Politika është rikthyer në shtator me ritme të larta, duke marrë vëmendjen e mediave dhe duke u shndërruar si temë dite, që nga hamendësimet për krijimin e qeverisë së re deri tek mënyra e organizimit të opozitës në këtë sezon që vjen pas zgjedhjeve parlamentare.

Por pse merr vëmendjen kaq të madhe politika?

Sociologu Gëzim Tushi, u shpreh se nëse do ketë një distancim të politikës nga qytetari, atëherë demokracia nuk funksionon.

BISEDA E PLOTË ME PEDAGOGEN NORA MALAJ DHE SOCIOLOGUN GËZIM TUSHI

The post Gëzim Tushi: Nëse kemi një distancim të politikës nga qytetari, atëherë demokracia nuk funksionon appeared first on Albeu.com.

” Gjuha dhe gjuha e trupit ka filluar edhe kjo të shfaq urrejtje’’, shprehet Tushi. Në një kohë kur rrjetet sociale janë bërë pjesë e pandashme e jetës sonë të përditshme, gjuha e urrejtjes po gjen terren të lirë në marrëdhëniet shoqërore dhe personale.

Kjo formë e komunikimit agresiv tashmë është bërë e pranishme nga ambientet publike deri te komunikimi ndërpersonal, veçanërisht në hapësirat virtuale, ku barrierat e turpit dhe përgjegjësisë shpesh bien.

‘’Është për fat të keq ë të gjitha format e saj. Qoftë në formën verbale që është më evidentja, virtual ku rrjetet sociale janë bërë sot toksike.

Gjuha dhe gjuha e trupit ka filluar edhe kjo të shfaq urrejtje’’.

Tushi e drejton gishtin edhe ndaj politikanëve, të cilët shpesh herë përdorin një fjalor të ashpër, përçarës duke i kthyer platformat publike në hapësira të helmuara komunikimi.

Gjithashtu, sociologu Gëzim Tushi, thotë se si pasojë e kësaj gjuhe pasojat jo rrallëherë kanë qenë tragjike.

Sociologu bën thirrje për një aksion të gjerë kombëtar, që synon edukimin për përdorimin etik të gjuhës.

The post Alarmi i Sociologëve/ Gëzim Tushi: Gjuhë urrejtjeje në shoqëri, thirrje për ndryshim Kombëtar appeared first on Albeu.com.

Tushi: “Ky titulli i librit është bërë shumë intrigues.

Ky titull i librit është bërë një problem i diskutueshëm nga lexuesit dhe nga media.

Ideja ime me këtë libër është, panoptikoni im social është instrument im personal me të cilin kam bërë vëzhgime, lexime, studime të problemeve që ka jeta shoqërore.

Shoqëria shqiptare është në revolucion, në tranzicion.

Boshtet e strukturës së shoqërisë tonë po ndryshojnë”.

The post Libri ”Shoqëria dhe Panoptikoni im social” i Gëzim Tushit/ Sociologu: Kam bërë vëzhgime të problemeve shoqërore appeared first on Albeu.com.

Tushi: Situata e kriminalitetit në shoqërinë shqiptare e cila po vjen vazhdimisht duke u agravuar.

Duke u zgjeruar në gjerësi dhe duke u shtuar intensiteti i krimit, i krimit në familje por edhe jashtë familjes kërkon natyrisht një lloj gjykimi të përbashkët shoqëror se çfarë ka shoqëria shqiptare që është në këto situata.

Pse këto instiktet kafshërore kanë filluar të dominojnë tek shumë njerëz, të cilët kanë filluar që të mos i zgjidhin kontradiktat në mënyrë njerëzore, por kanë nxjerrë në evidencë pikërisht anën e errët të tyre dhe kjo bën që në vend që të dialogojnë kanë gjetur rrugën më të shkurtër të marrjes së jetës.

Në shoqërinë shqiptare institucioni i krimit, është bërë familja dhe kjo ëshë një situatë e papranueshme.

Është me të vërtetë një situatë shumë shqetësuese.

The post Sociologu Gëzim Tushi: Sot në familje është futur interesi, nuk ka më respekt appeared first on Albeu.com.

Këto ditët e fundit kanë ndodhur një seri e gjerë krimesh, në disa qytete e fshatra, nga veriu në jug të vendit. Një “gjeografi” e zgjeruar e krimit, që për nga sasia dhe intensiteti, përtej metaforës mjekësore, kemi gati situatën e një “bilanci lufte”. Ngjarjet përveç aspekteve politike e sociale dhe sintagmës së njohur si fenomen i “ballkanizimit të krimit”, përbën njollë me peshë konsistente sociale e kulturore që jo vetëm na turpëron, por edhe po e “ndot qytetërimin” tone. Si sociolog mendoj se tashmë “nomenklatura e krimit” në shoqërinë tonë është plotësuar me të gjitha “format e përbindshme”.

Në këto kushte, krimi është ndoshta një nga faktorët, në mos më kryesori, që shoqëria po kalon një fazë kritike të shfaqjeve të formave dhe paradigmave të neurotizmit të përgjithshëm social. Asaj po i shtohen njerëzit sadistë e kriminelë, që shfaqen në shoqëri si qenie që nuk kanë fare të bëjnë me specien sociale e humane, anormalë, që vrasin me ndërgjegje e gjak të ftohtë, duke u frymëzuar dhe udhëhequr nga pasione kriminale evidente shtazarake. Përditë përballemi me njerëz të tillë që kanë kryer krime të përbindshme. Kriminelë që vrasin gruan, nënën, babën, birin, vajzën, shokun, të dashurën, fqinjin, njeriun kalimtar e rastësor. Njerëz të tipit të “njeriut të neandertalit” dhe jo të “species humane”. Më saktë, tipa shoqërisht të neveritshëm e personalisht të rrezikshëm, ngaqë nuk janë shkëputur akoma nga trashëgimia e “sjelljes kafshërore”.

Shpeshherë në opinionin publik por edhe në media bëhen analiza të personalizuara të motiveve të kriminelëve, duke fshehur të vërtetën e shkaqeve thelbësore të fenomenit të përhapjes me intensitet të lartë të krimit në shoqëri. I cili sipas mendimit tim, është i lidhur së pari me krizën morale të shoqërisë tonë, e cila është ndoshta faktori më madhor që po e thellon situatën kriminale. Madje, tani pa frikë mund të themi, deri në kufijtë e çmendurisë sociale. Është bërë e zakonshme që pas çdo krimi kërkojmë disa arsye sikurse janë zgjerimi i sëmundjeve mendore, problemet e pronësisë, varfëria, përdorimi i zgjeruar i drogave dhe alkoolizmi, përplasja e koncepteve morale për “nderin” apo besnikërinë bashkëshortore, motivet e hakmarrjes etj.. Të gjitha këto të marra së bashku apo veç e veç janë faktorë realisht evidentë, që kanë ndikimin e tyre gjeneralist dhe specifik për krijimin e kësaj situate të intensifikuar të krimit në shoqërinë tonë, i cili ka është kthyer në një lloj “infeksioni social” që ka kapërcyer çdo kufi, duke u shfaqur si fenomen social banal dhe i masivizuar. Nuk ka pse fshihemi si “struci”, as pse mbulojmë të vërtetat reale.

Shoqërisë po i shtohet, madje po i “trashet” llumi i krimit. Faktet e kriminalitetit, sidomos ato që kanë ndodhur këto ditë, janë të tilla që si tipologji dhe morfologji plotësojnë plotësisht kushtet për të definuar idenë, se patologjia e krimit në shoqërinë tonë nuk është më një “metaforë sociale”, por një realitet social në zgjerim. Padyshim, ky fenomen social është fenomen nga më të ndërlikuarit, me të cilin po përballet ashpërsisht shoqëria jonë. Duke parë shkaqet dhe motive e personalizuara të krimit, duke analizuar deontologjinë e tyre, duket se në këtë sintezë kanë ndikimin e tyre shumë faktorë objektivë e subjektivë, me dimension social dhe të personalizuar, shkaqe komplementare me natyrë historike, kulturore, sociale e psikologjike. Duhet njohur dhe pranuar e vërteta. Krimi është bërë një nga karakteristikat e tmerrshme të kohës, ndoshta plaga më e madhe sociale që ka mbërthyer trupin e shoqërisë, që ka dobësuar së tepërmi kohezionin e strukturave sociale të saj. Vrasjet e shumta janë dukuri që dëshmojnë për zhvlerësimin e “çmimit të jetës”, duke i dhënë shoqërisë statusin e një “spitali psikiatrik”.

Në këtë kontekst, është imperative që optika e gjykimit të krimit, duhet së pari të vlerësojë karakterin, efektet retrograde dhe pasojat me polivalencë shoqërore negative. Sociologët duke parë këtë situatë të përhapjes epidemike të krimit, flasin për atë që ata e quajnë të “metat e species” njerëzore, ku rendisin së pari krimin dhe pastaj korrupsionin dhe shkeljen e ligjit. Fenomene që tashmë janë jo vetëm tipike, por dhe në zgjerim në shoqërinë tonë. Ka të drejtë intelektuali amerikan Ferid Zakaria që flet për situatën, kur krimi jo vetëm po “demokratizohet”, por edhe po bëhet si “buka e përditshme”. Po pse duhet të shqetësohemi, madje të alarmohemi për situatën realisht të agravuar të krimit në shoqërinë tonë? Si duhet t’i dalim përballë kësaj të keqeje sociale? Çfarë duhet të bëjmë për të zvogëluar përmasat e frikshme të tij, pse jo edhe për ta frenuar atë? Këto pyetje të natyrshme i bëjnë shqiptarët çdo ditë, me veten e tyre dhe me shoqërinë në tërësi. Dhe kjo është e natyrshme, sepse sipas mendimit tim, ne si shoqëri tashmë jemi në situatën kur krimi, jo vetëm është zgjeruar në sasi, intensifikuar si “cilësi”, por dhe përhapur dendur gjeografikisht kudo në qytet dhe fshat, në zona dendësisht urbane, periurbane e rurale.

Në këto rrethana duhet të jesh qytetar plotësisht i verbër, që të mos shikosh të vërtetat e jetës së përditshme, të lidhura me pasojat e zgjerimit të krimit dhe situatave që e gjenerojnë atë. Krimi sot në Shqipëri është bërë kaq dukuri sociale banale, statistikisht kaq e shumë e shpeshtë, fenomen kaq shumë i dendur, sa që në perceptimin publik e mediatik, krimet gjithnjë e më shumë po konsiderohen si gjëra të zakonshme. Madje, kanë filluar të konsiderohen jo aq si dukuri sociale anormale, por fare të natyrshme, dukuri të zakonshme, të kuptueshme, të justifikuara për tipologjinë dhe natyrën e një “shoqërie të lirë”. Kjo mënyrë jo normale të menduari, logjika e perceptimit semplist për krimin, për fat të keq ka filluar të ndikojë gjerësisht në psikologjinë tonë sociale. Një mentalitet që ka filluar të ketë forcë sociale dhe në mënyrë paradoksale, po shpie në deformimin e perceptimit qytetar të dëmeve të pallogaritshme të krimit në strukturën e jetës urbane.

Për pasojë shoqëria shqiptare, ndoshta si kurrë më parë po përballet gjerësisht, në mënyra anormale me efektet e situatave shkatërruese, destruktive të krimit, që është një nga rreziqet e mëdha, në mos nga më kryesoret dhe që duhet konsideruar si mjet që rrezikon mundësitë e përmirësimit të cilësisë së qytetërimit tonë. Në këto kushte sa nuk është vonë, është e domosdoshme të vendosen “vijat e kuqe” kundër krimit, të cilat nuk mund dhe nuk duhet të shkelen nga askush. E keqja më e madhe me të cilën aktualisht po përballemi të gjithë individualisht dhe si shoqëri, është fakti se të ndodhur përballë përditshmërisë së situatave anormale, që gjenerojnë krim pa ndërprerje, duke u përshtatur me ritmikën sociale të zakonshme të kësaj dukurie, duket sikur nuk kemi shqetësimin e duhur, atë intensitet të shqetësimit social, i cili sot më shumë se kurrë duhet të jetë në nivele alarmante. Në të kundërt duket sikur gradualisht shoqëria ka filluar të mësohet, përshtatet, adaptohet dhe madje të “normalizojë jetën” e përditshme me praninë e zgjeruar të “kulturës së krimit”, pa u shqetësuar sa duhet, pa u preokupuar seriozisht nga prania tejet “bezdisëse” e kësaj dukurie sociale.

Ky është një problem social shumë serioz. Unë mendoj se gradualisht ka filluar të zgjerohet indiferentizmi social, mungesa e reagimit qytetar. Krimi ka kuptuar se e ka të lirë dorën, pikërisht në momentin kur shoqëria kthehet në “shumicë të heshtur” apo arsyeton mbi bazën e “sigurisë së budallait”, duke menduar se ngjarjet kriminale, vrasjet e përditshme nuk kanë të bëjnë me ta dhe familjen e tyre. Është tronditëse për të gjithë krijimi i kësaj situate, kur sikurse po duket, ndërsa kriminelët “kanë zë”, shumica bëhet e heshtur përballë tyre, duke marrë pozitën e “injorantit të realitetit të përditshëm”. (Nikola Sarkozy)

Personalisht mendoj, se e keqja më e madhe sociale e kësaj situate me të cilën po përballemi aktualisht është fakti që gradualisht, pa u ndjerë, fenomenet e krimit nga shumë njerëz kanë filluar të shikohen, madje edhe të interpretohen si fenomene sociale të natyrshme të lidhura me demokracinë, të pranishme në jetën normale tek çdo shoqëri moderne. Për pasojë, në jo pak raste në mënyrë formale dhe informale, krimi që është bërë masivisht kaq shqetësues për shoqërinë shqiptare, ka filluar të trajtohet me optikë sociale sempliste, të konsiderohet si shfaqje normale e pranisë së zakonshme në “shoqëritë e lira”.

Në fakt, u bënë tri dekada që në shoqërinë tonë përditë, në mënyrë të vazhdueshme po përballemi me forma të llahtarshme të krimit, tipologji të tilla të sjelljes së përbindshme, që jo vetëm e kanë bërë atë fenomen social shumë intensiv, por akoma më keq, është bërë dukuri që synon të krijojë në shoqërinë tonë klimën e adoptimit social, herë në mënyrë lineare e paqësore e herë të tjera të detyruar e me dhunë sociale, praninë dhe pranimin e kësaj të keqeje të madhe, këtij shqetësimi të përbashkët për individin dhe shoqërinë shqiptare në tërësi. Paradoksalisht me kalimin e kohës, situata e krimit është ekzagjeruar keq.

Në mënyrë të sintetizuar, duke vlerësuar objektivisht e sociologjikisht fenomenin, duhet pranuar se situata e krimit të organizuar dhe ordiner në Shqipëri, është tejet e zymtë. Nëse këtë analizë sociale dhe sociologjike do ta bëjmë drejt, objektivisht, pa subjektivizëm dhe njëanshmëri, mund të themi se të duket sikur burimet e krimit janë në përmasa të tilla, që e bëjnë të dyshimtë ecjen tonë drejt progresit social, realizimit të normave europiane dhe standardeve sociale të qytetërimit postmodern. Besoj se duhet të “zgjohemi” nga gjumi social dhe të kuptojmë se në totalin e vet, krimi në shoqërinë tonë ka bërë që situata të jetë e tillë, nga që sasia e kriminelëve dhe cilësitë e krimit janë bërë të tilla, që kanë filluar të gërryejnë “muret e ekzistencës” dhe funksionimit normal të organizimeve kryesore të jetës sociale, familjes, qytetit, komuniteteve dhe shoqërisë shqiptare në tërësi, duke vënë në rrezik serioz modalitetet e ndërtimit të marrëdhënieve njerëzore, sigurimin e kushteve të duhura të funksionimit të paqes sociale në Shqipëri.

Ajo që është tejet shqetësuese në këto momente, që duhet të na bëjë të mendojmë mirë, lidhur me shkaqet dhe situatën e përhapjes masive të krimit, janë shfaqjet e një lloj qëndrimi pajtues, konformist të shoqëruara më një indiferencë sociale, pajtueshmërie pasive. Kjo përbën rrezik pse është një mënyrë e rafinuar, për të na bërë të përshtatemi me praninë e krimit në jetën e përditshme, duke e pasur gjithnjë pranë dhe afër nesh, madje pa shumë shqetësim social të lloj-lloj krimeve dhe kriminelëve që i kryejnë ato.

Kultura e pasivitetit, e pajtimit indiferent me këto situata është njëri nga shkaqet madhore të përhapjes intensive dhe ekstensive të krimit në shoqëri. Sondazhet sociale tregojnë se niveli social i kuptimit dhe reagimit social ndaj krimit në shoqërinë tonë është tmerrësisht i ulët. Ky është faktori që po favorizon përhapjen dhe zgjerimin e tij në familje, shkollë, ambiente publike, komunitet e kudo. Duket dhe ka një perceptim publik, që tregon se strukturat e shtetit dhe reagimi social, po bëhen të pafuqishme përballë ligësisë së krimit. Kjo është një situatë që duhet përballuar. Sepse krimi jo vetëm ndikon në “shqepjen e tegelave” të shoqërisë, por ndikon edhe në shfaqjen e “krisjeve sociale” të unitetit të shoqërisë përballë të keqes personale dhe ligësisë sociale…

The post Krimi si problem publik dhe “çmenduri sociale” appeared first on Albeu.com.

Sociologu i njohur Gëzim Tushi, ishte i ftuar në studion e lajmeve në “Ora News”, ku foli rreth të punësuarve në Administratën Publike, duke theksuar:  “Ata në Administratën Publike, janë lidership toksikë, helmues, janë njerëz që ndoshta për shkak se u mungon pushteti i dijes, apo kompetenca profesionale, veprimtarinë e tyre e bazojnë vetëm tek çështjet e autoritetit.

Sipas Tushit, lidershipi në Administratë është toksik, sepse mungon dija dhe profesionalizmi.

“Besoj se ky është një fluturim apokaliptik i raportit të shqiptarëve me punën, nga skllevër të dikurshëm që kemi qenë të determinuar në sektorin shtetëror, ku marrëdhëniet e njeriut me punën ishin marrëdhënie të përcaktuara. Sikurse e dini ai shtet që nga djepi deri në varr i kishte punët e përcaktuara, ky ishte sistemi totalitar dhe tregu i mbyllur i punës.

Natyrisht që hapja e tregut të punës, jo vetëm në vend, por edhe në botën e jashtme natyrisht që kanë ndikuar në perceptimin e shqiptarëve për punën.

Ndaj mendoj se këtë raport duhet ta shikojmë me një optikë të dyfishtë, ku nga njëra anë kemi të bëjmë me një zgjerim të të drejtave të njeriut, ku çdokush ka të drejtë ta lërë një vend të caktuar pune për të ndryshuar punë.

Në SHBA një njeri mesatar ndërron 11 herë vendin e punës. Pra, si tendencë nuk është e keqe.

Por po ta shikojmë raportin në fjalë, aty kemi të bëjmë me një ngarkesë apo një lloji stresi në vendet e punës. Pra ka faktorë që burojnë si nga brenda ashtu dhe nga jashtë.

Më vjen keq për këtë raport, sepse të rinjtë tanë jashtë vendit janë teguar më vitalë dhe solidë në vendet e tyre të punës. Ndërsa këtu tek ne ka një tendencë negative për shkak të disproporcionalitetit në punë, apo të raportit mes vendit të punës dhe pagesës për atë punë, ku shumë njerëz e lidhin me çështjen e pagesës.

E kam thënë dhe më herë se një pjesë e madhe e braktisin vendin e tyre të punës për shkak të lidershipit në punë, veçanërisht ata në Administratën Publike, janë lidership toksikë, helmues, janë njerëz që ndoshta për shkak se iu mungon pushteti i dijes, apo kompetenca profesionale, veprimtarinë e tyre e bazojnë vetëm tek çështjet e autoritetit, në stilin e vjetër burokratik, duke i mërzitur njerëzit në vendin e tyre të punës”, u shpreh sociologu Gëzim Tushi.

The post Sociologu Gëzim Tushi: Shqiptarët në punë nga halli, lidershipi në Administratë është toksik, sepse u mungon pushteti i dijes dhe i aftësive appeared first on Albeu.com.

Tushi u shpreh se intensiteti i krimit në shoqëri dhe në familje, është shtuar në përmasa të frikshme.

Sipas Tushit, dhuna ka marrë përmasa të jashtëzakonshme në familjet shqiptare.

“Padiskutim kjo ngjarja e sotme, kam përshtypjen është nga më të rëndat, niveli i kriminalitetit në këtë rast ka arritur në kulme që duhet të përbëjë një kambanë alarme për shoqërinë shqiptare  e cila ka tre dekada, por sidomons në dekadën e fundit, intensiteti i krimit në shoqëri është shtuar në përmasa të frikshme, anormale. Vrasja dhe vetëvrasja janë kthyer në fenomene të zakonshme të jetës së sotme të shoqërisë.

Unë mendoj që ngjarja e sotme, është e përmasave të frikshme dhe besoj se analiza policore do e zbardhë, por e rëndësishme është që ndodhi përballë një ngjarje, të një akti suicit, të vetëvrasjes kolektive, të nënës bashkë me fëmijët. Natyrisht që ka një shkak, as nëna nuk ka qenë me probleme të shëndetit mendor, as fëmijët. Unë mendoj se duhet të gjykojmë përtej rastit. Përditë po dëgjojmë akte të vrasjes. Shoqëria shqiptare është molepsur, krimi është bërë një bukë e përditshme. Jo vetëm që ne po mësohemi, por shoqëria shqiptare është indiferente ndaj fenomeneve të tilla. Çfarë ka shoqëria shqiptare? Ky është problemi, se çfarë do të bëjmë ne pastaj?

Viktimat nuk gjykohen, as nuk paragjykohen. Precedenti është i dënueshëm. Nuk mund të justifikojmë që nëna vret veten dhe fëmijët e saj për të gjitha llojet e arsyeve. Unë do të thoja, duhet t’i themi shoqërisë shqiptare, që gjenden në situata analoge të ngjashme, sot niveli i dhunës në familjen shqiptare, ka marrë përmasa alarmante, shqetësuese. Pjesa më e madhe e krimit, vrasjeve dhe vetëvrasjeve burojnë nga marrëdhëniet e destrukturara në familje. Kemi arritur deri në krime të caktuara. Familja është bërë çerdhja kryesore e krimit në shoqërinë shqiptare.

Nuk mund të them që në perëndim nuk ka konflikte të tilla, megjithatë, problemi është si i zgjidhim ne problemet? Problemet në shoqërinë shqiptare zgjidhen ose me krim, ose me vetëvrasje. Kjo është një lloj hakmarrje egoiste, unë po iki me fëmijët, por kjo nuk është zgjidhje. Por ajo që duhet të bënte e ndjera, nuk është kjo rruga. Edhe sikur të ketë arsye të papërballueshme, njeriu duhet të gjejë forcën.

Familja shqiptare ka filluar të bëhet një familje egoiste. Familja nuk duhet t’i humbasë fuksonet, duhet të investohet shumë për familjen”, theksoi ai.

The post Tragjedia në Shkodër/ Sociologu Gëzim Tushi: Kjo ngjarje është e përmasave të frikshme, krimi është bërë një bukë e përditshme në shoqërinë shqiptare appeared first on Albeu.com.

Ai shtoi gjithashtu, se arrijmë në nivele të tilla ku marrim jetë njerëzore, pasi çmimi i jetës ka rëndë, dhe ngjarjet që ndodhin duket se ka një agravim dhe banalizim të krimit të të rinjve.

Tushi: “Kjo nuk është normale dhe në këtë krim ka shumë faktorë që nisin qysh nga niveli i shoqërisë. Nuk imagjinohet në Evropë që të vritet dikush vetëm pse e shikon. Ne kemi akoma ndjenjën e të parit të tjetrit kot, sidomos ndaj femrave, që është një ves i turpshëm që e kemi si shoqëri.

Një nga themelet e shoqërisë moderne është kultivimi i pavëmendjes civile. Sepse arrijmë në nivele të tilla ku marrim jetë njerëzore, pasi çmimi i jetës ka rëndë, dhe ngjarjet që ndodhin duket se ka një agravim dhe banalizim të krimit të të rinjve.

The post Sociologu Gëzim Tushi: Vritet dikush vetëm pse e shikon, ka një agravim dhe banalizim të krimit te të rinjtë appeared first on Albeu.com.

I tillë ishte edhe rasti i deputetit Flamur Noka ditën e djeshme, i cili pati konfrontime me punonjësit e Gardës.

Sipas sociologut Tushi, Kuvendi është kthyer në një arenë gladiatorësh, ku deputetët përleshen me të gjitha llojet e mjeteve, por vetëm arma ka mbetur pa u përdorur.

“Anomali thelbësorë dhe mungesa e një deontologjie të saktë për deputetët. Ata janë elita, janë ata që janë caktuar jo vetëm për të drejtuar politikën e vendit, po edhe për të dhënë shembull qytetarie. Në politikë ka kontradikta, por problem është se deputetët tanë më shumë se janë politikanë, duket sikur janë militantë të vënë në llogore. Politikës ja kanë humbur esencën si zinxhir i zgjidhjes së problemeve dhe e kanë kthyer në arenë gladiatorësh. Aula e parlamentit është kthyer në arenë gladiatorësh ku përleshen me të gjitha llojet e mjeteve, vetëm armët nuk janë përdorur. Të gjitha janë përdorur, nga grushtet, dhuna verbale, psikologjike, flakadanë. Janë kthyer në armiq personal, janë disa grupe që kanë sherr të personalizuar nga arsyet më të ndryshme”, tha sociologu Tushi.

Tushi ngriti shqetësimin edhe dhunën verbale ndaj grave deputetet.

Sipas tij, duhet të ketë penalizime për të gjithë ata deputetë që përdorin fjalë s*ksiste, apo dhunojnë verbalisht një grua deputete.

“Dhuna verbale, fizike, metaforike që përdoret sidomos ndaj grave. Jo vetëm u ndërpritet fjala më shumë se burrave. Më ka bërë përshtypje vende siç është Bolivia, ka dy ligje bazë për të mbrojtur gratë nga dhuna në parlament, nëse një burrë përdor fjalë të dhunshme ndaj gruas në politikë, konsiderohet vepër penale. Kur i ka Bolivia, më vjen turp që si kemi ne që jemi vend europian. Duhej t’i penalizojmë deputetë që sillen ndaj grave shumë keq, shpesh herë edhe me fjalë s*ksiste. Gjendja është kritike”, vijoi sociologu.

Kjo panoramë dhune për sociologun Gëzim Tushi, përcillet edhe në segmente të tjera të shoqërisë, prandaj ai thekson se duhet gjetur një zgjidhje sa më parë, duke e cilësuar gjendjen kritike.

Sociologu propozon ‘filtera’ apo disa kritere në përzgjedhjen e kandidatëve për deputetët, si etika, formimi, marrëdhëniet njerëzore etj.

“Kur ne e kemi këtë situatë në aulën kryesore të demokracisë llogarisni se ca ndodh në nivelet më të ulëta. Kjo lloj gjuhe që përdoret në Kuvend, kjo ndarje si qëllim në vetvete që nuk jep produkt politik, transmetohet si limfë edhe në jetën shoqërore dhe në administratën publike. Është i pranishëm edhe në nivelet e tjera të qeverisjes dhe marrëdhënieve shoqërore.

Duhen parë nga etika, formimi, edukimi, marrëdhëniet njerëzor, nga aftësia për të pasur sociabilitet për tu lidhur me njerëzit. Vrima e gjilpërës për të hyrë në kuvend duhet ngushtuar edhe më shumë në mënyrë që të bëhet institucion i debatit, i komunikimit, jo i dhunës”, u shpreh Tushi.

The post Sociologu Gëzim Tushi: Kuvendi është kthyer në arenë gladiatorësh, gjendja është kritike appeared first on Albeu.com.

Në fjalën e tij, ai u shpreh se ngjarja e sotme është tepër e rëndë dhe se krimi ishte i natyrës sadiste, duke shtuar se niveli i kriminalitetit në Shqipëri, është i lartë dhe se duhet ndërhyrje edhe nga shteti.

“Krimi është bërë lloj kanceri që ka kapur shoqërinë tonë. Kemi të bëjmë me një krim sadist. Unë besoj se është e papranueshëm se çfarë do prind ka qenë ai të shkojë në këtë Krimi nuk mund të justifikohet. Rasti i sotëm tregon se kemi arritur te vrasja e babait. Mund të jetë e rrallë, por unë s’mbaj mend rast tjetër, e keqja ka kapur fundin. Po na shfaqen qenie të tilla që me gjakftohtësi po kryejnë krime.

Mbi 80% e krimeve kryhen në familje. Kjo s’kërkon ndonjë sociolog apo filozofi të madhe sa për të thënë që vatra është familja. Nëse familja prodhon më shumë kriminalitete, duhet të përqendrohemi te familja.

Jemi marrë shumë me shtetin, por jo me familjen. Duhet një strategji kombëtare për të bashkuar faktorët kulturor edukativ që kanë të bëjë me prindërit. Familja në shekullin e XXI, babai kërkon të martojë vajzën me një burrë që nuk e do. Bashkë me të duhet të ndikojë dhe shkolla. Edhe shteti ka përgjegjësitë e veta, duhet ndërhyrje”, u shpreh sociologu Gëzim Tushi.

The post Vrasja në Durrës, sociologu Gëzim Tushi: Niveli i kriminalitetit në Shqipëri është i lartë, duhet ndërhyrje nga shteti appeared first on Albeu.com.