Shtetasi Altin Celami, dyshohet se përdorte taksinë e tij për të shmangur kontrollet policore.

Ai u kap në Rrugën e Dibrës teksa drejtonte taksinë dhe gjatë kontrollit fizik, të automjetit si edhe të banesës, iu gjetën 4 armë zjarri pistoletë me municion luftarak, të cilat nga hetimet dyshohet se do t’iu shiteshin grupeve kriminale.

Gjithashtu, iu gjet lëndë narkotike kokainë dhe pjesë të ndryshme arme të cilat u sekuestruan në cilësinë e provës materiale sëbashku me automjetin.

Njoftimi i policisë:

Tiranë/Vijojnë goditjet e njëpasnjëshme nga Strukturat e DVP Tiranë, ndaj armëmbajtjes pa leje.

Finalizohet nga Komisariati i Policisë Nr. 4 në bashkëpunim me Seksionin e Trafiqeve, operacioni policor i koduar “Gun Expert”, i ndjekur me metoda speciale hetimi.

Sekuestrohen 4 armë zjarri pistoletë, municion luftarak, lëndë narkotike kokainë dhe pjesë të ndryshme armësh.

Furnizonte grupe kriminale me armë zjarri, vihet në pranga 46-vjeçari që përdorte taksinë e tij për të shmangur kontrollet policore.

46-vjeçari i implikuar edhe më parë për të njëjtin aktivitet kriminal.

Komisariati i Policisë Nr. 4 në bashkëpunim me Seksionin e Trafiqeve të DVP Tiranë, nën drejtimin e Prokurorisë së Tiranës, si rezultat i një hetimi të ndjekur me metoda speciale, finalizoi operacionin policor të koduar “Gun Expert”.

Në kuadër të operacionit u arrestua në flagrancë, në Rrugën e Dibrës, shtetasi A. C., 46 vjeç, banues në Tiranë, teksa drejtonte automjetin tip taksi.

Gjatë kontrollit fizik, të automjetit dhe të banesës, iu gjetën 4 armë zjarri pistoletë me municion luftarak, të cilat nga hetimet dyshohet se do t’iu shiteshin grupeve kriminale, lëndë narkotike kokainë dhe pjesë të ndryshme arme të cilat u sekuestruan në cilësinë e provës materiale sëbashku me automjetin.

Punohet për identifikimin e personave të tjerë të përfshirë në këtë veprimtari kriminale.

Materialet procedurale iu referuan Prokurorisë së Tiranës, për veprat penale “Mbajtja pa leje dhe prodhimi i arëve, armëve shpërthyese dhe municionit” dhe “Prodhimi dhe Shitja e Narkotikeve”.

The post Furnizonte grupe kriminale me armë zjarri/ Arrestohet 46-vjeçari, përdorte taksinë e tij për të shmangur kontrollet policore (EMRI) appeared first on Albeu.com.

Ekziston biznesi i luftës i krijuar drejtpërdrejt nga një konflikti, me kompanitë ushtarake të vendeve ndërluftuese ose bashkëluftuese, të angazhuara për të furnizuar ushtritë e angazhuara në terren me raketa dhe predha me vlerë disa miliardë dollarë.

Por pastaj është edhe faza e rindërtimit të pasluftës, me “tortën” e ndihmës humanitare dhe në heshtje, por gjithmonë veçanërisht e pasur, edhe bumin indirekt të industrisë së luftës. Zakonisht, kur situata është e tensionuar, dhe kur 2 dy ose më shumë vende hyjnë në luftë me njëri-tjetrin, shkaktohet një efekt domino që është i pamundur të ndalet.

Vendet e tjera, pak a shumë të lidhura me 2 sfiduesit në një kohë, dhe që për këtë arsye janë të shqetësuar për përfshirjen e tyre të mundshme në këtë përplasje, hyjnë në një spirale të riarmatimit. Për këtë mjafton që t’i hidhni një sy luftës në Ukrainë, e cila në fakt ka forcuar makinën ushtarake të Rusisë, Kinës, Japonisë, madje edhe anëtarëve të NATO-s, apo ngritjen e vetë Kinës që po e shqetëson të gjithë Azinë.

Të dhënat e Institutit Ndërkombëtar të Kërkimit të Paqes në Stokholm, të raportuara nga “La Stampa”, flasin për një vit 2022 të karakterizuar nga një garë e paprecedentë armatimesh, me një shpenzim prej 2100 miliardë dollarësh. Një fakt është i sigurt: shpenzimet ushtarake botërore vazhdojnë të rriten. Dhe gara e tyre duket se është e pandalshme.

Rritja e shpenzimeve ushtarake

Të gjitha vendet po vrapojnë pas ndjenjës së sigurisë që mishëron riarmatimi. Këtu përfshihen edhe vendet e NATO-s, të cilat një dekadë më parë vendosën kufirin për shpenzimet ushtarake në nivelin 2 për qind të prodhimit të tyre të brendshëm bruto. Shpërthimi i konfliktit ukrainas e ka përshpejtuar këtë proces.
Por ende sot disa qeveri të Aleancës Atlantike janë larg synimit të paracaktuar, përfshirë Italinë. Po ç’mund të thuhet për Rusinë?

Në periudhën midis viteve 1999-2020, një periudhë e gjatë kohore e karakterizuar nga udhëheqja e Vladimir Putin, Moska i rriti shpenzimet e saj ushtarake me 9.5 herë.Të dhënat për Kinën janë më të pasigurta, edhe pse e sigurt është se Xi Jinping ka zbatuar gjithashtu një program të gjerë të modernizimit të forcave të armatosura, me dëshirën për ta transformuar Ushtrinë Çlirimtare Popullore në një ushtri globale deri në vitin 2049.

Ndërkohë, sipas disa vlerësimeve, shpenzimet e ushtrisë kineze ishin rreth 252 miliardë dollarë në vitin 2020, me një më shumë se 76 për qind krahasuar me vitin 2011.

Nga ana tjetër Shtetet e Bashkuara, vazhdojnë të shpenzojnë për mbrojtjen shuma të jashtëzakonshme, të cilat e lënë shumë pas Moskën dhe Pekinin. Kështu në vitin 2021, Uashingtoni shpenzoi 800 miliardë dollarë për ushtrinë e SHBA-së.

Gara e armatimeve

Në Evropë jemi dëshmitarë të një tendence të re. Nëse gjatë dekadave të fundit – për të paktën 40 vit e fundit – vendet e NATO-s i kishin ngadalësuar shpenzimet ushtarake, duke rënë nga 3 në më pak se 2 për qind të Prodhimit të Brendshëm Bruto, tani ka filluar gara e kundërt.

Në Azi fenomeni i riarmatimit është edhe më i dukshëm. Nga Japonia në Korenë e Jugut, dhe nga Vietnami në Indonezi, duke kaluar përmes Australisë dhe Indisë, nuk ka praktikisht asnjë qeveri që nuk ka ndarë, ose do ta bëjë këtë, shuma të mëdha për sektorët e mbrojtjes dhe sigurisë.

Le të marrim rastin e Japonisë. Tokio ka porositur së fundmi blerjen e avionëve luftarakë amerikanë F-35. Po ashtu ajo i është bashkuar projektit “Tempest” së bashku me Italinë dhe Mbretërinë e Bashkuar që synon ndërtimin e një sistemi raketor më të avancuar, si dhe avionëve bombardues strategjikë ultra-modernë.

Sa i përket Italisë, vitin e kaluar Roma arriti një shpenzim ushtarak prej 24.4 miliardë eurosh, ose 1.37 për qind të PBB-së. Një vit më herët, në 2020-ën, ajo renditej në vendin e 102-të nga 147 vende të botës për shpenzimet ushtarake në raport me PBB-në. Pra të dy vitet nën mesataren e BE-së, që është 1.6 për qind, dhe e vendeve të NATO-s, 1.8 për qind.

/albeu.com

The post Bumi në shpenzimet ushtarake globale: Ja cilat janë vendet që po riarmatosen appeared first on Albeu.com.

Shkretëtira e Arabisë Saudite mund të duket e pafundme, sidomos këtu në pjesën veriperëndimore të vendit, ku njerëzit mund të ndeshen shumë rrallë. Për orë të tëra, ka vetëm rërë, shkëmbinj, vapë dhe herë pas here rrugë bosh. Dhe duket si diçka joreale, kur kolona të gjata kamionësh shfaqen papritur para bregut të Detit të Kuq.

Ato ndiqen nga një tufë ekskavatorësh, të cilët gërmojnë nëpër duna për disa dhjetëra kilometra. Kritikët ankohen se planet për atë që do të ndërtohet këtu, nuk janë gjë tjetër veçse ajri i nxehtë. Tek e fundit, ato duken shumë të çmendura për të qenë të vërteta: një rajon model i quajtur NEOM, i madh sa shteti gjerman i Hesenit, që ngrihet nga shkretëtira, i kompletuar me parqe teknologjike, prodhim industrial, dhe një qytet futuristik 170 kilometra i gjatë, 500 metra i lartë, 200 metra i gjerë, tërësisht neutral ndaj CO2.

Banorët do të lëvizin nëpër metropol me taksi fluturuese dhe me trena me shpejtësisë të lartë. Kostoja? 500 miliardë dollarë, vetëm për fazën e parë. Çmenduri? Përkundrazi, projekti shkakton më shumë tronditje dhe frikë. Ai është për botën një dëshmi se çfarë mund të bëhet me burimet monetare praktikisht të pakufishme.

Promotori i projektit është Mohammad bin Salman, Princi i Kurorës dhe sundimtari i Arabisë Saudite. Deri në vitin 2030, ky vend do të jetë transformuar në një komb të teknologjisë së lartë, i pavarur nga nafta dhe më i fuqishëm nga sa është sot. Është një plan monstruoz, gati surreal. Por paratë janë atje, madje më shumë se kurrë më parë.

Tre trilionë e gjysmë dollarë, një shumë e paimagjinueshme, do të derdhen në arkat e 6 shteteve të Gjirit në 5 vitet e ardhshme, nëse çmimet e naftës dhe gazit mbeten po aq të larta sa janë sot. Një dhuratë kjo e Vladimir Putin. Për shkak se Evropa nuk është më e interesuar të importojë energji nga Rusia, nafta nga Arabia Saudite dhe gazi natyror nga Katari janë tani në qendër të vëmendjes, pavarësisht sa i lartë është çmimi.

Projekti që po zbatohet aktualisht në shkretëtirë, është ndoshta më gjigant sesa çdo tjetër që nga ndërtimi i piramidave. Plot 30.000 punëtorë ndërtimi po punojnë tashmë në NEOM, dhe shumë shpejt shifra do të arrijë në 300.000. Brenda vitit, është krijuar një qytezë me 4.000 inxhinierë, teknikë dhe planifikues projektesh nga e gjithë bota, e kompletuar me pishina, shkolla, restorante dhe fusha tenisi. Rreshtat e gjatë të shtëpive njëkatëshe shtrihen pas telave me gjemba dhe portave të sigurisë.

Askush nuk e di se çfarë do të bëhet përfundimisht me projektin – nëse do të jetë një metropol futurist apo një dështim i tmerrshëm – por udhëheqësit sauditë janë kryesisht të interesuar për mesazhin që qëndron pas tij, si brenda dhe jashtë vendit. Në një kohë kur Perëndimi po vuan dhe kur Kina po tregon dobësi ekonomike, ekonomitë e Gjirit nuk shohin gjë tjetër veçse një të ardhme të ndritur, dhe optimizmi i tyre është i pakufi.

Disa shembuj. Në Emiratet e Bashkuara Arabe, të ardhurat për frymë janë po aq të larta sa në Gjermani. Me rritje ekonomike prej 7.6 për qind këtë vit, Arabia Saudite është ekonomia me rritjen më të shpejtë nga të gjitha vendet anëtare të G-20. Katari ka shpenzuar miliarda dollarë për të pritur Kupën e Botës të këtij viti.

Fondet sovrane të 6 shteteve të Gjirit kanë një vlerë të kombinuar prej 4 trilionë eurosh, dhe ato investojnë në mbarë botën, përfshirë kompanitë gjermane si VW, Porsche dhe RWE. Apo për të blerë ekipe futbolli, garat në Formula 1, apo një ligë të tërë të golfit profesionist. Po ashtu, Arabia Saudite madje ka programin e saj hapësinor.

Ndërkohë, rreth 70 për qind e popullsisë në Gadishullin Arabik është nën 30 vjeç. Pra është e qartë se shtetet e Gjirit do të luajnë një rol kyç në rendin e ri botëror që po krijohet aktualisht. Katari dhe Irani ndodhen mbi depozitat më të mëdha të gazit natyror në planet, ndërsa Arabia Saudite ka rezervën e dytë më të madhe të naftës.

Kjo pasuri ishte një levë e madhe për ndikimin global edhe në të kaluarën. Por pushtimi i Ukrainës nga Rusia, dhe mënjanimi i kësaj të fundit nga Evropa si burim furnizimi, e ka rritur ndjeshëm rolin e këtij rajoni. Praktikisht, Perëndimi nuk ka mundësi të tjera në dispozicion.

Dhe ndikimi nuk mbaron tek nafta dhe gazi. Burimi i energjisë të së ardhmes është hidrogjeni, i prodhuar nga dielli dhe era. Shkretëtirat e Gadishullit Arabik ofrojnë kushte të përsosura për burime të tilla energjie të rinovueshme. Dhe Gjermania premton të jetë destinacioni kryesor.

Por ky zhvillimi nuk është pa rrezik: bumi energjetik po vjen në një periudhë trazirash gjeopolitike të rëndësishme. Globalizimi po ngadalësohet, dhe bota duket se është duke u ndarë sërish në blloqe: Kina kundër Perëndimit; autokracitë kundër demokracive. Befas aleancat toksike duken të jenë një mundësi shumë reale.

Që nga fillimi i luftës së Rusisë në Ukrainë, politikanët kryesorë në Berlin kanë bërë presion për t’i lidhur në këtë botë shumëpolare, vendet që kanë ndikim në Evropë. Ose të paktën, për të shmangur afrimin e tyre të madh me Rusinë apo Kinën. Dhe Gjermania nuk është e vetme në këtë qasje.

Në fakt, krerët e qeverive perëndimore po dialogojnë prej muajsh me sundimtarët arabë: Presidenti francez Emmanuel Macron, ish-kryeministri britanik Boris Johnson, kancelari gjerman Olaf Scholz dhe presidenti i SHBA-së Joe Biden kanë kryer muajt e fundit vizita në rajon.

Madje, Bashkimi Evropian synon të emërojë një të dërguar special për Gjirin. Dhe kjo e fundit tregon shumë për ekuilibrin e ri të fuqive. Por më domethënës është fakti që shumë nga këto udhëtime nuk kanë dhënë rezultate. Ministri gjerman i Ekonomisë Robert Habeck, përfaqësues i Partisë së Gjelbër ambientaliste, u tall gjerësisht për thirrjet e tij gati të dëshpëruara gjatë vizitës në pranverë në Katar në kërkim të gazit natyror.

Deri më sot nuk ka pasur asnjë kontratë për blerjen e gazit natyror të lëngshëm (LNG). Edhe kur Biden, gjatë vizitës së tij në Riad verës që shkoi, kërkoi që ky vend të rriste prodhimin e naftës për të ulur çmimet e gazit në SHBA, sauditët bënë të kundërtën.

Në këto kushte si duhet të sillet Perëndimi me autokracitë e domosdoshme ekonomikisht dhe politikisht, por që janë jodemokratike, të sunduara nga despotë, dhe që shpesh tregojnë pak respekt për të drejtat e njeriut dhe i trajtojnë si mallra gratë dhe emigrantët?

Deri një vit më parë, ndoshta përgjigjja do të kishte qenë po. Pra transformim i tyre përmes tregtisë dypalëshe. Por tanket e Putinit e kanë diskretituar këtë parim që udhëhoqi për dekada politikën ekonomike gjermane në skenën ndërkombëtare.

Ndaj, politikanët gjermanë janë shumë të kujdesshëm sa herë që bëjnë një vizitë në rajon. Në takimin e tij të parë me princin saudit në shtator, kancelari gjermane Scholz dëgjoi një monolog të gjatë rreth vizioneve të tij ekonomike. Më pas, në një bisedë private, kancelari pretendon se ka folur mbi vrasjen e gazetarit Khashoggi. Por me shumë kujdes.

Gazetarët që e shoqëruan Scholz në atë vizitë 3-ditore nuk arritën ta takonin princin e kurorës. Askush që mund të bënte ndonjë pyetje kritike nuk u lejua t’i afrohej. Dhe kancelari nuk do, që në asnjë rrethanë të distancohet nga despotët arabë.

Marrë me shkurtime

/albeu.com

The post E tashmja dhe e ardhmja e furnizimit me energji të Evropës appeared first on Albeu.com.

Mësohet se në zona si ish-Ekspozita e bulevardi ‘Gjergj Fishta’ ka mbetur pa energji elektrike.

Nuk dihet nëse bëhet fjalë për ndonjë defekt elektrik dhe se deri kur mund të zgjasë si situatë.

Shqipëria është pushtuar nga moti i keq. Reshjet e dendura kanë sjellë përmbytje në shume qytete. Ndërsa shkarkesat elektrike kanë shënuar dhe nje viktimë në Malësi të Madhe./albeu.com

The post Moti i keq ndërpret furnizimin me energji elektrike në një pjesë të Tiranës appeared first on Albeu.com.

Danimarka tashmë ka dërguar raketa anti-anije Harpoon në Ukrainë, e cila po forcon mbrojtjen e Odesës, një port jetik. Rusia pushtoi portin e Mariupolit – tashmë i rrënuar – pas muajsh luftimesh të ashpra, raporton BBC.

Pushtimi i Rusisë e shtyu Suedinë të thyente një politikë neutraliteti që daton prej dekadash, pasi më parë nuk iu dërgonte armë kombeve në luftë. Muajin e kaluar Suedia dhe Finlanda fqinje vendosën t’i bashkohen NATO-s, një moment vendimtar në qëndrimin mbrojtës të vendeve nordike.

The post Suedia “thyen rezistencën”, furnizon me raketa Ukrainën appeared first on Albeu.com.

Maroku dhe Spanja nuk janë vende mike, por janë të varura ekonomikisht nga njëra tjetra. Edhe Algjeria, që sapo u vizitua nga kryeministri Pedro Sánchez nuk është vërtet një nga vendet partnere të këtij vendi europian. Por me sulmin e Putinit ndaj Ukrainës dhe fundin e Nord Stream 2 gjithçka shihet ndryshe. Për Spanjën kanë ndryshuar disa gjëra sa i përket gjendjes së re gjeostrategjike.

Kontaktet e saj ekonomike tradicionalisht të mira me vendet arabe dhe botën afrikano-veriore, parqet e shumta me energji diellore dhe energjinë e erës, si dhe gjashtë terminalet me gaz të lëngshëm (LNG), me një të shtatin në ndërtim kanë tërhequr vëmendje të re. Njëkohësisht lidhjet që duhen forcuar me Nigerinë dhe furnizuesit e tjerë të lëndëve të para.

Spanja prodhon 21 përqind të energjisë që konsumon nga burimet e renovueshme dhe në këtë mënyrë nuk ka probleme me furnizimin e energjisë. Për mediat spanjolle ky është shanci i madh që ka vendi për t’u kthyer në agjentin e ardhshëm europian në fushën e energjisë.

Riaktivizim i MidCat

Spanja, që siç e tregoi sërish edhe pandemia, është shumë e varur nga turizmi, do që 140 miliardë eurot që jepen nga Brukseli prej fondit Next Generation Fonds t’i përdorë për ta bërë ekonominë spanjolle sa më ekologjike. Këtu bën pjesë edhe prodhimi i hidrogjenit me rrugë ekologjike. Këtë gjë do edhe shefja e Komisionit të BE, Ursula von der Leyen, e cila ka vizituar disa herë Madridin. Përveç të tjerash ajo është e interesuar edhe për riaktivizimin e projektit MidCat (Midi Catalonia) linjës së gazit midis Spanjës dhe Francës. 80 kilometra të gazsjellësit me kapacitet 7,5 miliardë metra kubik (sa për krahasim: Nord Stream 1: 55 miliardë metra kubik) janë ndërtuar në territorin spanjoll. Më 2019 punimet e ndërtimit janë ndërprerë.

Aktualisht ekzistojnë vetëm dy linja krahasimisht të vogla, që transportojnë gaz nga Navarra dhe vendi i Baskeve në drejtim të Francës. Ministrja spanjolle e ambientit, Teresa Ribera kritikoi ditët e fundit Francën, që nuk do të bashkëpunojë në projektin MidCat. „Problemi kryesor është ai i financimit. Duke dalë nga loja Nord Stream 2 tema bëhet sërish aktuale,” thotë eksperti spanjoll për Afrikën e Veriut, Ignacio Cembrero.

Spanja do që ta ndajë çmimin e gazit nga ai i rrymës

Kryeministrit Pedro Sánchez do t’i duhet fillimisht që të ulë çmimin e energjisë, për të qetësuar ekonomitë shtëpiake spanjolle të goditura nga pandemia, katastrofa e borës, inflacioni dhe thatësira e madhe. Taksat mbi vlerën e shtuar janë hequr tashmë nga çmimi i rrymës, por opozitës kjo nuk i mjafton. Për ta shkëputur çmimin shumë të lartë të gazit nga pjesa tjetër e tregut, në mënyrë që burimet e gjelbërta si prodhimi i energjisë nga uji, dielli dhe era të bëhen më interesante, Sánchezi nisi një udhëtim nëpër Europë.

Ai do që për këtë gjë të arrihet konsenus në BE. Disa vëzhgues të mediave shohin se për Spanjën hapet në këtë çështje një dritare si ekonomikisht ashtu edhe politikisht, të tjerët mendojnë se misioni që ta kthejë Spanjën në furnizues energjie është një iluzion. „E qartë është se që në vitin 2025, falë parqeve të shumta energjetike të erës dhe diellit ne do të arrijmë të kemi çmim rryme 50 euro pro megavat, ndërkohë që në Gjermani dhe Francë çmimi do të jetë nga 60 në 70 euro,” thotë Luis Merino, kryeredaktor i gazetës Energías Renovables, i cili i referohet të dhënave të operatorit spanjoll të tregut të rrymës, Omel. Kështu Spanja mund të kthehet në vend interesant si eksportues energjie.

 Ndryshimi i strategjisë do kohë

Një gjë e tillë ndodhi që në janar 2022, kur Spanja eksportoi në Francë më shumë rrymë elektrike se sa importoi. „Nëpërmjet dendësisë së ulët të popullsisë ne kemi mundësinë të ndërtojmë impiante të tjera hidraulikë dhe të investojmë në burime si ngrohtësia e tokës,” thotë Roberto Gómez-Cálvet, ekspert energjie në Universidad Europea në Valencia: “Por kjo strategjie e gjithanshme e qeverisë aktuale, që parimimsht është në rregull, do vite që të vihet në jetë.”

Ai mendon se heqja dorë nga përdorimi i qymyrit, që ka vetëm pak vite që ka ndodhur, ka qenë gabim po të kihet parasaysh situata aktuale. Spanja ka vetëm 5 centrale atomikë në punë, të cilat mendohet të shkëputen nga rrjeti vitet e ardhshme: „Por për këtë nuk mund të mendohet këto momente,” thotë Gómez-Cálvet. Aq më shumë që Sánchez do që tëeksportojë energji.

Majorka si “laborator”

Eksperti i energjisë mendon se prodhimi i hidrogjenit të gjelbërt është shumë i shtrenjtë dhe me efektivitet të ulët: „Por aktualisht nuk duket që në tryezë të kemi ndonjë mundësi tjetër për të zëvendësuar naftën dhe gazin që mungon.”

Për këtë arsye në Majorka ka nisur ndërtimi i fabrikës së parë të prodhimit të hidrogjenit të gjelbërt. Ai pritet të shihet si referues teknik për Europën Jugore „Aktualisht kemi të bëjmë me një lloj laboratori,” thotë Gómez-Cálvet.

Pedro Sánchez

Për të realizuar ëndërrën e Sánchez‘-it, që ta kthejë Spanjën në prodhues të rëndësishëm energjie, duhet importuar shumë gaz nga SHBA, thotë Roberto Centeno, ish-drejtues në ndërmarrjen spanjolle të gazit, Enagás: „Ne donim në atë kohë të shtronim linjat me Francën, por për të sjellë në Spanjë gaz nga Rusia, dhe jo anasjelltas.” Algjeria nuk mund të zëvendësojë Rusinë si furnizues i Europës.

Spanja zotëron aktualisht 35 përqind të rezervave të lëngshme të gazit të BE. Portugalia, e cila zotëron po ashtu terminale gazi të lëngshëm, e përkrah ëndërrën e Sánchezit dhe sheh tek ajo shance edhe për vendin e vet, për të investuar edhe më shumë tek energjitë alternative.

Cembrero sheh se me gjendjen aktuale shfaqen për Spanjën shumë probleme të reja gjeopolitike: „Linjat e gazit nga Algjeria në Marok, me të cilat Spanja do të mbulonte një pjesë të nevojave të veta për gaz, janë bllokuar për shkak të grindjeve politike. Me rivendosjen e marrëdhënie në fushën e energjisë midis Algjerisë, Marokut dhe Spanjës, vijnë në tavolinë shumë probleme të tjera si përshembull përkrahja e mundshme e terroristëve islamik në Afrikë si dhe statusi i Saharasë Perëndimore,” mendon Cembrero. Por kurrkush nuk i shpëton dot bërjes së kompromiseve të padëshiruara në politikën energjetike në Europë, sepse puna është shumë me spec.  /DW

The post Spanja, furnizuesi i ardhshëm i Europës me energji? appeared first on Albeu.com.

“Duhet të merren parasysh mjetet e mbrojtjes ajrore, si avionët, dronët, kundërajrorët, bateritë dhe raketat, të gjitha mjetet e mbrojtjes ajrore. Dhe ndjenja ime personale është se ne duhet t’i ofrojmë ato avionë sepse ata janë potencialisht shumë të rëndësishëm për mbrojtjen e Ukrainës, “tha Blumenthal, i cili është pjesë e Komitetit të Forcave të Armatosura të Senatit.

Ai shtoi më tej:

“Jo me pilotët amerikanë, por me trajnimin që ukrainasit kanë nevojë për të fluturuar ata avionë dhe për t’i bërë ata efektivë si një parandalues, si dhe një forcë për të mbrojtur popullin ukrainas kundër epërsisë ajrore të avionëve luftarakë rusë”.
Pentagoni tha javën e kaluar se SHBA-ja ishte kundër një plani polak për transferimin e avionëve luftarakë në Ukrainë përmes SHBA-së.

CNN theksoi se për Ukrainën, edhe nëse bëhet në mënyrë dypalëshe, mund të perceptohet nga Rusia si aleanca që përfshihet drejtpërdrejt në luftë.

The post Lufta, Senatori amerikan bën deklaratën: SHBA duhet të furnizojë Ukrainën me avionë ushtarakë! appeared first on Albeu.com.

Fatmirësisht nuk jemi pranë kësaj pike; megjithatë, ndërprerjet e furnizimeve me ushqime,nuk do të mbeten të izoluara. Ajo që po ndodh tani në Ukrainë, do të ketë pasoja të gjera në shumë vende, dhe po e kërcënon që tani disponueshmërinë e ushqimit në vendet më pak të zhvilluara, të cilat kanë filluar që të varen nga eksportet e drithërave dhe produkteve të tjera ushqimore, si nga Ukraina ashtu edhe Rusia.

Rajoni i Detit të Zi, është sot një qendër shumë e rëndësishme e prodhimit dhe tregtisë globale të produkteve bujqësore, dhe Ukraina është një nga “hambarët” që ka sot bota. Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik, Ukraina dhe Rusia ishin importuese të rëndësishme të grurit.

Sot këto 2 vende përbëjnë 29 për qind të eksporteve globale të grurit. Po ashtu ato kontribuojnë me 19 për qind të prodhimit global të misrit, dhe 80 për qind të eksporteve globale të vajit të lulediellit. Pas vetëm disa ditë luftimesh, janë tronditur tregjet globale të produkteve ushqimore.

Javën e shkuar u ndalua transporti në Detin Azov. Çmimet në kontratat e reja të blerjes së grurit u rritën me 12 për qind në Bordin e Tregtisë në Çikago. Kjo rritje i tejkaloi çmimet tashmë të fryra. Drithërat kryesore, përbëjnë pjesën më të madhe të dietës ushqimore për banorët më të varfër të botës.

Dhe çmimet më të larta kërcënojnë të krijojnë jo pak vështirësi për vendet e varfra si Bangladeshi, Sudani dhe Pakistani, të cilat në vitin 2020 importuan afro gjysmën ose më shumë të grurit të tyre nga Rusia ose Ukraina, por edhe nga Egjipti dhe Turqia.

Vendet e Lindjes së Mesme dhe Afrikës së Veriut, përjetuan një rritje të ndjeshme të çmimeve të ushqimeve në vitin 2010, kur Ukraina kufizoi eksportet e saj të grurit, duke pakësuar furnizimet e vazhdueshme me ushqime për këto vende, dhe duke kontribuar në destabilitetinpolitik që shpërtheu në të gjithë rajonin.

Ndërprerjet e zinxhirit të furnizimit për shkak të pandeminë, i kanë rritur tashmë çmimet e ushqimeve dhe produkteve të tjera bazë. Shumë vende importuese të ushqimeve, që kanë të ardhura të ulëta, kanë përjetuar një rritje të niveleve të kequshqyerjes.

Si për t’i bërë përkeqësuar më tej gjërat, Rusia dhe Bjellorusia, një trampolinë shtesë për pushtimin e Ukrainës dhe një aleat e ngushtë i Rusisë, janë gjithashtu eksportuesit kryesorë të plehrave kimikë, me Rusinë në krye të listës. Çmimet, që ishin në nivele historikisht të larta para luftës, janë rritur akoma më shumë.

Mungesa e plehrave kimikë, e rrezikon prodhimin global të të korrave, në një kohë kur mund të humbasë 13 për qind prodhimit të misrit dhe 12 për qind e eksporteve globale nga Ukraina.

Programi Botëror i Ushqimit i Kombeve të Bashkuara, paralajmëroi që në nëntorin e vitit 2021, se bota po përballej me “urinë katastrofike” të qindra miliona njerëzve, ndërsa organizata humanitare ndodhet në pamundësi financiare për të ofruar ndihmë për vendet që po hasin më shumë probleme.

Kjo është veçanërisht e vërtetë në Afganistan, ku uria ka prekur miliona njerëz. “Kostot e karburantit janë rritur, çmimet e ushqimeve po rriten, plehrat kimikë janë më të shtrenjtë, dhe e gjitha kjo ushqen kriza të reja”– deklaroi në atë kohë drejtori ekzekutiv i programit, DavidBeasley.

Tani pushtimi rus i Ukrainës i ka thelluar ndjeshëm këto probleme, duke kërcënuar sigurinë e vendeve që tashmë mezi po arrijnë të ushqejnë popullsinë e tyre. Komuniteti ndërkombëtar,duhet të marrë sa më parë hapa për të parandaluar krizën e përshpejtuar ushqimore, që mund të shkaktohet nga lufta në Ukrainë.

Vendet – përfshirë Shtetet e Bashkuara, Kanadanë, Francën dhe Australinë – duhet të shmangin kufizimin e eksporteve të grurit, dhe të punojnë për të garantuar që tregtia të kontribuojë në disponueshmërinë globale të ushqimit. Vendet që mbështeten tek Ukraina dhe Rusia për drithërat e tyre, duhet të bashkëpunojnë me prodhuesit e tjerë të grurit për të diversifikuar zinxhirët e tyre të furnizimit me produkte bujqësore.

Sanksionet kundër Rusisë duhet të vlerësohen me kujdes, për të siguruar që ato të mos e përkeqësojnë mungesën e ushqimit në vendet më të brishta. Përpjekjet ndërkombëtare për të ulur çmimet e plehrave kimikë, duke mbajtur të ulëta çmimet e energjisë dhe hapur tregtinë në këtë sektor, do të ndihmonin fermerët në mbarë botën që të shtonin të korrat.

Çmimet e ushqimeve kanë qenë të larta jo vetëm për shkak të pandemisë aktuale, por edhe sepse vajrat e palmës dhe të sojës, po përdoren më shumë si karburant në Bashkimin Evropian, dhe misri për prodhimin e etanolit në Shtetet e Bashkuara.

Devijimi i kësaj sasie drithi drejt furnizimi ushqimor, mund të ndihmojë në uljen e çmimeve,duke zëvendësuar humbjet e pashmangshme nga Ukraina dhe Rusia. Ndërkaq, është e qartë se duke pasur parasysh sfidat financiare të Programit Botëror të Ushqimit, nevojiten strategji të reja për financimin e ndihmës humanitare.

Siguria ushqimore është thelbësore për sigurinë e një kombi. Përgjatë gjithë historisë, ne kemi parë që konfliktet i ndërpresin furnizimet ushqimore dhe ç’është më shqetësuese, eshndërrojë ushqimin në një armë lufte. Prioriteti i sigurisë ushqimore për vendet që varen nga Ukraina dhe Rusia është jetik.

NATO dhe aleatët e saj, duhet që veprojnë me shpejtësi për të stabilizuar furnizimetushqimore, dhe të sigurojnë pajisjen me sasitë e duhura të ushqimeve për misionet humanitare që veprojnë në Ukrainë. Integrimi dhe zhvillimi global që nga Lufta e Dytë Botërore, e ka reduktuar në mënyrë dramatike urinë në mbarë botën.

Por konflikti mbetet një nga nxitësit kryesorë të urisë, dhe i ndërprerjeve të furnizimit, që mund ta përkeqësojnë sigurinë e kombeve. Komuniteti ndërkombëtar duhet të veprojë tani,që të mbajë në nivele të ulëta çmimet e ushqimeve, dhe të garantojë shkuarjen e furnizimeveme drithëra në vendet më të cenueshme. Ne duhet të ndërmarrim veprime që të parandalojmëpërdorimin e urisë si një armë luftë në shekullin XXI, në Ukrainë dhe gjetkë./bota.al/

The post A do të ketë një krizë globale të furnizimit me ushqime? appeared first on Albeu.com.

Ndarjet gjeopolitike midis Rusisë dhe Perëndimit janë thelluar në mënyrë dramatike – ndoshta edhe në mënyrë të pakthyeshme – pas pushtimit të paprovokuar të Ukrainës nga Moska. Por, diçka e rëndësishme i lidh ende ata, së paku tani për tani: energjia.

Rusia, prej kohësh, ka qenë furnizuesja kryesore e Bashkimit Evropian me gaz natyror. Gjatë tremujorit të parë të vitit 2021, ajo ka siguruar pothuajse gjysmën e të gjithë gazit natyror të importuar nga blloku.

The post Perëndimi dhe gazi rus, çfarë ngërçi krijon për BE ndërprerja e furnizimit nga Moska (FOTO LAJM) appeared first on Albeu.com.

“Qëllimi është të parandalojmë Rusinë që të vazhdojë ofensivën e saj kundër Ukrainës,” tha kryeministri kanadez në një konferencë për shtyp.

Deri në fund të janarit, Kanadaja i kishte dhënë 120 milionë dollarë në formën e huasë Ukrainës për të mbështetur ekonominë e vendit.

Qeveritë perëndimore dhe Moska diskutuan të hënën për një zgjidhje të mundshme diplomatike për të parandaluar kërcënimin e një lufte ruso-ukrainase, me Shtetet e Bashkuara që thonë se presidenti rus Vladimir Putin ende nuk ka marrë vendimin përfundimtar.

The post Kriza në Ukrainë, Kanadaja dërgon armë dhe municione në Kiev appeared first on Albeu.com.