Në një intervistë për median italiane “La Nazione” ai ka rrëfyer gjithçka ka ndodhur përgjatë kësaj kohë.

Intervista e plotë:

A kishit humbur gjithçka financiarisht?

Isha në situatë jo të mirë, futa në telashe dhe partneren time. Ndjeja dhimbje për fëmijët e mi. Pra, situata ishte dramatike. Babai im më ka mësuar gjithmonë t’i paguaj të gjithë deri në qindarkën e fundit, për fat të keq kriza e shkaktuar nga Covid mua më shkatërroi.

Donit t’i jepnit fund?

“Kur u nisa për në Shqipëri, jo. Kërkova një shans të fundit: së pari në Shkodër dhe Tiranë duke u përpjekur të shisja produkte flokësh dhe një makinë me vlerë 100 mijë euro, pastaj ika në Pukë.

Çfarë pastaj?

Kërkova një prift të famullisë për të rrëfyer dhe për të më marrë jetën. Kisha humbur shpresën. Prifti tha se mund të kishte qasje në një kockë të përbashkët.

Pra, ju propozoi të inskenonit vrasjen?

Po, ai më ndihmoi. Por nuk është e vërtetë që ne i morëm eshtrat e njerëzve nga një varr. Makina duhej të ishte përplasur në shkëmb por ne dukeshim si Fantozzi dhe Filini. Ne nuk mund ta shtynim poshtë.

Emri i priftit?

Kurrë nuk do ta zbuloj.

Ai tha se ishte në Medjugorje, në fakt në Vlorë.

Prifti më tha se mund të shkoja në një vend ku askush nuk do të më kërkonte. Për 4 muaj kam qarë.

Po Vlora?

Është e vërtetë, unë kam qenë atje, por që nga 7 maji. Çështja e thesarit ishte ngritur në komunitetin fetar. E dija se do të më duhej të përballesha 27 milje në detin e hapur në Giglio, pothuajse çmenduri, kështu që u përgatita dhe shkova në Vlorë.

Ju u kthyet në Itali më 12 shtator. Pse?

Për thesarin. Mbërrita në Romë me autobusin e pelegrinëve. I mora paratë nga ATM -ja dhe shkova në Grosseto dhe më pas në Giglio. Të martën mora me qira gomonen e gomës dhe bëra udhëtimin për në Montecristo në zonën e parë të monedhës.

Duket si një histori për t’u fshehur më shumë. A është kështu?

Absolutisht jo. Më është dashur të merrem me njerëz të besueshëm, ata kanë studiuar këtë operacion për 50 vjet.

Pse pikërisht ju?

Ndoshta ata do të kenë parë që unë isha i vetmi që mund të realizoja një plan të tillë: nuk kisha asgjë për të humbur.

Shqipëria mund të marrë masa kundër jush për krimet e kryera. Jeni i shqetësuar?

Po

Po tani?

Po përpiqem të rifilloj jetën normale mes vështirësive të shumta që padyshim i gjeta kur u ktheva. Nuk do të jem më sipërmarrës përsëri në Itali. Po mendoj të hap një shoqatë.

Me çfarë parash?

Karabinierët gjithashtu gjetën çelësat e garazhit që kam marrë me qira në Porto Santo Stefano për të mbajtur thesarin. Ata kanë të gjitha videot dhe hartat e kontabilitetit. Unë kërkova ekspertin e numizmatikës. Ai tha” është e pabesueshme ajo që gjetët “. Më 23 shtator kishim një takim në një hotel në Arezzo. Por ata më kapën.

Dhe me atë thesar të pakapshëm ilegal çfarë do të kishit bërë?

Kisha një takim me një blerës ari në Firence.

Pra, sipas historisë tuaj, diçka ende mungon?

Ditën që më kapën, unë po shkoja ta merrja. Karabinierët më panë në Cala Maestra, bëra sikur kisha mbaruar benzinë.

Tani që jeni kapur,  çfarë keni ndërmend të bëni?

Jam i bindur se më në fund do të gjej qetësi për jetën time dhe për familjen time.

A ka lidhje me trafikun e drogës Shqipëri-Itali?

Absolutisht jo. Ata që më njohin mirë e dinë se çfarë kam bërë në të kaluarën kundër përdorimit të drogës. Unë i kundërshtoj me forcë ata që hipotezuan këtë skenar./albeu.com

The post Rrëfehet Davide Pecorelli: Idenë e vrasjes ma propozi një prift shqiptar, jam i shqetësuar për masat që do merren kundër meje appeared first on Albeu.com.

Ish-arbitri italian Davide Pekoreli që inskenoi vrasjen e tij në malet e Pukës i është drejtuar: “Jam shkrimtar italian, po bëj një studim për Kontin e Monte Kristos. Por më pëlqen futbolli dhe kam dëgjuar shumë për ju, për Sokol Kushtën. Jeni të mëdhenj shumë.

Do të shkruaj një ditë për ju…”, u pat thënë afro tetë muaj më parë. Më pas takime, futboll së bashku, plazh, dreka dhe një udhëtim drejt Greqisë që nuk u realizua kurrë. Bëhet fjalë për ish-arbitrin italian Davide Pekoreli që inskenoi v rasjen e tij në malet e Pukës.

“Çudi e madhe, thotë Vasil Ruci për “Panorama Sport”, na u ngjit nga hiçi. Nuk e morëm vesh se nga doli, thjesht rrinte me ne, hante me ne, luante futboll me ne dhe bënte plazh me ne. I çuditshëm për besë…”, thotë legjenda e Flamurtarit dhe qesh me zë të lartë.

PYETJA: Vasil a e njihnit Davide Pekorelin?

VASIL RUCI: Po ku di unë o të keqen, ai ishte një njeri i çuditshëm. Çfarë të them unë tani?! Kjo botë është e çuditshme, nuk dimë kush hyn dhe kush del dhe kush na afrohet…

PYETJA: Sa kohë kishte në Vlorë ai?

VASIL RUCI: Po kishte afro 8 muaj në mos gaboj. Nuk ia kam numëruar ditët, por na u ngjit shumë. Shkonim të luanim futboll, ai nga pas. Madje edhe kur hanim ndonjë gjë së bashku, nuk na shqitej. Po nuk ndiheshim sepse ishte edhe gazmor si tip.

PYETJA: I paguanit ju drekat apo ai?

VASIL RUCI: Jo, mo ç’paguante ai. Unë nuk jam ulur me të shpesh mo jo, por ndonjë miku ynë rrinte më shpesh. Jo, mo ku paguante ai. Madje më thanë që të jepte ndonjë drekë me qepë e domate dhe pastaj të “rruante” se donte 50 dreka të tjera mbrapsht. Po ne e kuptuam që ishte i tillë…(qesh me zë të lartë). “Panorama Sport”/albeu.com

The post “Legjenda”, Vasil Ruci rrëfen takimet me Davide Pecorellin: Na u ngjit nga hiçi, nuk e morëm vesh nga doli appeared first on Albeu.com.