“Ju jeni forca jonë dhe arsyeja pse vazhdojmë të ecim përpara, mbi të gjitha për të ba ma t’mirën për ju,” shkruan Doshi, duke vlerësuar angazhimin e anëtarëve dhe aktivistëve vullnetarë që, sipas tij, kontribuan në këtë rezultat.

Ai u zotua se PSD do të punojë “pa u lodhur e pa u ndalur” për të përmbushur kontratën me shtresat në nevojë dhe me ata që “kanë nevojë të dëgjohen e të përkrahen”.

Një falënderim i veçantë iu drejtua votuesve besnikë në Shkodër, Malësi e Madhe, Pukë, Fushë Arrëz dhe Vau i Dejës, të cilët Doshi i cilëson si bazën më të fortë të mbështetjes së tij politike.

“Misioni vazhdon!”, – përfundon ai mesazhin.

Postimi i plotë:

Sot dua të falenderoj nga zemra 50 mijë shqiptarët, nga gjithë qarqet e vendit, Shkodër, Kukës, Tiranë, Korçë, Fier, Durrës, Elbasan, Lezhë, Dibër, Vlorë, Berat, Gjirokastër e Diasporë të cilët na besuan dhe votuan. Ju jeni forca jonë dhe arsyeja pse vazhdojmë të ecim përpara, mbi të gjitha për të ba ma t’mirën për ju.
Pavarësisht tan sfidave ne ia dolëm, ne ia dolëm me 50 mijë vota, me një numër të jashtëzakonshëm anëtarësh dhe aktivistësh vullnetarë, dhe me 3 deputetë të legjislaturës së ardhshme të cilët do jenë zëri juaj në Parlament!
Partia Socialdemokrate dhe unë do punojmë pa u lodhun e pa u ndalun për ta bërë realitet kontratën tonë socialdemokrate, kontrarën tonë me votuesit, me shtresat në nevojë, me njerëzit e vujtun, me ata që kanë nevojë të dëgjohen e të përkrahen!
Një falenderim i veçantë i shkon votuesve të mi besnikë në Shkodër, Vaun e Dejës, Malësinë e Madhe, Pukë e Fushë Arrëz. Besnikeria që kemi ndaj njani tjetrit asht po aq e palëkundun sa dashuria për familjen e besimi në Zot.
Shkodra, Malësia e Madhe, veriu do jenë tan jetën shtëpia jeme. E gjithë Shqipëria ashtë shtëpia jonë, ku socialdemokratët kanë gjetun jo vetëm përkrahje por kanë marrë respektin që meritojnë.
Misioni vazhdon!
I juaji,
Tom Doshi

The post Tom Doshi falenderon votuesit: Ju jeni forca jonë dhe arsyeja pse vazhdojmë të ecim përpara appeared first on Albeu.com.

Në shkrimin e publikuar nga OCCRP, theksohet se Tom Doshi, dyshohet se është në krye të një grupi kriminal vendas që kryen mashtrime emigracioni, trafik droge dhe pastrim parash.

Shkrimi i plotë i OCCRP

Tom Doshi, një biznesmen dhe politikan i fuqishëm shqiptar i lidhur me kryeministrin e vendit, dyshohet se drejton një grup të organizuar kriminal i përfshirë në pastrimin e parave, trafikun e drogës, dhe veprave të tjera penale në Australi, sipas raporteve konfidenciale të shërbimeve sekrete.

Ky klan, baza e të cilit është në Shkodër, ka abuzuar sistematikisht me sistemin e emigracionit të Australisë, duke ndërtuar “një strukturë të tërë kriminale shqiptare të krimit të organizuar” në të gjithë Australinë e Jugut, sipas raporteve të inteligjencës.

Dokumentet e hartuara nga Komisioni Australian i Inteligjencës Kriminale (ACIC) dhe të shpërndara në agjencitë policore vendase dhe të huaja, bazohen në raporte të shumta nga forcat e policisë lokale dhe informacione nga organet e huaja të zbatimit të ligjit. Raportet u lexuan nga gazetarët e OCCRP-së dhe gazetarët e gazetave australiane “The Age” dhe “Sydney Morning Herald”.

Në këto dosje përshkruhet mënyra se si klanet shqiptare, duke nisur nga viti 2000, kanë përdorur identitete të rreme dhe lidhje të afërta me agjentët e migracionit për të dërguar njerëzit e tyre në Australi e më pas atje ngritën celulat në Adelaide, Melburn, Perth dhe vende të tjera.

Në dosje, Doshi përshkruhet si “koka” e një grupi “që përbëhet kryesisht nga familja e tij e madhe”. Megjithëse dokumentet nuk përmbajnë detaje rreth aktiviteteve të tij specifike, ato vënë theksin tek fakti se tetë nga të afërmit e tij janë të përfshirë në hetimet për trafik droge dhe pastrim parash, në disa raste si “shënjestra kryesore”. Në këto raporte evidentohet se të afërmit e tij kanë marrë viza australiane nëpërmjet dokumenteve të rreme. Njëri prej tyre është nën akuzë për trafik droge.

Doshi, i cili ka jetuar në të dyja shtetet, në Australi nuk është akuzuar për asnjë krim. Në atdheun e tij, ai ka ndërtuar një perandori biznesi që ka përfituar gjerësisht nga kontratat shtetërore. Ai u shpall persona “non grata” nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës në vitin 2018 për “përfshirje në korrupsion domethënës” dhe u detyrua të largohej nga Parlamenti në vitin 2021, pas një sërë skandalesh të profilit të lartë, ndër vite. Dyshimet për përfshirjen e tij në rrjetin kriminal australian nuk janë bërë kurrë publike më herët.

“Asnjëherë në jetën time nuk kam qenë i përfshirë në asnjë lloj forme me kontrabandën e drogës, trafikun e qenieve njerëzore, trafikun e armëve, pastrimin e parave, apo emigracionin e paligjshëm në Australi, Shqipëri apo dhe në ndonjë shtet tjetër”, ka shkruar Tom Doshi në përgjigje të pyetjeve të gazetarëve. “Në fakt, si deputet i Kuvendit të Shqipërisë, kam qenë mbështetës i fuqishëm i luftës kundër këtyre aktiviteteve”.

“Nuk kam asnjë lidhje me asnjë ‘klan kriminal’ shqiptar me bazë në Australi, apo me ndonjë kriminel shqiptar në ndonjë vend tjetër”, ka shkruar ai. “Numri i vëllezërve dhe motrave të mia, së bashku me fëmijët e tyre, shkon në 33. Unë kam pak ose aspak kontakt me ta, përveçse kur i takoj në funerale apo festa familjare.”

Ata duan të dominojnë

Grupet kriminale shqiptare janë shumë aktive në trafikun e drogës në Mbretërinë e Bashkuar, Itali dhe shumë vende apo dhe kontinente të tjera.

Aktivitetet e tyre të mirë organizuara dhe sistematike në Australi nxjerrin në pah kërcënimin që vjen nga zgjerimi i tyre ndërkombëtar.

Ndër aftësitë e tyre kryesore, thonë oficerë aktualë dhe ish-zyrtarë të forcave ligj zbatuese, është shfrytëzimi i rregullave të emigracionit për të kontrabanduar anëtarët e tyre në vendet ku ata veprojnë.

“Shpesh ata aplikojnë për një vizë të caktuar duke e ditur se do t’u refuzohet”, thuhet në një nga dosjet e inteligjencës australiane, “por (ata) shfrytëzojnë procesin e gjatë të apelimit në mënyrë që të mund të sigurojnë prova për të mbështetur një aplikim tjetër për vizë.”

“Ata kanë persona që i ndihmojnë, që janë shumë profesionistë, që i asistojnë në çështjet e aplikimit të vizave, çështjet ligjore apo çështjet të tjera,” tha Paul O’Halloran, Komandant i Policisë në Victoria. “Ata janë ekspertë të këtyre punëve.”

Gangsterët shqiptarë në Australi “mund të shfaqin dhunë ekstreme”, tha O’Halloran, dhe ata konsiderohen nga detektivët e tij si “shumë të rrezikshëm”.

Tony Saggers, ish-oficer i rangut të lartë në Agjencinë Kombëtare të Krimit të Britanisë, është marrë prej shumë vitesh me gjurmimin e kriminelëve shqiptarë.

“Thjesht përfshirja në këtë aktivitet nuk mjafton për ta. Ata pëlqejnë të dominojnë”, tha ai në lidhje me përfshirjen e tyre në tregtinë e drogës. “Ata angazhohen shumë për të qenë të respektuar për atë ç’ka bëjnë, dhe për t’u ditur që e kryejnë mirë. Thjesht kryerja e (aktivitetit kriminal) nuk mjafton për ta. Atyre u pëlqen të dominojnë, duke zotëruar kontrollin e plotë të këtij aktiviteti, duke dëshmuar se janë më të mirët dhe se plotësojnë dhe kënaqin kërkesat e klientëve.”

Një ‘cikël jetësor’ kriminal

Dokumentet e inteligjencës australiane, të analizuara nga gazetarët, nënvizojnë atë që ata e quajnë “cikli jetësor” me pesë faza i grupeve të strukturuara kriminale shqiptare.

Së pari, thuhet në raport, njerëzit rekrutohen nga Shqipëria, ndonjëherë me premtimin e rremë për t’u gjetur punë jashtë vendit. Së dyti, ata hyjnë në Australi duke përdorur deklarime të rreme në aplikimet për marrje vize dhe dokumente të hartuara mbi mashtrim. Së treti, ata arrijnë të qëndrojnë në Australi duke përfituar nga procedurat e gjata të vizave dhe lidhjet e tyre të krijuara me agjentët e emigracionit (disa shqiptarë aplikojnë për të qëndruar në Australi duke pretenduar se janë në gjakmarrje dhe se rikthimi në shtëpi do t’u rrezikonte jetën). Së katërti, kryejnë veprimtari kriminale. Së pesti, arrestohen, dënohen dhe u hiqen vizat.

Shkodra është identifikuar si një epiqendër nga e cila e kanë origjinën shumë prej këtyre grupeve kriminale. Pesë nga shtatë hetimet e kryera nga ACIC në Australi nga viti 2015 deri në vitin 2020 tregojnë se “objektivi kryesor” i hetimeve e ka prejardhjen nga ky qark.

Doshi, një “kingmaker” politik në Shkodër, në dokumente rezulton si lideri i dyshuar i një grupi të krimit të organizuar të përbërë nga familjarë të tij, të referuar si “banda e familjes Doshi”. Hetuesit besojnë se klani angazhohet në pastrim parash dhe shfrytëzon sistemin e migracionit të Australisë për të lehtësuar aktivitetet e tyre kriminale.

Anëtarët e klanit, thonë dokumentet, u bënë pjesë e një liste “të personave me interes” të krimit të organizuar shqiptar, listë e hartuar nga zyrtarët australianë. Kjo listë u dërgua më pas edhe tek agjencitë e zbatimit të ligjit në shumë vende evropiane. Në të njëjtat dokumente hetimore, thuhet se këto agjenci i kishin të skeduar anëtarët e klanit Doshi, nga hetimet e tyre të mëparshme.

Në këto dokumente përfshihet gjithashtu një “rast studimor” ku përshkruhet një grua me “lidhje familjare me Doshin” që punon si “agjente e regjistruar migracioni” në Australi, e cila “me gjasë ndërmjetëson procesin [kriminal], duke arritur rezultate me procedurat e emigrimit për anëtarët e grupit të arrestuar për kultivim kanabisi ose të lidhur ngushtë me trafikun e kokainës”.

Dosjet nuk përmendin asnjë akuzë kriminale kundër gruas dhe tregojnë se nuk ka “baza për të anulluar regjistrimin e saj [si agjent migracioni] në bazë të lidhjeve kriminale të rrethit të ngushtë familjar”.

Dosjet përmbajnë detaje hetimore mbi aktivitetin e dy nipave të Doshit. Për të dy thuhet se janë anëtarë të bandës së trafikut të drogës “Lleshi”, një bandë tjetër kjo që mban emrin e një familjeje e cila dyshohet se përdor paratë e përfituara nga “shtëpitë e barit”, për të trafikuar kokainë në Australi dhe jashtë saj.

Në mars 2022 në Adelaide, policia arrestoi një nga nipat e Doshit dhe ngriti akuza ndaj tij për trafik droge dhe pastrim parash, pasi sekuestroi një sasi kokaine me vlerë 1.6 milion dollarë australianë, të fshehur brenda një pajisjeje tymuese (Shënim i autorit: pajisje që përdoret për të përhapur tym në diskoteka dhe festa).

Nipi kishte filluar të vizitonte shpesh Evropën pasi kishte marrë nënshtetësinë australiane pothuajse një dekadë më parë, thuhet në dosjet e inteligjencës. Gjatë kësaj kohe, ai dhe familja e tij blenë prona të shtrenjta në Australi, duke ngritur dyshime tek hetuesit rreth burimit të të ardhurave. Dosjet tregojnë se ai ka zhvendosur para nga Australia në Shtetet e Bashkuara, duke përdorur një të njohur të tij, student në shtetin e Massachusetts. Zyrtarët e gjykatës nuk iu përgjigjën pyetjeve rreth statusit aktual të gjykimit të këtij rasti.

Nipi tjetër i Doshit nuk ndodhet më në Australi, por dyshohet se është ende i përfshirë në krimin e organizuar shqiptar dhe trafikun e drogës në nivele të larta. Edhe ai ka pasur një numër të madh çështjesh në konflikt me ligjin. Sipas dosjes së tij në emigracionin australian, e këqyrur nga gazetarët, ai ka një histori dënimesh penale në vend, që daton që nga viti 2012. Dosja citon një ministër që refuzoi kërkesën e tij për vizë duke thënë: “Unë dyshoj në mënyrë të arsyeshme se [ai] ka qenë ose është anëtar i një grupi apo organizate … i përfshirë në veprimtari kriminale”.

Në Shqipëri, ai u akuzua në vitin 2016 për sulm ndaj një punonjësi të policisë rrugore. Oficeri nuk pranoi të ngrinte akuza dhe nuk dihet fundi i procesit gjyqësor.

Dy incidente të tjera dhune të shkaktuara nga anëtarët e familjes Doshi përfunduan gjithashtu pa dënime. Në fillim të këtij viti, djemtë e Doshit, James dhe Marcos, së bashku me truprojën e tyre, u akuzuan në Shqipëri për rrahjen e një burri me shufra hekuri dhe mosbindje ndaj urdhrave të policisë. Çështja u pushua pasi personi që u sulmua e përshkroi incidentin si një keqkuptim dhe kërkoi që të tre të mos ndiqeshin penalisht.

Një gazetar shqiptar, për të cilën dyshohet se u sulmua nga vetë Doshi në vitin 2008, gjithashtu refuzoi të ngrinte akuza kundër tij.

James dhe Marcos Doshi nuk iu përgjigjën pyetjeve për koment.

“Shkëlqimi” i Doshit

Megjithëse akuzat australiane ndaj Doshit janë të reja, ai prej kohësh është një figurë kontraverse në vendlindjen e tij. Ai krijoi pasuri nga industria farmaceutike dhe e ndërtimit dhe gëzon lidhje politike të nivelit të lartë. Por karriera e tij është shënjuar nga dhuna, përballjet me ligjin dhe akuzat për korrupsion.

Në një kabllogram të ambasadës amerikane të vitit 2009, hartuar nga një diplomat amerikan që shërbente në Shqipëri, Doshi rezultonte në krye të listës së ligjvënësve “me lidhje me krimin e organizuar”, duke e përshkruar atë si “deputetin më të pasur” në vend, duke shtuar se ai ishte “i dyshuar për trafik narkotikësh”.

Përballja e parë e Doshit me ligjin ndodhi në fillim të viteve 2000. Në vitin 1990, gjatë kryerjes së shërbimit të detyrueshëm ushtarak, ai u dënua me një vit burg për sjellje të pahijshme, pasi përfshirja e tij në një sherr në gjendje të dehur në qytetin bregdetar të Durrësit përfundoi me goditijen me thikë të një personi.

Dënimi nuk e pengoi karrierën e Doshit. Nga mesi i viteve 1990, ai hyri në sektorët e ndërtimit dhe karburantit, ndërsa Shqipëria iu nënshtrua një tranzicioni të shpejtë drejt kapitalizmit të tregut të lirë.

Në vitin 1997 Doshi ndërtoi një jetë edhe në Australi, duke blerë prona të shumta në qytetin jugor të Adelaides dhe duke jetuar midis dy vendeve për disa vite. Pikërisht gjatë kësaj periudhe dyshohet se ai krijoi grupin kriminal të identifikuar nga hetuesit australianë.

Por dhe në vendlindje ai ishte po aq aktiv. Arriti suksesin më të madh në vitin 2000, kur firma e tij Aldosch Sh.pk fitoi tenderët për të blerë dy kompani të mëdha shtetërore në sektorin e qumështit dhe atë farmaceutik.

Teuta Shamku, gazetare që ka mbuluar për një kohë të gjatë sektorin e ekonomisë dhe tani punon për Radio-Televizionin Publik Shqiptar, e përshkruan këtë fitore si “surprizë”, veçanërisht pasi Aldosch u lejua të privatizonte dy kompani që operonin në sektorë krejtësisht të ndryshëm.

Për më tepër, Aldosch nuk ishte një emër i madh në biznesin shqiptar në atë kohë. “Ishin të panjohur,” tha Shamku për firmën e Doshit. “Aktiviteti i kësaj kompanie ishte pak enigmë.”

Në përgjigje të pyetjeve të gazetarëve, Doshi shkroi se këto blerje “ishin rezultat i një procesi privatizimi publik me tender të hapur. Kam bërë ofertën më të lartë në çdo rast. Nuk kishte asnjë favorizim”.

Lulëzimi i bizneseve të Doshit

Transaksionet nga kompania aksionere kyçe e Doshit, Aldosch, u shfaq në radarët e Drejtorisë së Përgjithshme të Tatim Taksave në 2008. Autoritetet e akuzuan kompaninë e Doshit për fshehje të të ardhurave nga librat e tyre kontabël nga shitja e dy kompanive shtetërore – njëra prej tyre kompania e qumështit dhe tjetra farmaceutike, që Doshi kishte blerë në 2000.

Autoritetet e tatim taksave gjobitën Aldosch me thuajse 18 milion lekë, por gjoba më vonë u rrëzua në gjykatën e apelit. (Në përgjigje të kërkesës sonë për koment, Doshi shkroi se gjoba u rrëzua sepse “pas dy viteve audit të gjithë kompanive tona dhe financave tona personale nuk u gjet asnjë bazë për akuzat”)

Doshi bleu prapë kompanitë e farmaceutikëve nga pronari i saj gjerman disa vite më pas. Sot, kompania e tij Profarma, dominon tregun e farmaceutikëve në Shqipëri dhe gjithashtu përfiton shumë nga “rimbursimi i ilaçeve” pasi i jep mundësinë disa pacientëve që të përfitojnë disa medikamente përmes skemës së rimbursimit nga shteti. Thuajse një e treta e 352 medikamenteve që janë të mbuluara nga programi i rimbursimit janë të prodhuara nga Profarma. (Doshi u shpreh se kompania e tij ka qenë e suksesshme pasi “ne kemi investuar për të modernizuar dhe automatizuar prodhimin dhe kemi prodhim të një cilësie të mirë dhe modern”. Kompania, u shpreh ai “operon në nivelet më të larta të integritetit dhe në përputhje të plotë me frymën e ligjit”.

Pas kësaj Doshi u përfshi në politikë. Ai siguroi mandatin e tij të parë në Parlamentin shqiptar në vitin 2005 si kandidat socialist, një nga partitë kryesore politike të Shqipërisë, për të përfaqësuar qytetin e tij të lindjes, Shkodrën.

Në një incident skandaloz, të raportuar gjerësisht tre vjet më vonë, Doshi dhunoi një gazetar që kërkoi një intervistë në lidhje me diplomën e tij false të universitetit. Një kabllogramë e ambasadës amerikane të asaj kohe përshkruante sesi të pranishmit në kafenenë e hotelit, ndoshta të frikësuar nga reagimi i njohur i dhunshëm i Doshit, thjesht nuk ndërhynë.

Gazetari nuk ngriti akuza dhe ngritja politike e Doshit vijoi e pandërprerë. Në vitin 2009, një kabllogram e ambasadës amerikane citoi një deputet të pakënaqur socialist, i cili u ankua se Doshi – të cilin ai e quajti “bandit” – kishte fituar ndikim mbi kreun e partisë, Edi Rama, pasi kishte investuar gjysmë milioni euro në fushatën e fundit parlamentare.

Socialistët nuk fituan atë vit. Por në zgjedhjet e ardhshme në vitin 2013, performanca e tyre u përmirësua dhe Shkodra i ndihmoi ata të siguronin një fitore kombëtare – duke shndërruar Doshin, nga një lojtar i pushtetshëm lokal, në pozicione më ndikuese.

Fatos Lubonja, një shkrimtar dhe analist politik shqiptar, e përshkroi Doshin si një aleat të fuqishëm të Partisë Socialiste “si për zgjedhjet e Shkodrës ashtu edhe për Tiranën”, duke iu referuar dy rajoneve të rëndësishme politikisht.

“Për shumë vite, [Doshi] ka qenë një nga aleatët më të rëndësishëm të partisë në pushtet të Edi Ramës, një parti që punon për dhe me një pakicë njerëzish”.

Por ngritja e Doshit nuk ishte pa telashe. Viza e tij në Australi u anulua për “shkaqe karakteri” (Shënim i autorit: një ndër arsyet kur nuk e plotëson këtë kriter, sipas ligjit australian të migracionit, është të të paturit e rekordeve kriminale) në 2015 dhe nuk rezulton që ai ta ketë shkelur tokën australiane që në atë kohë.

Dokumentet më të fundit të disponueshme publikisht tregojnë se në vitin 2020 Doshi apeloi këtë vendim por kjo përpjekje nuk ka qenë e suksesshme.

Doshi i tha gazetarëve se ai po vazhdon betejën e tij dhe se ai “shpreson shumë” për një rezultat pozitiv.

Zyrtarët e emigracionit nuk dhanë informacion për statusin e fundit të kësaj çështje.

Në atdhe, viti 2015 e gjeti atë të përjashtuar nga Partia Socialiste pas debateve me Ramën për të emëruarit politikë lokalë. Për vite me radhë, Doshi dhe një aleat i tij parlamentar ishin nën hetim për pretendimin e rremë se kryetari i Kuvendit kishte urdhëruar vrasjen e Doshit. Ai u shpall i pafajshëm për këto akuza.

Miq, si këta

Njeriu që u akuzua për dëshmi të rreme përkrah Doshit – i njohur si miku i tij i ngushtë, vuajti dënimin me burg për këtë akuzë por dhe për krime të tjera – ishte Mark Frroku, deputet që përfaqësonte qarkun e Shkodrës.

Marrëdhënia mes Doshit dhe Frrokut u acarua si pasojë e kësaj ngjarjeje. Por deri në atë kohë, Doshi dhe Frroku – fillimisht i dënuar për vrasje në Belgjikë, – ishin bashkëpunëtorë si në politikë, ashtu edhe në biznes.

Ishte Doshi ai që përfshiu Frrokun, i njohur deri atëherë si një biznesmen që merrej me lojërat e fatit, në politikë në vitin 2013, duke e ndihmuar të siguronte një mandat në Parlament. Një vit më pas, Frroku bleu disa prona nga Doshi, duke shënuar fillimin e një marrëdhënieje biznesi që përfshinte bashkëpronësinë e një hoteli dhe një fabrike pulash.

Deri atëherë Frroku ishte dënuar me 10 vjet burg në Belgjikë për vrasjen e një anëtari të bandës shqiptare atje në vitin 1999. Dënimi nuk mund të zbatohej, pasi Frroku ishte arratisur nga vendi pas vrasjes.

Megjithëse belgët u përpoqën të ekstradonin Frrokun nga Shqipëria, Ministria e Drejtësisë tha se nuk do ta bënte këtë pasi ai ishte shtetas shqiptar. Në vitin 2015, Frrokut iu hoq imuniteti si deputet në Shqipëri, dhe ai u gjykua për vrasjen dhe u shpall i pafajshëm në vitin 2017.

Në një rast të veçantë atë vit, Frroku u dënua me gjashtë vjet burg për fshehje pasurie, pastrim parash dhe ndërtim pa leje. Ai u lirua për sjellje të mirë pas tre vjetësh.

Një tjetër incident, kur Frroku kishte pushtet politik, ndodhi kur ndihmoi në mbrojtjen e një personazhi famëkeq: Bardhok Pllanajn, mbreti i dyshuar i drogës i njohur gjerësisht si “kumbari” i Shkodrës.

Në dosjen e vëzhgimit policor të siguruar nga gazetarët jepen detaje të këtij skandali: Kur Pllanaj ishte në arrati nga policia në vitin 2014, një makinë të cilën ai drejtonte, u ndalua nga oficerët. Por makina rezultoi se kishte një tjetër pasagjer të spikatur: vetë Frrokun. Duke folur nga dritarja e hapur, ai i tha policisë se nuk kishin të drejtë t’ia ndalonin makinën sepse ishte deputet. Duke vepruar sipas urdhrave të oficerëve të lartë, policia i la të lirë të dy burrat.

Restoranti nga i cili ishte nisur makina, një lokal luksoz në Tiranë që nuk mund të frekuentohet nga kushdo, i quajtur “Antika”, besohej gjerësisht se ishte në pronësi të Doshit. Megjithëse të dhënat nga regjistri i bizneseve nuk janë të disponueshme për të konfirmuar këtë fakt, gazetarët gjetën fakte që e vërtetojnë këtë :

Së pari, në raportin e policisë përmenden numrat e targave të automjeteve të parkuara jashtë restorantit natën në fjalë. Sipas të dhënave të regjistrave, një nga këto targa i përkiste Doshit. Së dyti, në dosjen kundër Doshit në lidhje me komplotin e rremë të “vrasjes” në të cilën ai ishte përfshirë me Frrokun, dëshmitarët nga policia cilësohen si punonjës të “Antika”, për të cilën në dosje thuhet se është në pronësi të Doshit.

Frroku nuk iu përgjigj kërkesave për koment. Pllanaj u vra me armë zjarri në vitin 2021.

Gjithashtu në vitin 2015, autoritetet e akuzuan Doshin për deklarim të pasaktë të pasurisë së tij në vlerën 14 milionë euro. Por ndonëse hetuesit shqyrtuan pallatet, magazinat, apartamentet, fabrikat dhe makinat luksoze si në Australi ashtu edhe në Shqipëri, ai u shpall i pafajshëm. Një grup akuzash lidhur me pastrim parash u rrëzuan.

Në atë kohë ILDKPKI, deklaroi shkeljet ligjore ishin konstatuar edhe me parë, por që “drejtuesit e mëparshëm të ILDKPKI i mbanin të fshehura”.

Një peshë e rëndë mbi supe

Doshi nuk u dënua për asnjë akuzë në lidhje me këtë çështje. Pas nisjes së hetimeve, prokuroria e ngarkuar me çështjen kërkoi të tërhiqej nga hetimi, duke përmendur ngarkesën e saj të madhe në punë.

Dy prokurorë të rinj ndanë elementët e dosjes për pastrim parash dhe fshehje pasurie. Hetimi për pastrim parash u pushua dhe përfundimisht Doshi u akuzua vetëm për fshehje.

Akuza për pasurinë bën ping-pong në sistemin gjyqësor të Shqipërisë për dy vjet përpara se çështja të gjykohej. Në gjykatë, prokurorët pretenduan se Doshi kishte nënvlerësuar pasurinë në të paktën 26 raste midis 2005 dhe 2014. Por në prill 2019 çështja u pushua dhe Doshi u lirua nga akuzat.

Në përgjigje të kërkesave për koment, ILDKPKI u tha gazetarëve se në vitin 2019 i kërkuan Drejtorisë së Përgjithshme të Tatimeve të shqyrtonte nëse kompanitë e Doshit po ndiqnin ligjin tatimor. Autoriteti tatimor nuk iu përgjigj kërkesave për koment.

Ndërkohë Doshi u shndërrua në një deputet i pavarur dhe më pas kryetar i një partie më të vogël, nën logon e së cilës fitoi mandatin e katërt parlamentar në 2017-ën.

Një vit më pas, Shtetet e Bashkuara e sanksionuan Doshin për “përfshirje në korrupsion madhor” dhe ndërsa zgjedhjet e vitit 2021 po afroheshin u rrit dhe presioni kundër tij – deklaratat publike të ambasadores së atëhershme amerikane, Yuri Kim – e detyruan atë të jepte dorëheqjen.

Ai ende ka fuqi të konsiderueshme. Në videot e postuara në Facebook atë vit, teksa deklaronte mbështetjen për Partinë Socialiste të Ramës, ai deklaronte se kandidatët e saj në zgjedhje ishin të zgjedhur nga vetë ai.

Në maj 2021, opozita kërkoi që prokuroria të hetonte Doshin dhe një bashkëpunëtor për atë që ata e përshkruan si “korrupsion zgjedhor” – që përfshin blerjen e votave me para në dorë ose me favore të tjera – duke i akuzat ata si pjesë e një “grupi të strukturuar kriminal”.

Çështja pasi u regjistrua nga Prokuroria e Posaçme e Krimit të Organizuar, më vonë u dërgua në prokurorinë e Tiranës, ku hetimet ende vijojnë – megjithëse prokurorët zgjodhën të mos hetojnë konkretisht Doshin dhe bashkëpunëtorin e tij, por fenomenin e blerjes së votës në Shqipëri.

Në përgjigje të kërkesave për koment, bashkëpunëtori i dyshuar i Doshit, Pëllumb Gjoka, tha se ai nuk kishte “absolutisht asnjë lidhje me zotin Doshi, as personale dhe as biznesi, dhe … kurrë nuk ishte përfshirë në blerjen e votave apo intimidimin e votuesve”.

Gjoka u arrestua në Shqipëri më 26 korrik 2023, por autoritetet shqiptare nuk kanë bërë publike arsyet e këtij arrestimi.

Në përgjigje të pyetjeve të gazetarëve, Doshi tha se “ nuk jam angazhuar kurrë në blerjen e votave – nuk kam nevojë ta bëj këtë”. Mbështetësit e tij, tha ai, janë besnikë ndaj tij për shkak të admirimit të tyre për familjen e tij madhe”.

Ai e përshkroi vendimin e Shteteve të Bashkuara si një “gjendje të jashtëzakonshme shoku” duke pasur parasysh “mbështetjen e tij të palëkundur për reformën gjyqësore të sponsorizuar nga SHBA dhe agjendën anti-korrupsion” dhe tha se ajo bazohej në “thashetheme të rreme mediatike” të mbjella nga kundërshtarët e tij politikë.

Ai gjithashtu doli vullnetar duke treguar se ai ishte “shpallur non grata dhe i përjashtuar nga Britania e Madhe”, duke shtuar se “aktualisht po ndjek çështjen në rrugë juridike”.

Në përgjigje të pyetjeve, një zëdhënës i kryeministrit Rama distancoi Partinë Socialiste nga Doshi.

Partia më e re e Doshit, tha ai, “asnjëherë nuk ka qenë në koalicion me Partinë Socialiste, as në nivel qendror dhe as në nivel lokal”.

“Shqipëria është një vend model përsa i përket sistemit të ri të drejtësisë që ka ndërtuar,” shtoi ai. “Sigurisht, Shqipëria ka ende shumë për të bërë dhe për këtë arsye ka hapur negociatat e anëtarësimit me Bashkimin Evropian, për t’u bërë një vend i denjë i familjes evropiane, duke vazhduar reformat dhe luftën kundër korrupsionit dhe krimit të organizuar.

Një takim i nivelit të lartë me FBI-në

Raportimet e reja tregojnë se edhe pse Doshi ishte i kritikuar publikisht dhe në vijimësi nga ambasada e SHBA-së në Shqipëri, ai u takua disa herë me një oficer të lartë të zbatimit të ligjit në SHBA.

Njeriu që takoi është Charles McGonigal, në atë kohë shef i kundërzbulimit për zyrën e FBI-së në Nju Jork. McGonigal u padit në SHBA pas dyshimeve se kishte shkelur sanksionet amerikane të vendosura ndaj Oleg Deripaska, të cilin dyshohet se po përpiqej ta ndihmonte që ta hiqte nga lista e sanksioneve të SHBA.

Ai u akuzua gjithashtu për marrjen e 225,000 dollarëve nga një shqiptar me nënshtetësi amerikane, i cili jetonte në Nju Xhersi, dhe se nuk tregoi për çfarë ishin dhënë paratë.

Sipas njërës prej aktakuzave, në shtator 2017 McGonigal u njoh me “një biznesmen dhe politikan shqiptar” i cili i tha atij se donte që dikush “të hetonte një komplot të supozuar” për ta vrarë.

Dy burime, të dyja pranë disa prej palëve të përfshira, i thanë OCÇRP se biznesmeni ishte Doshi dhe se “komploti” dhe “vrasja e rreme” ishte saga për të cilën Doshi ishte akuzuar në Shqipëri.

Burimet, emrat e të cilëve nuk mund të zbulohen për të garantuar sigurinë e tyre, kanë qenë dëshmitarë të më shumë se një prej takimeve mes McGonigal dhe Doshit. Njëri tha se takimet ishin miqësore – ata “u takuan si vëllezër”, tha burimi – por nuk e dëgjoi drejtpërdrejt bisedën.

Në përgjigje të pyetjeve të gazetarëve, Doshi konfirmoi se është takuar me McGonigal, duke thënë se këtë e ka bërë me kërkesë të McGonigal dhe një bashkëpunëtori të tij. Takimi, tha ai, ishte në lidhje me një hetim që i ishte thënë se po kryenin për një “figurë të shquar politike shqiptare”.

“Isha i lumtur të ndihmoja” – deklaroi Doshi.

Megjithatë, Doshi u fut në listën e zezë nga Departamenti Amerikan i Shtetit në prill 2018, duke i ndaluar hyrjen në vend.

McGonigal nuk iu përgjigj pyetjeve të dërguara nëpërmjet avokatëve të tij.

The post INVESTIGIMI/ Raporti i shërbimeve sekrete: Tom Doshi në krye të Krimit të Organizuar në Australi appeared first on Albeu.com.

Nga Elbasani, Basha tha se “do luftojmë çdo ditë për zhbërjen e kësaj masakre, do bindim aleatët tanë për masakrën zgjedhore dhe  do përgatisim bashkë me ta një  platformë për të rikthyer demokracinë”.

Sipas kreut demokrat, “13 qershori është testi i parë pas masakrës zgjedhore, ne do dëshmojmë që jemi në këmbë, jemi të vendosur dhe do vazhdojmë të bashkuar betejën kundër regjimit Rama-Doshi”

KOMUNIKIMI I KRYETARIT TË PD, LULZIM BASHA, ME DEMOKRATËT E QARKUT TË ELBASANIT

Mirë se ju gjej vëllezër dhe motra, zonja dhe zotërinj, drejtuese dhe drejtues të demokratëve të Elbasani, anëtarë të Partisë Demokratike, përfaqësues dhe drejtues të Lidhjes Demokratike të Gruas, të Forumit Rinor të Partisë Demokratike, zoti drejtues politik dhe sekretar i përgjithshëm, deputet, kandidat për deputet, së pari më lejoni t’ju falënderoj nga zemra për mikpritjen e ngrohtë që më rezervuat sot Elbasani është një qark më i madh sesa ç’ja merr mendja çdokujt  madhësinë gjeografike, por qytetarinë dhe madhështinë e demokratëve të Elbasanit që ditën ta shpalosi si asnjëherë më 25 prill dhe gjatë gjithë kësaj beteje të paprecedent.

Miqtë e mi, ndonëse sot ndodhem para jush në kuadër të garës së brendshme, nuk mund ta nis këtu në Elbasan pa thënë, faktin që ndodhemi në zemrën gjeografike të Shqipërisë, ndodhemi në zemrën e qytetarisë këtu në qytetin e Elbasanit, po ndodhemi dhe në zemrën e sistemit dhe makinerisë kriminale që Edi Rama ka ndërtuar këtij 8 vite për të grabitur Shqipërinë, për të tjetërsuar institucionet e saj dhe për të vënë në jetë një nga planet më të zeza të shpopullimit, nënshtrimit dhe zhbërjes të çdo arritje të këtyre 30 viteve të shënuara me progres, me zik-zake, po në tërësi me përparim për qytetarët shqiptarë.

Këtu nga Elbasani, u shtri anembanë qarkut dhe rrezatoi dhe rrezaton akoma e vetmja ofertë e Edi Ramës për shqiptarët. Në formën e një barcaletë që do të ishte për të qeshur nëse nuk është kaq dramatike dhe nuk ndodh në rrethana kaq dramatike, siç është fakti që njeriu më i urryer i Elbasanit, njeriu më i urryer pas Edi Ramës në Shqipëri, Taulant Balla është njeriu më i votuar i 25 prillit. Kjo në vetvete tregon se çfarë ka qenë 25 prilli. Një masakër e pashembullt elektorale.

Nuk është hera e parë që Partia Demokratike futet në një betejë të pabarabartë, por ne u futëm në këtë betejë jo thjesht dhe vetëm me vetëdijen se ishim në kushte te pabarabarta. Madje me vetëdije se po futeshim njësoj si në vitin 1991, pa asnjë pushtet institucional, pa asnjë instrument pushteti fizik, por po kështu të përgatitur se po futeshim me pushtetin me të madh që mund të ketë dhe zotërojë një krijese njerëzorë që është morali, që janë qëllimet e pastra kundrejt qytetarëve, që është vizioni dhe programi që shpalosëm në një nga fushatat më të plota , më të vërteta, më të thella, më të bukura dhe më frymëzuese që ju kapitenët e kësaj beteje dhe demokratët anembanë Shqipërisë i falet shqiptarëve.

Kontrasti është kudo i dukshëm por në asnjë vend më shumë sesa në Elbasan, ku ne dolëm me një ekip përfaqësues me njerëz të vlerave, intelektualë, me njerëz të vlerave qytetare, me njerëz të përmasave kombëtare dhe përballë kishim një listë jo të hartuar nga Partia Socialiste, por të hartuar nga Suel Çela, të hartuar nga bandat e krimit të organizuar anembanë qarkut, të hartuar nga Aqif Rakipi e të vulosur nga kryebanditi i Elbasanit, Taulant Balla.

Dhe me këtë përballje të qartë e vazhduam ditë për ditë, duke shpalosur programin tonë, vizionin tonë, zgjidhjet tona ndaj qytetarëve ndërkohë që në anën tjetër përballeshim me një dhe vetëm një operacion agresiv, antiligjor, atë të shantazhimit dhe kërcënimit të qytetarëve, atë të blerjes së  votave, atë të dhunimit të lirive dhe dinjitetin të tyre në mes të ditës e në orët e vona të natës, të një shteti të bërë njësh me partinë, të një policie që në rastin më të mirë i përshëndeste bandat e në rastin më të keq i mbronte ato nga dora e ligjit. Pikërisht këtu në zemër të Shqipërisë u ekzekutua me mizori operacioni i mbivendosjes së një pakice kriminale ndaj shumicës dërrmuese të qytetarëve shqiptarë, të qytetarëve të Elbasanit që dolën të kërkonin ndryshim. Pikërisht për këtë arsye vlera e punës tuaj, e sakrificës e vetëmohimit tuaj merr përmasa të veçanta.

Edhe ju mund të kishit zgjedhur të qëndronit në shtëpi, edhe ju mund të kishit zgjedhur t’i iknit betejës e t’i bënit pastaj bisht me ndonjë justifikim, ndoshta dhe të largoheshit nga vendi apo siç zgjodhi ndokush që  ka shitur shpirtin tek e keqja të shkelmonit mbi sakrificën e demokratëve për interesa të ngushta personale. Por gjithsecili prej jush këtu në këtë sallë dhe ata që përfaqësoni jashtë kësaj salle nuk e morët këtë vendim. Morët një vendim tjetër. Ju nuk u ndodhët rastësisht në ballë të kësaj beteje. Askush nuk ju detyroi, ishte vendimi juaj i qartë dhe i kthjellët, ishte thirrja e ndërgjegjes së pastër të demokratëve të kësaj familje politike që ka lindur për shqiptarët me një mision për Shqipërinë, me një detyrë që ju bashkoi në këtë betejë.

Me këto vlera u futëm në betejë, me këto vlera dhe më një program ndër më të mirët hartuar ndonjëherë e konkretizuar në kontrata të nënshkruara me mbi 12 grupe interesi së selinë qendrore të Partisë Demokratike, të diskutuara me këto grupe interesi anembanë vendit përfshirë edhe në Elbasan dhe mbi të gjitha me një bashkim krah më krah duke sheshuar mosmarrëveshje dhe pakënaqësi që janë normale në gjirin e një partie politike e aq më pak në gjirin e një dege sa më e madhe të jetë ajo duke vendosur interesin e elbasanasve, të qytetit, të qarkut dhe të Shqipërisë përpara interesave tuaja personale.

Kjo është arsyeja se pse përkundër kësaj masakre zgjedhore ne dolëm më të fortë dhe jo më të dobët, më të mëdhenj dhe jo më të vegjël se sa hymë dhe mbi të gjitha me moralin dhe kokat lartë. Askush prej jush nuk bleu vota, nuk kërcënoi dhe nuk intimidoi qytetarët, nuk i kërcënoi për heqjen nga puna. Ne shkuam tek ata me një program, ne shkuam atje me pastërtinë e shpirtit tonë dhe mbi të gjitha ne shkuam atje me prova të dokumentuara tashmë të betejave tona të mëparshme se çdo sakrificë, se çdo betejë deri më sot nuk e kemi bërë as për as për karrigen time, as për karriget tuaja, as për karriget e deputetëve, por e kemi bërë për Shqipërinë dhe për shqiptarët.

Miqtë e mi, këtu në këtë sallë të mbushur me themelues, me qëndrestar, me njerëz të betejave politike, me intelektualë, është vendi ta pohojmë që edhe në një kohë ku besimi tek politika anë e mbanë botës ka rënë edhe në vende me traditë demokratike e jo më në vende me demokraci hibride apo zik-zake si këto të Ballkanit e në veçanti Shqipëria. Se ishin sakrificat dhe betejat që ne i bëmë duke sakrifikuar gjithçka që kishim në funksion të qytetarëve, në funksion të Shqipërisë, në funksion të demokracisë, që ndezën dhe një herë shpresën që dukej se ishte venitur prej vitesh dhe që i bënë ata që përkundër dhunës, përkundër manipulimeve, përkundër blerjes së votës, përkundër terrorit, përkundër faktit që nuk dihej ku fillonte banda e Suel Çelës e ku mbaronte policia e shtetit, prapë se prapë të dilnin dhe t’ju ndiqnin këtë betejë, t’ju jepnin votën, t’ju jepnin besimin si asnjë herë tjetër, në shifra dhe në numra të ngjashëm me ato të vitit 2009.

Vetëdija për këtë sakrificë është virtyti elementar i çdo demokrati, në radhë të parë ndaj vetes tuaj, në radhë të dytë ndaj çdo kujt që keni në krah dhe gjithsecilit. Është detyrimi më madhor i çdo drejtuesi, duke filluar nga unë dhe çdo drejtues tjetër. Miqtë e mi ajo për të cilën sot luftojmë është diçka edhe më e madhe edhe më jetike, sepse 25 Prilli në tërësi dhe gjithë kolonat e saj, jo vetëm nuk i dha zgjidhje asnjë prej problemeve të shtruara për zgjidhje nga shqiptarët, por i rëndoi ato më shumë. Njësoj si 31 Marsi i 1991-it, 25 Prilli i 2021-it ishin zgjedhje pa zgjidhje, por ndryshe nga 1991 nuk ishte thjesht dhe vetëm një mbivendosje e një diktature që po jepte grahmat, por është asgjësim jo vetëm i vullnetit të shqiptarëve për ndryshim, por i demokracisë. Fjala demokraci duhet si një koncept imazh dhe mistik, nga greqishtja e lashtë do të thotë sundimi i popullit, në fjalorin e përditshëm do të thotë respektim i vullnetit të shumicës.

Çfarë lidhje ka 25 prilli me vullnetin e shumicës. Kush është shumica e Elbasanit, qytetarët që donin ndryshim, apo Balla, Çela e Rakipi me shokë. 25 prilli është dita ku në Shqipëri përkohësisht ka rënë demokracia ndaj dhe barra e përgjegjësisë me të cilën dalim sot para shqiptarëve është edhe më e madhe se para 25 prillit. Në qoftë se para 25 prillit detyra jonë ishte të ndiznim shpresën për ndryshim, sot mbi supet tona rëndon i njëjti mision me të cilin jemi krijuar para 31 vitesh. Misioni për të mbajtur gjallë flakën e lirisë dhe të demokracisë, e cila rrezikon të shuhet tashmë jo në një diktaturë ideologjike, por një diktaturë kriminalo-politiko-oligarkike, asgjë tjetër nuk kanë ndryshe përveç emërtesave. Njësoj na trajtojnë ne, kundërshtarëve politikë si armiq, njësoj e kanë derdhur helmin, poshtërsinë, hajdutërinë, arrogancën, dhunën mbi anëtarët e Partisë Demokratike, mbi pjesëtarët tanë në fushatë, mbi votuesit tanë, duke i konsideruar ata jo kundërshtarë politik siç e dikton pluralizmi, por armiq, të cilëve ju shkatërrohet normaliteti i jetës përditshme. Largohen nga puna, kërcënohen me gjoba në sektorin privat, madje largohen nga puna edhe në sektorin privatë kur janë kontraktor të qeverisë. Kjo është një hakmarrje e verbër e një armiku total të demokracisë, të shkeljes së rregullave demokratike, një armiku total të Shqipërisë dhe të shqiptarëve. Kryetari i Partisë Demokratike e ka bërë të qartë prej orës parë, kështu është dhe kështu do të jetë për mua, nuk e njoh dhe nuk e pranoj masakrën zgjedhore të kryer mbi popullin tim, mbi qytetarët e mi, mbi Shqipërinë tonë dhe mbi demokracinë. Por do të luftoj ditë e natë për zhbërjen e kësaj masakre dhe për të bindur aleatët tanë për një platformë për kthimin e legjitimitetit dhe demokracisë në vend. Thënë kjo, nuk mund të pranoj dorën e autorit të kësaj masakre që shtrihet gjoja për bashkëpunim pa kushte ndërkohë që dora e tij e zgjatur godet në Elbasan dhe kudo në Shqipëri demokratet dhe demokratët duke i kërcënuar dhe duke i hequr nga puna, duke I transferuar, duke I mbyllur bizneset në këto momente që flasim, vetëm e vetëm sepse kanë bërë fushatë për kundërshtarin e tyre politik.

Ndaj edhe gënjeshtrës së tij të radhës dhe përpjekjes së tij për të na përçarë, për të na hutuar, për të na shpërqendruar nga misioni që kemi tani mbi supe. Ofertës së tij të helmët për demokracinë, për Shqipërinë, për shqiptarët dhe për Partinë Demokratike në bindjen time i kam thënë dhe i përsëris dhe sot nga Elbasani një JO të prerë dhe finale.

Sepse t’i thuash po nuk do të thotë vetëm të shkelësh mbi sakrificën tuaj, mbi vuajtjet tuaja, të familjeve tuaja, demokratëve të Elbasanit, votuese tanë anembanë Shqipërisë, por do të thotë të bëhesh pjesëmarrës dhe pjesëtar në këtë masakër elektorale si rruga e vetme e shpëtimit që ai sheh përballë zemërimit popullor që po i lë vendit shokut, zhgënjimit dhe dëshpërimit të ditëve të para. Zemërim popullor i një shumice të dhunuar padrejtësisht në aspiratën për ndryshim sepse 25 Prilli para se të jetë vjedhje e fitores së një partie politike është mbivendosje me dhunë i vullnetit të shumicës nga një pakicë absolute harbutësh të korruptuar që e mendojnë Shqipërinë dhe Elbasanin çifligun e tyre dhe shqiptarët njerëz që vetëm mund të nënshtrohen nga frika, arroganca dhe anti-vlerat që shpalosin ditë për ditë.

E pra, t’i thuash jo është minimum, t’i japësh betejë ditë për ditë këtij regjimi, është tashmë jo thjesht misioni ynë, detyra jonë politike por është detyra patriotike e çdo shqiptari që e do këtë vend.

Librazhd

Dhe kështu me gjithë rikthimin në jetë të sigurimit të shtetit dhe metodave të sigurimit të shtetit, survejimit të qytetarëve, se ajo që ka dalë në Tiranë në fakt ka ndodhur anembanë Shqipërisë, me të gjithë pushtetet e mbajtura në një dorë përfshirë futjen nën thundër të sistemit të drejtësisë, me gjithë ndryshimet në Kushtetutë e në Kodin Zgjedhor, me të gjithë mediat më një përjashtim të rrallë të nënshtruara, me të gjithë oligarkinë me vete, me të gjithë bandat me vete, me të gjithë eksodin masiv të shqiptarëve. Të gjithë e dimë se çfarë ka ndodhur në Librazhd sikundër kudo në Elbasan dhe në Shqipëri, me të gjithë shpërdorimin e parave  të rindërtimit që e patë sesi atyre që i lanë dy dimra nëpër çadra në mënyrë jo transparente dhe pa e ditur fare nëse përputhet me dëmet apo jo brenda 5 ditëve i dhanë 89 herë më shumë para se çfarë kishin dhënë në, që nga tërmeti, me gjithë policinë që në vend të mbronte ligjin dhe qytetarët, në rastin më të mirë përkuli para bandave, në rastin më të keq siç ishte rasti i Librazhdit dhe i Elbasanit, ju shërbente bandave dhe i mbronte bandat.

Me gjithë lejet që dhanë për të mbjellë kanabis, me gjithë lejet, hashashin për vota , me gjithë legalizimet në këmbim të votës, ndërtimet pa leje në këmbim të votës, me gjithë mbylljen e kufirit për emigrantët, karantinë e papritur katër pesë ditore sa kaluan zgjedhjet, me gjithë aleancën me krimin, me të gjitha këto falë sakrificës tuaj, falë punës tuaj, falë vetëmohimit tuaj diferenca mes dy palëve ishte më pak se gjysma e fletëve të pavlefshme si rezultat i marifeteve, i heqjes së emrave nga fletët e votimit, i shkurtimit të emrave të fletës së votimit, pra i heqjes de facto edhe të asaj forme të koalicionit që kishin rënë vetë dakord në tetor ta lejonin ose e barabartë me votat e dhëndrit dhe djalit të Aqif Rakipit.

Në këtë betejë miqtë e mi unë e di që jeni futur me zjarr në shpirtin tuaj dhe nga ai zjarr keni ndezur flakën e shpresës tek qytetarët që të themi të vërtetën kishte dy vjet po venitej. Dolët në këtë betejë dhe dolët në këtë betejë jo për mua, as për kandidatin për deputet, as për karriget tuaja, as për pushtetin tuaj, por dolët për qytetarët dhe kjo është arsyeja pse qytetarët na besuan, pse qytetarët na ndoqën anembanë Shqipërisë dhe këtu në Librazhd.

Gramsh

Ndaj më 25 prill nuk është kryer thjesht një garë e pabarabartë, madje nuk është as masakra zgjedhore gjëma më e madhe që i ka ndodhur vendit, por është rënia e demokracisë dhe ndalja e përkohshme e vullnetit të shqiptarëve për ndryshim. Demokraci do të thotë respekt i vullnetit të shumicës. Shumica e shqiptarëve e donin ndryshimin më 25 prill, e duan edhe më shumë sot, shumica prej tyre vendosën ta ndiqnin si këtu në Gramsh ku numri i votave u dyfishua, pavarësisht prej masakrës zgjedhore. Ndërsa një pjesë prej tyre u trysnuan, u kërcënuan, u intimiduan, u detyruan të qëndrojnë larg përmes mekanizmave që nuk kanë të bëjnë me demokracinë. Rënie e demokracisë me 25 prill nuk është një dramë vetëm për demokratët dhe Partinë Demokratike, nuk është një dramë vetëm për mbështetësit tanë, por është një akt katastrofik për Shqipërinë dhe shqiptarët. Vëllezër dhe motra ne jemi familja politike trashëgimtarë e Lëvizjes së Dhjetorit, ne jemi familja politike që rrëzuam komunizmin  dhe sollën demokracinë, që futën Shqipërinë në  Këshillin e Europës dhe në NATO, që hoqëm vizat dhe që de fakto realizuam statusin kandidat për në Bashkimin Europian, që bëmë zhvillimin ekonomik më të shpejtë në tre dekada, që dyfishuam rrogat e mësuesve, pensioneve dhe rrogat në të gjithë sektorin publik, që thithëm investimet më të mëdha strategjike siç është TAP-i apo Devolli.

Çdo arritje ka vulën tonë dhe kjo nuk është rastësi. Asnjë arritje nuk është kryer në qeverisjen e  Partisë Socialiste ndonëse kemi ndarë faktikisht pothuajse përgjysmë, ata pak më shumë këto 30 vite pluralizmi.  Dhe kjo nuk është rastësi. Nuk mund të jetë rastësi, mund të jetë rastësi herën e parë, herën e dytë, herën e tretë. Ky është produkti i dy mendësive krejtësisht të ndryshme. Ne jemi të bashkuar sepse kemi lindur si një forcë për t’i shërbyer njerëzve.

Belsh

Ndaj më vjen shumë mirë që gjatë kësaj gare që më kanë çuar nga jugu në veri e sot në gjirin tuaj e përsëri do të vazhdoj nesër në veri, kam parë se si gjendja shpirtërore e demokratëve është transformuar. Njeriu kur kalon momente të tilla tronditje siç ishte 25 prilli, siç është edhe 31 marsi i 91, kalon në disa faza, mosbesim, dëshpërim, zhgënjim, tronditje, zemëratë, të cilën e kam parë veçanërisht javën e fundit të shkëndijë nga sytë tuaj demokratëve dhe jo vetëm për dhe pastaj vendosmëri për të mos e pranuar padrejtësinë dhe për të bërë të gjithë së bashku që të shkojë haka tek i zoti dhe i zoti janë shqiptarët që meritojnë dhe do të kenë patjetër ndryshimin për të cilin votuan me 25 prill.

Miqtë e mi sfidat tona janë më të mëdha se para 25 prillit, por fuqia jonë është më e madhe, bashkimi ynë është më i madh.  Më vjen mirë që e shoh këtë bashkim ne bazë kudo, baza demokrate është e qartë, baza demokrate është e vendosur. Kjo gare është një vlerë më shumë për ne dhe familjen tonë. Jemi e vetmja parti që bën garë, që bën debat, që ka konkurrencë.

Ndaj, ndodhem sot këtu për t’ju kërkuar që ta përdorim 13 Qershorin si një mundësi të artë për t’i treguar shqiptarëve dhe botës se jemi në këmbë, se jemi dhe mbetemi familja e vetme politike e vlerave. Është testi i parë pas 25 prillit, pas masakrës zgjedhore për forcën tonë që do ta tregojmë përmes pjesëmarrjes masive në garën e brendshme të 13 Qershorit.

Cërrik

Siç ka avantazhet e veta, kjo garë e cila na diferencon me kundërshtarin që ka vite që nuk s’bën edhe sikur bënë zgjedhje në partinë e vet, ka dhe disavantazhet e veta. Disavantazhi kryesor është që rreziku i dorëzimit përball ndokujt që e shikon 25 prillin si fitore të Edi Ramës dhe jo si masakër zgjedhore mund të lindi një farë të re përçarje mes nesh. Ndaj thirrja ime ndaj çdokujt që mund t’i jetë errësuar mendja është të mos gjej kot arsye për t’i rënë me shkelmë sakrificës së demokratëve të Cërrikut apo për të prishur atë që kemi ndërtuar me 4 vjet sakrificë. Le t’i lëmë mënjanë mllefet dhe inatet personale.

Ndaj ftesa ime është një dhe vetëm një: ne kemi një kundërshtar, armikun e egër të demokracisë, armikun e egër të Shqipërisë dhe shqiptarëve. Kjo është beteja jonë, po në këtë betejë nga 13 qershori jam i sigurt siç e kam par me sytë e mi nga Saranda në Tropojë baza është e bashkuar dhe do të dal e bashkuar, ndaj ju kërkoj që në 13 qershor të merrni vendimet tuaja individuale me ndërgjegje të pastër politike, të vendosni që të dalim të bashkuar nga kjo betejë, të vendosim që të vazhdojmë misionin me të cilin na kanë ngarkuar bashkëqytetarët, se nuk ka as në Cërrik, as në Elbasan, as në Shqipëri, as në bot forcë tjetër për ti bërë ballë dhe për ta rrëzuar këtë regjim përveç jush, përveç nesh, përveç Partisë Demokratike. Ju bëj thirrje të votoni për ta vazhduar këtë betejë  deri në fund dhe ju kërkoj të më jepni besimin ta drejtoj këtë betejë deri në fund.

The post Basha: Jemi të vendosur dhe do vazhdojmë të bashkuar betejën kundër regjimit Rama-Doshi (VIDEO) appeared first on Albeu.com.