Përktheu: Alket Goce- Albeu.com

Fjalimi i presidentit ukrainas Volodymyr Zelensky para Kongresit Amerikan, si një udhëheqës i kohës së luftës që bën thirrje për mbështetjen e Amerikës, është krahasuar

me fjalimin e Winston Churchill thuajse në të njëjtën datë në vitin 1941.

Megjithatë, në atë kohë SHBA-ja i kishte shpallur luftë Gjermanisë, dhe fitorja ishte e garantuar. Ndërkohë sot në Ukrainë, fitorja nuk është aspak e sigurt. Pasi Putin ka ende shanse që të fitojë. Një krahasim më i përshtatshëm do të ishte me konferencën e Churchillit me Franklin D.Roosevelt në bordin e anijeve “USS Augusta” dhe “HMS Prince of Wales”

në gushtin e vitit 1941.

Ashtu si sot me Ukrainën, SHBA-ja po e furnizonte me armë Britaninë e Madhe. Qëllimi i Churchillit, ashtu si ai i Zelensky sot, ishte të konsolidonte mbështetjen e SHBA-së për një luftë të gjatë. Në vitin 1941, kur e gjithë Evropa ishte pushtuar nga Gjermania naziste, Churchill nuk kishte se kujt t’i drejtohej tjetër.

Natyrsht situata sot është e ndryshme. Sot Evropa është e lirë dhe e begatë. Atëherë pse Zelensky nuk e mbajti fjalimin e tij në selinë e Parlamentit Evropian në Bruksel? Në fakt, është e jashtëzakonshme që pas dekadash paqeje në kontinent, dhe kur kombet evropiane pretendojnë se i kanë mësuar mësimet e Luftës së Dytë Botërore, një vend tjetër evropian po lufton kundër tiranisë, dhe duhet ende të mbështetet kryesisht tek Shtetet e Bashkuara dhe jo tek fqinjët e tij.

Pavarësisht një PBB-je të krahasueshme me SHBA-në, BE-ja i ka ofruar dukshëm më pak ndihmë Ukrainës. Vetëm ndihma e Uashingtonit arrin në 62 për qind të gjithë ndihmës së ofruar deri më tani. Nëse flasim për pajisjet ushtarake, hendeku është akoma më i madh: vendet e BE-së po furnizojnë më pak se gjysmën e asaj të SHBA-së.

Dhe këtu nuk ndihmon justifikimi se vendet e BE-së janë vetë të varura nga Amerika për mbrojtjen. Sepse pasi i kanë dobësuar ndjeshëm forcat e tyre të armatosura që nga fundi i Luftës së Ftohtë dhe kanë shfaqur arrogancë sa i përket çështjeve të mbrojtjes, rezervat e

tyre ushtarake janë pakësuar prej kohësh.

Disa nga vendet më të pasura në kontinent kanë asete të pamjaftueshme ushtarake për të ruajtur sovranitetin e tyre, e lëre më atë të Ukrainës apo Perëndimit. Por as ky fakt nuk mund të jetë një justifikim. Dobësia e vullnetit evropian për të ndihmuar Ukrainën që nga shkurti ka qenë e turpshme.

E mbani mend kur, teksa trupat ruse u grumbulluan në kufijtë e Ukrainës, disa vende të Evropës Perëndimore ishin aq të tmerruara nga përballja me Putinin, saqë nuk e pranuan as idenë e dërgimit në Ukrainë të pajisjeve të vogla ushtarake, qoftë edhe vetëm për mbrojtje?

Madje për një farë kohe, Gjermania refuzoi të gjitha eksportet e armëve, duke e kufizuar ndihmën ushtarake në vetëm 5.000 helmeta luftarake, dhe duke bërë çmos për të penguar  furnizimet me armë nga anëtarët e NATO-s të Evropës Lindore.

Avokatët e qeverive të BE-së do të thoshin se muajt e fundit e kanë ashpërsuar qëndrimin e tyre (edhe pse vetëm për të shpëtuar fytyrën, pasi kanë parë forcën e lidershipit anglo-amerikan). Por a po bëjnë mjaftueshëm tani? Franca, që ka ekonominë e dytë më të madhe në BE, është ende donatorja e 11-të më e madhe në botë.

Ndërkohë, Gjermania ka dështuar vazhdimisht në përmbushjen e angazhimeve që mori publikisht. “Shkëmbimi i tankeve”, një skemë për të zëvendësuar tanket e epokës sovjetike me modelet e reja gjermane, mbetet kryesisht e pazbatuar.

Kështu, me përjashtimin e dukshëm të qeverive të guximshme të Evropës Lindore si ato të Polonisë, Lituanisë dhe Estonisë, liderët e kontinentit kanë dështuar ta ndihmojnë si duhet Ukrainën. Ndaj nuk është e habitshme pse Zelensky bëri shumë më tepër lëvdata për Boris Johnson sesa Macron apo Scholz.

E kush mund ta fajësojë atë për udhëtimin e parë që nga fillimi i luftës në SHBA dhe jo në Evropë? Sepse pa strategjinë dhe udhëheqjen britanike dhe amerikane, vendet anëtare të BE-së do të kishin dështuar thuajse me siguri për të arritur një kompromis.

Dhe me kapitullimin e tyre të zakonshëm, do t’i bënin presion Zelensky që të hynte në negociata sipas kushteve të Vladimir Putinit. Në të vërtetë, Macron e konfirmoi pak a shumë këtë gjë në vizitën e tij të fundit në Uashington, kur deklaroi në mënyrë qesharake se NATO i jepte garanci Rusisë nëse fillonin negociatat, kur në fakt diskursi i tij duhej të ishte vetëm për garancitë ruse ndaj Ukrainës.

Tingëllon absurde që vetëm një vit më parë, u fol për krijimin e një ushtrie të BE-së të ndarë nga NATO, një projekt burokratik i kotë, i cili do ta dobësonte aleancën atlantike dhe do t’u jepte akoma më shumë pushtet teknokratëve në institucionet evropiane, të cilët e vënë në dyshim vetë konceptin e një aleance perëndimore.

Paaftësia e Evropës në krahasim me atë të SHBA-së në mbështetjen e Ukrainës, vetëm sa nënvizon marrëzinë e plotë të çdo lëvizjeje të tillë. Këtë vit BE-ja i tregoi botës se kur vjen puna për të treguar forcën, ajo nuk gjendet askund. Tani Britania, ashtu si Zelensky, bën mirë të qëndrojë më afër Uashingtonit sesa Brukselit.

The post Lufta e Vladimir Putin e ka poshtëruar Bashkimin Evropian appeared first on Albeu.com.

“Doktrina jonë mbështetet në interesat themelore të kombit. Ato janë të përcaktuara qartë dhe nuk do të prekeshin fare nëse, do të ndodhte një sulm bërthamor në Ukrainë”, tha ai.

Kjo është hera e parë që Macron foli për doktrinën e parandalimit të armëve bërthamore. Por pavarësisht kërcënimeve të tij, nuk ka pasur asnjë tregues se presidenti rus Vladimir Putin do të përdorë armët bërthamore.

Udhëheqësi francez tha se Putin duhet të diskutojë paqen në Ukrainë dhe se ai mendon se Kievi do të duhet të negociojë me të në një moment.

“Sot, para së gjithash, Vladimir Putin duhet të ndalojë këtë luftë, të respektojë integritetin territorial të Ukrainës dhe diskutojnë paqen”, tha ai.

The post Macron shuan polemikat: Franca nuk do të ndërhyjë nesë Rusia sulmon me armë bëthamore Ukrainën appeared first on Albeu.com.

Presidenti francez Emmanuel Macron ka thënë se mbështetja për Ukrainën nuk mund të ndalet. “Lufta e Ukrainës është lufta e Bashkimit Evropian dhe NATO-s”, shtoi ai.

Ndërkohë, kancelari gjerman Olaf Scholz tha se nuk dëshiron të spekulojë se për sa kohë do t’i duhet mbështetje Ukrainës.

Ai i quajti “qesharake” komentet e Putinit për imperializmin e NATO-s, duke shtuar se askush nuk mund të thotë se çfarë do ta bënte presidentin rus t’i jepte fund luftës në Ukrainë./albeu.com

The post Macron: Lufta e Ukrainës është lufta e NATO-s appeared first on Albeu.com.

Drejtuar presidentit francez, Johnson është shprehur se Macron nuk duhet t’i japë mundësinë presidentit Putin mundësinë të manipulojë vendet e tjera, ndërsa paralajmëroi Francën që të mos i bëjë presion Ukrainës për të zgjidhur konfliktin.

The Times shkruan se në samitin e G7 në Bavari, kryeministri sugjeroi se ai nuk mendonte se Franca po bënte mjaftueshëm për të ndihmuar, por vlerësoi angazhimin e Gjermanisë për të mbrojtur Ukrainën.

Britania po u kërkon vendeve të BE-së të angazhohen për sanksione të mëtejshme ndaj Rusisë , nga frika se kriza e kostos së jetesës do të çojë në “lodhje” me përpjekjet perëndimore për të mbështetur Kievin.

Ndërsa Rusia bombardoi Kievin , Ukraina i bëri sërish thirrje perëndimit për më shumë armë për të zmbrapsur sulmet e Putinit.

Në një takim dypalësh sot në samitin në Schloss Elmau, Johnson dhe Macron “ranë dakord se ky është një moment kritik për rrjedhën e konfliktit dhe ka një mundësi për të kthyer valën në luftë”.

Downing Street tha se Johnson kishte “theksuar se çdo përpjekje për të zgjidhur konfliktin tani do të shkaktojë vetëm paqëndrueshmëri të qëndrueshme dhe do t’i japë Putinit licencën për të manipuluar si vendet sovrane ashtu edhe tregjet ndërkombëtare në përjetësi”.

Johnson tha se Gjermania kishte “bërë përparime të mëdha dhe të mëdha” pavarësisht se “përballet me presione reale, ato duhet të marrin energji nga diku tjetër. Por ata po e bëjnë. Ata po bëjnë përpjekje. Ata po sakrifikojne. Kjo sepse ata shohin se ia vlen të paguhet çmimi i lirisë.

Gjithashtu Johnson paralajmëroi se për të ruajtur unitetin duhet të ketë diskutime të sinqerta rreth implikimeve të asaj që po ndodh, presioneve që po ndiejnë miqtë dhe partnerët individual.

Ndërkohë Britania iu bashkua SHBA-së, Kanadasë dhe Japonisë në ndalimin e importeve të arit rus këtë mëngjes, por anëtarët evropianë të G7 nuk e bënë këtë.

Londra është një shtëpi e madhe kleringu për arin rus , me më shumë se 90 për qind të eksporteve të vendit që kalojnë përmes Britanisë së Madhe.

Oligarkët janë përpjekur të kthejnë pasuritë e tyre në ar për të shmangur sanksionet perëndimore që nga pushtimi i Ukrainës.

The post The Times/ Boris Jonhson paralajmëroi Macronin në takimin e G7: Mos i krijo Putinit hapësirë për të manipuluar appeared first on Albeu.com.

Presidenti Macron arriti në Rumani në kuadër të një udhëtimi treditësh në krahun jugor të NATO-s, përfshirë Moldavinë, përpara një vizite të mundshme në Kiev të enjten bashkë me kancelarin gjerman Olaf Scholz, kryeministrin italian Mario Draghi dhe presidentin rumun Klaus Iohannis, thanë dy burime diplomatike.

Vizita simbolike do t’i paraprinte rekomandimit të Komisionit Evropian për statusin e Ukrainës si vend kandidat për anëtarësim në Bashkimin Evropian, një synim për të cilin vendet më të mëdha evropiane kanë qenë të vakët dhe që do të diskutohet në një takim të udhëheqësve të bllokut me 23 dhe 24 qershor.

“Jemi në një pikë kur ne, evropianët, duhet t’u dërgojmë sinjale të qarta politike Ukrainës dhe popullit të saj ndërsa ajo po reziston heroikisht”, tha presidenti Macron, pa dhënë hollësi.

Udhëheqësi francez është kritikuar nga Ukraina dhe aleatët e Evropës Lindore për atë që ata e shohin si mbështetjen e tij të paqartë për Ukrainën në luftën kundër Rusisë.

Zyrtarët francezë ditët e fundit janë vënë në përpjekje për të forcuar mesazhet publike, ndërsa presidenti Macron u duk me një qëndrim më të ashpër të martën në mbrëmje kur ishte me trupat e tij.

“Ne do të bëjmë gjithçka për të ndaluar forcat ruse, për të ndihmuar ukrainasit dhe ushtrinë e tyre dhe të vazhdojmë të negociojmë”, u tha ai trupave franceze dhe atyre të NATO-s në një bazë ushtarake në Rumani.

Macron në javët e fundit ka theksuar disa herë se ështe jetike që Rusia të mos “poshtërohej”, në mënyrë që të mund të gjendej një zgjidhje diplomatike kur të mbaronin luftimet dhe ai ka vazhduar të mbajë hapur kanalet e komunikimit me Kremlinin, duke inatosur aleatët e vijës më të ashpër.

Duke folur së bashku me presidentin rumun Iohannis, presidenti Macron i minimizoi ato komente, por këmbënguli se Ukraina, e cila shpreson se do të fitojë luftën, përfundimisht do të duhet të negociojë me Rusinë.

“Ne ndajmë një kontinent. Gjeografia është kokëfortë dhe në fund të fundit, Rusia është aty. Ishte dje, është aty sot dhe do të jetë aty nesër”, u tha ai gazetarëve.

Franca drejton një grup të NATO-s në Rumani prej rreth 800 trupash, duke përfshirë 500 trupa franceze së bashku me trupa të tjerë nga Holanda dhe Belgjika. Parisi ka vendosur gjithashtu një sistem raketash tokë-ajër.

Vëmendja mund të mund të përqendrohet në Kiev të enjten, ndërsa burime diplomatike thonë se udhëheqësit evropianë mund të shkojnë në kryeqytetin e Ukrainës.

Presidenti Macron nuk pranoi të komentojë mbi “çështjet logjistike”, por tha se është e rëndësishme të zhvillohen bisedime të reja me Ukrainën për çështjet ushtarake, financiare dhe çështjet që lidhen me eksportimin e drithërave nga ky vend.

Presidenti Iohannis i Rumanisë tha se mbështetja duhet të përfshijë ofrimin e statusit të kandidatit për Ukrainën.

“Për mendimin tim, statusi i kandidatit duhet të jepet sa më shpejt që të jetë e mundur. Është një zgjidhje korrekte nga pikëpamja morale, ekonomike dhe e sigurisë”, tha presidenti Iohannis, duke shtuar se ka pasur përpjekje për të gjetur një zgjidhje të mundshme për të tejkaluar dallimet midis fuqive evropiane rreth kësaj çështjeje./VOA

The post Macron ashpërson gjuhën ndaj Rusisë përpara vizitës së mundshme në Ukrainë appeared first on Albeu.com.

Për të tretën herë në 20 vitet e fundit, një kandidat i së djathtës ka kaluar në balotazh të zgjedhjeve presidenciale të Francës, një zhvillim që ka shkaktuar shumë ankth në qarqet liberale në të gjithë Europën dhe më gjerë.

Francezët nuk kanë shumë simpati për presidentët e tyre, dhe shpesh i shohin zgjedhjet si një mundësi për t’i dhënë një goditje të mirë presidentit aktual. Vetëm dy janë rizgjedhur që nga viti 1965. Duke pasur parasysh këtë, numri i votave të Emmanuel Macron më 10 prill ishte afër një triumfi, raporton abcnews.al.

Me 27.9%, ishte rezultati më i lartë në raundin e parë i arritur nga çdo zyrtar aktual që nga viti 1988 dhe pothuajse 4% më shumë se ai në 2017. Kjo është dëshmi e kompetencës me të cilën ai ka qeverisur, duke rritur punësimin dhe produktivitetin dhe duke përmirësuar trajnimin dhe edukimin duke shmangur fatkeqësitë e mëdha, pavarësisht pandemisë.

Ashtu si në vitin 2017, Macron do të përballet me Marine Le Pen në balotazh. Le Pen e fokusoi fushatën e saj në çështjet si çmimet e energjisë dhe emigracioni. Pas disfatës së saj të mëparshme, ajo ndryshoi emrin e partisë së saj nga Balli Kombëtar, të cilin e kishte trashëguar nga babai i saj, në Tubimi Kombëtar. Megjithatë, në raundin e parë ajo mori 23.2%. të votave.

Macron ka më shumë mundësi për të fituar një mandat të dytë. Presidenti duhet të marrë shumicën e votave të kandidatëve kryesorë të eliminuar; Le Pen duhet të rrëmbejë votat e ekstremit të djathtë Eric Zemmour.

Pra, zgjedhjet do të përcaktohen nga votat e Jean-Luc Mélenchon, i cili mori një 22% të votave. Mélenchon u ka thënë mbështetësve të tij se “asnjë” nga votat e tij nuk do të shkojë për Le Pen. Shumica do ta kritikojë atë për shkak të urrejtjes së tyre ndaj ish-bankierit në Elysee dhe zemërimit ndaj privimit të zonave rurale të mbetura të Francës, qyteteve post-industriale dhe lagjeve të varfra urbane, raporton abcnews.al.

Por Le Pen duhet të marrë pjesën më të madhe të votave të Mélenchon për të fituar, dhe kjo do të jetë e vështirë. Megjithatë, sondazhet e The Economist tregojnë për një garë të ngushtë në 53-47%. Bazuar në këtë, modeli ynë elektoral i jep Le Pen një në pesë shans për të fituar, pothuajse të njëjta me atë që u përball Donald Trump sipas disa vlerësimeve në zgjedhjet e vitit 2016 në Amerikë.

Macron duhet të bëjë fushatë të fortë për të minimizuar gjasat që diçka tronditëse të ndodhë në Francë më 24 prill. Votuesit francezë nuk duhet të kenë asnjë dyshim: fitorja e Le Pen do të ishte një fatkeqësi për Francën dhe Europën.

Le Pen në të kaluarën ka shprehur mbështetjen për Trump dhe Vladimir Putin dhe ende mbështet Viktor Orbanin autokratikin e Hungarisë. Ajo dëshiron të largojë Francën nga struktura e integruar e komandës së NATO-s dhe të ndalojë veshjen e muslimaneve (hixhab).

Ajo ka hequr dorë nga thirrja e saj që Franca të largohet nga euro, por do të përpiqet t’u japë përparësi qytetarëve francezë në fondet dhe punët e qeverisë, dhe t’i japë përparësi ligjit francez. Një fitore e Le Pen-it do t’i jepte zemër edhe të djathtës gjetkë në Europë, veçanërisht në Itali, e cila do të mbajë zgjedhjet vitin e ardhshëm.

BE-ja do të përballet me një krizë të rëndë. Protestat e mëdha, ndoshta të dhunshme, mund të mbushin rrugët e Francës. Çfarëdo që të ndodhë në raundin e dytë, fakti që më 10 prill një rekord prej 58% votuan për ekstremet e djathtë dhe të majtë është një shenjë se Franca është e përçarë dhe e pakënaqur.

Në politikën presidenciale, dy partitë kryesore të së majtës dhe të djathtës që formuan pothuajse të gjitha qeveritë e saj që nga viti 1958 janë “zhdukur”– kandidatët e tyre morën më pak se 7% mes tyre.

Nëse shansi katër në pesë i jep vërtet Macron mandatin e tij të dytë, ai duhet ta përdorë atë për të trajtuar shkaqet rrënjësore të kësaj ndarjeje dhe pakënaqësie. Ruleta ruse nuk është një lojë që luhet vazhdimisht.

The post Emmanuel Macron doli më mirë seç pritej në raundin e parë të zgjedhjeve në Francë appeared first on Albeu.com.