Vetëm një ndeshje e ndan Kombëtaren e Anglisë nga finalja e Kupës së Botës 2026, megjithatë historia e shumicës së lojtarëve të grumbulluar nga Thomas Tuchel nuk ka zanafillë në arenat prestigjioze të Ligës Premier.

Prej 26 futbollistëve të përzgjedhur për turneun botëror, plot 20 prej tyre kanë provuar më parë ashpërsinë e kategorive inferiore angleze, ndërsa një pjesë e tyre kanë njohur edhe realitetin e futbollit gjysmëprofesionist, shumë kohë përpara se të shkelnin në skenën më madhështore të sportit.

Ky realitet dëshmon se shtegu drejt suksesit rrallëherë është i shtruar, pasi një numër i konsiderueshëm i protagonistëve aktualë të “Tre Luanëve” kanë kaluar sezone të tëra në impiante të thjeshta dhe me skuadra larg qendrës së vëmendjes mediatike.

Jordan Pickford, gardiani i portës titullare, kaloi në gjashtë periudha huazimi që përshkuan gjithë piramidën e futbollit anglez. Ai u aktivizua në Ligën Kombëtare (shkalla e pestë), në Kategorinë e Katërt, të Tretë dhe të Dytë, derisa siguroi një pozicion të qëndrueshëm te Sunderland dhe më vonë u shndërrua në zgjedhjen e parë të portës së Anglisë.

Një trajektore të ngjashme ndoqi edhe Dean Henderson, që numëron paraqitje në Ligën Kombëtare si dhe në Kategorinë e Katërt, të Tretë e të Dytë. James Trafford, nga ana tjetër, u brumos në Kategorinë e Tretë me fanellat e Accrington Stanley dhe Bolton Wanderers, përpara se të shpërthente me Burnleyn në Kategorinë e Dytë.

Në repartin e prapavijës, emra si John Stones, Marc Guehi, Trevoh Chalobah, Ezri Konsa, Reece James, Djed Spence dhe Jarell Quansah i hodhën hapat e parë në Kategorinë e Dytë ose të Tretë, aty ku grumbulluan përvojën e nevojshme që më vonë i transferoi në klubet e mëdha të vendit.

Një rast veçanërisht motivues është ai i Dan Burn, i cili dikur punonte në një supermarket për të plotësuar buxhetin, ndërkohë që luante në Ligën Kombëtare. Në moshën 34-vjeçare, ai shijon tani debutimin në Kupën e Botës me kombëtaren angleze.

As yjet e sulmit nuk e patën rrugën më të lehtë. Kapiteni Harry Kane veshi fillimisht uniformën e Leyton Orient në Kategorinë e Tretë, e më pas ato të Millwall dhe Leicester City në Kategorinë e Dytë, përpara se të shndërrohej në ikonë te Tottenham.

Jude Bellingham i mjaftoi një sezon i vetëm me Birmingham City në Kategorinë e Dytë që të bindte Borussia Dortmundin për ta blerë. Ndërkaq, Ollie Watkins zbriti deri në Ligën Kombëtare, për të kaluar më pas në Kategorinë e Katërt, më vonë në të Dytën dhe përfundimisht të ngjitej në elitë.

Ivan Toney kaloi shumë vite në Kategorinë e Katërt dhe të Tretë me disa formacione, derisa shpërtheu te Brentford në Kategorinë e Dytë dhe fitoi të drejtën e fanellës kombëtare. Edhe Anthony Gordon, sot pjesë e Barcelonës, pati një eksperiencë jo fort të lumtur në Kategorinë e Dytë te Preston North End, ku e humbi vendin e titullarit pas një ndryshimi në stolin e trajnerit.

Kontrasti vjen vetëm nga gjashtë futbollistë të ekipit aktual që nuk kanë shkelur kurrë në kategoritë e ulëta angleze: Nico O’Reilly, Declan Rice, Kobbie Mainoo, Bukayo Saka, Marcus Rashford dhe Noni Madueke — ky i fundit luajti në kategorinë e dytë holandeze me ekipin rezervë të PSV-së, jo në Angli.

Rruga e kësaj gjenerate të kombëtares angleze dëshmon qartë se arritjet madhore nuk burojnë gjithmonë nga akademitë e privilegjuara apo debutimet e hershme në Ligën Premier. Për shumicën e nxënësve të Thomas Tuchel, udha që i çoi në gjysmëfinalen e Kupës së Botës kaloi fillimisht në terrenet e vështira dhe sfidat e ashpra të kategorive të fundit të futbollit anglez.

The post Rrugëtimi me baltë drejt lavdisë: 20 lojtarët e Anglisë që prekën fundin për të mbërritur në majat e Botërorit appeared first on Albeu.com.