Një përzgjedhje që do të nxisë debate të ashpra vjen nga gazeta prestigjioze franceze L’Equipe, e cila ka hartuar formacionin më të mirë të të gjitha kohërave në Kupën e Evropës dhe Ligën e Kampionëve, por në të mungon Cristiano Ronaldo.

Vendimi është marrë nga gazetari i mirënjohur Vincent Duluc dhe ka lënë jashtë pikërisht lojtarin që mban rekordin absolut të golave në këtë kompeticion, një figurë që ka ripërcaktuar standardet e suksesit në turneun më elitar të kontinentit.

Ajo që e bën këtë zgjedhje edhe më tronditëse është palmarja e jashtëzakonshme e sulmuesit portugez. Ai ka ngritur trofeun pesë herë — një herë me fanellën e Manchester United dhe katër herë radhazi me Real Madridin — dhe ka grumbulluar gjithsej 140 gola, më shumë se çdo lojtar tjetër në histori. Për më tepër, Ronaldo kryeson statistikat për numrin më të madh të ndeshjeve të luajtura, golave në fazat me eliminim direkt dhe një sërë rekordesh të tjera individuale që duken të pathyeshme.

Megjithatë, Duluc ka pranuar hapur se ky vendim mund të provokojë “zemërim dhe pakënaqësi” te tifozët, por ka qëndruar pas zgjedhjes së tij.

Logjika pas përjashtimit dhe alternativa e diskutueshme

Sipas arsyetimit të gazetarit francez, kriteret e përzgjedhjes nuk u kufizuan vetëm te shifrat dhe trofetë. Ai argumentoi se në vitet e fundit të karrierës, Ronaldo nuk ruante më të njëjtin nivel kreativiteti dhe aftësie në driblim që e karakterizonte në fillimet e tij.

Për repartin ofensiv, Duluc zgjodhi kombinimin George Best, Lionel Messi, Johan Cruyff dhe Alfredo Di Stéfano, duke e vendosur Bestin pikërisht në pozicionin që shumëkush do t’ia rezervonte Ronaldos.

Këtu lind kontradikta më e habitshme: a është e justifikueshme të përjashtosh një atlet që ka dominuar Ligën e Kampionëve në aspektin e golave, ka fituar garën pesë herë dhe ka qenë protagonist vendimtar në disa nga netët më të paharrueshme evropiane?

Formacioni i plotë dhe polemikat shtesë

Në këtë listë, Duluc ka përfshirë edhe Luka Modrićin, i cili mban gjashtë trofe të Champions-it me Real Madridin. Mesfushori kroat është vendosur në qendër së bashku me Andres Iniestan, me vlerësim të veçantë për mënyrën si kontrollon tempin dhe dinamikën e një sfide. Megjithatë, prania e tij nuk ka gjeneruar aq shumë reagime sa mungesa e Ronaldos.

11-shja e plotë e përzgjedhur nga L’Equipe përbëhet nga: Ray Clemence në portë; Dani Carvajal, Franz Beckenbauer, Franco Baresi dhe Paolo Maldini në mbrojtje; Luka Modrić dhe Andres Iniesta në mesfushë; ndërsa në sulm janë Lionel Messi, Johan Cruyff, George Best dhe Alfredo Di Stéfano. Në krye të skuadrës qëndron Brian Clough, trajneri që udhëhoqi Nottingham Forest drejt dy Kupave të Evropës.

Vlen të theksohet se në këtë formacion nuk figuron asnjë lojtar francez — duke lënë jashtë legjenda si Zinedine Zidane dhe Michel Platini — çka dëshmon se Duluc e mbështeti përzgjedhjen në një perceptim personal për ndikimin e futbollistëve, jo thjesht në numrin e trofeve.

Mund të debatohet gjatë nëse Ronaldo ishte lojtari më i talentuar, më vizionar apo më estetik në historinë e këtij turneu. Por ta përjashtosh atë nga një formacion ideal i një kompeticioni për të cilin ai është golashënuesi rekordmen, pesë herë kampion dhe një nga figurat më përcaktuese të momenteve kyçe, është një veprim që me siguri nuk do të kalojë pa shkaktuar diskutime të nxehta.

The post Golashënuesi më i mirë i historisë së Champions-it, i përjashtuar nga formacioni ideal i L’Equipe appeared first on Albeu.com.

Tekniku spanjoll, duket se është i impresionuar nga norvegjezi, aq më shumë pas golit të fitores “Etihad” përballë Borusia Dortmundit.

Guardiola e ka krehasauar golin e Haaland me një gol të legjës holandeze dhe Barcelonës, Johan Cruyff.

“Kur e pashë atë gol, mendova ‘Oh, si Johan Cruyff”. Cruyff shënoi një gol të tillë ndaj Atletico Madridit”, përfundoi Pep.

Goli i Johan Cruyff:

Erling Haaland Today scored the same Goal Johan Cruyff scored against Atletico Madrid @atletienglish in 1973/74 season…@FCBarcelona won the League that Year…!! pic.twitter.com/uOXwY63c1f

— ACHIMOTA SARKODIE??™️ (@Naks_GH) September 14, 2022

Goli i Erling Haaland:

Haaland is unreal ??#ucl #haaland #erlinghaaland #mancity #manchestercity #UEFAChampionsLeague2022 #uefa pic.twitter.com/22ZokN3nNN

— Aisha (@Aishamua19) September 14, 2022

/albeu.com

The post “Oh, si Johan Cruyff”, Guardiola komenton super golin e Haaland përballë Dortmundit  (VIDEO) appeared first on Albeu.com.

Më 1 tetor 2017, Camp Nou ishte i qetë pasi Barcelona mundi Las Palmas 3-0. Më pak se një orë para fillimit të lojës, klubi njoftoi se ndeshja do të luhej pa tifozë, kjo erdhi pas trazirave në qytet teksa katalanasit shkuan në kutitë e votimit për të votuar për ndarjen e rajonit nga Spanja.

Për breza të tërë, FC Barcelona ka qenë një simbol i lëvizjes për pavarësi dhe slogani i tyre mishëron këtë:“Mes que un club” është më shumë se një klub.

Kur diktatori fashist Franko erdhi në pushtet në vitet 1930, regjimi i tij filloi të shtypte republikën në Katalonjë dhe në rajonin bask.

Edhe Klubi  futbollit Barcelona, emri që kanë sot, drejtuesve të klubit në atë kohë iu tha të ndryshonin emrin në versionin kastiliano-spanjoll Club de Futbol Barcelona. Për shkak të këtij presioni, lindi një kulturë sfide. Republikanët kërkuan klubin për një frontist dhe në vitet 1970 e gjetën atë. Jo katalanas, por holandez, shkruan albeu.com.

Johan Cruyff u rrit në kundërkulturën dhe liberalizmin e Amsterdamit në vitet 1960. Kur u transferua te Barcelona, ​​kulti që u zhvillua rreth sulmuesit ishte shumë më domethënës sesa thjesht futbolli. Legjenda thotë se një ditë, pasi u përjashtua nga fusha, u largua nga fusha duke puthur shiritin e kokës, të lyer me ngjyrat e Katalonjës. Besohej se ky ishte një simbol i kryengritjes kundër regjimit të Frankos. Franco favorizoi Real Madridin, i cili ishte mposhtur disa herë nga Barcelona e udhëhequr nga Cruyff, duke përfshirë triumfin verbues 5-0 të Barcelonës ndaj Real Madridit në Bernabeu.

Cruyff, i cili më vonë do të drejtonte ekipin kombëtar katalanas, inkurajoi individualitetin dhe vetë-shprehjen si brenda dhe jashtë fushës.

Këto janë tipare që mbeten një element kyç i identitetit të Barcelonës dhe janë bërë më të rëndësishme se kurrë gjatë dy viteve të fundit.

Në ditën e referendumit 2017, Gerard Pique u bëri thirrje bashkëqytetarëve të votojnë, duke kujtuar:“Në kohën e Frankos, ne nuk mund të mbronim idetë tona. Ndihem si një katalanas dhe jam shumë krenar për këtë.” 

Pique, si shumë të tjerë, u trondit nga dhuna e policisë ndaj votuesve: u qëlluan me plumba gome, kuti votimi u sekuestruan dhe rreth 850 njerëz u plagosën. Në pushimin e ndeshjes mes kombëtareve, Pique kërcënua nga disa tifozë spanjollë. Ai madje kërcënoi se do të largohej nga ekipi.

Megjithatë, synimet e tyre kanë bërë të ditur edhe skuadrat e tjera të La Ligës. Las Palmas hyri në fushë me flamuj spanjollë të qëndisur në bluzat e tyre. Në kryeqytet, tifozët e Real Madridit valëvitën flamujt spanjollë dhe kënduan “Y Viva España”.

Më vonë, skuadra e Zinedine Zidane u përplas me RCD Espanyol, gjithashtu me qendër në Barcelonë. Shumë menduan se ishte një klub pa ndonjë përkatësi të veçantë politike, por vetë emri i klubit mbart konotacione të unitetit spanjoll. Tifozët e saj po shprehin gjithnjë e më shumë besnikërinë ndaj kurorës, dhe që nga viti 2017 gjithnjë e më shumë flamuj dhe pankarta kushtuar kësaj mund të shihen nëpër stadium.

Efektet e votimit janë ende duke u ndjerë jo vetëm në La Liga, por në të gjithë futbollin. Pep Guardiola është gjobitur me 20,000 £ për vendosjen e një fjongo të verdhë në ndeshjet e Manchester Cityt. Ishte një shfaqje solidariteti me liderët separatistë katalanas, shumë prej të cilëve u arrestuan më pas nga autoritetet.

Në ndeshjet e Barcelonës, tifozët këndojnë rregullisht këngë pro-pavarësisë në 17 minuta, 14 sekonda pas ndeshjes, një referencë për rrethimin e Barcelonës në 1714, kur qyteti ra në duart e Filipit V gjatë Luftës së Trashëgimisë Spanjolle. Edhe një herë janë ngritur pyetje se çfarë do të ndodhë me futbollin spanjoll nëse Katalonja fiton pavarësinë. Në të kaluarën, lojtarë të tillë si Carles Puyol, Pique dhe Guardiola kanë luajtur për Katalonjën në ndeshje miqësore, por kjo skuadër nuk njihet zyrtarisht dhe nuk mund të luajë në turne të FIFA-s si Kupa e Botës.

Për momentin, çështja e pavarësisë së Katalonjës nuk është zhdukur. Por implikimet e mundshme të kësaj historie për futbollin, si në Spanjë ashtu edhe në Evropë, nuk duhen nënvlerësuar.

Përkthim i video materialit edukativ nga  kanali në YouTube Tifo-Football. /albeu.com/

The post Barcelona, Johan Cruyff dhe pavarësia e Katalonjës appeared first on Albeu.com.

Messi fitoi Topin e shtatë të Artë në shtëpinë e tij të re, pas një lufte të ashpër me Robert Lewandowskin, që mbeti 33 pikë prapa.

Johan Cruyff e admironte shumë Messin dhe nëntë vite më parë kishte deklaruar se Messi do ta fitonte shtatë herë Topin e Artë

Ishte viti 2012, Messi sapo kishte fituar çmimin që jep “France Football” për herë të dytë dhe legjenda holandeze, i cili ndërroi jetë më 24 mars të vitit 2016, jepte deklaratën e mëposhtme për Diario Ole.“Leo ka fituar dy ‘Topa të Artë’ dhe do të jetë lojtari që do ta fitojë këtë çmim më shumë se çdo futbollist tjetër në histori, për futbollistin që është edhe për atë që mund të bëhet.

Kjo konfirmon se ai është më i miri në botë. Me shumë mundësi, Leo do të fitojë ‘Topin e Artë’ pesë, gjashtë apo shtatë herë, pasi është i pakrahasueshëm”, shprehej Johan Cruyff.

The post Johan Cruyff e kishte parashikuar se Messi do t’i fitonte 7 Topa të Artë appeared first on Albeu.com.