Duke folur për karrierën e tij, Muja tregoi se kishte mbajtur detyrën në Ministrinë e Financave në dy intervale kohore, 1992-1996 dhe 2006-2013. Ai bëri të ditur se roli i institucionit që përfaqësonte ishte finalizimi i kontratës së shitjes, një hap që ndiqej menjëherë pasi praktika e plotësuar vinte nga Ministria e Ekonomisë.

Sa u takon mangësive të evidentuara në dokumentacionin e dosjes, zyrtari i përshkroi ato si një rastësi të zakonshme pune, duke shtuar se rruga burokratike ishte e njëjtë për të gjitha rastet. Ai sqaroi se sapo sektori i shitjes sinjalizonte një mangësi, kundërpala thirrej thjesht për të sjellë dokumentin që i mungonte, pa nënkuptuar asnjë parregullsi.

“Përvoja ime në Ministrinë e Financave shtrihet nga viti 1992 deri më 1996 dhe më pas nga 2006 deri në 2013, përpara se të mbeteja i papunë. Posti im ishte drejtor administrimi dhe shitjeje prone. Në bazë të kuadrit ligjor, ne nënshkruanim kontratën e shitjes posa praktika përcillej nga Ministria e Ekonomisë. Kjo ishte një dosje krejt standarde, si shumë të tjera, dhe jam i bindur se çdo hap u krye në përputhje me ligjin,” u shpreh ai.

Muja vijoi duke nënvizuar trajtimin rutinë të dosjes dhe mënyrën se si zgjidheshin mangësitë e vogla. “Nuk përmbante asgjë të jashtëzakonshme. Jam i sigurt se nuk kishte asgjë të çuditshme, ngjashëm me dhjetëra dosje të tjera që trajtonim. Kur mungonte një dokument, ne e njoftonim palën që ta kompensonte, njëlloj siç veprohej me dhjetëra raste të tjera. Ishte një proces standard: sa herë binte ndonjë mungesë, i kërkohej plotësimi. Nëse pala e kishte mundësinë, e sillte, dhe kaq.”

Lidhur me vendndodhjen fizike të subjektit në fjalë, dëshmitari ishte kategorik. “Unë kurrë nuk kam shkuar të shoh se ku gjendet ish-klubi, asnjëherë nuk kam vajtur atje,” deklaroi ai.

Në fund, Muja trajtoi edhe çështjen e përdorimit të letrave me vlerë si mjet pagese, duke theksuar se një praktikë e tillë i paraprinte edhe kohës së tij në administratë. Ai pohoi se ky instrument financiar ishte përdorur edhe në raste të tjera, gjithnjë nën dritën e ligjit, megjithëse nuk arriti të kujtonte personat konkretë. “Nëse kjo dosje do të paraqitej sot për shitje pranë ish-drejtorisë sonë, ata do të ishin të detyruar nga ligji ta kryenin procesin, pa ndikuar askush apo asgjë tjetër,” përfundoi dëshminë e tij zyrtari.

The post Dëshmia e Urim Mujës në gjyqin “Partizani”: Nuk e kam vizituar kurrë ish-klubin, madje as nuk ia di vendndodhjen appeared first on Albeu.com.