The court hearing against Tirana Mayor Erion Veliaj at the Special Court against Corruption and Organized Crime has been postponed. The reason for the postponement was the absence of defense lawyers, as part of the boycott of court proceedings by the National Chamber of Advocates.

The Special Court against Corruption and Organized Crime continued imposing measures on the lawyers participating in the boycott, fining each of them 50,000 lek.

The next hearing for the mayor of Tirana has been scheduled for October 13 at 10:00.

The post Hearing for Erion Veliaj postponed, court fines lawyers 50,000 lek each appeared first on Albeu.com.

Tirana Mayor Erion Veliaj has decided to appoint Sara Goxhaj and former Socialist Party MP Sadi Vorpsi as deputy mayors.

The appointment marks Goxhaj’s return to the administration of the Municipality of Tirana, where she has worked before. In the past, she also served as acting mayor after Anuela Ristani left the post.

After a break from politics, Sadi Vorpsi is returning to public administration. He served as Tirana’s prefect from 2013 to 2017, before serving as a Socialist Party MP.

Following these changes, the Municipality of Tirana’s leadership includes four deputy mayors: Sara Goxhaj, Sadi Vorpsi, Vasilika Vjero and Ilir Mëngra.

The post Erion Veliaj appoints two new deputy mayors of Tirana, Sara Goxhaj returns to city hall appeared first on Albeu.com.

Emërimi shënon rikthimin e Goxhajt në administratën e Bashkisë së Tiranës, ku ajo ka punuar edhe më parë. Në të kaluarën, ajo ka mbajtur gjithashtu kompetencat e kryetares së komanduar pas largimit të Anuela Ristanit.

Pas një shkëputjeje nga politika, Sadi Vorpsi rikthehet në administratën publike. Ai drejtoi detyrën e prefektit të Tiranës gjatë viteve 2013-2017, përpara se të shërbente si deputet i Partisë Socialiste.

Pas këtyre ndryshimeve, drejtimi i Bashkisë së Tiranës përfshin katër nënkryetarë: Sara Goxhaj, Sadi Vorpsi, Vasilika Vjero dhe Ilir Mëngra.

The post Erion Veliaj cakton dy nënkryetarët e rinj të Tiranës, Sara Goxhaj rikthehet në bashki appeared first on Albeu.com.

The arrested mayor of Tirana, Erion Veliaj, has openly come out against Prime Minister Rama regarding the proposed territorial reform. In a letter addressed to the Assembly, Veliaj has requested the suspension of the final review of the draft law and has stated that any change should first be consulted with citizens.

According to Veliaj, the consultation should take place at a stage when the results can also lead to a revision of the territorial solution.

He also requests the publication of the consultation methodology, the information made available to citizens, participation and expressed positions, as well as how these positions have been reflected or the reasons for not reflecting them.

Veliaj has emphasized that for the municipality of Tirana, conditions must be created for the full development of the institutional process, including the opinion of the mayor, informed review by the Municipal Council, and genuine consultation with citizens.

Finally, the mayor requests that it be explicitly determined that the competence of municipal councils to reorganize administrative units is limited within the territory of the municipality and does not include changing external boundaries or transferring territory from one municipality to another.

Letter addressed to the Assembly:

There are moments in the exercise of a public mandate when the duty to the institution, to the law, and to the citizens who have entrusted you with their vote naturally align. But there are also moments when respecting this duty requires saying clearly what you think, even when your opinion is not necessarily the easiest to hear for the people with whom you have shared and continue to share the same political responsibility.

I consider this letter to be such a moment.

I am responding to the request that has been forwarded to me through the administration of the Assembly, within the framework of the procedure initiated by the group of proposing deputies, as the representative of a community that has directly given me the mandate to represent it and to serve it until the end of that mandate.

I am part of a political majority that has undertaken the modernization of the Albanian state, the reform of institutions, and bringing the country closer to European standards. It is precisely for this reason that I believe we have a greater responsibility: our reforms should not be measured only by our ability to pass them, but by our ability to make them sustainable, institutionally functional, and legitimate.

I do not have a principled opposition to the revision of the administrative-territorial map. Demographic, economic, and social changes can make such a revision necessary. But administrative-territorial reform is not the drawing of a new map. It affects local autonomy, democratic representation, the exercise of the mandate of elected bodies, municipal competencies and functions, local finances, citizens’ access to services, and the constitutional relationship between the citizen and the government they elect closest to themselves.

The Constitution has placed local governance on two foundations: decentralization of power and local autonomy. When it comes to changing territory, Article 108, paragraph 2 does not give the legislator unlimited discretion. The division must be based on common economic needs and interests and historical tradition, while boundaries cannot be changed without first obtaining the opinion of the population residing within them.

It is these premises that precede my opinion.

These constitutional guarantees must also be read in harmony with the European Charter of Local Self-Government, which constitutes a fundamental standard for the protection of local self-government. The Charter requires that local authorities be consulted, at the appropriate time and in the appropriate manner, on matters that directly and specifically affect them, and that changes to territorial boundaries not be made without prior consultation of the affected communities. This means that consultation cannot serve to legitimize ex post a predetermined territorial solution; it must take place at a stage when the opinion of the community and of local institutions can genuinely influence the content of the reform.

The draft law proposes the transition from 61 to 46 municipalities. It provides that the municipality, as the basic unit of local governance, consists of “cities,” that cities have a special legal status, and that the organization and representation of the municipality will be based on the proportional representation of constituent cities according to population. So we do not have merely a new map, but a new institutional architecture: municipality, city, and administrative unit or villages.

Here we do not have merely a new model that remains to be completed in the future, but a direct contradiction with the law in force on local self-government. Article 6 of Law No. 139/2015 defines that the municipality consists of administrative units and that these latter consist of cities and/or villages. Article 1, paragraph 2 of the draft law overturns this hierarchy: the municipality consists of cities, while cities consist of administrative units and/or villages. So, while the law in force builds the structure Municipality–Administrative Unit–City/Village, the draft law builds the structure Municipality–City–Administrative Unit/Village.

This contradiction cannot be left to be resolved after the approval of the map. Even more so when the draft law itself declares that the special legal status of the city will be regulated by the law on the organization and functioning of local government, while the law that currently regulates precisely this field places the city in an opposite legal position. For this reason, the amendment of Law No. 139/2015 is not presented as an eventual adjustment after the reform, but as a condition of the normative coherence of the very model being proposed.

We cannot decide the boundaries today and tomorrow decide how the territory we created today will be governed. It is the public function, local democracy, and the interest of the community that must determine the optimal territory, and not the predetermined territory that subsequently imposes on the legislator the functions, institutions, and representation.

This is not merely a choice of good administrative policy, but the logic upon which Law No. 139/2015 itself was built. Article 86 of that law links administrative-territorial reorganization with economic and social interests, tradition, culture, traditional ties, and other local values, but above all with the purpose of achieving at a higher level the functions benefiting the local community. So, the law in force also conceives territory as an instrument for the better exercise of functions, and not functions as a consequence that must later adapt to a predetermined territory.

The explanatory report and accompanying documents mention deputy mayors for cities, integrated service counters, mobile services, public transport, participatory budgeting, performance reporting, as well as measures for the transfer of assets, obligations, budgets, and employees. However, these guarantees have not been included in the provisions of the draft law. An explanatory report cannot replace the legal norm. The elements that condition the functioning of the new map must be translated into clear, binding, and enforceable provisions.

Law No. 139/2015 is not a technical law for municipal administration. It defines autonomy, subsidiarity, bodies, functions, competencies, financing, and the central–local relationship. The law itself defines subsidiarity as the exercise of functions and competencies at the level of governance closest to the community, taking into account the nature of the task, efficiency, and economy. It also defines that the mission of self-government includes governance as close as possible to citizens, recognition of the different identities of communities, the delivery of services according to their needs, and the comprehensive participation of the community.

Therefore, the question that requires an answer from you is: Can we first determine the territory and only then decide the model of self-government that will function upon it?

My assessment is that these two processes must be at least simultaneous. Before the final approval of the map, its consequences on competencies, functions, financing, representation, administrative organization, and service delivery must be clear. Otherwise, the map will not be the product of the self-government model, but the self-government model will be forced to become the product of the map.

This issue becomes even more concrete in light of Article 92 of Law No. 139/2015, which requires that units created or affected by reorganization function normally “according to this law,” guaranteeing the continuity of basic functions and services. If the new draft law changes the territorial structure, creates a new legal status for the “city,” and provides for a new logic of representation, then it must be clear, before the entry into force of the new map, how these changes will function within or through the amendment of the basic law on local self-government. Otherwise, a gap is created between the new map and the legal regime that must make it functional.

Special clarification is also required regarding the relationship between Article 3 of the draft law and Article 92, paragraph 1, of Law No. 139/2015. The draft law provides for the continuation of the functioning of bodies elected in 2023 until the constitution of new bodies in 2027, while the law in force provides for partial elections when reorganization with boundary changes creates new units or brings incompatibility with the continuation of the mandate of the majority of councilors. The regime to be applied must be explicitly determined, as well as how, during the transitional period, competencies will be exercised, revenues will be administered, and services will be financed in the affected territories.

Article 108, paragraph 2 establishes as material criteria needs, common economic interests, and historical tradition. For this reason, for each merger or boundary change, the following must be demonstrable: the concrete need that justifies it; the common economic interest; the historical, geographical, and social connection; the impact on access to services; the financial and administrative impact; the impact on representation; the preservation of community identity; as well as the proportionality between administrative efficiency and the proximity of governance to the citizen.

The proponents themselves have identified as objectives of the reform the preservation of local identity and the balance between efficiency and proximity to the citizen. These cannot remain merely political objectives of the explanatory report. They must become demonstrable criteria for every concrete territorial change and the same standard of evaluation for every proposed territory.

For the Municipality of Tirana, the draft law has direct consequences, because it provides for the inclusion of the administrative unit “Rinas” in its territory. Before the Municipality of Tirana can provide a full and well-argued opinion, it must be provided with a specific assessment of the affected population and territory, the competencies and services to be transferred, assets and obligations, the impact on local revenues and expenditures, personnel, territorial planning, and the continuity of public services.

From the forwarded documentation, it appears that the legislative initiative belongs to the group of proposing deputies and that the administration of the Assembly has carried out its forwarding for the collection of opinions. This institutional distinction must be preserved, but the main issue is the order in which the special territorial reorganization procedure is being conducted.

Article 89 of Law No. 139/2015 provides that the proposal for reorganization, for each specific case, is submitted to the Assembly together with the economic, social, cultural, demographic, and administrative reasons, the opinion of the population of the units being reorganized, the relevant maps, and the manner of regulating financial issues and obligations. In the present case, the draft law has been drafted and submitted with the new division, tables, maps, and corresponding solutions, while the opinion of the population is requested after this solution has been formulated.

Even the report accompanying the draft law presents the collection of the population’s opinion as a process that will be completed before the final review in plenary session. This shows that the population’s opinion has not been part of the material upon which the territorial solution was initially built, but is intended to be attached to it at a later stage.

Such a sequence creates the risk that consultation will be reduced to a formal procedure to complete the documentation of an already finalized project, instead of serving as a genuine process for the formation or modification of the territorial solution. To avoid this consequence, it must be proven that the consultation takes place on still open alternatives, that citizens are given complete information about the consequences of the change, and that the results of the consultation can lead to the revision of the map, the tables, and the content of the draft law.

Article 90, paragraph 3, of Law No. 139/2015 grants local bodies a period of 60 days from receipt of the proposer’s request to express their opinion. The documentation forwarded to the Municipality also provides for the 60-day deadline. Respecting this deadline is essential, but the deadline alone does not solve the problem of sequencing: the consultation must have a real possibility to influence a solution that has not been treated as irreversible.

The Constitution does not require merely informing citizens. Article 108, paragraph 2, requires that boundaries not be changed without first obtaining the opinion of the population. The word “first” defines a preliminary condition and not a formality that can be fulfilled after the territorial solution has been finalized. The same sequence is reflected in Article 89 of Law No. 139/2015, which includes the opinion of the population among the elements accompanying the proposal when it is submitted to the Assembly.

Consequently, the consultation must be informed, comprehensive, documented, and conducted at a stage when the territorial alternative is still genuinely open. The affected territory and population, the reasons for the change, the consequences on representation, services, finances, and properties, the manner of consultation, participation, expressed positions, and how they have been taken into consideration must all be made known. Without these elements, the collection of opinion risks remaining merely a formal confirmation of a decision already made.

The forwarded documentation requests the reasoned opinion of the Mayor, the review and institutional position of the Municipal Council, including alternative positions, as well as the organization of population consultation by the Municipality. The Mayor and the Council are different bodies, with distinct legitimacy and competencies. The Council must have the opportunity to become acquainted with the institutional opinion of the Mayor and to take it into consideration, without being bound by it, before finally forming its own position.

In the case of the Municipality of Tirana, there exists an institutional circumstance that the Assembly cannot overlook. In the procedure initiated by the proponents and forwarded through the Assembly, the Municipality of Tirana has been requested, as part of the same process, to present the reasoned opinion of the Mayor and the position of the Municipal Council, as well as to organize the consultation of the population. These are not three disconnected formalities, but complementary elements of the formation of the institutional position and the collection of the community’s opinion.

The Mayor should have had the opportunity to present his opinion before the Council, while the Council, without being in any way bound by it, should have had the opportunity to take it into consideration during the formation of its own position. This has become objectively impossible. The Mayor is under a measure that prevents the normal exercise of his mandate, and the request to enable his participation in this process has been refused by SPAK.

Thus, an institutional contradiction is created. The Assembly requires the exercise of a function by the elected local body, while the effect of a measure taken within the competencies of another state body makes the effective exercise of this function impossible. The consequence does not affect only the Mayor; it undermines the completeness of the Council’s position and of the process through which the Municipality must organize and convey the opinion of citizens, which Article 108, paragraph 2, of the Constitution requires before changing boundaries.

The draft law also provides that the organization and representation of the municipality be based on the principle of proportional representation of constituent cities according to population. If the “city” becomes the reference unit for the composition of the municipality’s representative body, then there is direct intervention in the manner in which citizens’ votes are translated into political representation.

The Constitution determines that the councils of basic units are elected by general, direct elections with secret ballot and that the right to elect local bodies is linked to permanent residence in the territory of the respective unit. Therefore, before approving the new principle, the following must be clarified:

What is the “city” for electoral purposes? Are territorial representation zones created within the municipality? How is equality of the vote preserved among citizens residing in different cities? How are residents of villages and administrative units represented? And above all, can the principle of representation be determined today, while the legal and electoral mechanism for its realization is left to a future legislative intervention?

These issues cannot be left solely to future electoral legislation, because the territorial draft law itself is determining today the principle upon which representation will be built. When the law that determines territory simultaneously determines the territorial reference unit for political representation, it must be predictable in its consequences on equality of the vote and the representation of constituent communities.

The draft law provides that the Municipal Council may change the naming, territorial extent, and boundaries of constituent administrative units and their subdivisions, with final approval by the Council of Ministers. The formulation must explicitly determine that this competence is exercised only for internal reorganizations that do not change the external boundary of the municipality and do not transfer territory from one municipality to another.

Law No. 139/2015 recognizes competencies for updating administrative-territorial maps on the basis of the law in force on territorial division. The technical or cartographic updating of a boundary determined by law is not the same as the legal change of territorial extent. The draft law must clearly separate these two cases and must not allow a competence for internal organization to be interpreted as a competence for changing boundaries between municipalities.

If the transfer of territory from one municipality to another is intended, such a change must be carried out by a special law and in full compliance with Article 108 of the Constitution and the procedure provided for in Law No. 139/2015. The decision of the Municipal Council and the approval of the Council of Ministers cannot replace this procedure.

All these issues are ultimately linked to a fundamental requirement of the rule of law: predictability and legal certainty. A reform that simultaneously changes territory, the internal structure of municipalities, and the principle of representation of their communities must be complete and implementable from the moment of approval. The determination of elements without which the legal, institutional, financial, and democratic consequences of the proposed map cannot be fully assessed today must not be left to future legislation. The more fundamental the reform, the higher the standard of clarity and normative coherence must be.

For all these reasons, I assess that the draft law, in the form and at the procedural stage in which it has been forwarded to me, does not yet offer all the necessary guarantees and normative elements for the approval of a reform of this constitutional importance. In particular, the drafting and submission of the territorial solution before obtaining the opinion of the population creates the risk that consultation will be conducted as a subsequent formality and not as a process that genuinely influences the content of the reform. This position does not constitute opposition to the need to review territorial organization, but a demand that the reform be complete, coherent, genuinely consulted, and constitutionally sustainable.

Before the continuation of the process and the final approval of the new map, I consider it necessary that:

Dear ladies and gentlemen deputies,

I cannot say today, on behalf of the citizens of Tirana, whether they are for or against the proposed map. This is precisely what the constitutional procedure must determine, through a consultation that is not conducted to formally confirm a ready-made solution, but to give the affected population a real opportunity to influence it. The Mayor can give his opinion, the Municipal Council can give its own, the proponents can argue the reform, and the Assembly exercises legislative competence; but none of these institutions can replace the opinion that the Constitution reserves for the affected population itself.

I was elected to serve the citizens of Tirana until the end of my mandate. This responsibility does not become smaller when its exercise becomes more difficult. On the contrary, it is precisely in these moments that it is proven whether a public mandate is understood as a position that temporarily belongs to its holder, or as a responsibility that stems from citizens and must be exercised in their service.

Therefore, the institution “Municipality of Tirana” must exercise the competence given to it by the Constitution, and no other state competence should be exercised in such a way as to make this competence practically worthless.

The separation and independence of powers do not imply their isolation from the common constitutional order. Every body is independent in the exercise of the competencies that the Constitution and the law have given it, but no competence should be exercised in a way that strips another constitutional competence of its real content. Respect for the sphere of competencies, function, and democratic legitimacy of other institutions is part of the very principle of the rule of law.

I believe that the political majority to which I belong should not fear this standard. On the contrary, a majority that has undertaken deep institutional reforms should have the ambition that its reforms be sustainable not only for as long as it has the votes to pass them, but also when they are subjected to the test of time, constitutional review, and implementation by other political majorities.

When the Constitution requires that citizens be heard, our duty is to create the conditions for them to speak for themselves and then to listen to them.

The post Erion Veliaj seeks suspension of new territorial map: Any change should be consulted with citizens appeared first on Albeu.com.

Sipas Veliajt, konsultimi duhet të zhvillohet në një fazë kur rezultatet mund të sjellin edhe rishikimin e zgjidhjes territoriale.

Gjithashtu, ai kërkon publikimin e metodologjisë së konsultimit, informacionit të vënë në dispozicion të qytetarëve, pjesëmarrjes dhe qëndrimeve të shprehura, si dhe mënyrës se si këto qëndrime janë reflektuar ose arsyet e mosreflektimit të tyre.

Veliaj ka theksuar se për bashkinë Tiranë, duhet që të krijohen kushtet për zhvillimin e plotë të procesit institucional, duke përfshirë mendimin e kryetarit të bashkisë, shqyrtimin e informuar nga Këshilli Bashkiak dhe konsultimin real të qytetarëve.

Në fund, kryebashkiaku kërkon që të përcaktohet shprehimisht se kompetenca e këshillave bashkiakë për riorganizimin e njësive administrative kufizohet brenda territorit të bashkisë dhe nuk përfshin ndryshimin e kufijve të jashtëm apo transferimin e territorit nga një bashki në një tjetër.

Letra drejtuar Kuvendit:

Ka momente në ushtrimin e një mandati publik kur detyrimi ndaj institucionit, ndaj ligjit dhe ndaj qytetarëve që të kanë besuar votën e tyre përputhen natyrshëm. Por ka edhe momente, kur respektimi i këtij detyrimi kërkon që të thuash qartë atë që mendon, edhe kur mendimi yt nuk është domosdoshmërisht më i lehti për t’u dëgjuar nga njerëzit me të cilët ke ndarë dhe vazhdon të ndash të njëjtën përgjegjësi politike.

Këtë shkresë e konsideroj një moment të tillë.

I përgjigjem kërkesës që më është përcjellë nëpërmjet administratës së Kuvendit, në kuadër të procedurës së iniciuar nga grupi i deputetëve propozues, si përfaqësues i një komuniteti që më ka dhënë drejtpërdrejt mandatin për ta përfaqësuar dhe për t’i shërbyer deri në përfundimin e tij.

Jam pjesë e një shumice politike që ka marrë përsipër modernizimin e shtetit shqiptar, reformimin e institucioneve dhe afrimin e vendit me standardet europiane. Pikërisht për këtë arsye besoj se kemi një përgjegjësi më të madhe: reformat tona nuk duhet t’i masim vetëm me aftësinë për t’i miratuar, por me aftësinë për t’i bërë të qëndrueshme, institucionalisht funksionale dhe legjitime.

Nuk kam një kundërshtim parimor ndaj rishikimit të hartës administrativo-territoriale. Ndryshimet demografike, ekonomike dhe sociale mund ta bëjnë një rishikim të tillë të nevojshëm. Por reforma administrativo-territoriale nuk është vizatimi i një harte të re. Ajo prek autonominë vendore, përfaqësimin demokratik, ushtrimin e mandatit të organeve të zgjedhura, kompetencat dhe funksionet bashkiake, financat vendore, aksesin e qytetarëve në shërbime dhe marrëdhënien kushtetuese ndërmjet qytetarit dhe pushtetit që ai zgjedh më pranë vetes.

Kushtetuta e ka vendosur qeverisjen vendore mbi dy themele: decentralizimin e pushtetit dhe autonominë vendore. Kur bëhet fjalë për ndryshimin e territorit, neni 108 pika 2 nuk i jep ligjvënësit një diskrecion të pakufizuar. Ndarja duhet të mbështetet mbi nevojat dhe interesat e përbashkëta ekonomikë dhe traditën historike, ndërsa kufijtë nuk mund të ndryshohen pa u marrë më parë mendimi i popullsisë që banon në to.

Janë këto premisa që paraprijnë mendimin tim.

Këto garanci kushtetuese duhet të lexohen edhe në harmoni me Kartën Europiane të Autonomisë Vendore, e cila përbën një standard themelor të mbrojtjes së vetëqeverisjes vendore. Karta kërkon që autoritetet vendore të konsultohen, në kohën dhe mënyrën e përshtatshme, për çështjet që i prekin drejtpërdrejt dhe posaçërisht, që ndryshimet e kufijve territorialë të mos bëhen pa konsultimin paraprak të komuniteteve të prekura. Kjo do të thotë se konsultimi nuk mund të shërbejë për të legjitimuar ex post një zgjidhje territoriale të paracaktuar; ai duhet të zhvillohet në një fazë kur mendimi i komunitetit dhe i institucioneve vendore mund të ndikojë realisht në përmbajtjen e reformës.

Projektligji propozon kalimin nga 61 në 46 bashki. Ai parashikon se bashkia, si njësi bazë e qeverisjes vendore, përbëhet nga “qytetet”, se qytetet kanë një status të veçantë ligjor dhe se organizimi e përfaqësimi i bashkisë do të mbështeten në përfaqësimin proporcional të qyteteve përbërëse sipas popullsisë. Pra, nuk kemi vetëm një hartë të re, por një arkitekturë të re institucionale: bashki, qytet dhe njësi administrative ose fshatra.

Këtu nuk kemi vetëm një model të ri që mbetet për t’u plotësuar në të ardhmen, por një mospërputhje të drejtpërdrejtë me ligjin në fuqi për vetëqeverisjen vendore. Neni 6 i ligjit nr. 139/2015 përcakton se bashkia përbëhet nga njësitë administrative dhe se këto të fundit përbëhen nga qytetet dhe/ose fshatrat. Neni 1 pika 2 i projektligjit përmbys këtë hierarki: bashkia përbëhet nga qytetet, ndërsa qytetet përbëhen nga njësitë administrative dhe/ose fshatrat. Pra, ndërsa ligji në fuqi ndërton strukturën Bashki–Njësi Administrative–Qytet/Fshat, projektligji ndërton strukturën Bashki–Qytet–Njësi Administrative/Fshat.

Kjo mospërputhje nuk mund të lihet për t’u zgjidhur pas miratimit të hartës. Aq më tepër kur vetë projektligji deklaron se statusi i posaçëm juridik i qytetit do të rregullohet nga ligji për organizimin dhe funksionimin e pushtetit vendor, ndërkohë që ligji që sot rregullon pikërisht këtë fushë e vendos qytetin në një pozicion juridik të kundërt. Për këtë arsye, ndryshimi i ligjit nr. 139/2015 nuk paraqitet si një përshtatje eventuale pas reformës, por si kusht i koherencës normative të vetë modelit që propozohet.

Nuk mund të vendosim sot kufijtë dhe nesër të vendosim se si do të qeveriset territori që krijuam sot. Është funksioni publik, demokracia vendore dhe interesi i komunitetit që duhet të përcaktojnë territorin optimal dhe jo territori i paracaktuar ai që më pas i imponon ligjvënësit funksionet, institucionet dhe përfaqësimin.

Kjo nuk është vetëm një zgjedhje e politikës së mirë administrative, por logjika mbi të cilën është ndërtuar vetë ligji nr. 139/2015. Neni 86 i tij e lidh riorganizimin administrativo-territorial me interesat ekonomikë e socialë, traditën, kulturën, lidhjet tradicionale dhe vlerat e tjera vendore, por mbi të gjitha me qëllimin e realizimit në një nivel më të lartë të funksioneve në përfitim të bashkësisë vendore. Pra, edhe ligji në fuqi e koncepton territorin si instrument për ushtrimin më të mirë të funksioneve dhe jo funksionet si pasojë që duhet t’i përshtaten më vonë një territori të paracaktuar.

Relacioni dhe raporti shpjegues përmendin zëvendëskryetarë për qytetet, sportele të integruara, shërbime të lëvizshme, transport publik, buxhetim me pjesëmarrje, raportim performance, si dhe masa për transferimin e pasurive, detyrimeve, buxheteve dhe punonjësve. Megjithatë, këto garanci nuk janë përfshirë në dispozitat e projektligjit. Relacioni shpjegues nuk mund të zëvendësojë normën juridike. Elementet që kushtëzojnë funksionimin e hartës së re duhet të përkthehen në dispozita të qarta, të detyrueshme dhe të zbatueshme.

Ligji nr. 139/2015 nuk është një ligj teknik për administratën bashkiake. Ai përcakton autonominë, subsidiaritetin, organet, funksionet, kompetencat, financimin dhe marrëdhënien qendër–vendor. Vetë ligji e përkufizon subsidiaritetin si ushtrimin e funksioneve dhe kompetencave në nivelin e qeverisjes sa më pranë komunitetit, duke marrë parasysh natyrën e detyrës, eficiencën dhe ekonominë. Po ashtu përcakton se misioni i vetëqeverisjes përfshin qeverisjen sa më pranë qytetarëve, njohjen e identiteteve të ndryshme të bashkësive, realizimin e shërbimeve sipas nevojave të tyre dhe pjesëmarrjen gjithëpërfshirëse të komunitetit.

Prandaj pyetja që kërkon një përgjigje nga Ju është: A mund të përcaktojmë fillimisht territorin dhe vetëm më pas të vendosim modelin e vetëqeverisjes që do të funksionojë mbi të?

Vlerësimi im është se këto dy procese duhet të jenë së paku të njëkohshme. Përpara miratimit përfundimtar të hartës duhet të jenë të qarta pasojat e saj mbi kompetencat, funksionet, financimin, përfaqësimin, organizimin administrativ dhe ofrimin e shërbimeve. Përndryshe, harta nuk do të jetë produkt i modelit të vetëqeverisjes, por modeli i vetëqeverisjes do të detyrohet të bëhet produkt i hartës.

Kjo çështje bëhet edhe më konkrete në dritën e nenit 92 të ligjit nr. 139/2015, i cili kërkon që njësitë e krijuara ose të prekura nga riorganizimi të funksionojnë normalisht “sipas këtij ligji”, duke garantuar vazhdimësinë e funksioneve dhe shërbimeve bazë. Nëse projektligji i ri ndryshon strukturën territoriale, krijon një status të ri juridik për “qytetin” dhe parashikon një logjikë të re përfaqësimi, atëherë duhet të jetë e qartë, përpara hyrjes në fuqi të hartës së re, se si këto ndryshime do të funksionojnë brenda ose nëpërmjet ndryshimit të ligjit bazë të vetëqeverisjes vendore. Përndryshe krijohet një boshllëk ndërmjet hartës së re dhe regjimit juridik që duhet ta bëjë atë funksionale.

Kërkon sqarim të posaçëm edhe marrëdhënia ndërmjet nenit 3 të projektligjit dhe nenit 92, pika 1, të ligjit nr. 139/2015. Projektligji parashikon vazhdimin e funksionimit të organeve të zgjedhura në vitin 2023 deri në konstituimin e organeve të reja në vitin 2027, ndërsa ligji në fuqi parashikon zgjedhje të pjesshme kur riorganizimi me ndryshim kufijsh krijon njësi të reja ose sjell papajtueshmëri me vazhdimin e mandatit të shumicës së këshilltarëve. Duhet të përcaktohet shprehimisht regjimi që do të zbatohet dhe mënyra se si, gjatë periudhës kalimtare, do të ushtrohen kompetencat, do të administrohen të ardhurat dhe do të financohen shërbimet në territoret e prekura.

Neni 108 pika 2 vendos si kritere materiale, nevojat, interesat e përbashkëta ekonomikë dhe traditën historike. Për këtë arsye, për secilin bashkim apo ndryshim kufiri duhet të jetë e demonstrueshme: nevoja konkrete që e justifikon; interesi ekonomik i përbashkët; lidhja historike, gjeografike dhe sociale; ndikimi mbi aksesin në shërbime; ndikimi financiar dhe administrativ; ndikimi mbi përfaqësimin; ruajtja e identitetit të komunitetit; si dhe proporcionaliteti ndërmjet eficiencës administrative dhe afërsisë së qeverisjes me qytetarin.

Vetë propozuesit kanë identifikuar si objektiva të reformës ruajtjen e identitetit vendor dhe ekuilibrin ndërmjet eficiencës dhe afërsisë me qytetarin. Këto nuk mund të mbeten vetëm objektiva politike të relacionit. Ato duhet të bëhen kritere të demonstrueshme për çdo ndryshim konkret territorial dhe standard i njëjtë vlerësimi për çdo territor të propozuar.

Për Bashkinë Tiranë, projektligji ka pasoja të drejtpërdrejta, sepse parashikon përfshirjen e njësisë administrative “Rinas” në territorin e saj. Përpara se Bashkia Tiranë të japë një mendim të plotë dhe të argumentuar, duhet t’i vihet në dispozicion një vlerësim i posaçëm mbi popullsinë dhe territorin e prekur, kompetencat dhe shërbimet që do të transferohen, pasuritë dhe detyrimet, ndikimin mbi të ardhurat dhe shpenzimet vendore, personelin, planifikimin e territorit dhe vazhdimësinë e shërbimeve publike.

Nga dokumentacioni i përcjellë rezulton se nisma legjislative i përket grupit të deputetëve propozues dhe se administrata e Kuvendit ka kryer përcjelljen e saj për marrjen e mendimeve. Ky dallim institucional duhet të ruhet, por çështja kryesore është rendi në të cilin po zhvillohet procedura e posaçme e riorganizimit territorial.

Neni 89 i ligjit nr. 139/2015 parashikon se propozimi për riorganizimin, për çdo rast të veçantë, i paraqitet Kuvendit së bashku me arsyet ekonomike, sociale, kulturore, demografike dhe administrative, mendimin e popullsisë së njësive që riorganizohen, hartat përkatëse dhe mënyrën e rregullimit të çështjeve financiare dhe të detyrimeve. Në rastin konkret, projektligji është hartuar dhe depozituar me ndarjen e re, tabelat, hartat dhe zgjidhjet përkatëse, ndërsa mendimi i popullsisë kërkohet pasi kjo zgjidhje është formuluar.

Edhe raporti që shoqëron projektligjin e paraqet marrjen e mendimit të popullsisë si një proces që do të plotësohet përpara shqyrtimit përfundimtar në seancë plenare. Kjo tregon se mendimi i popullsisë nuk ka qenë pjesë e materialit mbi të cilin është ndërtuar fillimisht zgjidhja territoriale, por synohet t’i bashkëngjitet asaj në një fazë të mëvonshme.

Një sekuencë e tillë krijon rrezikun që konsultimi të reduktohet në një procedurë formale për të plotësuar dokumentacionin e një projekti tashmë të përfunduar, në vend që të shërbejë si proces real për formimin ose ndryshimin e zgjidhjes territoriale. Për të shmangur këtë pasojë, duhet të provohet se konsultimi zhvillohet mbi alternativa ende të hapura, se qytetarëve u jepet informacion i plotë për pasojat e ndryshimit dhe se rezultatet e konsultimit mund të sjellin rishikimin e hartës, të tabelave dhe të përmbajtjes së projektligjit.

Neni 90, pika 3, i ligjit nr. 139/2015 u njeh organeve vendore një afat prej 60 ditësh nga marrja e kërkesës së propozuesit për shprehjen e mendimit. Edhe dokumentacioni i përcjellë Bashkisë parashikon afatin 60-ditor. Respektimi i këtij afati është i domosdoshëm, por afati, i vetëm, nuk e zgjidh problemin e sekuencës: konsultimi duhet të ketë mundësi reale të ndikojë mbi një zgjidhje që nuk është trajtuar si e pakthyeshme.

Kushtetuta nuk kërkon vetëm informimin e qytetarëve. Neni 108, pika 2, kërkon që kufijtë të mos ndryshohen pa u marrë më parë mendimi i popullsisë. Fjala “më parë” përcakton një kusht paraprak dhe jo një formalitet që mund të përmbushet pasi zgjidhja territoriale është përfunduar. E njëjta sekuencë reflektohet në nenin 89 të ligjit nr. 139/2015, i cili e përfshin mendimin e popullsisë ndër elementet që shoqërojnë propozimin kur ai i paraqitet Kuvendit.

Për rrjedhojë, konsultimi duhet të jetë i informuar, gjithëpërfshirës, i dokumentuar dhe i zhvilluar në një fazë kur alternativa territoriale është ende realisht e hapur. Duhet të bëhen të njohura territori dhe popullsia e prekur, arsyet e ndryshimit, pasojat mbi përfaqësimin, shërbimet, financat dhe pronat, mënyra e konsultimit, pjesëmarrja, qëndrimet e shprehura dhe mënyra se si ato janë marrë në konsideratë. Pa këto elemente, marrja e mendimit rrezikon të mbetet vetëm një konfirmim formal i një vendimmarrjeje të kryer më parë.

Dokumentacioni i përcjellë kërkon mendimin e argumentuar të Kryetarit të Bashkisë, shqyrtimin dhe qëndrimin institucional të Këshillit Bashkiak, përfshirë qëndrimet alternative, si dhe organizimin e konsultimit të popullsisë nga Bashkia. Kryetari dhe Këshilli janë organe të ndryshme, me legjitimitet dhe kompetenca të dallueshme. Këshilli duhet të ketë mundësinë të njihet me mendimin institucional të Kryetarit dhe ta marrë atë në konsideratë, pa qenë i detyruar prej tij, përpara se të formojë përfundimisht qëndrimin e vet.

Në rastin e Bashkisë Tiranë ekziston një rrethanë institucionale që Kuvendi nuk mund ta anashkalojë. Në procedurën e iniciuar nga propozuesit dhe të përcjellë nëpërmjet Kuvendit, Bashkisë Tiranë i është kërkuar, si pjesë e të njëjtit proces, të paraqesë mendimin e argumentuar të Kryetarit dhe qëndrimin e Këshillit Bashkiak, si dhe të organizojë konsultimin e popullsisë. Këto nuk janë tri formalitete të shkëputura, por elemente plotësuese të formimit të qëndrimit institucional dhe të marrjes së mendimit të komunitetit.

Kryetari duhet të kishte mundësinë të paraqiste mendimin e tij përpara Këshillit, ndërsa Këshilli, pa qenë në asnjë mënyrë i detyruar prej tij, duhet të kishte mundësinë ta merrte atë në konsideratë gjatë formimit të qëndrimit të vet. Kjo është bërë objektivisht e pamundur. Kryetari ndodhet nën një masë që pengon ushtrimin normal të mandatit dhe kërkesa për t’i mundësuar pjesëmarrjen në këtë proces është refuzuar nga SPAK.

Kështu krijohet një kontradiktë institucionale. Kuvendi kërkon ushtrimin e një funksioni nga organi i zgjedhur vendor, ndërsa efekti i një mase të marrë në kuadër të kompetencave të një organi tjetër shtetëror e bën të pamundur ushtrimin efektiv të këtij funksioni. Pasoja nuk prek vetëm Kryetarin; ajo cenon plotësinë e qëndrimit të Këshillit dhe të procesit përmes të cilit Bashkia duhet të organizojë e të përcjellë mendimin e qytetarëve, të cilin neni 108, pika 2, i Kushtetutës e kërkon përpara ndryshimit të kufijve.

Projektligji parashikon gjithashtu që organizimi dhe përfaqësimi i bashkisë të mbështeten në parimin e përfaqësimit proporcional të qyteteve përbërëse sipas popullsisë. Nëse “qyteti” bëhet njësi referimi për përbërjen e organit përfaqësues të bashkisë, atëherë ndërhyhet drejtpërdrejt në mënyrën se si përkthehet vota e qytetarëve në përfaqësim politik.

Kushtetuta përcakton se këshillat e njësive bazë zgjidhen me zgjedhje të përgjithshme, të drejtpërdrejta dhe votim të fshehtë dhe se e drejta për të zgjedhur organet vendore lidhet me banimin e përhershëm në territorin e njësisë përkatëse. Prandaj përpara se të miratohet parimi i ri duhet të sqarohet:

Çfarë është “qyteti” për qëllime zgjedhore? A krijohen zona territoriale përfaqësimi brenda bashkisë? Si ruhet barazia e votës ndërmjet qytetarëve që banojnë në qytete të ndryshme? Si përfaqësohen banorët e fshatrave dhe njësive administrative? Dhe mbi të gjitha, a mund të përcaktohet sot parimi i përfaqësimit, ndërkohë që mekanizmi juridik dhe zgjedhor për realizimin e tij lihet për një ndërhyrje të ardhshme legjislative?

Këto çështje nuk mund t’i lihen vetëm legjislacionit të ardhshëm zgjedhor, sepse vetë projektligji territorial po përcakton që sot parimin mbi të cilin do të ndërtohet përfaqësimi. Kur ligji që përcakton territorin përcakton njëkohësisht edhe njësinë territoriale të referimit për përfaqësimin politik, ai duhet të jetë i parashikueshëm në pasojat e tij mbi barazinë e votës dhe përfaqësimin e komuniteteve përbërëse.

Projektligji parashikon që Këshilli Bashkiak mund të ndryshojë emërtimin, shtrirjen territoriale dhe kufijtë e njësive administrative përbërëse dhe të nënndarjeve të tyre, me miratim përfundimtar nga Këshilli i Ministrave. Formulimi duhet të përcaktojë shprehimisht se kjo kompetencë ushtrohet vetëm për riorganizime të brendshme që nuk ndryshojnë kufirin e jashtëm të bashkisë dhe nuk transferojnë territor nga një bashki te një tjetër.

Ligji nr. 139/2015 njeh kompetenca për përditësimin e hartave administrativo-territoriale mbi bazën e ligjit në fuqi për ndarjen territoriale. Përditësimi teknik ose hartografik i një kufiri të përcaktuar me ligj nuk është i njëjtë me ndryshimin juridik të shtrirjes territoriale. Projektligji duhet t’i ndajë qartë këto dy raste dhe të mos lejojë që një kompetencë për organizimin e brendshëm të interpretohet si kompetencë për ndryshimin e kufijve ndërmjet bashkive.

Nëse synohet kalimi i territorit nga një bashki në një tjetër, një ndryshim i tillë duhet të realizohet me ligj të veçantë dhe në respektim të plotë të nenit 108 të Kushtetutës dhe të procedurës së parashikuar në ligjin nr. 139/2015. Vendimi i Këshillit Bashkiak dhe miratimi i Këshillit të Ministrave nuk mund ta zëvendësojnë këtë procedurë.

Të gjitha këto çështje lidhen, në fund, me një kërkesë themelore të shtetit të së drejtës: parashikueshmërinë dhe sigurinë juridike. Një reformë që ndryshon njëkohësisht territorin, strukturën e brendshme të bashkive dhe parimin e përfaqësimit të komuniteteve të tyre duhet të jetë e plotë dhe e zbatueshme që në momentin e miratimit. Nuk duhet t’i lihet legjislacionit të ardhshëm përcaktimi i elementeve pa të cilat sot nuk mund të vlerësohen plotësisht pasojat juridike, institucionale, financiare dhe demokratike të hartës që propozohet. Sa më themelore të jetë reforma, aq më i lartë duhet të jetë standardi i qartësisë dhe koherencës së saj normative.

Për të gjitha këto arsye, vlerësoj se projektligji, në formën dhe në fazën procedurale në të cilën më është përcjellë, nuk ofron ende të gjitha garancitë dhe elementet normative të nevojshme për miratimin e një reforme me këtë rëndësi kushtetuese. Në veçanti, hartimi dhe depozitimi i zgjidhjes territoriale përpara marrjes së mendimit të popullsisë krijon rrezikun që konsultimi të zhvillohet si formalitet pasues dhe jo si proces që ndikon realisht në përmbajtjen e reformës. Ky qëndrim nuk përbën kundërshtim ndaj nevojës për të rishikuar organizimin territorial, por kërkesë që reforma të jetë e plotë, koherente, realisht e konsultuar dhe kushtetutshmërisht e qëndrueshme.

Përpara vijimit të procesit dhe miratimit përfundimtar të hartës së re, konsideroj të nevojshme që:

Të nderuar zonja dhe zotërinj deputet,

Nuk mund të them sot, në emër të qytetarëve të Tiranës, se ata janë pro apo kundër hartës së propozuar. Pikërisht këtë duhet të përcaktojë procedura kushtetuese, përmes një konsultimi që nuk zhvillohet për të konfirmuar formalisht një zgjidhje të gatshme, por për t’i dhënë popullsisë së prekur mundësinë reale që të ndikojë në të. Kryetari mund të japë mendimin e tij, Këshilli Bashkiak mund të japë të vetin, propozuesit mund të argumentojnë reformën dhe Kuvendi ushtron kompetencën ligjvënëse; por asnjëri prej këtyre institucioneve nuk mund ta zëvendësojë mendimin që Kushtetuta ia rezervon vetë popullsisë së prekur.

Jam zgjedhur për t’u shërbyer qytetarëve të Tiranës deri në përfundimin e mandatit tim. Kjo përgjegjësi nuk bëhet më e vogël kur ushtrimi i saj bëhet më i vështirë. Përkundrazi, pikërisht në këto momente provohet nëse mandati publik kuptohet si një pozicion që i përket përkohësisht titullarit të tij, apo si një përgjegjësi që buron nga qytetarët dhe duhet ushtruar në shërbim të tyre.

Ndaj, institucioni “Bashkia Tiranë” duhet të ushtrojë kompetencën që i ka dhënë Kushtetuta dhe asnjë kompetencë tjetër shtetërore nuk duhet të ushtrohet në mënyrë të tillë që ta bëjë këtë kompetencë praktikisht të pavlefshme.

Ndarja dhe pavarësia e pushteteve nuk nënkuptojnë izolimin e tyre nga rendi i përbashkët kushtetues. Çdo organ është i pavarur në ushtrimin e kompetencave që Kushtetuta dhe ligji i kanë dhënë, por asnjë kompetencë nuk duhet të ushtrohet në një mënyrë që e zhvesh një kompetencë tjetër kushtetuese nga përmbajtja e saj reale. Respektimi i sferës së kompetencave, funksionit dhe legjitimitetit demokratik të institucioneve të tjera është pjesë e vetë parimit të shtetit të së drejtës.

Besoj se shumica politike së cilës i përkas nuk duhet t’i druhet këtij standardi. Përkundrazi, një shumicë që ka marrë përsipër reforma të thella institucionale duhet të ketë ambicien që reformat e saj të jenë të qëndrueshme jo vetëm për sa kohë ajo disponon votat për t’i miratuar, por edhe kur ato t’i nënshtrohen provës së kohës, kontrollit kushtetues dhe zbatimit nga shumica të tjera politike.

Kur Kushtetuta kërkon që qytetarët të dëgjohen, detyra jonë është të krijojmë kushtet që ata të flasin vetë dhe pastaj t’i dëgjojmë.

The post Erion Veliaj kundër Ramës, kërkon pezullimin e hartës së re territoriale appeared first on Albeu.com.

SPAK has rejected the request from the Tirana Municipal Council for Erion Veliaj to attend today’s meeting, which is scheduled to be held at 3 p.m.

The council requested that the mayor attend in person or, if that was not possible, join by videoconference. The request was forwarded to SPAK and the General Directorate of Prisons.

According to the information, the refusal is based on Law No. 81/2020, “On the rights and treatment of convicted prisoners and pretrial detainees.” This legislation defines the rights of people in pretrial detention, how they are to be treated and the responsibilities of the relevant institutions.

The Municipal Council had deemed Veliaj’s presence necessary for discussions on matters concerning the administration of the Municipality of Tirana. Today’s meeting agenda also includes consideration of the draft law on the administrative-territorial division of local government units.

In its request to the institutions, the council referred to Constitutional Court Decision No. 66, dated November 3, 2025. According to its argument, the mayor’s participation in council meetings is connected to the performance of his institutional duties.

Veliaj is in pretrial detention and the measure of detention in prison remains in force against him. On September 15, after the case was reconsidered in implementation of a previous Constitutional Court ruling, the Supreme Court upheld the security measure.

The post SPAK bars Veliaj from attending the Municipal Council meeting appeared first on Albeu.com.

Kërkesa e Këshillit Bashkiak, për lejimin e pranisë së Veliajt është refuzuar nga SPAK-u. Këshilli kishte kërkuar që kryebashkiaku të ishte fizikisht i pranishëm në mbledhje ose, nëse kjo nuk do të ishte e mundur, të merrte pjesë përmes videokonferencës.

Kërkesa i ishte përcjellë SPAK-ut dhe Drejtorisë së Përgjithshme të Burgjeve, duke pasur parasysh se Veliaj ndodhet aktualisht në paraburgim.

Sipas informacionit të bërë publik, vendimi për të mos e lejuar pjesëmarrjen është mbështetur në dispozitat e ligjit nr. 81/2020, “Për të drejtat dhe trajtimin e të dënuarve me burgim dhe të paraburgosurve”, i cili përcakton rregullat për trajtimin dhe të drejtat e personave në paraburgim, si dhe kompetencat e institucioneve përkatëse.

Këshilli Bashkiak, kishte argumentuar se prania e Veliajt ishte e nevojshme për diskutimin dhe shqyrtimin e çështjeve që lidhen me funksionimin e Bashkisë së Tiranës.

Në rendin e ditës së mbledhjes së sotme, është përfshirë edhe diskutimi mbi projektligjin për ndarjen administrativo-territoriale të njësive të qeverisjes vendore.

Në kërkesën e tij, Këshilli Bashkiak iu referua gjithashtu vendimit nr. 66, datë 3 nëntor 2025, të Gjykatës Kushtetuese, duke argumentuar se pjesëmarrja e kryetarit të bashkisë në mbledhjet e Këshillit lidhet drejtpërdrejt me ushtrimin e përgjegjësive të tij institucionale.

The post SPAK nuk lejon Veliajn të marrë pjesë në mbledhjen e Këshillit Bashkiak appeared first on Albeu.com.

The Tirana Municipal Council has requested the participation of Mayor Erion Veliaj in its meeting on September 29, scheduled to take place at 3:00 p.m.

To this end, SPAK and the General Directorate of Prisons have been asked to enable his presence.

The letter requests that Veliaj be granted temporary permission to attend the meeting in person or, if this is not possible, to join online via videoconference.

According to the request, the mayor’s participation is also related to the consideration of issues concerning the administration of Tirana and the draft law on the administrative-territorial division.

The council is asking the institutions to provide a written response regarding their decision.

“The Municipal Council will meet on Tuesday, September 29, 2026, at 3:00 p.m., in the Municipal Council chamber, to consider, among other matters, item 11 on the agenda, under which the obligation to adopt an official position on the draft law ‘On the administrative-territorial division of local government units in the Republic of Albania’ falls both to the Mayor of Tirana and to the Tirana Municipal Council.

In light of the above and with reference to Constitutional Court Decision No. 66, dated 03.11.2025, and also considering that the participation of the Mayor is a functional right guaranteed by law, necessary for the presentation of drafts, the budget, annual reports and matters concerning the administration of the local self-government unit, we ask you, if restrictive measures are currently being applied against him, to consider:

– granting temporary permission for in-person participation;

– or, if this is not possible,

– enabling his participation through an appropriate means of communication (online, videoconference or another approved form).

The Municipal Council is fully prepared to cooperate on any security, protocol or logistical requirements of your institutions, with the aim of guaranteeing a lawful, transparent and functional process.

Please inform us in writing of your decision, bearing in mind the importance of respecting institutional functions and the Mayor’s right to report before the Municipal Council,” the request states.

The post Tirana Municipal Council invites Erion Veliaj to meeting, asks SPAK and the Prisons Directorate to enable his participation appeared first on Albeu.com.

Tirana Mayor Erion Veliaj says he will propose that the 4 former KLA leaders, who were sentenced by the Special Court to a combined total of 81 years in prison, be named “Honorary Citizens” of the capital.

In a statement posted on social media from his cell, Veliaj says he is deeply shocked by the ruling handed down in The Hague against Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi.

The mayor emphasizes that there are “moments in a person’s life when their personal drama becomes small in the face of a national cause,” and that he has therefore decided to propose to the Municipal Council that Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi be named Honorary Citizens of Tirana.

Veliaj’s statement:

Dear citizens of the Republic of Albania,

Dear citizens of Tirana,

Dear Albanians wherever you may be,

I have now spent 19 months in isolation. Nineteen months without any real opportunity to exercise the constitutional mandate entrusted to me by the citizens of Tirana with a historic record number of votes.

Just a few days ago, another court decision was issued that dealt an institutional blow to local democracy. Naturally, you might have expected me to speak to you about that today.

But there are moments in a person’s life when their personal drama becomes small in the face of a national cause.

The ruling handed down in The Hague against Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi has deeply shocked me. Of course, the legal process must follow its own course, and justice must adhere to its procedures and standards to the very end. But we Albanians also have a responsibility to remember.

To remember how Kosovo’s freedom came after decades of repression, pain and resistance; after families were driven from their homes, lives were lost and extraordinary sacrifices were made; after a people decided they would no longer accept having their fate determined by others. In that history, the Kosovo Liberation Army has its glorious place, as do its soldiers Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi.

They are four men whom history placed in one of Kosovo’s most difficult and decisive chapters. I have lived and worked in Kosovo, and I know Hashim personally …

That is why today I want Tirana to speak. Tirana is not only the capital of the Republic of Albania, but also the center of the Albanian nation. For this reason, in my capacity as Mayor of Tirana, I will propose to the Municipal Council that Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi be named Honorary Citizens of Tirana.

Certainly not to replace justice with politics. Not to tell a court what it should decide. But to exercise our city’s right to express its gratitude and appreciation for their historic contribution to Kosovo’s journey toward freedom and statehood.

Unfortunately, Tirana cannot give them their freedom. But Tirana must honor them.

And from Tirana, I also want to call on the mayors and municipal councils of other Albanian cities to honor them as Tirana will. These four men are not merely part of one city’s history. They are part of Kosovo’s history and, through it, part of our Albanian history. Let us show their families that they are not alone. Let us show the Albanians of Kosovo that Albania does not forget Kosovo. Let us show future generations that a society can respect justice while also preserving its historical memory.

Therefore, today, from where I am, I want to say to Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi and Rexhep Selimi: Your legal process will continue. Justice will follow its course. But our memory will also follow its own. We will not forget the Kosovo of repression and expulsions. We will not forget those who lost their lives. We will not forget the families that sacrificed everything, and we will not forget the contribution of those who took responsibility during the war and later in building the state of Kosovo.

I may be behind a closed door today, but it is precisely here that I have come to understand something very simple even more clearly: freedom is one of those words whose full weight you understand even more deeply when you are deprived of it. Perhaps that is why I feel even closer to Kosovo today. Because its history reminds us that freedom does not become permanent simply because it was won once. It is preserved. Defended. Remembered. Honored.

For those who did not live to see its day. For the families who paid its price. For all those who fought and worked for it. For Kosovo. For freedom. For our national memory. They must and will be the pride of our capital, Tirana.

Erion Veliaj

Mayor of Tirana

The post Sentencing of 4 former KLA leaders, Erion Veliaj: I will propose that Thaçi, Veseli, Krasniqi and Selimi be named “Honorary Citizens” of Tirana appeared first on Albeu.com.

Nga qelia, nëpërmjet një deklarate të postuar në rrjetet sociale, Veliaj thotë se ndihet i tronditur nga vendimi i dhënë në Hagë ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit.

Kryebashkiaku thekson se ka “momente në jetën e një njeriu kur drama e tij personale bëhet e vogël, përpara një çështjeje kombëtare”, ndaj ka vendosur që t’i propozojë Këshillit Bashkiak që: Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi të shpallen Qytetarë Nderi të Tiranës.

Deklarata e Veliajt:

Të nderuar qytetarë të Republikës së Shqipërisë,

të dashur qytetarë të Tiranës,

të dashur shqiptarë kudo që jeni,

Po bëj 19 muaj në izolim. Nëntëmbëdhjetë muaj pa mundësinë reale për të ushtruar mandatinkushtetues që më kanë besuar qytetarët e Tiranës me një rekord historik votash.

Vetëm pak ditë më parë u mor një tjetër vendim gjyqësor që ishte nje grusht institucional ndaj demokracise vendore. Natyrshëm, mund të prisnit që sot t’ju flisja për këtë.

Por ka momente në jetën e një njeriu kur drama e tij personale bëhet e vogël, përpara një çështjeje kombëtare.

Vendimi i dhënë në Hagë ndaj Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit më ka tronditur thellë. Sigurisht procesi juridik ka rrugën e vet dhe drejtësia duhet të ndjekë deri në fund procedurat dhe standardet e saj. Por ne shqiptarët kemi edhe përgjegjësinë për të kujtuar.

Për të kujtuar si liria e Kosovës erdhi pas dekadash represioni, dhimbjeje dhe rezistence, pas familjesh të dëbuara nga shtëpitë e tyre, jetësh të humbura dhe sakrificash të jashtëzakonshme, pas vendimit të një populli për të mos pranuar më që fati i tij të përcaktohej nga të tjerët. Në atë histori, Ushtria Çlirimtare e Kosovës ka vendin e saj të lavdishëm, sikurse ushtarët e saj Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi.

Ata janë katër burra që historia i vendosi në një prej kapitujve më të vështirë dhe më vendimtarë të Kosovës. Kam jetuar dhe punuar në Kosovë, e njoh nga afër Hashimin …

Ndaj sot dua që Tirana të flasë. Tirana nuk është vetëm kryeqyteti i Republikës së Shqipërisë, por kryeqendra e shqiptarisë. Për këtë arsye, në cilësinë e Kryetarit të Bashkisë së Tiranës, do t’i propozoj Këshillit Bashkiak që: Hashim Thaçi, Kadri Veseli, Jakup Krasniqi dhe Rexhep Selimi të shpallen Qytetarë Nderi të Tiranës.

Sigurisht jo për ta zëvendësuar drejtësinë me politikën. Jo për t’i treguar një gjykate se çfarë duhet të vendosë. Por për të ushtruar të drejtën e qytetit tonë për të shprehur mirënjohjen dhe vlerësimin e vet për kontributin e tyre historik në rrugëtimin e Kosovës drejt lirisë dhe shtetësisë.

Tirana fatkeqësisht nuk mund t’ua japë dot lirinë. Por Tirana duhet t’i nderojë ata.

E nga Tirana dua t’u drejtohem edhe kryetarëve dhe këshillave bashkiakë të qyteteve të tjera shqiptare, të nderojnë si Tirana. Pasi këta katër burra nuk janë pjesë vetëm e historisë së një qyteti. Ata janë pjesë e historisë së Kosovës dhe përmes saj, e historisë sonë shqiptare. Le t’u tregojmë familjeve të tyre se nuk janë vetëm. Le t’u tregojmë shqiptarëve të Kosovës se Shqipëria nuk e harron Kosovën. Le t’u tregojmë brezave që vijnë se një shoqëri mund të respektojë drejtësinë dhe njëkohësisht, të ruajë kujtesën e vet historike.

Prandaj sot, nga vendi ku ndodhem, dua t’u them Hashim Thaçit, Kadri Veselit, Jakup Krasniqit dhe Rexhep Selimit: Procesi juaj juridik do të vazhdojë. Drejtësia do të ndjekë rrugën e saj. Por edhe kujtesa jonë do të ndjekë të vetën. Nuk do ta harrojmë Kosovën e represionit dhe të dëbimeve. Nuk do t’i harrojmë ata që humbën jetën. Nuk do t’i harrojmë familjet që sakrifikuan gjithçka dhe nuk do ta harrojmë kontributin e atyre që morën përgjegjësi në luftë dhe më pas në ndërtimin e shtetit të Kosovës.

Unë mund të jem sot pas një dere të mbyllur, por pikërisht këtu kam kuptuar edhe më mirë diçka shumë të thjeshtë: liria është një nga ato fjalë, peshën e plotë të së cilës e kupton edhe më fort kur të mungon. Ndoshta prandaj sot e ndiej Kosovën edhe më afër. Sepse historia e saj na kujton se liria nuk bëhet e përjetshme vetëm sepse është fituar një herë. Ajo ruhet. Mbrohet. Kujtohet. Nderohet.

Për ata që nuk arritën ta shihnin ditën e saj. Për familjet që paguan çmimin e saj. Për të gjithë ata që luftuan dhe punuan për të. Për Kosovën. Për lirinë. Për kujtesën tonë kombëtare. Ata duhet dhe do jenë nderi i kryeqytetit tonë, Tiranës.

Erion Veliaj

Kryetar i Bashkisë së Tiranës

The post Dënimi i 4 ish-krerëve të UÇK-së, Erion Veliaj: Do t’i propozoj Këshillit Bashkiak që Thaçi, Veseli, Krasniqi dhe Selimi të shpallen “Qytetar Nderi” të Tiranës appeared first on Albeu.com.