Brenda pak vitesh, një zonë e zhvlerësuar, për shkak të ndërtimeve pa kriter pas viteve ’90 (duke nxitur madje dhe terma të tilla si “Golemizimi”) u shndërrua në një model të zhvillimit të turizmit në vend dhe ka tërhequr gati gjysmën e të huajve në vend, sipas statistikave të INSTAT, duke i dhënë vlerë të shtuar ekonomisë, duke nxitur punësimin dhe konsumin.

Sipërfaqja e lejeve të ndërtimit të dhëna për hotele në vend u shumëfishua që nga 2017-a, duke arritur në nivelin rekord prej 419 mijë metra katrorë në 2019-n. Këto investime ishin nisma private të sipërmarrësve, pothuajse të gjithë vendas, të realizuara me kredi, parapagimet e marra nga agjencitë turistike dhe fitimet e realizuara më herët.

Qeveria, nga ana e saj, ishte shumë e ngadaltë të ndiqte ritmin e shpejtë të investimeve. Edhe sot, kur kanë kaluar më shumë se 5 vjet nga zhvillimi i vrullshëm i zonës, infrastruktura prej pak kilometrash nuk ka përfunduar ende, duke “zhvlerësuar” investimet e së gjithë zonës, e ndikuar negativisht në imazhin që turistët e huaj kanë për vendin.

Komentet e tyre në rrjete shpesh e vënë theksin në kontrastin që ekziston mes investimeve private dhe infrastrukturës së rënduar deri në detaje të tilla, si menaxhimi i mbeturinave.

Në të kundërt, shteti nuk ishte kaq i ngadaltë dhe i pavëmendshëm për investimin në zonën e Portit të Durrësit. Projekti “Durrës Yacht & Marina”, ku shteti është aksioner me 33%, e mori me shpejtësi statusin e investitorit strategjik.

Krahas këtij statusi, nëpërmjet të cilit kompania investitore përfiton lehtësi të shumta, teksa qeveria i ka dhënë të drejtën të përdorë tokën shtetërore prej 80 hektarësh, shteti, sipas përcaktimeve në ligj, mund ta mbështesë me infrastrukturën ndihmëse, që shërben për përgatitjen, zbatimin e projektit dhe realizimin e investimit, të tilla si rrugë, ujësjellës, kanalizime, energji elektrike dhe telekomunikacion. Sikur të mos mjaftonin këto, investimi strategjik është përjashtuar dhe nga taksa të tjera.

Vetëm nga falja e taksës së infrastrukturës dhe e strehimit social (përkatësisht 4% dhe 3% e vlerës së shitjes), shteti ka vënë në dispozicion të investimit strategjik 150 milionë euro (7% e shumës së parashikuar që do të arkëtohet vetëm nga shitja e apartamenteve), të cilat do të mund të përdoreshin nga pushteti lokal për zhvillimin e qytetit. Ndërsa vetëm trualli i projektit ka një vlerë, me çmimet e sotme të tregut prej rreth 400 milionë eurosh.

Për hir të një investimi strategjik, me një vlerë të deklaruar prej mbi 2 miliardë eurosh, të gjitha këto do të ishin të pranueshme, teksa përfitimet që ai do të sillte në ekonomi, turizëm dhe punësim, do ta tejkalonin disa herë vlerën e aseteve publike të dhuruara dhe të parave të taksapaguesve të falura.

Nuk do të kishim asnjë paragjykim, nëse ky do të ishte një projekt si gjithë të tjerët, pasi çdo investim, që sjell kapital, eksperiencë, përmirëson imazhin e vendit, sjell punësim, nxit turizmin, padyshim që është i mirë për ekonominë. Edhe ndryshimi strategjik i qytetit të Durrësit nga destinacion portual në turistik është për t’u vlerësuar, duke tërhequr të huajt (nëse do të arrijnë të shfrytëzojnë avantazhin e pasaportës). Edhe Porti ishte në plan të zhvendosej gjithsesi, për shkak të hapësirave të kufizuara të zhvillimit aty ku është, siç ka ndodhur dhe në qytete të tjera të mëdha të Europës, ku porti është zhvendosur nga qyteti.

Por, sa më shumë bëhen publike detaje nga projekti, aq më tepër është e qartë se ky vetëm një investim strategjik nuk është. Nga sipërfaqja e ndërtimit, rreth 93% do të jetë sipërfaqe rezidenciale, ndërsa do të ketë pak hotele me rreth 850 dhoma (sa vetëm një apo dy hotele në zonën e bregdetit të Durrësit, që ka gjithsej rreth 17 mijë shtretër, sipas të dhënave nga Tatimet). Investimi fillestar i kërkuar është vetëm 180 milionë euro dhe marrëveshja mundëson shumë lehtësi në skemat e financimit.

Në një kontratë, e cila si pikë të fortë ka garancinë që ka marrë nga shteti, për hir të marrëdhënies strategjike, blerësve u kërkohet të parapaguajnë me shpejtësi brenda 5 ditëve 20% të vlerës, ndërsa dhe 20% të tjera përpara se të fillojë ndërtimi. Një “investitor strategjik”, që në fakt ka dalë në treg të lirë të mbledhë para!

Të dhurosh pronën publike, ta mbështesësh me infrastrukturë dhe të falësh paratë e taksapaguesve për një projekt të pasurive të paluajtshme, si ato që kanë ndodhur rëndom në vend gjatë 30 viteve të fundit, ku investitori mbledh paratë përpara shitjes së apartamenteve, është një krim që bëhet ndaj të gjithë qytetarëve të vendit. Mbi të gjitha është diskriminim kundrejt të gjithë atyre sipërmarrësve të tjerë (kryesisht vendas) që sot po përpiqen, me të gjitha mënyrat dhe pa asnjë ndihmë nga shteti, të mbijetojnë ndaj pasojave të pandemisë dhe kostove të rritura të operimit të aktivitetit./Monitor

The post “Krimi strategjik” me “Durrës Yacht & Marina” appeared first on Albeu.com.

Pyetja që lind është se çfarë do të ndodhë tani e tutje me këto jahte dhe pasuri të paluajtshme të konfiskuara, çfarë do të bëjnë vendet? Çfarë procedurash ndiqen dhe kush do të jetë “pronari” i ri?

“Ne jemi në ujëra të paeksploruar,” tha Benjamin Maltby, një partner në firmën ligjore britanike Keystone Law, e cila është e specializuar në çështjet e pronësisë së jahteve luksoze. “Është një realitet që nuk ka ndodhur kurrë më parë”.

Ekspertët argumentojnë se, në përgjithësi, sanksionet nuk i lejojnë vendet të fitojnë (kaq thjesht) pronësinë e jahteve, avionëve dhe shtëpive të oligarkëve rusë.

Sipas tekstit zyrtar të sanksioneve në Bruksel dhe Uashington, masat “nuk lejojnë ata që u pasuruan shumë në raport me popullin rus dhe ndihmuan Putinin të pushtojë Ukrainën, të përdorë pasuritë e tyre të ngrira dhe të ose të sekuestruara”.

Çfarë do të thotë kjo në praktikë? Prona e “bllokuar” mbetet pronë e oligarkëve, por ata nuk mund ta shesin. Setsin dhe Mordasov, për shembull, mbeten pronarë të jahteve të tyre, por ata nuk mund t’i shesin apo udhëtojnë me to.

Që oligarkët të mos zotërojnë super jahtet, avionët dhe shtëpitë luksoze, duhet që të jepet një vendim në kuadër të një vepre penale.

“Qeveria duhet të provojë si krimin ashtu edhe lidhjen me të inkriminuar” tha Stefan Cassella, ish-kreu i Zyrës së Prokurorit të Maryland. Dhe kjo është diçka shumë e vështirë, pasi përveç aktivitetit kriminal, duhet vërtetuar se paratë e paligjshme janë përdorur për të blerë këtë jaht, avion apo vilë.

Sipas ekspertëve, procedurat ligjore për ndryshimin e pronësisë mund të zgjasin disa vite.

Shtetet e Bashkuara, për shembull, kanë ndihmuar Nigerinë të rekuperojë 300 milionë euro nga ish-diktatori ushtarak Sani Abacha, një proces që ka zgjatur më shumë se pesë vjet. Në mënyrë të ngjashme, në rastin e ish-kryeministrit ukrainas Pavlo Lazarenko, i cili u shpall fajtor për pastrim parash në SHBA, u deshën më shumë se 15 vjet.

Duhet të theksohet gjithashtu se oligarkët janë mjeshtra në artin e errët të fshehjes së parave dhe lidhjeve të tyre. Ata përdorin kompani, truste, offshore, etj., për të fshehur dhe për të mos zbuluar gjendjen e vërtetë të pasurisë së tyre. /abcnews.al

The post U bllokuan, çfarë do të ndodhë tani me jahtet e oligarkëve të Putinit? Kush do t’i trashëgojë këto pasuri? appeared first on Albeu.com.

“MIRËMËNGJES

dhe me lajmin që ata që Shqipërinë duan ta shijojnë nga deti, e të ankorohen në bregun tonë, tani kanë vetëm një procedure të thjeshtë online dhe pa vonesa burokratike, thjesht duke vizituar faqen e internetit www.nauticalbania.com, ju uroj një të dielë të bukur”, shkruan Rama./albeu.com

The post Rama: Kush do të ankorohet në bregdetin tonë, tashmë lejen e merr me një klik appeared first on Albeu.com.