Former Socialist Party minister Ermelinda Meksi has criticized the way institutions and the government are addressing problems that affect citizens’ daily lives.

In a social media post, Meksi questioned the “BESA,” “Prania Besnike,” “PasqyrAlbania” and “Radar” initiatives, asking who is responsible for providing concrete solutions to citizens’ concerns.

She listed concerns related to the safety and management of apartment buildings, the operation of elevators, sewage systems and the development of urban infrastructure.

According to her, citizens should not have to depend on politicians’ intervention in matters that fall under the responsibility of public institutions. Meksi stressed that sustainable solutions that comply with the law can be guaranteed only through the responsible institutions.

The former minister called for local government to be given greater powers and responsibilities so that decision-making and services are brought closer to the community.

Reaction by former Socialist Party minister Ermelinda Meksi

“BESA,” “Prania Besnike,” “PasqyrAlbania,” “Radar” — but which institutions will solve people’s problems?

Citizens are right to be concerned about safety in hotels, on the streets and in public spaces. But another important question remains: How safe do we feel in the apartment buildings where we live?

One example is elevators, some of which have reportedly not passed technical inspection. Residents pay for their maintenance, but who verifies whether the service is provided by licensed individuals, what work is actually carried out and who is responsible for enforcing the law on residential building management? In cases where residents, for various reasons, have not selected an administrator, should the municipality not take measures to ensure the management and protection of shared spaces?

Another problem is sewage manholes, which in some cases have not been cleaned for years. A single rainfall is enough for the area to flood and fill with a foul smell. A few days ago, in one such case, the person in charge of the area told residents: “Do not throw paper into the toilet.” One resident humorously replied that people once even threw newspapers into it, but the manholes were cleaned regularly and flooding did not occur. Behind this joke lies a serious issue: Who should be responsible for maintenance and for preventing a situation that has been recurring for years?

Likewise, what happens when a tower is suddenly built opposite an apartment building, altering the residential environment and placing an additional burden on infrastructure that was not designed for such density?

When they bought their apartments, residents also considered the distance from other buildings, the space, lighting and tranquility. Who bears responsibility when these conditions change without a proper assessment of infrastructure capacity and residents’ interests?

It is precisely for this reason that the question arises as to what solutions “BESA,” “Prania Besnike,” “PasqyrAlbania” and “Radar” will offer for these problems. Will they help strengthen institutions and accountability, or will they become new political catchphrases repeated by MPs while citizens continue to seek individual intervention to secure a right that the state should guarantee them?

The skepticism becomes even more understandable when some of these initiatives are also accompanied by the opening of dedicated offices.

A citizen should not be treated as a “case” for a politician to follow up on, but as a person with rights. The obligation to guarantee these rights, in accordance with the law and the public interest, belongs to the institutions.

A politician’s intervention may ensure that a concern is heard, but only the responsible institution can provide a solution.

More than “Prania Besnike,” citizens need institutional accountability.

P.S. A large share of citizens’ everyday problems is directly related to local government. For this reason, greater powers and responsibilities should be demanded, along with a genuine role for local councilors, who are the representatives closest to the community. The solution does not lie in sending every problem to the government and the prime minister, but in bringing decision-making and accountability closer to citizens.

E. Meksi, September 4, 2026

The post Ermelinda Meksi raises concerns over institutional accountability: Who solves citizens’ problems? appeared first on Albeu.com.

Përmes një reagimi në rrjetet sociale, Meksi ka vënë në pikëpyetje nismat “BESA”, “Prania Besnike”, “PasqyrAlbania” dhe “Radar”, duke kërkuar të dijë se kush është përgjegjës për zgjidhjen konkrete të halleve të qytetarëve.

Ajo rendit shqetësime që lidhen me sigurinë dhe administrimin e pallateve, funksionimin e ashensorëve, kanalizimet dhe zhvillimin e infrastrukturës urbane.

Sipas saj, qytetarët nuk duhet të varen nga ndërhyrjet e politikanëve për çështje që u takojnë institucioneve publike. Meksi thekson se zgjidhjet e qëndrueshme dhe në përputhje me ligjin mund të garantohen vetëm përmes institucioneve përgjegjëse.

Ish-ministrja kërkon që pushteti vendor të ketë më shumë kompetenca dhe përgjegjësi, në mënyrë që vendimmarrja dhe shërbimet të jenë më pranë komunitetit.

Reagimi i ish-ministres së PS-së, Ermelinda Meksi

“BESA”, “Prania Besnike”, “PasqyrAlbania”, “Radar” — po institucionet kush i zgjidh hallet?

Është e drejtë që qytetarët të shqetësohen për sigurinë në hotele, në rrugë dhe në hapësirat publike. Por një pyetje tjetër mbetet e rëndësishme: sa të mbrojtur ndihemi në pallatet ku banojmë?

Një shembull janë ashensorët, ku një pjesë rezultojnë të pakolauduar. Banorët paguajnë për mirëmbajtjen e tyre, por kush verifikon nëse shërbimi ofrohet nga persona të licencuar, çfarë ndërhyrjesh kryhen në të vërtetë dhe kush përgjigjet për zbatimin e ligjit për administrimin e banesave? Në rastet kur banorët, për arsye të ndryshme, nuk kanë zgjedhur administrator, a nuk duhet bashkia të marrë masa për të siguruar administrimin dhe mbrojtjen e hapësirave të përbashkëta?

Një tjetër problem janë pusetat e ujërave të zeza, të cilat në disa raste nuk pastrohen prej vitesh. Mjafton një reshje shiu që zona të përmbytet dhe të mbushet me erë të rëndë. Para disa ditësh, në një rast të tillë, përgjegjësi i zonës u tha banorëve: “Mos hidhni letra në ËC”. Një banor iu përgjigj me humor se dikur hidhnin edhe gazeta, por pusetat pastroheshin rregullisht dhe përmbytjet nuk ndodhnin. Pas kësaj batute qëndron një çështje serioze: kush duhet të kujdeset për mirëmbajtjen dhe parandalimin e një situate që përsëritet prej vitesh?

Po ashtu, çfarë ndodh kur përballë një pallati ndërtohet papritur një kullë, duke ndryshuar mjedisin e banimit dhe duke shtuar ngarkesën mbi një infrastrukturë që nuk është planifikuar për një dendësi të tillë?

Kur blenë apartamentet, banorët morën në konsideratë edhe distancën nga ndërtesat e tjera, hapësirën, ndriçimin dhe qetësinë. Kush mban përgjegjësi kur këto kushte ndryshojnë, pa u vlerësuar siç duhet kapaciteti i infrastrukturës dhe interesi i banorëve?

Pikërisht për këtë arsye shtrohet pyetja se çfarë zgjidhjeje do të ofrojnë “BESA”, “Prania Besnike”, “PasqyrAlbania” dhe “Radar” për këto problematika. A do të ndihmojnë në forcimin e institucioneve dhe të llogaridhënies, apo do të shndërrohen në togfjalësha të rinj politikë që përsëriten nga deputetët, ndërsa qytetarët vazhdojnë të kërkojnë ndërhyrje individuale për një të drejtë që shteti duhet t’ua garantojë?

Skepticizmi bëhet edhe më i kuptueshëm kur disa prej këtyre nismave shoqërohen edhe me hapjen e zyrave të posaçme.

Qytetari nuk duhet trajtuar si një “rast” që politikani duhet të ndjekë, por si një person me të drejta. Detyrimi për t’i garantuar këto të drejta, në përputhje me ligjin dhe interesin publik, u takon institucioneve.

Ndërhyrja e politikanit mund të bëjë që një shqetësim të dëgjohet, por zgjidhjen e tij mund ta japë vetëm institucioni përgjegjës.

Më shumë se “Prani Besnike”, qytetarëve u nevojitet përgjegjësi institucionale.

P.S. Një pjesë e madhe e problemeve të përditshme të qytetarëve lidhet drejtpërdrejt me pushtetin vendor. Për këtë arsye, duhet të kërkohen më shumë kompetenca, përgjegjësi dhe një rol real për këshilltarët vendorë, të cilët janë përfaqësuesit më pranë komunitetit. Zgjidhja nuk qëndron te dërgimi i çdo problemi te qeveria dhe kryeministri, por te afërsia e vendimmarrjes dhe përgjegjësisë me qytetarin.

E. Meksi, 4 shtator 2026

The post Ermelinda Meksi ngre shqetësimin për përgjegjësinë institucionale: Kush i zgjidh problemet e qytetarëve? appeared first on Albeu.com.

Meksi says that, “speaking in the public arena requires intellectual courage and moral integrity,” adding that she has never hesitated to publicly express what she believed serves the public interest and decision-making.

According to her, the problem is not only whether intellectuals speak or not, but also the fact that, “how much their voice is heard and how much weight is given to reasoned opinion in public debate,” emphasizing that “a democratic society needs not only voices that speak, but also a culture that listens to and values them.”

Why don’t intellectuals speak?

To this question that moderators often address to guests during interviews, I would answer: “Speaking in the public arena requires intellectual courage and moral integrity. I see this also in many of my university colleagues, who have chosen to express themselves publicly.

Personally, I have never hesitated to say, responsibly, what I believed serves public opinion and decision-making. I have done this both when I was part of active politics, and during the last 15 years, when I have not been part of it, although not everyone knows this.

But I believe the question is not only why intellectuals speak or don’t speak. Equally important is to ask: how much is their voice heard and how much weight is given to reasoned opinion in public debate?

A democratic society needs not only voices that speak, but also a culture that listens to and values them.”

The post Protests to oust Edi Rama: Former minister Ermelinda Meksi says society needs not only voices that speak but a culture that listens appeared first on Albeu.com.

Meksi shprehet se, “të flasësh në hapësirën publike kërkon kurajë intelektuale dhe integritet moral”, ndërsa shton se nuk ka hezituar asnjëherë të shprehë publikisht atë që ka besuar se i shërben opinionit publik dhe vendimmarrjes.

Sipas saj, problemi nuk është vetëm nëse intelektualët flasin apo jo, por edhe fakti se, “sa dëgjohet zëri i tyre dhe sa peshë i jepet mendimit të argumentuar në debatin publik”, duke theksuar se “një shoqëri demokratike ka nevojë jo vetëm për zëra që flasin, por edhe për një kulturë që i dëgjon dhe i vlerëson ata”.

Pse nuk flasin intelektualët?

Kesaj pyetje që moderatori ua drejton shpesh të ftuarve gjatë intervistave, do t’i përgjigjesha : “Të flasësh në hapësirën publike kërkon kurajë intelektuale dhe integritet moral. Këtë e shoh edhe tek mjaft kolegë të mi të Universitetit, të cilët kanë zgjedhur të shprehen publikisht.

Personalisht, nuk kam hezituar asnjëherë të them, me përgjegjësi, atë që kam besuar se i shërben opinionit publik dhe vendimmarrjes. Këtë e kam bërë si në kohën kur isha pjesë e politikës aktive, ashtu edhe gjatë 15 viteve të fundit, kur nuk kam qenë pjesë e saj, ndonëse jo të gjithë e dinë këtë.

Por besoj se pyetja nuk është vetëm pse flasin ose nuk flasin intelektualët. Po aq e rëndësishme është të pyesim: sa dëgjohet zëri i tyre dhe sa peshë i jepet mendimit të argumentuar në debatin publik?

Një shoqëri demokratike ka nevojë jo vetëm për zëra që flasin, por edhe për një kulturë që i dëgjon dhe i vlerëson ata.”

The post Protestat për largimin e Edi Ramës/ Ish-ministrja Ermelinda Meksi: Shoqëria ka nevojë jo vetëm për zëra që flasin, por edhe për një kulturë që i dëgjon appeared first on Albeu.com.

Meksi vëren se kryeministri i ka kushtuar vëmendje të madhe madhësisë së protestës, mënyrës se si ajo pasqyrohet në media, si dhe rolit të dezinformimit dhe rrjeteve sociale në formësimin e perceptimeve publike.

Sipas saj, këto janë shqetësime legjitime për çdo demokraci moderne, por thekson se reagimi i kreut të qeverisë i kushton më pak vëmendje pyetjeve që qytetarët po ngrenë lidhur me korrupsionin, transparencën, konsultimin publik, pronësinë, ndikimin në mjedis dhe përfitimet konkrete publike të investimit.

Meksi shprehet se qeveria vazhdon ta trajtojë çështjen si një debat për një projekt që “ende nuk ekziston”, ndërsa protestuesit kërkojnë informacion dhe dialog pikërisht në fazën e hershme të procesit.

Sipas ish-deputetes socialiste, kjo është periudha kur duhet të zhvillohet debati publik mbi dobinë e investimit, ndikimet afatgjata dhe modelin e zhvillimit që synon Shqipëria, duke përfshirë turizmin e qëndrueshëm, mbrojtjen e mjedisit dhe përfitimin e drejtë të qytetarëve nga pasuritë natyrore.

Në përfundim, Meksi nënvizon se në demokraci rëndësi nuk ka vetëm numri i protestuesve, por mesazhi që ta përpiqen të përcjellin.

Gjithashtu, ajo shton se sa më gjatë të vazhdojnë protestat, aq më e madhe bëhet nevoja që shqetësimet e qytetarëve të adresohen përmes dialogut, transparencës dhe fakteve të verifikueshme.

REAGIMI I MEKSIT:

A po dëgjohen nga qeveria protestuesit?
Reagimi i fundit i Kryeministrit në platformën X i kushton shumë vëmendje madhësisë së protestës, mënyrës se si ajo paraqitet në media, si dhe rolit që mund të luajnë dezinformimi, amplifikimi dixhital dhe rrjetet sociale në formësimin e perceptimeve publike.

Këto janë shqetësime legjitime për çdo demokraci moderne.

Por reagimi i tij i kushton shumë më pak vëmendje përmbajtjes së pyetjeve që qytetarët po ngrenë lidhur me korrupsionin, transparencën, konsultimin publik, pronësinë, ndikimin mjedisor dhe përfitimet konkrete publike të investimit.
Kryeministri vazhdon ta trajtojë çështjen si një debat mbi një projekt që “ende nuk ekziston”.
Ndërsa mesazhi që vjen nga protestat duket ndryshe:

“Pikërisht sepse jemi në fazën e hershme të procesit, kërkojmë transparencë, informacion dhe dialog tani, jo pasi gjithçka të jetë vendosur”.

Në fakt, është kjo fazë kur duhet të zhvillohet debati publik mbi dobinë e investimit, ndikimet e tij afatgjata dhe modelin e zhvillimit që duam për Shqipërinë. Jo vetëm për një projekt të caktuar, por edhe për mënyrën se si e kuptojmë turizmin e qëndrueshëm, mbrojtjen e mjedisit dhe përfitimin e drejtë të qytetarëve nga pasuritë natyrore të vendit.

Në demokraci, më shumë se numri i protestuesve, rëndësi ka mesazhi që ata përpiqen të përcjellin.
Sa më gjatë të vazhdojnë protestat, aq më e madhe bëhet nevoja që ai të dëgjohet dhe të adresohet me dialog, transparencë dhe fakte të verifikueshme.

Sepse çështja nuk është numri i atyre që protestojnë, numër qē megjithatë nuk duhet neglizhuar,por sa institucionet janë të gatshme të dëgjojnë dhe t’u përgjigjen në kohë shqetësimeve që ata shprehin.

The post Ish-ministrja socialiste Ermelinda Meksi kritikon Ramën: Merret me numrin e protestuesve, por jo me kërkesat e qytetarëve appeared first on Albeu.com.

Ermelinda Meksi, i ka kujtuar qeverisë Rama se Shqipëria ka firmosur Konventën e Aarhusit në vitin 1998 dhe e ratifikoi këtë të fundit në 2000.

“Shqetësimet dhe pyetjet e ngritura nga qytetarët duhen parë si pjesë e një procesi normal demokratik që ndihmon në forcimin e besimit publik dhe në parandalimin e konflikteve sociale. Në një vend që synon anëtarësimin në Bashkimin Europian, konsultimi publik dhe transparenca nuk janë thjesht zgjedhje politike, por standarde që burojnë nga angazhimet ndërkombëtare që vetë Shqipëria ka marrë përsipër.

Konventa e Aarhusit na kujton se qytetarët nuk janë spektatorë kur merren vendime që prekin mjedisin dhe pasuritë natyrore të vendit. Ata kanë të drejtë të informohen, të dëgjohen dhe të marrin pjesë në proces. Ky nuk është vetëm një standard europian i mjedisit. Është një standard europian i demokracisë, sigurisë dhe zhvillimit të qëndrueshëm”, thekson Meksi.

POSTIMI I PLOTË I ERMELINDA MEKSIT:

Zvërneci, Rrjolli dhe Konventa  Aarhus

Mes debatit për Zvërnecin dhe Rrjollin, vlen të kujtojmë një angazhim që Shqipëria e ka marrë prej më shumë se dy dekadash.

Shqipëria nënshkroi Konventën e Aarhusit në vitin 1998 dhe e ratifikoi atë në vitin 2000, duke u bërë ndër vendet e para  që përqafoi këtë standard europian.

E miratuar më 25 qershor 1998 në qytetin danez Aarhus, kjo konventë konsiderohet një instrument unik, sepse lidh të drejtat mjedisore me transparencën, llogaridhënien e qeverive dhe zhvillimin e qëndrueshëm.

Konventa Aarhus mbështetet në tre parime themelore:

✔️ të drejtën e qytetarëve për informacion;

✔️ të drejtën për të marrë pjesë në vendimmarrje;

✔️ të drejtën për t’iu drejtuar institucioneve dhe drejtësisë kur këto të drejta cenohen.

Por Aarhusi nuk lidhet vetëm me mjedisin. Në filozofinë e tij dhe në frymën e institucioneve europiane, përfshirë dimensionin ekonomiko-mjedisor të sigurisë në kuadër të OSBE-së, transparenca, pjesëmarrja publike dhe qeverisja e mirë konsiderohen elementë të rëndësishëm të sigurisë, stabilitetit social dhe zhvillimit të qëndrueshëm.

Për këtë arsye, shqetësimet dhe pyetjet e ngritura nga qytetarët duhen parë si pjesë e një procesi normal demokratik që ndihmon në forcimin e besimit publik dhe në parandalimin e konflikteve sociale.

Në një vend që synon anëtarësimin në Bashkimin Europian, konsultimi publik dhe transparenca nuk janë thjesht zgjedhje politike, por standarde që burojnë nga angazhimet ndërkombëtare që vetë Shqipëria ka marrë përsipër.

Konventa e Aarhusit na kujton se qytetarët nuk janë spektatorë kur merren vendime që prekin mjedisin dhe pasuritë natyrore të vendit. Ata kanë të drejtë të informohen, të dëgjohen dhe të marrin pjesë në proces.

Ky nuk është vetëm një standard europian i mjedisit. Është një standard europian i demokracisë, sigurisë dhe zhvillimit të qëndrueshëm.

The post Projekti i Zvërnecit/ Ish-ministrja socialiste Ermelinda Meksi kritikon qeverinë: Qytetarët s’duhet të jenë vetëm spektatorë kur merren vendime që prekin mjedisin dhe pasuritë natyrore appeared first on Albeu.com.