Ibër dhe, veçanërisht, me sistemin Ujman–Ibër-Lepenc. Një ndryshim në sasinë ose rrjedhën e ujit do të mund të shkaktonte pasoja në disa fusha jetike të funksionimit të shtetit të Kosovës.

Përballë kësaj situate, mbetet e hapur dilema nëse deklarata e presidentit serb është thjesht pjesë e retorikës politike dhe luftës hibride, apo nëse duhet të trajtohet menjëherë nga Kosova si kërcënim konkret për sigurinë kombëtare dhe të adresohet në arenën ndërkombëtare.

Po aq i rëndësishëm pritet të jetë edhe reagimi i institucioneve të Kosovës dhe i partnerëve të saj, përfshirë Bashkimin Evropian, Shtetet e Bashkuara, NATO-n dhe organizatat e tjera ndërkombëtare, ndaj çdo përpjekjeje për shndërrimin e burimeve ujore në mjet të presionit politik.

Eksperti i sigurisë, Arben Dashevci, e cilësoi deklaratën e Vuçiqit si propagandë dhe si një tjetër element të luftës hibride të Serbisë.

Sipas Dashevcit, një ndryshim i rrjedhës së Ibrit nuk mund të realizohet ligjërisht, pasi konventat ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare nuk e lejojnë një ndërhyrje të tillë.

“Presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiq, ka folur për shqyrtimin e ‘mundësisë’ për ndryshimin e rrjedhës së lumit Ibër në territorin serb, duke e lidhur këtë pretendim me trajtimin e serbëve nga autoritetet në Prishtinë. Por kjo mundësi është e pamundur, sepse konventat ndërkombëtare për ujërat nuk e lejojnë”, deklaroi ai.

Eksperti vlerësoi se pretendimet e presidentit serb nuk përputhen me realitetin në Kosovë dhe se synimi i tyre është krijimi i presionit politik, ndërsa vëmendja zhvendoset nga problemet e brendshme të Serbisë.

“Deklarata e Vuçiqit është puro propagandë për nevojat e tij të brendshme politike. Ajo synon të largojë vëmendjen nga problemet e shumta që ai ka me popullin e tij në atë shtet dhe është vazhdim i luftës së tij hibride. Është hera e dytë që përmendet një propagandë pa efekt praktik dhe absolutisht e pamundur”, u shpreh Dashevci.

Ai theksoi se përdorimi i ndryshimit të rrjedhës së Ibrit si instrument presioni ndaj Kosovës është praktikisht i parealizueshëm për shkak të kufizimeve të së drejtës ndërkombëtare.

“Nuk e konsideroj aspak serioz këtë kërcënim. Në aspektin e së drejtës ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare, rreziku që Serbia ta përdorë ndryshimin e rrjedhës së Ibrit si mjet presioni ndaj Kosovës është zero. Nuk mund të ketë pasoja nga një veprim që konventa ndërkombëtare e ndalon në mënyrë strikte dhe njësoj për të gjithë botën”, tha ai.

Megjithëse e sheh si të pamundur zbatimin e një skenari të tillë, Dashevci kërkoi që Kosova të reagojë në mënyrë aktive përmes diplomacisë.

Ai tha se çështja duhet të ngrihet pa vonesë në nivel ndërkombëtar dhe të diskutohet në bashkëpunim me aleatët kryesorë të Kosovës.

“Kosova duhet ta alarmojë bashkësinë ndërkombëtare me të gjithë kapacitetin e saj diplomatik. Çështja duhet të ngrihet menjëherë në nivel ndërkombëtar, përmes një reagimi të koordinuar me BE-në, Mbretërinë e Bashkuar dhe, mbi të gjitha, SHBA-në, si dhe me institucionet e tjera ndërkombëtare”, përfundoi Dashevci.

Një vlerësim tjetër ka dhënë Prof. Dr. Muhamet Racaj, Gjeneral-Major në pension, i cili konsideron se deklarata nuk duhet parë vetëm si retorikë politike apo si diskutim teknik për ujërat.

Racaj e cilësoi çështjen si të lidhur drejtpërdrejt me sigurinë kombëtare, sigurinë njerëzore dhe luftën hibride.

“Deklarata e presidentit të Serbisë, Aleksandar Vuçiq, se Serbia po shqyrton ndryshimin e rrjedhës së lumit Ibër dhe se këtë e lidh me pretendimet për trajtimin e serbëve në Kosovë, duhet marrë shumë seriozisht. Kjo nuk është vetëm deklaratë politike apo debat hidroteknik. Ajo duhet analizuar si çështje e sigurisë kombëtare, sigurisë njerëzore dhe luftës hibride.

Një parim po bëhet gjithnjë e më i dukshëm në marrëdhëniet ndërkombëtare: shekulli XXI është shekulli i konkurrencës dhe luftës për energji, ndërsa shekulli XXII mund të shndërrohet në shekullin e përplasjes së ashpër për ujë dhe burime të tjera jetike. Për këtë arsye, uji nuk duhet parë më vetëm si pasuri natyrore, por edhe si resurs strategjik.

Në rastin e Kosovës, rëndësia e Ibrit dhe në veçanti e sistemit Ujman–Ibër-Lepenc është shumë më e madhe nga sa mund të duket. Një raport i laboratorit amerikan Pacific Northëest National Laboratory (PNNL), i publikuar në vitin 2021, e vlerëson Liqenin e Gazivodës/Ujmanit si pjesë të rëndësishme të sigurisë ujore dhe energjetike të Kosovës. Sipas raportit, uji i liqenit siguron rreth një të tretën e ujit të pijshëm të Kosovës dhe shërben për ftohjen e dy termocentraleve me qymyr, të cilat në atë kohë prodhonin rreth 95 për qind të energjisë elektrike të Kosovës.

Kjo e rrit ndjeshëm seriozitetin e situatës. Nëse një shtet arrin të ndikojë qëllimisht në sasinë, cilësinë ose rrjedhën e ujit, pasojat mund të shtrihen zinxhir në ujin e pijshëm, bujqësi, industri, energji, shëndetin publik dhe stabilitetin shoqëror”, deklaroi Racaj për “Bota sot”.

Shqetësimet e tij lidhen edhe me ngjarjet e mëparshme që kanë prekur infrastrukturën ujore të Kosovës, veçanërisht me sulmin ndaj kanalit të Ibër-Lepencit në nëntor të vitit 2024.

“Deklarata e Vuçiqit duhet parë në dritën e asaj që ndodhi në nëntor të vitit 2024, kur një shpërthim dëmtoi kanalin e Ibër-Lepencit në veri të Kosovës. Si pasojë u ndërpre furnizimi me ujë dhe u vu në rrezik sistemi energjetik i vendit. Pas incidentit u shtuan masat e sigurisë, ndërsa KFOR-i ndërmori masa për mbrojtjen e infrastrukturës kritike. Përgjegjësia për sulmin mbeti pjesë e akuzave dhe hetimeve, ndërsa Beogradi mohoi përfshirjen.

Pikërisht për këtë arsye, deklarata e fundit e presidentit serb është shqetësuese, sepse e nxjerr ujin nga fusha e bashkëpunimit teknik dhe e vendos atë në kuadrin e presionit politik e potencialisht të sigurisë.

Nga ana teknike, siç ka argumentuar edhe inxhinieri hidroteknik Mumin Morina, rrjedha e një lumi mund të ndryshohet përmes veprave hidroteknike. Por mundësia teknike nuk i jep një shteti të drejtën ta ndërmarrë këtë veprim sipas vullnetit të tij. Kjo është pikërisht pika ku zbatohet e drejta ndërkombëtare.

Konventa e UNECE-së për ujërat ndërkufitare mbështetet në tri parime kryesore: shmangien e dëmit ndërkufitar, shfrytëzimin e drejtë dhe të arsyeshëm të ujërave, si dhe bashkëpunimin mes shteteve që ndajnë të njëjtin sistem ujor. UNECE nënvizon se çdo ndërhyrje në rrjedhë që mund të pakësojë ose ndryshojë prurjet në shtetin poshtë rrjedhës duhet të trajtohet brenda këtyre detyrimeve dhe përmes konsultimeve ndërmjet palëve.

“Rrjedhimisht, uji nuk mund të kthehet në armë politike dhe as të përdoret si mjet ndëshkimi ndaj një popullsie”, u shpreh Racaj.

Sipas tij, përgjigjja e Kosovës duhet të jetë e shpejtë, e koordinuar dhe të përfshijë njëkohësisht dimensionin diplomatik, atë të sigurisë dhe planifikimin strategjik.

“Në vlerësimin tim profesional, ky kërcënim duhet trajtuar në tri nivele.

Në radhë të parë është niveli diplomatik. Kosova duhet ta dokumentojë menjëherë deklaratën dhe ta dërgojë zyrtarisht te BE-ja, SHBA-ja, NATO-ja, Kombet e Bashkuara, OSBE-ja dhe institucionet përkatëse ndërkombëtare për ujërat ndërkufitare. Nuk duhet pritur që kërcënimi të shndërrohet në veprim përpara se të ndërmerret reagimi.

Niveli i dytë është siguria. Infrastrukturat ujore duhet të konsiderohen infrastrukturë kritike kombëtare. Këtu përfshihen Ujmani, kanali Ibër-Lepenc, objektet e furnizimit me ujë dhe pjesët e sistemit që lidhen me prodhimin e energjisë. Siguria e tyre duhet të jetë fizike, kibernetike, teknologjike dhe informative.

Niveli i tretë është ai strategjik. Kosova duhet të krijojë alternativa dhe rezerva, pasi një shtet është më pak i ekspozuar ndaj shantazhit kur nuk varet nga një burim i vetëm. Për këtë nevojitet diversifikimi i burimeve ujore, rezervuarëve, rrjeteve të furnizimit, kapaciteteve emergjente dhe lidhjeve energjetike”, deklaroi Racaj.

Prof. Dr. Racaj e vendosi këtë situatë edhe në kuadrin e luftës hibride, ku burimet jetike dhe infrastruktura kritike mund të përdoren për presion pa u shoqëruar domosdoshmërisht nga një përballje e drejtpërdrejtë ushtarake.

“Duhet të kemi parasysh dimensionin e luftës hibride. Konflikti modern nuk nis domosdoshmërisht me tanke dhe avionë. Ai mund të marrë formë përmes një deklarate politike, një fushate dezinformimi, presionit ekonomik, një sulmi kibernetik, sabotimit të infrastrukturës ose manipulimit të një burimi jetik. Në këtë kuptim, përdorimi i ujit si instrument presioni do të përbënte një shembull tipik të luftës hibride kundër një shteti dhe shoqërie.

Megjithatë, duhet bërë dallimi mes dy gjërave: deklarata politike nuk është e njëjtë me realizimin teknik të një projekti. Nuk duhet të shkaktohet panik, por duke pasur parasysh përmasat e pasojave të mundshme, shteti duhet të udhëhiqet nga parimi i parandalimit.

Kosova duhet t’u kërkojë partnerëve ndërkombëtarë krijimin e një mekanizmi të përhershëm monitorimi dhe bashkëpunimi për ujërat ndërkufitare të Ibrit. Ky mekanizëm duhet të garantojë transparencë për çdo projekt të ri hidroteknik që mund të ndikojë në rrjedhën e ujit.

Mesazhi duhet të jetë i prerë: Ibri nuk mund të përdoret si instrument politik dhe Ujmani nuk mund të shndërrohet në armë presioni ndaj Kosovës”, përfundoi Prof. Dr. Muhamet Racaj për “Bota sot”.

The post Vuçiq kërcënon me ndryshimin e rrjedhës së Ibrit, ekspertët ndahen për rrezikun ndaj Kosovës appeared first on Albeu.com.

Policia ka arrestuar personin që dyshohet se kërcënoi nëpërmjet rrjeteve sociale kryesuesin e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve, Kreshnik Radoniqi.

Sipas burimeve të medias, i arrestuari është Haziz Bytyqi, 32 vjeç, ndërsa kërcënimi ishte bërë më 9 shkurt të vitit 2025.

Bytyqi u prangos nga policia në pikën kufitare të Vërmicës.

Arrestimin e ka konfirmuar për median edhe Prokuroria Themelore e Prishtinës, nëpërmjet zëdhënëses së saj, Kaltrina Shala.

“Në përgjigje të kërkesës suaj për informacion, ju bëjmë të ditur se, me urdhër të Prokurorit të Shtetit, një person me inicialet H.B. është ndaluar për 48 orë. Ai dyshohet se ka kryer veprën penale ‘Kanosja’, të përcaktuar në nenin 181 të Kodit Penal të Republikës së Kosovës. Për këtë çështje, Prokurori i Shtetit po i ndërmerr të gjitha masat dhe veprimet e nevojshme hetimore, në pajtim me dispozitat ligjore në fuqi”, deklaroi Shala.

The post Arrestohet 32-vjeçari i dyshuar për kërcënimin ndaj kryesuesit të KQZ-së appeared first on Albeu.com.

Gjeneralmajori turk Ozgan Ulutash, komandant i KFOR-it, e ka përshkruar si të qetë gjendjen e sigurisë në Kosovë. Sipas tij, pas sulmeve ndaj ushtarëve të NATO-s në veri në maj të vitit 2023 dhe rastit në Banjskë, nuk janë regjistruar incidente me përmasa ose intensitet të ngjashëm.

Megjithatë, në përgjigjet me shkrim për KosovaPress, Ulutash ka pranuar se vazhdojnë të mbeten disa çështje të pazgjidhura, të cilat mund të ndikojnë në siguri dhe për këtë arsye duhet të trajtohen.

Ai ka kujtuar se mandatin e parë në krye të KFOR-it e nisi në vitin 2023, pasi veriu i Kosovës ishte përballur më herët gjatë atij viti me incidente serioze sigurie, përfshirë sulmet e pajustifikueshme dhe të papranueshme ndaj paqeruajtësve në Zveçan. Si pasojë e këtyre zhvillimeve, KFOR-i mori përforcimin më të madh në më shumë se një dekadë, përmes dislokimit të afro një mijë trupave shtesë.

Ulutash ka theksuar se prej atëherë nuk ka pasur përsëritje të incidenteve me shkallë apo intensitet të tillë. Pavarësisht kësaj, KFOR-i vazhdon të jetë vigjilent, duke ruajtur një prani të dukshme dhe fleksibile në të gjithë Kosovën. Misioni, sipas tij, përcjell nga afër çdo zhvillim relevant që mund të ndikojë në sigurinë e Kosovës dhe stabilitetin e rajonit, ndërsa mbetet tërësisht i përqendruar në zbatimin e mandatit që buron nga Rezoluta 1244 e Këshillit të Sigurimit të OKB-së e vitit 1999.

Me stabilizimin e gjendjes së sigurisë, NATO-ja do ta optimizojë praninë e KFOR-it në Kosovë dhe gjatë vitit të ardhshëm do ta përshtatë gradualisht nivelin aktual të forcave. Komandanti ka sqaruar se ky proces do të kryhet hap pas hapi dhe në varësi të kushteve në terren, ndërsa mund të kthehet në gjendjen e mëparshme nëse zhvillimet e sigurisë e kërkojnë një gjë të tillë. Ai ka shtuar se, që nga viti 1999, prania e KFOR-it është përshtatur vazhdimisht, në mënyrë që misioni të ruajë aftësinë për ta kryer detyrën dhe për t’iu përgjigjur ndryshimeve në situatën e sigurisë.

Sipas komandantit të forcave të NATO-s në Kosovë, KFOR-i ka identifikuar dy zhvillime veçanërisht shqetësuese për sigurinë: retorikën nxitëse dhe përdorimin e vazhdueshëm të dezinformatave. Për trajtimin e tyre, ai vlerëson se nevojitet edhe veprim politik.

Ulutash ka deklaruar se këto dukuri mund të ndikojnë në mjedisin e sigurisë, ndaj KFOR-i mbetet vigjilent dhe i pozicionuar mirë në mbarë Kosovën. Ai ka siguruar se misioni do të vazhdojë t’i kryejë detyrat për të cilat është mandatuar, por ka nënvizuar se siguria e qëndrueshme arrihet përmes rrugës politike dhe jo asaj ushtarake.

Për këtë arsye, KFOR-i do ta vazhdojë rolin e vet brenda angazhimit më të gjerë të NATO-s për të mbështetur përparimin e dialogut ndërmjet Beogradit dhe Prishtinës, të ndërmjetësuar nga Bashkimi Evropian. Sipas Ulutashit, ky dialog përbën kornizën ku duhet të trajtohen të gjitha çështjet e pazgjidhura dhe të gjenden zgjidhje që i respektojnë plotësisht të drejtat e të gjitha komuniteteve.

Edhe situatën në veri të Kosovës, komandanti i KFOR-it e ka cilësuar aktualisht të qetë. Ai ka shpjeguar se misioni ruan atje një prani të rregullt, të dukshme dhe fleksibile, përmes patrullimeve, pikave të vrojtimit dhe kontakteve me të gjitha komunitetet lokale.

Kjo mënyrë veprimi, e ndërthurur me koordinimin dhe komunikimin e afërt me Policinë e Kosovës, EULEX-in dhe Forcat e Armatosura të Serbisë, i mundëson KFOR-it të ketë një pasqyrë të plotë të gjendjes. Sipas tij, kjo gjithashtu e mban misionin të gatshëm për të reaguar me efikasitet ndaj çdo zhvillimi të rëndësishëm të sigurisë.

Gjenerali turk e drejton KFOR-in për herë të dytë që nga tetori i vitit të kaluar, ndërsa mandati i tij i parë zgjati nga tetori 2023 deri në tetor 2024. Në intervistë, ai është pyetur edhe për vizitat në Beograd dhe temat që diskuton me udhëheqjen ushtarake serbe.

Ulutash ka thënë se KFOR-i zhvillon komunikim të rregullt dhe transparent me Forcat e Armatosura të Serbisë në të gjitha nivelet. Gjatë vizitës së fundit në Beograd, ai është takuar me shefin e Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Serbisë, gjeneralin Mojsiloviq. Ky ishte takimi i pestë mes tyre.

Komandanti i KFOR-it e ka vlerësuar lart bashkëpunimin e ndërtuar ndër vite me gjeneralmajorin Mojsiloviq. Sipas tij, ky bashkëpunim ka dhënë ndihmesë në disa drejtime, duke rritur transparencën dhe besimin e ndërsjellë, si dhe duke kontribuar në ruajtjen e stabilitetit rajonal.

Duke iu përgjigjur kritikëve në Kosovë, të cilët pretendojnë se KFOR-i ndonjëherë tregon më shumë mirëkuptim për shqetësimet e Beogradit sesa për ato të Prishtinës, Ulutash ka thënë se paanshmëria përbën bazën e punës së misionit.

Ai ka theksuar se mandati i KFOR-it është i qartë dhe synon të kontribuojë në krijimin e një mjedisi të sigurt dhe të qetë për të gjithë njerëzit që jetojnë në Kosovë. Sipas tij, të gjitha aktivitetet e përditshme të misionit udhëhiqen nga ky mandat, ndërsa siguria afatgjatë mund të ekzistojë vetëm nëse të gjitha komunitetet ndiejnë se përfitojnë prej saj.

Ulutash ka deklaruar se KFOR-i vazhdon ta zbatojë plotësisht dhe paanshmërisht misionin e mandatuar nga OKB-ja. Ai ka shtuar se paanshmëria ka qenë gjithmonë themeli i veprimtarisë së KFOR-it dhe do të vijojë të drejtojë punën e përditshme të misionit paqeruajtës, përfshirë takimet e tij të rregullta me të gjithë bashkëbiseduesit.

Në mesin e këtyre kontakteve janë edhe përfaqësuesit e institucioneve të Kosovës. Ulutash ka përmendur se së fundmi është takuar me zotin Kurti, me të cilin ka shkëmbyer pikëpamje për një sërë çështjesh dhe për kontributin e vazhdueshëm të KFOR-it në stabilitetin rajonal.

The post Ozkan Ulutash shpjegon situatën e sigurisë në Kosovë, mënyrën e mbrojtjes dhe kontaktet e KFOR-it me Serbinë appeared first on Albeu.com.

Policia e Kosovës ka bërë të ditur se organizata terroriste e ashtuquajtur “Severna Brigada” ka kërcënuar me jetë zyrtarë institucionalë në Zubin Potok.

Sipas raportit policor, kërcënimet janë bërë përmes një rrjeti social.

Autoritetet kanë njoftuar se rasti tashmë është marrë në shqyrtim nga njësitet relevante policore.

The post “Severna Brigada” kërcënon me vdekje zyrtarë në Zubin Potok, Policia e Kosovës hap hetimet appeared first on Albeu.com.