Skënder Brahimaj u lind në 19 shtator 1936 në Lepenicë të Vlorës. Në moshën 17-vjeçare nis karriera e tij futbollistike me ekipin e Flamurtarit.

Në vitin 1962 shpallet një nga 10 futbollistët më të mirë të Shqipërisë.

Karriera e tij futbollistike zgjati plot 20 vite.

Më pas ai shërbeu si trajner futbolli.

Në mesin e viteve ’80, Skënder Brahimaj emërohet trajner i ekipit të Tepelenës.

Ishte pikërisht aty ku ai zbuloi, përgatiti dhe ndihmoi në karrierën e tij talentin Fotaq Strakosha, ish-portier i kombëtares shqiptare gjatë viteve ‘90-2000.

Skënder Brahimaj ka marrë në dorë drejtimin e ekipit të Flamurtarit disa vite si trajner e më pas edhe si Shef i Klubit Flamurtari.

Profesor Skënder Brahimaj ka edukuar e përgatitur shumë breza futbollistësh të mirënjohur, si Uran Xhafa, Gezim Troqe, Cane Ahmeti, Kreshnik Çipi e se fundmi Fotaq Strakosha.

Pasioni dhe përkushtimi për sportin e futbollit e ka kthyer Skënder Brahimaj në një nga legjendat e këtij sporti në qytetin e Vlorës dhe jo vetëm.

The post FOTO/ Futbolli shqiptar në zi, ndahet nga jeta trajneri legjendar vlonjat appeared first on Albeu.com.

Futbolli në Shqipëri është një fiksim kombëtar. Megjithatë, midis fundit të viteve 1960 dhe vdekjes së ngadaltë e të zgjatur të stalinizmit në 1991, ai u bë më shumë se një fiksim i thjeshtë. Në një vend ku rishkrimi i kushtetutës në vitin 1967 u mohoi njerëzve lirinë e besimit, futbolli u bë feja e re, me pelegrinët nga Gjirokastra në Shkodër, Lezha në Sarandë, që mbushnin stadiumet çdo të dielë pasdite në adhurim të “perëndive” të tyre të reja.

Në ato momente të kaosit të urdhëruar, shqiptarët u shfaqën të lirë nga sprovat dhe padrejtësitë e jetëve të tyre të varura, të mbytura nga regjimi, duke transportuar nëpërmjet futbollit dhe përvojës së përbashkët njerëzore, në një fushë më të lartë, atë të gjelbërt; një pamje harmonie dhe lirie.

Për tifozin e mirënjohur të futbollit që jeton në Tiranë, përgatitjet për ditën e ndeshjes nisnin pasditen e së mërkurës.

Në orën 17:00, nga e hëna në të shtunë, sheshi Skënderbej zhytej në një valë trafiku njerëzor, ndërsa punëtorët e Shqipërisë u larguan nga puna e qytetit si funksionarë të regjimit, duke bërë shëtitjet e tyre të shkurtra, ose xhirot me biçikleta nëpër bulevardet e brendshme me pemë në Tiranë, në apartamentet e tyre parafabrikate të ndërtuara nga sovjetikët në periferi të qytetit.

Në atë kohë nuk kishte makina, përveç turbullirës së automjeteve shtetërore me dritare të zeza që dërgonin personalitete në zyrat e tyre të Partisë, ose ulërima e papërmbajtura të kamionëve GAZ-69 në “vrapimet” e tyre të përditshme të municioneve. Autobusët ishin të paktë, taksitë inekzistente.

E mërkura, çdo dy javë, ishte ditë pagese. Pas marrjes së shpërblimit për orët e investuara në kryerjen e roleve të tyre të vogla në realizimin e ëndrrës socialiste të Enver Hoxhës, punëtorët e Shqipërisë, siç është ritual në të gjitha shoqëritë, do të shpenzonin.

Rrugët për shprehjen e vetë-kënaqësisë ishin të kufizuara; një paketë cigare, një revistë e zgjedhur ndoshta, por për sportdashësit e zjarrtë në qytetin më të madh të Shqipërisë, dita e pagesës zakonisht paraprihej nga një vizitë në kioskën e Gimit, pak larg nga sheshi ‘Skënderbej’, nën hijen e Ushtarit të Panjohur.

Gimi, një partizan nga ditët e revolucionit, drejtonte një kioskë metalike vertikale të zgjatur, afërsisht sa një kabinë standarde telefonike. E ngulitur me fjalët ‘Gazeta Revista’, kioska shiste gazetën kombëtare “Zëri i Popullit” dhe revista rekreative, por për sportdashësit në dijeni ajo shërbeu edhe si bileta e miratuar nga qeveria për Federatën Shqiptare të Futbollit.

Futbolli u bë një çlirim social thelbësor për meshkujt shqiptarë, veçanërisht, dhe stadiumet, pa përjashtim ishin plot, me shumicën e tifozëve që merrnin biletat nga Gimi ditë më parë. Ishte e zakonshme që një mbështetës të bllokonte blerjen, zakonisht pesë bileta në të njëjtën kohë: tre për blerësin plus miqtë, përgjithësisht me shtimin e një komisioni prej pesë lekësh. Një çmim i lirë, ndonëse ishte ndër të pakta gjëra në Shqipërinë staliniste. Thjesht duhej të siguroheshe që të mos të kapnin në stadium, ku bashkë me tifozllëkun të flisje diçka më tepër si shfryrje.

Biletat ishin përgjithësisht të disponueshme për tre seksionet e stadiumit: prapa portës dhe një tribunë karshi, ndërkohë, Tribuna, që quhej një zonë e mbuluar, ishte e rezervuar ekskluzivisht për ushtrinë, policinë dhe anëtarët e Partisë.

Tribunat me stola druri të zëna nga proletariati quheshin njëzet, 20-tshe pasi biletat kushtonin 20 lekë. Në njëzetshet, rreshtat dhe numrat e karrigeve nuk përfilleshin, përleshja para ndeshjes për ulëset më të mira, një akt javor i supozuar anarkie. Në rrethinat e regjimentuara të Shqipërisë staliniste, me të gjitha rregullat dhe kufizimet e saj, askush nuk e pranoi konceptin e radhës.

Arben Minga fiton një goditje me kokë për 17 Nëntorin (Tirana) në një ndeshje kundër Tomorit në stadiumin ‘Qemal Stafa’ në vitet 1980.

Vendi i vetëm që i viheshin re numrat e vendeve ishte në Tribuna. Nga njëzetshet, punëtorët mund të shikonin të pranishmit në Tribuna: ambasadorë të virtytshëm, të nderuar të Partisë, të veshur me palltot e tyre të mira dhe këpucët italiane, të mbrojtur nga elementët natyrorë nga mbulesa e sipërme.

Për ata që ishin mjaft të pakujdesshëm për të mos blerë bileta para ndeshjes, pasonte një përleshje e detyrueshme të dielën për çfarë kishte mbetur të disponueshëm nëpërmjet kapakut të vogël në kioskën e Gimit.

Skenat i ngjanin orëve të hapjes në bursën e Nju Jorkut. Në Shqipërinë staliniste, ku mosmarrëveshjet publike thuajse mungonin, zënkat ndodhnin rregullisht në shesh, pasi mbi 1000 tifozë patën privilegjin javor për të parë heronjtë e tyre të futbollit në veprim.

Ndodhnin edhe arrestimet, Sigurimi (policia sekrete shqiptare) zgjodhi të mbyllte një sy ndaj akteve të sjelljes së këqija të turmës jo-ideologjikisht të motivuar.

Ata që dështuan në kërkimin e biletave të ditës së ndeshjes do të duhej të provonin fatin tek shitësit e tjerë të Tiranës: vrima të vogla në mur, poshtë shkallëve në Stadiumi Dinamo ose Stadiumi Qemal Stafa.

Erdhi e diela, Tirana u gjallërua; një zhurmë e dukshme e emocioneve kolektive që përfshin qytetin. Tifozët mblidheshin në sheshin ‘Skënderbej’ disa orë para fillimit të ndeshjes në orën 15:00 për të pirë cigare dhe për të diskutuar mbi rezultatin e ndeshjes së ditës.

Por, si dukeshin lojërat gjatë këtyre kohërave të errëta e të zhdrejta? Miku im Irvin më tha: “Megjithëse fushat ishin në gjendje të mjerueshme, futbolli ishte i bukur, shumë konkurrues, plot cilësi, inteligjencë dhe aftësi. Dhe atmosfera ishte gjithmonë e mahnitshme; ne praktikisht jetuam për fundjavën. Ishin të vetmet 90 minuta të javës që njerëzit mund të ishin vetvetja; harrojnë jetën dhe gjithçka tjetër dhe bërtasin e këndojnë.”

Gëzimi, megjithatë, ishte gjithmonë i matur, pasi një koment i gabuar dhe i kundërt me sistemin, mund të kishte pasoja të tmerrshme.,,,,

“Nëse do të bënit një vërejtje negative për qeverinë, një spiun në turmë do të thërriste një agjent të Sigurimit i cili do të ndërhynte,” tha Irvin.

Golat u festuan në mënyrë euforike.

“Kafenetë dhe baret në ‘rrugën e Elbasanit’ dhuronin disa letra, ose tifozët prisnin gazetat në copëza të vogla për t’i hedhur kur skuadra e tyre shënonte. Por forma më imagjinative e festës ishin pëllumbat. Çdo familje në Shqipëri vazhdon të garojë me pëllumba edhe sot e kësaj dite dhe shumë tifozë do t’i lidhin shirita me ngjyrat e ekipit në këmbë pëllumbave dhe do t’i lëshonin në stadium. Ata do të të prisnin në kafazin e tyre të pëllumbave kur të mbërrije në shtëpi.”

Tifozët do t’i ndjenin ngjarjet në terrenet anembanë vendit duke marrë radiot e tranzistorit të prodhuar në Shqipëri, sa një tullë shtëpie, përthithës valësh primitive me antena të gjata që u montoheshin nëpër tarraca e çati jashtë si shpata duelesh. Në arkivat e videove të epokës, ju mund të shihni dukshëm një legjion thumbash të drejta që shkëlqejnë në diellin e mesditës.

Pak shqiptarë dinin për futboll jashtë kufijve të mbyllur hermetikisht të vendit. Kanë ekzistuar disa njohuri të pëshpëritura për futbollin jugosllav dhe italian, antena të bëra vetë nga konservat e sardeleve apo kanaçet me shkëlqim këpucësh që ofronin njohuri për një botë përtej bunkerëve dhe telave me gjemba. Dita e ndeshjes në Shqipëri rrëmbeu shpirtin e fshehur të një populli që ishte mësuar të bënte atë që i thuhej. Fëmijë të një republike, të cilët, një herë në javë, lejoheshin të dilnin për të luajtur, për të qenë një version i vërtetë i vetvetes. Dhe kjo ndodhte çdo të diel.

The post The Guardian: Futbolli në Shqipërinë staliniste! 90 minutat e vetme kur njerëzit mund të ishin vetvetja appeared first on Albeu.com.

Mediat braziliane kanë raportuar se lojtari i Sao Bernardo, gjatë kohës po kthehej nga pushimet, është qëlluar për vdekje në një rrugë në qytetin e tij të lindjes, Ribeirao Preto.

“Ge.globo” raportoi se futbollisti u qëllua me 10 plumba dhe përpos ndihmës së parë mjekësore  në sipal, nuk arriti që të mbijetojë, duke humbur jetën.

Policia vendase po heton motivin e vrasjes, ndërsa klubi i tij, që militon në Kategorinë e Tretë të Brazilit, ka shprehur pikëllimin dhe ngushëllimin për humbjen e sulmuesit Diogo.

“Klubi i futbollit, Sao Bernardo, shpreh pikëllimin e tij për vdekjen e futbollistit tonë, Felipe Diogo Bernardes Ferreira, i njohur si Felipe Diogo. Zoti ngushëlloftë zemrat e familjes së tij në këtë moment dhimbjeje të thellë”. Ky ishte njoftimi i bërë nga klubi për lojtarin e vrarë me armë.

The post TMERR/ Ekzekutohet me 10 plumba sulmuesi brazilian (EMRI+FOTO) appeared first on Albeu.com.

Nga telefoni i lojtarit të Juventusit dolën biseda me kolegë të tjerë. Fabrizio Corona zbuloi një lojtar të katërt, Zalewski të Romës, dhe më pas ekskluzivisht edhe atë të El Shaarawy, Casale dhe Gatti.

“Dhe tani çfarë ndodh, do të më arrestojnë?”. Ky është reagimi i Nicolò Zaniolo-s pas seancës dëgjimore të Sandro Tonalit në Prokurorinë e Torinos. Reagimi njerëzor i një djali të ri që shpjegon mirë momentin e ndërlikuar dhe frikën e lojtarit të Aston Villas, i cili pas njoftimit të hetimit të paraqitur nga Prokuroria e Torinos pret një thirrje për të sqaruar pozicionin e tij.

Zaniolo vazhdon të ritheksojë se nuk ka vënë kurrë bast në futboll, por se i është dhënë pas vesit të pokerit dhe blackjack-ut, ndonëse në faqet ilegale. Nëse versioni i tij konfirmohet nga gjurmët e gjetura në pajisjet e tij, ai mund të mos skualifikohet, por nëse do të dilte në pah përfshirja e tij në bastet e futbollit, dënimi i tij do të ishte më i lartë se ai i Tonalit dhe Fagiolit për shkak të mungesës së rrëfimit.

The post Bastet, Zaniolo në ankth: Do më arrestojnë, s’kam luajtur bixhoz me futbollin appeared first on Albeu.com.

Në karrierën e tij si futbollist, Mema luajti për të dyja skuadrat e kryeqytetit, për Tiranën dhe për Partizanin dhe me të dyja fitoi titullin kampion.

Osman Mema ishte futbollisti më i dekoruar në vendin tonë, ndërsa arriti të fitojë plot 7 herë kampionatin kombëtar.

I vlerësuar me titullin e lartë “Mjeshtër i Madh”, Osman Mema, anëtar i dinastisë së familjes së futbollit Mema, familje, e cila ndër vite ka nxjerrë futbollistë cilësorë e njerëz mjaft të respektuar.

Në vitet 58-71 ai ka mbrojtur ngjyrat e të dyja skuadrave të kryeqytetit, ndërsa ai është vijues i traditës së familjes në brezin e parë me emra të tillë si Haxhi, Beqir dhe legjendës tjetër Ali Mema.

The post Futbolli shqiptar në zi, ndahet nga jeta legjenda e Partizanit dhe Tiranës (EMRI-FOTO) appeared first on Albeu.com.

Ish-qendërmbrojtësi i Barcelonës dhe Santosit u shtrua në spital një muaj më parë dhe sipas asaj që bashkëshortja e tij raportoi në rrjetet sociale, braziliani i kaloi tetë ditët e fundit të jetës i intubuar.

Ulibari mbërriti në Spanjë në kulmin e karrierës së tij, në moshën 27-vjeçare pasi luajti në Botërorin e Gjermanisë si kapiten i Seleçaos, që ishte kampion në fuqi dhe që u mund në gjysmëfinale nga Holanda.

The post Fubtolli në zi, ndahet nga jeta ish-kapiteni i Brazilit të madh (EMRI-FOTO) appeared first on Albeu.com.

45-vjeçari do të  ndërpresë kontratën me Parmën, e cila duhej të zgjaste deri në qershor 2024. Ai gjithashtu refuzoi një ofertë fitimprurëse në Ligën Pro të Arabisë Saudite, duke preferuar të përfundojë karrierën e tij futbollistike.

?#Buffon si ritira: addio al calcio, possibile futuro in Nazionale https://t.co/Qvfl9SvVyx

— Corriere dello Sport (@CorSport) August 1, 2023

Buffon mban rekordin e të gjitha kohërave për numrin e ndeshjeve të luajtura, plot 176, pasi bëri debutimin e tij në play-off të Kupës së Botës në tetor 1997 në moshën 19-vjeçare.

I konsideruar gjerësisht si portieri më i mirë i të gjitha kohërave, “gardiani” i njohur fitoi Kupën e Botës 2006 me Italinë dhe është paraqitur në pesë edicione të ndryshme të Kupës së Botës.

Ai fitoi 10 tituj kampionati,  ose 12 nëse marrim parasysh dy të hequrit për skandalin Calciopoli. Buffon ka luajtur për Juventus, PSG dhe Parma.

The post Buffon var “dorezat në gozhdë”, i jep lamtumirën futbollit në moshën 45-vjeçare appeared first on Albeu.com.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by David Silva (@david21lva)

“Sot është një ditë e trishtuar për mua. Sot është koha t’i them lamtumirë asaj që i kam kushtuar gjithë jetën. Sot është koha t’i them lamtumirë kolegëve të mi, të cilët janë si familje për mua. Do të më mungojnë shumë”, tha ai në videon e publikuar në rrjetet sociale.

Spanjolli luajti fillimisht për Celta Vigon e Valencian, për t’u aktivizuar më pas për disa vite me gjigandët e Manchester City. Së fundmi, ai ka veshur fanellën e Sociedad.

The post Legjenda e Spanjës dhe Manchester City-t i jep lamtumirë futbollit (VIDEO) appeared first on Albeu.com.

“Pepito” e ka konfirmuar vendimin e tij të shtunën me një mesazh të gjatë të postuar në llogarinë e tij zyrtare në Instagram.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by GIUSEPPE ROSSI OFFICIAL (@beppe787)

36-vjeçari ka luajtur 30 ndeshje për Italinë. Së fundmi, Rossi ka mbajtur veshur fanellën e Salt Lake në USA dhe Spal në Itali.

“Sot njoftoj tërheqjen time nga loja e bukur. Ishte një udhëtim i paharrueshëm! Nga vrapimi nëpër kopsht si fëmijë me një top në këmbë dhe duke pasur babain tim si trajner, tek luajtja në nivelin më të lartë të futbollit të mundshëm, në stadiumet më të bukura. Unë jam përjetësisht mirënjohës që kam qenë pjesë e kësaj loje. Ëndrrat e mia janë realizuar. Jeta ime ka mbaruar” – Ishin disa nga fjalët e tij në Insta.

The post Sulmuesi i Italisë “var këpucët në gozhdë”, i jep lamtumirë futbollit appeared first on Albeu.com.

Vendimi për këtë është marrë pasi inspektorët e UEFA-s, kanë zbuluar se klubi është përfshirë në trukimin e ndeshjeve dhe për këtë, përjashtimi është vendimi i marrë. Klubi i Osasunës ka të drejtën e apelimit në KAS, ndërkohë që vetë klubi ka reaguar me anë të një deklarate për shtyp.

Klubi i Osasunës nuk e ka pranuar një vendim të tillë nga UEFA duke u shprehur se është një vendim kundër futbollit dhe se dënimi ka ardhur vetëm për faktin se bëhet fjalë për një klub të vogël. “E fortë me të dobëtit por e dobët me të fortët”, shkruan klubi.

Osasuna u rendit në vendin e shtatë në kampionat dhe tashmë me vendimin e marrë, në Europë do të luajë Atletik Bilbao e vendit të tetë, gjithmonë nëse KAS nuk e ndryshon vendimin.

The post Tronditet futbolli spanjoll, UEFA përjashton klubin e njohur nga kampionati: Trukonte ndeshje appeared first on Albeu.com.