Duke iu përgjigjur menjëherë thirrjes, Hulit mbërriti në rezidencën e Ajnshtajnit për të vlerësuar situatën. Teksa hyri, ai u ndesh me një pamje të jashtëzakonshme: Ajnshtajni zbriste shkallët, duke tymosur rastësisht llullën e tij. Më pas, fizikani i famshëm nxori një copë letre të palosur nga xhepi dhe ia dha Hulit, duke deklaruar: “Ky është problemi, zoti Hulit.”

Duke hapur letrën, Hulit gjeti një skicë që Ajnshtajni kishte bërë vetë, duke përshkruar burimin e shqetësimit të tij në këmbë. Ajnshtajni përshkroi ndjenjën e dhimbjes në pjesën e jashtme të këmbëve dhe në gishtin e madh, gjë që e çoi atë në përfundimin se i duheshin këpucë me më shumë hapësirë rreth gjysmës së sipërme të këmbëve dhe një shpërndarje të barabartë të presionit.

Duke u përkulur për të ekzaminuar këmbët e Ajnshtajnit, Hulit vuri re se ato ishin të buta, që të kujtonin strukturën e lëkurës së një fëmije. Nuk iu desh shumë kohë për të kuptuar shkakun kryesor të problemit: Ajnshtajni kishte shtuar peshë me kalimin e moshës, duke bërë që këmbët e tij të ndryshonin në madhësi.

Duke marrë matje të sakta, Hulit e pajisi shpejt Ajnshtajnin me një palë këpucë të gjera të zeza. Ishte një moment i jashtëzakonshëm, pasi Ajnshtajni nuk kishte pasur kurrë më parë këpucë të zeza. Megjithatë, Hulit e dinte se Ajnshtajni do të shfaqej së shpejti në një ngjarje në Nju Jork, dhe ai ishte i vendosur të siguronte që gjeniu shkencor të shfaqej me stil. Edhe për dikë kaq ikonë si Albert Einstein, pamja kishte rëndësi.

Kur ishte djalë, gishti i madh i këmbës së Ajnshtajnit i krijonte rregullisht një vrimë në çorapen e tij. Kjo i dukej atij e pakëndshme dhe irrituese. Pavarësisht se ai jetonte në Evropën Qendrore ku dimri sjell borë dhe temperatura nën zero, ai vendosi të heqë dorë fare nga çorapet.

The post Arsyeja pse Albert Einstein nuk vishte çorape appeared first on Albeu.com.