Individët që shmangin marrjen e përgjegjësisë shpesh e transformojnë një diskutim në një lojë pushteti dhe fajësimi.

Një marrëdhënie e shëndetshme duhet t’ju bëjë të ndiheni të sigurt, të përkrahur dhe të vlerësuar. Megjithatë, kur dikush nuk ka ndërgjegjësim për sjelljen e vet, debati me të mund të kthehet me shpejtësi në një përvojë rraskapitëse, hutuese dhe emocionalisht të rënduar.

Personat me vetëdije të ulët për veten e kanë të vështirë të pranojnë përgjegjësinë, ta dëgjojnë tjetrin dhe ta vështrojnë situatën nga një këndvështrim më i gjerë. Në vend që të orvaten ta kuptojnë çështjen, ata mund ta devijojnë bisedën, të bëhen mbrojtës me çdo kusht ose t’ju imponojnë ndjenjën e fajit.

Në pamje të parë mund të shfaqen të qetë, racionalë apo edhe bindës. Por sapo përfshiheni në një konflikt me ta, del shpejt në pah se sa e ndërlikuar është të realizoni një bisedë të ndershme dhe të balancuar.

Më poshtë po rendisim disa nga qëndrimet më të shpeshta që shfaqin gjatë një mosmarrëveshjeje njerëzit me shumë pak vetëdije për veten, transmeton Telegrafi.

1. E interpretojnë veten si viktima, edhe kur realiteti nuk e justifikon

Një ndër shenjat më konsumuese është kur individi paraqitet vazhdimisht në rolin e viktimës, edhe pse rrethanat nuk e mbështesin këtë qëndrim. Në vend që të dëgjojë përjetimin tuaj, ai synon ta kthejë dialogun drejt vetes.

Për ilustrim, mund të zvogëlojë dhimbjen, mundin apo përvojën tuaj duke deklaruar se edhe ai “e njeh shumë mirë atë ndjesi”, ndonëse e vërteta është krejt tjetër. Në këtë mënyrë, jo vetëm që nuk ju dëgjon, por edhe monopolizon hapësirën emocionale të bisedës për llogari të tij.

Në vend që të shprehet: “E kuptoj që kjo të ka lënduar”, ai mund të replikojë: “Edhe unë kam hequr të njëjtat vuajtje”, duke e spostuar vëmendjen nga problemi thelbësor.

2. Ndryshojnë gjendjen shpirtërore në mënyrë të menjëhershme

Gjatë një debati, një person pa vetëdije të qartë për sjelljen e tij mund të kalojë papritmas nga toni i qetë te sulmi i drejtpërdrejtë. Në një çast mund të duket i arsyeshëm, ndërsa në tjetrin kthehet i ashpër, ofendues ose fajësues.

Ai mund të kërkojë ndjesë, e pastaj menjëherë të rikthehet te akuza. Mund t’ju flasë me butësi për pak sekonda, dhe më pas ta përdorë të njëjtën bisedë si mjet për t’ju fajësuar.

Kjo ndodh për shkak se personi nuk po orvatet domosdoshmërisht ta zgjidhë konfliktin, por të mbajë kontrollin mbi rrëfimin e ngjarjes. Ai synon të dalë i pafajshëm në përfundim të debatit, edhe sikur kjo të nënkuptojë shtrembërimin e fakteve ose ndryshimin e qëndrimit nga një moment në tjetrin.

3. Përdorin një gjuhë përçmuese dhe ju ulin vlerën

Një tjetër qëndrim tipik është toni përçmues. Këta njerëz shpesh përpiqen të ruajnë një dukje të matur dhe të kontrolluar, por e shfrytëzojnë atë vetëpërmbajtje për t’ju folur nga lartësia.

Ata mund të shqiptojnë fraza si: “Ti s’je në gjendje ta kuptosh”, “Po e tepron me dramën”, “Je shumë i ndjeshëm/e” ose “Nuk ia vlen të diskutoj me ty kur je në këtë gjendje”.

Këto fjalë nuk e zgjidhin mosmarrëveshjen. Përkundrazi, e bëjnë palën tjetër të ndihet e zhvleftësuar dhe e nënçmuar. Në vend që debati të jetë një përpjekje për mirëkuptim, ai shndërrohet në një garë për superioritet.

Kur dikush ju drejtohet me përçmim, qëllimi shpeshherë nuk është të kuptojë se çfarë ndodhi, por ta vendosë veten në pozitën e “më të arsyeshmit” dhe ju lë në atë të “problematikes”.

4. Nuk pranojnë asnjëherë se kanë gabuar

Personat pa vetëdije për sjelljen e tyre e kanë tejet të rëndë të artikulojnë: “Kam gabuar” ose “Më vjen keq që të lëndova”. Edhe kur provat janë flagrante, ata arrijnë ta devijojnë fajin te dikush tjetër.

Nëse kryejnë një gabim, mund të pretendojnë se ishin provokuar. Nëse ju shkaktojnë dhembje, mund të pohojnë se ju e keni interpretuar keq. Nëse sillen në mënyrë të padrejtë, mund të deklarojnë se kishin një arsye të fortë për atë veprim.

Në këtë mënyrë, përgjegjësia nuk u takon kurrë atyre. Fajin e ka gjithmonë dikush tjetër: ju, rrethanat, stresi, historia ose “toni që përdorët”.

Në një raport të shëndoshë, pranimi i fajit është pjesë e zhvillimit. Por te njerëzit që nuk janë në gjendje ta shohin veten me sinqeritet, çdo gabim përjetohet si një sulm ndaj egos së tyre.

5. Ju ngarkojnë juve me problemet e tyre personale

Në debatet më intensive, këta individë shpesh ju akuzojnë pikërisht për sjelljet që ata vetë po kryejnë. Nëse ata po sillen në mënyrë të ashpër, mund t’ju etiketojnë juve si agresivë. Nëse po manipulojnë, mund t’ju quajnë ju manipulues. Nëse nuk po ju dëgjojnë, mund të këmbëngulin se ju nuk po i kuptoni.

Ky fenomen njihet si projeksion: kur dikush ia mvesh tjetrit ndjenjat, frikërat ose sjelljet që vetë nuk do t’i pranojë kurrë.

Debati me një person që projekton pandërprerë mund të jetë shumë i lodhshëm, sepse ju detyroheni të mbroni veten nga akuza që nuk ju takojnë. Në vend që të shqyrtohet problemi real, biseda shndërrohet në një luftë për të dëshmuar se nuk jeni “i paarsyeshëm”, “i padrejtë” apo “fajtori kryesor”.

Çfarë është e rëndësishme të keni parasysh

Jo çdo individ që sillet keq gjatë një mosmarrëveshjeje është medoemos manipulues ose i pandryshueshëm. Të gjithëve mund të na ndodhë të mbrohemi në mënyrë të ekzagjeruar, të shprehemi pa takt ose të mos e pranojmë në çast gabimin.

Por nëse këto sjellje përsëriten vazhdimisht, nëse çdo përplasje ju lë të rraskapitur, të hutuar dhe me ndjesinë se ju mbani barrën e fajit për gjithçka, atëherë është thelbësore të vendosni kufij të shëndoshë.

Në një debat konstruktiv, të dyja palët duhet të gëzojnë hapësirë për të folur, për t’u dëgjuar dhe për të marrë pjesën që u takon të përgjegjësisë. Kur dikush nuk e bën kurrë këtë hap, çështja nuk lidhet thjesht me debatin – ajo ka të bëjë me mënyrën se si ai e percepton veten, ju dhe vetë marrëdhënien.

Si përfundim, mbani mend: nuk jeni të detyruar të dilni fitues në çdo diskutim. Ndonjëherë, zgjidhja më e shëndetshme është të mos hyni në lojën e dikujt që nuk kërkon mirëkuptim, por vetëm kontroll mbi variantin e tij të së vërtetës.

The post Si t’i dalloni personat që e kthejnë debatin në betejë kontrolli pa pranuar fajin appeared first on Albeu.com.

Kur dikush shmang përgjegjësinë, një debat mund të shndërrohet lehtësisht në një përpjekje për kontroll dhe kalim të fajit te pala tjetër.

Në një marrëdhënie të shëndetshme, secili duhet të ndihet i respektuar, i mbështetur dhe i sigurt. Megjithatë, diskutimi me një person që nuk arrin të dallojë ndikimin e sjelljes së vet mund të bëhet shpejt rraskapitës, i paqartë dhe i rëndë në aspektin emocional.

Mungesa e vetëdijes shpesh i pengon njerëzit të marrin përgjegjësi, të dëgjojnë atë që thotë tjetri dhe ta vlerësojnë situatën në një kuadër më të gjerë. Në vend që të kërkojnë zgjidhjen e problemit, ata mund ta devijojnë temën, të mbrojnë veten me çdo kusht ose t’ia ngarkojnë fajin bashkëbiseduesit.

Në pamje të parë, këta persona mund të duken të qetë, racionalë dhe madje bindës. Vetëm pasi nis përplasja bëhet e dukshme sa e vështirë është të zhvillohet me ta një komunikim i hapur dhe i barabartë.

Telegrafi përcjell disa prej sjelljeve që shfaqen më shpesh gjatë konfliktit te njerëzit me nivel shumë të ulët të vetëdijes për veten.

1. E paraqesin veten si viktimë, megjithëse situata nuk e justifikon

Një ndër sjelljet më rraskapitëse është këmbëngulja për të marrë rolin e viktimës edhe kur faktet nuk e mbështesin një pozicion të tillë. Në vend që të përqendrohen tek ajo që keni përjetuar ju, ata e drejtojnë bisedën sërish te vetja.

Për shembull, mund ta zvogëlojnë rëndësinë e dhimbjes, vështirësisë ose përvojës suaj duke deklaruar se edhe ata “e dinë shumë mirë si është”, ndonëse realiteti ndryshon tërësisht. Kështu, jo vetëm që nuk ju kushtojnë vëmendje, por përvetësojnë edhe gjithë hapësirën emocionale të diskutimit.

Në vend të shprehjes “E kuptoj që kjo të ka lënduar”, përgjigjja e tyre mund të jetë “Po edhe unë kam vuajtur”. Në këtë mënyrë, vëmendja largohet nga çështja kryesore.

2. Kalojnë menjëherë nga një gjendje emocionale në tjetrën

Brenda të njëjtit debat, dikush që nuk e kupton mirë sjelljen e vet mund të kalojë papritur nga qetësia te sulmet personale. Në njërin çast sillet në mënyrë të arsyeshme, ndërsa pak më vonë bëhet akuzues, fyes ose i ashpër.

Mund të kërkojë ndjesë dhe menjëherë pas saj të rifillojë sulmin. Po ashtu, mund të përdorë një ton të butë për disa sekonda, përpara se ta shfrytëzojë të njëjtën bisedë për t’ju bërë përgjegjës.

Arsyeja është se synimi i tij nuk është domosdoshmërisht zgjidhja e mosmarrëveshjes, por kontrolli mbi mënyrën se si paraqitet ngjarja. Ai kërkon të dalë në pozicion të favorshëm në fund, edhe nëse për këtë duhet të deformojë faktet ose ta ndryshojë qëndrimin nga një çast në tjetrin.

3. Përdorin përçmimin për t’ju vendosur në pozitë më të ulët

Toni nënçmues është një tjetër shenjë e zakonshme. Persona të tillë mund të ruajnë një pamje të kontrolluar dhe të qetë, por këtë qetësi e përdorin për t’ju folur sikur të ishin mbi ju.

Mes shprehjeve që mund të përdorin janë: “Ti nuk e kupton”, “Po e dramatizon”, “Je shumë i/e ndjeshëm/e” ose “Nuk ia vlen të flas me ty kur je kështu”.

Deklarata të tilla nuk ndihmojnë në zgjidhjen e mosmarrëveshjes. Ato e bëjnë tjetrin të ndihet i pavlerë dhe i poshtëruar, ndërsa biseda, në vend që të synojë mirëkuptimin, shndërrohet në një përplasje për epërsi.

Kur dikush komunikon me përçmim, zakonisht nuk kërkon të kuptojë atë që ka ndodhur. Përkundrazi, përpiqet ta paraqesë veten si palën “më të arsyeshme”, ndërsa juve si personin “më problematik”.

4. Refuzojnë në çdo rast të pranojnë se kanë gabuar

Për njerëzit që nuk janë të vetëdijshëm për sjelljen e tyre, është jashtëzakonisht e vështirë të thonë “Kam gabuar” ose “Më vjen keq që të lëndova”. Edhe përballë fakteve të qarta, ata mund të gjejnë mënyra për t’ia kaluar përgjegjësinë dikujt tjetër.

Kur gabojnë, mund të pretendojnë se janë provokuar. Nëse ju shkaktojnë dhimbje, mund të thonë se e keni keqinterpretuar situatën. Kur veprojnë padrejtësisht, mund ta arsyetojnë sjelljen duke pohuar se kishin një motiv të fortë.

Përgjegjësia, në këtë mënyrë, nuk mbetet asnjëherë tek ata. Fajin e ka gjithmonë dikush ose diçka tjetër: ju, rrethanat, stresi, e kaluara apo “mënyra si e thatë”.

Pranimi i gabimeve është pjesë e zhvillimit në një marrëdhënie të shëndetshme. Ndërsa për ata që nuk mund ta shohin veten me sinqeritet, çdo gabim perceptohet si rrezik për egon.

5. Ua atribuojnë juve problemet dhe sjelljet e tyre

Në debatet më të tensionuara, këta persona mund t’ju akuzojnë pikërisht për veprimet që kryejnë vetë. Kur sillen ashpër, ju quajnë agresivë; kur manipulojnë, pretendojnë se manipuluesi jeni ju; dhe kur nuk dëgjojnë, deklarojnë se jeni ju që nuk po i kuptoni.

Ky mekanizëm njihet si projektim. Ai ndodh kur një person ia vesh tjetrit ndjenjat, frikën ose sjelljet që nuk është i gatshëm t’i njohë dhe t’i pranojë te vetja.

Diskutimi me dikë që projekton vazhdimisht është shumë lodhës, pasi ju shtyn të mbroheni nga akuza që nuk ju përkasin. Problemi i vërtetë lihet mënjanë dhe biseda kthehet në një përpjekje për të dëshmuar se nuk jeni “i çmendur”, “i padrejtë” apo “fajtori”.

Çfarë duhet të keni parasysh

Një sjellje e keqe gjatë debatit nuk do të thotë automatikisht se personi është manipulues ose i paaftë për të ndryshuar. Çdokush mund të ketë çaste kur reagon në mënyrë tepër mbrojtëse, flet keq ose nuk e pranon menjëherë gabimin.

Megjithatë, vendosja e kufijve bëhet e rëndësishme kur këto modele përsëriten pa pushim dhe çdo përplasje ju lë të rraskapitur, të paqartë dhe me përshtypjen se përgjegjësia për gjithçka po ju ngarkohet juve.

Një diskutim i shëndetshëm u jep të dyja palëve mundësinë të shprehen, të dëgjohen dhe të marrin përsipër pjesën e tyre të përgjegjësisë. Kur një person refuzon vazhdimisht ta bëjë këtë, çështja nuk kufizohet vetëm te debati, por lidhet me mënyrën se si ai e percepton veten, juve dhe marrëdhënien.

Nuk është e nevojshme të dilni fitues nga çdo diskutim. Ndonjëherë zgjedhja më e shëndetshme është të mos përfshiheni në lojën e dikujt që nuk synon mirëkuptimin, por kërkon vetëm të kontrollojë variantin e vet të së vërtetës.

The post Si ta kuptoni se po diskutoni me një person që refuzon të pranojë fajin appeared first on Albeu.com.

Diskutimet me individë që refuzojnë të mbajnë përgjegjësi shndërrohen shpejt në një fushëbetejë pushteti dhe akuzash. Një lidhje e shëndoshë duhet të ofrojë siguri, përkrahje dhe respekt reciprok. Megjithatë, kur bashkëbiseduesi nuk ka ndërgjegjësim për veprimet e tij, përplasja verbale kthehet në një proces rraskapitës, hutues dhe emocionalisht të rënduar.

Ata që nuk e njohin veten thellësisht e kanë të vështirë të pranojnë fajin, të dëgjojnë me vëmendje tjetrin apo ta analizojnë çështjen nga një perspektivë tjetër. Në vend që të orvaten të kuptojnë thelbin, ata devijojnë bisedën, reagojnë në mënyrë të ngurtë mbrojtëse ose përpiqen t’ua kalojnë barrën e fajit të tjerëve.

Në pamje të parë, këta persona mund të shfaqen të qetë, racionalë, bile edhe bindës. Por sapo nis një mosmarrëveshje, shpejt bëhet e dukshme se sa sfiduese është të zhvillohet një bisedë e çiltër dhe e barabartë me ta.

Më poshtë po rendisim disa prej sjelljeve tipike që manifestojnë njerëzit me vetëdije të dobët për veten gjatë konflikteve.

1. E paraqesin veten si viktimë edhe kur s’kanë të drejtë

Një nga shenjat më irrituese është kur dikush e vendos vazhdimisht veten në rolin e të dëmtuarit, edhe pse rrethanat nuk e justifikojnë këtë qëndrim. Ai nuk përpiqet të dëgjojë atë që keni përjetuar, por e rikthen menjëherë vëmendjen te vetja.

Për shembull, mund ta minimizojë vuajtjen apo përvojën tuaj duke pohuar se edhe ai “e di mirë si ndihesh”, pavarësisht se realiteti është krejt ndryshe. Në këtë mënyrë, jo vetëm që nuk ju dëgjon, por edhe e monopolizon hapësirën emocionale të bisedës.

Në vend që t’ju thotë: “E kuptoj që të kam lënduar”, ai mund të përgjigjet: “Edhe unë kam kaluar të njëjtën gjë”, duke e zhvendosur kështu fokusin nga problemi qendror.

2. Kalojnë nga një gjendje shpirtërore në tjetrën pa paralajmërim

Gjatë një zënke, një individ pa vetëdije për veprimet e tij mund të lëvizë menjëherë nga toni i qetë te sulmi personal. Për një çast mund të tregohet i matur, dhe në tjetrin kthehet në agresiv, ofendues apo akuzues.

Mund të kërkojë ndjesë dhe më pas t’ju sulmojë sërish. Mund t’ju flasë me mirësjellje për pak sekonda, e pastaj ta përdorë pikërisht atë bisedë si armë për t’ju fajësuar.

Kjo ndodh sepse qëllimi i tij nuk është domosdoshmërisht gjetja e zgjidhjes, por kontrolli i narrativës. Ai synon të dalë fitimtar në fund të debatit, edhe nëse kjo kërkon shtrembërimin e së vërtetës apo ndryshimin e papritur të qëndrimeve.

3. Përdorin një ton përçmues që ju ul vlerën

Një tjetër sjellje e përhapur është komunikimi me përbuzje. Këta njerëz orvaten të ruajnë një fasadë qetësie dhe kontrolli, por e shfrytëzojnë atë për t’u folur nga lart të tjerëve.

Ata përdorin shprehje si: “Ti s’je në gjendje ta kuptosh”, “Po e bën dramë nga hiçi”, “Je tepër i/e brishtë” ose “Nuk ka kuptim të flas me ty në këtë gjendje”.

Fraza të tilla nuk e shuajnë konfliktin. Përkundrazi, e lënë palën tjetër të ndihet e pavlerë dhe e nëpërkëmbur. Diskutimi shndërrohet kështu nga një përpjekje për mirëkuptim në një garë për dominim.

Kur dikush ju trajton me përçmim, objektivi shpesh nuk është të kuptojë se çfarë ndodhi, por ta projektojë veten si personin “më racional” dhe ju si “problematikun”.

4. Refuzojnë kategorikisht të pranojnë gabimin

Personat që u mungon ndërgjegjësimi për sjelljen e tyre e kanë tejet të zorshme të shqiptojnë fjalët: “E paskam gabuar” ose “Më vjen keq që të lëndova”. Edhe kur provat janë të pakundërshtueshme, ata ia hedhin fajin dikujt tjetër.

Nëse gabojnë, mund të pohojnë se i kanë provokuar. Nëse ju shkaktojnë dhimbje, pretendojnë se ju e keni keqinterpretuar situatën. Nëse sillen në mënyrë të padrejtë, këmbëngulin se kishin motive të forta për atë veprim.

Në këtë logjikë, përgjegjësia nuk u përket asnjëherë atyre. Fajtori është gjithmonë dikush tjetër: ju, rrethanat, stresi, e shkuara ose “mënyra se si e formuluat fjalinë”.

Në një marrëdhënie të shëndetshme, pranimi i gabimit është hap drejt zhvillimit. Por për individët që s’janë në gjendje ta shohin veten me sinqeritet, çdo gabim përjetohet si rrezik për imazhin e tyre.

5. Ju ngarkojnë juve me të metat e tyre

Në përplasjet më intensive, këta persona ju fajësojnë shpesh pikërisht për sjelljet që vetë i kryejnë. Nëse ata janë të vrazhdë, ju akuzojnë ju për agresivitet. Nëse po manipulojnë, ju quajnë ju manipulues. Nëse nuk po dëgjojnë, pretendojnë se ju nuk po i kuptoni.

Ky fenomen njihet si projeksion: kur dikush ia mvesh tjetrit ndjesitë, frikën apo veprimet që nuk do t’i pranojë dot te vetja.

Një debat me një person që projekton vazhdimisht është tejet sfilitës, sepse ju e gjeni veten duke u justifikuar për akuza që s’janë tuajat. Në vend që të trajtohet problemi real, biseda kthehet në luftë për të vërtetuar se nuk jeni “i paarsyeshëm”, “i njëanshëm” apo “fajtori”.

Çfarë vlen të keni parasysh

Jo çdo njeri që sillet keq gjatë një diskutimi është domosdoshmërisht manipulues apo i pandreqshëm. Të gjithë mund të përjetojmë çaste kur mbrohemi tej mase, shprehemi pa takt ose nuk e pranojmë në çast fajin tonë.

Mirëpo, nëse këto modele sjelljeje përsëriten në mënyrë sistematike, nëse pas çdo zënke ndiheni të rraskapitur, të hutuar dhe me përshtypjen se ju mbani mbi supe gjithë fajin, atëherë është thelbësore të vendosni caqe të shëndosha.

Në një debat të shëndetshëm, të dyja anët duhet të kenë mundësinë të flasin, të ndihen të dëgjuara dhe të marrin përsipër pjesën e tyre të përgjegjësisë. Kur njëri person nuk e bën asnjëherë këtë gjë, çështja nuk lidhet thjesht me debatin – por me mënyrën si ai e percepton veten, ju dhe vetë lidhjen tuaj.

Së fundmi, mbani mend: nuk është e domosdoshme të dilni fitues në çdo përplasje. Ndonjëherë, gjëja më e urtë është të mos përfshiheni fare në lojën e atij që nuk synon aspak mirëkuptimin, por thjesht kontrollin mbi versionin e tij të realitetit.

The post Si ta dalloni personin që s’merr kurrë përgjegjësi gjatë një debati appeared first on Albeu.com.

Individët që shmangin marrjen e përgjegjësisë shpesh e shndërrojnë një diskutim në një lojë pushteti dhe akuza.

Në një raport të shëndetshëm, duhet të përjetoni siguri, përkrahje dhe respekt. Mirëpo, kur dikush nuk është i ndërgjegjshëm për sjelljen e tij, një debat me të mund të kthehet me shpejtësi në një përvojë rraskapitëse, të ngatërruar dhe emocionalisht të rënduar.

Personat me ndërgjegje të ulët për veten shpesh hasin vështirësi në pranimin e përgjegjësisë, në dëgjimin e tjetrit dhe në shikimin e situatës nga një perspektivë më e gjerë. Në vend që të synojnë ta kuptojnë çështjen, ata ndryshojnë temën, mbrohen me çdo kusht ose e bëjnë tjetrin të ndihet fajtor.

Fillimisht, këta persona mund të shfaqen të qetë, racionalë apo edhe bindës. Megjithatë, sapo fillon një debat, shfaqet qartë vështirësia për të pasur një bisedë të ndershme dhe të barazpeshuar.

Më poshtë po paraqesim disa nga sjelljet tipike që shfaqin gjatë një përplasjeje individët me vetëdije të ulët për veten, sipas Telegrafit.

1. Nuk e pranojnë kurrë gabimin

Personat me mungesë vetëdijeje e kanë tejet të vështirë të shqiptojnë fjalët: “E kisha gabim” ose “Më fal që të lëndova”. Edhe përballë fakteve të dukshme, ata ia hedhin fajin dikujt tjetër. Nëse gabojnë, pohojnë se u provokuan. Nëse ju plagosin, këmbëngulin se i keqkuptuat. Nëse veprojnë padrejtësisht, pretendojnë se kishin një arsye të fortë. Kështu, përgjegjësia nuk bie kurrë mbi ta. Fajtor është përherë dikush tjetër: ju, rrethanat, stresi, e shkuara apo “mënyra se si e thatë”. Në një raport të shëndetshëm, pranimi i gabimit është pjesë e rritjes. Por për ata që nuk arrijnë ta shohin veten me ndershmëri, çdo gabim perceptohet si sulm ndaj egos.

2. Projektojnë te ju problemet e tyre

Gjatë debateve më të ashpra, këta persona shpesh ju akuzojnë pikërisht për ato sjellje që i shfaqin vetë. Nëse janë të ashpër, mund t’ju thonë se jeni agresivë. Nëse po manipulojnë, mund t’ju akuzojnë për manipulim. Nëse nuk po dëgjojnë, mund të pretendojnë se ju nuk po i kuptoni. Kjo quhet projektim: kur dikush ia atribuon tjetrit ndjenjat, frikën ose sjelljet që nuk dëshiron t’i pranojë te vetja. Debatimi me një person që projekton vazhdimisht është shumë i lodhshëm, sepse ju detyroheni të mbroheni nga akuza që nuk janë tuajat. Në vend që të diskutohet problemi real, biseda kthehet në një luftë për të provuar se nuk jeni “i çmendur”, “i padrejtë” apo “fajtori”.

3. Ndryshojnë humorin shumë shpejt

Një individ që nuk ka vetëdije për sjelljen e vet mund të kalojë me shpejtësi nga qetësia në sulm personal gjatë një debati. Në një çast mund të duket i arsyeshëm, e në tjetrin bëhet i ashpër, fyes ose akuzues. Mund të kërkojë falje e pastaj menjëherë të kthehet te sulmi. Mund t’ju flasë butë për pak sekonda dhe më pas ta përdorë të njëjtën bisedë për t’ju fajësuar. Kjo ndodh sepse personi nuk po përpiqet ta zgjidhë problemin, por të kontrollojë mënyrën se si tregohet ngjarja. Ai synon të dalë mirë në fund të debatit, edhe nëse kjo kërkon shtrembërimin e fakteve ose ndryshimin e qëndrimit nga një moment në tjetrin.

4. Flasin me përçmim dhe ju bëjnë të ndiheni më poshtë

Një tjetër sjellje e shpeshtë është përdorimi i një toni përçmues. Këta njerëz shpesh përpiqen të ruajnë një pamje të qetë dhe të kontrolluar, por e shfrytëzojnë atë qetësi për t’ju folur nga lart. Ata mund të përdorin shprehje si: “Ti nuk e kupton”, “Po e dramatizon”, “Je shumë i/e ndjeshëm/e” ose “Nuk ia vlen të flas me ty kur je kështu”. Këto thënie nuk e zgjidhin konfliktin; përkundrazi, e bëjnë palën tjetër të ndihet e pavlerësuar dhe e poshtëruar. Në vend që debati të jetë një përpjekje për mirëkuptim, ai shndërrohet në garë për epërsi. Kur dikush ju flet me përçmim, qëllimi shpesh nuk është të kuptojë çfarë ndodhi, por ta vendosë veten në pozitën “më të arsyeshme” dhe juve në atë “më problematike”.

5. Luajnë rolin e viktimës, edhe kur nuk janë në pozitë të tillë

Një nga shenjat më rraskapitëse është kur personi e paraqet vazhdimisht veten si viktimë, edhe pse situata nuk e justifikon këtë. Në vend që të dëgjojë përvojën tuaj, ai përpiqet ta kthejë bisedën drejt vetes. Për shembull, mund të minimizojë dhimbjen, mundimin ose përvojën tuaj duke thënë se edhe ai “e di shumë mirë si është”, edhe kur realiteti është krejt tjetër. Në këtë mënyrë, jo vetëm që nuk ju dëgjon, por edhe e merr hapësirën emocionale të bisedës për vete. Në vend që të pranojë: “E kuptoj që kjo të ka lënduar”, ai mund të thotë: “Po edhe unë kam vuajtur”, duke e zhvendosur vëmendjen nga problemi kryesor.

Jo çdo individ që sillet keq gjatë një debati është domosdoshmërisht manipulues ose i pandreqshëm. Të gjithë ne kemi çaste kur mbrohemi tepër, flasim pa mend ose nuk e pranojmë menjëherë fajin. Megjithatë, nëse këto sjellje përsëriten në mënyrë të vazhdueshme, nëse pas çdo debati ndiheni të rraskapitur, të hutuari dhe me barrën e fajit për gjithçka, atëherë është thelbësore të vendosni kufij. Në një debat të shëndetshëm, të dyja palët duhet të kenë hapësirë për të folur, për t’u dëgjuar dhe për të pranuar pjesën e tyre të përgjegjësisë. Kur një person nuk e bën këtë asnjëherë, problemi nuk qëndron vetëm te debati – por te mënyra se si ai e percepton veten, ju dhe marrëdhënien. Së fundi, mos harroni: nuk keni pse ta fitoni çdo debat. Shpesh, gjëja më e shëndetshme është të mos hyni në lojën e dikujt që nuk kërkon mirëkuptim, por vetëm kontroll mbi versionin e tij të së vërtetës.

The post Si ta njihni personin që nuk pranon kurrë gabimin në një debat appeared first on Albeu.com.

Individët që shmangin marrjen e përgjegjësisë shpesh e shndërrojnë mosmarrëveshjen në një betejë për kontroll dhe fajësim.

Një lidhje e shëndoshë duhet të krijojë ndjesinë e sigurisë, mbështetjes dhe vlerësimit. Por kur një individ nuk është i ndërgjegjshëm për sjelljen e tij, debati mund të bëhet shpejt rraskapitës, i ngatërruar dhe i vështirë emocionalisht.

Personat me vetëdije të ulët për veten e tyre e kanë të vështirë të marrin përsipër gabimet, të dëgjojnë bashkëbiseduesin dhe ta analizojnë situatën nga një perspektivë më e gjerë. Në vend që të synojnë zgjidhjen e problemit, ata mund ta devijojnë temën, të mbrohen ashpër ose t’ju bëjnë të ndiheni fajtorë.

Në pamje të parë mund të shfaqen të qetë, logjikë apo edhe shumë bindës. Por sapo përfshiheni në një diskutim me ta, zbuloni shpejt se sa sfiduese është të zhvillosh një bisedë të ndershme dhe të balancuar.

Këtu janë disa nga sjelljet tipike që shfaqin gjatë një konflikti personat me mungesë të theksuar vetëdijeje, siç raporton Telegrafi.

1. Marrin rolin e viktimës, edhe kur realiteti nuk e justifikon

Një nga shenjat më frustruese është tendenca e vazhdueshme për ta paraqitur veten si viktimë, pavarësisht se situata nuk e mbështet këtë. Në vend që të dëgjojë këndvështrimin tuaj, personi tenton ta ridrejtojë bisedën drejt vetes.

Për shembull, mund ta nënvlerësojë vuajtjen apo mundin tuaj duke pretenduar se “e di shumë mirë çfarë po kaloni”, edhe kur e vërteta është krejtësisht ndryshe. Kështu, jo vetëm që injoron përvojën tuaj, por edhe e monopolizon hapësirën emocionale të debatit për vete.

Në vend që të thotë: “E pranoj se kjo të ka lënduar”, mund të reagojë me: “Edhe unë kam hequr shumë”, duke e zhvendosur vëmendjen nga çështja thelbësore.

2. Ndryshimet e befasishme të humorit

Gjatë një përplasjeje, një njeri pa vetëdije për veprimet e tij mund të kalojë me shpejtësi nga një gjendje qetësie në sulm të drejtpërdrejtë. Një minutë duket i arsyeshëm, e në tjetrën bëhet i ashpër, ofendues ose akuzues.

Mund të shprehë pendesë dhe pastaj menjëherë të rikthehet tek sulmi. Mund t’ju drejtohet me butësi për pak çaste dhe më pas ta përdorë atë bisedë për t’ju fajësuar.

Kjo ndodh pasi qëllimi i tyre nuk është domosdoshmërisht zgjidhja e problemit, por kontrolli i versionit të historisë. Ata dëshirojnë të dalin fitimtarë në fund të debatit, edhe nëse kjo kërkon shtrembërim të fakteve ose ndryshim të menjëhershëm të qëndrimeve.

3. Komunikojnë me përçmim dhe ju bëjnë të ndiheni inferiorë

Një tjetër karakteristikë e shpeshtë është toni përçmues. Këta individë shpesh përpiqen të ruajnë një paraqitje të shtirur qetësie për t’ju folur nga lart.

Zakonisht përdorin shprehje të tilla si: “Ti s’po kupton gjë”, “Po e bën çështje nga hiçi”, “Je jashtëzakonisht i/e ndjeshëm” ose “S’ka kuptim të flas me ty në këtë gjendje”.

Këto togfjalësha nuk kontribuojnë në zgjidhjen e konfliktit. Përkundrazi, e bëjnë bashkëbiseduesin të ndihet i zhvlerësuar dhe i poshtëruar. Në këtë mënyrë, debati zhvishet nga synimi për mirëkuptim dhe shndërrohet në një garë për epërsi.

Kur dikush ju drejtohet me përçmim, synimi i tij shpesh nuk është të kuptojë çfarë ndodhi, por ta vendosë veten në pozitën “racionale” dhe juve në atë “problematike”.

4. Refuzojnë kategorikisht të pranojnë gabimin

Për personat pa vetëdije mbi sjelljen e tyre, është tejet e vështirë të artikulojnë: “E pashë gabim” ose “Më vjen keq që të lëndova”. Edhe përballë fakteve të pamohueshme, ata arrijnë ta devijojnë fajin tek të tjerët.

Nëse bëjnë një gabim, mund të pretendojnë se i kanë provokuar. Nëse ju lëndojnë, mund të këmbëngulin se ju e keni keqinterpretuar. Nëse sillen padrejtësisht, mund të ngulin këmbë se kishin një justifikim të fortë.

Si pasojë, përgjegjësia nuk bie asnjëherë mbi ta. Fajin e ka gjithmonë dikush tjetër: ju, rrethanat, stresi, e shkuara apo “mënyra si e shprehët”.

Në një marrëdhënie të shëndetshme, pranimi i fajit është pjesë e zhvillimit personal. Por te njerëzit që nuk aftësohen dot ta shohin veten me ndershmëri, çdo gabim përjetohet si një rrezik për egon.

5. Ju atribuojnë juve problemet e tyre

Në mosmarrëveshjet më të ashpra, këta persona ju fajësojnë shpesh për pikërisht ato sjellje që i shfaqin vetë. Nëse janë të vrazhdë, mund t’ju quajnë agresivë. Nëse manipulojnë, mund t’ju akuzojnë për manipulim. Nëse nuk po dëgjojnë, mund të këmbëngulin se ju nuk po i kuptoni.

Ky fenomen njihet si projeksion: kur dikush i mvesh tjetrit emocionet, frikërat ose sjelljet që nuk pranon t’i shohë tek vetja.

Debati me një person që projekton pandërprerë mund të jetë jashtëzakonisht rraskapitës, sepse ju detyron të mbroni veten nga faje që nuk ju takojnë. Në vend që të trajtohet problemi i vërtetë, biseda kthehet në një luftë për të dëshmuar se nuk jeni “i çmendur”, “i padrejtë” apo “fajtori”.

Çfarë duhet të keni parasysh

Jo çdo individ që sillet keq në një debat është medoemos manipulues ose i pandreqshëm. Të gjithë kalojmë momente kur mbrohemi së tepërmi, flasim pa vend ose ngurrojmë të pranojmë një gabim.

Sidoqoftë, nëse këto sjellje bëhen të përsëritura, nëse çdo mosmarrëveshje ju lë të rraskapitur, të hutuar dhe me ndjesinë se ju bie e gjithë faji, atëherë është thelbësore të vendosni kufij.

Në një debat të shëndetshëm, të dyja palët duhet të kenë mundësi të shprehen, të dëgjohen dhe të marrin pjesën e vet të përgjegjësisë. Kur dikush nuk e bën asnjëherë këtë, problemi nuk është te debati në vetvete, por te mënyra se si ai e percepton veten, ju dhe marrëdhënien.

Në fund, mos harroni: nuk jeni të detyruar të dilni fitues në çdo diskutim. Herë pas here, alternativa më e shëndetshme është të mos hyni fare në lojën e dikujt që nuk kërkon mirëkuptim, por vetëm kontroll mbi versionin e tij të realitetit.

The post Si të identifikoni debatin me një person që refuzon të pranojë fajin appeared first on Albeu.com.

Një marrëdhënie e shëndetshme duhet t’ju japë ndjesinë e sigurisë, respektit dhe mbështetjes. Megjithatë, kur përballë keni një person që nuk arrin të reflektojë mbi sjelljen e vet, një debat mund të bëhet shumë shpejt rraskapitës, i paqartë dhe emocionalisht i rëndë.

Personat me pak vetëdije për veten zakonisht e kanë të vështirë të mbajnë përgjegjësi, të dëgjojnë tjetrin dhe ta shohin situatën në një kënd më të gjerë. Në vend që të përpiqen të kuptojnë thelbin e problemit, ata mund ta devijojnë bisedën, të futen menjëherë në mbrojtje ose t’ju bëjnë ju të ndiheni fajtorë.

Në pamje të parë, mund të duken të qetë, racionalë apo edhe bindës. Por sapo nis përplasja, bëhet e dukshme sa e vështirë është të zhvillosh me ta një bisedë të ndershme dhe të barabartë.

Këto janë disa nga sjelljet më të zakonshme që shfaqin gjatë konfliktit njerëzit me shumë pak vetëdije për veten, transmeton Telegrafi.

1. E vendosin veten në rolin e viktimës, edhe kur nuk janë

Një nga shenjat më të lodhshme është prirja për ta paraqitur veten si të dëmtuar, edhe kur rrethanat nuk e justifikojnë këtë. Në vend që t’i kushtojnë vëmendje përvojës suaj, ata e zhvendosin qendrën e bisedës te vetja.

Për shembull, mund ta zvogëlojnë dhimbjen, mundin ose përjetimin tuaj duke thënë se edhe ata “e dinë shumë mirë si është”, ndonëse situata reale është krejt tjetër. Kështu, jo vetëm që nuk ju dëgjojnë, por marrin për vete të gjithë hapësirën emocionale të bisedës.

Në vend që të thonë: “E kuptoj që kjo të ka lënduar”, mund të përgjigjen me: “Po edhe unë kam vuajtur”, duke e larguar vëmendjen nga problemi kryesor.

2. Kalojnë shumë shpejt nga qetësia te sulmi

Gjatë debatit, një person që nuk ka vetëdije të mjaftueshme për sjelljen e vet mund të ndryshojë menjëherë tonin, duke kaluar nga qetësia në sulm personal. Në një çast mund të duket i arsyeshëm, ndërsa në tjetrin të bëhet i ashpër, fyes apo akuzues.

Mund të kërkojë falje dhe menjëherë më pas të rikthehet te sulmi. Për disa sekonda mund t’ju flasë me butësi, pastaj ta përdorë të njëjtën bisedë për t’ju ngarkuar me faj.

Kjo ndodh sepse synimi i tij nuk është domosdoshmërisht zgjidhja e problemit, por kontrolli mbi mënyrën se si po paraqitet ngjarja. Ai kërkon të dalë mirë në fund të debatit, edhe nëse kjo nënkupton shtrembërim faktesh ose ndryshim qëndrimi nga një moment në tjetrin.

3. Ju flasin me përçmim dhe ju vendosin poshtë

Një tjetër sjellje e shpeshtë është përdorimi i një toni përçmues. Këta njerëz shpesh përpiqen të ruajnë një pamje të qetë dhe të kontrolluar, por pikërisht atë qetësi e përdorin për t’ju folur nga lart.

Mund të thonë fjali si: “Ti nuk e kupton”, “Po e dramatizon”, “Je shumë i/e ndjeshëm/e” ose “Nuk ia vlen të flas me ty kur je kështu”.

Shprehje të tilla nuk ndihmojnë aspak në zgjidhjen e konfliktit. Përkundrazi, e bëjnë tjetrin të ndihet i nënvlerësuar dhe i poshtëruar. Në vend që debati të shërbejë për mirëkuptim, ai shndërrohet në një garë për epërsi.

Kur dikush ju drejtohet me përçmim, shpesh qëllimi nuk është të kuptojë çfarë ka ndodhur, por të vendosë veten në rolin e personit “më të arsyeshëm”, ndërsa ju në rolin e atij “më problematik”.

4. Nuk thonë kurrë se kanë gabuar

Personat që nuk kanë vetëdije për mënyrën si sillen e kanë tepër të vështirë të pranojnë: “Kam gabuar” ose “Më vjen keq që të lëndova”. Edhe kur faktet janë të qarta, ata gjejnë mënyra për ta zhvendosur fajin diku tjetër.

Nëse gabojnë, mund të thonë se janë provokuar. Nëse ju lëndojnë, mund të pretendojnë se ju i keni keqkuptuar. Nëse sillen padrejtësisht, mund të arsyetohen se kishin motive të forta.

Në këtë mënyrë, përgjegjësia nuk mbetet asnjëherë te ta. Fajtori është gjithmonë dikush tjetër: ju, rrethanat, stresi, e kaluara ose “mënyra si e thatë”.

Në një marrëdhënie të shëndetshme, pranimi i gabimeve është pjesë e rritjes. Por për njerëzit që nuk arrijnë ta shohin veten me ndershmëri, çdo gabim përjetohet si një kërcënim për egon.

5. Ju ngarkojnë me problemet që i kanë vetë

Në debatet më të forta, këta persona shpesh ju akuzojnë pikërisht për ato sjellje që i shfaqin vetë. Nëse ata tregohen të ashpër, mund t’ju thonë juve se jeni agresivë. Nëse po manipulojnë, mund t’ju akuzojnë ju për manipulim. Nëse nuk po dëgjojnë, mund të pretendojnë se jeni ju ata që nuk po i kuptoni.

Kjo njihet si projektim: kur dikush ia vesh tjetrit ndjenjat, frikën ose sjelljet që nuk dëshiron t’i pranojë te vetja.

Të debatoni me një person që projekton vazhdimisht është shumë rraskapitëse, sepse ju detyroheni të mbroheni nga akuza që nuk ju përkasin. Në vend që biseda të përqendrohet te problemi real, ajo kthehet në një betejë për të vërtetuar se nuk jeni “i çmendur”, “i padrejtë” apo “fajtori”.

Çfarë duhet të mbani mend

Jo çdo njeri që sillet keq në debat është medoemos manipulues apo i pandryshueshëm. Të gjithë mund të kemi momente kur mbrohemi më shumë seç duhet, flasim keq ose nuk e pranojmë menjëherë gabimin.

Por nëse këto sjellje përsëriten vazhdimisht, nëse çdo debat ju lë të rraskapitur, të hutuar dhe me ndjesinë se po mbani mbi vete gjithë fajin, atëherë është e rëndësishme të vendosni kufij.

Në një debat të shëndetshëm, të dyja palët duhet të kenë mundësi të flasin, të dëgjohen dhe të marrin përsipër pjesën e tyre të përgjegjësisë. Kur një person nuk e bën asnjëherë këtë, problemi nuk qëndron vetëm te debati, por te mënyra se si ai e sheh veten, ju dhe marrëdhënien.

Në fund, mbani parasysh: nuk është e nevojshme ta fitoni çdo debat. Nganjëherë, zgjedhja më e shëndetshme është të mos hyni në lojën e një personi që nuk kërkon mirëkuptim, por vetëm kontroll mbi versionin e vet të së vërtetës.

The post Si ta kuptoni se po debatoni me një person që nuk e pranon fajin appeared first on Albeu.com.

Anëtarja e KLP: Gjatë rrugës bëhen edhe gabime, që mund të keni devijim, largpamësi më të madhe, a shikoni negativitet në punën tuaj, nuk është mirë që energjia përqendrohet në këtë institucion.

Figura juaj ka të bëjë edhe me organikën tuaj si drejtues, keni pasur kundërshtim nga prokurorët e strukturës suaj për elementë të veçanet, që mund të keni një pragmatizëm më shumë seç duhet.

Si janë prokurorët e tjerë, a ka gjurmë në dosje kur ju analizoni, diskutoni se ju vetë jeni për dy elementë, jeni për korrupsionin he krimin e organizuar.

The post Anëtarja e KLP-së flet për “gabimet” e SPAK, “revoltohet” Dumani: Jemi njerëz, jo shkencë ekzakte appeared first on Albeu.com.

Prekja e ushqimit pa i larë duart më parë

Mikrobet që mund të jenë në duar mund të transferohen në ushqim dhe ta kontaminojnë atë. Lani gjithmonë duart me sapun dhe ujë: Para, gjatë dhe pas prekjes të ushqimit, para se të hani dhe pas përdorimit të tualetit.

Larja e mishit para gatimit

Larja e mishit të papërpunuar, pulës, gjelit të detit mund të përhapë mikrobet në lavaman, tavolinë dhe sipërfaqe të tjera në kuzhinë. Në këtë mënyrë, ushqimet e tjera si sallatat apo frutat mund të kontaminohen. Nuk ka asnjë arsye për të larë mishin, pulën, gjelin e detit apo vezët para gatimit.

Qëroni frutat dhe perimet pa i larë më parë

Lëkura e frutave dhe perimeve mund të mbajë mikrobe. Të gjitha frutat dhe perimet duhet t’i lajmë nën ujë të rrjedhshëm, edhe nëse do t’i qërojmë.

Gatim joadekuat i ushqimit, veçanërisht kur ai është me origjinë shtazore

Ushqimet si mishi, prodhimet e detit dhe vezët janë të sigurta vetëm kur janë gatuar shumë mirë, në temperatura që nuk favorizojnë rritjen e mikrobeve. Ne mund të përdorim një termometër ushqimi për t’u siguruar që po gatuajmë ushqimin në një temperaturë të sigurt. Nëse nuk kemi termometër, gatuajmë mirë ushqimin.

Testimi i shijes ose erës së ushqimit për të kontrolluar përshtatshmërinë e tij

Mikrobet që shkaktojnë sëmundje ushqimore nuk mund të zbulohen nga shija, nuhatja apo shikimi. Shijimi edhe i një sasie shumë të vogël të një ushqimi që nuk është ruajtur siç duhet mund të shkaktojë sëmundje. Njihni kohën e rekomanduar të ruajtjes së ushqimeve, brenda të cilave ato mund të hahen në mënyrë të sigurt. Hidhni ushqimet që kanë kaluar datën e skadencës pa e shijuar. Mos hani ushqime të gatuara që janë në frigorifer për disa ditë.

Shkrirja ose marinimi i ushqimit në temperaturën e dhomës

Mikrobet mund të shumohen shpejt në temperaturën e dhomës. Sidomos pasi kuzhina është zakonisht dhoma më e ngrohtë në shtëpi. Shkrini ushqimet e ngrira duke i vendosur në frigorifer, mikrovalë ose nën ujë të ftohtë të rrjedhshëm. Gjatë marinimit, vendosini ushqimet e marinuara në frigorifer derisa të jenë gati për t’u gatuar, pavarësisht nga lloji i marinatës që përdorni.

The post E provoni gjellën për kripë dhe 5 gabime të tjera që bëni në kuzhinë me të cilat po rrezikoni familjen appeared first on Albeu.com.

Tammy Lakatos Shames dhe Lyssie Lakatos kanë treguar se cilat janë zakonet që i dëmtojnë përpjekjet tuaja për të humbur peshë dhe e shtojnë dhjamin në bark.

Një gotë qumësht para gjumit

Disa njerëz e shijojnë një gotë qumësht të ngrohtë për t’i ndihmuar të bien në gjumë. Nuk është çudi, sepse kjo pije është plot me triptofan, një aminoacid që mund t’ju ndihmojë të relaksoheni dhe të ndiheni më mirë. Lajmi i keq është se kaloritë shtesë nuk po i bëjnë asnjë favor belit tuaj.

Nëse filloni të pini 300 mililitra qumësht para gjumit çdo natë dhe nuk ndryshoni asgjë tjetër në dietën tuaj, do të shtoni pesë kilogramë në gjashtë muaj, ndërsa barku është një nga vendet më të zakonshme ku mund të shihet.

Përdorni telefonin në shtrat

Drita blu e emetuar nga celularët dhe kompjuterët shtyp melatoninën dhe prish ritmet cirkadiane dhe gjumin e mirë. Kur nuk flini mirë, truri kërkon energji dhe dëshiron sheqer. Është e lehtë të hani ushqime me sheqer në një përpjekje për të mbajtur zgjuar trurin. Gjithashtu, pa gjumë të mjaftueshëm, hormonet ndikohen, duke e bërë më të vështirë ruajtjen e metabolizmit tuaj, duke rritur indet e muskujve dhe duke e bërë më të lehtë marrjen e yndyrës në trup.

Kafeina

Sipas një studimi të botuar në ‘Journal of Clinical Sleep Medicine’, kafeina e konsumuar gjashtë orë para gjumit mund ta prishë vërtet gjumin e qetë të natës. Kjo vlen jo vetëm për modelet tuaja të gjumit, por edhe për shtimin në peshë. ‘Harvard Health Publishing’ raporton se mungesa e gjumit është e lidhur me rritjen e niveleve të hormonit grelin, i cili ju bën më të uritur dhe mund të kontribuojë në shtimin e peshës.

Shikimi i televizorit deri vonë

Sipas hulumtimeve, platformat e transmetimit dhe TV janë të lidhura me një sasi më të lartë të kalorive të konsumuara. Përveç kësaj, reklamat nuk janë gjithmonë efekti më i mirë, ato në fakt mund t’ju bëjnë të dëshironi ushqime jo të shëndetshme gjatë shikimit të televizorit.

Ngrënia vonë

Në rastin ideal, duhet të hani vaktin tuaj të fundit të ditës tre ose më shumë orë para se të shkoni në shtrat. Kur flemë, ne nuk punojmë me tretjen dhe merremi me riparimin dhe shërimin e trupit tonë. Nëse ka ushqim që duhet tretur në zorrë, ai e largon trupin nga shërimi, sepse fokusohet në tretjen e ushqimit. Ndërsa flini, trupi përpiqet të rezervojë energji, të rivendosë dhe riparojë dhe kaloritë e marrjes së vonshme mund të përfundojnë si yndyrë në bark.

The post Shtoni peshë vetëm në zonën e barkut, këto janë gabimet që bëni para gjumit appeared first on Albeu.com.

Ujë me limon në mëngjes

Pirja e një gote me ujë të ngrohtë me lëngun e një limoni në mëngjes, sapo ngriheni dhe jeni ende duke agjëruar, është një zakon vërtet i dëmshëm për dhëmbët tuaj: pH është shumë acid dhe rrezikon të dëmtojë dhe gërryen smaltin e dhëmbëve tuaj.

Soda, ëmbëlsirat dhe cigaret

Pirja e pijeve të gazuara, si dhe ngrënia e shpeshtë e ëmbëlsirave, mund të dëmtojë më shumë smaltin e dhëmbëve: dioksidi i karbonit dhe sheqernat gjithashtu kontribuojnë në fillimin e prishjes së dhëmbëve. Cigaret, përveçse të rrezikshme për shëndetin në përgjithësi, mund të kenë edhe efekte të dëmshme për dhëmbët: përveçse shkaktojnë erë të keqe, zverdhje të dhëmbëve dhe gingivit, janë një nga faktorët kryesorë që çojnë në humbjen e dhëmbëve. Një sqarim për çokollatën: çokollata e zezë, me një përmbajtje kakao prej 80%, është antikaries dhe antibakteriale.

Piercings

Piercings oral, dhe gjuha në veçanti, mund të shkaktojnë dëme të ndryshme në shëndetin e gojës suaj: dhëmbët mund të copëtohen dhe dëmtohen për shkak të konsistencës së materialit shpues, i cili është më i fortë se smalti dentar; mund të dëmtojnë gjëndrat e pështymës, deri në humbjen e shqisës së të shijuarit, ose të çojnë në gjakderdhje, inflamacion të mukozës së brendshme të faqeve ose buzëve, ënjtje dhe infeksione. Piercings oral gjithashtu mund të shkaktojnë recesion të vërtetë të mishrave të dhëmbëve, gëlltitje, përtypje dhe probleme me shqiptimin.

Nxjerrësit e lëngjeve në vend të një vakti

Fruti i përdorur në shtrydhëse frutash është shpesh acid. Në këtë kuptim, limoni është edhe më i rrezikshëm se portokalli dhe madje frutat në dukje të padëmshme si mollët, rrushi dhe manaferrat janë në fakt ushqime gjysmë acide. Më mirë të përqendroheni te perimet me gjethe jeshile, ose, në rastin e ekstrakteve, zgjidhni metodën e shtypjes së ngadaltë.

Përdorimi i gabuar i dhëmbëve

Nga përtypja e akullit, stilolapsave ose lapsave, deri te përdorimi i dhëmbëve për të hapur shishet. Të gjitha këto zakone janë padyshim të dëmshme për gojën dhe mund të çojnë në thyerjen e dhëmbëve. Kur përtypni akull, për shembull, tkurrja e papritur për shkak të ndryshimit të menjëhershëm të temperaturës mund të thyejë dhëmbët tuaj, ashtu si kafshimi i vazhdueshëm në stilolapsa dhe lapsa. Në vend të kësaj, përtypni çamçakëz me xylitol pa sheqer. Ju do ta mbani gojën të zënë pasi ksilitoli lufton acidet që dëmtojnë smaltin tuaj.

Ngrenja e thonjeve

Edhe pse është e vështirë për ta hequr këtë zakon, përpiquni të mendoni për faktin se sa herë që kafshoni thonjtë, jo vetëm që transferoni bakteret e pranishme në dorën tuaj në gojë, por gjithashtu kontribuoni në dobësimin dhe konsumimin e smaltit. prerësit tuaj. Nëse ndjeni dëshirën për të kafshuar thonjtë, provoni t’i mbani duart të zëna me një qetësues stresi.

The post Këto gabime ju dëmtojnë dhëmbët appeared first on Albeu.com.