Ndërsa Kupa e Botës 2026 vijon ende, deri në këtë pikë 13 përzgjedhës kanë humbur vendin e punës. Shkaqet kanë qenë të ndryshme: disa janë shkarkuar menjëherë pas një ndeshjeje, të tjerë janë larguar pas eliminimit, ndërsa në disa raste pesha nuk ka ardhur vetëm nga rezultatet, por edhe nga klima e krijuar rreth skuadrës.

Ja cilët janë trajnerët që janë ndarë deri tani nga kombëtaret e tyre në Botërorin 2026, që po zhvillohet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.

Roberto Martinez (Portugali)

Pas disfatës 1-0 kundër Spanjës në fazën e 1/8-tës, Roberto Martinez bëri të ditur largimin nga stoli i Portugalisë. Ai tha se kishte ardhur me objektivin për të fituar Kupën e Botës dhe se, pa e arritur këtë, nuk kishte kuptim të vijonte. Kështu u mbyll periudha e tij trevjeçare e gjysmë, ku veçohet fitimi i Ligës së Kombeve 2025 dhe dy kualifikime në çerekfinale, por pa shkuar në asnjë finale në pesë turne madhorë si trajner.

Sabri Lamouchi, Herve Renard (Tunizi)

Botërori i Tunizisë u shndërrua në një rrëmujë të plotë. Sabri Lamouchi u largua nga detyra pas humbjes 5-1 përballë Suedisë. Në vendin e tij erdhi Herve Renard, por as ai nuk mundi të përmbysë situatën, pasi skuadra u mund edhe nga Japonia dhe Holanda. Me përfundimin e aventurës së Tunizisë, edhe Renard zgjodhi të largohej.

Javier Aguirre (Meksikë)

Mandati i Javier Aguirre përfundoi pas humbjes 3-2 ndaj Anglisë në fazën e 1/8-tës. Largimi i tij ishte parashikuar më herët, teksa Rafael Marquez ishte bërë gati për ta pasuar. Aguirre u nda me kombëtaren me ndjenjë krenarie, pasi e drejtoi Meksikën drejt paraqitjes së saj më të mirë në Kupën e Botës pas shumë vitesh.

Steve Clarke (Skoci)

Menjëherë pasi Skocia u eliminua në fazën e grupeve, Steve Clarke paraqiti dorëheqjen, edhe pse vetëm pak javë më parë kishte zgjatur kontratën. Ai largohet si tekniku më i suksesshëm i epokës moderne të futbollit skocez, duke rikthyer përfaqësuesen në Kampionatin Evropian dhe në Kupën e Botës pas dekadash mungese.

Hong Myung-bo (Koreja e Jugut)

Për Hong Myung-bo, aventura mori fund pas daljes në fazën e grupeve. Përtej rezultateve jo bindëse, ai hasi edhe kritika të forta publike dhe kërcënime, ndërsa emërimi i tij kishte qenë i diskutueshëm që në nisje.

Ronald Koeman (Holandë)

Eliminimi nga Maroku me penallti solli fundin e qëndrimit të Ronald Koeman. Fillimisht ai mbrojti vendimet e veta taktike, por të nesërmen vendosi të japë dorëheqjen. Tekniku holandez pranoi zhgënjimin për dështimin në Botëror dhe theksoi se kishte ardhur momenti për ta mbyllur mandatin.

Carlos Queiroz (Gana)

Carlos Queiroz mori drejtimin e Ganës vetëm disa muaj përpara Kupës së Botës dhe arriti ta çojë ekipin në fazën eliminatore për herë të parë që nga viti 2010. Sidoqoftë, pas humbjes me Kolumbinë në 1/16-tën e finales, portugezi njoftoi se po largohej, duke kërkuar më tepër investime për zhvillimin e futbollit në vend.

Sebastian Beccacece (Ekuador)

Pas humbjes ndaj Meksikës në fazën e 1/16-tës, Sebastian Beccacece u largua me mbylljen e kontratës së tij. Argjentinasi e la skuadrën pasi e kishte kualifikuar në Botëror dhe e kishte çuar në raundin eliminator për herë të parë në 20 vjet.

Miroslav Koubek (Çeki)

Pas përfundimit të Çekisë në vendin e fundit të grupit, Miroslav Koubek u nda nga kombëtarja. Sipas vetë trajnerit, vendimi u ndikua edhe nga klima e krijuar nga mediat, pavarësisht faktit se ai e kishte rikthyer ekipin në Kupën e Botës pas dy dekadash.

Marcelo Bielsa (Uruguai)

Dihej paraprakisht se Marcelo Bielsa do të largohej pas Botërorit, por eliminimi i shpejtë dhe konfliktet me lojtarët e bënë fundin e tij edhe më të hidhur. Argjentinasi e pranoi se nuk arriti të sillte rezultatet që priteshin prej tij.

Jamal Sellami (Jordani)

Jamal Sellami e çoi Jordaninë në Kupën e parë të Botës në historinë e saj dhe mori gjithashtu shtetësinë jordaneze. Megjithatë, pas tre humbjeve në fazën e grupeve, ai vendosi të largohej, duke mbyllur një periudhë historike për futbollin e vendit.

Julian Nagelsmann (Gjermani)

Pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai me penallti, Julian Nagelsmann njoftoi dorëheqjen, ndonëse mediat gjermane raportuan se në të vërtetë bëhej fjalë për një shkarkim të kamufluar. Pas afro tre vitesh në krye të përfaqësueses, ai largohet, ndërsa si pasues pritet Jurgen Klopp.

Trajnerët që mund të largohen së shpejti

Kjo listë mund të zgjatet në një kohë shumë të shkurtër. Hugo Broos ka sinjalizuar dorëheqjen pas eliminimit të Afrikës së Jugut, Zlatko Daliç duket pranë fundit të ciklit të tij me Kroacinë, ndërsa Vladimir Petkoviç ndodhet nën presion të fortë në Algjeri dhe largimi i tij shihet vetëm si çështje kohe.

The post Botërori 2026 ka sjellë deri tani 13 largime trajnerësh, Roberto Martinez mbyll listën e fundit appeared first on Albeu.com.

Meksika nuk arriti të marrë një biletë për në çerekfinale të Kupës së Botës, pasi u ndal nga Anglia me rezultatin 3-2 në një përballje dramatike të fazës me eliminim direkt.

Në përfundim të ndeshjes, trajneri i Meksikës, Javier Aguirre, doli në mbrojtje të skuadrës së tij dhe vlerësoi angazhimin maksimal të futbollistëve ndaj një rivali tejet të fortë.

“Nuk kam asgjë për t’u thënë lojtarëve të mi, ata dhanë gjithçka”.

“Ky është futbolli. Ata (Anglia) janë një ekip i madh. Ne bëmë atë që mundëm”, deklaroi Aguirre.

Ekipi meksikan luftoi deri në çastet e fundit dhe provoi të rikthehej në lojë, por nuk ia doli të shmangte eliminimin, edhe pse zhvilloi një paraqitje të mirë përpara tifozëve të vet.

Falë këtij suksesi, Anglia preu biletën për në çerekfinale të Kupës së Botës, aty ku do të ndeshet me Norvegjinë, ndërsa për Meksikën aventura në këtë turne u mbyll me kokën lart./

The post Javier Aguirre pas humbjes me Anglinë: Lojtarët e mi lanë gjithçka në fushë appeared first on Albeu.com.

Përpara sfidës së 1/8 së finales së Kupës së Botës ndaj Meksikës, Harry Kane vazhdon të jetë në qendër të vëmendjes.

Javier Aguirre, trajneri i përfaqësueses meksikane, ka shprehur vlerësim të madh për sulmuesin e Bayern Munich, duke e konsideruar atë një futbollist të nivelit më të lartë.

Duke folur për kapitenin anglez, Aguirre tha: “Harry Kane është një ikonë globale. Golat që ka shënuar për Tottenhamin, Bayernin apo për kombëtaren janë të një futbollisti të klasit botëror”.

Më tej, tekniku meksikan shtoi: “Ai është 1.88 metra i gjatë dhe, pavarësisht shtatlartësisë, ka teknikë të jashtëzakonshme. Është i fortë në ajër, ka gjithçka. Punon shumë, ndihmon në mbrojtje dhe është kapiten. Çfarë mund të shtoj më shumë për të?”.

Në të njëjtën kohë, Aguirre bëri të ditur edhe mënyrën se si Meksika synon ta frenojë sulmuesin anglez.

“Do të përpiqemi ta neutralizojmë, jo vetëm me qendërmbrojtësit, por edhe me mesfushën dhe me ndihmën e mbrojtësve anësorë”.

Ai sqaroi edhe më tej planin: “Duam të sigurohemi që ai të mos ndihet rehat në fushë kur zbret poshtë për të marrë topin. Ai duhet të ketë gjithmonë një kundërshtar pranë, në mënyrë që të mos krijojë asgjë”.

Anglia dhe Meksika do të përballen në 1/8 e finales së Kupës së Botës, ndërsa vëmendja pritet të përqendrohet sërish te Harry Kane, shpresa kryesore e “Tre Luanëve”.

The post Trajneri i Meksikës tregon strategjinë për të ndalur yllin e Anglisë: Harry Kane s’duhet lënë i lirë appeared first on Albeu.com.

Meksika po hyn në një tjetër provë vendimtare në Kupën e Botës 2026, ndërsa mbi “El Tri” vazhdon të peshojë barra e një historie të përsëritur: prej tetë turneve radhazi, skuadra nuk ka mundur të kapërcejë kurrë të ashtuquajturën “ndeshja e katërt”, një kufi që mbetet ende i paarritshëm.

Shpresa më e madhe e meksikanëve për t’i dhënë fund kësaj ecurie negative është përzgjedhësi Javier Aguirre. Megjithatë, përballja me Ekuadorin paraqitet e mbushur me tension, sidomos duke parë se Meksika është ndalur vazhdimisht pikërisht në këtë etapë të kompeticionit gjatë dekadave të fundit.

Një histori e gjatë zhgënjimesh

Që prej Kupës së Botës 1994 në Shtetet e Bashkuara, Meksika ka mbetur e ndalur në fazën e 1/8 së finales, pa arritur asnjëherë të hedhë hapin drejt çerekfinaleve në tetë edicionet e fundit.

Seria e eliminimeve ka qenë e pandërprerë

2018: humbje ndaj Brazilit (0-2)

2014: humbje ndaj Holandës (1-2)

2010: humbje ndaj Argjentinës (1-3)

2006: humbje ndaj Argjentinës (0-1)

2002: humbje ndaj SHBA-së (0-2)

1998: humbje ndaj Gjermanisë (1-2)

Këto rezultate e kanë kthyer “ndeshjen e katërt” në një pengesë të fortë psikologjike për një përfaqësuese që shpesh ka ditur të dominojë fazën e grupeve, por është ndalur sapo ka nisur faza me eliminim direkt.

Mallkimi i penalltive dhe kujtimet e 1994

Një nga episodet më të dhimbshme për tifozët meksikanë mbetet Kupa e Botës 1994, kur kombëtarja u eliminua nga Bullgaria pas penalltive në 1/8 e finales.

Në atë përballje u humbën disa goditje vendimtare, duke e kthyer atë eliminim në një nga dështimet më të paharrueshme në historinë e ekipit kombëtar.

Si një prej vendeve organizatore dhe si një nga skuadrat e pamposhtura deri në këtë pikë të turneut, Meksika ka rritur ndjeshëm pritshmëritë.

Sidoqoftë, shorti nuk është treguar i favorshëm, pasi Ekuadori konsiderohet një nga rivalët më të fortë të fazës së 1/16 së finales.

Nëse Meksika arrin ta kalojë këtë pengesë, atëherë do të synonte të shkruante histori duke mbërritur në çerekfinale për herë të parë që nga Kupat e Botës të zhvilluara në shtëpi, në 1970 dhe 1986, kur kishte shkuar deri në këtë fazë të turneut.

Për Meksikën, kjo sfidë nuk përfaqëson thjesht një ndeshje eliminatore, por një përballje të drejtpërdrejtë me të kaluarën e saj. “El Tri” synon t’i japë fund një mallkimi që zgjat prej dekadash dhe më në fund të kapërcejë kufirin e shumëdiskutuar të “ndeshjes së katërt”.

The post Meksika dhe pengesa e “ndeshjes së katërt”: “El Tri” sfidon të shkuarën në Kupën e Botës 2026 me Javier Aguirre appeared first on Albeu.com.

Kur FIFA mori vendimin për ta çuar Kupën e Botës nga 32 në 48 përfaqësuese, nuk munguan paralajmërimet se hyrja e skuadrave me renditje më të ulët do të dobësonte cilësinë e kompeticionit dhe do të sillte më shumë humbje me diferenca të thella.

Por ecuria e deritanishme e garës nuk i konfirmon plotësisht këto shqetësime.

Statistikat tregojnë se pas 24 takimeve të para, diferenca e përgjithshme e golave është 35, po aq sa ishte në të njëjtën pikë të Botërorit “Katar 2022”. Në të njëjtën kohë, numri total i golave ka shkuar nga 57 në 75.

Natyrisht, nuk kanë munguar fitoret e thella. Gjermania e mundi debutuesin Curaçao me rezultatin 7-1, ndërsa Kanadaja fitoi 6-0 ndaj Katarit. Nga ana tjetër, Haiti u rendit mes skuadrave të para që u eliminuan, pas vetëm dy ndeshjesh.

Sidoqoftë, disa përfaqësuese më pak tradicionale kanë spikatur ndjeshëm. Kepi i Gjelbër, që në nisje të turneut ishte kombëtarja e pestë me renditjen më të ulët dhe një nga shtetet më të vogla që ka arritur ndonjëherë të marrë pjesë në Kupën e Botës, barazoi 0-0 me Spanjën, kampione e Evropës.

Edhe Republika Demokratike e Kongos ka dhënë sinjale të forta, duke marrë një barazim 1:1 ndaj Portugalisë së Cristiano Ronaldos. Për këtë përfaqësuese, kjo është vetëm pjesëmarrja e dytë në një Botëror, pas paraqitjes së vitit 1974 si Zaire.

Ndërkohë, Zelanda e Re, skuadra me renditjen më të ulët mes të gjitha pjesëmarrëseve, siguroi një pikë të rëndësishme falë barazimit 2-2 kundër Iranit.

Sipas trajnerëve, lojtarëve dhe analistëve, ky rivalitet më i madh lidhet me zhvillimin e futbollit në shkallë globale, me praninë në rritje të futbollistëve nga vendet më të vogla në kampionatet elitare, me ndikimin e trajnerëve më cilësorë, si dhe me qasjen më të lehtë në metodat bashkëkohore të përgatitjes taktike dhe fizike.

Selektori i Meksikës, Javier Aguirre, vlerësoi standardin konkurrues të këtij edicioni të Botërorit.

“Është shumë e vështirë të fitosh. Më ka befasuar sa të balancuara janë ndeshjet. Është folur shumë për formatin me 48 ekipe, por përveç Gjermanisë, që krijoi diferencë të madhe me shumë gola, pothuajse çdo ndeshje tjetër ka qenë jashtëzakonisht e vështirë”, deklaroi ai.

Një qëndrim të ngjashëm mbajti edhe trajneri i Spanjës, Luis de la Fuente, pas barazimit ndaj Kepit të Gjelbër.

“Kjo ndeshje na tregoi se Kupa e Botës është një turne me shumë ekuilibër. Është jashtëzakonisht e komplikuar”, u shpreh De la Fuente.

Në anën tjetër, presidenti i UEFA-s, Aleksander Ceferin, është përballur me kritika nga federata të ndryshme të Azisë, Afrikës dhe Karaibeve, pas raportimeve se ai kishte sugjeruar që zgjerimi i Botërorit kishte sjellë ndeshje më pak tërheqëse.

Këto federata reaguan duke theksuar se futbolli nuk u përket vetëm disa vendeve të caktuara, por se fuqia e tij buron pikërisht nga karakteri universal dhe përfshirja globale.

The post Botërori 2026 me 48 skuadra po justifikon zgjerimin, ekipet e reja po rrisin nivelin e garës appeared first on Albeu.com.