Sipas tij situata në veri mbetet shumë e nxehtë.

“NATO duhet të rikthejë kontrollin në veri të Kosovës ose të përballet me dhunën e vazhdueshme midis serbëve etnikë dhe shqiptarëve në rajon”, u shpreh Rama gjatë intervistës.

Më tej kreu i qeverisë shqiptare ëhstë shprehur se Kosova është tashmë një tokë e pazëvendësueshme, ku kriminaliteti dhe nacionalizmi po përplasen në një mënyrë shqetësuese. Kufiri midis krimit dhe politikës po bëhet i pavlerësuar, sipas kryeministrit.

Në përgjigje të kësaj, NATO ka thënë se do të vendosë më shumë trupa paqeruajtëse për të stabilizuar situatën, dhe Gjermania dhe Britania e Madhe kanë premtuar që do të dërgojnë qindra ushtarë për të ndihmuar forcën ekzistuese prej 4,500 trupash në mbajtjen e rajonit nën kontroll.

Rama gjithashtu përkrah një konferencë të nivelit të lartë me pjesëmarrjen e liderëve të Francës dhe Gjermanisë, dhe riangazhimin e SHBA-së.

Kryeministri thotë se kishte tërhequr vëmendjen për përkeqësimin e situatës së sigurisë në Kosovë gjatë një samiti të NATO-s në korrik. Qëllimi ishte njohja e plotë e Kosovës në BE dhe në Kombet e Bashkuara, por Rama e shprehet se e kupton se kjo është një sfidë komplekse që kërkon lidership.

Ndërkohë, për shkak të kërcënimit të rritur të sigurisë për shqiptarët në Kosovë dhe rajonin në tërësi, Rama thotë se është e rëndësishme të flitet hapur.

Ai thekson se paqëndrueshmëria në Ballkanin Perëndimor i shërben interesave të Moskës, dhe ndonjëherë, Kremlini mund të kërkojë të ndërhyjë për të krijuar tensione në rajon.

Përveç kësaj, edhe pse nuk ka prova konkrete të ndërhyrjes ruse në situatën e tanishme, Rama thotë se ky është një deduktim i natyrshëm duke “pasur parasysh taktikat që Rusia ka përdorur në vende të tjera të botës”.

Ai shton se “Kosova ka qenë një mjet që mund të përdoret nga rusët për të përkeqësuar situatën në rajon.”

The post Rama për “Financial Times”: NATO të rikthejë kontrollin në veri të Kosovës, të ndalë dhunën appeared first on Albeu.com.

Rritja e ashpër e çmimeve të gazit Europian të kësaj jave nënvizon faktin se si suksesi i rajonit për të hequr dorë nga energjia ruse e ka bërë atë më të prekshëm ndaj ndryshimeve të paqëndrueshme të tregjeve globale të energjisë.

Europa arriti të shmangte një krizë energjetike vitin e kaluar duke rritur me shpejtësi importet e gazit natyror të lëngshëm. Karburanti nga deti zëvendësoi rrjedhën nga tubacionet ruse pasi Kremlini ndërpreu shumicën e furnizimeve në një konfrontim energjetik pas përshkallëzimit të sulmeve pushtimit Ukrainë.

Por varësia e re nga GNL, që është një produkt global, i ka bërë çmimet europiane të energjisë më të ndjeshme ndaj ndërprerjeve të furnizimeve në të gjithë botën, madje edhe në Australi.

Çmimet europiane të gazit natyror u rritën me gati 40 për qind të mërkurën, pasi pritshmëritë për goditjeve të shumta në projektet e mëdha australiane të GNL-së shkaktuan panik nëpër tregje. Këto projekte, së bashku, sigurojnë rreth 10 për qind të furnizimeve globale të gazit nga deti.

Analistët thanë se kjo ngjarje ndikoi shumë pasi shumë tregtarë prisnin uljeve të mëtejshme të çmimeve, dhe ata u detyruan që të linin menjëherë pozicionet e tyre kur tregu u lëvizi në anën tjetër.

Për analistët e energjisë, kjo ngjarje konfirmoi realitetin e ri të Europës: furnizimet me gaz ku kontinenti mbështetet, tani janë vërtet globale.

“Potenciali për aksione goditëse në eksportet e GNL-së në Australi thekson edhe një herë faktin se ne jemi tashmë në një treg të globalizuar të gazit”, tha Tom Marzec-Manser analist i energjisë në ICIS.

Goldman Sachs, një nga bankat më me ndikim në produkte, paralajmëroi se çmimet eeropiane mund të dyfishohen apo edhe trefishohen këtë dimër.

Para pushtimit rus të Ukrainës, ajo që ndodhi në tregjet aziatike të gazit kishte një ndikim të kufizuar vetëm në Europë, ku gazi i lirë dhe i bollshëm i tubacioneve ruse nënkuptonte se kontinenti ishte vetëm një blerës i vogël i GNL-së.

Sipas të dhënave të Bruegel, në vitin 2021, karburanti super i ftohtë përbënte vetëm rreth 20 për qind të importeve të përgjithshme të gazit të BE-së, Gazi rus përbënte vetëm 40 për qind.

Por pushtimi rus i Ukrainës ka ndryshuar shumë ekuilibrin. GNL-ja përbënte 34 për qind të importeve të gazit të BE-së vitin e kaluar dhe kjo vlerë pritet të rritet përsëri në 2023 në 40 për qind – duke i dhënë të njëjtën rëndësi gazit rus që kishte dikur.

GNL-ja nga Australia rrallë se del në brigjet europiane, pasi gjatësia e udhëtimit i bën kostot e larta të transportit joekonomike dhe fitimprurëse. Por nëse blerësit e gazit australian në Azi do të duhet të kërkojnë alternativa, ata do të futen në një konkurrencë të drejtpërdrejtë me Europën dhe etjen e saj të sapogjetur për karburant. Japonia, Kina dhe Koreja e Jugut janë disa nga importuesit më të mëdhenj të gazit të lëngshëm në botë.

“Importet nga Amerika, të cilat aktualisht po dërgohen në Europë, mund të çohen në Azi, duke rritur rrezikun e një lufte të ofertave ndër rajonale, “tha Kaushal Ramesh, kreu i analitikes së GNL-së në Rystad Energy. Ndërkohë që Europa ka një rezervë të kënaqshme tani, “tregu mbetet i paqëndrueshëm pasi ky dimër mund të rezultojë shumë i rëndë dhe mund të ulë me shpejtësi stokun “, tha Ramesh.

Për më tepër, rezervat që Europa ka nuk mund të plotësojë kërkesën në dimër dhe kontinentit do t’i duhet ende të vazhdojë importimin e sasive të mëdha të GNL-së

Çmimet europiane të gazit do të duhet të jenë më të larta se çmimet në Azi për të nxitur tregtarët të dërgojnë GNL-në në Europë.

Analistja e Goldman Sachs, Samantha Dart tha se nëse goditjet në tregun Australian vazhdojnë, do të duhej “shumë më pak ndikim nga moti për të çuar rezervën [europiane] nën mesataren deri në fund të marsit 2024”.

Ajo shtoi se mund të ketë luhatje çmimesh prej 68 €/MWh deri në 97 €/MWh në dimër “por duhet të dimë më shumë temperaturat e dimrit”. /Monitor/

The post Financial Times: Rritja e çmimit të gazit nxjerr në pah dobësinë e kontinentit ndaj goditjeve globale të energjisë appeared first on Albeu.com.

E kjo ndodhi po shtohet më shumë kohëve të fundit, ku për fat të mirë herë pas here janë promovuar vlerave turistike të vendit tone. Mediat më prestigjioze, nga CNN, The Guardian, Neë York Post, Daily Mail, etj. kanë shkruar mbi bukuritë natyrore të vendit tone duke nxitur njerëzit ta vizitojnë.

Mirëpo, “Financial Times” së fundmi ka ironizuar normat e shoqërisë shqiptare me artikullin me titull: Ndërsa burrat e papunë ikin jashtë vendit, gratë shqiptare përqafojnë liri të reja.

I shkruar nga Camilla Bell-Davies, që ka vizituar vendin tonë, konkretisht Bajram Currin, për të parë nga afër se çfarë ndodh. Artikulli vendos theksin te pagat e ulëta dhe kostot më të larta të jetesës në Ballkan, dhe gratë e nënat e braktisura që kujdesen për veten e tyre, me burrat që emigrojnë gjithnjë e më shumë.

Artikulli i plotë

“Bajram Curri, pozicionuar në skajin verior, malor të Shqipërisë ka përjetuar një eksod burrash.

Rreth një sobe me dru në një dyqan në Bajram Curri, një grup grash punojnë, bisedojnë dhe shkëmbejnë foto të djemve dhe burrave të tyre, pothuajse të gjithë në Londër. Nga 12,310 emigrantë shqiptarë që shkuan në Britaninë e Madhe vitin e kaluar me varka, shumica dërrmuese ishin burra nga ky rajon malor. Ata u larguan për shkak të mungesës së punës ose ndjenjës së mërzisë dhe mungesës së shpresës. Ky eksod po transformon njëherësh jetën e grave dhe nënave që ata kanë lënë pas. Në këtë dyqan gratë mblidhen për të bërë ushqime, për të qepur rroba, për të bërë stoli të endura me dorë dhe për të vizatuar harta për t’ua shitur vendasve dhe turistëve.

Duke ruajtur rutinën e përditshme, ato kanë krijuar pikërisht atë që burrave të tyre po u mungonte në vendin e tyre: një jetë sociale, një burim të ardhurash dhe shpresë.

Pavarësisht një bumi të fundit në turizëm, mungesa kronike e vendeve të punës në Shqipëri është ende duke i larguar njerëzit. Kushtet ekonomike nuk janë aq të dëshpëruara sa ishin në komunizëm, por tranzicioni drejt një ekonomie tregu të begatë po rezulton të jetë i gjatë dhe i vështirë. Vendi ka disa nga pagat më të ulëta dhe kostot më të larta të jetesës në Ballkan. Edhe paga minimale e propozuar është gjithashtu e pamjaftueshme për të përballuar inflacionin në rritje: në vitet 2021-2022, shqiptarët shpenzuan deri në 60 për qind të të ardhurave të tyre vetëm për ushqime, sipas Andi Hoxhaj, një specialist i Ballkanit Perëndimor në University College London.

Të joshur nga ideja për një mënyrë jetese më të lehtë, fermerët zhvendosën familjet e tyre në qendra të vogla urbane si Barjam Curri. Menaxherja e faqes së internetit të dyqanit që gazetarja vizitoi, Gerta, jetonte në fshat duke kultivuar perime dhe duke rritur dele derisa babai i saj vendosi të zhvendosej në një apartament në qytet në vitin 2007. Kur ai nuk ishte në gjendje të gjente punë, familja nisi të vuante nga uria.

Në këto situata, është e zakonshme që gratë të mbajnë peshën kryesore të familjes duke përdorur aftësitë e tyre të pastrimit, mirëmbajtjes apo shitjes në dyqane.

“Ndërkohë që burrat ulen përreth duke pirë raki dhe duke u ndjerë të zhburrëruar”.

Në komunizëm, gratë ishin aktive në tregun e punës, por në vitet 1990 patriarkaliteti u rishfaq, duke i futur gratë në shtëpi, veçanërisht në zonat më të thella të vendit.

Shpesh, edhe burrat që emigrojnë nuk dërgojnë para për shumë vite në shtëpi, pasi u kanë borxhe trafikantëve të qenieve njerëzore, ose nuk mund të bëjnë mjaftueshëm para me punët fizike që bëjnë në emigrim.

Gratë e mbetura vetëm duhet të vazhdojnë të mbajnë veten dhe shtëpinë.

Kjo mund të sjellë liri të reja dhe zgjim të ri për gratë. Gerta për shembull ka mësuar aftësi teknologjike nga menaxhimi i faqes së internetit dhe do të shkojë në universitet vitin e ardhshëm. Lida, menaxherja e dyqanit, u mbyll mes katër mureve të shtëpisë nga burri i saj, derisa ai u largua për të gjetur punë në Belgjikë. Me katër fëmijë për t’i rritur e vetme, nisi të bënte bizhuteri për t`i shitur, fitoi besim në vete dhe përfundimisht ndaloi së i dërguari mesazhe burrit të saj ku i kërkonte leje për të dale nga shtëpia.

Megjithatë, pavarësisht historive të suksesit ka ende gra që vuajnë nga uria, ose që bëhen viktima të skllavërisë moderne pasi duhet të paguajnë borxhet për djalin që mori një varkë për të shkuar ilegalisht në Londër.

Megjithatë, ka edhe disa anë pozitive për gjeneratën e ardhshme. Nënat e këtyre djemve të larguar tashmë kanë më shumë gjasa të përqendrohen në studimet e vajzave të tyre.

Në vitin 2021, 71 për qind e të regjistruarve në universitete në Shqipëri ishin gra, nga 58 për qind një dekadë më parë. Ndërkohë pjesëmarrja e meshkujve në fuqinë punëtore ka rënë në mënyrë të vazhdueshme gjatë 30 viteve të fundit. Dy orë larg Bajram Currit, në fshatin Shtiqën të Kukësit, jeton Naze, 89 vjeç, me vajzën dhe tre mbesat.

Duke qenë se djemtë dhe nipërit e saj janë të gjithë në Londër, ajo i përqendron energjitë e saj tek vajzat e saj, dhe ‘jo vetëm t’i gjejë një burrë të pasur’, thotë ajo me krenari. Mbesa nëntë vjeçare e Nazes më përshëndet me turp në anglisht. “Ajo studion shumë”, thotë Naze. “Një ditë ajo do të jetë presidentja e Shqipërisë”.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Financial Times (@financialtimes)

The post “Burrat e papunë ikin jashtë, gratë përqafojnë liri të reja”, media britanike vë në lojë normat e shoqërisë shqiptare appeared first on Albeu.com.

Pa zbuluar se për çfarë teme konkretisht kanë folur, Hoxha shkruan se artikulli që do të publikohet do i dëgjohet “krisma” shumë shpejt, ndërsa për deklaratat e bëra nga ana e tij thotë me shaka se nuk mban asnjë përgjegjësi pasi ka pirë “xhin” Skrapari.

“Kur te lene pushim nga “punet e veshtira” keta te “brendshmit”, te gjejne “pune te lehta” keta te “jashtmit”???
Me gazetarin e prestigjiozes
FINANCIAL TIMES, Marton Dunai,…
per ca gjera kazani, “meselera me xhixhilera”, qe do ja degjojme krismen nga barku i javes…
Ky shejtan, mbante shenim çdo gje me birre te madhe perpara, une me “raki dellinje”(xhin Skrapari) si shoku Nano ne vaktit, nuk mbaj pergjegjesi se çfare kam thene???”, shkruan Hoxha./albeu.com

The post “Do ia dëgjojmë krismën”, çfarë paralajmëron Artan Hoxha: Nuk mbaj përgjegjësi appeared first on Albeu.com.

“Nëntë muaj pas luftës brutale për mbijetesë kundër pushtuesve rusë, Volodymyr Zelensky shfaqet i lodhur, me rrathë të errët poshtë syve”, shkruhet në hyrje të artikullit, i cili tregon personazhin duke u nisur nga përvoja e tij si aktor në luftën kundër lideri trus Vladimir Putin.

View this post on Instagram

A post shared by Financial Times (@financialtimes)

“44-vjeçari Zelensky ka fituar një vend në histori për shfaqjen e tij të jashtëzakonshme të lidershipit dhe qëndrueshmërisë”, shkruan FT.

The post Financial Times shpall Zelenskyn “Njeriun e Vitit” appeared first on Albeu.com.

Në detaje, për të garantuar shitjen e kompanisë së kontrolluar nga Suning dhe familja Zhang, klubi zikaltër do të ishte mbështetur në Goldman Sachs dhe Raine Group, banka që menaxhoi transaksionin prej 2.5 miliardë paund që çoi në shitjen e Chelsea.

Suning është i hapur për partnerë të rinj dhe do të konsideronte shitjen e një pakice aksionesh. Pretendimet se si bankat e përfshira ashtu edhe Interi kanë refuzuar të komentojnë zyrtarisht. /G.D albeu.com/

The post Financial Times: Inter në shitje appeared first on Albeu.com.

Ndërsa kriza globale e energjisë po vazhdon të dëmtojë familjet, bizneset dhe ekonomitë në mbarë botën, është e rëndësishme të ndajmë faktet nga trillimet. Këto kohë dëgjoj shpesh 3 narrativa në lidhje me situatën aktuale, të cilat mendoj se janë të gabuara, dhe në disa raste edhe të rrezikshme.

E para është se Moska po e fiton betejën energjitike. Rusia është padyshim një furnizuese e  madhe e energjisë, dhe rritjet e çmimeve të naftës dhe gazit të shkaktuara nga pushtimi i saj në Ukrainë, kanë shkaktuar për momentin një rritje të të ardhurave të saj nga energjia.

Por fitimet e saj afatshkurtra, do të zhbëhen më vonë nga humbja e besimit dhe e tregjeve me të cilat do të përballet Moska për shumë vite në vijim. Ajo po i bën vetes një dëm afatgjatë duke u armiqësuar me BE-në, klienten e saj më të madhe deri tani, dhe një partnere strategjike.

Edhe vendi i Rusisë në sistemin energjetik ndërkombëtar po ndryshon rrënjësisht, dhe jo në avantazhin e saj. Ndërkohë, kjo narrativë shpërfill ndikimet e rëndësishme afatmesme të sanksioneve më të ashpra ndërkombëtare që janë vendosur ndaj sektorin e naftës dhe gaz rus.

Kjo ka të bëjë veçanërisht me aftësinë e Rusisë për të prodhuar naftë dhe gaz. Një pjesë në rritje e prodhimit rus të naftës, parashikohej të vinte nga fushat naftëmbajtëse më komplekse, duke përfshirë në det të hapur, Arktik apo burime të tjera që janë të vështira për t’u shfrytëzuar.

Mungesa e kompanive, teknologjive dhe ofruesve të shërbimeve perëndimore si rezultat i sanksioneve, paraqet rreziqe thelbësore për kapacitetin e vendit për t’i shfrytëzuar këto burime. Rusia po e përdorte gazin natyror të lëngshëm (LNG) si mënyrën kryesore për të diversifikuar eksportet e saj larg një varësie të madhe nga Evropa.

Përpara pushtimit të Ukrainës, qëllimi i deklaruar i Rusisë ishte të eksportonte 120-140 milion ton LNG në vit deri në vitin 2035, duke e 4-fishuar nivelin e saj aktual. Por pa partnerë dhe teknologjinë ndërkombëtare, kjo duket si një perspektivë e largët. Teknologjia e prodhimit të LNG në vend, është e prekur nga vështirësitë dhe vonesat. Planet e zgjerimit të LNG në Rusi janë rikthyer në fokus.

Gabimi i dytë, është se kriza e sotme globale e energjisë, është një krizë e energjisë së pastër. Edhe ky është një pretendim absurd. Unë bisedoj gjatë gjithë kohës me politikë-bërësit në fushën e energjisë, dhe asnjëri prej tyre nuk ankohet se po mbështetet shumë tek energjia e pastër.

Përkundrazi, ata dëshirojnë të kenë më shumë nga kjo lloj energjie. Ata janë të penduar pse nuk lëvizin më shpejt për të ndërtuar impiante diellore dhe ato me erë, për të përmirësuar efikasitetin energjetik të godinave dhe automjeteve, apo për të rritur jetëgjatësinë e centraleve bërthamore.

Më shumë energji me pak karbon që çlirohet në atmosferë do të kishte ndihmuar në zbutjen e krizës, dhe një kalim më i shpejtë nga lëndët djegëse fosile drejt energjisë së pastër, është mënyra më të mirë për të dalë nga ajo. Kur njerëzit fajësojnë gabimisht për krizën e sotme energjetike energjinë e pastër dhe politikat që adresojnë krizën e klimës, ato e largojnë, qëllimisht ose jo, vëmendjen nga fajtorët e vërtetë që janë kriza e furnizimit me gaz dhe Rusia.

Ideja e tretë e gabuar, është se kriza e sotme energjetike, përbën një pengesë e madhe, e cila do të na pengojë të adresojmë problemin e ndryshimeve klimatike. Por unë nuk jam dakord me të. Kriza aktuale, është një kujtesë e fortë e paqëndrueshmërisë së sistemit aktual të energjisë, që dominohet nga lëndët djegëse fosile.

Ne kemi mundësinë që ta bëjmë këtë moment, një pikë kthese historike drejt një sistemi energjitik më të pastër, më të përballueshëm në aspektin financiar dhe më të sigurt. Dhe kjo gjë po ndodh tashmë. BE-ja po i zgjeron objektivat e saj në lidhje me burimet e rinovueshme dhe efiçencën e energjisë, dhe po përdor burime të rëndësishme financiare për t’i arritur ato nëpërmjet planit të saj REPowerEU.

Qeveria e SHBA-së sapo miratoi Aktin e Reduktimit të Inflacionit, duke i dhënë një nxitje të re një sërë teknologjive të energjisë së pastër, nga makinat elektrike, energjia e erës dhe ajo diellore, deri tek kapja e karbonit dhe hidrogjenit që gjenden në atmosferë.

Akti parashikon 370 miliardë dollarë investime për sigurinë energjitike dhe ndryshimet klimatike, me potencialin e mobilizimit të shumave edhe më të mëdha nga ana e sektorit privat. Përmes planit të saj të transformimit të gjelbër, GX, qeveria japoneze po synon të rifillojë të ndërtojë më shumë centrale bërthamore, dhe të zgjerojë teknologjitë e tjera jetike që kanë emetime të pakta ndotëse në atmosferë.

Kina po vazhdon që të thyejë rekorde në sasinë e burimeve të rinovueshme dhe të automjeteve elektrike që prodhon çdo vit. Dhe India sapo ka hedhur një hap thelbësor drejt krijimit të një tregu të pakësimit të karbonit, dhe rritjes së efikasitetit energjetik të godinave dhe pajisjeve.

Ekonomitë më të mëdha në botë, po përpiqen të ecin më shpejt drejt energjisë së pastër. Dhe për shkak të teknologjive të disponueshme dhe shumë konkurruese të energjisë së pastër, ka arsye të mira për të qenë optimist që edhe të tjerët do ta ndjekin këtë shembull.

Prandaj, mos u besoni që të gjitha narrativave negative në lidhje me krizën energjetike. Është e vërtetë:përpara na presin disa sfida të vështira, sidomos këtë dimër. Por kjo s’do të thotë se po fiton Rusia, apo se përpjekjet për të adresuar ndryshimet klimatike janë të dënuara të dështojnë.

Dhe pas dimrit vjen pranvera. Kriza e çmimeve të naftës e viteve 1970, solli një përparim të madh në përdorimin efikas të energjisë, energjisë bërthamore, diellore dhe të erës. Kriza e sotme mund të ketë një ndikim të ngjashëm, dhe të ndihmojë në përshpejtimin e kalimit drejt një të ardhmeje me një energji më të pastër dhe më të sigurt. /abcnews.al

Shënim:Fatih Birol, drejtor ekzekutiv i Agjencisë Ndërkombëtare të Energjisë.

The post Tre mitet e gabuara mbi krizën globale të energjisë appeared first on Albeu.com.

Në artikullin e saj “Financial Times” shkruan se presidenti rus Vladimir Putin nuk është më i interesuar në përpjekjet diplomatike për të zgjidhur konfliktin dhe në vend të kësaj dëshiron të pushtojë sa më shumë territor ukrainas.

Sipas “FInancial Times” tre persona të informuar mbi bisedat me presidentin rus i thanë gazetës se Putin po shqyrtonte seriozisht një marrëveshje paqeje me Ukrainën muajin e kaluar.

Megjithatë, ata thanë se ai tani nuk mund të shohë ndonjë zgjidhje përmes bisedimeve diplomatike dhe beson se ato janë në një “rrugë pa krye”.

Një person i informuar për bisedimet tha: “Putini sinqerisht beson në marrëzitë që dëgjon në televizionin [rus] dhe ai dëshiron të fitojë shumë.”

Qasja e tij u ashpërsua pas fundosjes së luftanijes ruse Moskva, për të cilën Ukraina ka marrë përgjegjësinë.

Një burim tha: “Putini ishte kundër nënshkrimit të ndonjë gjëje… pas Moskës ai nuk duket si fitues, sepse ishte poshtëruese.”/abcnews/

The post Financial Times: Putin e ka humbur interesin për t’i dhënë fund luftës appeared first on Albeu.com.

Shërbimet e inteligjencës amerikane dhe britanike kanë një mori informacionesh dhe këshillash për vendet evropiane kur zbulojnë aktivitete të dyshimta. Provat tregojnë se dhjetëra agjentë rusë ndodhen në Gjermani, Francë dhe Belgjikë. Në të njëjtën kohë, dhjetëra qytetarë rusë janë dëbuar nga shtetet baltike dhe Polonia gjatë muajve të fundit për spiunazh.

Një zyrtar i lartë evropian i tha FT se bisedat e agjentëve sekretë rusë ishin disi “të ndaluara” vitet e fundit dhe se ata po vepronin të papenguar në Perëndim. Megjithatë, së fundmi, Evropa po e shikon me kujdes problemin. Siç thotë ai, “demokracitë nuk mund të mbrohen nga kërcënimi nëse shumica e qytetarëve nuk janë të vetëdijshëm për problemin”.

Të dhënat që i janë dhënë publikut shkaktojnë shqetësim. Në vitin 2017, u zbulua se një agjent rus punonte si këshilltar i ngushtë i ministrit të atëhershëm francez të Mbrojtjes që tani është ministri i Jashtëm Jean-Yves Le Drian. Në korrik 1920, autoritetet daneze vunë re rusët duke u përpjekur të vidhnin dokumente në lidhje me teknologjinë energjetike.

Në të njëjtin vit, një gjeneral francez që ishte në NATO dhe punonte në bazën detare të Napolit u arrestua për rrjedhje të dokumenteve të klasifikuara në shërbimin sekret rus (GRU). Në Danimarkë, në dhjetor, dy agjentë u kapën duke u përpjekur të vidhnin informacion nga një kompani daneze nanoteknologjie.

Në mars të 2021, gjashtë vendas u arrestuan në Bullgari, mes tyre punonjës të Ministrisë së Mbrojtjes dhe drejtues të shërbimeve sekrete, për shitjen e informacionit në GRU për 3000 dollarë secili. Në Gjermani, në qershor të po atij viti, një shkencëtar u arrestua për “vjedhje” të informacionit sekret për teknologjinë raketore.

Rusia ka rreth gjysmë milioni punonjës në tre shërbimet më të mëdha sekrete. GRU, një nga shërbimet e saj sekrete më të mëdha, fokusohet në çështjet që lidhen me NATO-n dhe teknologjinë ushtarake, dhe më konkretisht kabotazhin.

FSB-ja është e përqendruar brenda vendit dhe mbledh informacion nga vendet fqinje, përfshirë Ukrainën. SVR, pasardhëse e KGB-së, ka përgjegjësinë e vetme për të mbledhur informacion nga shërbimet sekrete të vendeve të tjera.

Një zyrtar i lartë evropian, në një intervistë për FT, përfundoi duke theksuar se “shpesh mbrojtja më e mirë është sulmi, veçanërisht kur gjërat po shkojnë aq keq sa tani”.

The post Paralajmëron Financial Times: Evropa është plot me agjentë rusë appeared first on Albeu.com.

“Financial Times”

rusA do të ketë luftë në Ukrainë? I vetmi njeri që mund ta dijë me siguri këtë është Vladimir Putin. Presidenti rus ka urdhëruar grumbullimin e trupave ruse në kufi më Ukrainën. Vendimi përfundimtar nëse do ta pushtojë apo jo vendin fqinj, do të jetë vetëm i tij. Por si do të vendosë Putin?

Kjo varet nga versioni i liderit rus që zgjidhni të besoni: Një “Putin Racional” apo një“ Vlad të Çmendur”. Shumica e politikë–bërësve perëndimorë besojnë tek “Putini Racional”. Ata argumentojnë se pas më shumë se 20 vjetësh në pushtet, lideri rus është i njohur për sjelljet dhe taktikat e tij.

Ai është i pamëshirshëm dhe pa asnjë grimë morali. Por ai është gjithashtu mendjemprehtë dhe kalkulator. Ai vërtet rrezikon në disa gjëra, por nuk është i çmendur. Por ndërkohë ka edhe analistë të tjerë, që druhen se udhëheqësi rus po kthehet në “Vladin e Çmendur”.

Ata mendojnë se Putini është në pushtet për një kohë të gjatë, ndaj po bëhet gjithnjë e më i jashtëzakonshëm dhe paranojak. Izolimi i tij gjatë pandemisë së Covid-19, i ka përkeqësuar gjërat. Dhe aktualisht, Putin po dëgjon një rreth të rrezikshëm dhe të vogël këshilltarësh nacionalistë.

Si dëshmi të asaj se “Putini Racional” është shndërruar në “Vladin e Çmendur”,është prirja e fundit e liderit rus për botimin e eseve të gjata me frymë nacionaliste mbi historinë dhe kulturën. Në korrikun e vitit të kaluar, ai shkroi një artikull të gjatë me titull “Mbi unitetin historik të rusëve dhe ukrainasve”, duke e cilësuar pavarësinë e Ukrainës si një lajthitje historike.

Po vitin e kaluar, Putin botoi një ese të gjatë mbi origjinën e Luftës së Dytë Botërore, duke pretenduar se Britania dhe Franca,e kishin inkurajuar qëllimisht Gjermaninë naziste që të sulmonte Bashkimin Sovjetik. Këto mendime pasionante,tregojnë se udhëheqësi rus mund të drejtohet gjithnjë e më shumë nga emocionet dhe teoritë e çuditshme konspirative.

Diplomacia perëndimore në lidhje me Ukrainën, është ende e krijuar në mënyrë të atillë për të negociuar me një“Putin Racional”. Presidenti francez Emmanuel Macron, do të shkojë këtë javë në Moskë,në një përpjekje për të zbutur Putinin dhe për të arritur një marrëveshje.

Si SHBA-ja, po ashtu edhe evropianët po ndjekin një politikë, e cila mund të përshkruhet si “frenim plus gjetja e një rrugëdaljeje nga situata”. Synimi është t’i tregojmë Putinit se kostoja e një sulmi ndaj Ukrainës do të jetë shumë i lartë. Ushtria ruse do të pësojë shumë viktima, ekonomia ruse do të goditej nga sanksionet e forta, dhe kombi rus do të jetë gjithnjë e më i izoluar.

Duke qenë përballë kësaj perspektive jo tërheqëse, Perëndimi po përpiqet që t’i ofrojë Putinit disa​​opsione diplomatike, të cilat nga njëra anë i japin atij statusin e fuqisë së madhe, dhe nga ana tjetër mundësinë për të nisur bisedime të gjera mbi sigurinë e Evropës.

Shpresat se Putin mund të bëjë një llogaritje të arsyeshme për t’u larguar nga konflikti, janë rritur për shkak të disa prej deklaratave të tij të fundit për mediat. Sugjerimi i tij se SHBA-ja po përpiqet qëllimisht që ta tërheqë Rusinë në një luftë, mund të shihet si përgatitje e terrenit për një tërheqje.

Tek e fundit:Pse duhet të shkohet në luftë, nëse kjo është ajo që dëshiron armiku juaj?Por supozimi dominues në SHBA, është se lufta ka më shumë gjasa të ndodhë sesa të mos ndodhë. Kjo pikëpamje nuk bazohet në atë që po thotë, por në atë që po bën Putin.

Gjatë 2 javëve të fundit, amerikanët kanë parë përshkallëzimin e grumbullimit të trupave ruse në kufi. Ata janë veçanërisht të shqetësuar nga një përqendrim i ri i forcave në Bjellorusi,vetëm 2 orë larg me makinë në veri të kryeqytetit ukrainas, Kiev.

Udhëheqësi bjellorus, Alexander Lukashenko, po e lejon Moskën ta përdorë vendin e tij si bazë për një pushtim të mundshëm. Ndërkohë, rusët po kryejnë të gjitha përgatitjet logjistike që do të nevojiteshin për një luftë. Analistët ushtarakë mendojnë se nëse urdhërohen, forcat ruse mund të rrethojnë apo edhe pushtojnë shumë shpejt Kievin.

Por ata që besojnë tek “Putini Racional”, argumentojnë se udhëheqësi rus e di se një pushtim në shkallë të plotë i Ukrainës do të ishte marrëzi. Ata mendojnë se Putini ka më shumë gjasa të ndërmarrë veprime të kufizuara ushtarake, ndoshta vetëm në Ukrainën Lindore, ku po zhvillohet tashmë një konflikt i nivelit të ulët midis ushtrisë ukrainase dhe forcave pro-ruse.

Një ofensivë e kufizuar, që synon “të përgjakë hundën” ukrainasve, mund ta përçajë në vend se ta bashkojë Perëndimin, ndërsa aleatët do të grinden mbi përgjigjen ndaj Moskës. Qeveria ukrainase mund të destabilizohet dhe mund të bjerë. Dhe Rusia do të ruante opsionin e njohjes së pjesëve të Ukrainës Lindore si republika të veçanta. Të gjitha këto lëvizje mund të klasifikohen si të rrezikshme, por racionale. Por nëse është“Vladi i Çmendur”, ai që po drejton tani lojën, ka të ngjarë që Rusia të ndërmarrë veprime shumë më radikale.

Po sikur Putin ta besojë vërtet propagandën e tij? Një besim i apasionuar tek “uniteti i rusëve dhe ukrainasve” ​​- ​​i kombinuar me besimin paranojak se Amerika po manipulon ngjarjet në Ukrainë – mund ta bëjë udhëheqësin rus të nënvlerësojë në mënyrë të rrezikshme realitetin e nacionalizmit ukrainas.

Rrjedhimisht, Putin mund të mos e kuptojë plotësisht shkallën e rezistencës që do të hasnin forcat ruse, nëse përpiqen ta pushtojnë apo dhe nëse e pushtojnë Ukrainën. Skenari i funditështë se “Putini Racional” mund të pretendojë të jetë “Vladi i Çmendur”.

Ishte Richard Nixon ai që foli i pari për “teorinë e të çmendurit”, kur presidenti amerikan u tha ndihmësve se mund të ishte shumë e dobishme nëse armiqtë e Amerikës mendonin se ai ishte aq shumë i çmendur sa të përdorte armët bërthamore.

Thuhet se Putin po planifikon në javët e ardhshme stërvitje të profilit të lartë me armët bërthamore, një akt që do të ishte një lëvizje direkte e marrën nga manuali i lojërave të “të çmendurit”. Por kufiri midis të vepruarit si i çmendur dhe të qenit realisht i çmendur është shumë i hollë. /Bota.al/

The post Financial Times: Putini, Ukraina dhe “teoria e diplomacisë së të çmendurit” appeared first on Albeu.com.