Reperi tregoi përmes një shkrimi prekës se gjyshi i tij ka pësuar një goditje në tru dhe ka mbetur i paralizuar në gjysmën e trupit:

“Gjyshi im, pas një sulmi në kokë, mbeti gjysmë i paralizuar dhe me shumë mundim, e vetmja fjalë që arriti të shkruante në letër ishte fjala ‘Ndihmë’. Zoti e ndihmoftë!”

Në një tjetër story, Getinjo reflektoi më gjatë mbi fuqinë e jetës dhe dëshirën për të jetuar, sidomos te brezi i vjetër që ka përballuar humbje, vështirësi dhe dhimbje:

“Kur një plak 85-vjeçar, i cili ka përcjellë në varr dy djemtë e tij, vazhdon ta dojë jetën dhe kërkon ndihmë sepse ka ende dëshirë të jetojë, të tregon sesa e ëmbël është jeta. Ne, brezi i sotëm, shpesh ankohemi: ‘s’jetohet’, ‘jeta është e vështirë’, njëra kështu, tjetra ashtu. Kënaquni, sepse shpejt vjen një moment ku nuk kthehesh më.”

Histori të tilla, sado të vështira, na kujtojnë sesa e brishtë dhe njëkohësisht e çmuar është jeta dhe sa shumë kemi për të mësuar nga ata që e kanë jetuar më gjatë se ne.

The post Getinjo ndan një histori sa të trishtë, aq edhe frymëzuese për gjyshin e tij appeared first on Albeu.com.

Ajo lindi në vitin 1931 dhe u martua në moshën 14 vjeçare, dy vite para pavarësisë së Indisë në 1947, Salima Khan gjithmonë ëndërronte të ishte në gjendje të lexonte dhe të shkruante. Kur ishte fëmijë, në fshatin e saj nuk kishte shkollë.

Gjashtë muaj më parë, e shoqëruar rrugës për në shkollë nga gruaja e nipit të saj në Bhulansar, në shtetin Uttar Pradesh (në veri), ajo më në fund filloi mësimet përkrah studentëve të paktën 8 dekada më të rinj se ajo.

Historia e Khan mori vëmendjen pasi një video u publikua në rrjetet sociale në të cilën ajo numëronte nga 1 në 100.

“Nipat e mi më mashtruan për t’u dhënë më shumë para sepse nuk dija të numëroja,” tha ajo për gazetën Times of India. “Këto ditë kanë mbaruar”.

Shkalla e shkrim-leximit në Indi është rreth 73%, sipas regjistrimit të vitit 2011.

“Historia e saj përforcon besimin se nuk ka kufi moshe për ndjekjen e dijes,” i tha AFP Lakshmi Pandey, një zyrtar i shërbimit arsimor. Vullnetarët e përfshirë në një iniciativë të qeverisë arsimore për të gjithë e mbështeten Khan dhe e inkurajuan atë të regjistrohej në shkollë, shpjegoi Pandey.

Sipas drejtoreshës së shkollës, Pratiba Sharma, mësuesit fillimisht ishin “të kujdesshëm” për të mësuar Khan, por u pushtuan shpejt nga “pasioni” i saj për të studiuar.

“Nuk kishim zemër ta refuzonim”, tha Sharma për Times of India.

Pasi ajo u regjistrua në shkollë, 25 gra në fshatin e saj, duke përfshirë dy nuset e saj, gjithashtu filluan të ndiqnin mësimet e shkrim-leximit, sipas Sharma.

The post Histori frymëzuese/ 92-vjeçarja shkon në shkollë për herë të parë, arrin të shkruajë dhe të lexojë appeared first on Albeu.com.

Fqinja e tij ishte një zonjë e moshuar rreth shtatëdhjetë vjeç dhe ajo e kishte zakon të endej nëpër lagje. Njerëzit ndiheshin keq për të, por nuk u përpoqën të komunikonin me të. Një ditë, ajo ishte duke shëtitur pranë shtëpisë së Liu Nan-it, rrëshqiti në një pellg me vaj motori ku Liu Nan po rregullonte makinën e tij një ditë më parë.

Ai e pa ngjarjen dhe e dërgoi menjëherë në spital.

Kockat e saj ishin të brishta dhe ajo vuante nga një frakturë e krahut të djathtë si dhe një ndrydhje në kyçin e këmbës. Mjekët thanë se krahut të saj do t’i duhet kohë për t’u shëruar dhe e vune ne allçi. Kur u zgjua, ajo nuk u shqetësua për dëmtimet e saj, por tha me ankth:

“Kjo nuk mund të ndodhë. Hiqe këtë gjë nga unë! Më duhet të përdor krahun tim!”

Liu Nan e pyeti nëse kishte fëmijë që mund të kujdeseshin për të, por gruaja thjesht tundi kokën. Ai e dërgoi në shtëpi dhe e ndihmoi të qetësohej. Ishte gjithashtu hera e parë që Liu Nan hyri në shtëpinë e gruas. Ai vuri re se gjithçka ishte e organizuar mirë, por ato dukeshin antike.

Plaka mori frymë thellë dhe psherëtiu me situatën e saj, ajo nuk e dinte si t’ia dilte me plagët e saj.

Liu Nan i erdhi keq për fqinjin e tij të moshuar dhe ai gjithashtu ndihej pjesërisht përgjegjës për shkaktimin e aksidentit. Ai i tha asaj të mos shqetësohej dhe se do t’i dërgonte ushqim gjatë gjithë ditës. Në mbrëmje ai u kthye me një tas me supë pule për gruan. Ajo u përlot ndërsa hante sepse ndihej jashtëzakonisht mirënjohëse. Ajo filloi t’i tregonte Liu Nanit për të kaluarën e saj, transmeton Albeu.com.

Zonja e moshuar kishte patur nje djali I cili kishte nderruar jete në moshën tridhjetë vjeçare për shkak të kancerit në mëlçi. Ajo kishte jetuar me burrin e saj në atë shtëpi deri sa ai vdiq pesë vjet më parë dhe ajo mbeti në kujdesin e saj. Që atëherë ajo është mbështetur në një ndihmë sociale për të moshuarit.

Liu Nan i vjen keq për gruan e vjetër, por ata kishin një gjë të përbashkët, ata nuk kishin asnjë familje në këtë botë. Prindërit e Liu Nan vdiqën kur ai ishte gati të tridhjetat.

Ai u sigurua që t’i sillte gruas së vjetër tre vakte në ditë dhe vuri re gjërat që i pëlqenin të hante dhe gjërat që nuk i pëlqente. Ajo u përpoq të paguante Liu Nan për ushqimet, por ajo nuk pranoi. Vitet kaluan në këtë mënyrë dhe së shpejti kishte kaluar një dekadë.

Në atë kohë, Liu Nan takoi dhe u martua me një grua zemërmirë e cila ishte një kuzhiniere e shkëlqyer. Gjithçka që ajo bëri shijoi absolutisht të mahnitshme dhe ajo mori përsipër t’i sillte ushqime gruas së vjetër. Ajo ishte bërë pjesë e familjes së tyre, shkruan Albeu.com.

Por gruaja e vjetër dha frymën e saj të fundit në moshën 84-vjeçare. Liu Nan dhe gruaja e tij organizuan funeralin dhe zgjidhën procedurat. Dy ditë pas funeralit, një avokat trokiti në derën e tyre duke thënë se kishte ardhur për të lexuar testamentin e gruas së vjetër.

Ata u tronditën kur morën vesh se gruaja e vjetër kishte lënë shtëpinë e saj dhe gjithçka në të për Liu Nan dhe gruan e tij.

Të nesërmen shkuan dhe filluan të pastronin gjërat e saj. Kishte shumë antike rreth shtëpisë së saj, por njëra binte në sy, një pikturë e zverdhur që varej në dhomën e saj të gjumit. Liu Nan vendosi ta vlerësonte dhe zemra e tij rrahu kur zbuloi se sa vlente ajo pikturë. Ai daton që nga dinastia Qing dhe kishte një vlerë rreth 1.5 milion dollarë.

Ai vendosi të dhuronte pikturen dhe mbajti vetëm shtëpinë e plakës. Liu Nan nuk ndihej i qetë dhe as i drejtë t’i merrte një pasuri të tillë gruas së moshuar të cilën e deshti pa kushte si nenen e tij, percjell Albeu.com.

The post U kujdes 10 vite për fqinjën e tij të moshuar pasi e rrëzoi, avokati i dërgon testamentin pas vdekjes së saj dhe e le pa fjalë appeared first on Albeu.com.