In a Facebook post, he argues that both parties have sunk into pronounced organizational and ideological stagnation, remaining dependent on old structures and on a political legacy that, according to him, has not adapted to the new reality and the expectations of younger generations. Hoxha says that the lack of internal reform and the failure to include new cadres have directly affected the erosion of citizens’ trust, “Bota sot” reports.

On the other hand, he links the growth of the Vetëvendosje Movement to a more flexible approach and one closer to social developments, through a younger staff, more direct communication with citizens, and the ability to reflect the expectations of youth and the diaspora. According to his analysis, this way of operating has turned Vetëvendosje into the country’s main political force.

In the end, Hoxha stresses that the future of the traditional parties is closely tied to their willingness to undertake deep reforms, open up to meritocracy, and break away from old models built on political legacy or war narratives, which, according to him, no longer resonate with younger generations.

Full text

“Analysis of the decline of the LDK and PDK at their current level!”

The Democratic League of Kosovo, which once represented the bastion of pre-war pacifism and was one of the most powerful forces after the war, has now declined significantly, especially over the past 10 years.

According to him, this has historical reasons: after the loss of legendary leader Ibrahim Rugova, the structures grew old and acted narrowly, failing to regenerate with younger generations. They remained continuously supported by the ideology built as “Rugovist,” while new structures and young people do not have much knowledge of the content of this ideological political concept, which functioned in difficult conditions and circumstances, when we had no state, no state institutions either to work or to be accountable, but as a movement it did the maximum for the people of Kosovo as much as it knew and could, in illegal, semi-illegal and partly legal forms.

On the other hand, the PDK, as the first post-war party, within which were activists of the underground LPK and others, managed to preserve support, as it gathered veterans and war activists across the entire territory of Kosovo.

Later, on the same idea and a little afterwards, the Alliance for the Future of Kosovo was created from military structures, remaining limited to the spirit of war. However, after the PDK included most of Kosovo’s territory, the Alliance was left with the Dukagjini region as its bastion, in fact the areas where they fought during 1998/99.

Meanwhile, Vetëvendosje, after 25 years of work as an opposition force against the three above-mentioned parties, has managed to build a new and fresh staff that responds to the times. According to him, they worked, listened and inspired the youth before they turned 18 and became involved in politics. They were created and shaped by observing the mistakes of governments, and today they are the main force.

VV, by listening to the aspirations of young people and the diaspora, who live and work in democratic and more developed countries, understands them and reflects them positively in their lives. VV listens to the wishes of the diaspora, which wants to see the state of Kosovo developed and functional like states in the West. It includes these aims in its political plan and campaign and manages to win elections convincingly, with a margin twice that of the second party behind it.

If the LDK, PDK and AAK aim to change their fate, then they must invest in youth and human resources, open their doors to new talent and build institutions on merit, not only on the glory of long political careers, on the values and merits of the war, or on traditional “Rugovist” ideology as a lengthy philosophy that is unattractive to today’s youth. Only in this way can they restore the trust and support of citizens.

Traditional populist rhetoric such as “I am a Rugovist” or “I liberated the country, where were you?!” can hardly convince an 18-, 20- or 25-year-old today to believe that they can contribute to the development of the state without necessarily being a Rugovist, a liberator, or their friend or family member.

For this reason, most young people are neither Rugovists nor liberators, because they did not live in those eras. In 30–40 years, perhaps not a single liberator or Rugovist will still be alive, while the state will need to be led by capable people, without these concepts, which should be known and respected, but should not remain a condition for being active in politics and state-building.

The post Hoxha Analyzes the Political Turn in Kosovo: Vetëvendosje Strengthens, While LDK and PDK Deepen Their Decline appeared first on Albeu.com.

Në një postim të tij në Facebook, ai argumenton se të dyja këto parti janë zhytur në një ngecje të theksuar organizative dhe ideore, duke mbetur të varura nga struktura të vjetra dhe nga një trashëgimi politike që, sipas tij, nuk është përshtatur me realitetin e ri dhe me pritjet e brezave të rinj. Hoxha vlerëson se mungesa e reformimit të brendshëm dhe mospërfshirja e kuadrove të reja kanë ndikuar drejtpërdrejt në zbehjen e besimit të qytetarëve, përcjell “Bota sot”.

Nga ana tjetër, ai e lidh rritjen e Lëvizja Vetëvendosje me një qasje më të lëvizshme dhe më pranë zhvillimeve shoqërore, përmes një stafi më të ri, komunikimit më të drejtpërdrejtë me qytetarët dhe aftësisë për të pasqyruar pritjet e rinisë dhe të diasporës. Sipas analizës së tij, kjo mënyrë veprimi e ka kthyer Vetëvendosjen në forcën kryesore politike në vend.

Në fund, Hoxha thekson se e ardhmja e partive tradicionale lidhet ngushtë me gatishmërinë e tyre për reforma të thella, hapje ndaj meritokracisë dhe shkëputje nga modelet e vjetra të ngritura mbi trashëgiminë politike apo narrativat e luftës, të cilat, sipas tij, nuk po gjejnë më jehonë te gjeneratat e reja.

Shkrimi i plotë

“Analizë mbi rënien e LDK-së dhe PDK-së në nivelin e tanishëm!”

Lidhja Demokratike e Kosovës, që dikur përfaqësonte bastionin e pacifizmit para luftës dhe ishte një prej forcave më të fuqishme pas saj, sot ka rënë ndjeshëm, veçanërisht gjatë 10 viteve të fundit.

Sipas tij, kjo ka arsye historike: pas humbjes së liderit legjendar Ibrahim Rugova, strukturat u vjetërsuan dhe vepruan ngushtë, pa arritur të rigjenerohen me brezat e rinj. Ato mbetën të mbështetura vazhdimisht në ideologjinë e ndërtuar si “rugoviste”, ndërkohë që strukturat dhe njerëzit e rinj nuk kanë shumë njohuri për përmbajtjen e këtij koncepti ideor politik, i cili ka funksionuar në kushte dhe rrethana të vështira, kur nuk kishim shtet, as institucione shtetërore as për të punuar e as për të dhënë llogari, por si lëvizje ka bërë maksimumin për popullin e Kosovës aq sa ka ditur dhe mundur, në forma ilegale, gjysmëilegale dhe pjesërisht legale.

Në anën tjetër, PDK-ja, si partia e parë pas luftës, brenda së cilës ishin aktivistët e ilegales së LPK-së etj., arriti ta ruajë mbështetjen, pasi mblodhi veteranët dhe aktivistët e luftës në tërë territorin e Kosovës.

Më pas, mbi të njëjtën ide dhe pak më vonë, nga strukturat ushtarake u krijua Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës, duke mbetur e kufizuar në frymën e luftës. Mirëpo, pasi PDK përfshiu shumicën e territorit të Kosovës, Aleancës i mbeti si bastion regjioni i Dukagjinit, faktikisht pjesët ku ata kanë luftuar gjatë viteve 1998/99.

Ndërkohë, Vetëvendosja, pas 25 vjet pune si opozitë ndaj tri partive të lartpërmendura, ka arritur të ndërtojë një staf të ri dhe të freskët, që i përgjigjet kohës. Sipas tij, ata kanë punuar, kanë dëgjuar dhe kanë frymëzuar rininë para se ajo të mbushte 18 vjeç për t’u marrë me politikë. Ata janë krijuar dhe formuar duke parë gabimet e qeverive, dhe sot janë forcë kryesore.

VV, duke dëgjuar aspiratat e rinisë dhe të mërgatës, të cilët jetojnë dhe punojnë në shtete demokratike dhe më të zhvilluara, i kupton dhe i reflekton pozitivisht në jetën e tyre. VV dëgjon dëshirat e mërgatës që dëshiron ta shohë shtetin e Kosovës të zhvilluar dhe funksional si shtetet në Perëndim. Këto synime i përfshin në planin dhe fushatën e saj politike dhe arrin t’i fitojë zgjedhjet bindshëm, me dallim të dyfishtë nga partia e dytë pas saj.

Nëse LDK-ja, PDK-ja edhe AAK-ja synojnë ta ndryshojnë fatin e tyre, atëherë duhet medoemos të investojnë te rinia, te resurset njerëzore, të hapin dyert për talente të reja dhe të ndërtojnë institucione mbi merita, jo vetëm mbi lavdinë e politikës së gjatë, mbi vlerat dhe meritat e luftës apo mbi ideologjinë tradicionale “rugoviste” si një filozofi e gjatë dhe jo atraktive për rininë e sotme. Vetëm në këtë mënyrë mund ta rikthejnë besimin dhe mbështetjen e qytetarëve.

Retorika populiste tradicionale si “unë jam rugovist” apo “unë e kam çliruar vendin, ku ishe ti?!” vështirë se mund ta bindë sot një 18-, 20- apo 25-vjeçar që të besojë se mund të kontribuojë në zhvillimin e shtetit pa qenë domosdoshmërisht rugovist, çlirimtar, apo mik e familjar i tyre.

Për këtë arsye, shumica e të rinjve nuk janë as rugovistë e as çlirimtarë, sepse nuk kanë jetuar në ato epoka. Pas 30–40 vitesh, ndoshta nuk do të jetë gjallë asnjë çlirimtar apo rugovist, ndërsa shteti do të ketë nevojë të drejtohet nga njerëz të aftë, pa këto koncepte, të cilat duhet të njihen dhe të respektohen, por jo të mbeten kusht për të qenë aktiv në politikë dhe në shtetndërtim.

The post Hoxha analizon kthesën politike në Kosovë: Vetëvendosje forcohet, ndërsa LDK dhe PDK thellojnë rënien appeared first on Albeu.com.