Por edhe pse Putin mund të dëshirojë të dërgojë më shumë ushtarë rusë në Ukrainë, ai nuk ka mundësi ta bëjë këtë. A do ta detyrojë embargoja e sapo–shpallur kundër naftës ruse nga Bashkimi Evropian, që t’i japë fund luftës? Aktualisht, Kremlini e ka zbutur shumëpropagandën e tij.

Tani nuk po flet më për pushtimin e Kievit. Mesa duket synimi i vetëm i Putinit është pushtimi i rajonit lindor të Donbasit. Por edhe atje, Putin nuk e ka të sigurt fitoren, pasi Ukraina ka nisur të ashtuquajturin Operacion i Forcave të Përbashkëta, që përfshin njësitë e saj ushtarake më të trajnuara, dhe të armatosura gjithnjë e më shumë me pajisje të avancuara ushtarake perëndimore.

Ndërkaq Rusia, ka humbur shumë nga pajisjet e saj moderne ushtarake, dhe sanksionet e forta perëndimore e kanë bërë të paaftë të rimbushë rezervat e saj. Me shumë pak opsione nëdispozicion, Rusia po hedh në betejë tanket e vjetra të epokës sovjetike.

Mënyra e vetme se si Putini mund ta kompensojë mungesën e pajisjeve në terren, është nëpërmjet dërgimit të më shumë ushtarëve. Por përfshirja në luftë e rekrutëve të rinj, është një ide e papëlqyeshme në popull, ndaj Putin po paguan paguajë njerëz që të luftojnë për Rusinë.

Thuhet se aktualisht rekrutët paguhet 3000-5000 dollarë në muaj. Por, vendimi i fundit për të hequr kufirin e moshës për rekrutët e ushtrisë, sugjeron se edhe perspektiva për të marrë njëpagë që është më e lartë sesa paga mesatare në Rusi, nuk po tërheq mjaftueshëm luftëtarë.

Të dhënat buxhetore të publikuara së fundmi nga Ministria ruse e Financave, sugjerojnë se Putini nuk mund të përballojë shumë gjatë kostot në rritje të luftës. Së pari, të dhënat konfirmojnë se lufta ka qenë e shtrenjtë. Shpenzimet ushtarake janë rritur me thuajse 130 për qind muajin e kaluar, në 630 miliardë rubla (10.2 miliardë dollarë), ose 6 për qind e PBB-së vjetore në një bazë të përpjestuar.

Të dhënat tregojnë gjithashtu se Rusia pati në prill një deficit fiskal prej më shumë se 260 miliardë rublash, ose 2.5 për qind të PBB-së së përpjesëtuar me shifrat vjetore. Ndërsa çmimet globale të naftës janë shumë të larta, Rusia e shet naftën e saj me një ulje të madhe –70 dollarë për fuçi për naftën e papërpunuar të Uraleve javët e fundit, 30 për qind nën çmimin e tregut – në një kohë që prodhimi i përgjithshëm pritet të bjerë këtë vit me 10 për qind.

Ndërkohë, të ardhurat e tjera përveç hidrokarbureve kanë rënë, duke bërë që taksat e naftës dhe gazit të përbëjnë më shumë se 60 për qind të të ardhurave fiskale, krahasuar me më pak se 40 për qind një vit më parë. Varësia e Putinit nga petrodollarët nënkupton se duke shpallur një embargo mbi rreth 90 për qind të importeve të naftës ruse brenda 6-8 muajve të ardhshëm, Bashkimi Evropian po e godet Rusinë aty ku i dhemb vërtet.

Tashmë është e sigurt se Putin do të përballet me një krizë të madhe fiskale brenda një viti, duke e bërë të vështirë vazhdimin e luftës së tij në Ukrainë, pa folur për mundësinë e pushtimit të ndonjë vendi tjetër. Por problemi është se embargoja do ta ndihmojë Putinin në një periudhë afatshkurtër.

Vetëm lajmi i shpalljes së tij, ka shkaktuar tashmë rritje të çmimeve të naftës. Kjo është arsyeja pse Evropa duhet ta plotësojë embargon e saj ndaj naftës ruse me masa shtesë dhe të menjëhershme. Në këtë rast spikasin 2 opsione. I pari – i propozuar nga ekonomisti Ricardo Hausmann menjëherë pas pushtimit rus, dhe që të tjerët kanë treguar se mund të zbatohet me shpejtësi – është një tarifë e lartë për importet e naftës ruse.

Kjo qasje ka shumë kuptim nga pikëpamja ekonomike. Çdo euro e shpenzuar për naftën ruse,e ndihmon Putinin të financojë luftën e tij në Ukrainë. Prandaj një pjesë e shumës së paguar nga blerësit e hidrokarbureve ruse, duhet të transferohet në Ukrainë si dëmshpërblim, ose të ruhet në një llogari bankare speciale, derisa Rusia t’i dëmshpërblejë zyrtarisht Ukrainën për dëmet e shkaktuara nga lufta.

Por në një kohë kur familjet evropiane po përballen me kosto të larta të energjisë, politikanët nuk janë të interesuar të vendosin një taksë të re mbi naftën. Për këtë arsye, kryeministri italian Mario Draghi ka propozuar një zgjidhje alternative:vendosjen e një kufiri mbi çmimin e natës.

Sipas këtij propozimi – të cilin Këshilli Evropian ka udhëzuar Komisionin për ta vlerësuar – vendet perëndimore do të paguajnë një çmim më të ulët për naftën dhe gazin rus, dhe do të vendosin sanksione dytësore ndaj palëve të treta që paguajnë më shumë.

Kjo masë do të zbatohet menjëherë – të themi, në nivelin 70 dollarë për fuçi – dhe do të ulet me rreth 10 dollarë çdo muaj që vazhdon lufta. Është e vërtetë, që Putin mund të refuzojë të shesë naftën me këtë çmim. Por, duke pasur parasysh se ai tashmë është mjaft i dëshpëruar për t’i shitur Kinës dhe Indisë me ulje të madhe, dhe faktin që çmimet e sotme të energjisë itejkalojnë shumë kostot e prodhimit, kjo nuk duket se ka shumë të ngjarë të ndodhë.

Përkundrazi, ndoshta Rusia do të vazhdonte furnizimin me naftë dhe gaz për blerësit perëndimorë me çmimin e kufizuar, ndërsa blerësit si Kina dhe India, nën kërcënimin e sanksioneve, nuk do të kishin asnjë arsye të paguanin më shumë. Kjo do të siguronte lehtësim për konsumatorët nga çmimet e larta të energjisë, dhe do të reduktonte ndjeshëm të ardhurat e Rusisë.

Disa mund të pretendojnë se kufizimet e çmimeve shtrembërojnë stimujt, në këtë rast, nxitjenpër të nisur përdorimin e gjerë të burimeve të rinovueshme. Por ky argument vlen vetëm për një treg konkurrues. Në tregun e sotëm të naftës dhe gazit, çmimet i tejkalojnë shumë kostot dhe karteli global i naftës OPEC+ (që përfshin edhe Rusinë), kanë rënë dakord vetëm kohët e fundit që të rrisin prodhimin në korrik dhe gusht.

Kompania e madhe ruse e gazit, Gazprom, ka të ngjarë të ketë mashtruar me çmimet në Evropë edhe para luftës. Një sjellje e tillë monopoliste garanton një kufizim të çmimit. Një argument tjetër që haset shpesh kundër një kufiri mbi çmimin, është se ai mund të nxisë lulëzimin e tregut të zi.

Dhe ky është një rrezik real. Kompanitë energjetike evropiane kanë filluar tashmë të kombinojnë produktet ruse të naftës me të tjera – një “përzierje letoneze” – që të përfitojnë nga çmimet më të ulëta, ndërsa pretendojnë se e nuk mbështesin zyrtarisht makinerinëluftarake të Putinit.

Në fakt këto kompani nuk po shkelin asnjë ligj. Nëse do të vendosej një kufi mbi çmimin e naftës, ai do të zbatohej. Duke pasur parasysh zemërimin publik ndaj luftës së Rusisë nëUkrainë, përkushtimin e Perëndimit ndaj sanksioneve dytësore, por edhe shtimin e investigimeve nga qytetarët që mbështeten tek burimet e hapura të inteligjencës, do të ishte shumë e vështirë, në mos e pamundur, shkelja e një rregullore të tilla pa u ndëshkuar.Embargoja që ka vendosur së fundmi BE ndaj naftës ruse do ta dëmtojë Putinin, por kjo nuk do të ndodhë shumë shpejt. Prandaj Evropa duhet të vendosë menjëherë një kufi mbi çmimine naftës dhe gazit rus.

Shënim: Sergei Guriev, ish-kryekonomist i Bankës Evropiane për Rindërtim dhe Zhvillim(BERZH). Aktualisht është profesor i ekonomisë në Universitetin Sciences Po në Paris./bota.al

The post Pse nuk mjafton embargoja e Evropës ndaj naftës ruse appeared first on Albeu.com.

Zemërimi i Perëndimit, vendosja e sanksioneve shtesë dhe armët që iu premtuan Ukrainës erdhën shumë vonë për të shpëtuar një burrë që u gjet i vrarë pranë biçikletës së tij jashtë Kievit. Ai ishte një nga shumë civilët e pafajshëm, fati i të cilëve u vendos nga pushtimi barbar i Presidentit Vladimir Putin.

Imazhet e trupave të vrarë teksa trupat ruse po tërhiqen nga Kievi po krahasohen me mizoritë e nazistëve në Luftën e Dytë Botërore. Ky është çmimi i përgjakshëm që po paguajnë civilët ukrainas për fiksimin e Putinit.

Bashkimi Europian dhe Ukraina nisën një hetim të ri mbi krimet e mundshme të luftës në periferi të Kievit, Bucha, ku trupat u gjetën të shpërndara në rrugë. Anëtarët e Kongresit i bënë thirrje presidentit Joe Biden të përshpejtojë dërgesën e armëve në Ukrainë.

Bashkimi Europian po përballet me presion në rritje për të pranuar atë që do të ishte një goditje e dhimbshme ekonomike duke ndërprerë totalisht eksportet ruse të naftës dhe qymyrit. Biden bëri thirrje për më shumë sanksione kundër Rusisë dhe hapjen e një gjyqi për krimet e luftës, raporton abcnews.al.

Por tragjedia e tmerrshme që po zbulohet në Ukrainë tregon se të gjitha masat që Perëndimi po përdor për të ndëshkuar Moskën dhe për të ndikuar në rrjedhën afatgjatë të luftës nuk ndihmuan për të shpëtuar civilët.

Dhe lind pyetja nëse ndonjë nga masat e marra do të ndikojë tek lideri i pamëshirshëm rus.

Perëndimi nuk ka gjasa të ndalojë fushatën e mizorive të Putinit në një afat të shkurtër – veçanërisht pasi udhëheqësi rus ka dëshmuar se është imun ndaj zemërimit moral. Dhe duke pasur parasysh shkallën e masakrës, duke përfshirë sulmet në blloqe apartamentesh, spitale dhe strehimore për bomba, ai ka kaluar çdo limit të mundshëm.

Por Perëndimi pritet të miratojë masa të tjera pas vrasjes masive të civilëve në Bucha. Ukraina paralajmëroi të hënën se skena të tilla mund të jenë “maja e ajsbergut” dhe presidenti Volodymyr Zelensky tha se tani po zbulohen mizoritë më të këqija.

“Tashmë ka informacione se numri i viktimave mund të jetë edhe më i lartë në Borodyanka dhe disa qytete të tjera të çliruara”, tha Zelensky.

“Në shumë fshatra të rretheve të çliruara të rajoneve të Kievit, Chernihiv dhe Sumy, pushtuesit kanë kryer masakra që vendasit nuk i kishin parë as gjatë pushtimit nazist 80 vite më parë.”

Putini i njeh kufijtë e Perëndimit

Bota ka miratuar sanksionet më të ashpra kundër Rusisë, statusi i ri i Rusisë si një pari globale dhe izolimi i saj kulturor, diplomatik dhe ekonomik nuk e kanë ndalur ende Putinin. Duke pasur parasysh pozicionin politik në dukje të sigurt të Putinit, ai nuk është fare i shqetësuar për etiketimin si kriminel lufte dhe shanset që ai të dalë në gjyq janë të pakta duke përjashtuar ndryshimet marramendëse politike në Rusi.

I armatosur me stokun më të madh në botë të kokave bërthamore, Putin e kupton se Perëndimi nuk është i gatshëm të ndërhyjë në Ukrainë dhe të rrezikojë një përplasje katastrofike me Rusinë me masa si një zonë ndalim-fluturimi për të shpëtuar civilët.

Me veprimet e tij, ai po i tregon diktatorëve të tjerë të ndjekin të njejtin shembull.

Ndërhyrja e Perëndimit për të shpëtuar civilët në vende si Kosova apo Libia janë të ndaluara në Ukrainë, për shkak të fuqisë së arsenalit të liderit rus dhe kërcënimeve që në fillim të luftës.

80 vite pasi diktatorët si Adolf Hitleri në Gjermani apo Jozef Stalini në Bashkimin Sovjetik përhapën terror brenda dhe jashtë vendeve të tyre, Putini po krijon një skenë të re të tmerrshme për shekullin e 21-të – atë të një diktatori që nuk mund të ndalohet.

Sanksionet ndaj ekonomisë ruse dhe oligarkëve mund të kenë një ndikim në afat të gjatë. Por ata kanë dështuar si një mjet parandalues. Nga jashtë, lufta shihet si një fatkeqësi ushtarake, diplomatike dhe ekonomike për Rusinë pas dështimit të saj për të marrë në kontroll objektivat kryesore. Por gjithsesi mund të quhet një sukses për Putinin nëse qëllimi i tij është thjesht të shkatërrojë Ukrainën dhe të krijojë një paradë fitoreje për mediat shtetërore ruse, raporton abcnews.al.

Shtëpia e Bardhë reagoi ndaj vrasjes së civilëve duke premtuar se do të përshpejtojë ritmin e ndihmës ushtarake, humanitare dhe ekonomike për Kievin. Një ndihmë e tillë mund të lehtësojë sulmet ndaj civilëve në javët dhe muajt e ardhshëm. Por Putini ka rrethuar dhe bombarduar qytetet e Ukrainës prej javësh.

Miliona njerëz tashmë janë larguar nga Ukraina.

Një gjyq i stilit të Nurembergut?

Ish-kryeministri ukrainas Arseniy Yatsenyuk tha se pushtimi i Ukrainës ishte fatkeqësia më e madhe në Europë që nga Lufta e Dytë Botërore dhe meritonte një sistem drejtësie të ngjashëm me gjyqet e Nurembergut të kriminelëve nazistë.

“Duhet të përgatitemi tani. Duhet të hapim urgjentisht një grup të përbashkët hetimor në mënyrë që të jemi të përgatitur për të dënuar përgjegjësit. Por natyra e sistemit ndërkombëtar pas Luftës së Ftohtë do të ndërlikonte krijimin e një sistemi që gëzonte legjitimitet global.

Megjithatë, vështirësia për të sjellë Putinin para drejtësisë nuk do të thotë se rusët nuk mund të gjykohen, megjithëse Gjykata Ndërkombëtare Penale në Hagë nuk kryen gjykime në mungesë. Një goditje e re potencialisht e rëndësishme kundër Rusisë mund të vijë nga Europa ndërsa Bashkimi Europian miraton vendosjen e sanksioneve të reja.

Presidenti francez Emmanuel Macron ka mbështetur ndalimin e eksporteve ruse të qymyrit dhe naftës në BE gjatë kësaj jave. Por nuk dihet ende nëse fuqitë e tjera të mëdha, përfshirë Gjermaninë, do të miratonin masa të tilla, duke pasur parasysh rritjen e inflacionit.

Por lind pyetja: a është Putin i prekshëm ndaj presionit dhe sa civilë të tjerë ukrainas do të vdesin derisa ai të jetë në pushtet?

The post Perëndimit po i “skadojnë” mundësitë për të ndëshkuar Putinin appeared first on Albeu.com.