THE “BORDER” OF THE NEW ALBANIA

In Albania, almost every decision is presented as a reform and is often justified by claims that it is a requirement of the European Union. The latest territorial and administrative reorganization has also been drawn into this old political logic, with the debate focused on the number of municipalities rather than the fundamental issue.

The European Union has specified neither the size nor the number of municipalities Albania should have. This is a domestic matter. What the EU requires is the strengthening of local democracy, greater capacity, and adequate financial resources, since local government units play a key role in guaranteeing European standards through the services they provide to citizens.

A genuine reform should focus on the core issues of local government, particularly democracy and citizen involvement in the decision-making process.

Following the 2015 territorial division, municipalities expanded while their powers were reduced. The relationship between the center and the periphery was not taken into account, leading to the abandonment of some areas of the country. Meanwhile, the connection between municipalities and communities weakened. Tirana and the municipalities along the coast are examples of how decisions concerning the most important assets are handed down from above, while residents learn about them only when fences go up and concrete mixers arrive.

Urban planning, the management of water supply and sewerage systems, waste treatment, and the administration of beaches, protected areas, and other functions continue to be directed primarily by the central government. Mayors and municipal councils are viewed as extensions of the government rather than as representatives elected by citizens. For this reason, the central issue is not the number of municipalities, but the transfer of power from the prime minister’s office to locally elected officials.

The share of public spending managed by local government in Albania, compared with total public finances, is significantly lower than the average in EU countries. A municipality cannot be assessed for its effectiveness when it lacks sufficient funding and powers. Before administrative boundaries are revised, the model used to finance local government must be examined.

The country needs a local and regional development strategy. The vast majority of the population and economic activity is concentrated in Tirana and the surrounding areas. At best, other parts of the country rely on seasonal tourism, but they are unable to create sustainable economies and public services that would enable residents to build their lives where they live.

Any reform-driven change must be based on clear criteria. Why have some municipalities been selected for merger while other units with similar characteristics remain unaffected? A process that has such a major impact on citizens should strengthen the state and be based on broad political and social consensus.

Before another reorganization begins, it must be demonstrated that its long-term benefits will outweigh the costs. It must also be clarified whether today’s difficulties can be resolved solely by changing powers, funding, and institutional organization, without altering administrative boundaries.

A municipality is not merely an administrative structure. It is also connected to a community’s historical, cultural, and social identity. When consultation with residents remains a formality and does not genuinely take place, as reactions and protests in several areas of the country have shown, citizens feel sidelined and view the reform as a decision imposed from above.

The decision on the territorial division will also define the “border” of the new Albania. It will show whether politics has learned lessons from the protests of recent months, which have raised the question of who makes decisions on behalf of the people and how those decisions are made.

One of the first decisions taken by the newly elected British prime minister was to transfer power from the government to municipalities. This move raises the question of whether it also offers a valuable lesson for Albanians and whether Labour’s approach can serve as a guide for Albania’s Socialists.

Albania resembles a single administrative unit where decision-making is concentrated in the prime minister’s office. Every new policy should aim to reverse this centralization and place communities at the center. Albanians must be heard on how they envision the future of the places where they live, and they must be given the opportunity to decide on it. For changes with such an impact, a referendum should be an option worth considering.

Local democracy must be one of the main pillars of the new Albania. A genuine reform is needed to shift power from the top down and from the center toward the periphery, while creating a local and regional development policy. Only in this way will Albanians across the country feel heard, valued, and respected.

By Ditmir Bushati

The post Ditmir Bushati: The EU Has Not Asked for a Specific Number of Municipalities; the Challenge Is Decentralizing Power in the New Albania appeared first on Albeu.com.

Në Shqipëri, pothuajse çdo vendim paraqitet si reformë dhe shpesh justifikohet me pretendimin se vjen si kërkesë e Bashkimit Europian. Edhe riorganizimi i ri territorial dhe administrativ është futur në këtë logjikë të politikës së vjetër, ku debati është përqendruar te numri i bashkive dhe jo te problemi themelor.

Bashkimi Europian nuk ka përcaktuar as madhësinë, as numrin e bashkive që duhet të ketë Shqipëria. Kjo është një çështje e brendshme e vendit. Ajo që kërkohet nga BE-ja është forcimi i demokracisë vendore, rritja e kapaciteteve dhe sigurimi i burimeve financiare, pasi njësitë vendore kanë rol kyç në garantimin e standardeve europiane përmes shërbimeve që u ofrojnë qytetarëve.

Një reformë e mirëfilltë duhet të përqendrohet te temat bazë të qeverisjes vendore, veçanërisht te demokracia dhe përfshirja e qytetarëve në procesin e vendimmarrjes.

Pas ndarjes territoriale të vitit 2015, bashkitë u zgjeruan, ndërsa kompetencat e tyre u reduktuan. Marrëdhënia mes qendrës dhe periferisë nuk u mor në konsideratë, duke sjellë braktisjen e disa zonave të vendit. Ndërkohë, lidhja mes bashkive dhe komuniteteve u dobësua. Tirana dhe bashkitë përgjatë bregdetit janë shembuj të mënyrës se si asetet më të rëndësishme u kalojnë vendimmarrësve nga lart, ndërsa banorët marrin dijeni vetëm kur shfaqen gardhet dhe nisin punimet me betonieret.

Planifikimi urban, menaxhimi i ujësjellësve dhe kanalizimeve, trajtimi i mbetjeve, administrimi i plazheve, zonave të mbrojtura dhe funksioneve të tjera vijon të drejtohet kryesisht nga qendra. Kryetarët dhe këshillat bashkiakë shihen si zgjatime të qeverisë, në vend që të trajtohen si përfaqësues të zgjedhur nga qytetarët. Për këtë arsye, çështja kryesore nuk lidhet me numrin e bashkive, por me transferimin e pushtetit nga zyra e kryeministrit te të zgjedhurit vendorë.

Pesha e shpenzimeve publike të menaxhuara nga pushteti vendor në Shqipëri, krahasuar me totalin e financave publike, është dukshëm më e ulët se mesatarja e vendeve të BE-së. Një bashki nuk mund të vlerësohet për efektivitetin e saj kur nuk ka financa dhe kompetenca të mjaftueshme. Përpara se të rishikohen kufijtë administrativë, duhet të shqyrtohet modeli me të cilin financohet pushteti vendor.

Vendi ka nevojë për një strategji të zhvillimit vendor dhe rajonal. Pjesa dërrmuese e popullsisë dhe e veprimtarisë ekonomike është përqendruar në Tiranë dhe në zonat përreth saj. Në rastin më të mirë, pjesët e tjera të vendit mbështeten te turizmi sezonal, por nuk arrijnë të krijojnë ekonomi të qëndrueshme dhe shërbime publike që t’u mundësojnë banorëve të ndërtojnë jetën aty ku jetojnë.

Çdo ndryshim reformues duhet të mbështetet në kritere të qarta. Përse janë zgjedhur për t’u shkrirë disa bashki, ndërkohë që njësi të tjera me tipare të ngjashme nuk preken? Një proces që ndikon kaq shumë te qytetarët duhet të forcojë shtetin dhe të mbështetet në një mirëkuptim të gjerë politik e shoqëror.

Para se të nisë një tjetër riorganizim, duhet të provohet se përfitimet e tij afatgjata do të jenë më të mëdha se kostot. Gjithashtu, duhet të qartësohet se vështirësitë e sotme nuk mund të zgjidhen vetëm përmes ndryshimit të kompetencave, financimit dhe organizimit institucional, pa prekur kufijtë administrativë.

Bashkia nuk përbën thjesht një strukturë administrative. Ajo lidhet edhe me identitetin historik, kulturor dhe shoqëror të një komuniteti. Kur konsultimi me banorët mbetet formal dhe nuk zhvillohet realisht, siç dëshmojnë reagimet dhe protestat në disa zona të vendit, qytetarët ndihen të lënë mënjanë dhe e shohin reformën si një vendim të imponuar nga lart.

Vendimi që do të merret për ndarjen territoriale do të përcaktojë edhe “kufirin” e Shqipërisë së re. Ai do të tregojë nëse politika ka nxjerrë mësime nga protestat e muajve të fundit, të cilat kanë ngritur çështjen se kush i merr vendimet në emër të popullit dhe si merret vendimi.

Një ndër vendimet e para të kryeministrit të sapozgjedhur britanik ishte transferimi i pushtetit nga qeveria te bashkitë. Ky veprim ngre pyetjen nëse bëhet fjalë për një mësim të vlefshëm edhe për shqiptarët dhe nëse praktika e laburistëve mund të shërbejë si orientim për socialistët shqiptarë.

Shqipëria i ngjan një njësie administrative ku vendimmarrja është përqendruar në zyrën e kryeministrit. Çdo politikë e re duhet të synojë të kundërtën e këtij centralizimi dhe të vendosë komunitetet në qendër. Shqiptarët duhet të dëgjohen për mënyrën se si e imagjinojnë të ardhmen në vendet ku jetojnë dhe duhet t’u jepet mundësia të vendosin për të. Për ndryshime me një ndikim të tillë, referendumi duhet të jetë një mundësi për t’u marrë në konsideratë.

Demokracia vendore duhet të përbëjë një nga shtyllat kryesore të Shqipërisë së re. Nevojitet një reformë reale që ta zhvendosë pushtetin nga lart poshtë dhe nga qendra drejt periferisë, duke krijuar një politikë të zhvillimit vendor e rajonal. Vetëm në këtë mënyrë shqiptarët në të gjithë vendin do të ndihen të dëgjuar, të vlerësuar dhe të respektuar.

Nga; Ditmir Bushati

The post Ditmir Bushati: BE-ja nuk ka kërkuar numrin e Bashkive, sfida është decentralizimi i pushtetit në Shqipërinë e re appeared first on Albeu.com.

The massive protests aiming to remove Prime Minister Edi Rama from power have drawn the attention of the prestigious American daily, The Atlantic.

According to the report, the wave of demonstrations in Albania erupted at the end of May, after footage was released showing private security guards punching and dragging a citizen along the coast in Zvërnec, where part of a complex linked to the Trump family is planned to be built.

Former Foreign Minister Ditmir Bushati described that moment as a watershed.

“What began as a clash over the right to access the sea and nature, within a few days turned into a revolt over who has the authority to decide the country’s future,” he stated.

In the capital Tirana, thousands of citizens took to the streets carrying banners with slogans like “Albania is not for sale” and “We don’t want Albania like Dubai.”

For his part, Rama responded firmly, stressing that there is no possibility of the project being stopped as long as he remains in office.

As the movement expanded, it became fertile ground for feverish speculation and conspiracy narratives. Some demonstrators drew connections to Kushner’s support for a so-called “Gaza Riviera,” expressing concern that Albanian territory might be used to relocate Palestinians.

In the online space, commentators labeled the development as “another Epstein island,” alluding to the properties of sex abuser Jeffrey Epstein in the Virgin Islands.

Another point of contention was the government-backed plan for a Kanye West concert on the outskirts of Tirana, which added to the general discontent.

Interest in the situation came from across the ideological spectrum. Senator Bernie Sanders hailed the protests as a stand against “global oligarchy,” while right-wing conspiracy theorist Alex Jones enthused about an inevitable “civil war.”

Prime Minister Rama has dismissed the grassroots nature of the movement, claiming it had been hijacked by external forces. He has blamed “enemies of Israel and Albania,” as well as “Trump haters.”

Albania, where about half the population is Muslim, has a strong alliance with Israel, based on historical gratitude.

During World War II, guided by the traditional code of honor, besa, Albanians hid thousands of Jewish refugees, making the country the only one in Europe that had more Jewish residents after the Holocaust than before it. In this century, Albania became a target of the Iranian regime after it agreed, at the request of the US and UN in 2013, to host exiled members of the dissident group Mujahedin-e-Khalq (MEK).

In 2022, Albanian authorities expelled Iranian diplomats after concluding that Tehran was behind a series of cyberattacks against critical infrastructure and state institutions.

Over recent weeks, Rama has accused Iran of orchestrating a “hybrid war” by spreading disinformation about the tourism project and inciting opposition to his government’s plans. Iran has categorically denied these accusations.

Meanwhile, protesters are determined to demonstrate that their uprising is genuine and homegrown.

Former Minister Bushati has described the demonstrations as “the best investment in our image as a people and in our path towards the European Union.”

He reported that up to 200,000 people mobilized during the July 4th weekend and dismissed claims of a foreign plot. “Iran has no influence whatsoever in Albania,” he stressed. “This is a country that happily stays in the orbit of the United States.”

However, it does not seem that Iranian influence is needed to destabilize the resort plans. The ownership of the land where part of the project is planned is contested. Sazan Island is state-owned, which means a lease contract would eventually be necessary; for now, the Trump-linked consortium holds the status of “strategic investor,” which facilitates the permit process and negotiations for a long-term deal. On the other hand, the coastal land in Zvërnec is private property.

Entities linked to the Trump couple bought it from a Miami-based entrepreneur, Artur Shehu, who insists that his family’s right to this land dates back to the Ottoman period. Local residents of Zvërnec argue that they are the rightful owners. The situation is murky because the land was nationalized during the communist regime and when properties were returned to individuals in the 1990s, ownership rights often remained contested.

The post Bushati responds to Rama: No Iranian interference in protests, Albania stands firmly with the USA, popular movement will shape the nation’s fate appeared first on Albeu.com.

Sipas raportimit, vala e demonstratave në Shqipëri shpërtheu në fund të muajit maj, pasi u bë publik një filmim ku rojet private të sigurisë godisnin me grushta dhe tërhiqnin zvarrë një qytetar përgjatë bregut në Zvërnec, aty ku parashikohet të ngrihet një pjesë e kompleksit të lidhur me familjen Trump.

Ish-ministri i Jashtëm, Ditmir Bushati, e përshkroi atë moment si një ndarje të ujërave.

“Ajo që nisi si një përplasje për të drejtën e hyrjes në det dhe në natyrë, brenda pak ditësh u shndërrua në një revoltë mbi atë se kush e ka autoritetin të vendosë për të ardhmen e vendit”, deklaroi ai.

Në kryeqytetin Tiranë, mijëra qytetarë dolën në rrugë duke mbajtur pankarta me mbishkrime si “Shqipëria nuk shitet” dhe “Nuk e duam Shqipërinë si Dubai”.

Nga ana e tij, Rama u përgjigj me vendosmëri, duke theksuar se nuk ekziston asnjë mundësi që projekti të ndërpritet për aq kohë sa ai qëndron në detyrë.

Me zgjerimin e lëvizjes, ajo u kthye në një terren pjellor për spekulime të ethshme dhe narrativa konspirative. Disa demonstrues krijuan lidhje me mbështetjen e dhënë nga Kushner për një të ashtuquajtur “Riviera të Gazës”, duke shprehur shqetësimin se territori shqiptar mund të përdorej për të zhvendosur palestinezët.

Në hapësirën online, komentues e cilësuan zhvillimin si “një tjetër ishull Epstein”, duke aluduar për pronat e abuzuesit seksual Jeffrey Epstein në Ishujt Virgjër.

Një tjetër pikë debati u bë plani i mbështetur nga qeveria për një koncert të Kanye West në periferi të Tiranës, që shtoi pakënaqësinë e përgjithshme.

Interesi për situatën erdhi nga e gjithë harta ideologjike. Senatori Bernie Sanders i përshëndeti protestat si një qëndresë kundër “oligarkisë globale”, ndërsa teoricieni i konspiracionit të krahut të djathtë, Alex Jones, u shpreh me entuziazëm për një “luftë civile” të pashmangshme.

Kryeministri Rama, ka hedhur poshtë natyrën autoktone të lëvizjes, duke pretenduar se ajo ishte rrëmbyer nga forca të jashtme. Ai ka fajësuar “armiqtë e Izraelit dhe Shqipërisë”, si dhe “urrejtësit e Trumpit”.

Shqipëria, ku rreth gjysma e popullsisë i përket besimit mysliman, ka një aleancë të fortë me Izraelin, të bazuar në mirënjohjen historike.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, të udhëhequr nga kodi tradicional i nderit, besa, shqiptarët fshehën mijëra refugjatë hebrenj, duke e bërë vendin të vetmin në Europë që kishte më shumë banorë hebrenj pas Holokaustit sesa përpara tij. Në këtë shekull, Shqipëria u bë objektiv i regjimit iranian pasi ra dakord, me kërkesë të SHBA-së dhe OKB-së në vitin 2013, të strehonte anëtarët në mërgim të grupit disident Mujahedin-e-Khalq (MEK).

Në vitin 2022, autoritetet shqiptare dëbuan diplomatët iranianë pasi arritën në përfundimin se Teherani qëndronte pas një serie sulmesh kibernetike kundër infrastrukturës kritike dhe institucioneve shtetërore.

Gjatë javëve të fundit, Rama ka akuzuar Iranin se po orkestron një “luftë hibride” duke shpërndarë dezinformata rreth projektit turistik dhe duke nxitur opozitën ndaj planeve të qeverisë së tij. Irani i ka mohuar kategorikisht këto akuza.

Ndërkohë, pjesëmarrësit në protesta janë të vendosur të dëshmojnë se kryengritja e tyre është e mirëfilltë dhe e lindur nga brenda.

Ish-ministri Bushati i ka cilësuar demonstratat si; “investimi më i mirë në imazhin tonë si popull dhe në rrugën tonë drejt Bashkimit Evropian”.

Ai raportoi se deri në 200,000 persona u mobilizuan gjatë fundjavës së 4 korrikut dhe hodhi poshtë pretendimet për një komplot të huaj. “Irani nuk ka asnjë lloj ndikimi në Shqipëri”, theksoi ai. “Ky është një vend që qëndron i lumtur në orbitën e Shteteve të Bashkuara.”

Megjithatë, për të destabilizuar planet e resortit nuk duket se nevojitet ndonjë influencë iraniane. Pronësia e tokës ku parashikohet një pjesë e projektit është objekt konflikti. Ishulli i Sazanit është në pronësi të shtetit, çka nënkupton se një kontratë qiraje do të ishte përfundimisht e nevojshme; për momentin, konsorciumi i lidhur me Trump mban statusin e “investitorit strategjik”, i cili lehtëson procesin e lejeve dhe të negociatave për një marrëveshje afatgjatë. Nga ana tjetër, toka bregdetare në Zvërnec është pronë private.

Subjektet e lidhura me çiftin Trump e blenë atë nga një sipërmarrës me seli në Miami, Artur Shehu, i cili këmbëngul se e drejta e familjes së tij mbi këtë truall e ka origjinën që nga periudha osmane. Banorët lokalë të Zvërnecit argumentojnë se ata janë pronarët e ligjshëm. Situata është e turbullt sepse toka u shtetëzua gjatë regjimit komunist dhe kur pronat iu rikthyen individëve në vitet ‘90, e drejta e pronësisë mbeti shpesh e kontestuar.

The post Bushati i kundërpërgjigjet Ramës: Nuk ka ndërhyrje iraniane në protesta, Shqipëria është e vendosur në krah të SHBA-së, lëvizja popullore do të formësojë fatin e kombit appeared first on Albeu.com.

In an opinion piece published by EUalive, he notes that the civic movement has brought a new spirit of solidarity, dignity and public awareness.

Bushati stresses that the attention these protests have received in prestigious international media is “the best investment” in Albania’s image and its path toward the European Union.

“The protests in Albania reflect deep concerns that require serious reflection and meaningful action regarding the country’s democratic and development model,” he writes.

According to Bushati, most of the protesters belong to the generation born after the 1990s, which is connected neither to the legacy of communism nor to the prolonged political transition. He says this generation is demanding an Albania with equal opportunities, democratic institutions and European standards.

In his analysis, the former top diplomat describes the protest as a “collective emotional release” that is not led by political parties, but arises from citizens themselves, who oppose the arrogance of power, corruption and the links between politics, oligarchy and organized crime.

He also adds that Albania has never before had such broad international support for a civic movement, emphasizing that foreign media are focusing on Albanians’ demand for functional democracy, meritocracy and the protection of the public interest.

According to Bushati, corruption, politicized institutions and the capture of public assets are the biggest obstacles on the path toward the European Union, while the protests express citizens’ desire to bring European standards closer to the Albanian reality.

Finally, he declares that the spirit of protest has already gone beyond the demonstrations themselves and warns that ignoring this situation will only raise the cost of change.

“Albania has overcome major challenges by standing united. This moment requires more patriotism, responsibility, ethics, ideas, concentration of forces and courage. Albania deserves better,” Bushati concludes.

The post Ditmir Bushati: Protests Are Building a New Albania, Corruption Remains the Main Obstacle to the EU appeared first on Albeu.com.

Në një opinion të botuar nga EUalive, ai vëren se lëvizja qytetare ka sjellë një frymë të re solidariteti, dinjiteti dhe vetëdijeje publike.

Bushati thekson se jehona që këto protesta kanë marrë në mediat prestigjioze ndërkombëtare është “investimi më i mirë” për imazhin e Shqipërisë dhe për rrugën e saj drejt Bashkimit Evropian.

“Protestat në Shqipëri pasqyrojnë shqetësime të thella që kërkojnë reflektim serioz dhe veprime kuptimplota në lidhje me modelin demokratik dhe zhvillimor të vendit”, shkruan ai.

Sipas Bushatit, pjesa më e madhe e protestuesve i përket brezit të lindur pas viteve ’90, i cili nuk lidhet as me trashëgiminë e komunizmit dhe as me tranzicionin e zgjatur politik. Ai thotë se ky brez kërkon një Shqipëri me mundësi të barabarta, institucione demokratike dhe standarde evropiane.

Në analizën e tij, ish-kryediplomati e cilëson protestën si një “çlirim kolektiv emocional” që nuk udhëhiqet nga partitë politike, por lind nga vetë qytetarët, të cilët kundërshtojnë arrogancën e pushtetit, korrupsionin dhe lidhjet mes politikës, oligarkisë dhe krimit të organizuar.

Ai shton gjithashtu se Shqipëria nuk ka pasur më parë një mbështetje kaq të gjerë ndërkombëtare për një lëvizje qytetare, duke nënvizuar se mediat e huaja po fokusohen te kërkesa e shqiptarëve për demokraci funksionale, meritokraci dhe mbrojtje të interesit publik.

Sipas Bushatit, korrupsioni, institucionet e politizuara dhe kapja e aseteve publike janë pengesat më të mëdha në rrugën drejt Bashkimit Evropian, ndërsa protestat shprehin dëshirën e qytetarëve për t’i afruar standardet evropiane me realitetin shqiptar.

Në fund, ai deklaron se fryma e protestës tashmë e ka tejkaluar vetë demonstratat dhe paralajmëron se shpërfillja e kësaj gjendjeje vetëm do ta rrisë koston e ndryshimit.

“Shqipëria ka kapërcyer sfida të mëdha duke qëndruar e bashkuar. Ky moment kërkon më shumë patriotizëm, përgjegjësi, etikë, ide, përqendrim forcash dhe guxim. Shqipëria meriton më mirë”, përfundon Bushati.

The post Ditmir Bushati: Protestat po ndërtojnë një Shqipëri të re, korrupsioni mbetet pengesa kryesore për BE-në appeared first on Albeu.com.

During these weeks, every time I have traveled for work or spoken with friends in meetings and on the phone from different parts of the world, I have felt proud of the praise I have heard for Albania. The coverage of the weeks-long protests by reputable international media has portrayed our country as a society with civic awareness and a sense of solidarity.

There is perhaps no better image than the one created without financial cost, but through the living energy of a community that rises in defense of its own country.

Events in Albania are bringing to the surface deep concerns that require serious reflection and meaningful steps regarding the country’s democratic and development model.

First, most of the protesters belong to the generation of the transition that began in 1990 and has still not ended. They were not shaped under the fear of communism, nor under the idea of an external enemy. For this reason, divisive language has the opposite effect. In our region, only Albania and Serbia have still not moved beyond the generation of leaders who symbolize the transition, although for entirely different reasons. Unlike the Serbs, Albanians are clear that their country belongs to the European family.

For the children of the transition, the model of normal life is not communist Albania. Nor is it the Albania of kiosks and pyramid schemes. Nor the Albania of concrete, which produces dependent ties among political power, profit and architectural fantasy, but not social well-being. On the contrary, for them the right Albania is one of equal opportunity and of narrowing the unbearable gap between expectations and reality. It is an Albania where democracy is neither negotiated nor distorted.

Second, throughout these weeks the country is experiencing a collective emotional release that is not mediated by parties, leaders or institutions. Citizens are not only rising up against arrogance, the extreme personalization of power and the harmful alliance among politics, oligarchy, organized crime and the media. They are also experiencing a sense of solidarity, dignity and awareness of the public interest.

One of the most important products of this protest, however diverse it may be, remains social catharsis. At the same time, new ground is also being built for a more credible democratic practice, one that can turn the energy of the squares into political reality.

Third, Albania has never enjoyed so much sympathy in the international arena. During the war in Kosovo, attention toward our country was linked mainly to the generosity of Albanians in sheltering their sisters and brothers from Kosovo. Today, that attention has another reason: citizens are seeking to break away from a political and economic model that has suffocated competition and meritocracy. It is a model built on the backs of past generations and those yet to come: taking the contribution of the former, while destroying the inheritance of the latter.

Fourth, the daily coverage of the protests in Albania by the most prestigious international media outlets, focusing on the real causes of citizens’ anger and on the mobilization of our diaspora as never before, is the best investment in our image as a people and in the road toward the European Union.

Our path toward the EU has been obstructed precisely by the wounds against which people are protesting today: widespread corruption, organized crime, politicized institutions and the oligarchic capture of public assets. What is happening now is the strongest counterproof ever seen. Albanians are demanding that European standards be put into practice. They are fighting persistently for democracy, freedom, equality, justice and sustainable economic and social development. They are doing what responsible citizens do in every European democracy: projecting change from the bottom up, toward a new model for a new Albania.

Last but not least, the spirit of protest cannot be extinguished, because by now it is bigger than the anger expressed in Albania’s streets or in the digital space. Denying this reality only increases the cost of a change that is inevitable. Albania has gone through great trials by remaining united. This moment calls for more patriotism, responsibility, ethics, ideas, concentration of forces and courage.

By: Ditmir Bushati

The post Ditmir Bushati: The spirit of revolt cannot be extinguished, squares filled for 36 days demanding Rama’s resignation, the protest rises against arrogance and the politics-crime alliance, change is inevitable appeared first on Albeu.com.

Gjatë këtyre javëve, sa herë që kam udhëtuar për punë apo kam folur me miq në takime dhe në telefon nga vende të ndryshme të botës, jam ndier krenar për vlerësimin që kam dëgjuar për Shqipërinë. Mbulimi i protestave disa-javore nga mediat ndërkombëtare me reputacion e ka paraqitur vendin tonë si një shoqëri me ndërgjegje qytetare dhe ndjenjë solidariteti.

Nuk ka ndoshta një pasqyrë më të mirë se ajo që krijohet pa kosto financiare, por me energjinë e gjallë të një komuniteti që ngrihet në mbrojtje të vendit të vet.

Ngjarjet në Shqipëri po nxjerrin në pah shqetësime të thella, të cilat kërkojnë reflektim serioz dhe hapa me përmbajtje për modelin demokratik dhe të zhvillimit të vendit.

Së pari, pjesa më e madhe e protestuesve i përket brezit të tranzicionit të nisur në vitin 1990 dhe që ende nuk ka përfunduar. Ata nuk janë formuar nën frikën e komunizmit, as nën idenë e një armiku të jashtëm. Për këtë arsye, gjuha përçarëse sjell efekt të kundërt. Në rajonin tonë, vetëm Shqipëria dhe Serbia nuk e kanë kapërcyer ende brezin e liderëve simbol të tranzicionit, ndonëse për arsye krejt të ndryshme. Ndryshe nga serbët, shqiptarët e kanë të qartë se vendi i tyre i përket familjes europiane.

Për fëmijët e tranzicionit, modeli i jetës normale nuk është Shqipëria e komunizmit. Nuk është as ajo e kioskave dhe firmave piramidale. As Shqipëria e betonit, që prodhon lidhje varësie mes pushtetit politik, fitimit dhe fantazisë arkitektonike, por jo mirëqenie shoqërore. Përkundrazi, për ta Shqipëria e duhur është ajo e mundësive të barabarta dhe e ngushtimit të hendekut të padurueshëm mes pritshmërive dhe realitetit. Është Shqipëria ku demokracia nuk negociohet dhe nuk deformohet.

Së dyti, përgjatë këtyre javëve vendi po përjeton një çlirim emocional kolektiv, i cili nuk ndërmjetësohet nga partitë, udhëheqësit apo institucionet. Qytetarët nuk po dalin vetëm kundër arrogancës, personalizimit ekstrem të pushtetit dhe aleancës së dëmshme mes politikës, oligarkisë, krimit të organizuar dhe medias. Ata po përjetojnë edhe ndjesinë e solidaritetit, dinjitetit dhe vetëdijen për interesin publik.

Një nga produktet më të rëndësishme të kësaj proteste, sado e larmishme të jetë ajo, mbetet katarsisi shoqëror. Paralelisht po ndërtohet edhe një terren i ri për një praktikë më të besueshme demokratike, që mund ta kthejë energjinë e shesheve në realitet politik.

Së treti, Shqipëria nuk ka gëzuar kurrë kaq shumë simpati në arenën ndërkombëtare. Gjatë luftës në Kosovë, vëmendja ndaj vendit tonë lidhej kryesisht me bujarinë e shqiptarëve për të strehuar motrat dhe vëllezërit nga Kosova. Sot, kjo vëmendje ka një tjetër arsye: qytetarët po kërkojnë të shkëputen nga një model politik dhe ekonomik që ka mbytur konkurrencën dhe meritokracinë. Është një model i ngritur në kurriz të brezave të kaluar dhe atyre që vijnë: të parëve duke u marrë kontributin, të dytëve duke u rrënuar trashëgiminë.

Së katërti, pasqyrimi i përditshëm i protestave në Shqipëri nga mediat më prestigjioze ndërkombëtare, me fokus te shkaqet reale të zemërimit qytetar dhe te mobilizimi i diasporës sonë si kurrë më parë, është investimi më i mirë për imazhin tonë si popull dhe për rrugën drejt Bashkimit Europian.

Rruga jonë drejt BE-së është penguar pikërisht nga plagët kundër të cilave po protestohet sot: korrupsioni i gjerë, krimi i organizuar, institucionet e politizuara dhe kapja oligarkike e pasurive publike. Ajo që po ndodh tani është kundërprova më e fortë që është parë ndonjëherë. Shqiptarët po kërkojnë të vihen në jetë standardet europiane. Ata po luftojnë me këmbëngulje për demokraci, liri, barazi, drejtësi dhe zhvillim të qëndrueshëm ekonomik e shoqëror. Po bëjnë atë që bëjnë qytetarët e përgjegjshëm në çdo demokraci europiane: po projektojnë ndryshimin nga poshtë lart, drejt një modeli të ri për një Shqipëri të re.

Më në fund, por jo më pak e rëndësishme, fryma e protestës nuk mund të shuhet, sepse tashmë ajo është më e madhe se zemërimi që shfaqet në rrugët e Shqipërisë apo në hapësirën digjitale. Ta mohosh këtë realitet vetëm sa e rrit koston e një ndryshimi që është i pashmangshëm. Shqipëria ka kaluar sprova të mëdha duke qëndruar e bashkuar. Ky moment kërkon më shumë atdhedashuri, përgjegjësi, etikë, ide, përqendrim forcash dhe guxim.

Nga; Ditmir Bushati

The post Ditmir Bushati: Fryma e revoltës nuk shuhet, 36 ditë sheshet të mbushura për dorëheqjen e Ramës, protesta ngrihet kundër arrogancës dhe aleancës politikë-krim, ndryshimi është i pashmangshëm appeared first on Albeu.com.

Në deklaratën e tij, ish-kryediplomati thekson se qytetarët nuk janë “të nxitur nga Irani”, as nga algoritmet dhe aq më pak të paqartë në qëllimet e tyre. Sipas tij, ata janë shqiptarë të revoltuar nga mënyra se si po trajtohet vendi.

“Nuk janë të nxitur nga Irani, as nga algoritmet, e aq më pak të humbur në qëllimet e tyre. Janë shqiptarë të revoltuar nga trajtimi i atdheut si plaçkë”, shkruan ai.

Ish-ministri nënvizon se qytetarët janë të vetëdijshëm për pasojat që ka sjellë, sipas tij, aleanca mes politikës, oligarkisë, medias dhe krimit të organizuar. Ai e cilëson këtë aleancë si të dëmshme për Shqipërinë dhe për të ardhmen e vendit.

Në reagimin e tij, ai shton se qytetarët që ngrihen sot nuk kërkojnë kaos, por më shumë drejtësi, dinjitet, shpresë dhe mundësi për të gjithë.

“Janë qytetarë që besojnë se Shqipëria meriton më shumë: më shumë drejtësi, më shumë dinjitet, më shumë shpresë dhe më shumë mundësi për të gjithë”, vijon deklarata.

Ish-ministri e lidh këtë moment me idenë e një “Shqipërie të Re”, të cilën e përshkruan jo thjesht si aspiratë, por si një kapitull të pashmangshëm që vendi duhet ta përqafojë.

Sipas tij, çdo ditë që kalon e forcon bindjen se Shqipëria ka nevojë për një reflektim të thellë, për më shumë urtësi dhe përgjegjësi politike e shoqërore.

“Ky është një moment që kërkon reflektim të thellë, urtësi dhe përgjegjësi”, përfundon reagimi i tij, i shoqëruar me hashtagun: #Shqipëriameritonmëshumë.

The post Ditmir Bushati: Protestuesit nuk janë të nxitur nga Irani apo algoritmet, janë shqiptarë të revoltuar appeared first on Albeu.com.

Sipas gazetarit të librit “Gomorra”, Mbretëria e Bashkuar është vendi me zgjedhje për grupet kriminale shqiptare dhe aty krimi shqiptar operon në autonomi të plotë.

“E ndiej të them se vendi ku kriminaliteti shqiptar është më i fortë se kudo, është Londra. Mbretëria e Bashkuar është vendi me zgjedhje për grupet kriminale shqiptare dhe aty krimi shqiptar operon në autonomi të plotë. Ajo që më çudit sa herë që kam të bëj me botën shqiptare, që e dua shumë, apo madje kur shkoj në Shqipëri, është të dëgjoj se për mafien shqiptare flitet shumë më shumë jashtë sesa në Shqipëri. Shumë më shumë jashtë se në Kosovë. Sepse e gjitha kjo, krimi i organizuar kosovar dhe shqiptar si dhe krimi shqiptaro-maqedonas është shumë i fortë. Shqipëria e Madhe nuk u arrit në politikë, por u arrit me krimin. Të gjithë këta elementë, për fat të keq, ceken pak. Mjafton të shohësh publikimet mbi mafien shqiptare. Janë shumë të pakta”, tha Saviano.

“Duhet kujtuar se për shembull, një nga grupet më të famshme shqiptare, i përfolur ne media, e që besoj tani është në krizë të madhe ‘Kompania Bello’, e njëherësh një nga grupet kriminale më të fuqishme në vitet e shkuara, e kishte qendrën e vet operative në Ekuador. E kishte qendrën ne vet operative në Ekuador, pikërisht për të organizuar trafikun e kokainës me Mbretërinë e Bashkuar”, tha Saviano.

Gazetari italian është deklaruar edhe për lidhjen në mes të mafias italiane dhe asaj shqiptare.

“Marrëdhënia e mafies shqiptare me mafiet italiane është si një grusht i vetëm. Janë gati e njëjta gjë. Themi gati, pasi, përshembull, në Mbretërinë e Bashkuar krimi i organizuar shqiptar operon në autonomi të plotë. Por në SHBA, mafia shqiptare është bërë plotësisht pjesë e karteleve italiane”, tha tutje ai.

Ai foli edhe fillimin e anëtarësimit të shqiptarëve në organizata kriminale italiane.

“Deri në vitet e ‘90 dhe ndoshta edhe më tutje, do të thosha deri në vitin 2000, ishte e pamundur të hyje në ‘Cosa Nostra America’ pa pasur gjak italian nga të dy prindërit. Më pas filluan të anëtarësojnë mafiozë apo burra të fjalës e që për ‘kodin e nderit’ edhe vdesin edhe vetëm duke pasur nënën italiane. Më pas filluan të anëtarësojnë edhe duke pasur vetëm babanë italian dhe tani pranojnë në organizatë edhe shqiptarë”, tha ai.

Saviano ka treguar edhe evoluimin e mafias shqiptare.

“Evolucioni i mafias shqiptare, i detyrohet shumë trafikut të armëve, gjë që, për shembull nuk e ka ndikuar shumë për përfytyrimin e vet shqiptarëve, ndikon trafiku i prostitucionit, vjedhjet në shtëpi, ndikon shpërndarja e lëndëve narkotike në rrugë. Të gjitha gjërat që organizatat shqiptare nuk i bëjnë më. Po një lloj aktiviteti të prostitucion vazhdojnë ta bëjnë, por gjithnjë e më shumë duke e deleguar, tani marrin para nga të tjera që i organizojnë. Vjedhjet në shtëpi janë zero”, tha ai.

“Organizatat shqiptare shesin armë. Në Itali ka të dhëna të publikuar qa disa kohë më para që tregojnë se i gjithë trafiku i armeve të paligjshme është Shqipëri-Itali”, tha ndër të tjera ai.

Saviano foli mbi çështje të rëndësishme që kanë të bëjnë me konceptin e tij për lirinë, prej së cilës ai është i privuar prej 18 vitesh, pas denoncimeve për raportet mes mafias shqiptare dhe asaj italiane.

“E kuptova çfarë është liria duke e humbur. E humba lirinë në moshën 26-vjeçare kur shkruaja ‘Gomorrah’ dhe sot jam 44 vjeç dhe jam ende nën mbrojtje. Po të kthehesha nuk do ta bëja”, tha Saviano.

Roberto Saviano është shprehur mjaft kritik për protokollin e bashkëpunimit mes dy qeverive për refugjatët dhe mendon se kjo bie ndesh me liritë e të drejtat e njeriut dhe jo vetëm. Ai renditi disa probleme duke nisur nga ato juridiksionale, por u ndal dhe tek mësimet që Shqipëria ka mundësinë të nxjerrë nga Italia në këtë pikë.

“Pra që, juridiksioni italian do të shtrihej në një territor ekstra-europian, thjesht përmes shtrëngimit të duarve mes kryeministrit Rama dhe kryeministres Meloni. Kjo do të thotë se në ato qendra nuk do zbatohen ligjet shqiptare, por ato italiane. Të tjera problematike paraqet kjo marrëveshje edhe në raport me përzgjedhjen e refugjatëve që do të sillen në Shqipëri, kush dhe si ua garanton të drejtën për mbrojtje ndërkombëtare dhe së fundmi si do të mbrohemi nga organizatat kriminale?”– tha gazetari.

“Shqipëria duhet t’i thotë lamtumirë heshtjes, pra frikës për të folur. Pra, institucionet shqiptare druajnë se mund ta rëndojnë këtë paragjykim, të përkeqësojnë gjendjen e emigrantëve duke folur për krimin. Është e kundërta. Paragjykimi luftohet”, shtoi ai.

Në kohën kur zhvillimi teknologjik ka nxjerrë fort në pah garën për klikime, apo kur e vërteta alternative është ulur këmbëkryq mes nesh, Saviano dhe Bushati diskutojmë mbi konceptin e “makinerisë së baltës” dhe sesi ajo e dëmton individin qoftë edhe kur bëhet fjalë për kauza të rëndësishme të interesit publik por që prek dhe dëmton mbi të gjitha demokracinë.

“Makineria e baltës dhe delegjitimimi sot është mjeti më i parë për të sulmuar individët. E përdor mafia, regjimet por edhe kompani të zakonshme, parti normale në demokraci, gazetat. Dhe shpesh njerëzit bëhen mjet, vegël e makinerisë së baltës, pa e ditur. Përhapin informacion false kundër një personi, duke mos e lënë të marrë frymë një individ, pa arsye”, thotë Saviano.

The post Deklarata e fortë e gazetarit italian, Roberto Saviano: Krimi shqiptar arriti të krijojë “Shqipërinë e Madhe” appeared first on Albeu.com.