E negociuar në korrik të vitit të kaluar nga Turqia dhe Kombet e Bashkuara, marrëveshja ka mundësuar një korridor të sigurt për dërgesat me drithëra ukrainase, që transportohen nga portet në Detin e Zi. Këto porte, paraprakisht kishin qenë të bllokuara për shkak të pushtimit rus të Ukrainës.

Rusia, ekonomia e të cilës është goditur një sërë runde sanksionesh nga Perëndimi, vazhdimisht ka kërcënuar se do të tërhiqet nga marrëveshja nëse nuk largohen pengesat ndaj eksporteve të saj.

Ministria e Jashtme e Rusisë tha më 13 prill se “është e vështirë të flitet edhe për një zgjatje tjetër të nismës së Detit të Zi përtej datës 18 maj” nëse Moska nuk sheh asnjë përparim.

Ndaj eksporteve ushqimore dhe të plehrave artificiale të Rusisë nuk ka sanksione, por pengesat krijohen për shkak të sanksioneve që janë vendosur ndaj kompanive të sigurimit, bankave, por edhe të transportuesve.

Ministria e Jashtme ruse ka paraqitur një sërë kushtesh për zgjatjen e marrëveshjes. Në mesin e kushteve është që Banka Bujqësore ruse, Rosselkhozbank, të rifutet në sistemin ndërkombëtar të pagesave, SWIFT.

Po ashtu, Rusia ka kërkuar që të rinisin furnizimet me makinerinë për bujqësi, pjesë shtesë dhe shërbime të tjera.

Kushtet e Moskës përfshijnë edhe rinisjen e furnizimeve me amoniak përmes tubacionit Togliati-Odesa.

Për më tepër, Rusia po ashtu ka kërkuar që të hiqen kufizimet për qasjen në porte si dhe sanksionet ndaj kompanive që janë të lidhura me prodhimin dhe transportin e produkteve ushqimore dhe plehrave artificiale.

Që kur u arrit marrëveshja në korrik të vitit 2022, mbi 27 milionë tonë drithëra dhe produkte të agrikulturës kanë arritur të eksportohen. Marrëveshja është ripërtërirë dy herë.

Kur skadoi në mars, Rusia tha se pajtohet që marrëveshja të zgjatet për 60 ditë, në vend se 120 ditë, sa ishte zgjatur paraprakisht.

The post Rusia sërish paralajmëron Perëndimin për marrëveshjen e drithërave appeared first on Albeu.com.

Erdogan e ka falënderuar Putinin “për qasjen pozitive” sa i përket zgjatjes së marrëveshjes për eksportet e drithërave nga portet e Detit të Zi. Sipas Kremlinit, lideri turk tha se e “kupton pozicionin parimor të palës ruse për të arritur zbatimin e plotë të pjesës së dytë të marrëveshjes, heqjes së barrierave për produktet e agrikulturës së Rusisë”.

Rusia në fillim të javës vendosi disa kushte për t’u pajtuar për zgjatjen e mëtejme të marrëveshjes së eksporteve të drithërave dhe Putin tha se do të dërgojë drithëra falas për shtetet afrikane, nëse këto kushte nuk plotësohen.

Kjo është hera e dytë që vazhdohet marrëveshja, që Ukraina dhe Rusia e kanë nënshkruar në korrik të vitit të kaluar. Marrëveshja fillimisht u arrit me ndërmjetësimin e Kombeve të Bashkuara dhe Turqisë.

Rusia dhe Ukraina, që janë përfshirë në luftë, janë eksportuese globale të grurit dhe nënprodukteve të tij, dhe shumë shtete të botës varen prej tyre.

The post Putin dhe Erdogan bisedojnë për marrëveshjen për drithërat appeared first on Albeu.com.

“Është shumë e rëndësishme që të zhbllokohen furnizimet me plehra, ushqime dhe drithëra në tregjet botërore”, tha për gazetarët zëdhënësi i Kremlinit, Dmitry Peskov.

“Është një sasi e vogël e drithit ukrainas, por megjithatë është shumë e rëndësishme që ky drithë të arrijë në tregjet botërore”, shtoi ai.

Më vonë gjatë së premtes, Kievi dhe Moska pritet të nënshkruajnë një marrëveshje në Stamboll për t’i rikthyer eksportet e drithërave ukrainase nga Deti i Zi, edhe pse forcat ruse kanë nisur një sulm të ri me artileri në lindje të Ukrainës.

Bisedimet për zhbllokimin e eksporteve të drithërave janë ndërmjetësuar nga Kombet e Bashkuara dhe Turqia.

Peskov tha se ministri rus i Mbrojtjes, Sergei Shoigu, do të përfaqësojë Moskën gjatë takimit në Stamboll.

Ai konfirmoi planet për nënshkrimin e marrëveshjes, por nuk dha më shumë komente.

Gjatë vizitës në Teheran më herët gjatë kësaj jave, presidenti rus, Vladimir Putin, tha se Perëndimi duhet t’i heqë kufizimet ndaj eksporteve të drithërave ruse nëse dëshiron që Moska t’i lehtësojë eksportet e drithërave ukrainase.

Pushtimi rus në Ukrainë ka ndërprerë dërgesat e drithërave nga Ukraina, një prej eksportuesve më të mëdha në botë të grurit dhe drithërave të tjera, duke rritur frikën se mund të ketë mungesë të furnizimeve ushqimore globale./REL

The post Marrëveshja e drithrave, reagon Kremlini: Zhbllokimi i eksporteve është shumë i rëndësishëm appeared first on Albeu.com.

Praktika që përdor zonja Porto – e cila kombinon bagëtinë, të korrat dhe pylltarinë – kërkon më pak tokë dhe mund ta bëjë një fermë pesë herë më produktive sesa një ekonomi mesatare braziliane. Ajo rikthen kullotat e degraduara, duke e bërë atë ideale për t’u përdorur në tokë të keqe. Megjithatë ky sistem është përqafuar ngadalë. Pavarësisht avantazheve të sistemit, ai është aplikuar në vetëm 18.5 milion hektarë, ose rreth 5% të tokës bujqësore.

Kjo është shqetësuese. Në katër dekadat e fundit, Brazili është transformuar nga një importues neto në eksportuesin e katërt më të madh të ushqimit në botë. Në vitin 2022 pritet të prodhojë 285 milionë tonë drithë, gjashtë herë më shumë se sasia që korri në vitin 1977. Megjithatë, bota është i prirur për më shumë.

Zinxhirët e zgjatur të furnizimit dhe mungesat e shkaktuara nga pushtimi i Ukrainës nga Rusia po ushtrojnë presion mbi tregjet ushqimore. Edhe para luftës, Brazili eksportoi më shumë grurë në dy muajt e parë të këtij viti sesa në të gjithë vitin 2021. Por moti ekstrem dhe rritja e çmimeve të karburanteve dhe plehrave po e bëjnë më të vështirë për fermerët të plotësojnë kërkesën.

S’ka shi, s’ka drithëra

Shporta e bukës së Amerikës së Jugut po balancon gjithashtu ekosistemet e pasigurta. Fermat e bagëtive dhe sojës po shkatërrojnë pjesë të Amazonës. Përparimet në bujqësinë tropikale kanë ardhur gjithashtu në kurriz të gjysmës së pemëve të cerrados. Cerrado, i njohur si “vendlindja e ujërave”, ushqen tetë nga 12 pellgjet kryesore të lumenjve të Brazilit. Por kjo varet nga lagështia në ajër nga pyjet e shiut për furnizimin e tij me ujë. Pra, shpyllëzimi jo vetëm që shton ndryshimin e klimës. Ai gjithashtu minon kushtet e nevojshme për rritjen e ushqimit.

Përgjigjja ndaj këtyre sfidave kërkon risi. Në një urdhër ekzekutiv më 22 prill, presidenti Joe Biden tha se Shtetet e Bashkuara do të përpiqeshin të reduktonin importin e ushqimit të prodhuar në tokat e shpyllëzuara ilegalisht, siç është Amazona. Në sondazhe, rreth gjysma e konsumatorëve në vendet e pasura dhe me të ardhura të mesme thonë se ata e konsiderojnë qëndrueshmërinë kur blejnë ushqime dhe pije. Por a mund t’i përgjigjet bujqësia braziliane kësaj kërkese duke u bërë më e gjelbër, duke rritur gjithashtu furnizimin me ushqim?

Jair Bolsonaro, presidenti populist, ka mbikëqyrur rritjen e shpejtë të niveleve të shpyllëzimit dhe ligjet e dobësuara që mbrojnë bimësinë vendase. Megjithatë, të paktën në letër, plani i qeverisë së tij për bujqësinë është ambicioz. Ai synon të reduktojë emetimet në sektor me ekuivalentin e 1.1 miliardë ton dioksid karboni deri në vitin 2030. Një pjesë e planit përfshin zhvillimin e standardeve për atë që përbën “karbon të ulët”, “karbon neutral” ose “karbon negativ” për dhjetë mallra. Në vitin 2017, Brazili u bë vendi i parë në botë që krijoi një etiketë për mishin e viçit “neutral ndaj karbonit” ose me emetim zero neto.

Vetëm prodhimi i viçit përbën rreth 8.5% të emetimeve të gazrave serrë në botë. Brazili, si eksportuesi më i madh në botë i mishit të viçit, ka një nxitje të madhe për t’i etiketuar mallrat e tij “neutral ndaj karbonit”. Jo të gjithë janë të bindur.

Kërkimi për neutralitetin e karbonit po nxit ndryshime në të gjithë sektorin. Carapreta, një kompani mishi, zotëron tre ferma në Minas Gerais, në Brazilin juglindor. Në njërën, peshqit tilapia mbahen në depozita dhe uji në të cilin notojnë përdoret më pas në drithërat e fermës. Drithërat bëhen ushqim për kafshët, rreth 70,000 bagëti që ferma ther çdo vit. Mbetjet e mishit përpunohen për t’u kthyer ushqim peshku, ndërsa mbetjet e kafshëve shndërrohen në plehra dhe biogaz. Ky gaz ndihmon që ferma të jetë e vetë-mjaftueshme në energji të rinovueshme. E gjithë kjo, pretendon kompania, përfundimisht do ta bëjë fermën karbon-negative. Deri në vitin 2024, pronarët e Carapreta presin të kenë investuar 208 milion dollar.

Shporta e bukës

Dhe ekipi Carapreta është i prirur të inkurajojë më shumë konsum të mishit, jo më pak. “Është diçka që mund ta hani çdo ditë, është e mirë për ju dhe për mjedisin në tërësi”, thotë Gabriel Géo, shefi i marketingut. Por në hektarin që duhet për të kullotur një lopë Carapreta, një fermë mesatare braziliane mund të prodhojë 28 ton patate ose pesë ton misër.

Shumica e fermerëve brazilianë nuk kanë miliona për të investuar për të kënaqur konsumatorët e ndërgjegjshëm. Kjo përfshin fermat e vogla dhe të mesme të cilat prodhuan rreth dy të tretat e ushqimit sipas vlerës në vitin 2006, viti i fundit për të cilin ka të dhëna të disponueshme. Vetëm 15% e fermave braziliane raportojnë se kanë akses në kredi, sipas një studimi të Bankës Botërore. Është gjithashtu më e vështirë për fermat që të drejtohen drejt mallrave të ndryshme, si gruri, thotë Lygia Pimentel nga Agrifatto, një konsulencë.

Brazili gjithashtu importon 85% të plehrave të tij. Gati gjysma e tyre erdhi nga Rusia dhe Bjellorusia vitin e kaluar. Në mars, ministri i fermës tha se vendi ka vetëm pleh të mjaftueshëm deri në tetor, duke rritur mundësinë e një krize kur sezoni i mbjelljeve të fillojë në shtator. Fermerët e saj tashmë ushqejnë mbi 800 milionë njerëz dhe më lirë se prodhuesit e tjerë të mëdhenj. Por mbushja e të gjitha kupave që ka zbrazur Vladimir Putin është një detyrë shumë e madhe vetëm për Brazilin./abcnews.al

The post Të gjithë “sytë” nga Brazili, a mund t’i përmbushë vendi latin nevojat e botës për ushqim appeared first on Albeu.com.