Në minutën e 72-të, Thomas Tuchel la stolin për të bërë një ndryshim që i vuri në ankth tifozët anglezë: golashënuesi Anthony Gordon u zëvendësua dhe në fushë u vendos një pesëshe mbrojtëse për të ruajtur rezultatin. Reagimi ishte i menjëhershëm, pasi shumë prej tyre ndien se e kishin përjetuar më parë një situatë të tillë.

Argjentina përmbysi gjithçka dhe triumfoi 2-1, duke e eliminuar Anglinë nga një tjetër gjysmëfinale e Kupës së Botës. Megjithatë, tekniku gjerman nuk e pranoi se qasja e tij e kujdesshme ishte përgjegjëse për humbjen.

Në analizën e tij pas takimit, Tuchel ishte i ashpër në vlerësim, duke thënë se problemi lidhej me një dobësi psikologjike të rrënjosur thellë në ADN-në e futbollit anglez.

Ai mbrojti formacionin dhe lëvizjet taktike, duke theksuar se asnjë plan i përgatitur në tabelën e trajnerit nuk mund të shpëtojë një skuadër që, nën presion, humbet qetësinë dhe nuk pranon ta kontrollojë topin.

“Në këtë moment, ndjesia ime ishte se asnjë strukturë në botë nuk mund të na kishte ndihmuar, sepse në fakt ishim shumë pasivë dhe nuk ishim mjaftueshëm fizikë, nuk i ndaluam vrapuesit që mbërrinin në zonën tonë dhe edhe dërgesat ishin të gabuara”, deklaroi Tuchel.

Sipas tij, sapo Anglia kaloi në avantazh 1-0, skuadra pësoi një tërheqje të plotë psikologjike.

“Nuk i kam parë ende të dhënat, por mendoj se menjëherë pas golit momenti ndryshon plotësisht dhe posedimi i topit bie në mënyrë dramatike. Nuk mundëm të gjenim më duele, prandaj ramë gjithnjë e më thellë, nuk ishte kurrë plani, por ndodhi”.

“Ne nuk mundëm t’i ndalonim vrapuesit nga vija e dytë, mesfushorët, përmes boshllëqeve tona, dhe ofrimet ishin në nivelin më të lartë. Duhet ta rikthesh topin, përndryshe nuk mund ta thyesh presionin dhe nuk mund ta rifitosh vrullin. Mendoj se posedimi i topit luan një rol vendimtar, ndoshta nuk është në ADN-në tonë siç është në ADN-në spanjolle ose në ADN-në argjentinaso-braziliane, të marrin topin dhe të kontrollojmë lojën me top”, përfundoi gjermani.

Teza e Tuchel për ADN-në

Përkrahësit e Anglisë mund ta kenë të vështirë ta pranojnë, por vlerësimi i drejtpërdrejtë i Tuchel nuk paraqitet thjesht si një arsyetim. Historia sugjeron një model të përsëritur: kur presioni arrin kulmin, Anglia shënon, humbet qetësinë, tërhiqet në një bllok të ulët dhe luan e pushtuar nga frika për të mbijetuar.

Kështu, disa episode historike duket se e mbështesin argumentin e trajnerit gjerman.

1. Çerekfinalja e Euro 2012 kundër Italisë

Organizimi: Në një çerekfinale të ngarkuar me tension, Anglia e Roy Hodgson vendosi një plan për të penguar italianët dhe për të goditur me kundërsulme.

Kolapsi: Mesfusha angleze u braktis tërësisht, ndërsa skuadra u tërhoq në një bllok ultra-pasiv dhe të ulët. Andrea Pirlo mori kontroll të plotë të lojës, duke realizuar 117 pasime i vetëm, pothuajse aq sa e gjithë mesfusha e Anglisë së bashku.

Rezultati: Anglia i rezistoi 120 minutave të ndjekjes së pamëshirshme, pa krijuar asnjë kërcënim të vetëm, përpara se të eliminohej siç pritej në penallti.

2. Gjysmëfinalja e Kupës së Botës 2018 kundër Kroacisë

Organizimi: Anglia kaloi shpejt në avantazh në minutën e 5-të, falë një goditjeje dënimi të realizuar nga Kieran Trippier.

Kolapsi: Në vend se të shfrytëzonte momentin për ta vrarë ndeshjen, Anglia u tërhoq instinktivisht. Kontrolli i mesfushës iu dorëzua plotësisht Luka Modric dhe Ivan Rakitic, ndërsa skuadra zbriste vazhdimisht më pranë portës së saj.

Rezultati: Kroacia kontrolloi posedimin, barazoi gjatë pjesës së dytë dhe më pas gjeti golin vendimtar në kohën shtesë. Ishte pikërisht skema e kolapsit të Atlantas.

3. Finalja e Euro 2020 kundër Italisë

Organizimi: Në minutën e dytë, Luke Shaë realizoi një gjysmë-volej mahnitës në Ëembley, në një moment kur stadiumi po lëkundej.

Kolapsi: Në vend që të vazhdonte presionin ndaj Italisë, Anglia parkoi menjëherë autobusin. Skuadra hoqi dorë nga topi dhe praktikisht nuk prodhoi asnjë kërcënim ofensiv gjatë 90 minutave të ardhshme, ndërsa italianët e sulmonin vazhdimisht.

Rezultati: Italia në fund kaloi nëpër boshllëqe, gjeti golin e barazimit dhe e fitoi lehtësisht trofeun përmes penalltive.

4. Finalja e Euro 2024 kundër Spanjës

Organizimi: Pasi Anglia ishte në disavantazh, Cole Palmer shënoi golin e barazimit në minutën e 73-të, duke i dhënë ekipit një mundësi shpëtimi.

Kolapsi: Barazimi duhej të sillte besim, por Anglia reagoi duke vendosur sërish dhjetë futbollistë pas topit. Ekipi nuk arriti të lidhte pasime dhe as të prishte ritmin e Spanjës.

Rezultati: Mikel Oyarzabal realizoi golin e fitores në minutën e 86-të, duke e ndëshkuar pasivitetin anglez.

A mund ta ndryshojë vërtet Tuchel ADN-në?

Në gjysmën e fundit të gjysmëfinales, Anglia ia la Argjentinës një shifër marramendëse prej 88% të posedimit të topit. Në përballje të këtij niveli, “fshehja nga topi” përbën një dënim me vdekje.

Tuchel ka premtuar se do të qëndrojë për të adresuar pikërisht këtë problem. Për t’ia dalë, ai duhet të thyejë një mallkim brezash dhe t’u mësojë futbollistëve anglezë të diktojnë ndeshjet përmes guximit të plotë teknik, në vend që të kalojnë 90 minuta duke u frikësuar nga mundësia e humbjes.

The post Tuchel e lidh humbjen ndaj Argjentinës me “ADN-në” e futbollit anglez: A mbështetet kjo tezë nga historia? appeared first on Albeu.com.

“Sa herë që gjej përballë Spanjën, mendimi im është një i vetëm. Humbja në ‘Euro 2012’ është një plagë e madhe ende, pasi na mundën keq. Për mua kjo dhimbje shkon deri në palcë, prandaj nëse ka një skuadër ndaj së cilës nuk dua të humb më në vazhdimësi, ajo është pikërisht Spanja.

Sigurisht që e respektojmë, por eliminimi nga ‘Euro 2020’ nuk më mjafton. E dimë që janë një skuadër shumë e fortë, siç na e treguan në ‘Uembli’, por ne duhet të bëjmë një ndeshje tjetër kundrejt asaj të korrikut që lamë pas. Duhet të interpretojmë më ndryshe shumë situata të lojës, pasi vetëm kështu mund të fitojmë, – vazhdon Kielini, i cili i pyetur mbi faktin se ku e gjen ende këtë ego në pleqëri, njësoj si Zlatan Ibrahimoviçi, kapiteni përgjigjet përgjigjet.

Unë, Ibra i mbrojtësve? Të luaj deri në 40 vjeç si Zlatani nuk e di nëse do të ndodhë. Pastaj Ibra është Ibra dhe ta lëmë rehat, pas ditëlindjes që festoi. Ndonëse, edhe unë ashtu si ai po e shijoj shumë pleqërinë në fushë dhe stimujt realisht që më janë rigjeneruar pas fitores në Londër. Tani dua të vazhdoj të shijoj momentin dhe pa dyshim që të jap më të mirën time. Nuk kam një datë për t’u tërhequr, dua vetëm të vazhdoj të luftoj dhe të jem sa më mirë fizikisht”.

The post Chiellini kërkon hakmarrje ndaj Spanjës: Është një plagë e madhe ajo finale e 2012 appeared first on Albeu.com.