As the certification of the results and the start of official contacts between political parties are awaited, the signals emerging suggest that negotiations will not be easy.

In this situation, one of the main questions is how much internal divisions could affect the parties’ ability to reach an agreement on forming the institutions.

It was precisely on this topic that Professor Enver Bytyçi spoke to “Bota sot,” saying that the unification of the political scene in Kosovo is, unfortunately, a “mission impossible.”

According to him, the opposition parties have lined up as a bloc and are obstructing the winner of three electoral processes, solely because of ego and personal grudges.

“The unification of Albanian politics in general, and the unification of politics in Kosovo as well, appears to be a mission impossible. Historically, those who govern seek unification in order to create support for their governance, their program and their projects. Regardless of the fact that the projects, such as in Albania, involve the plundering of territory and national wealth. The opposition turns into a bloc, for example in Kosovo, to prove to those in power that ‘they cannot govern without the opposition’! If there have been three parliamentary elections, they have happened because of the ego of politics, in order to ‘prove’ to the winner that he cannot govern Kosovo alone. So, to demonstrate strength, ego and spite!

“Only among Albanians does it happen that when someone wins, resentment toward them increases. Meanwhile, in practical terms, when someone is strong in Albania, they are respected, the way is cleared for them with submission, and so on. Everywhere in the democratic world, dignity and integrity are demonstrated through work, results, achievements and trust. But in an agreement and coalition with the majority of Albanians, this integrity and this dignity seem to have taken another direction. There are many tendencies for this to be demonstrated through force, obscurantism, boycott and the blocking of the formation of institutions,” the professor said.

Bytyçi further commented on Kusari-Lila’s statement regarding the possibility of a coalition or compromise between LVV and the opposition.

In his analysis, he spoke about the scenarios that may await the country in the coming days, the progress of the creation of the institutions, and the election of the president. He also emphasized the need for the president of the state to be a non-partisan and unifying figure.

“Now let us come to the statement by Mimoza Kusari-Lila, who noted that a possible coalition or agreement between the winner (Vetëvendosje) and the losers (the opposition) after the June 7 elections is almost impossible because of the existence of radical groups within the opposition parties. This picture seriously endangers the formation of the institutions, that is, the election of the head of state in Kosovo, for which consensus between the majority and the opposition is needed. The results of June 7 show that the sovereign agrees that Albin Kurti should govern, but does not agree that he should also have the head of state as the ‘property’ of the winning party. So, the sovereign once again voted for compromise, just as in the December 28, 2025 elections. What is expected to happen? How can this difficult situation be overcome? How should the political parties behave? These questions are difficult to answer.

“But if valid advice had to be given, then I would say that the opposition should determine the president. But not through political bargaining, by favoring one or two candidacies. Not according to the formula that the name I have is the chairman or deputy chairman of the party that accepts the compromise and no one else. This is diktat, and if the head of state is determined on the basis of these principles, then he is compromised and one-sided from the moment he is accepted as a candidate, even before being elected president of the country. I do not believe in such solutions, because instead of strengthening the institution of the president, they damage it and turn that person either into a radical opponent of the government and parliament, or into a mannequin in the hands of the opposition. This risks damaging this institution. Kosovo does not need such a president, just as it does not need a puppet president who merely satisfies the appetites of the head of the majority. The president must be impartial, objective, clear in his decisions, and steady and consistent in his positions. Otherwise, the institutional role and balance are lost, which causes incalculable damage to the state and the future of Kosovo.”

According to the professor, the only way out of this situation is for the opposition to come forward with several names, which would then be reviewed in the Assembly before proceeding to a vote.

“Under these conditions there is only one solution: The opposition as a whole, or one of the two major opposition parties, should put forward many candidacies, at least four or five, and on this basis discuss with the majority which of them meets the basic criterion of preserving the balance between the institutions of the state, and it is precisely for that candidate that parliament should vote. There are enough such candidates in the ranks or among the supporters of the opposition, or of one of the two major opposition parties.”

In the end, he called on the political parties to avoid a black stain on their history and choose compromise, without pushing the state toward boycott.

“Internal divisions, as well as those between the opposition and the majority, must be avoided. Whoever clings to ego and personal interests in order to damage the state and the Republic will bear historical responsibility. The majority and the opposition should spare themselves the black stain in their political history of boycotting the state, for which tons of Albanian blood have been shed! Any political figure who places his interest above the interest of the state and of Kosovo is destined to fail and be covered in shame. This does not happen anywhere in the world. It does not happen even in states that are internationally recognized. If it happens in Kosovo, which is an independent republic not fully recognized and not a member of the UN, the damage caused to it is many times greater than in UN member states. It is a signal of the devaluation of independence and statehood. Those who have fought with their minds or with weapons for the freedom and state of Kosovo cannot allow themselves to call into question the present fate and the future of the state! Otherwise, we will have to say that these politicians are false patriots!” Enver Bytyçi concluded for “Bota sot”.

The post “Mission Impossible”, professor warns of crisis and explains coalition scenarios appeared first on Albeu.com.

Pas zgjedhjeve parlamentare të 7 qershorit, mbetet ende e paqartë se si do të krijohen institucionet e reja në Kosovë.

Teksa pritet certifikimi i rezultateve dhe nisja e kontakteve zyrtare mes subjekteve politike, sinjalet që vijnë nuk lënë të kuptohet se negociatat do të jenë të lehta.

Në këtë situatë, një nga pyetjet kryesore është se sa mund të ndikojnë përçarjet e brendshme te aftësia e partive për të arritur një marrëveshje për formimin e institucioneve.

Pikërisht për këtë temë, profesori Enver Bytyçi dha një prononcim për “Bota sot”, ku u shpreh se bashkimi i skenës politike në Kosovë është, fatkeqësisht, një “mision i pamundur”.

Sipas tij, partitë opozitare janë rreshtuar në bllok dhe po e pengojnë fituesin e tri proceseve zgjedhore, vetëm për shkak të egos dhe hatërmbetjeve personale.

“Unifikimi i politikës shqiptare në përgjithësi, por edhe unifikimi i politikës në Kosovë, duket se është një mision i pamundur. Historikisht ata që qeverisin kërkojnë unifikim për të krijuar mbështetje për qeverisjen, për programin dhe projektet e tyre. Pavarësisht se projektet, si p.sh. në Shqipëri, kanë të bëjnë me grabitjen e territorit dhe të pasurive kombëtare. Opozitarët bëhen bllok, p.sh. në Kosovë, për t’i dëshmuar atij që qeveris se “nuk mundet të qeverisë pa opozitën”! Nëse janë bërë tri palë zgjedhje parlamentare, ato kanë ndodhur për shkak të egos së politikës, për t’i “dëshmuar” fituesit se nuk mundet ta qeverisë Kosovën i vetëm. Pra për të dëshmuar forcë, ego dhe inat!

Vetëm te shqiptarët ndodh që kur dikush fiton, inati ndaj tij shtohet. Ndërsa në planin praktik, kur dikush është i fortë në Shqipëri, ai respektohet, atij i lëshohet rruga duke iu përulur e kështu me radhë. Kudo në botën demokratike dinjiteti dhe integriteti dëshmohen me punë, rezultate, arritje e besim, te një marrëveshje dhe koalicion me shumicën e shqiptarëve ky integritet dhe ky dinjitet duket se ka marrë kahje tjetër. Ka shumë tendenca që kjo të dëshmohet me anën e forcës, të obskurantizmit, bojkotit dhe bllokimit të formimit të institucioneve”, deklaroi profesori.

Më tej, Bytyçi komentoi edhe deklaratën e Kusari-Lilës lidhur me mundësinë e një koalicioni ose kompromisi mes LVV-së dhe opozitës.

Në analizën e tij, ai foli për skenarët që mund ta presin vendin në ditët e ardhshme, për ecurinë e krijimit të institucioneve dhe për zgjedhjen e presidentit. Po ashtu, ai vuri theksin te nevoja që presidenti ose presidentja e shtetit të jetë figurë jopartiake dhe bashkuese.

“Tani të vijmë te deklarata e Mimoza Kusari-Lilës, e cila ka konstatuar se një koalicion ose marrëveshje e mundshme midis fituesit (Vetëvendosjes) dhe humbësve (opozitës) së paszgjedhjeve të 7 qershorit është thuajse i pamundur për shkak të ekzistencës së grupeve radikale brenda partive opozitare. Kjo panoramë e rrezikon seriozisht formimin e institucioneve, pra zgjedhjen e kreut të shtetit në Kosovë, për të cilin duhet konsensus midis mazhorancës dhe opozitës. Rezultatet e 7 qershorit dëshmojnë se sovrani është dakord që Albin Kurti të qeverisë, por nuk është dakord që ai ta ketë edhe kreun e shtetit si “pronë” të partisë fituese. Pra, sovrani edhe kësaj here votoi për kompromis, njësoj si në zgjedhjet e 28 dhjetorit 2025. Çfarë pritet të ndodhë? Si mund të dilet nga kjo situatë e vështirë? Si duhet të sillen partitë politike? Këto pyetje janë të vështira për t’iu përgjigjur.

Por nëse do të duhej një këshillë e vlefshme, atëherë do të thoja që presidentin ta përcaktojë opozita. Por jo me pazare politike, duke favorizuar një ose dy kandidatura. Jo sipas formulës, emri që kam unë është kryetari ose nënkryetari i partisë që pranon kompromisin dhe askush tjetër. Ky është diktat dhe nëse kryetari i shtetit përcaktohet mbi bazën e këtyre parimeve, atëherë ai është i komprometuar dhe i njëanshëm që në momentin që pranohet si kandidat, ende pa u zgjedhur president/e i vendit. Nuk besoj në zgjidhje të tilla, sepse ato në vend që ta forcojnë e dëmtojnë institucionin e presidentit dhe e bëjnë atë ose një opozitar radikal me qeverinë dhe parlamentin, ose një manekin në duart e opozitës. Kjo ka rrezik ta dëmtojë këtë institucion. Kosova nuk ka nevojë për një president/e të tillë, ashtu siç nuk ka nevojë për një president kukull, që plotëson vetëm apetitet e kreut të mazhorancës. Presidenti duhet të jetë i paanshëm, objektiv, i qartë në vendimet e tij dhe i qëndrueshëm e konsistent në qëndrime. Ndryshe e humbet rolin dhe ekuilibrin institucional, gjë që shkakton dëme të pallogaritshme për shtetin dhe të ardhmen e Kosovës”.

Sipas profesorit, rruga e vetme për dalje nga kjo situatë është që opozita të dalë me disa emra dhe ato më pas të shqyrtohen në Kuvend, për të kaluar më tej në votim.

“Në këto kushte ka vetëm një zgjidhje: Opozita si tërësi ose njëra nga dy partitë e mëdha opozitare të përcaktojnë shumë kandidatura, së paku katër ose pesë, dhe mbi këtë bazë të diskutohet me mazhorancën se cili prej tyre plotëson kriterin bazë të ruajtjes së balancës midis institucioneve të shtetit dhe pikërisht për atë kandidat të votohet në parlament. Të tillë kandidatë ka mjaftueshëm në radhët ose te grupimi i simpatizantëve të opozitës, ose të njërës prej dy partive të mëdha opozitare”.

Në fund, ai u bëri thirrje partive politike që të shmangin një njollë të zezë në historinë e tyre dhe të zgjedhin kompromisin, pa e çuar shtetin drejt bojkotit.

“Përçarjet e brendshme si dhe ato midis opozitës dhe mazhorancës duhen evituar. Kush kapet pas egos dhe interesave personale për të dëmtuar shtetin dhe Republikën, ai do të mbajë përgjegjësi historike. Mazhoranca dhe opozita duhet t’ia kursejnë veten njollën e zezë në historinë e tyre politike, duke bojkotuar shtetin, për të cilin janë derdhur tonelata gjak shqiptarësh! Cilido personazh politik që vendos interesin e tij mbi interesin e shtetit dhe të Kosovës është i destinuar të dështojë dhe të mbulohet me turp. Nuk ndodh kjo askund në botë. Nuk ndodh as te shtetet, të cilat janë të njohura ndërkombëtarisht. Nëse ndodh në Kosovë, e cila është një republikë e pavarur e panjohur plotësisht dhe jo anëtare e OKB-së, dëmi që i shkaktohet asaj është shumë herë më i madh sesa në vendet anëtare të OKB-së. Është sinjal i zhvleftësimit të pavarësisë dhe të shtetësisë. Ata që kanë luftuar me mendje ose me armë për lirinë dhe shtetin e Kosovës nuk mund t’ia lejojnë vetes të vënë në diskutim fatin e sotëm dhe të ardhmen e shtetit! Ndryshe do të duhet të themi se këta politikanë janë patriotë të rrejshëm!” – përfundoi Enver Bytyçi për “Bota sot”.

The post “Mision i pamundur”, profesori paralajmëron krizë dhe shpjegon skenarët e koalicioneve appeared first on Albeu.com.