Spiropali explains that the focus of the motion is the need for a new phase of Albanian democracy, where institutions are stronger than individuals.

In this document, which comes at a time of protests and civic discontent, Spiropali calls for a deep reform of the Socialist Party itself and a change in the model of exercising power.

Full post:

“Following media interest, I am sharing with you the Document I sent today to the National Assembly of the Socialist Party, open to all members and all citizens.

To the Prime Minister and Chairman of the Socialist Party Edi RAMA
To the National Assembly of the Socialist Party
To the Membership of the Socialist Party
To the Parliamentary Group of the Socialist Party

MOTION FOR THE OPENING OF NATIONAL DIALOGUE ON THE NEW AGREEMENT FOR ALBANIA

PART I

Albania has entered a decisive historical, political and social moment. Institutions are functioning, the economy continues to grow and democratic processes are developing regularly. However, Albanian society is demanding a new phase of its democracy: more representation, more participation, more trust in institutions, more social justice and a fairer relationship between the citizen and the state.

This is a demand that cannot be ignored. In a mature democracy, civic energy is not seen as a threat, but as an opportunity for reflection, self-correction, improvement.
Democratic societies are not strengthened by silencing critical voices, but by creating institutions that know how to listen to them, understand them and respond with reforms.

This is exactly what the times we are living through are asking for. Not less democracy, but more. Not more control, but more trust. Not more personalization of power, but institutions stronger than individuals. Not privilege, but merit. Not closure, but competition. Not self-satisfaction, but self-correction. More humility, less arrogance.
Albanian society demands more competition and less privilege. More merit and less personal loyalty. More institutions and less personalization. More representation and less concentration of decision-making. More economic competition, less favoritism. It demands a state where the law is above power and where power is not identified with anyone.

This is the democratic culture we must build. The transition from the culture of the individual to the culture of the institution. From the administration of power to the self-limitation of power. From the belief that the majority is always right, to the belief that democracy is strengthened only when power accepts control, criticism and correction.

For weeks, a civic energy that demands to be represented has been appearing on the streets of Tirana. A political and social mobilization, especially from the young generation, that cannot be ignored without consequences.

The governing majority should not see this as noise to be suppressed and ignored, but as a moment of reflection for Albanian democracy. We believe that every democratic society becomes stronger when institutions have the courage to listen to their citizens, even when they express dissatisfaction, demand change or challenge the way power is exercised.
Our responsibility is not to judge this voice. Our responsibility is to listen to it, understand it and respond with more democracy, more representation, more accountability and more trust. This is precisely where the reason for this motion begins.

In these years, Albania has built political stability, stronger institutions and a more developed economy. But every political model has its cycle. The system that built stability does not necessarily produce more representation, more competition and more space for the new energies of society.

The political agreement of 2008 served the institutional stability of its time. Today, the limits of that model have become visible. It no longer creates the same space for competition, contest and participation that Albanian society demands.
Albania does not need a new transition. It needs a new phase of its democracy. A phase where economic development goes hand in hand with political democratization; where power accepts its own limits; where institutions gain more authority than individuals; where meritocracy replaces privilege; where the state is strengthened through self-correction and not through self-defense.

It is for this reason that the opening of the National Dialogue for the New Agreement for Albania is proposed.

Not as a party document and not as a government program, but as a national process aimed at renewing the relationship between the state, institutions, politics and citizens.
This process must begin with the readiness to reform the way power is exercised, to strengthen institutions, to expand representation, to restore trust and to create a new political culture, where self-purification is a sign of strength and not weakness.

Only a Socialist Party that reforms itself can ask Albanians for a new agreement with the state. Only a Socialist Party that paves the way for new energies, new representation, can credibly respond to the message coming from society. Only a Socialist Party that demands accountability from those who exercise power on its behalf can be competitive and winning, not because of the strength of power, but because of its ideas, credibility and values.
Therefore we propose that this process not be limited only to the political leadership of the Socialist Party, but be subjected to an open consultation with all its membership.

Albania needs a new agreement with its citizens. The Socialist Party has the obligation to first make its new agreement with itself. Only in this way can we overcome the crisis of power, regain citizens’ trust and respond with democratic responsibility to the voice heard today on the streets of Albania.
On this conviction, the Socialists must undertake commitments to themselves.

PART II

The Commitments of the Socialist Party to Itself

No New Agreement for Albania can be credible if it does not start from the Socialist Party itself, the country’s governing majority. The change we seek for Albania must begin with the way we organize, how we compete and how we exercise political responsibility within ourselves. For this reason, the Socialist Party undertakes these commitments.

1. To become the most democratic party in Albania.

The democracy we demand for the state must begin with our own political organization.

2. To guarantee free, competitive and periodic elections at every level of organization.

No function should be permanent and no responsibility should be uncompetitive.

3. To restore debate as a political culture, away from extreme personalization and closed decision-making.

The forums of the Socialist Party must be places where ideas are confronted, not merely where decisions are approved.

4. To guarantee the representation of different opinions, currents and political sensibilities within the democratic left.

Pluralism of ideas is a source of strength, not a cause of weakness.

5. To build meritocracy as the fundamental rule of political promotion.

Political careers must be based on work, integrity, knowledge and public contribution.

6. To create more space for the young generation.

Young people should not be just participants in campaigns, but participants in decision-making.

7. To strengthen the autonomy of its forums and organizations.

Party organizations must have a real role in shaping policies and not function only as mobilizing structures.

8. To promote the ethics of public responsibility.

Political functions are not privileges. They are responsibilities towards citizens and towards the Socialist Party itself.

9. To establish transparency as a standard of decision-making.

Important political decisions must be built on consultation, argument and accountability.

10. To remain a party that continuously reforms itself.

History has shown that parties do not weaken when they change; they weaken when they believe they no longer need to change.

11. To clearly separate the Party from the State.

The Socialist Party commits to strengthening the distinction between political organization and state administration. The administration must serve the law and the citizens, not political cycles or individuals with power. This is a condition for a modern state and a credible democracy.

Only a party that has the courage to reform itself can ask Albania to enter a new phase of democratic development.

It is precisely on this conviction that we propose the Commitments for the New Agreement for Albania.

PART III

Commitments for Albania of the Next Decade

European Albania is not only our political destination. It is the model of the state we want to build, and the way we want Albanians to live. An Albania where every citizen feels free, represented and protected by the law. An Albania where democracy is measured by the quality of institutions, by the separation of powers and by the trust that citizens have in their state. This is exactly the Albania that the New Agreement for Albania aims to embody.

Albania has entered a new stage of its history. The last thirty-five years have been the years of building democracy, the market economy, institutions and the country’s European orientation. We have a much more developed economy than the one we inherited at the beginning of the transition. Albania today is stronger, more open and safer than at any other period of its democratic history.

But every historical stage brings its own questions. Today’s Albania no longer demands only development. It demands a different quality of the state. It demands a democracy that listens more, institutions that are trusted more, justice that acts more freely and a power that has the courage to limit itself. It demands an economic model away from polarization and clientelism, closer to equality of opportunity.

Therefore we believe the time has come to open a new national process, not to write another political program, nor to produce a party document, but to build a new agreement of trust between the state and the citizen.
This agreement does not start from the question of who will govern Albania, but from the question of how Albania should be governed in the decades to come.

This motion opens the process of the National Dialogue for drafting the New Agreement for Albania, which will be presented for public debate to citizens, universities, experts, business, civil society organizations, the diaspora and all political forces.

We believe this agreement must be built on several fundamental commitments that will serve as the axis of the national debate.

European Albania begins with national and local elections that produce trust, institutions that deserve trust and a state that limits its own power through law. It is on this philosophy that the following commitments are built:

1. Elections that produce trust

The first commitment is the construction of a state that knows how to set limits on itself. Albania no longer needs to build power. It needs to build mechanisms that control power. The strength of a democracy is not measured by the concentration of authority, but by the ability to distribute it among strong and independent institutions.

2. A democracy that listens

The second commitment is a democracy that listens. Protests, the opposition, the media, universities and civil society are not obstacles for the state. They are the ways through which the state corrects itself. Democracy is not weakened by criticism. It is weakened when it loses the ability to hear it.

3. Parliament at the center of democratic life

The third commitment is the return of Parliament to the center of democratic life. The Parliamentary Republic is not measured by the number of votes the majority has, but by the quality of debate, by the oversight over the government and by the ability to build agreements that serve the public interest.

4. Independent justice and the fight against impunity, corruption and crime

The fight against corruption, abuse and impunity is no longer just a criminal process. It is the moral foundation on which trust in the state is built. Justice must be free to investigate anyone and politics must learn to live with this normality. Corruption is fought not only in the prosecution and the courtroom, but must be inextricably linked to political responsibility for good governance.

5. The final separation between the state and the party.

The public administration must build its professional identity, based on merit, knowledge and accountability. The state cannot change its face after every political cycle. Individuals, business, society, must be free to act without the constraint of power or individuals with power.

6. Professional administration in the service of the citizen. The liberation of public administration from the culture of privilege

A public official must bear more responsibility than power. Trust in the state is not built by protecting leaders, but by making them more accountable to citizens, far from arrogance, corruption, abuse.

7. Economy of competition and merit

Competition must weigh more than closeness to politics. The state must not choose the winners, but must guarantee equal rules, legal certainty and a market where success depends on work, performance, innovation, entrepreneurship.
8. Education that builds merit.
Albania cannot build the future by losing every year the best part of its talents. Education must be the place where meritocracy is born and where every young person feels that their future can be built in their own country.

9. Healthcare with dignity

Investment in infrastructure is essential. But trust is built only when the citizen feels that the system treats them with the same respect and the same equality.

10. Free media

A strong democracy does not need media that affirm the power, but media that have the freedom, opportunity and authority to hold it to account.

11. An electoral system that restores representation.

We need an electoral and political system that guarantees broader representation, fairer competition, real opportunities for ideas, energies, new alternatives.

The closed system that stems from the 2008 Agreement is alive, but its positive effects for the country have died. We must aim for a National Proportional System with open lists, preceded by internal democratization processes of political parties.

12. A new political culture

We need a new political culture. A culture where power is not identified with eternity, where the opponent is not treated as an enemy, where compromise is not considered weakness and where change is not seen as a threat, but as a condition for the development of a healthy democracy.

This agreement does not aim to replace the Constitution, political programs or the identity of political forces. It aims to build a new consensus on how the modern Albanian state should function in the decades to come.
European Albania is not built only by fulfilling European Union standards. It is built when these standards become the daily culture of institutions, politics and the relationship of the state with the citizen.

Albania does not need a new electoral contract, but a new contract of trust. A contract within which development goes hand in hand with democracy, the economy with justice, power with self-limitation, freedom with responsibility.
With this conviction we propose that the Socialist Party initiate the opening of the National Dialogue on the New Agreement for Albania.
We invite every citizen, every institution and every political force to be part of this process.

The New Agreement for Albania does not begin with the promise to change the country. It begins with the serious commitment to change the way power is exercised.

We believe that this governing majority and the Socialist Party have the opportunity to win through values and not through force. Let us do everything possible to place the state above the party and Albania above everything,” Spiropali wrote.

The post Elisa Spiropali publishes motion for “New Agreement for Albania”/ Radical changes in the Socialist Party and the political system appeared first on Albeu.com.

Spiropali, sqaron se në fokus të mocionit është nevoja për një fazë të re të demokracisë shqiptare, ku institucionet të jenë më të forta se individët.

Në këtë dokument, që vjen në një periudhë protestash dhe pakënaqësie qytetare, Spiropali bën thirrje për një reformim të thellë të vetë Partisë Socialiste dhe një ndryshim të modelit të ushtrimit të pushtetit.

Postimi i plotë:

“Pas interesimit të medias, po ndaj me Ju Dokumentin që kam dërguar sot në Asamblenë Kombëtare të Partisë Socialiste, i hapur për të gjithë anëtarët dhe të gjithë qytetarët.

Kryeministrit dhe Kryetarit të Partisë Socialiste Edi RAMA
Asamblesë Kombëtare të Partisë Socialiste
Anëtarësisë së Partisë Socialiste
Grupit Parlamentar të Partisë Socialiste

MOCION PËR HAPJEN E DIALOGUT KOMBËTAR MBI MARRËVESHJEN E RE PËR SHQIPËRINË

PJESA I

Shqipëria ka hyrë në një moment vendimtar historik, politik e shoqëror. Institucionet funksionojnë, ekonomia vazhdon të rritet dhe proceset demokratike zhvillohen rregullisht. Megjithatë, shoqëria shqiptare po kërkon një fazë të re të demokracisë së saj: më shumë përfaqësim, më shumë pjesëmarrje, më shumë besim te institucionet, më shumë drejtësi shoqërore dhe një marrëdhënie më të drejtë ndërmjet qytetarit dhe shtetit.

Kjo është një kërkesë që nuk mund të shpërfillet. Në një demokraci të pjekur, energjia qytetare nuk shihet si kërcënim, por si një mundësi për reflektim, vetëkorrigjim, përmirësim.
Shoqëritë demokratike nuk forcohen duke heshtur zërat kritikë, por duke krijuar institucione që dinë t’i dëgjojnë, t’i kuptojnë dhe t’u përgjigjen me reforma.

Pikërisht këtë po kërkon edhe koha që po jetojmë. Jo më pak demokraci, por më shumë demokraci. Jo më shumë kontroll, por më shumë besim. Jo më shumë personalizim të pushtetit, por institucione më të forta se individët. Jo privilegj, por meritë. Jo mbyllje, por garë. Jo vetëkënaqësi, por vetëkorrigjim. Më shumë përulësi, më pak arrogancë.
Shoqëria shqiptare kërkon më shumë garë dhe më pak privilegj. Më shumë meritë dhe më pak besnikëri personale. Më shumë institucione dhe më pak personalizim. Më shumë përfaqësim dhe më pak përqëndrim të vendimmarrjes. Më shumë konkurrence ekonomike, më pak favorizim. Kërkon një shtet ku ligji është mbi pushtetin dhe ku pushteti nuk identifikohet me askënd.

Kjo është kultura demokratike që duhet të ndërtojmë. Kalimi nga kultura e individit te kultura e institucionit. Nga administrimi i pushtetit te vetëkufizimi i pushtetit. Nga bindja se shumica ka gjithmonë të drejtë, te bindja se demokracia forcohet vetëm kur pushteti pranon kontroll, kritikë dhe korrigjim.

Prej javësh, në rrugët e Tiranës po shfaqet një energji qytetare që kërkon të përfaqësohet. Një mobilizim politik dhe shoqëror, sidomos nga brezi i ri, që nuk mund të shpërfillet pa pasoja.

Shumica qeverisëse nuk duhet ta shohë këtë si një zhurmë që duhet shtypur dhe injoruar, por si një moment reflektimi për demokracinë shqiptare. Ne besojmë se çdo shoqëri demokratike bëhet më e fortë kur institucionet kanë guximin të dëgjojnë qytetarët e tyre, edhe kur ata shprehin pakënaqësi, kërkojnë ndryshim apo sfidojnë mënyrën se si ushtrohet pushteti.
Përgjegjësia jonë nuk është të gjykojmë këtë zë. Përgjegjësia jonë është ta dëgjojmë, ta kuptojmë dhe t’i përgjigjemi me më shumë demokraci, më shumë përfaqësim, më shumë llogaridhënie dhe më shumë besim. Pikërisht këtu fillon arsyeja e këtij mocioni.

Në këto vite Shqipëria ka ndërtuar stabilitet politik, institucione më të forta dhe ekonomi më të zhvilluar. Por, çdo model politik ka ciklin e vet. Sistemi që ndërtoi stabilitetin, nuk prodhon domosdoshmërisht më shumë përfaqësim, më shumë garë dhe më shumë hapësirë për energjitë e reja të shoqërisë.

Marrëveshja politike e vitit 2008 i shërbeu stabilitetit institucional të kohës së saj. Sot, kufijtë e atij modeli janë bërë të dukshëm. Ai nuk krijon më të njëjtën hapësirë për konkurrencë, garë dhe pjesëmarrje që kërkon shoqëria shqiptare.
Shqipëria nuk ka nevojë për një tranzicion të ri. Ka nevojë për një fazë të re të demokracisë së saj. Një fazë ku zhvillimi ekonomik ecën së bashku me demokratizimin politik; ku pushteti pranon kufijtë e vet; ku institucionet fitojnë më shumë autoritet se individët; ku meritokracia zë vendin e privilegjit; ku shteti forcohet përmes vetëkorrigjimit dhe jo përmes vetëmbrojtjes.

Pikërisht për këtë arsye propozohet hapja e Dialogut Kombëtar për Marrëveshjen e Re për Shqipërinë.

Jo si një dokument partie dhe as si një program qeverisës, por si një proces kombëtar që synon të ripërtërijë marrëdhënien mes shtetit, institucioneve, politikës dhe qytetarëve.
Ky proces duhet të fillojë me gatishmërinë për të reformuar mënyrën se si ushtrohet pushteti, për të forcuar institucionet, për të zgjeruar përfaqësimin, për të rikthyer besimin dhe për të krijuar një kulturë të re politike, ku vetëpastrimi të jetë shenjë force dhe jo dobësie.

Vetëm një Parti Socialiste që reformon veten, mund t’u kërkojë shqiptarëve një marrëveshje të re me shtetin. Vetëm një Parti Socialiste që hap rrugë për energji të reja, përfaqësim të ri, mund t’i përgjigjet me besueshmëri mesazhit që vjen nga shoqëria. Vetëm një Parti Socialiste që kërkon përgjegjësi nga ata që ushtrojnë pushtetin në emër të saj, mund të jetë konkurruese dhe fituese, jo për shkak të forcës së pushtetit, por për arsye të ideve, besueshmërisë dhe vlerave të saj.
Prandaj propozojmë që ky proces të mos kufizohet vetëm në drejtimin politik të Partisë Socialiste, por t’i nënshtrohet një konsultimi të hapur me të gjithë anëtarësinë e saj.

Shqipëria ka nevojë për një marrëveshje të re me qytetarët. Partia Socialiste ka detyrimin të bëjë më parë marrëveshjen e saj të re me vetveten. Vetëm kështu mund të kapërcejmë krizën e pushtetit, të rifitojmë besimin e qytetarëve dhe t’i përgjigjemi me përgjegjësi demokratike zërit që sot dëgjohet në rrugët e Shqipërisë.
Mbi këtë bindje, Socialistet duhet të marrin përsipër angazhimet ndaj vetvetes.

PJESA II

Angazhimet e Partisë Socialiste ndaj vetvetes

Asnjë Marrëveshje e Re për Shqipërinë nuk mund të jetë e besueshme, nëse nuk fillon nga vetë Partia Socialiste, shumica qeverisëse e vendit. Ndryshimi që kërkojmë për Shqipërinë, duhet të fillojë nga mënyra se si organizohemi, si konkurrojmë dhe si ushtrojmë përgjegjësinë politike brenda nesh. Për këtë arsye, Partia Socialiste merr përsipër këto angazhime.

1. Të bëhet partia më demokratike në Shqipëri.

Demokracia që kërkojmë për shtetin duhet të fillojë nga vetë organizimi ynë politik.

2. Të garantojë zgjedhje të lira, konkurruese dhe periodike në çdo nivel të organizimit.

Asnjë funksion nuk duhet të jetë i përhershëm dhe asnjë përgjegjësi nuk duhet të jetë e pakonkurrueshme.

3. Të rikthejë debatin si kulturë politike, larg personalizimit ekstrem dhe vendimmarrjeve të mbyllura.

Forumet e Partisë Socialiste duhet të jenë vende ku idetë përballen, jo thjesht ku vendimet miratohen.

4. Të garantojë përfaqësimin e mendimeve, rrymave dhe ndjeshmërive të ndryshme politike brenda së majtës demokratike.

Pluralizmi i ideve është burim force, dhe jo shkak dobësie.

5. Të ndërtojë meritokracinë si rregull themelor të promovimit politik.

Karriera politike duhet të mbështetet mbi punën, integritetin, dijen dhe kontributin publik.

6. Të krijojë më shumë hapësirë për brezin e ri.

Të rinjtë nuk duhet të jenë vetëm pjesëmarrës në fushata, por pjesëmarrës në vendimmarrje.

7. Të forcojë autonominë e forumeve dhe organizatave të saj.

Organizatat e Partisë duhet të kenë rol real në formësimin e politikave dhe të mos funksionojnë vetëm si struktura mobilizuese.

8. Të promovojë etikën e përgjegjësisë publike.

Funksionet politike nuk janë privilegj. Janë përgjegjësi ndaj qytetarëve dhe ndaj vetë Partisë Socialiste.

9. Të vendosë transparencën si standard të vendimmarrjes.

Vendimet e rëndësishme politike duhet të ndërtohen mbi konsultim, argument dhe përgjegjësi.

10. Të mbetet një parti që reformon vazhdimisht vetveten.

Historia ka treguar se partitë nuk dobësohen kur ndryshojnë; dobësohen kur besojnë se nuk kanë më nevojë të ndryshojnë.

11. Të ndajë qartë Partinë nga Shteti.

Partia Socialiste angazhohet të forcojë dallimin mes organizimit politik dhe administratës shtetërore. Administrata duhet t’i shërbejë ligjit dhe qytetarëve, jo cikleve politike apo individëve me pushtet. Ky është kusht për një shtet modern dhe për një demokraci të besueshme.

Vetëm një parti që ka kurajën të reformojë veten, mund t’i kërkojë Shqipërisë të hyjë në një fazë të re të zhvillimit demokratik.

Pikërisht mbi këtë bindje, propozojmë Angazhimet për Marrëveshjen e Re për Shqipërinë.

PJESA III

Angazhimet për Shqipërinë e Dekadës së Ardhshme

Shqipëria Europiane nuk është vetëm destinacioni ynë politik. Është modeli i shtetit që duam të ndërtojmë, dhe mënyra se si duam të jetojnë shqiptarët. Një Shqipëri ku çdo qytetar ndihet i lirë, i përfaqësuar dhe i mbrojtur nga ligji. Një Shqipëri ku demokracia matet me cilësinë e institucioneve, me ndarjen e pushteteve dhe me besimin që qytetarët kanë tek shteti i tyre. Pikërisht këtë Shqipëri synon të mishërojë Marrëveshja e Re për Shqipërinë.

Shqipëria ka hyrë në një etapë të re të historisë së saj. Tridhjetë e pesë vitet e fundit kanë qenë vitet e ndërtimit të demokracisë, të ekonomisë së tregut, të institucioneve dhe të orientimit europian të vendit. Kemi një ekonomi shumë më të zhvilluar se ajo që trashëguam në fillim të tranzicionit. Shqipëria është sot më e fortë, më e hapur dhe më e sigurt se në çdo periudhë tjetër të historisë së saj demokratike.

Por çdo etapë historike sjell edhe pyetjet e saj. Shqipëria e sotme nuk kërkon më vetëm zhvillim. Kërkon një cilësi tjetër të shtetit. Kërkon një demokraci që dëgjon më shumë, institucione që besohen më shumë, drejtësi që vepron më lirshëm dhe një pushtet që ka kurajën të kufizojë veten. Kërkon një model ekonomik larg polarizimit dhe klientelizmit, më afër barazisë së mundësive.

Prandaj besojmë se ka ardhur koha të hapet një proces i ri kombëtar, jo për të shkruar një program tjetër politik, as për të prodhuar një dokument partie, por për të ndërtuar një marrëveshje të re besimi ndërmjet shtetit dhe qytetarit.
Kjo marrëveshje nuk nis nga pyetja se kush do të qeverisë Shqipërinë, por nga pyetja se si duhet të qeveriset Shqipëria në dekadat që vijnë.

Ky mocion hap procesin e Dialogut Kombëtar për hartimin e Marrëveshjes së Re për Shqipërinë, e cila do t’i paraqitet për debat publik qytetarëve, universiteteve, ekspertëve, biznesit, organizatave të shoqërisë civile, diasporës dhe të gjitha forcave politike.

Ne besojmë se kjo marrëveshje duhet të ndërtohet mbi disa angazhime themelore që do të shërbejnë si boshti i debatit kombëtar.

Shqipëria Europiane fillon me zgjedhje kombëtare dhe lokale që prodhojnë besim, institucione që meritojnë besim dhe një shtet që e kufizon pushtetin e vet përmes ligjit. Pikërisht mbi këtë filozofi ndërtohen angazhimet e mëposhtme:

1. Zgjedhje që prodhojnë besim

Angazhimi i parë është ndërtimi i një shteti që di të vendosë kufij ndaj vetvetes. Shqipëria nuk ka më nevojë të ndërtojë pushtet. Ka nevojë të ndërtojë mekanizma që e kontrollojnë pushtetin. Forca e një demokracie nuk matet nga përqendrimi i autoritetit, por nga aftësia për ta shpërndarë atë në institucione të forta dhe të pavarura.

2. Një demokraci që dëgjon

Angazhimi i dytë është një demokraci që dëgjon. Protesta, opozita, media, universitetet dhe shoqëria civile nuk janë pengesa për shtetin. Janë mënyrat përmes të cilave shteti korrigjon vetveten. Demokracia nuk dobësohet nga kritika. Dobësohet kur humbet aftësinë për ta dëgjuar atë.

3. Parlamenti në qendër të jetës demokratike

Angazhimi i tretë është rikthimi i Parlamentit në qendrën e jetës demokratike. Republika Parlamentare nuk matet me numrin e votave që ka shumica, por me cilësinë e debatit, me kontrollin mbi qeverinë dhe me aftësinë për të ndërtuar marrëveshje që i shërbejnë interesit publik.

4. Drejtësi e pavarur dhe luftë kundër pandëshkueshmërisë, korrupsionit dhe krimit

Lufta kundër korrupsionit, abuzimit dhe pandëshkueshmërisë nuk është më vetëm një proces penal. Është themeli moral mbi të cilin ndërtohet besimi te shteti. Drejtësia duhet të jetë e lirë të hetojë këdo dhe politika duhet të mësojë të jetojë me këtë normalitet. Korrupsioni nuk luftohet vetëm në prokurori dhe në sallën e gjyqit, por duhet të lidhet pazgjidhshmërisht me përgjegjësinë politike për qeverisje të mirë.

5. Ndarja përfundimtare mes shtetit dhe partisë.

Administrata publike duhet të ndërtojë identitetin e saj profesional, të mbështetur mbi meritën, dijen dhe përgjegjësinë. Shteti nuk mund të ndryshojë fytyrë pas çdo cikli politik. Individët, biznesi, shoqëria, duhet të jenë të lirë të veprojnë pa shtrëngesën e pushtetit ose individëve me pushtet.

6. Administratë profesionale në shërbim të qytetarit. Çlirimi i administrimit publik nga kultura e privilegjit

Funksionar publik duhet të mbajë më tepër përgjegjësi sesa pushtet. Besimi te shteti nuk ndërtohet duke mbrojtur drejtuesit, por duke i bërë ata më të përgjegjshëm përpara qytetarëve, larg arrogancës, korrupsionit, abuzimit.

7. Ekonomi e konkurrencës dhe e meritës

Konkurrenca duhet të ketë më tepër peshë se afërsia me politikën. Shteti nuk duhet të zgjedhë fituesit, por duhet të garantojë rregulla të barabarta, siguri juridike dhe një treg ku suksesi varet nga puna, rendimenti, inovacioni, sipërmarrja.
8. Arsim që ndërton meritën.
Shqipëria nuk mund të ndërtojë të ardhmen duke humbur çdo vit pjesën më të mirë të talenteve të saj. Arsimi duhet të jetë vendi ku lind meritokracia dhe ku çdo i ri ndien se e ardhmja e tij mund të ndërtohet në vendin e vet.

9. Shëndetësi me dinjitet

Investimi në infrastrukturë është i domosdoshëm. Por besimi ndërtohet vetëm kur qytetari ndien se sistemi e trajton me të njëjtin respekt dhe të njëjtën barazi.

10. Media e lirë

Një demokraci e fortë nuk ka nevojë për media që i japin të drejtë pushtetit, por për media që kanë lirinë, mundësinë dhe autoritetin për ta vënë atë përballë përgjegjësisë.

11. Sistem zgjedhor që rikthen përfaqësimin.

Na duhet sistem zgjedhor dhe politik që garanton përfaqësim më të gjerë, konkurrencë më të ndershme, mundësi reale për ide, energji, alternativa të reja.

Sistemi i mbyllur që buron nga Marrëveshja e vitit 2008 është gjallë, por efektet e tij pozitive për vendin kanë vdekur. Ne duhet të synojmë një Sistem Proporcional Kombëtar me lista të hapura, i paraprirë nga procese të brendshme demokratizuese të partive politike.

12. Një kulturë e re politike

Na duhet kulturë re politike. Kulturë ku pushteti nuk identifikohet me përjetësinë, ku kundërshtari nuk trajtohet si armik, ku kompromisi nuk konsiderohet dobësi dhe ku ndryshimi nuk pritet si kërcënim, por si kusht për zhvillimin e një demokracie të shëndetshme.

Kjo marrëveshje nuk synon të zëvendësojë Kushtetutën, programet politike apo identitetin e forcave politike. Ajo synon të ndërtojë një konsensus të ri mbi mënyrën se si duhet të funksionojë shteti shqiptar modern në dekadat që vijnë.
Shqipëria Europiane nuk ndërtohet vetëm duke përmbushur standardet e Bashkimit Europian. Ajo ndërtohet kur këto standarde bëhen kulturë e përditshme e institucioneve, e politikës dhe e marrëdhënies së shtetit me qytetarin.

Shqipëria nuk ka nevojë për kontratë të re elektorale, por për kontratë të re besimi. Kontratë brenda të cilës zhvillimi ecën krahas dhe bashkë me demokracinë, ekonomia me drejtësinë, pushteti me vetëkufizimin, liria me përgjegjësinë.
Me këtë bindje propozojmë që Partia Socialiste të bëjë hapjen e Dialogut Kombëtar mbi Marrëveshjen e Re për Shqipërinë.
Ftojmë çdo qytetar, çdo institucion dhe çdo forcë politike të bëhet pjesë e këtij procesi.

Marrëveshja e Re për Shqipërinë nuk fillon me premtimin për të ndryshuar vendin. Fillon me angazhimin serioz për të ndryshuar mënyrën se si ushtrohet pushteti.

Ne besojmë se kjo shumicë qeverisëse dhe Partia Socialiste e ka mundësinë të fitojë nga vlera dhe jo nga forca. Të bëjmë çmos ta vendosim shtetin mbi partinë dhe Shqipërinë mbi gjithçka”, shkruan Spiropali.

The post Elisa Spiropali publikon mocionin për “Marrëveshjen e re për Shqipërinë”/ Ndryshime rrënjësore në PS dhe sistemin politik appeared first on Albeu.com.

Responding to questions about the thesis she had raised earlier regarding a draft for a new Albania, Spiropali said that work on it is ongoing.

Asked by Euronews Albania whether she is collaborating on this draft with figures such as Ditmir Bushati, Spiropali did not respond.

The post Spiropali: We Are Preparing the Draft for a New Albania appeared first on Albeu.com.

Në përgjigje të interesimit për tezën që ajo kishte artikuluar më herët lidhur me një draft për Shqipërinë e re, Spiropali u shpreh se puna për të është në vijim.

E pyetur nga Euronews Albania nëse për këtë draft po bashkëpunon me figura si Ditmir Bushati, Spiropali nuk dha përgjigje.

The post Spiropali: Po përgatisim draftin për Shqipërinë e re appeared first on Albeu.com.

In her reaction, Spiropali shared this message:

Good morning. When your minds are overwhelmed and confused by denunciatory leaflets, banal attacks, digital and operational monitoring, algorithmic control, hallucinatory conspiracies, and obscene language, read this masterpiece by Anna Akhmatova, who was born on this day in 1889.

So many stones were thrown over me

That today not one of them frightens me,

With them a graceful tower was built,

It stands taller than any other tower.

I thank its builders,

Though they built it in haste.

From it I savor the dawn more quickly

And gaze longer at the sun in the west.

And at my window day after day,

A sea breeze blows, refreshing me.

A dove comes and pecks at my hand,

And if I can no longer write something myself,

One godlike, light-winged day,

I wait for the Muse to come and write it herself.

The post Spiropali Responds to Criticism: Speaks of Ordinary Attacks and Hallucinatory Conspiracies appeared first on Albeu.com.

Në reagimin e saj, Spiropali ka ndarë këtë mesazh:

Mirëmëngjes. Kur t’ju merren mënd’ e t’ju përzihet nga fletë-rrufetë, sulmet banale, monitorimi digjital e operacional, kontrolli algoritmik, konspiracionet halucinante, gjuha e shthurur, lexoni këtë kryevepër të Anna Ahmatovës, që lindi si sot, më 1889.

Kaq shumë gurë hodhën përmbi mua

Sa sot asnjë prej tyre s’më frigon,

Me ta një kullë e hijshme u ndërtua,

M’e lartë se çdo kullë ajo qëndron.

Ndërtuesit e saj falënderoj,

Paçka se e ndërtuan me nxitim.

Prej saj më shpejt agimin e shijoj

Dhe diellin kqyr me gjatë në perëndim.

Dhe në dritaren time ditë për ditë,

Fryn erë deti, më flladit.

Në dorën time pëllumbi vjen e çukit,

E në mos mund të shkruaj më diçka,

Një ditë të perëndishme krahëlehtë,

Pres të vijë Muza, për ta shkruar vetë.

The post Spiropali u përgjigjet kritikave: Flet për sulme të rëndomta dhe konspiracione halucinante appeared first on Albeu.com.

Sipas saj, debatet e brendshme, sado të forta, nuk duhet të shndrrohen në spektakël ndëshkimor publik.

Reagimi i plotë:

Më përjashto

Debatet e brendshme, sado të forta, nuk duhet të shndrrohen në spektakël ndëshkimor publik.

Nëse kjo ndodh, problemi nuk është më mospajtimi, është frika nga mospajtimi.

Ky fakt kokëfort, ky konstatim i dukshëm, më tepër se vetë paralajmërimi, më detyron të flas.

Kur paralajmërimi publik bëhet instrument kërcënimi, heshtja nuk është më maturi, është dorëzim.

Nëse qëndrimi im për mënyrën si po funksionon partia, qeveria, shteti, konsiderohet arsye për përjashtim, atëherë po e them qetë dhe qartë: Më përjashto.

Jo si sfidë personale. Jo si dramë politike. Jo si show mediatik. Por si provë se problemi nuk është te fjala që ngre shqetësim, por te sistemi që shqetësimin nuk e duron.

Nuk kam sulmuar Partisë Socialiste. Kam kritikuar modelin që në disa aspekte po dëmton edhe Partinë Socialiste.

Kam folur për ndarjen e partisë nga shteti. Për rrezikun që politika të zëvendësohet nga administrimi. Për një logjikë kontrolli. Ku struktura burokratike dhe pushteti administrativ rrezikojnë të marrin vendin e përfaqësimit politik.

Nëse këto konsiderohen arsye për përjashtim, atëherë pyetja nuk është pse flas unë. Pyetja është pse këto gjëra nuk lejohen të thuhen.

Pushteti nuk dobësohet nga kritika. Pushteti dobësohet kur humb aftësinë për vetëkorrigjim.

Nëse në një forcë politike që ka lindur si projekt emancipimi kombëtar, kritika trajtohet si devijim, atëherë problemi është më i thellë se çdo debat. Është krizë kulture politike.

Nëse të kërkosh që institucionet të mos kontrollohen, personalizohen, instrumentalizohen, është faj, atëherë më përjashto.

Nëse të kërkosh garë e meritë, brenda e jashtë partisë është faj, më përjashto.

Nëse të kërkosh që socialistët të mos zëvendësohen nga një model “drejtorokracie”, ku kontributi politik zbehet përballë kontrollit administrativ, qenka mungesë disipline, më përjashto.

Nëse të mendosh se pushteti duhet të njohë vetkufizim, dhe nuk duhet të njësohet me strukturat që e rrethojnë, qenka herezi e papranueshme, më përjashto.

Nuk po mbroj një pozicion. Aq më pak një kolltuk. Kryetarllëkun dhe ministërllëkun nuk ma ka lënë gjyshi apo gjyshja. Po mbroj një parim.

Në politikë mospajtimi nuk është thyerje e besnikërisë.

Mospajtimi është forma më e lartë e besnikërisë.

Kur refuzimi për t’u bërë pjesë e një automatizmi votash në Parlament interpretohet si largim nga grupi, atëherë problemi nuk është disiplina, por ideja se bindja kërkohet e verbër, pa arsyetim, pa marrë parasysh pasojat.

Kur refuzohet bindja si ritual, nuk po mbrohet uniteti, por po kërkohet nënshtrim.

Kur ndërgjegjja trajtohet si shkelje disipline vetëm sepse nuk dakordësohet me automatizmin e veprimeve, atëherë problemi nuk është mospajtimi, por modeli që e ngatërron bindjen me nënshtrimin, duke tentuar të normalizojë deri edhe abuzimin. Nëse edhe këtë e kam gabim, më përjashto.

Por të paktën të bëhet e qartë se përjashtimi nuk po ndodh sepse dikush ka tradhtuar partinë. Po ndodh sepse dikush ka refuzuar të heshtë për mënyrën si po vepron pushteti në emër tësaj.

Dhe kjo nuk është çështje personale. Është çështje se si kuptohet politika. Çfarë ndodh me një parti kur qoftë edhe një akt politik mosvotimi shihet si armiqësi? Çfarë ndodh me një shtet kur kundërshtimi trajtohet si kërcënim? Çfarë ndodh me një shoqëri kur bindja kërkohet si nënshtrim?

Këto nuk janë pyetje për fatin tim, të cilin e bëj vetë pa ndihmën e askujt. Janë pyetje për mënyrën si qeveriset.

Kërcënimi për përjashtim nga grupi më shqetëson më pak se ideja se mund të normalizohet mendimi që një grupim politik duhet të funksionojë përmes frikës.

Një formacion politik ku askush nuk kundërshton, nuk është i fortë. Është i heshtur dhe duhet ruajtur nga zgripi.

Heshtja politike ka qenë gjithmonë paralajmërim i së keqes.

Jo rrallë, nuk tremb forca reale e kundërshtarit.

Tremb jehona që i bëhet frikës.

Shumë struktura kontrolli mbahen jo aq nga forca e tyre, sa nga përfytyrimi i rrejshëm që të tjerët kanë për forcën e tyre, për mekanizma që mbijetojnë nga frika që prodhojnë. Nëse nuk dakordësohemi as për kaq, më përjashto.

Nëse nuk respektohet e drejta të flas, madje dhe të bërtas, kur familja ime politike fillon të ketë frikë nga fjala, nuk ka dilemë, zgjidhja është 1, më përjashto.

The post Përplasja e fortë me Ramën në mbledhjen e PS, vjen reagimi i Elisa Spiropalit: Më përjashto, paralajmërimi më detyron të… appeared first on Albeu.com.

Gjithashtu, Spiropali do të zhvillojë një takim bilateral dhe një konferencë të përbashkët për shtyp me Ministrin e Punëve të Jashtme të Kroacisë, Gordan Grlić-Radman.

Më pas, ajo do të zhvillojë një takim me Komitetin për Çështjet e Jashtme të Parlamentit Kroat.

Gjatë takimeve pritet të diskutohen marrëdhëniet tradicionale miqësore mes dy vendeve, si dhe hapat e mëtejshëm të partneritetit strategjik, përfshirë organizimin e takimit të parë ndërqeveritar (G2G).

Në fokus do të jenë gjithashtu bashkëpunimi ekonomik, me theks te energjia, turizmi dhe infrastruktura, projektet rajonale si Korridori Blu, Korridori VIII, Nisma e Tri Deteve, si dhe rëndësia e zhvillimit të degës së gazsjellësit Adriatiko–Jonian për forcimin e lidhjes energjetike Kroaci–TAP.

Gjatë vizitës, Spiropali do të mbajë edhe një ligjëratë me temë “Shqipëria, një vlerë e shtuar në BE” për studentët e Fakultetit të Shkencave Politike në Universitetin e Zagrebit.

The post Elisa Spiropali vizitë zyrtare në Kroaci, pritet nga Presidenti kroat dhe Ministri i Jashtëm appeared first on Albeu.com.

Në një reagim publik ai shprehet se në dy vite në krye të këtij dikasteri e ka kryer detyrën me “bindjen se rruga e vetme e qëndrueshme është forcimi i institucioneve dhe integriteti, dhe se diplomacia efikase i ka rrënjët në bashkëpunim, përmbajtje dhe besueshmëri”.
Në fund ai falënderon kryeministrin Edi Rama për besimin e këtij posti, si dhe i uron suksese Spiropalit në detyrën që do ta zëvendësojë.

“Për një diplomat, është një nder i jashtëzakonshëm, por edhe një përgjegjësi e madhe të drejtojë Ministrinë për Evropën dhe Punët e Jashtme. Për dy vitet e fundit, pata këtë privilegj, duke u përpjekur çdo ditë ta shoh punën me sytë e kolegëve dhe të mbështes, me përulësi, shërbimin e rëndësishëm të përfaqësimit dinjitoz të Shqipërisë dhe interesave të saj në botë.
E kam kryer këtë detyrë me bindjen se rruga e vetme e qëndrueshme është forcimi i institucioneve dhe integriteti, dhe se diplomacia efikase i ka rrënjët në bashkëpunim, përmbajtje dhe besueshmëri.
Faleminderit Kryeministrit Rama për besimin e dhënë dhe urime Znj. Spiropali për këtë përgjegjësi. Mirënjohës për kolegët dhe partnerët, brenda dhe jashtë vendit, që ndanë këtë rrugëtim”, shkruan ai.
Në kabinetin e ri qeverisës, Hasani do të drejtojë Komisionin e Jashtëm Parlamentar.

The post Elisa Spiropali do ta zëvendësojë në Ministrinë e Jashtme, Igli Hasani uron kolegen dhe falënderon Ramën appeared first on Albeu.com.

Krahas mirënjohjes për këtë takim të paharruar, Spiropali i shprehu Shenjtërisë së tij falenderim të thellë për kontributin e paçmuar që ka dhënë në mbrojtjen dhe lartësimin e vlerave të humanizmit, solidaritetit, drejtësisë shoqërore e paqes.

Ashtu si edhe për dashurinë e tij për Shqipërinë, e cila i ka dhënë botës Shën Terezën, për bekimin e 38 martirëve të Kishës Katolike shqiptare, për kujdesin e veçantë për besimtarët dhe bashkëjetesën e tolerancën fetare në vendin tonë, të cilën Ati i Shenjtë e ka vlerësuar “Një trashëgimi historike e njerëzimit”.

The post Kryeparlamentarja Elisa Spiropali pritet në një audiencë të veçantë nga Ati i Shenjtë, Papa Françesku appeared first on Albeu.com.