Deri në fillim të viteve ’90, fenerët kryesorë me ndriçim të verdhë ishin një tipar dallues i pothuajse çdo veture franceze, fakt që shumë adhurues të industrisë së automobilave e mbajnë mend ende.

Origjina e këtij standardi lidhej me shqetësimet franceze për shpërthimin e një lufte tjetër të madhe. Në vitin 1936, Franca miratoi një rregullore sipas së cilës të gjitha dritat e automjeteve duhej të ishin të verdha. Meqë gjermanët përdornin fenerë tradicionalë me dritë të bardhë, ngjyra shërbente për ta bërë më të lehtë dallimin në rrugë mes armikut dhe atyre që konsideroheshin “tanët”.

Rregulli vazhdoi të zbatohej deri në vitin 1993. Atëherë, Francës iu desh të harmonizohej me standardet e Bashkimit Evropian dhe të gjitha automjetet e reja nisën të pajiseshin me dritat e bardha që përdoren edhe sot. Përjashtim bëjnë vetëm automjetet klasike, të njohura si oldtimer, të cilat mund t’i ruajnë fenerët e verdhë nëse ata janë montuar në fabrikë si pjesë origjinale.

Drita e verdhë ka një gjatësi vale më të madhe sesa drita me nuanca blu ose vjollcë. Kjo e bën atë më efikase kur errësira shoqërohet me mjegull, borë apo shi, pasi depërton më mirë dhe krijon më pak reflektime nga sipërfaqja e rrugës.

Për këtë arsye, disa prodhues vazhdojnë ta përdorin ndriçimin e verdhë te dritat e mjegullës. Për shumë kohë është pohuar gjithashtu se kjo ngjyrë i bezdis më pak sytë e drejtuesve që afrohen nga kahu i kundërt, megjithëse kjo teori nuk është konfirmuar plotësisht.

Përdorimi i fenerëve të verdhë nisi të binte me përhapjen e llambave halogjene. Për të prodhuar këtë ngjyrë nevojiteshin filtra të posaçëm, të cilët gjatë natës mund ta ulnin efikasitetin e ndriçimit deri në 25 për qind.

Fenerët bashkëkohorë sigurojnë dritë më të fuqishme dhe më të pastër se variantet e verdha. Si rezultat, ndriçimi modern “i bardhë” është shndërruar në standardin e sotëm të industrisë së automobilave.

The post Si u bënë fenerët e verdhë simbol i veturave franceze dhe pse u hoqën? appeared first on Albeu.com.

Deri në fillim të viteve ’90, fenerët me ndriçim të verdhë ishin pothuajse një shenjë dalluese e çdo veture franceze, një detaj që adhuruesit e automobilizmit e kujtojnë ende.

Origjina e kësaj zgjedhjeje lidhej me frikën e francezëve për shpërthimin e një tjetër lufte të madhe. Në vitin 1936, u miratua një rregullore që urdhëronte përdorimin e dritave të verdha në të gjitha automjetet. Meqë makinat gjermane kishin fenerë tradicionalë të bardhë, kjo do të ndihmonte në identifikimin në rrugë të atyre që konsideroheshin armikë dhe atyre “tanëve”.

Rregulli francez vazhdoi të zbatohej deri më 1993. Në atë vit, Franca duhej të harmonizonte normat e saj me standardet e Bashkimit Evropian, ndaj automjetet e reja nisën të pajiseshin me drita të bardha, si ato që përdoren sot. Përjashtim mbetën vetëm automjetet klasike, ose oldtimerët, të cilat mund t’i ruajnë fenerët e verdhë kur këta kanë qenë pjesë origjinale e pajisjeve të montuara në fabrikë.

Dritat e verdha dallohen për gjatësinë më të madhe të valës në krahasim me ndriçimin në tonalitete blu apo vjollcë. Kjo i bën ato më efikase kur errësira shoqërohet me mjegull, reshje shiu ose borë, pasi drita përshkon më mirë ambientin dhe krijon më pak reflektime nga rruga.

Për këtë arsye, disa prodhues vazhdojnë ta përdorin ndriçimin e verdhë te dritat e mjegullës. Për një periudhë të gjatë është thënë gjithashtu se ky lloj ndriçimi është më i lehtë për sytë e drejtuesve të automjeteve që vijnë nga kahu i kundërt, megjithëse kjo teori nuk është konfirmuar plotësisht.

Rënia e fenerëve të verdhë nisi me përdorimin e llambave halogjene. Këto llamba kërkonin filtra të posaçëm për të prodhuar dritën e verdhë, ndërsa filtrat e ulnin efikasitetin e tyre deri në 25 për qind gjatë natës.

Fenerët bashkëkohorë sigurojnë një ndriçim më të fortë dhe më të pastër se dritat e verdha. Si pasojë, dritat e reja “të bardha” janë kthyer sot në standardin e industrisë së automobilave.

The post Arsyeja pse makinat franceze përdornin fenerë të verdhë dhe fundi i kësaj tradite appeared first on Albeu.com.

Deri në fillim të viteve ’90, fenerët kryesorë me dritë të verdhë ishin një tipar i zakonshëm i pothuajse të gjitha automjeteve franceze.

Origjina e këtij standardi lidhej me frikën nga një konflikt i ri i madh. Në vitin 1936, Franca vendosi me rregullore që të gjitha dritat e automjeteve të ishin të verdha. Në të kundërt, automjetet gjermane përdornin ndriçim të bardhë, gjë që, në rast lufte, do ta bënte më të lehtë dallimin mes forcave armike dhe atyre “tona”.

Kjo praktikë vazhdoi deri në vitin 1993, kur Franca u përshtat me standardet e Bashkimit Evropian. Duke nisur nga ajo periudhë, automjetet e reja nisën të pajiseshin me fenerë të bardhë, siç përdoren edhe sot. Përjashtim bëjnë vetëm automjetet klasike, të cilat mund t’i mbajnë ende dritat e verdha nëse i kanë pasur ato që në fabrikë.

Ngjyra e verdhë lidhet edhe me një veçori teknike: ajo ka gjatësi vale më të madhe se drita në nuancat blu apo vjollcë. Si pasojë, performon më mirë kur errësira shoqërohet me mjegull, shi ose borë, pasi depërton më lehtë dhe krijon më pak reflektime në sipërfaqen e rrugës.

Për këtë arsye, disa prodhues vazhdojnë ta përdorin ndriçimin e verdhë te fenerët e mjegullës. Për vite me radhë është thënë gjithashtu se kjo dritë ishte më pak lodhëse për sytë e drejtuesve që vinin përballë, megjithatë kjo teori nuk është konfirmuar plotësisht.

Përdorimi i dritave të verdha filloi të zvogëlohej me përhapjen e llambave halogjene. Këto llamba kërkonin filtra të posaçëm, të cilët gjatë natës mund ta ulnin efikasitetin e ndriçimit deri në 25 për qind.

Fenerët modernë të bardhë sigurojnë një ndriçim më të pastër dhe më intensiv krahasuar me sistemet e vjetra të verdha. Për këtë arsye, ato janë shndërruar në standardin e industrisë së automobilave.

The post Si u kthyen fenerët e verdhë të makinave franceze në histori? appeared first on Albeu.com.