Fjalët e një personi mund të përcjellin një mesazh, ndërsa fytyra, shikimi, qëndrimi apo lëvizjet e tij mund të sugjerojnë diçka krejt tjetër.

Edhe pse sinjalet e përziera në komunikimin joverbal mund të shkaktojnë pasiguri, ekspertët këshillojnë që asnjë gjest të mos vlerësohet i veçuar nga rrethanat, personaliteti dhe kultura e individit.

Gjuha e trupit mund të japë të dhëna për tensionin, parehatinë ose emocione të tjera që nuk shprehen drejtpërdrejt me fjalë. Megjithatë, një shikim, lëvizje apo pozicion i trupit nuk mund të konsiderohet më vete si provë e sigurt për atë që mendon apo ndien dikush.

Ndoshta ju ka ndodhur të largoheni nga një bisedë me përshtypjen se diçka nuk shkoi siç duhet, edhe pse nuk arrinit ta përcaktonit arsyen. Bashkëbiseduesi mund të ketë pohuar se gjithçka ishte në rregull, por mimika, qëndrimi ose sjellja e tij mund t’ju kenë përcjellë një ndjesi të kundërt.

Psikologia dr. Abbie Marono shpjegon se shenjat joverbale mund të na ndihmojnë të kuptojmë më mirë sjelljen e njerëzve, por ato duhet të analizohen gjithmonë së bashku me fjalët dhe situatën ku shfaqen.

Sinjalet e përziera krijohen atëherë kur deklaratat e një personi japin një kuptim, ndërsa trupi i tij duket se komunikon një tjetër. Kështu, dikush mund të thotë se nuk është i shqetësuar, ndërkohë që shfaq tension, shmang kontaktin me sy ose tund këmbën në mënyrë nervoze.

Një mospërputhje e tillë mund të vijë nga përjetimi i disa emocioneve në të njëjtën kohë, por edhe nga dëshira për të mos i shfaqur ato. Njerëzit shpesh përpiqen të kontrollojnë përshtypjen që krijojnë te të tjerët, veçanërisht në ambientin e punës, gjatë një takimi romantik ose në një debat me partnerin, transmeton Telegrafi.

Një nga shenjat që keqkuptohet shpesh është buzëqeshja. Ajo zakonisht lidhet me kënaqësinë, por nuk nënkupton gjithmonë lumturi. Një buzëqeshje me buzë të shtrënguara dhe nofull të tendosur mund të shoqërohet me parehati, ndonëse as kjo nuk mjafton për të arritur në përfundimin se personi po fsheh emocionet e tij.

Kontakti i drejtpërdrejtë me sy interpretohet shpesh si interes dhe vëmendje, ndërsa shmangia e tij mund të lidhet me ndrojtjen, parehatinë ose mungesën e interesit. Megjithatë, një sjellje e tillë mund të shpjegohet edhe nga ankthi apo zakonet kulturore. Në të njëjtën mënyrë, një shikim i gjatë mund të nënkuptojë flirt në një rrethanë, por të jetë i pakëndshëm në një tjetër.

Tundja e kokës nuk është domosdoshmërisht shenjë pajtimi. Ndonjëherë personi e bën këtë vetëm për të treguar se po dëgjon dhe po e kupton bisedën. Për këtë arsye, një pyetje e drejtpërdrejtë është më e dobishme sesa një hamendësim.

Edhe pozicioni i trupit mund të interpretohet në mënyra të ndryshme. Përkulja drejt bashkëbiseduesit mund të japë përshtypjen e interesit, ndërsa largimi i trupit mund të shihet si shenjë parehatie. Krahët e kryqëzuar konsiderohen shpesh si qëndrim i mbyllur, por personi mund të jetë thjesht i ftohur, të ndihet më rehat në atë pozicion ose ta ketë zakon.

Distanca fizike gjithashtu nuk ka një kuptim unik. Zakonisht njerëzit u lejojnë personave të afërt të qëndrojnë më pranë, por nevoja për hapësirë personale ndryshon në varësi të temperamentit, kulturës dhe situatës. Një distancë më e madhe nuk është domosdoshmërisht tregues i ftohtësisë emocionale.

Kur sjellja verbale dhe ajo joverbale nuk përputhen, arsyeja mund të jetë tensioni i brendshëm ose përpjekja për të fshehur pasigurinë. Kjo mospërputhje, megjithatë, nuk do të thotë automatikisht se personi po gënjen apo po manipulon.

Prekja është një tjetër element që mund të merret gabimisht si shenjë e caktuar. Ajo mund të jetë miqësore, romantike ose thjesht pjesë e mënyrës së komunikimit. Kuptimi i saj varet nga marrëdhënia mes njerëzve dhe nga rrethanat. Nëse një prekje ju bën të ndiheni keq, keni të drejtë të shprehni qartë kufijtë tuaj.

Një fenomen tjetër është “mirroring”, ose pasqyrimi i gjuhës së trupit. Kur ndihemi të afërt me dikë, mund të kopjojmë pa vetëdije qëndrimin, lëvizjet ose shprehjet e tij. Megjithatë, edhe ky imitim nuk përbën dëshmi të sigurt për emocionet apo synimet e personit.

Për të kuptuar më drejt sinjalet e përziera, nuk duhet të mbështetemi te një gjest i vetëm. Është e nevojshme të vlerësojmë të gjithë situatën, sjelljen e përgjithshme, fjalët e përdorura dhe veçoritë individuale të personit.

Për shembull, nëse një koleg thotë se kritikat nuk e shqetësojnë, por njëkohësisht duket i tendosur, kjo mund të jetë një arsye për ta vijuar bisedën me kujdes. Sidoqoftë, vetëm nga qëndrimi i tij nuk mund të përcaktojmë me siguri se çfarë po përjeton.

Kur fjalët dhe gjuha e trupit japin përshtypje të ndryshme, mënyra më e besueshme është të bëni një pyetje të qartë e të drejtpërdrejtë, në vend që të përpiqeni të deshifroni çdo shikim, buzëqeshje apo lëvizje. /Telegrafi/

The post Kur fjalët dhe gjestet nuk përputhen: Si të lexojmë me kujdes gjuhën e trupit appeared first on Albeu.com.

1.Mund të zbulohet mashtrimi i dikujt bazuar në sjelljet e tij jo–verbale

I rremë. Nuk ka asnjë sjellje të vetme që të tregojë mashtrimin. Ne duhet të ndalim së lidhurisjelljet që tregojnë shqetësimin psikologjik me mashtrimin, dhe t’i pranojmë ato thjesht për atë që janë:shenja stresi, ankthi, shqetësimi, dëshpërimi, dyshimi, tensioni, nervozizmi etj, por jo mashtrimi.

2.Poligrafi mund të zbulojë gënjeshtrat

Një mit i madh. Poligrafi nuk mund të zbulojë dot gënjeshtrat. Saktësia e testit të poligrafit,ka qenë prej kohësh e diskutueshme. Problemi themelor:S’ka asnjë provë, se ndonjë model reaksionesh fiziologjike është unike për njerëzit që mashtrojnë. Pasi një njeri i ndershëm mund të jetë nervoz edhe kur thotë të vërtetën, ndërsa një gënjeshtar mund të mos jetë aspak në ankth.

3.Kruajtja në dorën e djathtë, tregon nevojën për ndihmë, ajo në të majtë tregon njëpasiguri të përkohshme

Ky mit bazohet tek kërkimet që tregojnë se dora e djathtë është e lidhur me gjysmën e majtë racionale të trurit, ndërsa dora e majtë është e lidhur me gjysmën e djathtë emocionale të trurit. U argumentua se kruajtja tek secilën dorë tregon gjendje të ndryshme të brendshme.

Por të dyja hemisferat e trurit janë thellësisht të ndërlidhura, dhe nuk funksionojnë plotësisht të pavarur nga njëra-tjetra. Ndërkohë, s’ka asnjë provë empirike për të mbështetur një marrëdhënie shkakësore, midis ndjenjës së pasigurisë dhe kruajtjes me një dorë të caktuar.

4.Ka 3 lloje të ndryshme njerëzish, dhe ju mund t’i tregoni personalitetet dhe stilet e tyre të komunikimit bazuar në gjuhën e trupit

Ky mit bazohet në pretendimin se të gjitha qeniet njerëzore i përshtaten njërës nga 3 profilet e veçanta neurologjike. Por kjo nuk mbështetet nga kërkimet shkencore, dhe njerëzit janë shumë kompleks për t’u ndarë në vetëm 3 kategori.

5.Përbuzja është e vetmja shprehje asimetrike e shfaqur në fytyrë

Ky argument buron nga besimi se ekziston vetëm një emocion i veçantë i pranishëm në fytyrën tonë në çdo kohë, që ka veçori specifike, dhe se tiparet asimetrike nuk mund të shoqërojnë asnjë emocion tjetër përveç përbuzjes. Por kini parasysh faktin se emocionet janërrallëherë të izoluara.

Ato janë dinamike dhe shumë fluide, të mbivendosura, ndonjëherë kontradiktore dhe komplekse. A jeni ndjerë ndonjëherë edhe i lumtur edhe i trishtuar, i emocionuar për një mundësi të re, por edhe i nervozuar një ndryshim të caktuar? Shprehjet tona të fytyrës nuk janë gjithmonë tregues të vetëm një emocioni të caktuar, dhe një shprehje asimetrike nuk tregon gjithmonë përbuzje.

6.Gënjeshtarët e shmangin kontaktin sy më sy

Siç tregoi studimi i psikologut të famshëm Aldert Vrij, gënjeshtarët përfshihen më shumë nëkontaktin me sy, pasi duan të sigurohen se po besohen nga të tjerët. Pastaj duhet të kemi parasysh se në shumë kultura, njerëzi mësohen të shohin përtokë dhe të shmangin kontaktin me sy kur janë të penduar për një sjellje të gabuar.

7.93 për qind të gjithë komunikimit njerëzor është jo verbal

Përqindjet e cituara variojnë midis 70-93 për qind. Kjo shifër buron kryesisht nga keqkuptimii një studimi klasik nga Albert Mehrabian. Mehrabian nuk deklaroi në asnjë rast, që ne mund t’i vendosim një përqindje të saktë të elementit verbal kundrejt atij jo–verbal në komunikimin në përgjithësi. Por në atë studim të veçantë, elementi jo–verbal ishte 93 për qind. Por komunikimi është i rrjedhshëm dhe refleksiv, sipas situatave. Prandaj nuk ka një ndarje fikse.

8.Kryqëzimi i krahëve rreth belit do të thotë “Qëndroj larg meje!”

Në një studim timin, unë kam zbuluar se kjo sjellje mund të jenë një sinjal shqetësimi. Por, kam zbuluar gjithashtu se më shpesh sesa jo, kjo sjellje është thjesht një mënyrë e rehatshme përmes se cilës ne çlodhim krahët.

Shpeshherë, kryqëzimi i krahëve nuk është gjë tjetër veçse një sjellje vetë-ngushëlluese, kur presim që diçka të fillojë, kur jemi të përfshirë në një bisedë, apo edhe kur jemi të mërzitur. Fëmijët e bëjnë këtë gjatë gjithë kohës. Ajo që ka rëndësi është konteksti dhe gjestet jo–verbale shoqëruese

9.Nëse një person i përgjigjet një pyetjeje duke prekur fillimisht hundën, ai po gënjen

Ne e prekim fytyrën tonë gjatë gjithë ditës, si një mekanizëm për t’u qetësuar. Dhe e bëjmëkëtë natyrshëm në shumë situata. Prandaj as kjo dhe as ndonjë sjellje tjetër e izoluar, nuk tregon mashtrim.

10.Nëse një person sheh poshtë nga e majta ose e djathta, para se t’i përgjigjet një pyetjeje, është duke gënjyer

23 nga 24 studimet mbi këtë çështje, të rishikuara kohët e fundit, e kanë hedhur poshtë këtë hipotezë. Nuk ekziston asnjë provë shkencore që të sugjerojë se sjellja e syve apo shmangia e shikimit të tjetrit në sy, mund të vërë në dyshim vërtetësinë e asaj që po thotë.

The post Disa mite të gabuara mbi gjuhën e trupit appeared first on Albeu.com.

Disa këshilla për të gjitha sjelljet negative të gjuhës së trupit që ndikojnë në opinionet e të tjerëve.

Të shohësh orën shpesh

Ky veprim të jep idenë se jeni tmerrësisht të mërzitur nga prania e të tjerëve dhe mezi prisni të largoheni. Nëse vërtet jeni me nxitim dhe keni nevojë të largoheni në një kohë të caktuar, njoftojini të gjithë që në fillim. Njerëzit priren të jenë më të kuptueshëm kur janë të vetëdijshëm për një situatë ose problem të caktuar.

Të kesh një shtrëngim duarsh të dobët dhe të pasigurt

Një shtrëngim duarsh i dobët dërgon mesazhin se nuk ju intereson personi tjetër. Kjo është veçanërisht e keqe kur është dikush nga vendi juaj i punës dhe i jepni një përshtypje negative pa e kuptuar. Kjo është arsyeja pse një shtrëngim duarsh i fortë (por jo shumë i fortë) mund ta bëjë personin tjetër të ndihet i angazhuar dhe i rëndësishëm. Gjithashtu, përpiquni të mbani kontakt të butë dhe të ngrohtë me sy, por jo shumë intensiv pasi kjo mund t’i bëjë të tjerët të ndihen jo komod.

T’i japësh vëmendje veshjes tënde

Ky veprim u thotë atyre se nuk jeni plotësisht të interesuar për atë që po thonë. Jo vetëm kaq, por ata mund të mendojnë se ju nuk i miratoni idetë e tyre dhe nuk doni t’u jepni reagime të sinqerta.

Fërkimi i duarve me njëra-tjetrën kur jeni në një takim biznesi

Fërkimi i duarve ndërsa dikush është duke bërë një prezantim ose duke shprehur idetë e tij mund t’i thotë se nuk jeni të impresionuar. Ata mund të ndihen plotësisht të frikësuar në atë kohë dhe të humbasin rrjedhën e të folurit. Kjo sjellje gjithashtu krijon distancë mes ju të dyve pasi po jepni emocione negative.

Pozicioni i këmbëve

Këmbët tuaja drejtohen sipas pjesës tjetër të trupit tuaj, dhe këndi i tyre tregon se ku dëshironi të shkoni. Nëse ato janë në anë të kundër nga personi me të cilin po flisni, u dërgon mesazhin se biseda me të nuk është përparësia juaj. Mbajini këmbët të pozicionuara drejt personit tjetër.

Pozicioni se si qëndroni në karrige

Mënyra se si uleni gjatë një takimi biznesi ose darke mund të dërgojë mesazhe të ndryshme për të gjithë të përfshirët. Ulur në buzë të karriges tuaj tregon se nuk ndiheni rehat dhe nuk jeni të sigurt në vete dhe në mendime. Kjo është arsyeja pse duhet të uleni rehat në karrigen tuaj dhe ta mbani qëndrimin drejt dhe të relaksuar.

Mos pasqyrimi i sjelljes së njerëzve të tjerë

Nuk po flasim për kopjimin e sjelljes së njerëzve, thjesht ndiqni shembullin e tyre. Për shembull, nëse dikush buzëqesh ose tund kokën, ju mund të bëni të njëjtën gjë dhe t’i tregoni se po ndiqni atë që po thonë.

The post Rastet kur gjuha e trupit i bënë të tjerët të kenë përshtypje negative për ju appeared first on Albeu.com.

Mund të zbulohet mashtrimi i dikujt bazuar në sjelljet e tij jo–verbale

I rremë. Nuk ka asnjë sjellje të vetme që të tregojë mashtrimin. Ne duhet të ndalim së lidhurisjelljet që tregojnë shqetësimin psikologjik me mashtrimin, dhe t’i pranojmë ato thjesht për atë që janë:shenja stresi, ankthi, shqetësimi, dëshpërimi, dyshimi, tensioni, nervozizmi etj, por jo mashtrimi.

Poligrafi mund të zbulojë gënjeshtrat

Një mit i madh. Poligrafi nuk mund të zbulojë dot gënjeshtrat. Saktësia e testit të poligrafit,ka qenë prej kohësh e diskutueshme. Problemi themelor:S’ka asnjë provë, se ndonjë model reaksionesh fiziologjike është unike për njerëzit që mashtrojnë. Pasi një njeri i ndershëm mund të jetë nervoz edhe kur thotë të vërtetën, ndërsa një gënjeshtar mund të mos jetë aspak në ankth.

Kruajtja në dorën e djathtë, tregon nevojën për ndihmë, ajo në të majtë tregon njëpasiguri të përkohshme

Ky mit bazohet tek kërkimet që tregojnë se dora e djathtë është e lidhur me gjysmën e majtë racionale të trurit, ndërsa dora e majtë është e lidhur me gjysmën e djathtë emocionale të trurit. U argumentua se kruajtja tek secilën dorë tregon gjendje të ndryshme të brendshme.

Por të dyja hemisferat e trurit janë thellësisht të ndërlidhura, dhe nuk funksionojnë plotësisht të pavarur nga njëra-tjetra. Ndërkohë, s’ka asnjë provë empirike për të mbështetur një marrëdhënie shkakësore, midis ndjenjës së pasigurisë dhe kruajtjes me një dorë të caktuar.

Ka 3 lloje të ndryshme njerëzish, dhe ju mund t’i tregoni personalitetet dhe stilet e tyre të komunikimit bazuar në gjuhën e trupit

Ky mit bazohet në pretendimin se të gjitha qeniet njerëzore i përshtaten njërës nga 3 profilet e veçanta neurologjike. Por kjo nuk mbështetet nga kërkimet shkencore, dhe njerëzit janë shumë kompleks për t’u ndarë në vetëm 3 kategori.

Përbuzja është e vetmja shprehje asimetrike e shfaqur në fytyrë

Ky argument buron nga besimi se ekziston vetëm një emocion i veçantë i pranishëm në fytyrën tonë në çdo kohë, që ka veçori specifike, dhe se tiparet asimetrike nuk mund të shoqërojnë asnjë emocion tjetër përveç përbuzjes. Por kini parasysh faktin se emocionet janërrallëherë të izoluara.

Ato janë dinamike dhe shumë fluide, të mbivendosura, ndonjëherë kontradiktore dhe komplekse. A jeni ndjerë ndonjëherë edhe i lumtur edhe i trishtuar, i emocionuar për një mundësi të re, por edhe i nervozuar një ndryshim të caktuar? Shprehjet tona të fytyrës nuk janë gjithmonë tregues të vetëm një emocioni të caktuar, dhe një shprehje asimetrike nuk tregon gjithmonë përbuzje.

Gënjeshtarët e shmangin kontaktin sy më sy

Siç tregoi studimi i psikologut të famshëm Aldert Vrij, gënjeshtarët përfshihen më shumë nëkontaktin me sy, pasi duan të sigurohen se po besohen nga të tjerët. Pastaj duhet të kemi parasysh se në shumë kultura, njerëzi mësohen të shohin përtokë dhe të shmangin kontaktin me sy kur janë të penduar për një sjellje të gabuar.

93 për qind të gjithë komunikimit njerëzor është jo verbal

Përqindjet e cituara variojnë midis 70-93 për qind. Kjo shifër buron kryesisht nga keqkuptimii një studimi klasik nga Albert Mehrabian. Mehrabian nuk deklaroi në asnjë rast, që ne mund t’i vendosim një përqindje të saktë të elementit verbal kundrejt atij jo–verbal në komunikimin në përgjithësi. Por në atë studim të veçantë, elementi jo–verbal ishte 93 për qind. Por komunikimi është i rrjedhshëm dhe refleksiv, sipas situatave. Prandaj nuk ka një ndarje fikse.

Kryqëzimi i krahëve rreth belit do të thotë “Qëndroj larg meje!”

Në një studim timin, unë kam zbuluar se kjo sjellje mund të jenë një sinjal shqetësimi. Por, kam zbuluar gjithashtu se më shpesh sesa jo, kjo sjellje është thjesht një mënyrë e rehatshme përmes se cilës ne çlodhim krahët.

Shpeshherë, kryqëzimi i krahëve nuk është gjë tjetër veçse një sjellje vetë-ngushëlluese, kur presim që diçka të fillojë, kur jemi të përfshirë në një bisedë, apo edhe kur jemi të mërzitur. Fëmijët e bëjnë këtë gjatë gjithë kohës. Ajo që ka rëndësi është konteksti dhe gjestet jo–verbale shoqëruese

Nëse një person i përgjigjet një pyetjeje duke prekur fillimisht hundën, ai po gënjen

Ne e prekim fytyrën tonë gjatë gjithë ditës, si një mekanizëm për t’u qetësuar. Dhe e bëjmëkëtë natyrshëm në shumë situata. Prandaj as kjo dhe as ndonjë sjellje tjetër e izoluar, nuk tregon mashtrim.

Nëse një person sheh poshtë nga e majta ose e djathta, para se t’i përgjigjet një pyetjeje, është duke gënjyer

23 nga 24 studimet mbi këtë çështje, të rishikuara kohët e fundit, e kanë hedhur poshtë këtë hipotezë. Nuk ekziston asnjë provë shkencore që të sugjerojë se sjellja e syve apo shmangia e shikimit të tjetrit në sy, mund të vërë në dyshim vërtetësinë e asaj që po thotë.

The post Mitet e gabuara mbi gjuhën e trupit appeared first on Albeu.com.